ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩ …

Posted: 02/07/2009 by axilleaspanagoulis in Κείμενα θέσεων
Ετικέτες:

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ, ΑΝΤΙ-ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Είμαστε απλά μέλη του ΣΥΝ, ενταγμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς πολιτικά δικαιώματα, αλλά και ανένταχτοι αριστεροί, που συναντηθήκαμε στο διαδίκτυο και αποφασίσαμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και τη σκέψη μας για μια παρέμβαση στα τεκταινόμενα του ΣΥΡΙΖΑ, από τη σκοπιά μιας σύγχρονης αντι-συστημικής και πραγματικά ριζοσπαστικής Αριστεράς.

 Απευθυνόμαστε σε όλους τους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από συνιστώσα και ένταξη, και στα θεσμοθετημένα όργανα των συνιστωσών και ιδιαίτερα του ΣΥΝ, αφού κατά γενική ομολογία η ιδεολογική και οργανωτική μάχη στο εσωτερικό του ΣΥΝ αποτελεί την πιο σημαντική τροχοπέδη για το βάθεμα και τη διεύρυνση του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ.

 Πρόθεσή μας δεν είναι να δημιουργήσουμε μια ακόμα τάση ή ομάδα μέσα στον ΣΥΝ ή στον ΣΥΡΙΖΑ ούτε να στοιχηθούμε πίσω από πρόσωπα ή μηχανισμούς, αλλά να συμβάλλουμε στον ιδεολογικό και πολιτικό εξοπλισμό με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα, με επιχειρήματα και συγκεκριμένες προτάσεις, όλων των συντρόφων, απλών μελών του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ, μπροστά στις επερχόμενες μάχες.

 

  1. Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗ

 

Πεποίθησή μας είναι ότι πίσω από τις διάφορες διαμάχες, εντός κυρίως του ΣΥΝ και κατ’ επέκταση και του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται η ιδεολογική και πολιτική πάλη για το στίγμα, το περιεχόμενο και τους στόχους της σύγχρονης, μη δογματικής, ριζοσπαστικής Αριστεράς. Με απλά λόγια, πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα, τι είναι για μας σήμερα Αριστερά και πώς διαφοροποιείται από το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα, με ποιο τρόπο συγκροτεί τη σύγκρουση μαζί του και με ποιο τρόπο οργανώνει τις κοινωνικές δυνάμεις για την υπέρβασή του.

 Σταθερή και αδιαπραγμάτευτη αφετηρία μιας σύγχρονης Αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι η στόχευση για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, και η ανατροπή του συστήματος οργάνωσης της κοινωνίας, του καπιταλισμού, που στηρίζεται πάνω σε αυτήν την εκμετάλλευση. Σταθερή και αδιαπραγμάτευτη πυξίδα δράσης της σύγχρονης Αριστεράς αποτελούν τα πρόταγματα του αντι-παγκοσμιοποιητικού κινήματος «Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι» και «Σκέψου παγκόσμια – Δράσε τοπικά».

Σταθερός και αδιαπραγμάτευτος στόχος της σύγχρονης Αριστεράς είναι το χτίσιμο μιας κοινωνίας, όπου ΟΛΟΙ όσοι γεννιούνται μέσα σε αυτήν, θα έχουν ίσες ευκαιρίες σε ΟΛΑ τα αγαθά που προσφέρει η φύση κι έχει δημιουργήσει ο ανθρώπινος πολιτισμός, μιας κοινωνίας που θα αναπτύσσεται στη βάση της αλληλεγγύης αλλά και με την όσο περισσότερο δυνατή εναρμόνισή της με τις ανάγκες των οικοσυστημάτων. Δεν μπορεί η σύγχρονη αριστερά να μη βλέπει ότι η καταστροφή του πλανήτη συμβαίνει όχι γιατί υπάρχουν κάποιες «λάθος πολιτικές», αλλά για να αυξάνονται τα κέρδη των καπιταλιστών. Ούτε είναι δυνατόν να κλείνει τα μάτια στο γεγονός ότι δεκάδες χιλιάδες παιδιά στον τρίτο κόσμο πεθαίνουν απο την έλλειψη ενός και μόνο αντιβιοτικού, την ίδια στιγμή που στη Δύση υπάρχει υπερκατανάλωση φαρμάκων. Δεν μπορεί σε αυτόν τον κόσμο να ζούν μόνο όσοι μπορούν να εξαγοράσουν τη ζωή τους από τις πολυεθνικές και τα μονοπώλια, και οι υπόλοιποι να πεθαίνουν. Στόχος της Αριστεράς πρέπει να είναι η αλλαγή αυτού του κόσμου κι όχι η συντήρηση των σημερινών δομών του, με τη βελτίωση απλά της «αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων» στα στενά πλαίσια του εθνικού ή ευρωπαϊκού χώρου.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει κανείς πως ένας τέτοιος στόχος μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την ανατροπή του καπιταλισμού, που στηρίζεται στην ανισότητα και την ιδιοποίηση από ελάχιστους όσων ανήκουν σε όλους. Όμως είναι το ίδιο αυταπάτη να πιστεύει κανείς πως η ανατροπή του καπιταλισμού θα συμβεί ξαφνικά και ως διά μαγείας, όταν οι καταπιεσμένοι θα σπάσουν τις αλυσίδες τους. Οι καταπιεσμένοι και οι κολασμένοι αυτού του κόσμου ενδιαφέρονται για μια στέγη, για ένα πιάτο φαΐ, για μια κάρτα εργασίας, για μια δουλίτσα απο τον βουλευτή, για μια θέση στον ήλιο, όχι για την ανατροπή του καπιταλισμού. Η εξαθλίωση είναι μηχανισμός αναπαραγωγής του καπιταλισμού, κι όχι αφετηρία ανατροπής του. Ακόμα και η εξαθλίωση των ανθρώπων στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού ήταν και η βασική αιτία για την παλινόρθωση του καπιταλισμού στις χώρες αυτές.

