Ποιον εξυπηρετεί η νεκρανάσταση της ΕΦΕΕ; (του Κώστα Λεγάκη)
Με έκπληξη διάβασα την είδηση. Αποφασίστηκε, λέει, από τις φοιτητικές παρατάξεις (πλην ΕΑΑΚ) η διοργάνωση Πανσπουδαστικού Συνέδριου που θα εκλέξει ΚΣ της ΕΦΕΕ! Το περίεργο σ’ αυτήν την είδηση είναι ότι στην απόφαση αυτή συνηγόρησε και η ΑΡΕΝ, η φοιτητική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ.
Το ερώτημα είναι άμεσο: Τι πάμε να φτιάξουμε σύντροφοι; Άλλη μία ΓΣΕΕ; Άλλο ένα τριτοβάθμιο όργανο συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και φυτώριο μελλοντικών βουλευτάδων; Σε τι ακριβώς θα εξυπηρετήσει το φοιτητικό κίνημα η ύπαρξη της ΕΦΕΕ; Μήπως δεν ήταν το ίδιο το φοιτητικό κίνημα, που χωρίς ΕΦΕΕ, έδωσε νικηφόρα τη μάχη του άρθρου 16;
Η εμμονή της αριστεράς σε γραφειοκρατικά σχήματα του παρελθόντος είναι ακατανόητη. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί μεταφέρουμε τις κομματικές δομές (που ήδη αμφισβητούνται) στο μαζικό κίνημα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το κίνημα πρέπει να λειτουργεί μέσω αντιπροσώπων, παρατάξεων, ιεραρχιών. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν έχουμε εμπιστοσύνη στις ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΒΑΣΕΙΣ, όχι μόνο στα πανεπιστήμια, αλλά και στους εργασιακούς χώρους, στις γειτονιές και όπου αλλού. Γιατί θα πρέπει οι άνθρωποι να εκλέγουν κάποιους που θα αποφασίζουν «πριν από αυτούς γι’ αυτούς» και δεν μπορούν να συντονίζουν μόνοι τον αγώνα τους σε τοπικό, περιφεριακό και πανελλαδικό επίπεδο;
Η απομαζικοποίηση των ΓΣ των φοιτητών δεν είναι δικαιολογία για να τους φορέσουμε καπέλο ένα ιεραρχικό-γραφειοκρατικό μοντέλο συγκρότησης. Ούτε το γεγονός ότι τα ΕΑΑΚ φέρονται με αντιδημοκρατικό τρόπο στις ΓΣ (γι’ αυτό και δεν θέλουν την ΕΦΕΕ, όχι γιατί κόπτονται για την αμεσοδημοκρατία) μπορεί να δικαιολογήσει την επιστροφή στο αλήστου μνήμης παρελθόν των πανσπουδαστικών συνεδρίων γηπεδικού χαρακτήρα.
Η αριστερά πρέπει να είναι συνεπής με την ιδεολογία της και τη στόχευσή της. Δεν μπορεί ένας πολιτικός φορέας που στοχεύει στον σοσιαλισμό (στην κοινωνία της ελευθερίας και της δημοκρατίας) να εφαρμόζει στο εσωτερικό του και να προσπαθεί να εφαρμόσει και στο μαζικό κίνημα άλλο μοντέλο οργάνωσης εκτός από την άμεση δημοκρατία και την οριζόντια δικτύωση.
Στα μαζικά κινήματα (αλλά και στους πολιτικούς φορείς) η ουσία είναι η δημοκρατία των μελών. Ο καθένας μπορεί να ανήκει (ή να μην ανήκει) σε κάποια οργάνωση, κόμμα, πολιτική ομάδα, συνδικαλιστική κίνηση. Όμως στα μαζέματα, στις Γ.Σ., στην καθημερινή δράση πρέπει να κινούμαστε ως συνάδελφοι, ως εργαζόμενοι, ως φοιτητές και όχι ως ιμάντας μεταβίβασης αποφάσεων και επιλογών που παίρνονται για εμάς έξω από εμάς. Η ενότητα των συμφερόντων μας ως εργαζομένων, ως φοιτητών, κ.λπ., είναι πάνω από τις όποιες διαφορές μας. Και αυτό θα πρέπει να είναι το κριτήριο της δράσης μας. Η αριστερά θα πρέπει να συμβάλλει σε κάτι τέτοιο και όχι στην «από τα πάνω λύση» των προβλημάτων. Αυτή μόνο την περαιτέρω απομαζικοποίηση της συμμετοχής θα φέρει και τίποτα παραπάνω. Η αυτονομία, η αυτενέργεια, η δημοκρατία είναι τα μόνα πράγματα που μπορούν να ξαναδώσουν ώθηση στο κίνημα.
Η Πρωτοβουλία για την Αντι-Συστημική Αριστερά ανακοινώνει την έναρξη λειτουργίας 
ΓΙΑΤΙ ΣΥΝ ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΘΕΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΑΣΑΠΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ
ΑΚΟΜΑ ΞΕΡΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΙΑΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ.
ΤΟΝ 815 Η ΕΦΕΕ ΤΟΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ ΤΟ 114 Η ΕΦΕΕ ΤΟ ΠΡΟΒΑΛΕ
ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΞΕΡΩ Η ΗΓΕΣΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΕΝΑΣ ΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΣΑΣ ΤΙ ΛΕΝΕ
ΚΑΘΩΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΑΒΑΤΟΥ(17/10/2009)
ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΓΚΙΝΗ (ΝΑ ΜΠΕΙ ΣΕ ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΟΙ ΑΝΤΙ ΤΙ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ )
ΥΓ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΠΑΣΠ Η ΔΑΠ ΚΑΙ Η ΠΣΚ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΛΥΜΕΝΗ
Η ΠΑΣΑ δεν έχει διαχειριστές. Το άρθρο έχει υπογραφτεί σαν προσωπική παρέμβαση από τον σ. Λεγάκη. Μέχρι τώρα η ΠΑΣΑ δεν έχει διαμορφώσει συλλογική θέση για το θέμα που θίγεται μιας και δεν είναι “τυπικός” κομματικός μηχανισμός για να πρέπει να διατυπώνει θέσεις επί παντός. Ενδεχομένως αυτή να πρέπει να την αποφασίσουν οι φοιτητικοί σύλλογοι και η θέση του ΣΥΡΙΖΑ να πρέπει να διαμορφωθεί από τα μέλη του.
Ευχαριστώ για την πολιτισμένο (επιτέλους) επίπεδο των σχολίων σου
ΥΓ ΠΟΙΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 16 ΔΕΝ ΠΗΡΕΣ ΧΑΜΠΑΡΙ ΟΤΙ ΤΑ ΚΟΛΛΕΓΙΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΩΡΑ
ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΥΡΙΟ
ΣΥΝ ΓΙΑΝΝΗ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΛΟΓΙΑ . ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΝ ΠΡΥΤΑΝΕΨΕΙ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΣΥΡΙΖΑ. ΟΜΩΣ ΕΝΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟ 1979 ΜΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΝΟΜΟ ΕΙΧΑΜΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ (ΑΒΣΘ)
2500 ΑΤΟΜΑ ΤΗΝ ΠΗΡΕ Η ΠΣΚ ΓΙΑ 7 ΨΗΦΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΑ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ (ΗΜΟΥΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ )ΗΤΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΠΟΧΗ(ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ 1257-1243 ΜΟΜΟΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΝΤΙ)
ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΤΑΛΥΨΗ ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ Η ΔΑΠ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΨΗ
ΠΡΩΟΘΟΥΣΕ ΟΜΩΣ Ο ΡΑΛΛΗΣ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΝΔ
ΤΟΤΕ Η ΠΣΚ ΑΛΛΑΞΕ ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΕΦΕΕ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΛΥΨΕΙΣ(ΜΟΝΗ ΤΗΣ)
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΣΕ 3/ΒΑΘΜΙΟ ΕΠΙΠΕΔΟ(ΕΦΕΕ)
ΠΑΝΕΛ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ
2, ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟ ΝΟΜΟ 815
ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ Ο ΡΑΛΛΗΣ.
ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΦΕΕ (ΤΩΡΑ ΟΙ ΚΑΡΓΙΕΡΙΣΤΕΣ ΠΑΝΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΟΜΙΖΩ ΕΙΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΦΕΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ) ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΧΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ (ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΠΟ ΠΑΝΕΛ.ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΠΕΙΡΙΑ)
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΝΙΝ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΟΙΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΩΟΘΟΥΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ (ΟΣΟΙ ΤΟΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΑ)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ .ΕΓΩ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΑΛΛΩ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΑΠΟΨΕΙΣ ΟΠΩΣ Ο ΣΥΝ
ΚΩΣ.ΛΕΓ(ΤΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ?????????)
to oti den egine sinatagmatiki sinthiki to na epitrepetai i idrysi idotikon panepistimion einai ligo gia sena ΠΑΝΘΗΡΑ; Η αριστερη προγραμματική αντιπολιτευση που αναφερεις γιατι να μην βαλλει επιτακτικα και στη βουλη αλλα και σε κινηματικο επιπεδο την καταργηση αυτων το ψευδοκολλεγίων;
ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΥΝ ΣΤΑΥΡΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΜΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΑ ΝΑ ΤΟΒΛΕΠΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΒΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΝΑ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΓΑ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ
ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΟΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΣΤΟ ΛΑΟ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΔΙΑΦΕΥΓΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ
ΕΝΑΣ ΑΣΤΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ(ΕΤΣΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΤΣΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΣΥΡΙΖΑ)
Τον 815 δεν τον κατήργησε η ΕΦΕΕ,αλλά οι καταλήψεις της μειοψηφίας του Κ.Σ. της ΕΦΕΕ μέσα από τις συνελεύσεις τους.
Από εκεί και πέρα η συζήτηση για την ΕΦΕΕ δεν είναι γενικόλογη ή θεωρητικής φύσεως.Το μεγαλύτερο φοιτητικό κίνημα των τελευταίων 35 χρόνων του 2006-2008(που είχε και οι νίκες) πραγματοποιήθηκε χωρίς να υπάρχει Κ.Σ. ΕΦΕΕ αλλά με τη δομή του συντονισμού των γενικών συνελεύσεων.Τι περισσότερο θα έκανε η ΕΦΕΕ; Από το σταμάτημα ύπαρξης της το 1996 και μετά το φοιτητικό κίνημα δεν έχει πάει πίσω αλλά απεναντίας έκανε το 1998 του ΑΣΕΠ, το ΑΕΙ ΤΕΙ το 2001 και τώρα ενάντια στο άρθρο 16 και το πολυνομοσχέδιο της γιαννάκου.
Στη σημερινή στιγμή είναι προβληματικό μια οργανωτική μορφή,Κ.Σ. Εφεε, να γίνεται αυτοσκοπός και είναι προβληματικό για την αριστερά στις σχολές εκτός από την ΕΑΑΚ να συνυπογράφει και να πηγαίνει χαρούμενη με την ΠΑΣΠ για πανσπουδαστικό. Είναι προβληματικό ότι αυτή η πρωτοβουλία, κυρίως της ΠΑΣΠ ΠΚΣ, με τη συμφωνία της ΑΡΕΝ και της ΔΑΠ πραγματοποιείται τις πρώτες μέρες κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και σε περιόδο κινηματικής νηνεμίας. Τέλος,είναι προφανές ότι το ΠΑΣΟΚ θέλει κυριλέ συνομιλητή το Κ.Σ. της ΕΦΕΕ σαν τη ΓΣΕΕ για την ανασυγκρότηση του ΕΣΥΠ και δε θέλει συνελεύσεις και καταλήψςι στα πόδια του.
Ο πολιτικός κινηματικός και οργανωτικός προσανατολισμός του φοιτητικού και νεολαίιστικου κινηματος θέλει συζήτηση,αλλά δεν καταλαβαίνω την πρεμούρα και τη χαρά από ΑΡΕΝ ΠΚΣ για συναινετικές λειτουργίες όπως στη δεκαετία του ‘80 με το ΚΣ της ΕΦΕΕ επίσημο συνομιλητή της κυβέρνησης.
Μία παρατήρηση για το άρθρο του Κώστα Λεγάκη, άσχετη με το κυρίως θέμα του. (Για την ΕΦΕΕ συμφωνώ μαζί του.)
O Κώστας διατυπώνει τη γενική θέση ότι
“δεν μπορεί ένας πολιτικός φορέας που στοχεύει στον σοσιαλισμό (στην κοινωνία της ελευθερίας και της δημοκρατίας) να εφαρμόζει στο εσωτερικό του και να προσπαθεί να εφαρμόσει και στο μαζικό κίνημα άλλο μοντέλο οργάνωσης εκτός από την άμεση δημοκρατία και την οριζόντια δικτύωση”.
Κατ’αρχήν, ο πολιτικός φορέας που στοχεύει το σοσιαλισμό και το μαζικό κίνημα δεν είναι απαραίτητο να έχουν τις ίδιες μορφές οργάνωσης. Αυτές καθορίζονται από τους στόχους και τις ανάγκες καθενός από τα δύο αυτά υποκείμενα, οι οποίοι στόχοι και ανάγκες, φυσικά δεν ταυτίζονται. Ας αφήσουμε κατά μέρος το μαζικό κίνημα, για το οποίο δεν υπάρχει αντίρρηση. Το πολιτικό υποκείμενο “κόμμα” δεν βλέπω πως μπορεί να λειτουργήσει με στοιχειώδη αποτελεσματικότητα, έχοντας σαν μοναδική αρχή λειτουργίας την άμεση δημοκρατία. Φοβάμαι ότι η έλλειψη αντιπροσώπευσης, δηλ. ενδιάμεσων οργάνων και στοιχειώδους (ανακλητού και όχι ισόβιου) μηχανισμού, μπορεί να οδηγήσει σε ένα κόμμα-χυλό, που την πραγματική εξουσία θα έχουν τα στελέχη (είτε αυτά είναι οι χαρισματικοί τηλεαστέρες, είτε οι ειδικοί, είτε στο τέλος-τέλος οι αγωνιστές με τις λιγότερες ανάγκες βιοπορισμού που θα έχουν το περισσότερο ελεύθερο χρόνο), των οποίων τις αποφάσεις θα επικυρώνει με “αμεσοδημοκρατικές” μεθόδους η μάζα των μελών. Δηλαδή, μια άμεση δημοκρατία, σε δόση 100%, είναι πιθανό να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετό της. Σε άλλο επίπεδο και σε άλλες εποχές, η Ρ. Λούξεμπουργκ κριτικάριζε τους μπολσεβίκους επειδή διέλυαν κάθε κρατικό κεντρικό αντιπροσωπευτικό θεσμό για να επιβάλουν την 100% αμεσοδημοκρατική εξουσία των σοβιέτ, επισημαίνοντας (προφητικά) τον κίνδυνο εκφυλισμού τους. Μέσα στην κοινωνία που ζούμε, μπορεί και πρέπει να προσπαθούμε να δημιουργούμε νησίδες άμεσης δημοκρατίας, αλλά αυτός ο στόχος δεν είναι ικανοποιητική απάντηση στο ερώτημα “τι κόμμα θέλουμε”. Ανάμεσα στον παραδοσιακό δημοκρατικό συγκεντρωτισμό (όπως οι περισσότεροι από μας τον βιώσαμε) και την “άμεση δημοκρατία παντού”, υπάρχει πολύς χώρος για να αναζητήσουμε το αποτελεσματικότερο τρόπο οργάνωσης της Αριστεράς που ταυτόχρονα δεν θα ακυρώνει τα οράματά της. Δεν έχω διάθεση για θεωρητικολογία, πιστεύω όμως ότι τις μέρες αυτές (με τις διεργασίες για το Σύριζα και τις πρωτοβουλίες της Πάσας σε εξέλιξη) πρέπει να είμαστε λιγότερο αιθεροβάμονες (Κώστα, το αιθεροβάμονες δεν το λέω υποτιμητικά. Και εγώ το ίδιο είμαι).
