Δυο γάμοι, μια κηδεία και η μεγάλη απούσα

Posted: 07/08/2009 by Γιάννης Χ. in Παρεμβάσεις
Ετικέτες:

Λάβαμε και αναδημοσιέυουμε το ακόλουθο μήνυμα:

Συντρόφισσες -φοι
Με το επισυναπτόμενο κείμενο, σας γνωστοποιώ τις απόψεις κι εκτιμήσεις μου για τα συμβάντα στην ΠΣΕ του Ιούλη. Επίσης σας  ενημερώνω ότι μια μικρή ομάδα συντρόφων-σων, αναλάβαμε την πρωτοβουλία που περιγράφεται στη επικεφαλίδα, ώστε να μην πάμε ως πρόβατα επι σφαγήν στην οργανωτική σύσκεψη του Οκτώβρη.

Επειδή πιστεύουμε ότι η ¨σωτηρία του ΣΥΡΙΖΑ¨, δεν είναι ευθύνη ή αρμοδιοτητα κανενός, αλλά ολόκληρου του κόσμου του Επειδή δεν θέλουμε ως  «άβουλοι, δειλοί, μοιραίοι», να αφήσουμε στους γνωστούς ¨σωτήρες¨, την αποκατάσταση(;;) της αφασίας του ΣΥΡΙΖΑ, πήραμε αυτήν την πρωτοβουλία και σας καλούμε να συμβάλλετε όσο κι όπου μπορείτε για τον σκοπό αυτόν.

Με συντροφικούς χαιρετισμούς

Γιώργος Σμυρνής
ΜΕΛΟΣ του ΣΥΡΙΖΑ, Θεσσαλονίκης

ΔΥΟ ΓΑΜΟΙ….  ΜΙΑ  ΚΗΔΕΙΑ …..

               ΚΑΙ  Η  ΜΕΓΑΛΗ  ΑΠΟΥΣΑ…..

Με το τέλος των εργασιών της ΠΣΕ του Ιούλη, τέλειωσε και η πρώτη φάση των συμφωνιών και των συμμαχιών, ανάμεσα στις αντιμαχόμενες και ταυτόχρονα διαπλεκόμενες δυνάμεις μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ.

Όσα έπρεπε να ειπωθούν, ειπώθηκαν. Αναλύθηκαν με λεπτομέρειες και επάρκεια, με ιδεολογική θεώρηση και θεωρητική τεκμηρίωση. Όλοι, εκτός από μερικούς αφελείς κι ονειροπόλους, ξέρουν καλά, ποιο είναι το διακύβευμα στην οξύτατη διαμάχη που εκτυλίσσεται μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Το διακύβευμα είναι η ηγεμόνευση του ΣΥΡΙΖΑ. Όλοι ανταγωνίζονται όλους, κάνοντας προσωρινές συμμαχίες που θα τις αρνηθούν την επομένη, ξεχνώντας φίλους κι εχθρούς του χθες, στην προσπάθεια τους να καλυτερεύσουν τις θέσεις τους.

Συνιστώσες, ξεχνούν τους εναγκαλισμούς με τον ΣΥΝ και προσεταιρίζονται άλλες, οι τάσεις του συνασπισμού ξεχνούν την αντιπαλότητα τους και ομογενοποιούνται απέναντι στις συνιστώσες, ανένταχτοι προσεταιρίζονται συνιστώσες κι άλλοι τον ΣΥΝ, ομάδες προσκολλούνται σε ανένταχτους κι ανένταχτοι χωρίζονται…

Ο καθένας περιγράφει το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, ανάλογα με τα συμφέροντα του και τις επιθυμίες του και το τοπίο που είχε γίνει θολό, ξεκαθάρισε προσώρας με την Πανελλαδική Σύσκεψη.

Αν δεν προκύψει κάποιο βαρυσήμαντο εξωτερικό γεγονός (π.χ. εκλογές ή πολιτική κρίση) ή εσωτερικό (π.χ. ¨επανάσταση¨ από τα κάτω των συριζιτών-σων ή παραίτηση της γραμματείας ή κάποιου ηγετικού στελέχους πρώτης γραμμής), έτσι θα πορευθούμε για την οργανωτική συνδιάσκεψη του Οκτώβρη.