Τα κύρια καθήκοντα λοιπόν για μια σύγχρονη Αριστερά είναι πρώτον η κοινωνική αλληλεγγύη και η δυνατότητα να δώσει φωνή σε όσους δεν έχουν φωνή, αφού βέβαια πρώτα αυτή τους ακούσει, και δεύτερον η πάλη για τη δημιουργία ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ συνθηκών και θεσμών ίσης πρόσβασης από όλους σε όλα. Όπως έλεγε ο Πουλαντζάς: «Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΩΡΑ». Αυτό το δεύτερο καθήκον ξεχωρίζει την σύγχρονη Αριστερά ΚΑΙ από το δογματικό γραφειοκρατικό παρελθόν της ΚΑΙ από τη σοσιαλδημοκρατία. Πρακτικά σημαίνει δημιουργία και επιβολή από τα κινήματα που η Αριστερά συμμετέχει και πρωτοστατεί, συνθηκών ίσης πρόσβασης και ευκαιριών όλων στη μόρφωση, στη δουλειά, στην πληροφορία, στη συμμετοχή στις αποφάσεις, στους ελεύθερους χώρους, στην υγεία, στην αξιοπρεπή διαβίωση, στον πολιτισμό, στην αναψυχή, στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, στη διά βίου μάθηση. Μια τέτοια Αριστερά μπορεί να διαπαιδαγωγήσει και να διαπαιδαγωγηθεί, να εμπνεύσει και να εμπνευστεί, ώστε αύριο να διεκδικήσει με αξιώσεις και τον πολιτικό σχεδιασμό της αυτό-διεύθυνσης της κοινωνίας από όλους προς όλους και για όλους, και την ισότιμη συμμετοχή όλων στην ιδιοποίηση της κοινωνικής παραγωγής.

Πώς, όμως, μια τέτοια Αριστερά μπορεί να εμπνεύσει τον κόσμο, όταν αυτό που θέλει για την κοινωνία, δεν το εφαρμόζει στο εσωτερικό της;

 

 1. Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝ

Αν φιλοδοξεί ο ΣΥΝ να αποτελέσει κομμάτι ή, πολύ περισσότερο, τη ραχοκοκαλιά μιας τέτοιας Αριστεράς, οφείλει να προχωρήσει άμεσα σε καταστατικό συνέδριο με τα εξής προτάγματα:

 

