Η Πρωτοβουλία για την Αντι-Συστημική Αριστερά ανακοινώνει την έναρξη λειτουργίας
Μετάλλιο του Νόμπελ Οικονομίας
(Πρώτη δημοσίευση 2 Μαρτίου 2010)
Δημοσιεύουμε το σενάριο μιας ταινίας επιστημονικής φαντασίας που ολοκληρώνεται προσεχώς (κάθε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι συμπτωματική)
Σκηνή πρώτη: Τεχνηέντως διόγκωνονται τα ήδη αυξημένα δημόσια χρέη, μεταφέροντας έσοδα για τον επόμενο χρόνο και χρεώνοντας δαπάνες στο 2009 για να αυξηθεί το έλλειμμα.
Σκηνή δεύτερη: Η δραματική επιδείνωση της δημοσιονομικής εικόνας της χώρας διευκολύνει την κυβέρνηση να αθετήσει τις προεκλογικές της υποσχέσεις, χωρίς κανένα πολιτικό κόστος. Και στο χρηματιστήριο προσφέρει την ευκαιρία σε νέους «παίκτες» να τοποθετηθούν πολύ χαμηλά για να κερδίζουν μεγαλύτερες υπεραξίες όταν ληφθούν τα μέτρα και η εικόνα αρχίσει να βελτιώνεται.
(Στα παρασκήνια) : Η κυβέρνηση συμφωνεί να δανειστεί με επιτόκια κοντά στα Γερμανικά εκτός του συνήθους Τραπεζικού κυκλώματος με την πολιτική βοήθεια του Ομπάμα και παρά τις αντιρρήσεις της Μέρκελ.
Σκηνή τρίτη: Η κυβέρνηση υπό την πίεση των “αγορών” και έχοντας πια μια καταδεκτική κοινή γνώμη ανακοινώνει τα πολύ σκληρά μέτρα που αναμένουν οι Βρυξέλλες. Παράλληλα προωθεί διαρθρωτικές αλλαγές και ένα νέο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων. Στην σκηνή πρωταγωνιστεί η Goldman Sachs και άλλα διεθνή παπαγαλάκια των hudge funds. Guest Star η Αφροδίτη της Μήλου.
Σκηνή τέταρτη: Αμέσως μετά, οι Βρυξέλλες και οι ξένες αγορές αναγνωρίζουν οτι τα μέτρα στήριξης που πήρε και αυτά που ανακοίνωσε η ΕΕ για να “στηρίξουν την Ελλάδα” μπορούν να «βγάλουν την Ελλάδα από την κρίση»
Τώρα θα "παίζει" αυτό
Σκηνή πέμπτη: Η κυβέρνηση δανείζεται από αυτούς που συμφώνησε στα παρασκήνια και πανηγυρίζει αφού τα επιτόκια δανεισμού της κατέρρευσαν χάρη στα μέτρα που πήρε! Οι κερδοσκόποι, αυτοί που κέρδισαν ήδη από τα πολύ υψηλά επιτόκια των κρατικών ομολόγων και πούλησαν τις μετοχές τους στο peak , μπορούν τώρα να έρθουν και να τις ξαναγοράσουν στον πάτο με τα κέρδη που αποκόμισαν από εμάς! Έτσι, το χρηματιστήριο κάνει ένα μίνι ράλι, για να βγάλουν επί πλέον κέρδη, αυτοί που αγόρασαν χαμηλά με τα κέρδη που έκαναν δανείζοντας την Ελλάδα με υψηλά spreads!
Φινάλε: Η κυβέρνηση μπορεί να επαίρεται ότι παρέλαβε μια οικονομία στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, την έβγαλε από την εντατική και την έχει σε κανονικό μονόκλινο, όπου πλέον δέχεται και επισκέψεις!!! Το κλίμα αλλάζει. Η “εικόνα” βελτιώνεται, παρ’ ότι δεν γίνεται πάλι καμία επένδυση στην παραγωγή, το σύστημα υγείας, την δημόσια παιδεία ή την πρόνοια. Οι Έλληνες βλέπουν πάλι με αισιοδοξία το μέλλον και ο Παπακωνσταντίνου προτείνεται για… Νόμπελ Οικονομίας!
Το “έργο” σαρώνει όλα τα Όσκαρ του 2011 καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκορ του Avatar…
Ερυθρόδερμος
Κι έτσι ο κ. Παπακωνσταντίνου θα γίνει ο δεύτερος άνθρωπος στην ιστορία που θα έχει κερδίσει και Νόμπελ και Οσκαρ (ο πρώτος ήταν ο Τζώρτζ Μπέρναρντ Σω).