Γιώργο Τριβιζάκη, δε συμφωνώ. Αν θέλουμε αμεσοδημοκρατία, πρέπει να πιστεύουμε σε αυτήν και να την προωθούμε σε όλους τους τόπους δράσης μας. Δηλαδή λες ότι φοβάσαι ότι αμεσοδημοκρατικά θα περνάει ο λόγος γνωστών στελεχών, ενώ αν τα ίδια στελέχη έχουν εκλεγεί στα πλαίσια ενός αντιπροσωπευτικού συστήματος θα γίνεται κάτι διαφορετικό; Εν τέλει, θέλουμε εξουσία στη βάση και στο λαό ή θέλουμε να τους “προστατέψουμε” από αυτήν;
Το ότι ίσως να μην είναι άμεσα επιτεύξιμος ένας τέτοιος στόχος δε σημαίνει ότι πρέπει να πάψουμε να τον συζητάμε και να τον επιδιώκουμε. Πρέπει να υπάρχει καθαρός λόγος και πίστη στο όραμα της αριστεράς για ισότητα όλων.
telos
Πάνο,
Χωρίς να θέλω να ερμηνεύσω ή συμπληρώσω τον Γιώργο, νομίζω πως χωρίς έναν στοιχειώδη, με αυστηρά προσδιορισμένα καθήκοντα, ανακλητό μηχανισμό (αντιπροσώπους, όργανα κλπ.) με κανόνες εναλλαγής, που θα ελέγχεται (χωρίς εισαγωγικά και αστερίσκους) από τα μέλη, δεν θα υπάρχει αποτελεσματικότητα.
Σε μια ιδεατή, ουτοπική με τα σημερινά δεδομένα κοινωνία, αυτό ίσως να ήταν εφικτό, αλλά στις παρούσες συνθήκες δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει.
Το θέμα στην παρούσα φάση είναι (τουλάχιστον προσωπικά εκεί το εντοπίζω), το ιδεατό να μην γίνει το εμπόδιο για την επίτευξη του αποτελεσματικότερου ρεαλιστικού αλλά και συμβατού με το όραμά μας στόχου.
Το ουτοπικό πολύ εύκολα θα χλευαστεί και ακόμα πιο εύκολα αυτοί που το προτείνουν θα περιθωριοποιηθούν, με αποτέλεσμα να ακυρωθεί συνολικά η όποια πρόταση.
Γιώργο, καταρχάς δεν πιστεύω καθόλου ότι ένα κόμμα πρέπει να προωθεί οτιδήποτε στα κινήματα, πέρα από ιδέες. Γι’ αυτό και τάσσομαι κατά της ύπαρξης παρατάξεων στο κίνημα. Ο ρόλος ενός κόμματος (δεν μου αρέσει η λέξη, να λέω πολιτικός φορέας;) είναι να επεξεργάζεται, να εμπνέει, να συμπαραστέκεται και, ενδεχομένως, να δίνει πολιτικό νόημα στους αγώνες, σε καμιά περίπτωση όμως να μεταφέρει μια ενιαία “γραμμή”, γιατί τότε ποδηγετεί το κίνημα. Τα μέλη ενός πολιτικού φορέα δεν μπορεί να πηγαίνουν “μπετοναρισμένα” σε κάποιον μαζικό φορέα για να περάσουν μια πολιτική γραμμή με στόχο το όφελος του φορέα τους.
Δεύτερον, συμφωνώ ότι εξουσιαστικά φαινόμενα και διαστρεβλώσεις μπορούν άνετα να εμφανιστούν και στην πιο αμιγή αμεσοδημοκρατία. Επίσης όλοι πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η αμεσοδημοκρατία βρίσκει την πιο “τέλεια” εφαρμογή της σε μικρές κλίμακες. Η αντιπροσώπευση μπορεί να λύσει κάποια προβλήματα σε μεγάλη κλίμακα, όμως αυτή θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περιορισμένη και με αυστηρούς περιοριστικούς κανόνες, ώστε να μην εκπέσει σε αυθεντία στελεχών. Λύση ίσως να είναι η ομοσπονδιοποίηση. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται να γίνουν βήματα στην κατεύθυνση της αμεσοδημοκρατίας, μικρά μεν στην αρχή, αλλά που να οδηγούν στο στόχο. Κανείς δεν έχει τη μαγική συνταγή. Δρόμος δεν υπάρχει, τον ανοίγει ο διαβάτης περπατώντας.
Δυστυχώς η ΑΡΕΝ συναινεί στο σχοινί που θα “κρεμάσει”το μελλοντικό φοιτητικό κίνημα.Η ΕΦΕΕ αντανακλά κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς οι οποίοι ανατρέπονται στο κίνημα και στις Γ.Σ.Πολλες φορές στο παρελθόν όταν επαιρνε μπροστά το φ.κ.οι ίδιοι φοιτητές ψήφιζαν στις Γ.Σ. τελείως διαφορετικά απο ότι στις εκλογές.ΤΙ κατασκευάζεικαι η ΑΡΕΝ;ΕΝΑ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ,ΕΝΑΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΤΙΣ ΚΡΙΣΙΜΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ που θα παίρνει άλλες θέσεις απο αυτές του υπαρκτού φοιτητικού κινήματος, που η ΕΦΕΕ θα κατηγορεί για κίνημα μειοψηφίας.Ετσι και θα υποβαθμίζεται πολιτικά και θα διευκολύνεται η αστυνομική κατστολή του.Εναι πολύ πιθανό να κλείνει σχολές η ΚΝΕ ως δεύτερη αστυνομία με την κάλυψη της ΕΦΕΕ(Εδώ τον Δεκέμβρη είχε κλείσει την ΠΑΝΤΕΙΟ με αποφαση της Κ.Ε. του ΚΚΕ).Δεν αποκλείεται να ξαναζήσουμε “ιστορικές” συγκρούσεις με την ΚΝΕ που Θα οδηγήσει σήμερα ακόμη και σε νεκρούς.Τουλάχιστον ο παλαιός ΡΗΓΑΣ υποστήριζε την ΕΦΕΕ ΜΟΝΟ ΩΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ. Οσα και να τους σουρουν τα ΕΑΑΚ τα προσυπογράφω.Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάει σε κοινές παρατάξεις με τα ΕΑΑΚ,τα ΕΑΑΚ είναιότι πιο ζωντανό και κινηματικό διαθέτει το φ.κ. και ήταν η κρίσιμη μάζα που πυροδότησε το φ.κ. με το άρθρο 16.Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ απλώς -πλήν της ΠΟΣΔΕΠ του Απέκη και του Μαϊστρου-τους υποστηρίξαμε.
ΥΓ:Λεγάκη κράτα αυτό το αρθρο σου και τα σχόλια, γιατι θα επιβεβαιθείς δυστυχώς συντομα.
Σίγουρα η επανασύσταση της ΕΦΕΕ δεν θα λύσει τα προβλήματα, αν δεν υπάρξει φοιτητικό κίνημα.
Ομως, αλήθεια πόσο οφέλησε την αριστερά η διάλυση της ΕΦΕΕ? Αναφέρεσαι στην νίκη του κινήματος για το άρθρο 16? Μήπως όμως θα πρέπει να θυμηθούμε και τις (παρα πολλές) ήττες του φοιτητικού κινήματος για να κάνουμε τον απολογισμό της χωρις ΕΦΕΕ περιόδου.
Συμφωνώ ότι υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθούν επαγγελματίες φοιτητοπατέρες, αλλά μήπως τόσα χρόνια δεν υπάρχουν τέτοιοι? και μάλιστα από όλες τις παρατάξεις και κυρίως αυτές της αριστεράς.
Δυστυχώς η αριστερά δέχτηκε την διάλυση της ΕΦΕΕ όχι γιατί πίστεψε στην άμεση δημοκράτία, αλλά γιατι δεν τις εβγαιναν οι συσχετισμοί. Οσο οι παρατάξεις της αριστεράς είχαν την πλειοψηφία η ΕΦΕΕ κρινόταν ως χρήσιμη. Οταν η ΔΑΠ πήρε το πάνω χέρι την καταργήσαμε, ελπίζοντας ότι έτσι θα καταργούσαμε και τους δυσμενείς συσχετισμούς.
