Όταν χάνεται η μπάλα…

Posted: 14/10/2009 by Γιάννης Χ. in MME
Ετικέτες:
Μοιράζεται στους Συνέδρους από μέλη της πάσα

Μοιράστηκε στο Πανελλαδικό Σώμα του Ιουλίου από την ΠΑΣΑ

Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Σάκη Κουρουζίδη από την Αυγή (14/10)

Η «απειλή» της κάρτας μέλους
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/10/2009

Του ΣΑΚΗ ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΗ

Η πρώτη μετεκλογική ευφορία περνά σιγά – σιγά και θα πρέπει να ξαναμπούμε στα βαθιά, εκεί δηλαδή που αφήσαμε τα πράγματα αμέσως μετά τις ευρωεκλογές και λίγο πριν τις εθνικές εκλογές. Η μεγάλη κρίση μετά τις ευρωεκλογές και την -αρχική- παραίτηση Αλαβάνου, συνδέθηκε με την πιθανή μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ από ένα συμμαχικό σχήμα σε ένα ενιαίο πολιτικό μόρφωμα με μέλη. Στις 22 Ιουνίου, ο Α. Αλαβάνος, ανακαλώντας την παραίτησή του, δήλωνε: «Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του φθινοπώρου  είναι το σημείο δοκιμής για όλους μας. Και για μένα… Με τις μικρές μου δυνάμεις από σήμερα συμμετέχω σε αυτή τη προσπάθεια. Όχι μόνο ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Αλλά και ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ που διεκδικώ να έχω την κόκκινη κάρτα για να ψηφίσω στην Συνδιάσκεψη».

Λίγο αργότερα, στις 3 Ιουλίου, ο Α. Τσίπρας σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ («Πρώτη Γραμμή»), δήλωνε: «…Άρα λοιπόν δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ένα σχήμα όπου θα υπάρχουν κάρτες μελών και κομματικές οργανώσεις που θα εκλέγουν συνέδρια και θα εκλέγουν ηγεσίες. Αυτό είναι νέο κόμμα. Δεν μπορεί να γίνει… Ο ΣΥΝ να προχωρήσει ενωμένος. Και από εκεί και πέρα, με ενωμένο και ισχυρό ΣΥΝ, πιστεύουμε ότι μπορεί να είναι ισχυρός και ο ΣΥΡΙΖΑ».

Αυτές είναι, σε γενικές γραμμές, οι δύο βασικές τάσεις για την μελλοντική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ο Α. Αλαβάνος δεν ξέρουμε τι ακριβώς θα κάνει στη φάση αυτή, αλλά υπάρχουν πολλοί άλλοι που θα υποστηρίξουν την «έκδοση κάρτας μέλους του ΣΥΡΙΖΑ». Ήδη κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο διάφορα σχέδια καταστατικού ή κανονισμοί λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία κινούνται στην κατεύθυνση αυτή. Η έννοια του «μέλους» μιας συλλογικότητας, μιας ομάδας, είναι συνδεδεμένη με ορισμένα στοιχεία που της δίνουν περιεχόμενο και υπόσταση. Η αλληλεγγύη, η συντροφικότητα, η συνδιαλλαγή, η ανεκτικότητα, η κοινότητα κάποιων γενικών επιδιώξεων και η κοινή υιοθέτηση μεθόδων για την επίτευξή τους, είναι ορισμένα από αυτά.

Η σύγχρονη ιδέα της συμμετοχής αφήνει πίσω της ορισμένες ξεπερασμένες αρχές συγκρότησης, κυρίως των κομμάτων της αριστεράς. Κομβικό στοιχείο αυτής της ιδέας είναι η απεμπλοκή από την έννοια της «πειθαρχίας», η οποία θα αντικατασταθεί από την έννοια της «συνειδητής συνύπαρξης» σε μια συλλογικότητα. Ο σεβασμός, η υπευθυνότητα και η αλληλέγγυα ευθύνη για το κοινό εγχείρημα θα επιτυγχάνονται όχι με την απειλή κάποιας «ποινής» για τους «απείθαρχους», ούτε με την επιβράβευση των «πειθαρχικών» με την όποια κομματική εξέλιξη, αλλά θα προκύπτουν μέσα από τις επίπονες αλλά και δημιουργικές διαδικασίες μεταξύ ελεύθερων, υπεύθυνων και συνειδητών προσωπικοτήτων.