Ο Παπακωσταντινου θα ειναι ο πρωτος κομπαρσος που θα παρει Οσκαρ…
Η αλήθεια είναι ότι η ΝΔ έχει αρχίσει δειλά να αποκαλύπτει την πρώτη σκηνή στα κανάλια, οι δημοσιογράφοι όμως κάνουν πως δεν ακούνε! Πιστεύω πως στο άμεσο μέλλον θα διαδοθεί όλο και περισσότερο το κόλπο της τεχνητής διόγκωσης του χρέους.
Έχει κανείς σας πρόχειρα τα στοιχεία των ποσών που χρησιμοποιήθηκαν γι’ αυτή τη διόγκωση;
Εγώ πάντως ξέρω ότι η μείωση του μισθού μου είναι πραγματική ασχέτως αν η διόγκοση είναι τεχνητή ή όχι
Ομπάμα ε; Και τι θα ζητήσει άραγε σε αντάλλαγμα ο πολυχρονεμένος μας βεζύρης;
Δεύτερη ερώτηση: Πόσες κατηγορίες απάτης μπορούν να στοιχειοθετηθούν ΑΝ αποδειχθεί ότι αυτή τη φορά ΑΥΞΗΣΑΜΕ τεχνητά το έλλειμα; Εννοώ από τα διαφυγόντα κέρδη των μικρομεσαίων, μέχρι την τρέλλα που θα πιάσει κάθε ευρωπαίο πολίτη αν αποδειχτεί ότι “οι έλληνες” έκαναν το ευρώ κωλόπανο για κάποιους απροσδιόριστους λόγους;
Τρίτη ερώτηση: Πόσο πιθανό είναι να “τρέχει” ένα τέτοιο σενάριο και να μην ακούμε τίποτα γι αυτό από τα παπαγαλάκια της τβ;
Και βεβαίως, οι “διαρθρωτικές αλλαγές” που θα έχουν γίνει εν τω μεταξύ (πάγωμα μισθών, κατάργηση επιδομάτων, αύξηση ορίων ηλικίας κλπ κλπ), θα μας μείνουν ακόμα και μετά τη “διάσωση” της οικονομίας…
Αμα ακούσουμε τέτοιο σενάριο στην TV, προφανώς και κάτι άλλο θα γίνει…
Η σχετική πάντως ειδησεογραφία των Financial Times πχ, από τις 10/2 μέχρι σήμερα, επιβεβαιώνουν τον σεναριογράφο μέχρι και την Τρίτη Σκηνή!!!
Για τα υπόλοιπα, κάποια ψίγματα πληροφόρησης έχουν ξεφύγει σε sites παπαγαλακίων της Σοφοκλέους (πχ http://www.axiaplus.gr/Default.aspx?id=172897&nt=108&lang=1 )
1 (η κυβέρνηση Παπανδρέου) διόγκωσε ενσυνείδητα την εικόνα της κρίσης για να μπορέσει να κάνει πιο ανώδυνα την στροφή της σε πιο σκληρές πολιτικές. Καλύβης Αυγή 2/3/2010
2 Σκηνή πρώτη: Τεχνηέντως διόγκωνονται τα ήδη αυξημένα δημόσια χρέη, μεταφέροντας έσοδα για τον επόμενο χρόνο και χρεώνοντας δαπάνες στο 2009 για να αυξηθεί το έλλειμμα.
Dosepasa 2/3/2010 Ένα φανταστικό σενάριο για Νόμπελ και Όσκαρ!