Πιστεύω ότι οι φοιτητές πρέπει να διαθέτουν κάποιο αντιπροσωπευτικό όργανο. Η άμεση δημοκρατία πρέπει να αποτελεί στόχο, αλλά δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί κάθε μορφή αντιπροσώπευσης. Σίγουρα δεν πρέπει να αντιγραφεί το μοντέλο της παλιας ΕΦΕΕ, όμως δεν είναι δυνατόν να άρνούμαστε κάθε οργανωμένη συγκρότηση του φοιτικού κινήματος
Δυστύχώς ή ευτυχώς στην δημοκρατία υάρχουν πάντα συσχετισμοί, άλλωτε αρνητικοί και άλλωστε θετικοί. Δεν είναι δυνατόν να δεχόμαστε τους δημοκρατικούς κανόνες επιλεκτικά.
Αν και το θέμα που άνοιξε ο Κώστας με πήγε (νοερά) 35 χρόνια πίσω στα αμφιθέατρα, με έκανε να πιστέψω ότι δεν έχει κανένα νόημα να υπάρχει ένα τριτοβάθμιο όργανο με εκλεγμένους αντιπροσώπους όταν ο πυρήνας του φοιτητικού κινήματος, οι φοιτητικοί σύλλογοι, συνεχίζουν στην πλειοψηφία τους, να λειτουργούν γραφειοκρατικά αλλά και χωρίς καταστατικό από την μια και με ένα μοντέλο σαν κάτι ανάμεσα στις μαθητικές κοινότητες και τα εργατικά σωματεία, χωρίς να είναι ούτε το ένα αλλά ούτε και το άλλο. Με δίχως ταυτότητα, δυναμική και δυνατότητα να εμπνεύσουν τον φοιτητόκοσμο παρά μόνο με την κομματική τους ταυτότητα, οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι στους συλλόγους δεν είναι λίγες οι φορές που πιάστηκαν στα πράσσα να κάνουν “κερδοφόρες” συναλλαγές με το υπόλοιπο πανεπιστημιακό κατεστημένο αναπαράγοντας ο ένας τον άλλο. Το σύστημα που αρχίζει με τις αθώες σημειώσεις ή τα πάρτυ στη Μύκονο για να προσελκύσουν τους πρωτοετείς καταλήγει σε σοβαρές αντιπαροχές με μεταπτυχιακά ή άλλα οφέλη για όσους χρησιμοποιούν την εκλεγμένη θέση τους και σε όσους τους χρησιμοποιούν για να κρυφτεί η δική τους μετριότητα.
Είναι δυνατόν αυτή η εικόνα που έχω, και μακάρι κάποιος νεώτερος να με διαψεύσει ότι την έχω λάθος, να αλλάξει με ένα τριτοβάθμιο όργανο? Αν είναι, απολογούμαι για την άγνοιά μου. Άν όχι, τότε η νεκρανάσταση της ΕΦΕΕ που λέει ο Κώστας δεν έχει να προσφέρει τίποτα σε ένα ριζοσπαστικό φοιτητικό κίνημα.
Έχουν διαμορφώσει οι σημερινοί φοιτητές πρόταση για επανασύσταση των πρωτοβάθμιων φοιτητικών τους συλλόγων σε κάτι διαφορετικό από το κακέκτυπο των υπολειμάτων των συλλόγων των πατεράδων τους? Αν κάποιος φοιτητής γνωρίζει, πραγματικά θα ήμουν υπόχρεος προκαταβολικά για την πληροφόρηση
έχουν υπάρξει Γιάννη και έχουν δοθεί και αγώνες.μεμονωμένα όμως.και ο νοών νοείτο
Γιατί όχι σε μια ακόμα ΓΣΕΕ; στόχος δεν είναι να ελέγχουμε τα πάντα. στόχος είναι να κινούμαστε ενωτικά. Ο στόχος μας είναι να αποκτήσουμε δύναμη μέσα στην ΕΦΕΕ με τις ιδέες μας, τις προτάσεις μας, τις δράσεις μας. Μακροπροθεσμα αυτή η αξιοπιστία της παρουσίας μας θα καθορίσει την επιρροή μας και στην ΕΦΕΕ και στην κοινωνία. Όσο αγωνιστικό πείσμα κι αν έχουμε, αν δεν κερδίσουμε μάχες ιδεολογικές και μάχες συνείδησης μένουμε στα ίδια, στάσιμοι. Αν ήμαστε λοιπόν μάγκες θα βγούμε κερδισμένοι απο τους συσχετισμούς στην ΕΦΕΕ. Ας βάλουμε κι εμείς το χέρι μας να αποκτήσει κύρος και να φέρει νέο κόσμο στους αγώνες.
@ NTOYROYTI
8α μου επιτρέψεις να σε διορθώσω σε οτι αφορά την ηγεμονία του κινήματος του α16. Σαν νεοσύστατη τότε ΑΡ.ΕΝ αυτό που μας ενδιέφερε δεν ήταν η ηγεμονία του κινήματος αλλα η ύπαρξη και ανάπτυξη του κινήματος αυοτύ καθεαυτού με όσο το δυνατόν λιγότερο καπέλωμα απο οποιονδήποτε. Τα ΕΑΑΚ ήταν μεν η πρώτη συλλογικότητα που πρότεινε καταλήψεις αλλα θα μου επιτρέψεις να σου πω οτι σε επίπεδο πολιτικής ζύμωσης και συνειδητοποιήσης απο μέρους μας είχε προηγηθεί μια δουλειά που κρατούσε σχεδόν ένα χρόνο. Ας μην πέφτουμε και εμεις στην παγίδα της κινηματικής πρωτοπορείας. Τα αμεσοδημοκρατικά ΕΑΑΚ θεωρούν οτι ούτως ή αλλως είναι το κίνημα και το αντιπροσωπεύουν σε οποιαδήποτε περίοδο ( τι ειρωνεία…) ίσως λογω και της πολιτικής τους ανυπαρξίας. Το πολιτικό πλαίσιο του κινήματος ήταν σε μεγάλο βαθμό δική μας κατάκτηση καθώς η ΠΟΣΔΕΠ και γενικά οι καθηγητές θεωρούνταν απο τα ΕΑΑΚ ταξικός εχθρός, αποψη η οποία εξαφανίστηκε κατα τη διάρκεια του κινήματος και τώρα σιγά σιγά ξαναεμφανίζεται. Δεν ξέρω την ηλικία σου και αν συμμετείχες σε αυτό το κίνημα απο μέσα πάντως θεωρώ τουλάχιστον άδικο να ακυρώνουμε με τέτοιο τρόπο την προσπάθεια πολλών συντρόφων και συντροφισσων εκείνη την περίοδο. Και δεν συμφωνώ καθόλου οτι το πιό ζωντανό κομμάτι του φ.κ. είναι άνθρωποι που τους ενδιαφερει απλά και μόνο η αναπαραγωγή του μηχανισμού τους μέσα απο αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες που προσπαθούν να ελέγξουν με οποιονδήποτε τρόπο. Ας μην υποβαθμίζουμε οι ίδιο την προβολή μας ουτε στο φοιτητικό ούτε στο πανεπιστημιακό συνδικαλισμο
Απο την άλλη συμφωνώ με τον Γιαννη Χ. στην ερώτηση του:
Έχουν διαμορφώσει οι σημερινοί φοιτητές πρόταση για επανασύσταση των πρωτοβάθμιων φοιτητικών τους συλλόγων σε κάτι διαφορετικό από το κακέκτυπο των υπολειμάτων των συλλόγων των πατεράδων τους?
Η απάντηση δυστυχώς είναι όχι. Η αποπολιτικοποίηση των συλλόγων είναι τόσο μεγάλη που μέσα σε ένα χρόνο απο το τέλος του κινήματος δεν μπορούσε να βγει συνέλευση. Σε αυτό το σημείο μπορεί η επανασύσταση της ΕΦΕΕ να βοηθήσει και να πολιτικοποιήσει τις διαδικασίες και σε περίοδο που το φοιτητικό κίνημα δεν είναι δυνατό μπορεί όμως και όχι.