Ας δούμε τα γεγονότα κάπως πιο αναλυτικά:

Ο πρώτος γάμος είχε συναφθεί λίγες μέρες μετά τις ευρωεκλογές. Ήταν ανάμεσα στην ανανεωτική πτέρυγα και την προεδρική ομάδα του ΣΥΝ. Η νύφη που δεν θέλει ούτε ν΄ ακούει για ΣΥΡΙΖΑ, στύλωσε τα πόδια κι ο γαμπρός που τον θέλει, αλλά μόνο για παρακολούθημα του, αναγκάσθηκε να κάνει υποχωρήσεις και να υπογράψει προγαμιαίο σύμφωνο, ανεβάζοντας κατά πολύ την προίκα, για να συμφωνήσει για τον γάμο και ο γηραιός πατριάρχης της φυλής της νύφης: ¨Κοιτάξτε, θα έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, τον χρειαζόμαστε! Όμως δεν θα είναι κόμμα, ούτε θα έχει μέλη και η ισχυροποίηση του θα περνάει μόνο μέσα ( έτσι θα λέμε ), από τον ΙΣΧΥΡΟ κι ΑΔΙΑΙΡΕΤΟ ΣΥΝ. Εξάλλου θα κρατήσουμε και τη θέση του προέδρου της εταιρείας¨. Η νύφη τελικά συμφώνησε, γιατί ¨τα ψιλά γράμματα¨ του συμφώνου ήταν ιδιαίτερα ελκυστικά.

Παραλειπόμενα : Το τι βαρύγδουπες κουταμάρες ειπώθηκαν και συνεχίζουν να λέγονται, μετά τον γάμο, από πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΝ, για να δικαιολογήσουν τα ακατονόμαστα, στη βάση τους αλλά και στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ, είναι για να γελάς αλλά και να κλαις ταυτόχρονα… από την κατάντια όπου έχουν ξεπέσει.

Ο δεύτερος γάμος πραγματοποιήθηκε μόλις στο παραπέντε του κλεισίματος της ΠΣΕ και οι όρκοι πίστης δόθηκαν με την ανάγνωση του ψηφίσματος των 24 συντρόφων όπου έβρισκες όλες τις αποχρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ: τάσεις του ΣΥΝ, συνιστώσες, υποψήφιες συνιστώσες, ακόμη κι ανένταχτους του 2ου κύματος. Είχαν προλειάνει το έδαφος, λίγες μέρες πριν, οι αναγγελίες δύο επίσημων αρραβώνων, με γραπτά κι υπογεγραμμένα προικοσύμφωνα από συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, όπου διαπιστώθηκαν και κάποιες ¨διγαμίες¨ χωρίς να ενοχλούνται οι υπόλοιποι ¨συμβαλλόμενοι¨.

Προφανώς και δεν μας πέφτει λόγος, το που θα βάλει ο καθείς την υπογραφή του. Απλώς καθώς παρατηρούμε τα τεκταινόμενα, μας πιάνει μια θλίψη…

Ο μικροαστικός οπορτουνισμός συχνά αυτοβαπτίζεται πολιτική συμμαχιών και ταχτική ελιγμών, και εν μέσω άκρατου αυτοθαυμασμού για την ευφυή ταχτική του (!!), καταλήγει στα πιο τερατώδη ξεπουλήματα αρχών και πολύχρονων αγώνων. Παραβρίσκεται αυτοφυώς στους κόλπους της ελληνικής αριστεράς και ευθύνεται για πάμπολλα χτυπήματα προς το λαϊκό κίνημα, ιδιαίτερα στις κορυφαίες στιγμές του : από την προδοσία του Δεκέμβρη του ΄44 και της Βάρκιζας …. την αποδοχή της ¨λύσης Μαρκεζίνη¨ επί χούντας, τον χαρακτηρισμό ως προβοκάτσιας της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, το ¨Καραμανλής ή τα τάνκς¨ και την ΕΑΔΕ ….κι αφήνοντας ασχολίαστα τα συμβάντα ολόκληρης της μεταπολίτευσης, ας φτάσουμε στην ουσιαστική άρνηση, αλλά και καθύβριση, εν συγχορδία με το σύστημα, της νεανικής εξέγερσης του Δεκέμβρη του ΄08.