3 Βεβαίως να τα δούμε, αλλά υπάρχει ένα κενό, τουλάχιστον δημοσίως, σε αυτό που έχει προηγηθεί, δηλαδή φοβάμαι ότι ζήσαμε ένα «βρώμικο 2009». Πώς ένας κίνδυνος γενικός, θεωρητικός, μακροπρόθεσμος μετατράπηκε σε έναν άμεσο κίνδυνο, σαν αυτόν που ζούμε σήμερα. Πρέπει να σας επισημάνω ότι η Ελλάδα, βεβαίως, έχει ένα μεγάλο χρέος, αλλά οι τόκοι που πληρώνουμε σήμερα γι’ αυτό το χρέος δεν είναι οι μεγαλύτεροι που είχαμε στο πρόσφατο παρελθόν. Ως ποσοστό του εθνικού εισοδήματος, είναι οι μικρότεροι που είχαμε την τελευταία 20ετία. Επίσης, τα φορολογικά έσοδα που πληρώνουμε για να εξυπηρετήσουμε το χρέος μας είναι υψηλά, αλλά είναι χαμηλότερα από αυτά που είχαμε την τελευταία 20ετία. Άρα, επαναλαμβάνω ότι είχαμε ένα πρόβλημα, όμως, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα αυτό από δυνάμεις εντός και εκτός της χώρας μας, την έκαναν θύμα κερδοσκοπικών επιθέσεων, και αυτό ζούμε σήμερα. Αναδημοσίευση. Dosepasa 2/3/2010 από συνέντευξη του Δραγασάκη στο tvxs
Mε λίγα λόγια το θέμα που θέτουν οι παραπάνω απόψεις που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, είναι ότι ο Παπανδρέου διόγκωσε λογιστικά το δημόσιο χρέος. Δικαιούμαι να υποθέσω με δύο προφανείς σκοπούς
α την επίδειξη αποτελεσματικότητας στην αντιμετώπιση του τουλάχιστον κατ΄αρχή ( το 2010)
β την άντληση επιχειρημάτων στη πολιτική προσπάθεια μεταβολής των κοινωνικών συσχετισμών υπέρ του κεφαλαίου ( οικονομικά και θεσμικά).
Στα ανωτέρω συνηγορούν δημοσιεύματα της περιόδου 10-11/2009 και η ομιλία του Σαμαρά στη Βουλή για το προυπολογισμό, όπου καταλόγισε στη κυβέρνηση λογιστική αναβάθμιση του χρέους από 9,7 σε 12,7%.
Εάν σωστά ερμηνεύω τις απόψεις αυτές δημιουργούνται τα ακόλουθα ερωτήματα
- υπάρχει και αν ναι γιατί δε δημοσιεύεται η σχετική τεκμηρίωση;
- γιατί η βραδυφλεγής και άτολμη, επί του παρόντος τουλάχιστον, αποκάλυψη δεν έγινε νωρίτερα;
- γιατί όσοι υποστηρίζουν αυτή την άποψη της λαθροχειρίας στα οικονομικά μεγέθη και της δόλιας χρήσης τους δε προχωρούν στη διατύπωση των αναγκαίων πολιτικών συνεπειών;
- είναι ανεκτό να κυβερνιόμαστε από μια κυβέρνηση τυχοδιωκτών, που επιβαρύνουν με την κατασκευή ψεύτικων στοιχείων το μέγεθος και κυρίως τους όρους του δανεισμού, προκειμένου να παραλύσουν τις αντιστάσεις των ανθρώπων της εργασίας στη λαίλαπα των μισθολογικών, εργασιακών και συνταξιοδοτικών αλλαγών που σχεδιάζουν;
- είναι πολιτικά και ηθικά επιτρεπτό να υποβιβάζεται η ένταση της πολιτικής κριτικής και η αποκάλυψη της αλήθειας στο πολιτικό ανάστημα που <> από αυτούς που την εκφέρουν; Και τότε πως θα ψηλώσουμε;
ένα άλλο (εφιαλτικό) σενάριο: Η Αριστερά δεν έχει πρόταση διεξόδου απο την κρίση, και γι αυτό βαφτίζει την κρίση συνωμοσία και επινόηση των σκοτεινών κύκλων, υπογράφωντας έτσι την οριστική της εξαφάνιση ( της Αριστεράς, όχι της κρίσης, όπως στην Ιταλία ας πούμε!)
διαβάστε αυτό http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=528342 και θα καταλάβετε τι εννοώ…
Πόσο αφελής, ανεπαρκής ή φαντασιόπληκτος πρέπει να είναι κάποιος για να πιστεύει οτι μια κυβέρνηση με νωπή εντολή, με τον κομματικό αντίπαλο στο καναβάτσο και με μεγάλα περιθώρια συναινέσεων επινοεί μια κρίση απο το πουθενά για να κόψει δικαιώματα ή για να βγεί νικήτρια ένα χρόνο μετά;
Αν η πολιτική ήταν μυθιστόρημα ο ανώνυμος συγγραφέας αυτού του άρθρου θα έπαιρνε όντως νόμπελ…Έλα όμως που δεν είναι…κι έλα που οι θεωρίες συνωμοσίας δεν σώζουν πια τα κομματικά επιτελεία της Αριστεράς!