‘Αποψή μου είναι πάντως οτι απο θέση αρχής η επανασύσταση ενός δευτεροβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου είναι θετική, ανεξάρτητα απο τους συσχετισμούς και την γραφειοκρατία που ήδη υπάρχει ακόμα και στις αμεσοδημοκρατκές συνελεύσεις. Ας μην βγάζουμε απο το μυαλό μας οτι για την επανάπαυση και την αντιπροσώπευση δεν φταίνε απαραίτητα και εξ ολοκλήτου οι δομές και ας μην αντιμετοπίζουμε και την αμεσοδημοκρατία σαν πανάκεια. Έχουν αναφερθεί και η Λούξεμπουρκ και ο Μαρξ στους κινδύνους. Και όσο για τη νομιμοποίηση των κυβερνητικών αποφάσεων μέσω του διαλόγου με τις κυβερνήσεις, να θυμίσω οτι τις φ. εκλογές κάθε χρόνο η ΝΔ τις χρησιμοποιούσε για να μιλήσει για μειοψηφίες και οτι η ΔΑΠ πήγε μόνη της σε διαλογο με την κυβέρνηση χώρις να πετύχει εκείνη την περίοδο κάτι ιδιαίτερο. Το φ.κ έχει δείξει οτι δεν μπορεί να καπελωθεί απο καμία ΕΦΕΕ αν το ίδιο βρίσκεται σε περίοδο έξαρσης και σε κάθε περίπτωση αν η ΕΦΕΕ επιμένει να είναι αντιδραστική τότε, υάρχουν και εναλλακτικές δομές βλέπε συντονιστικο καταλήψεων. Για να μην νομίζουμε όμως οτι και το συντονιστικό αυτό είναι η απάντηση στα προβλήματα, να εημερώσω οτι ήταν η μεγαλύτερή παρωδία αμεσοδημοκρατικής διαδικασίας καθώς την ώρα που γινόταν για να κοκορεύονται και ν ντοπαρονται τα ΕΑΑΚ γραφόταν σε άλλο χώρο και η απόφασή του απο τους κεντρικούς συνδικαλιστές των συλλογικοτήτων και παρατάξεων.
Το θέμα δεν είναι αν υπάρχει η οχι ΕΦΕΕ. Είναι αδιάφορο όσον αφορά το κίνημα. Είναι σημαντικό όμως να είσαι εκεί και να τους καταγγέλεις όταν χρειάζεται.
Συνεπώς το κυρίαρχο θέμα είναι αν υπάρχει ζωντανό και δημιουργικό φοιτητικό κίνημα.
Ζωντανό και ενεργό φοιτητικό κίνημα μπορεί να ξεπεράσει όργανα σαν τα ΔΣ και την ΕΦΕΕ, όπως έγινε και με τον 815.
Σύντροφοι, στο κείμενο διατύπωσα τις επιφυλάξεις μου για την επανασύσταση της ΕΦΕΕ, θέτοντας κάποια ερωτήματα. Θέλω να δω από κάποιον μια πειστική απάντηση. Γιατί ΠΡΕΠΕΙ να επανασυσταθεί η ΕΦΕΕ; Και γιατί ΤΩΡΑ (15 μέρες μετά τις εκλογές); ΤΙ προβλήματα θα λύσει; Υπάρχει τέτοια απάντηση; Προσωπικά δεν έχω πρόβλημα να την δεχτώ.
Τέλος, ας μην ρίχνουμε το μπαλάκι στα ΕΑΑΚ. Οι άνθρωποι κάνουν τη δουλειά τους. Δεν τους υπερασπίζομαι.
Συντροφοι χρησιμη μου φαινεται η συζητηση που γινεται. Ευχαριστη και δημιουργικη αφου δεν αντιστοιχει σε αναλογες διαδικτυακες συζητησεις (αλλου), οπου οι διαφορετικες αποψεις αντιμετωπιζονται με ορους λογχομαχιας, μιζεριας και συγκρουσης αυθεντιων και οχι συντροφικου διαλογου.
Επι της ουσιας. Υπαρχουν βασιμες επιφυλαξεις για τον ρολο μιας ανασυγκροτημενης ΕΦΕΕ στις σημερινες συνθηκες. Ειναι βασιμη και η κριτικη για την ΕΦΕΕ του ‘70 και του ‘80. Ομως δεν μπορουμε να συζηταμε για το φκ του 2009 με ορους του ‘80 και οτι θυμομαστε (οπως το θυμομαστε) απο την εποχη εκεινη. Συμμετειχα και γω στο κινημα της εποχης και στα πρωτοβαθμια οργανα του και στα δευτεροβαθμια. Αν υπαρχει κατι κοινο αυτο ειναι το ζητημα της δημοκρατιας στην οργανωση της κοινης συλλογικης δρασης των φοιτητων, της δημοκρατικης νομιμοποιησης των αιτηματων, των πολιτικων προτασεων, των μορφων παλης…
Η σημερινη εικονα ειναι παρακμιακη. Δεν υπαρχουν συλλογοι, μονο “παραταξεις”. Δεν υπαρχει ο συλλογικος τοπος να σταθουν φοιτητες που ενδιαφερονται για την διεκδικηση του απλουστερου αιτηματος της καθημερινοτητας τους εως και την δραση για τα μεγαλα ζητηματα του κοινωνικου ρολου των ΑΕΙ/ΤΕΙ και της φυσιογνωμιας τους. Μην ξεχναμε πως μιλαμε για συνδικαλιστικη οργανωση που οφειλει να συσπειρωνει διεκδικητικα οσο γινεται περισσοτερους φοιτητες και οχι μονο τους αριστερους. Πως τους συσπειρωνεις, στη βαση ποιων αιτηματων, με ποια πολιτικη αντιληψη ειναι θεμα πολιτικο και οχι στενα και μονο οργανωτικο. Αν η αντιπροσωπευτικη δημοκρατια εκπιπτει σε γραφειοκρατικες συναλλαγες η απαντηση δεν ειναι η καταργηση της αλλα η εκ θεμελιων αλλαγη της. Κιαυτο δεν γινεται με συνθηματα υπερ της αμεσης δημοκρατιας. Μια ισχυρη αμεσοδημοκρατικη νομιμοποιηση της μιας η αλλης πολιτικης γραμμης μπορει να αποτυπωνεται και στους αντιπροσωπευτικους θεσμους. Αναφερομαστε στο κινημα του Α16 αλλα ξεχναμε πως και οι αμεσοδημοκρατικες πρακτικες ειχαν την αναγκη συντονισμου, ενοποιησης στο επιπεδο ενος μινιμουμ κεντρικου λογου που να αντιπαρατιθεται μετωπικα με τη κυβερνηση, τον κυριαρχο συντηρητικο λογο των ΜΜΕ … Ετσι συγκροτηθηκε η συντονιστικη των ΓΣ, συνετασσε ψηφισματα, πλατφορμες για τη συνεχεια των αγωνων κλπ. Η συντονιστικη ηταν θεμιτη γιατι ειμασταν εμεις και τα ΕΑΑΚ; Ομως το ερωτημα ειναι πως εκφραστηκε πολιτικα το κινημα εκεινο. Και δεν ενννοω μονο στο επιπεδο των ψηφων αλλα κυριως στην πολιτικη και οργανωτικη ανασυγκροτηση των συλλογων. Εκει ξαναβρηκαν τη θεση τους οι ΔΑΠ / ΠΑΣΠ.
Η κυριαρχια συντηρητικων αντιληψεων, πρακτικων και συμπεριφορων στους σημερινους συλλογους των φοιτητων δεν χρειαζεται την ΕΦΕΕ για να εμπεδωθει. Θα προτιμουσε την διαλυση και εκπαραθυρωση του όποιου πολιτικου χαρακτηριστικου των φοιτητικων συλλογικοτητων και την μετατροπη τους σε ΜΚΟ, σε ταξιδειωτικα γραφεια κλπ. Σημερα βλεπω πως εχουν τα πραγματα αγου εχ την τυχη να διδασκω σε ΤΕΙ. Οι διαδηλωτες (πολλοι και πολλες) του Α16 δεν ψηφισαν ΔΑΠ η ΠΑΣΠ αλλα δεν ψηφισαν καθολου. Δεν βρισκουν το χωρο να συμμετεχουν. Η ανασυγκροτηση της ΕΦΕΕ ειναι μια ευκαιρια. Μια ευκαιρια να ανασυγκροτησουμε την Αριστερα στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, στη βαση μιας νεας δημοκρατικης συλλογικης οργανωσης καιτης πολιτικης για τον δημοσιο κοινωνικο ρολο της εκπαιδευσης. Απο καπου πρεπει να ξεκινησεις. Αν μεινει μονο στο επιπεδο της (αναγκαιας σημερα) συνεννοησης κορυφης (βλ. Πανσποδαστικο Οκτωβρη) και δεν αποτελεσει το πολιτικο (οχι οργανωτικο) επιδικο της παρεμβασης μας στις σχολες τοτε ναι η ΕΦΕΕ ειναι αχρηστη.