Το καβούκι του κομματικού πατριωτισμού, αποδεικνύεται πολύ σκληρό και περίκλειστο για να επιτρέψει στους από μέσα να συνειδητοποιήσουν της ανάγκες της αριστεράς. Η τεράστια πλειονότητα των αριστερών ζητά και απαιτεί έναν πολιτικό φορέα που να τον διαφεντεύουν αυτοί που αποτελούν την ψυχή και το σώμα του, δηλ. τα μέλη του κι όχι κάποια αδιαφανή στελεχικά επιτελεία και οι μεταξύ τους «ποσοστώσεις».

Έτσι ενώ βλέπουμε, από τη μια να δηλώνουν ότι η σημερινή αριστερά πρέπει :

«….να μπορέσει να συσπειρώσει και να εκφράσει, να δώσει υπόσταση στο δυναμικό της διάσπαρτης κοινωνικής αριστεράς των ¨ανένταχτων¨ …….και των νέων που δίνουν το παρόν σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες».

Από την άλλη όμως και πριν περάσουν τρεις σειρές, τα παίρνουν ουσιαστικά πίσω :

« ….¨κάποια¨ δεν μπορούν να συζητηθούν από την αρχή. Είναι τα κοινά συμφωνημένα για το τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, από τι αποτελείται( !!!), ο ρόλος των συνιστωσών……». Και διάφορα άλλα πολιτικά μπλα- μπλα που έχουμε κατακουραστεί να τ΄ ακούμε…..

Όπως ακριβώς το έλεγε στην εποχή του ο πολύκλαυτος : « Ένα βήμα μπρος, δύο βήματα πίσω».

Και στο κάτω- κάτω της γραφής, ποια είναι αυτά ¨τα κοινά συμφωνηθέντα¨; Ελπίζω να μην ξαναεισπράξω τη αιδήμονα σιωπή τους ! Είναι καθήκον τους να μας ενημερώσουν και δικαίωμα μας να μάθουμε. Πρέπει όλοι να ξέρουμε, ποια είναι η οικονομική μοιρασιά, το μοίρασμα των θέσεων εξουσίας και οι άλλες γραπτές και προφορικές δεσμεύσεις αλλήλων. Το απαιτούμε! Είναι απαίτηση της κοινωνικής και πολιτικής ριζοσπαστικής αριστεράς, να ξέρουμε το πώς συγκροτηθήκαμε και πως πορευόμαστε! Είναι απαραίτητη προϋπόθεση στην « κουλτούρα και την πολιτική ηθική της αριστεράς», που τόσο εύκολα την θυμούνται κάποιοι, όταν έχουν να κάνουν με άλλων τα τερτίπια κι όχι τα δικά τους..

Και παρακάτω, όταν αναπτύσσουν την κριτική τους προς τον ΣΥΝ, τότε ξανανοίγουν τα μάτια τους και ξαναπιάνουν το νήμα της ορθοφροσύνης :

« Ο επιστρατευμένος ¨κομματικός πατριωτισμός¨ είναι αδιέξοδος αλλά και ανίκανος να ξεπεράσει την κρίση….Ο πατριωτισμός αυτός είναι τέκνο των μηχανισμών και των φιλοδοξιών…». Πως το λέγαμε στα παιδικά μας; ¨Την καμπούρα του μπροστινού την βλέπουμε, τη δικιά μας όχι¨!!

Στην κηδεία, που έγινε το διήμερο της ΠΣΕ και με νεκροθάφτες τα τρία προς ψήφιση κείμενα, ενταφιάστηκε εν χορδαίς και τυμπάνοις το αυτοδύναμο και αυτεξούσιο του ΣΥΡΙΖΑ. Διάφορα μπλα-μπλα…. για ανεξάρτητες τοπικές και άλλες επιτροπές….για μέλη ΣΥΡΙΖΑ… μέλη μόνο οι ανένταχτοι…. όχι, πρέπει να είναι μέλη και οι συνιστώσες. Το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον το τελευταίο : να έχω έναν ψήφο εγώ και

έναν, άντε δύο η ΚΕΔΑ π.χ., κι αν πάρω και δύο φίλους μου, να έχω πλειοψηφία απέναντι της, οπότε μπορώ να διεκδικήσω και τη θέση του συντονιστή του ΣΥΡΙΖΑ!!