Αυτήν, τουλάχιστον, την επιλογή έκανε ο ΣΥΝ, όταν μετατράπηκε σε ένα σύγχρονο κόμμα της ανανεωτικής αριστεράς. Αυτό ήταν ένα από τα στοιχεία της «ανανέωσης» που διατηρεί ακέραιο το περιεχόμενο και την αξία του. Στον αντίποδα αυτής της ανανεωτικής λογικής υπάρχει η κλασική δογματική αντίληψη για το «μέλος», το οποίο αντιμετωπίζεται ως άτομο περιορισμένης ευθύνης. Αν γίνεις μέλος, θα πάψεις να μιλάς δημόσια ή θα υφίστασαι τις συνέπειες της «απειθαρχίας σου». Η θέσπιση της έννοιας του μέλους προβάλλεται σχεδόν σαν απειλή! Κάτι σαν τη φυλακή στον στρατό, όπου η αξία της υπηρέτησης της πατρίδας συνδέονταν με την ποινή της φυλάκισης, οι πιο απείθαρχοι θα έχουν το …προνόμιο να την υπηρετήσουν για περισσότερο χρόνο!

Εκφράζεται με τρόπο επιθετικό. Αφού προηγηθεί μία επίθεση στον ΣΥΝ συνολικά ή στην Ανανεωτική Πτέρυγα, μετά τους καλούν να γίνουν «μέλη» σε έναν κοινό σχηματισμό! «Η διάθεση της ευρύτερης ενότητας και συνεργασίας των δυνάμεων της αριστεράς για αγώνες και διεκδικήσεις σε κοινούς στόχους, γίνεται ‘καρικατούρα’ αν εκβιάζεις ιδεολογικές και πολιτικές συμπτώσεις, προκειμένου να τις εργαλειοποιήσεις για εσωκομμματικούς λόγους», όπως πολύ εύστοχα σημείωσε ο Δ. Μπίρμπας (“Αυγή”, 7/10). Κάποιοι «Οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ» συγκαλούν μάλιστα «συνελεύσεις μελών του ΣΥΡΙΖΑ» από τώρα! («Θα εμπιστευόσασταν αυτόν για αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ»; ρωτάνε δίπλα σε μια φωτογραφία του Α. Τσίπρα στην προμετωπίδα του blog τους!)

Μέλος του ΣΥΡΙΖΑ με την ταυτόχρονη λειτουργία των συνιστωσών του δεν νοείται. Αν πρέπει τα μέλη των συνιστωσών πρώτα να τα λένε στο κόμμα τους και μετά να τα ξαναλένε και στον ΣΥΡΙΖΑ, τότε η μία από τις δύο λειτουργίες θα ατονήσει. Αν όμως ατονήσει η κομματική λειτουργία, τότε στον ΣΥΡΙΖΑ θα έχουμε δύο κατηγορίες μελών. Οι μεν θα προσέρχονται χωρίς καμία δέσμευση που θα προκύπτει από μια απόφαση του κόμματος από το οποίο θα προέρχονται -φυσικά μιλάμε για μείζονες επιλογές- και οι δε θα «μεταφέρουν» τη θέση του κόμματος το οποίο θα τους δεσμεύει με «πειθαρχία» λόγω του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» που ισχύει στην οργάνωσή τους. Οι μεν πρώτοι, λογικά, προσέρχονται να καταθέσουν ιδέες, να ακούσουν και ανοιχτοί να αλλάξουν, ενδεχομένως, άποψη, οι δε άλλοι απλώς να μεταφέρουν και να υπερασπιστούν μια προειλημμένη απόφαση, ό,τι κάνουν και στα σωματεία τους, δηλαδή.