Ίσως μια πραγματικά αριστερή θέση, να βρίσκεται κάπου στην μέση, ή κάπου αλλού: Όχι στο “αν” αλλά στο “πως”…Δηλαδή το με ποιούς όρους θα επανασυσταθεί η ΕΦΕΕ να γίνει αντικείμενο πολιτικής διαπραγμάτευσης και πάλης. Το ΝΑΙ ή ΟΧΙ είναι παραπλανητικό δίλημμα. Σε αυτή τη βάση η ΑΡΕΝ αλλά και τα ΕΑΑΚ θα μπορούσαν να παλέψουν για όρους που θα εξασφάλιζαν την αυτονομία των συνελεύσεων, την προώθηση καταστατικών στους συλλόγους, την απαγόρευση της εμπλοκής των συλλόγων σε κερδοσκοπικού τύπου δραστηριότητες, την διαφάνεια και τον έλεγχο κλπ. κλπ. καθώς και τα όρια της αρμοδιότητας του ΚΣ. και πολλά άλλα. Πολιτικά αυτό είναι το σωστό. Όμως κρατάω κι εγώ τις επιφυλάξεις μου στο αν η συγκυρία και οι συσχετισμοί επιτρέπουν μια τέτοια διαπραγμάτευση, ή απλά επιζητείται ένας “επίσημος” συνομιλητής για την κυβέρνηση (με την συναίνεση ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) που φιλοδοξεί έτσι να ελέγξει πιθανές φοιτητικές εκρήξεις. Πιστεύω οτι οι σ. της ΑΡΕΝ θα συνεκτιμήσουν όλους αυτούς τους παράγοντες. Ίσως να χρειαζόταν μια συννενόηση και με τα ΕΑΑΚ στην προοπτική μιας ατζέντας όρων. Δεν γνωρίζω αν αυτό είναι δυνατό.
Η συζήτηση όντως είναι πολύ ενδιαφέρουσα και ζωντανή. Νομίζω ότι απαντήσεις εύκολες δεν υπάρχουν. Είναι η άμεση δημοκρατία η λύση; Πιστεύω ότι ενδεχομένως είναι ο χώρος όπου , ενδεχομένως και υπό προυποθέσεις , θα δωθούν οι απαντήσεις. Δεν υπάρχει απάντηση , ναι η όχι , άσπρο η μαύρο. Το θέμα είναι πως θα λειτουργεί και το Κ.Σ.της ΕΦΕΕ: Αποφασιστικά , γραφειοκρατικά η συντονιστικά; Θα ακούει, θα λαμβάνει υπόψη, θα συναποφασίζει με τους πρωτοβάθμιους συλλόγους, τις γενικές συνελεύσεις; Υπόψη ότι στο Φοιτητικό χώρο δεν υπάρχουν καν δευτεροβάθμια όργανα, με εξαίρεση τη ΦΕΑΠΘ, νομίζω. Το 1974 μέχρι το 1986-87 οι συσχετισμοί στο Κ.Σ. της ΕΦΕΕ ήταν διαφορετικοί από τους κοινοβουλευτικούς. Το 1987 με 1989 υπήρχε η αριστερή πλειψηφία στην Ε.Φ.Ε.Ε. ( 11-10) , οπου 11 ΚΝΕ + ΣΥΣΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ+ ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ . Η συγκυρία είναι όντως περίεργη, το ποιοί πρωτοστατούν σε αυτή την ανασυγκρότηση με βάζει σε σκέψεις αλλά αν, λέμε αν , όντως μια κυβέρνηση θέλει ειλικρινά, καλόπιστα, να πάρει την γνώμη των φοιτητών για κάποια θέματα τι θα κάνει; Θα περιμένει τις αποφάσεις όλων των γενικών συνελεύσεων , όλων των πρωτοβαθμίων συλλόγων; Μήπως τελικά η συνάρθρωση μορφών έμμεσης κι άμεσης δημοκρατίας , που πρότεινε ο Πουλαντζάς είναι μια κάποια λύση; Η διαλεκτική ένταση μεταξύ τους; Λέμε για τα ΕΑΑΚ , σύμφωνοι εκφράζουν πολλούς αγωνιστές στα Πανεπιστήμια αλλά , απότι καταλαβαίνω , τώρα σκέφτονται να ματαιώσουν , με τις γνωστές μεθόδους , την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ. Εν ονόματι τίνος; Του κινήματος; Των γενικών συνελεύσεων που δεν έγιναν; ( Θα μου πείτε που να γίνουν σε 10 μέρες, σωστό κι αυτό). Και κάτι τελευταίο : η συνεργασία με την ριζοσπαστική, <> αριστερά δεν είναι πάντα εύκολη. Πολλές φορές πιστεύουν ότι αυτοί εκφράζουν και μόνο αυτοί πάντα, σε κάθε περίπτωση , το κίνημα. Σε βλέπουν, πολλές φορές, σαν οικτρό ρεφορμιστή, οππορτουνιστή κ.λ.π. και σε αντιμετωπίζουν ανάλογα. Δεν κάνει η κάθε είδους αριστερά μόνο δεξιά λάθη, κάνει κι αριστερά, που είναι εξίσου καταστροφικά ( σεχταρισμός, αριστερισμός κ.λ.π.)
Ειλικρινά απόλαυσα αυτήν την συζήτηση
Συντροφικά
Αγαπητέ (-ή;) Δ.Υ. δεν έχεις άδικο σε πολλά που λες. Όμως η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την επανασύσταση της ΕΦΕΕ, μας δείχνει πολλά. Δεν ήταν μέσα από αποφάσεις ΓΣ (που τότε θα το συζητούσαμε διαφορετικά) αλλά μια διαπαραταξιακή συμφωνία. Χωρίς τους φοιτητές. Και αυτό με βάζει σε σκέψεις. Μήπως και το όργανο που θα βγει συνεχίσει να λειτουργεί έτσι;
Τα προβλήματα του σημερινού μοντέλου λειτουργίας του φοιτητικού κινήματος σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογούν ένα “καπέλο” από τα πάνω. Η γιατρειά των όποιων προβλημάτων είναι η πολιτική μαζικοποίησης της συμμετοχής των φοιτητών (και γενικότερα για όλο το κίνημα: των εργαζομένων, ανέργων, μαθητών κ.λπ.) στους Συλλόγους τους και στις ΓΣ και η εμβάθυνση των δημοκρατικών διαδικασιών από τα κάτω. Όσο για τον συντονισμό, υπάρχουν κι άλλες λύσεις. Δόξα τω Θεώ, ζούμε πια στην εποχή της τηλεπικοινωνιακής επανάστασης, μπορούμε πιο εύκολα να συντονιζόμαστε…
Καταρχήν είμαι ο. Υστερα έχεις δίκιο για τη διαδικασία, ότι είναι γρήγορη, ποιός την προωθεί κ.λ.π. Ομως η συνέλευση των τριών τάξεων συγκαλέστηκε από τον Λουδοβίκο τον 16ο για να βάλλει φόρους το 1789 και κατέληξε να πυροδοτήσει την επανάσταση του 1789 ( λίγο τραβηγμένο αλλά η ειρωνεία της ιστορίας …). Δεν μπορείς να απορρίπτεις κάτι μόνο και μόνο γιατί το πρότεινε ο αντίπαλός σου. Το 1979 το κίνημα κατά του ν.815 ανάγκασε το Κ.Σ. της Ε.Φ.Ε.Ε.