να αγιασει το στομα σου γιαννη κ.Ειναι παρα πολυ ευκολο να φταινε παντα οι αλλοι ,ολος ο κοσμος συνομωτει εναντια στους ελληνες και εδικα τα μεγαλα funds ενα σκοπο εχουν πως θα εξαφανισουν απο προσωπου γης τα μεγαλα αστερια της ελληνικης αριστερας….πρεπει να εισαι πολυ καβαλημενο καλαμι η απογονος κατευθειαν του Τσολακη του Κολιγιανν και των αλλων αστερων για να μπορεις να παρακολουθησεις αυτο το σεναριο
Τυχαίνει να είναι γνωτό αυτό:
που επιβεβαιώνει το πιο πάνω σενάριο.
Δημιουργείται όμως ένα πρόσθετο ερωτηματικό, εκτός του γιατί πήρε τα μέτρα λιτότητας που πήρε:
Γιατί δανείστηκε η κυβέρνηση αρχές Μαρτίου 5δις με 6,35% χαρίζοντας κοντά 700εκ στις Τράπεζες?
Και επειδή απάντηση δεν θα δοθεί, και από τα σχόλια σε αυτό το μπλογκ θα γίνει στριπτιζ εγγράφων αν δεν πάρει η κυβέρνηση πίσω τα μέτρα λιτότητας που ανακοίνωσε. Και φυσικά τότε δεν θα τα υπογράφει ανώνυμος αριστερός…
Είτε ισχύει το σενάριο είτε όχι το αποτέλεσμα είναι ίδιο:Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ.
Απλά η αριστερά έχει συνηθίσει τον εαυτό της και τον κόσμο στη συνομοσιολογική-μοιρολατρική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Με το να ξέρω ΠΩΣ με κλέβουν δεν αλλάζει την πεποιθησή μου να πιάσω τον κλέφτη και να τον κάνω να πληρώσει…
Τώρα λοιπόν που μάθαμε και την επίσημη και την -ίσως- πραγματική εκδοχή της μεγαλύτερης ληστείας του αιώνα να πιέσουμε όλοι μαζί για μια στάση εργασίας της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 27 του Μαΐου του 2011.
ΥΓ Μήπως καταλάβαμε ότι ο Δεκέμβρης δεν εξηγείται με τα φτωχά πλέον αριστερά μέσα και δεν προβλέπεται-προετοιμάζεται ή ακόμα;
Από τη στιγμή που η κυβέρνηση θεωρούσε αδύνατον “να συνεχίσει να δανείζεται με τόσο υψηλά επιτόκια”, τι θα κάνει (και πώς θα δικαιολογηθεί) αν αυτά ΔΕΝ πέσουν (αρκετά);
Τα διαβόητα “μέτρα στήριξης” ενεργοποιούνται (απ΄ ότι κατάλαβα) μόνο στο παρά 1′ της χρεοκοπίας, επομένως υφίστανται μόνο ως “φόβητρο” (τρομάρα τους!) των αγορών, μπας και ρίξουν τα επιτόκια.
Αν λοιπόν τα επιτόκια ΔΕΝ πέσουν, και καθώς τα “μέτρα” δεν προβλέπεται να ενεργοποιηθούν εξ αιτίας του spread και μόνο, τι θα μας πει ο ΓΑΠ; Ότι “τα βγάζουμε πέρα με τις δικές μας δυνάμεις και δεν έχουμε ανάγκη κανέναν” (όπως μέχρι σήμερα δηλαδή); Τότε προς τι ο κύκλος του πανικού, αφού βρεθήκαμε στα ίδια; Σε τι χρησίμεψαν τα σκληρά μέτρα, αφού δεν είχαν αποτέλεσμα;
Αν πάλι δεν μπορέσουμε να δανειστούμε κι ενεργοποιηθεί το “σκληρό πακέτο”, πάλι η αποτυχία θα ‘ναι πλήρης.
Επομένως μόνο μια σημαντική και διατηρήσιμη πτώση του κόστους δανεισμού θα μπορούσε να επικαλεστεί ο ΓΑΠ σαν “επιτυχία”. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αν οι διεθνείς κερδοσκόποι βρουν άλλο κορόϊδο να γδάρουν και μας παρατήσουν προσωρινά – κάτι όχι δύσκολο, οι υποψήφιοι πολλοί και το θύμα πρέπει να εξακολουθήσει(/-ουμε) να ΄ναι ικανό για άρμεγμα, μη στραγγίξει κι εντελώς!
[...] (dosepasa Πρώτη δημοσίευση 2 Μαρτίου 2010) [...]
@Γιάννη K.
