Ανοιχτή επιστολή από ένα νέο της γενιάς των 700ευρώ

Posted: 22/07/2009 by Γιάννης Χ. in Κείμενα θέσεων, Παρεμβάσεις
Ετικέτες:

starΓια την αντι-συστημική αριστερά του 21ου αιώνα, για την ρεαλιστική ριζοσπαστική αριστερά της αυτοοργάνωσης.

Παρέμβαση του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΙΛΕΣΗ

Σύντροφοι και συντρόφισσες

Φίλες και φίλοι

Η απόλυτη ιδεολογική ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού καταφέρνει να επιβιώσει για άλλη μια φορά τεχνηέντως ,χρησιμοποιώντας όλα τα εργαλεία της αγοράς ,του αστικού κράτους , της ανεπάρκειας της αριστεράς , του ατομικισμού και του άκρατου ανταγωνισμού για την επιβίωση .

Η ριζοσπαστική αριστερά στην Ελλάδα πρέπει να αναλάβει κάποια στιγμή τις ευθύνες της για την ανεπάρκεια των θέσεων της ,για τα πολιτικά της ελλείμματα , την αποσύνδεση της από το εργατικό κίνημα που είχε σαν αποτέλεσμα τον συνδικαλιστικό εκφυλισμό ή την επικράτηση των αγκιτατόρων της σταλινικής αριστεράς στους συνδικαλιστικούς εργασιακούς χώρους.

Η απουσία επίσης πολιτικού και οργανωτικού πλαισίου που θα μετέτρεπε το παραδοσιακό πολιτικό κόμμα σε δράση πολιτικού φορέα για τις σύγχρονες ανάγκες αντιστάσεων στην νεοφιλελεύθερη λαίλαπα έχει κοστίσει στην πολιτική ουσία του εγχειρήματος του Συνασπισμού και κατά προέκταση του συμμαχικού ΣΥΡΙΖΑ.

Οι όποιες προσπάθειες της κυρίαρχης συνιστώσας, του Συνασπισμού να συμμετάσχει ως παρεμβατική δύναμη στις εξελίξεις της σημερινής συγκυρίας και να αποτελέσει ασπίδα των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στην κρίση ,έπεσε πανηγυρικά στο κενό.

Χωρίς δομές που εξασφαλίζουν την παραγωγή πολιτικής από τα κάτω ,με νεκρές οργανώσεις βάσης , με εξουσιαστικές αντιλήψεις και επεμβατικότητα στα εσωτερικά του κόμματος , με διατήρηση λενινιστικών μοντέλων διαχείρισης και πατερναλισμού στα παραγωγικά στελέχη βάσης , απαξίωση εσωκομματικών θεσμών και διαδικασιών , καθοδήγηση με πολιτικές σκοπιμότητες , προσωποπαγείς πολιτικές, απουσία σταθερού πολιτικού στίγματος ,οπορτουνιστικές ηγετικές αντιλήψεις.

Έχουν ξεκάθαρη ευθύνη οι ηγεσίες των τάσεων και το εξουσιαστικό παιχνίδι συσχετισμών που επιβάλλεται ανεξαρτήτως ιδεολογικού πλαισίου που τις συνοδεύει.

Η αντιπροσωπευτική αστική δημοκρατία έχει καταπιεί την ριζοσπαστική αριστερά ,έχει συντηρήσει την γραφειοκρατική αντίληψη της νομενκλατούρας και ατενίζει την κοινωνία από τα δυσθεώρητα ύψη της απόλυτης πολιτικής αλήθειας που κατέχει το αριστερό ρεύμα, με τα κατάλοιπα του ΚΚΕ που κουβαλά μαζί του ,το κοκκινοπράσινο δίκτυο, που αποθεώνει τα κινήματα χωρίς να τα ντύνει όμως με την αριστερή ριζοσπαστική πολιτικοποίηση τους στην πράξη, χωρίς να εισχωρεί στην ταξική πάλη και η ανανεωτική πτέρυγα που ευαγγελίζεται τις τομές στην κοινωνία μέσα από την σοσιαλδημοκρατία.

Τα αγωνιστικά στοιχεία του αστικού κοινοβουλευτικού κόμματος που έχει εγκλωβιστεί στην αμετροέπεια και στην θολή πολιτική εικόνα βρίσκονται πάντα στην βάση .

Τα πιο σπουδαία επαναστατικά στοιχεία σε ένα αριστερό κόμμα βρίσκονται στην απαξιωμένη βάση που κάθε μέρα επαναστατεί με όσες δυνάμεις τις έχουν απομείνει για να δράσει στην γειτονιά ,στην πόλη ,στον εργασιακό χώρο

Κάθε μέρα και μια μικρή επανάσταση απέναντι στο κατεστημένο με συντροφικότητα και ταξική αλληλεγγύη στον συνάδελφο εργάτη , στον συνάνθρωπο άνεργο , στον δοκιμαζόμενο μετανάστη.

Οι κοινές ταξικές καταβολές ενώνουν την βάση ,όμως οι εξουσιαστικές ηγεσίες πάντα έβλεπαν στην κομματική βάση την νομιμοποίηση της εξουσίας τους .