Καταρχήν είμαι ο. Υστερα έχεις δίκιο για τη διαδικασία, ότι είναι γρήγορη, ποιός την προωθεί κ.λ.π. Ομως η συνέλευση των τριών τάξεων συγκαλέστηκε από τον Λουδοβίκο τον 16ο για να βάλλει φόρους το 1789 και κατέληξε να πυροδοτήσει την επανάσταση του 1789 ( λίγο τραβηγμένο αλλά η ειρωνεία της ιστορίας …). Δεν μπορείς να απορρίπτεις κάτι μόνο και μόνο γιατί το πρότεινε ο αντίπαλός σου. Το 1979 το κίνημα κατά του ν.815 ανάγκασε το Κ.Σ. της Ε.Φ.Ε.Ε. , με τους γνωστούς συσχετισμούς ( απόλυτη πλειοψηφία ΠΚΣ και ΠΑΣΠ ) να στραφεί κατά του νόμου και να αποφασίσει καταλήωεις σε όλες τις σχολές. Τα μειονεκτήματα της άμεσης δημοκρατίας τα ξέρουμε όλοι. Την μεταφυσική πίστη στις ανοιχτές συνελεύσεις, που λένε και οι αναρχικοί , δεν τη δέχομαι. Οσο για την πληροφορική και την τηλεπικοινωνιακή επανάσταση , νομίζω δεν αποτελούν πανάκεια για όλα. Για τα καπέλα, ξέρεις υπάρχουν και τα καπέλα των επαγγελματιών επαναστατών , που αποφασίζουν κάτι συνελεύσεις 30 και 40 ατόμων με διαδικασίες και τερτίπια ο θεός να σε φυλάει. Τέλος δεν πιστεύω ότι υπάρχει ένα κίνημα αλλά πολλά : φοιτητικό, νεολαιιστικο, αντιρατσιστικό. Εν κατακλείδι δεν ξέρω μπορεί να έχεις και δίκιο για το συγκεκριμένο ζήτημα, απλώς με σοκάρει η απολυτότητα με την οποία τίθενται μερκά θέματα, όχι από σένα βέβαια.
Υ.Γ. Συγγνώμην που έγραψα καταλάθος τα ίδια πράγματα δυό φορές!
Σύντροφε Δ.Υ. δεν απορρίπτω κάτι μόνο και μόνο επειδή το πρότεινε ο αντίπαλος. Επίσης συμφωνώ ότι συνελευσεις των 30 και 40 ατόμων είναι κοροιδία. Αυτό που θα ήθελα να ξέρω (και δυστυχώς κανείς μέχρι τώρα δεν το έχει απαντήσει πειστικά) είναι ΠΩΣ θα λυθούν τα προβλήματα του φοιτητικού κινήματος με την ΕΦΕΕ. Θέλω δηλαδή, όχι μια επιχειρηματολογία γιατί εχω εγώ άδικο, αλλά μια «θετική» επιχειρηματολογία υπέρ της ΕΦΕΕ. Γιατί; Και γιατί τωρα; Και γιατί με αυτή τη διαδικασία; Είμαι ανοιχτός σε όλα, αρκεί να είναι πειστικά.
Δυστυχώς η νεκρανάσταση της ΕΦΕΕ αποδεικνύει ότι η ηγεσία του ΣΥΝ και της νεολαίας του, δεν πήραν χαμπάρι ούτε το μήνυμα του κινήματος για την απόσυρση της αναθεώρησης του αρ 16 του Συντ.,ούτε της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Σε αυτούς τους αγώνες ούτε τα ΔΣ των φοιτ.Συλλόγων, ούτε τα μαθητικά 15μελή έπαιξαν ρόλο. Ήταν κινήματα συνελεύσεων. Εαν υπήρχε ΕΦΕΕ στην εξέγερση του Δεκέμβρη, το ΚΚΕ με την ΠΑΣΠ και την ΔΑΠ μια χαρά θα έβαζε τα λουκέτα στις σχολές.Δεν θα χρειαζόταν να γίνει ρεζίλι κλείνοντας την Πάντειο με απόφαση της …ΚΕ του ΚΚΕ !! Αλλά το χειρότερο είναι ότι η αντίληψη του ΣΥΝ και της νεολαίας του για την ΕΦΕΕ, είναι ΠΙΟ ΠΙΣΩ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ 70-80. Τότε ο ΔΑ μιλούσε για συντονιστικό ρόλο της ΕΦΕΕ σε αντίθεση με την Πανσπουδαστική που μιλούσε για αποφασιστική ΕΦΕΕ. Η συζήτηση αυτή κουκουλώθηκε διότι καταστατικό της ΕΦΕΕ δεν φιάχτηκε ποτέ. Το είχε αναλάβει η Πανσπουδαστική η οποία έκανε “γαργάρα” όλο αυτό τον προβληματισμό.
Το πρόβλημα της δομής του φοιτητικού κινήματος ασφαλώς δεν καλύπτεται μόνον με την πραγματοποίηση συνελεύσεων. Το ερώτημα του συντονισμού, της λειτουργίας και σε περιόδους σχετική ηρεμίας είναι υπαρκτό. Όμως από αυτό το σημείο μέχρι την υιοθέτηση απολύτως αποτυχημένων κομματικά ελεγχόμενων μοντέλων της περασμένης 20ετίας, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Τουλάχιστον ας έπαιρναν υπόψη τους τη συγκρότηση της ΟΛΜΕ που έχει πολύ δημοκρατικότερα χαρακτηριστικά : Όλες οι απεργίες απόφασίζονται σε γενικές συνελεύσεις.
Τέλος, το ότι η ΕΑΑΚ μένει απέξω από αυτή τη διαδικασία είναι πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ανεξάρτητα από τα φαινόμενα αντιδημοκρατικής και αντιενωτικής κουλτούρας που ευδοκιμούν στο χώρο των ΕΑΑΚ, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι είναι ένα μαχητικό τμήμα του φ.κ. που μάτωσε στους δρόμους για την απόσυρση της αναθεώρησης του 16.
θα ελεγα να μην συγκρινουμε προσωπικες εμπειριες τις δεκαετιας 70-80 με την υπαρχουσα κατασταση. τωρα η πλειοψηφια των φοιτητων δεν ξερει καν τι ειναι η ΕΦΕΕ!!!
το κυριο παντως είναι ότι η ΕΦΕΕ είναι ένα “φοιτητικο συνδικατο”. η ύπαρξη και μονο ενος φοιτητικου συνδικατου είναι μια θετικη κατασταση. το ζητημα που πρεπει να μπαινει είναι τι δρασεις κανει η αριστερα ώστε να ηγεμονευσει στα συνδικατα και στα σωματεια. αν κρινουμε απο την σταση της ΠΟΣΔΕΠ η οποια ειναι κατι αντιστοιχο της ΕΦΕΕ, θα ελεγα οτι επαιξε πολυ σημαντικο ρόλο στην εξελιξη του κινηματος του αρθρου 16. τωρα ομως που υπηρξε η “ανακαταληψη” της ΠΟΣΔΕΠ απο αστικες δυναμεις και μερικους “προθυμους αριστερους” συμμετειχε στον ψευτοδιαλογο,…
Η όλη συγκρότηση της ΕΦΕΕ, αυτή τη στιγμή και με αυτές τις διαδικασίες, αποτελεί μια πολιτική πρωτοβουλία της νέας κυβέρνησης και των συμμάχων της και σαν τέτοια πρέπει να καταγγελθεί.
- Έρχεται μόλις 10 μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές, υλοποιώντας μια προεκλογική εξαγγελία της κυβέρνησης. Οι φοιτητικές παρατάξεις απλά σιγοντάρουν. Οποιαδήποτε αυτονομία του χώρου εξαφανίζεται. Αν κάποιος αποφασίσει την ανασύσταση – και με ποιο τ΄ροπο της ΕΦΦΕ – αυτός δε μπορεί να είναι άλλος από τους φοιτητές και όποιες διαδικασίες έχουν (τους συλλόγους και τις συνελεύσεις τους, με όλα τα προβλήματά τους αλλά και το γεγονός ότι υπάρχουν και καλύπτουν όλους τους φοιτητές). Αποτελεί δε πολιτική συνέχεια στην αλλαγή ηγεσίας στην ΠΟΣΔΕΠ, ώστε να απομονωθούν οι “απείθαρχοι” και στο φοιτητικό χώρο.