Άρα, μόνον η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα, με την ταυτόχρονη διάλυση των συνιστωσών του, θα είχε νόημα. Όμως, αυτό δεν προκύπτει σήμερα, γιατί λείπει αυτή η κρίσιμη ελάχιστη επαλληλότητα στόχων και μεθόδων. Σε μια πολιτική συμμαχία θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν όλα αυτά, κάθε φορά, με την αναζήτηση ενός κοινού πλαισίου ελάχιστων άμεσων πολιτικών στόχων, μόνο. Για να λειτουργήσει, όμως, ένα ενιαίο κόμμα, χρειάζονται πολύ περισσότερα πράγματα.

 

Σχόλια
  1. Ο/Η Γ.Ε.Βλαχόπουλος- Αρχιτέκτονας λέει:

    Σε ένα ενιαίο ΜΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ κόμμα θα υπάρχουν ασφαλώς ποικίλες απόψεις και θέσεις. Πιθανά και ομαδοποιήσεις και στοιχίσεις. Το μόνο που πρέπει να υπερβούμε για την δημιουργία ενός πραγματικά δημοκρατικού ΣΥΡΙΖΑ με σεβασμό στη – μέχρι τώρα – βάση και τους ψηφοφόρους είναι η λυσσαλέα (για προφανείς λόγους) αντίσταση της ΠΟΛΥ μειοψηφικής πτέρυγας και ίσως – λιγότερο – του ρεύματος.

  2. Ο/Η Γιάννης Χ. λέει:

    Ο αρθογράφος της Αυγής επιλέγει να αποκαλεί «Οπαδούς» κάθε συλλογικότητα που δεν ακολουθεί τα στρατιωτικά παραγγέλματα των υπολειμάτων του νεοδογματισμού μέσα στην Αριστερά.
    Προφανώς είτε βρίσκεται σε σύγχιση είτε δεν είναι χρήστης του internet και σχολιάζει μόνο με όσα άκουσε ή του είπαν. Τις Συνελέυσεις των ΣΥΡΙΖΑΙων στο ΕΜΠ τις διοργανώνει η ΠΑΣΑ και η οποία δεν έχει βάλει καμιά φωτογραφία στην προμετωπίδα του blog της

    • Ο/Η Tierra Izquierda λέει:

      Φίλε Γιάννη, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν αντιλαμβάνεσαι οτι τα περί «οπαδών» και «φωτογραφίας» εξυπηρετούν και γι αυτό χρησιμοποιούνται από τον κ. αρθρογράφο, για να αξιοποιηθούν κάποιες απλοϊκές, αφοριστικές και μονοδιάστατες θέσεις ενός (εν πολλοίς προσωπικού) blog το οποίο έχει μεν κερδίσει αναγνωρισιμότητα, αλλά η πολιτική του στάση, με τίποτα δεν εκπροσωπεί όσους επικαλούνται τον «ΣΥΡΙΖΑ των μελών, με οριζόντια δικτύωση, εκλογή οργάνων, εναλλαγή, ανακλητότητα κλπ κλπ» (χωρίς με αυτό να θέλω να πω οτι δεν τις υποστηρίζει -τον είδαμε εξάλλου και στο ΕΜΠ)

  3. Ο/Η Βαγγελιώ Σωτηροπούλου λέει:

    Ο σ. Σ.Κουρουζίδης κάνει κάποιους περίεργους λογικούς ακροβατισμούς:
    Ακροβατισμός νο1 : Ο ΣΥΝ είναι το μόνο «ελεύθερο κι ωραίο κόμμα» της Αριστεράς. Οποιαδήποτε άλλη συζήτηση περί «ΣΥΡΙΖΑ νέου κόμματος» σημαίνει εξ’ ορισμού δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, πειθαρχία στην άνωθεν καθοδήγηση και γενικότερα το μοντέλο κόμματος αλά ΚΚΕ.
    Από που προκύπτει π.χ. ότι οι πασαδόροι κι οι πασαδόρισσες αυτού του blog και οι σ. που συμμετείχαν στην ανοικτή συνέλευση έχουν στο μυαλό τους ένα κόμμα αλά ΚΚΕ ; Πάντως ούτε από αυτά που λένε, ούτε από αυτά που πράττουν, Άρα ; Μήπως ο Σ. Κουρουζίδης αναπαράγει άθελά αυτές ακριβώς τις λογικές που υποτίθεται ότι αρνείται : Δηλαδή το ότι «ένα ήταν είναι και θα είναι το κόμμα ο ΣΥΝ». Πάντως εμένα αυτό μου θυμίζει : «8 δεκαετίες αγώνα και θυσία το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» και όχι «ανανεωτικές» αντιλήψεις.
    Ακροβασία Νο2 : Ο ΣΥΡΙΖΑ -κόμμα «θα εκβιάσει ιδεολογικές και πολιτικές συμπτώσεις προκειμένου να τις εργαλειοποιήσει για εσωκομματικούς λόγους» . Όμως ο ΣΥΝ είναι η συνιστώσα με τις μέγιστες ιδεολογικο-πολιτικές αποκλίσεις στο εσωτερικό της, παρόλ’ αυτά είναι κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ συμμαχία μπορεί να αξιοποιήθηκε από τις πλειοψηφούσες τάσεις του ΣΥΝ (Αρ. ρεύμα κλπ) ως εργαλείο για την επικράτησή τους εντός του ΣΥΝ. Σ’ αυτό όμως φταίνε αυτές οι τάσεις του ΣΥΝ και όχι όσοι/ες θέλουμε ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο πολιτικό φορέα ανοικτό σε όλες τις τάσεις του ΣΥΝ. Ας απευθύνει λοιπόν αυτά τα βέλη στους σ. του ΣΥΝ που τρέμουν τον ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο φορέα διότι αρνούνται να ρισκάρουν την κυριαρχία του εντός του ΣΥΝ. Ποιός είπε ότι στο νέο φορέα δεν θέλουμε π.χ. τους σ. από την Ανανεωτική Πτέρυγα ; Ίσα – ίσα θα αποκτήσουν ένα νέο ευρύ κοινό για την διάδοση των απόψεών τους ;
    Ακροβατισμός Νο3 : «διπλή ενταξη = 2 κατηγορίες μελών». Ο σ. Σ. Κουρουζίδης σωστά επισημαίνει ότι είναι κακό πράγμα να πηγαίνει κανείς στο σύλλογο ή το σωματείο του σαν κομματικό στρατιωτάκι και όχι με διάθεση να συνεισφέρει σε μια ενιαία συλλογικότητα. Αν όμως ακολουθήσουμε τη λογική του θα πρέπει να μεματρέψουμε τα ενιαία σωματεία και συλλόγους σε διαπαραταξιακές ή διακομματικές επιτροπές !!
    Γρίφος νο4 : «λείπει η κρίσιμη ελάχιστη επαλληλότητα στόχων και μεθόδων». Αναμένουμε να μας εξηγήσει την ελάχιστη επαλληλότητα στόχων και μεθόδων εντός του ΣΥΝ.
    Τέλος, γιατί σ. Κουρουζίδη δεν ρίχνεις και καμιά ματιά στην Ευρώπη. Η die Linke και το Μπλόκο στην Πορτογαλία τι πάθανε που γίνανε ενιαία κόμματα;

  4. Ο/Η Αλέξανδρος Τσατσαρούνος λέει:

    Βρίσκω λίγο άδικη (μένω εκεί και δεν μπαίνω σε πολιτικό χαρακτηρισμό) από τον αρθρογράφο και διευθυντή της εξαίρετης Ευωνύμου Οικολογικής Βιβλιοθήκης, την ομαδοποίηση των διαφορετικών από την δική του λογική, αντιλήψεων της έννοιας «μέλος».
    —————————
    Γράφει:
    Στον αντίποδα αυτής της ανανεωτικής λογικής υπάρχει η κλασική δογματική αντίληψη για το «μέλος», το οποίο αντιμετωπίζεται ως άτομο περιορισμένης ευθύνης. Αν γίνεις μέλος, θα πάψεις να μιλάς δημόσια ή θα υφίστασαι τις συνέπειες της «απειθαρχίας σου». Η θέσπιση της έννοιας του μέλους προβάλλεται σχεδόν σαν απειλή! Κάτι σαν τη φυλακή στον στρατό, όπου η αξία της υπηρέτησης της πατρίδας συνδέονταν με την ποινή της φυλάκισης, οι πιο απείθαρχοι θα έχουν το …προνόμιο να την υπηρετήσουν για περισσότερο χρόνο!
    —————————
    Ας δούμε όμως πέρα από τις λέξεις, πέρα όμως από την λογική που μας παρουσιάζει (ανανεωτική την χαρακτηρίζει ο ίδιος):
    Δεν είναι δημοκρατικότερη και πιο ανανεωτική η πρόταση της ΠΑΣΑς για μέλη – συμμετόχους στην χάραξη της πολιτικής και του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ;
    Δεν είναι δημοκρατικότερη και πιο ανανεωτική η πρόταση της ΠΑΣΑς για οριζόντια δικτύωση και αμεσοδημοκρατικές λειτουργίες;
    Δεν είναι δημοκρατικότερη και πιο ανανεωτική η πρόταση της ΠΑΣΑς που συνοψίζεται στο κάλεσμα των ανοιχτών συνελεύσεων στο «Ο ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια των μελών του»;