Χιλιάδες καλοδιατυπωμένα λογάκια, αλλά ούτε μια λέξη δεν βρέθηκε που να αφήνει να διαφανεί ότι τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ θα εκλέξουν τα όργανα τους. Είναι ένα θέμα που δεν μπαίνει ούτε για συζήτηση! Και δεν μιλώ για τον ΣΥΝ που « ούτε καν καταλαβαίνει τι σημαίνει μέλη ΣΥΡΙΖΑ», που να πάμε και σε εκλογή οργάνων. Μιλώ για τους δύο αρραβώνες και τα προγαμιαία συμβόλαια που υπογράφτηκαν και τα διάφορα ευτράπελα που υποστηρίχθηκαν.

Πάνω σ΄ αυτό το ζήτημα προχώρησε σε υποχώρηση και το 2ο κύμα. Από τους μεγάλους στόχους για ¨μέλη ΣΥΡΙΖΑ, που θα εκλέγουν τα όργανα τους¨ και μάλιστα με ¨αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες¨, καταλήξαμε να είμαστε ικανοποιημένοι με: «Κεντρική επιδίωξη στη Συνδιάσκεψη του Οκτωβρίου πρέπει να είναι ο μετασχηματισμός του ΣΥΡΙΖΑ σε χώρο με δημοκρατική λειτουργία σε όλα τα πεδία του, που σε πρώτη φάση θα επιτευχθεί με το συνδυασμό εκλογής και ποσοστώσεων όλων των οργάνων.» .

Ό,τι ακριβώς λέγαμε παραπάνω για τα βαφτίσια σε ¨ταχτικές ελιγμών και πολιτικές συμμαχιών¨. Αυτά όλα που μας έλεγαν διάφοροι σύντροφοι του 2ου κύματος, όταν περιχαρείς μας ανακοίνωναν τη μια μέρα, ότι η ΚΟΕ άλλαξε, την άλλη, ήρθε και η ΔΕΑ μαζί μας, όπου να ΄ναι έρχεται και η ΚΕΔΑ, το ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟ, η ΑΚΟΑ και το ΚΟΚΚΙΝΟ είναι σίγουρα μαζί μας!!! Μέχρι που φάγανε τις απανωτές σφαλιάρες από τα προικοσύμφωνα των δύο αρραβώνων και όντας ζαλισμένοι, όταν τους καλέσανε στον γάμο, δεν είπανε το ¨όχι¨. Ας ελπίσουμε, ότι επήλθε η συνειδητοποίηση! Εξάλλου για ν΄ αντέξεις την αφόρητη πίεση και τις

ίντριγκες των γραφειοκρατών, ένα μόνο μπορείς να κάνεις : να επιδείξεις αταλάντευτη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις που εκπροσωπείς! Αυτό και μόνο αυτό μπορεί να ονομασθεί αντισυστημική ή ριζοσπαστική ή επαναστατική ή γνήσια ή μαρξιστική ή όπως διάολο θες πέστην, αλλά προπάντων ΤΑΞΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Όλα τα άλλα είναι λογάκια, όμορφα λογάκια, όμορφα βαλμένα στη σειρά!

Η δεύτερη πολύ σοβαρή υποχώρηση, προήλθε από εκεί που ίσως δεν το περιμένανε πολλοί. Από τον σ. Α .Αλαβάνο, που στις 22 Ιούνη έλεγε : «Τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πια το δικαίωμα να έχουν ρόλο και λόγο, να εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους, να βάζουν αυτοί τη σφραγίδα τους στις πολιτικές κατευθύνσεις και την εκλογή όχι αρχηγού, αλλά συλλογικής ηγεσίας». Και είχε σκορπίσει ενθουσιασμό κι ελπίδες με αυτές τις δηλώσεις του.

Όμως φαίνεται οι πιέσεις των ηγεσιών των συνιστωσών ήταν τόσο μεγάλες που αναγκάσθηκε να συμβιβασθεί : « Στην συνδιάσκεψη του Οκτώβρη να συμμετέχουν εκλεγμένοι εκπρόσωποι, με «κόκκινη κάρτα», με δυνατότητα δηλ να λαμβάνουν αποφάσεις σε συνδυασμό πάντα με λειτουργία των συνιστωσών».