  1. Κατάργηση των τάσεων ως μηχανισμών και διατήρησή τους μόνο ως ιδεολογικών ρευμάτων. Κατάργηση όλων των λιστών και ποσοστώσεων στα όργανα. Αν ένα ιδεολογικό ρεύμα έχει απήχηση στο κόμμα δε χρειάζεται λίστες και ποσοστώσεις για να εκπροσωπηθεί στα όργανα, μόνο την εμπιστοσύνη των μελών.
  2. Διασφάλιση της λειτουργίας του κόμματος. Όσες οργανώσεις ή νομαρχιακές δε λειτουργούν για διάστημα 3-6 μηνών να συγκαλούνται αυτόματα συνελεύσεις και συνδιασκέψεις από το παραπάνω όργανο, να παύονται οι γραμματείες τους και να αντικαθίστανται με άλλες.
  3. Δημοψηφίσματα για όλα τα σοβαρά ζητήματα πολιτικής, αφού έχουν προηγηθεί συνελεύσεις και η ευρύτερη δυνατή διαβούλευση και συζήτηση. Τα μέλη του ΣΥΝ να συνδιαμορφώνουν τις προτάσεις κι όχι απλά να τις ψηφίζουν σαν ψηφοφόροι αστικών κομμάτων.
  4. Εναλλαγή σε ΟΛΑ τα όργανα. ΚΑΝΕΙΣ να μην μπορεί να εκλέγεται στο ίδιο όργανο για πάνω από δύο θητείες, από τη γραμματεία της ΠΚ μέχρι την ΚΠΕ και το Προεδρείο. Όσες θέσεις είναι επαγγελματικές να στελεχώνονται πάλι με εναλλαγή προσώπων. Να υπάρξει μέριμνα για όσα στελέχη μας είναι για δεκαετίες επαγγελματικά, να συνταξιοδοτηθούν ή να βρούν απασχόληση στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ή στη Βουλή. Εναλλαγή ΚΑΙ στους βουλευτές ΚΑΙ στους δημοτικούς συμβούλους. Με αυτόν τον τρόπο, όλα τα μέλη του κόμματος θα περάσουν από τα όργανα και όλα τα στελέχη θα γίνουν μέλη.
  5. Δημιουργία κλειστού διαδικτυακού τόπου οριζόντιας δικτύωσης, όπου όλες οι οργανώσεις και όλα τα όργανα του κόμματος θα υποχρεούνται να ενημερώνουν όλο το κόμμα για τη δραστηριότητα και την κοινωνική δράση στο χώρο ευθύνης τους.
  6. Κατάργηση της θέσης του Προέδρου και αντικατάστασή της με συλλογικό Προεδρείο.

  

       2. Η ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ

 

Οι τοπικές και θεματικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούν παρά να αποτελούν τα ζωντανά κύτταρα της σύγχρονης Αριστεράς που περιγράψαμε παραπάνω. Κατανοώντας τις ευαισθησίες των συνιστωσών και τις φοβίες απέναντι στον ΣΥΝ, τις καλούμε να τις ξεπεράσουν και, σε συνδυασμό με την πρότασή μας για τη μετατροπή του ΣΥΝ σε κόμμα μελών, προτείνουμε τα εξής για τον ΣΥΡΙΖΑ: 

  1. Άμεση δημιουργία τοπικών και θεματικών οργανώσεων ΣΥΡΙΖΑ παντού, όπου δεν υπάρχουν.
  2. Καθιέρωση κάρτας μέλους, διπλή ένταξη για τα μέλη συνιστωσών.
  3. Καμιά ποσόστωση για συνιστώσες στο τοπικό και πρωτοβάθμιο επίπεδο.
  4. Ποσόστωση για συνιστώσες μόνο για το πρώτο Πανελλαδικό όργανο που θα προκύψει από την Πανελλαδική του Οκτώβρη σε ποσοστά που έχει προτείνει το 2ο κύμα, με πιθανή τροποποίησή τους ύστερα απο συνεννόηση.
  5. Εκλογή του πρώτου αντιπροσωπευτικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ από ολόκληρη τη συνδιάσκεψη κι όχι μόνο με προκαθορισμένες λίστες από τις συνιστώσες. Οι συνιστώσες να έχουν πολύ περισσότερες υποψηφιότητες από αυτές που τους αναλογούν και να ψηφίσει όλο το σώμα ποιους επιλέγει.
  6. Κατάργηση της θέσης του Προέδρου και αντικατάστασή της από Συλλογικό Προεδρείο.
  7. Το πανελλαδικό όργανο, που θα προκύψει, να εκλέξει και τη γραμματεία και το Προεδρείο.
  8. Εξασφάλιση της δημόσιας έκφρασης των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ από συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ που θα επιλέγει ο ΣΥΡΙΖΑ κι όχι από παράγοντες που επιλέγουν τα ίδια τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Αυτοί μπορεί να εκφράζουν τον εαυτό τους αλλά όχι τον ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι σαφές πως χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν κατανοούμε τα φοβικά σύνδρομα για τη μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα. Ας κάνουμε τώρα το πρώτο βήμα κι ας αφήσουμε τη ζωή να δείξει αν αυτό θα είναι μια αναγκαιότητα σε 2 ή 3 χρόνια. Ας μη χρησιμοποιούμε σαν φόβητρο κάτι που μπορεί ή μπορεί να μη γίνει μεθαύριο (την κομματική συγκρότηση), για κάτι που έπρεπε ήδη να έχει γίνει απο χτες (την κινηματική-οργανωτική συγκρότηση). Αυτό που προέχει σήμερα είναι η εξασφάλιση της ισότιμης συμμετοχής και συστράτευσης όλων των δυνάμεων του κοινωνικού και πολιτικού ΣΥΡΙΖΑ στο σχεδιασμό και την παραγωγή της πολιτικής του και της δράσης του.