Το εφιαλτικό σενάριο θα γίνει πραγματικότητα μόνο εξ αιτίας της ύπαρξης μιας ανίκανης και συστημικής αριστεράς(ΚΚΕ+ΣΥΝ). Οι μέν στο κόσμος τους και στα συμφεροντάς τους, οι δε στον ευρωπαίσμό και στα συμφεροντά τους, που αποδείχτηκε σαθρή άμμος.
Υπενθυμίζω οτι προ κρίσης, προ δύο και πλέον ετών η Ελλάδα χαρακτηρίστηκε απο ορισμένους ως αδύναμος κρίκος. Σήμερα αυτό επαληθεύεται και ο λόγος δεν ειναι οι “κακοί” χειρισμοί Παπανδρέου, οπως λέει και ο Τσίπρας. Η Ελλάδα ειχε χαρακτηριστεί ως αδύναμος κρίκος γιατί δεν μπορούσε να αναπαραχθεί εντος ΟΝΕ, συνεπώς η μεσαία τάξη θα κατέρρεε καθώς θα πλήρωνε το κόστος της προσαρμογής, που απο οτι φαίνεται θα είναι δεκαετής και βάλε, καθώς η Ελλάδα βρίσκεται στο ναδίρ της ανταγωνιστικότητας σε ολη την ευρώπη. Αυτή ειναι η πραγματικότητα και οποιος δεν θέλει να την δεί δεν μπορεί να δεί και τις εναλλακτικές λύσεις. Η κρίση απλώς επιτάχυνε τις εξελίξεις. Εντός αυτής της ΟΝΕ, η Ελλάδα δεν εχει άλλη λύση απο την πτώχευση της ως κοινωνία και την μακρά οδύνη του λαού της, αλλη ΟΝΕ δεν προδιαγράφεται οπότε η λύση για τον κόσμο της εργασίας και της νεολαίας δεν ειναι αλλη απο την κατά μετωπο σύγκρουση με το ευρώ και την ΟΝΕ, με κατεύθυνση τον σοσιαλισμό μέσα και απο εστίες αυτοδιαχείρισης. Ο σοσιαλισσμός στην Ελλάδα ειναι πια εφικτός γιατί δεν είναι μια ωραία επιλλογή για εναν καλύτερο κόσμο, αλλά γιατί ειναι ο μόνος αναγκαστικός δρόμος απέναντι στην κοινωνική εξαθλίωση. Κείμενα σαν τα παραπάνω εχουν σημασία μόνο ως δευτερεύουσες η τριτεύουσες ερμηνείες, αλλά ως κείμενα που θέλουν να δουν την ουσία ειναι τελείως άστοχα, αν οχι αποπροσανατολιστικά και εκτος της ουσιαστικής συζήτησης που εχει η αριστερά ανάγκη να κάνει. Τα πράγματα έφτασαν στην Ελλάδα στο σημείο εκείνο που η σοσιαλιστική κατεύθυνση ειναι η μόνη ρεαλιστική κατεύθυνση σωτηρίας των λαίκών τάξεων. Οχι εύκολος δρόμος αλλά ο μόνος που στο τέλος μιας ανηφόρας δεν θα βρεί το αδιέξοδο.
Καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ειναι σε θέση να απαντήσει, σήμερα τίθεται ανοιχτά το ζήτημα ενός ευρύτερου μετώπου που θα συμπεριλάβει απο τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ εως τον αντιεξουσιαστικό χώρο. Ιδίως ο τελευταίος λόγω του νεολαιίστικου δυναμικού του θα παίξει καθοριστικό ρόλο. Η ριζοσπαστική ενηλικίωση αυτού του χώρου καθώς και το μέτωπο νεολαίας θα καθορίσει τις εξελίξεις. Με αυτήν την έννοια η κοινή δράση και η συζήτηση χώρων της αριστεράς με χώρους του αντιεξουσιαστικού κινήματος ειναι απαραίτητες προυποθέσεις.
Το θέατρο συνεχίζεται παρά την ραστώνη των ημερών.
Το πιο πάνω σενάριο επιβεβαιώνεται ΠΛΗΡΩΣ όπως φαίνεται και στο χθεσινό http://www.axiaplus.gr/Default.aspx?id=185030&nt=108&lang=1
Και όσο δεν πέρνουμε χαμπάρι τι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ συμβαίνει με το χρέος, τα spread και τα μέτρα “σταθεροποίησης” σοβαρά απασχολημένοι στις θεωρητικολογίες τις περασμένης εικοσαετίας, κάποιοι θα συνεχίζουν να κάνουν πάρτι. Και για την τραγική αφέλεια της Αριστεράς.
ΠΑΡΤΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΙΣΩ ΡΕ!