Όποτε η βάση του κόμματος πάντα θα αναθέτει την πολιτική της ευθύνη στους από πάνω, δεν θα ελέγχει ,δεν θα έχει άμεσο λόγο στην συνδιαμόρφωση πολιτικής

θα αποκλείεται καταστατικά και νόμιμα ,θα παρακολουθεί τηλεοπτικά τις πολιτικές σκοπιμότητες ως παιχνίδια επιβολής των συστημικών συσχετισμών παρατηρώντας τις εξελίξεις να περνούν μπροστά από τα μάτια της .

Το αποτέλεσμα το βιώνουμε. Όλο και περισσότεροι συμβιβάζονται . Όλο και περισσότεροι απομακρύνονται . Όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει δικαίωμα κανένα ανεπαρκές ηγετικό στέλεχος να αποσυνδέσει την ριζοσπαστική

Αριστερά από το εργατικό κίνημα και από τα προβλήματα της κοινωνίας επειδή θέλει να αποδείξει ότι μπορεί να κάνει καριέρα.

Το αν μια οραματιζόμενη κοινωνία σοσιαλισμού με ελευθερία και δημοκρατία είναι η αγωνιστική μας προμετωπίδα, καλούμαστε να το αποδείξουμε στέλνοντας τους εσωκομματικούς ταξικούς εχθρούς στο πεδίο που ανήκουν.

Αυτός είναι ο δικός μας αγώνας η δική μας στιγμή, η δική μας γενιά που δεν θέλουμε να γίνει μια ακόμα χαμένη στην μεγαλύτερη απάτη που γέννησε ο προηγούμενος αιώνας : την κόκκινη γραφειοκρατία.

Η πολιτκή ποιότητα της βάσης της ριζοσπαστικής αριστεράς επιτρέπει οριζόντιες ισότιμες διαδικασίες.

Για να σπάσουν τα καλούπια των μηχανισμών για να επέμβουμε στην ιστορία ως το ιδεολογικό ρεύμα της αριστεράς του 21ου αιώνα , να γεμίσουμε αμφιθέατρα ,γενικές συνελεύσεις να αφουγκραστούμε όλοι την καθημερινή εμπειρία και με ταξική αλληλεγγύη να δώσουμε μάχες.

Η σημερινή κοινωνία και οι ανάγκες της απαιτούν αυτοοργανωμενες αγωνιστικές αριστερές οργανώσεις χωρίς την επιρροή του καπιταλιστικού μηχανισμού της ιεραρχίας και όχι τα παραδοσιακά αριστερά αστικά κόμματα που έχουν καταφέρει να δώσουν ώθηση στην συντηρικοποιηση της κοινωνίας και στην απαξίωση της πολιτικής .

Αυτοδιέυθυνση στις τοπικές οργανώσεις ,ύπαρξη εκτελεστικών γραμματειών πόλης μόνο με συντονιστικό ρόλο και τακτικά συμβούλια πόλης .

Ύπαρξη συντονιστικού προεδρείου πανελλαδικά με αποκλειστικά συντονιστικό ρόλο.

Κατάργηση κεντρικών επιτροπών και πολιτικών γραφείων,

τέλος στους καριερίστες εκλεγμένους των μηχανισμών που ζουν από τα λεφτά του κόμματος και φιλοδοξούν να συνταξιοδοτηθούν .

Κατάργηση των επαγγελματικών στελεχών.

Αφιέρωση των κρατικών επιχορηγήσεων για την δημιουργία αιθουσών ιντερνετ για την οριζόντια επικοινωνία των μελών σε όλη την χώρα.

Αυτοδιεύθυνση στον συνδικαλισμό ,αυτοοργάνωση εργατών ,σύνδεση με πρωτοβάθμια σωματεία βάσης για την δικτύωση εργαζομένων σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο .

Γιατί δεν έχει κανέναν δικαίωμα ο συνδικαλιστοπατέρας να κάνει κοπρεμί με

αντίπαλες πολιτικές παρατάξεις ή να γραμμώνει τους εργάτες και να μην προασπίζεται τα συμφέροντα τους υπογράφοντας συμβάσεις της ντροπής.

Η άμεση δημοκρατία είναι η απάντηση στο κάθε αφεντικό και στον κάθε εξουσιαστή σοσιαλιστή.

Γιατί στις κοινωνίες που οραματιζόμαστε αποφασίζουμε όλοι για τα δίκαια

μας και δίνουμε συντροφικά αγώνες .

Η δικτατορία του προλεταριάτου είναι η νομιμοποίηση των κομματικών λενινοσταλινικων κομμάτων στην εξουσιαστική επιβολή έναντι των

πολιτικών φορέων με την μορφή του παραδοσιακού κόμματος, με σκοπό την αντεπαναστατική παρέμβαση στις κοινωνικές διεργασίες

 

Καμιά δικτατορία όμως δεν μπορεί να φέρει την ελευθερία στον λαό.

Σκοπός της είναι να διατηρηθεί όσο το δυνατόν πιο πολύ και όχι μεταβατικά .

Η ατομική και κοινωνική χειραφέτηση δεν έγινε ποτέ από αστικά κόμματα της αριστεράς

Και μόνο η ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να υπερβεί τον εαυτό της και να γίνει η επαναστατική κοινωνική δύναμη των τομών προσεγγίζοντας την αναγκαιότητα να διεκδικήσει από τα κάτω τον σοσιαλισμό ,πρώτα στο εσωτερικό της.

Μίλεσης Δημήτρης

Της γενιάς των 700e

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s