Τα οργανωτικά ζητήματα θα λύνονται και στην πορεία, στο βαθμό που οι τοπικές και θεματικές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ θα συνδέονται με τα κινήματα που αναπτύσσονται σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο και θα πρωτοστατούν στους αγώνες για την ποιότητα ζωής, την εργασία, την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Ίσως με μια τέτοια εξέλιξη κάποιοι να χάσουν τα κομματικά τους κεκτημένα. Αλλά όλοι εμείς οι υπόλοιποι θα ανακτήσουμε την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια να λεγόμαστε αριστεροί, και ο ΣΥΡΙΖΑ συνολικά θα αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τις κοινωνικές δυνάμεις, που συνθλίβονται απο τη λαίλαπα του νεο-φιλελευθερισμού και της κρίσης που αυτός δημιούργησε, δίνοντάς τους αισιοδοξία και πολιτική διέξοδο.

 

Για την Πρωτοβουλία για μια Αντι-Συστημική Αριστερά:

 Δημήτρης Κωφίδης, Μηχανικός Τ.Ε., μέλος ΣΥΝ Αμαρουσίου

 Αχιλλέας Παναγούλης, Δημοσιογράφος, Ανένταχτος ΣΥΡΙΖΑ, Αθήνα

 Σύλλα Παπαγιανοπούλου, Επαγγελματίας του Τουρισμού, Ανένταχτη Αριστερή, Ηράκλειο Κρήτης

 Κώστας Λεγάκης, Γραφίστας, Ανένταχτος ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Ψυχικό

 Γιάννης Κυριακάκης, Ανθρωπολόγος, μέλος ΣΥΝ Εξαρχείων     

 Κώστας Χιωτέλης, Άνεργος, Ανένταχτος Αριστερός, Ηράκλειο Κρήτης

Αλέξανδρος  Τσατσαρούνος, Ταξιδιωτικός Πράκτορας,  Ανένταχτος ΣΥΡΙΖΑ, Αθήνα

Γιώργος Βλαχόπουλος, Αρχιτέκτονας, Ανένταχτος, Αμπελόκηποι

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Γιάννης Χ. λέει:

    To πιο πάνω κείμενο δημοσιεύτηκε και στην Αυγή της Τρίτης 7/7

  2. ΟνΟμάζομαι Μανώλης Μαλαμάς και είμαι απο τη Μυτιλήνη. Σπουδάζω δημόσια διοίκηση στη Πάντειο. ενημερώθηκα για την ΠΑΣΑ απο τους Χατζηχρήστο και Κλαδίτη. Τη θεωρώ ελπιδοφόρα κίνηση για τομέλλον της αριστεράς, υπογράφω την ιδρυτική της πρόταση και θέλω να συμμετέχω στις δράσεις τις

  3. Αγαπητοί σύντροφοι,
    Εν πολλοίς συμφωνώ με τις σκέψεις και το γενικό πλαίσιο.
    Πιστεύω ότι είναι σε καλό δρόμο.
    Στα περισσότερα συμφωνώ σε κάποια διαφωνώ ή έχω επιφυλάξεις και σε κάθε περίπτωση όλα πρέπει να συζητηθούν.
    Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να προχωρήσουμε.

    ΥΓ: Πιστεύω ότι δεν υπάρχει συστημική και αντισυστημική Αριστερά. Θέλω να πω ότι μπορεί να υπάρχει «συστημική» Αριστερά που μπορεί να πετύχει επαναστατικές μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές σε αυτό το καταραμένο σύστημα, όπως υπήρξε και «αντισυστημική» Αριστερά που έγινε ένα τρισάθλιο σύστημα χειρότερο από αυτό.
    Η Αριστερά οφείλει να είναι ενιαία, αποτελεσματική και να αλλάζει τον κόσμο αλλοιώς δεν είναι Αριστερά, είναι «αριστερό» μόρφωμα που πάσχει από δογματισμούς, ιδεολογήματα και εμμονές, σε διαρκή πολυδιάσπαση που μια χαρά βολεύει τους διαχειριστές της ζωής μας. Και βέβαια δεν φοβίζει κανέναν.
    Μια χαρά το έλεγε ο Σαββόπουλος «δεν είμαι πασόκα, δεν είμαι κουκουέ, είμαι ότι είμαι κι ότι τραγουδώ για σε».