Νομίζω δεν χρειάζονται ούτε διευκρινήσεις, ούτε σχόλια επ΄ αυτών. Τα λόγια είναι πολύ καθαρά!

Η μεγάλη απούσα, επιβεβαίωσε με εκκωφαντική σιωπή την απουσία της, στην διάρκεια της ΠΣΕ, όπως το ίδιο είχε γίνει και στην 2η ΠΣ. Μιλάμε φυσικά για την Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Έχει να εμφανισθεί από πολλούς μήνες πριν και ιδιαίτερα μετά τον φλεγόμενο Δεκέμβρη, όπου οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ αγωνίσθηκαν πλάι- πλάι κι έδειξαν, στις τρεμάμενες ηγεσίες των συνιστωσών, μέχρι που μπορεί να φτάσουν. Είναι χαρακτηριστική η σφοδρή πολεμική της ΚΟΕ, ακόμη μέχρι και στην επίκληση βέτο προχώρησε, απέναντι στην ενωτική δράση, αλλά ταυτόχρονα και τόσο ενοποιητική πράξη, νεολαίων του ΣΥΡΙΖΑ, στην διάρκεια της κατάληψης της πρυτανείας του ΑΠΘ, αμέσως μετά τον Δεκέμβρη.

Είναι πολύ παράξενο που κανένας από αυτούς που ασχολούνται κι αναλύουν τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν κάνει ούτε μια τόση δα μικρή αναφορά για το μεγάλο ζήτημα της συγκρότησης Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Λες κι όλοι αποδέχονται ότι είναι ένα ζήτημα που ζεματάει. Το ζήτημα της Νεολαίας το έχουν αφήσει έξω από κάθε διαδικασία παζαρέματος μεταξύ τους οι κομματικοί μηχανισμοί γιατί ξέρουν ότι ο άλλος σίγουρος δρόμος για την πορεία αποδυνάμωσης τους είναι η πολιτική συνένωση των Νεολαιών τους. Γιατί φυσικά εκτός από τη θέρμη και τη ζωντάνια της Νεολαίας της, καμιά συνιστώσα δεν έχει να επιδείξει δείγματα ζωντανής πολιτικής παρουσίας. Και χωρίς διακριτή πολιτική γραμμή το μόνο που συγκρατεί τους νεολαίους είναι το ιδεολογικό μάντρωμα. Γιατί είναι προφανές ότι κάθε κοινή πολιτική δράση, άρα και σύμπραξη Νεολαιών διαλύει πολύ εύκολα τα ιδεολογικά νεφελώματα που τις συγκροτούν και ανοίγει ο δρόμος για ανεξέλεγκτες καταστάσεις

και ¨μη συμφέρουσες¨ συνενώσεις νεολαίων.

Πάντως απορίας άξιο είναι ότι ούτε το 2ο Κύμα, αλλά ούτε και η Πρωτοβουλία για την Αντισυστημική Αριστερά….. κάνουν λόγο για την ανάγκη οικοδόμησης ενιαίας Νεολαίας.

Σύντροφοι και συντρόφισσες :

μέλη και στελέχη των συνιστωσών, ανένταχτοι του 2ου κύματος, ανένταχτοι από μόνοι τους, ανένταχτοι αυτοανακηρυγμένοι ως μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, ανένταχτοι της Πρωτοβουλίας για την Αντισυστημική Αριστερά, ανένταχτοι του ΕΟΣ, φίλοι και φίλες του ΣΥΡΙΖΑ,

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πολύ μεγάλη υπόθεση, όχι μόνο για την ελληνική αριστερά, αλλά για την ελληνική κοινωνία που δεν έχει που να ακουμπήσει. Έγινε, χωρίς ίσως να το έχουμε συνειδητοποιήσει επαρκώς, τόσο μεγάλη υπόθεση που δεν μπορούμε πια να τον αφήσουμε στα χέρια των επαγγελματιών της εξουσίας. Σ΄ αυτούς όλους που τυφλοί αλλά και τυφλωμένοι από τα μικροσυμφέροντα τους, κατάντησαν τον ΣΥΡΙΖΑ ημιθανή και ετοιμάζονται τον Οκτώβρη να υπογράψουν όλοι μαζί το πιστοποιητικό μόνιμης αναπηρίας του και να αναλάβουν συνδιαχειριστές των υποθέσεων του για το υπόλοιπο του βίου του.