- Το σώμα που πάει να συγκροτειθεί για Πανσπουδαστικό δεν έχει καμία απολύτως νομιμοποίηση. Οι εκλογές έγιναν σε κεντρικά προεκλογικό κλίμα (μάη 09) πριν 5 μήνες χωρίς να έχουν συγκληθεί ως εκλογές για ανάδειξη Πανσπουδαστικού. Θα θυμούνται οι παλιοί εδώ μέσα, ότι όταν γινότανε Πανσπουδαστικό (κάθε δύο χρόνια) στις σχολές υπήρχαν δύο κάλπες (μία για ΔΣ, μία για Πανσπουδαστικό), προηγόντουσαν εκλογοαπολογιστικές συνελεύσεις κτλπ. Σήμερα δεν έχει γίνει καμία τέτοια διαδικασία και πρακτικά τα ΔΣ εκλέγουν αντιπροσώπους για το Πανσπουδαστικό. Και το τελευταίο γραφειοκρατικό σωματείο στήνει δύο κάλπες για την εκλογή συνέδρων.
- Αν κάποιος ειλικρινά ήθελε ανασυγκρότηση δευτεροβάθμια του φκ θα έλεγε ξεκινάμε από τα κάτω (σύλλογοι, συνελεύσεις) διαδικασίες διαλόγου για το τι ΕΦΕΕ θέλουμε και με βάση τις αποφάσεις αυτές και τις επόμενες εκλογές με σωστή διαδικασία (που θα είχε μεγάλη αξία να συνοδευτεί και από μια επαναφορά του κινήματος του 2006-2007) να γίνει συνέδριο το 2010.
- Τα παραπάνω είναι ανεξάρτητα από τι γνώμη έχει κανείς για την Εφεε της περιόδου 74-97 (εγώ όσο την έζησα έχω τη χειρότερη, όλα τα ριζοσπαστικά κινήματα 79,80,87 κτλπ την είχαν απέναντι). Μόνο το 90-91 λόγω των διασπάσεων σε Ρήγα και ΚΝΕ έτειχε να υπάρχει μια συγκυριακή αριστερή πλειοψηφία, η οποία όμως δεν απέδωσε. Η μεγάλη πείρα του 06-07 δέιχνει δρόμους μιας εναλλακτικής οργάνωσης του φκ με αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους από τις συνελεύσεις.
Ελπίζω ακόμα και την ύστατη στιγμή έστω μέρος των δυνάμεων του σύριζα να το καταλάβει και να κάνει πίσω σε αυτή την αρνητική εξέλιξη και να συνταχθεί με τους εαακίτες.
ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
———————————————————————
18/3/2009
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΥ ΠΡΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ και Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ANAΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ
Ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος απέστειλε σήμερα επιστολή προς τον Πρωθυπουργό και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΦΕΕ).
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής:
Επανειλημμένα, ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του 2004, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς έχει απευθυνθεί μέσα στη Βουλή προς την Κυβέρνηση και την Αξιωματική Αντιπολίτευση και έχει ζητήσει να στηρίξουν την ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και την Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδας.
Εδώ και πάνω από δεκαετία, με ευθύνη των νεολαιών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και των παρατάξεων που πρόσκεινται σε αυτές που μέχρι τώρα κατείχαν στην πλειοψηφία τους περισσότερους συλλόγους, δεν προχωρεί η συγκρότηση του φοιτητικού κινήματος σε επίπεδο Σχολής, Ιδρύματος και πανελλαδικά Το κενό το καλύπτουν παραταξιακές εξουσίες, λογικές ομάδων μεγάλων και μικρών, που κατακερματίζουν το χώρο και αποδυναμώνουν τη φοιτητική ενότητα σε στιγμές κρίσιμων προκλήσεων για το Πανεπιστήμιο.
Κατανοούμε την αυτονομία παρατάξεων και οργανώσεων νεολαίας. Δεν μπορούμε όμως να κατανοήσουμε τη στάση κοινοβουλευτικών κομμάτων, που δεν θεωρούν αναγκαίο να αντιταχθούν στην αποδόμηση και αποδυνάμωση ενός συγκροτημένου, ενωμένου και ισχυρού φοιτητικού κινήματος. Έτσι, η κοινότητα των φοιτητών σε συνεργασία με την κοινότητα διδασκόντων και διοικητικών, θα μπορούσαν να στηρίξουν τον πανεπιστημιακό χώρο, να συμβάλλουν στον εκδημοκρατισμό και στην αναβάθμισή του, να προστατεύσουν το πανεπιστημιακό άσυλο ως χώρο ελεύθερης διακίνησης των ιδεών. Την ίδια στιγμή, όμως, κεντρικά ή μέσω κορυφαίων στελεχών τους ζητούν ανοικτά την κατάργηση του ασύλου.
Σας καλώ λοιπόν εκ μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει και των φοιτητικών εκλογών σε λίγες βδομάδες, να ταχθείτε υπέρ της ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ και των φοιτητικών συλλόγων και να λάβετε όλες τις ανάλογες πρωτοβουλίες.
Με εκτίμηση,
Αλέκος Αλαβάνος
Θεωρώ λάθος την επιστολή Αλαβάνου. Τι προσπαθείς όμως να πεις με τη δημοσίευση αυτή σύντροφε; Η επιστολή είναι γνωστή. Εσένα ποια είναι η θέση σου για το θέμα;
Αφού ήταν γνωστή η επιστολή γιατί δεν την αναφέρατε;
Η επανασύσταση της ΕΦΕΕ δεν είναι πολιτική του κακού ΣΥΝ και της νεολαίας του αλλά επίσημη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα του καλού ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλαβάνο επικεφαλής. Δεν είναι επιστολή Αλαβάνου αλλά επιστολή ΣΥΡΙΖΑ.
Όσο για την δική μου άποψη για να μην τρώω το χώρο του καλού blog μπές στον κόπο να ξαναδιαβάσεις τον “Αριστερισμό παιδική αρρώστια του κομμουνισμού”. Εκεί θα βρεις πολλά επιχειρήματα… υπέρ της ανασυγκρότησης της ΕΦΕΕ…
Εντάξει ρε Πέτρο γνωρίζουμε ότι θεωρείς τον Αλαβάνο ένα μεγάλο κεφάλαιο για την αριστερά που κακώς το κόμμα μας προσπαθεί να απαξιώσει.Αλλά μην τον Θεωρείς και αλάνθαστο, Ολοι κάνουνε λάθη.Πέτρο φύγαμε από το ΚΚΕ πριν 20 χρόνια άρχισε να κρίνεις την γραμμή της ηγεσίας.Μήπως λείππεις ομως από την Ελλάδα;Τώρα έχουμε άλλη ηγεσία:Τσίπρα με εξαπτέρυγα τον Βούτσ,τον φλαμπουραρ,και βοηθάει ο Κουβελ, κα.Αυτούς να μας στείλεις τι λένε.Που είσαι αλήθεια;
Θεωρώ τον Αλαβάνο παρελθόν για την Αριστερά, ο ίδιος το επέλεξε και έκανε ότι μπορούσε για ν΄ απαξιωθεί. Δεν λείπω από την Ελλάδα… “Λείπω” από διεργασίας που έχουν να κάνουν με ένα ιδιότυπο συνδικαλισμό μέσα στο σώμα της αριστεράς με απούσα την ζωντανή κοινωνία και της ανάγκες της
Αγαπητέ Πέτρο ούτε με τον «καλό» Αλαβάνο έιμαι, ούτε με τον «κακό» Τσίπρα. Θεωρώ λάθος τη συγκεκριμένη επιλογή όποιου κι αν είναι. Ατυχώς λοιπόν προσπαθείς να χρεώσεις εμένα ή το μπλογκ ολόκληρο κάπου. Ξέρεις υπάρχουν άνθρωποι που ΔΕΝ στοιχίζονται πίσω από κανέναν. Τώρα αν αυτό δεν χωράει στη λογική σου…