  4. Ο/Η Mίλεσης Δημήτρης λέει:

    η αριστερά της αστικής δημοκρατίας ,η αντιπροσωπευτική δημοκρατία των εξουσιαστικών ιεραρχικών λενινιστικών μοντέλων πάντα θα είναι συστημική γιατί παράγει την εξουσία και την άσκηση επιβολής για την διατήρηση συσχετισμών με καπιταλιστικούς όρους ιεραχίας.
    ο πολιτικός ευνουχισμός, ο στρουκτουραλισμός , οι μεθοδεύσεις,ο τεχνοκρατισμός και η απομόνωση είναι χαρακτηριστικά του συστηματος και όταν τα υιοθετει η αριστερά δεν παυει να είναι συστημική και με αντίκτυπο στον αποπροσανατολισμό του τελικού και ιδεατού στόχου.

    η αντισυστημική αριστερά που αποτελείται απο ανθρώπους της εργασίας με ταξική συνείδηση που πιστεύουν στην αυτοδιευθυνση του πολιτικού τους αγώνα είναι ουσία του κινηματικού αγώνα ενάντια στο σύστημα και στον εκφυλισμένο παραγοντισμό.

    η αριστερά δεν πρεσβεύει κατα το όνομα και μόνο καμία ηθική ακεραιότητα παρά μόνο στην ηθική των αγώνων της, εκτός αν δεχτούμε οτι όσοι βρίσκονται στην αριστερά και υιοθετούν συστιμικές προοπτικές, όπως αναλύθηκαν , δεν είναι αριστεροι.

  5. Ο/Η ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ λέει:

    ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΑΠΟ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΑΛΛΑ ΕΝΤΑΓΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

    1. ελπίζω το εγχείρημα να κάνει ένα βήμα μπροστά.
    2. Πρώτη σκέψη μου ως προς το κείμενο «ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ»: η ανατροπή του καπιταλισμού σημαίνει ανατροπή των μηχανισμών παραγωγής ανισοτήτων, αλλά ενδεχομένως να σημαίνει και αλλαγή των σημερινών βιομηχανικών μοντέλων ανάπτυξης που οδηγούν με ακρίβεια τον πλανήτη στον οποίο ζούμε στην καταστροφή. Δηλαδή δεν υπάρχει μόνο το ζήτημα κατανομής των κερδών της ανάπτυξης, αλλά και το ζήτημα της μορφής της ίδιας της ανάπτυξης. Πρέπει να ορίσουμε τι σημαίνει πρόοδος και ανάπτυξη.
    3. Δεύτερη σκέψη: ο σοσιαλισμός που προτείνουμε (που λαμβάνει υπόψη του την βιωσιμότητα του πλανήτη) μάλλον θα είναι παγκόσμιος ή τουλάχιστον περιφερειακός, όχι τοπικός (εθνικός). Πιστεύω ότι καθήκον του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η άμεση εφαρμογή της πρότασής μας. Δηλαδή, ο ΣΎΡΙΖΑ μέσω των μελών του υιοθετεί άμεσα (ατομικά και συλλογικά) ένα σύστημα αξιών, συμπεριφορών και στόχων που θα προσεγγίζουν τον σοσιαλιστικό τρόπο ζωής εντός του καπιταλιστικού συστήματος.
    4. Τρίτη σκέψη:καθώς γνωρίζουμε ότι κάθε τόπος (έθνος) έχει τις ιδιαιτερότητές του (γεωγραφικές,οικονομικές,ταξικές,πολιτιστικές) και διαφορετικό βαθμό κοινωνικής συνείδησης, είμαστε υποχρεωμένοι να λάβουμε υπόψη μας τα προαναφερόμενα στο πρόγραμμά μας, στην δράση μας, αλλά και στις συμμαχίες μας (πολιτικές και κοινωνικές). Οι κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες ορίζουν το ελάχιστο και το μέγιστο των προσδοκιών ενός κινήματος, ώστε το τελευταίο να επιδρά αποτελεσματικά και να κάνει βήματα μπροστά.

  6. Ο/Η ΣΩΤΗΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ λέει:

    ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗ ΧΙΟ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ Κ ΘΕΛΟΥΝ ΕΝΙΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΚΑΡΤΑ ΜΕΛΟΥΣ ΣΥΡΙΖΑ.ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΛΩΝ.ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ 50+1 ΜΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΟΛΩΝ ΝΑ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΙΣΟΤΙΜΑ ΓΙΑ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ.ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΛΟΙ ΣΥΡΙΖΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s