Είναι αγωνιστικό μας καθήκον, είναι χρέος μας απέναντι στους εαυτούς μας και τα παιδιά μας, απέναντι στους μικρούς ή μεγάλους αγώνες που έχει δώσει ο καθένας μας , να πάρουμε την υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια μας και να πάμε όλοι στην συνδιάσκεψη του Οκτώβρη, με στόχο να αλλάξουμε τους συσχετισμούς και να αναστήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ.

Από αύριο ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ στην μεγάλη υπόθεση του ΣΥΡΙΖΑ των μελών του που θα εκλέγουν τα όργανα τους και θα διαφεντεύουν τα του οίκου τους.

Από αύριο να ξεκινήσουμε την προσπάθεια, να υπογράψουμε ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ των ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ μας, ως ΜΕΛΗ του ΣΥΡΙΖΑ, με το παραπάνω περιεχόμενο ή κάτι παραπλήσιο. Να υπογράψουν όλοι όσοι μπορούν να πεισθούν και το πιστεύω ακράδαντα, ότι θα είναι πολλοί αυτοί. Από την αποφασιστικότητα μας και μόνο εξαρτιέται, το πόσοι θα είμαστε.

Η άλλη στάση είναι να παραμείνουμε «άβουλοι, δειλοί, μοιραίοι», περιμένοντας τη λύση από τους επίδοξους ¨σωτήρες¨.

Θεσσαλονίκη 30. 7. 09

Γιώργος Σμυρνής

Μέλος ΣΥΡΙΖΑ Θες/νίκης

ΥΓ.

1.Για όσους θα μεμψιμοιρήσουν, ότι από το κείμενο μου λείπει η αναφορά στα πολιτικά καθήκοντα μας της συγκυρίας, θα τους υπενθυμίσω ότι χωρίς πολιτικό υποκείμενο που να παράγει πολιτική γραμμή, καταντάς να γίνεις ¨επετειολόγος¨.

2. Για λόγους οικονομίας χώρου, δεν καταπιάστηκα καθόλου με την περίφημη ¨αρχή της ομοφωνίας¨, άλλη απούσα στις διαδικασίες της ΠΣΕ.

3. Όπως επίσης δεν καταπιάστηκα, με την ταξική διαστρωμάτωση των οργανωμένων δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ και συνεπώς την επήρεια τους πάνω στα τεκταινόμενα.

4. Τέλος, η ευθύνη για την ανάλυση του ¨μικροαστικού οπορτουνισμού¨ και τις τερατωδίες του απέναντι στο λαϊκό κίνημα είναι αποκλειστικά δική μου. Ενώ για το ¨κομματικό πατριωτισμό¨ έχουν γραφεί πάμπολλα και πλειστάκις στα κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ.

Σχόλια
  1. Ο/Η Γιάννης Κυριακάκης λέει:

    σύντροφε Γιώργο Σμυρνή
    συμφωνώ απόλυτα με όσα γράφεις μέχρι κεραίας.
    Νομίζω οτι και όλοι στην Πάσα συμφωνούμε. Δεν χρειαζόμαστε τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο απο έναν ΣΥΡΙΖΑ των μελών χωρίς ιδιαίτερα προνόμια για κανέναν. Στην Αριστερά δεν μπορεί κάποιοι να είναι «πιο ίσοι απο τους άλλους» γιατί τότε για ποιά Αριστερά μιλάμε βρε παιδιά; (αφήστε το «ριζοσπασατική», αφήστε το «αντισυστημική»…Αυτό το πράγμα δεν είναι ούτε καν Αριστερά!)
    Δεν υπάρχει κανένα σημείο που να διαφωνούμε.
    Προτείνω να συγχωνευτούν οι πρωτοβουλίες μας, αν το επιθυμείτε, αφού θέλουμε το ίδιο πράγμα.
    Γιώργο στείλε μας μαίηλ ή απάντησε εδώ δημόσια αν θέλεις…Εμείς δεν έχουμε «γραφεία», αρα δεν έχουμε και τίποτα να κρύψουμε!
    γιάννης Κ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s