    Ο αναγνώστης και σχολιαστής του blog της ΠΑΣΑς, Αντώνης Καναβούρας, είχε γράψει ένα εξαιρετικό σχόλιο για την πολυσημία των λέξεων, το link είναι:
    https://dosepasa.wordpress.com/2009/10/04/%CE%B7-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%B1-%CF%89%CF%82-%CF%87%CF%81%CE%B5%CE%BF%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%B1/#comment-1142

    Ίσως θα έπρεπε λοιπόν για να μην ξαναχαθούμε στην μετάφραση, όπως έγραψε κι ο σ. Μπίρμπας που επικαλείται ο αρθρογράφος, να σκεφτούμε άλλη μια φορά και πιο ψύχραιμα, τι πράγματι σημαίνει «ανανέωση» και «ανανεωτικός» κι όχι τι θα θέλαμε να σημαίνει.

  5. Ο/Η Γιώργος Τριβιζάκης λέει:

    Αδύνατο να αντιπαρατεθεί κάποιος στον αρθρογράφο της Αυγής. Η θέση του είναι ότι ο Σύριζα δεν πρέπει να έχει μέλη και το επιχείρημά του είναι ότι η δογματική αντίληψη περί μελών είναι ξεπερασμένη και υποτιμητική για τα μέλη!!!! Αν μας έλεγε «από την πόλη έρχομαι και στην κορυφή κανέλλα» μάλλον θα είχε περισσότερη λογική συνέπεια. Που οδηγεί ο ανανεωτικός φονταμενταλισμός….

  6. Ο/Η Μάνος Σ. λέει:

    αδυνατώ να βρω λογική συνέπεια.. μόνο αν το κόψεις στην μέση φτιάξεις δυο άρθρα και τους βάλεις δυο αντίθετους τίτλους.

    εγώ θα κρατούσα μόνο το πρώτο μισό. αυτό είναι καλό και αυτό στηρίζω με τον συριζα των μελών.

  7. Ο/Η Γιάννης Κυριακάκης λέει:

    η προσπάθεια των ανανεωτικών να εκφέρουν σοβαρό πολιτικό λόγο (που εγώ τουλάχιστον θα άκουγα με προσοχή) προσκρούει στην α-σοβαρότητα των πολιτικών τους προθέσεων: να κρατήσουμε το μαγαζάκι μας, τις καρεκλίτσες μας, την μιντιακή μας αναγνωρισιμότητα, τα κεκτημένα μας. ΑΥΤΗ ΑΚΡΙΒΩΣ Η ΑΓΩΝΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ανάμεσα στις λέξεις του εν λόγω άρθρου! Γι αυτό και προκύπτει και η λογική ασυνέπεια στο επιχείρημα, και κανείς δεν καταλαβαίνει τι θέλει να πεί ο ποιητής!
    Όσο για την απαξίωση της συγκέντρωσης της ΠΑΣΑΣ δείχνει ο αρθρογράφος οτι εκτός απο πολιτικά ανεπαρκής είναι και δημοσιογραφικά απληροφόρητος! (ΟΎΤΕ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ;)

  8. Ο/Η alexius λέει:

    Δηλαδή ο ΣΥΝ έχει μέλη αλλά εκεί ο όρος (και γιατί όχι και τα άτομα) είναι φορείς της έννοιας του όρου «μέλος» «με την καλή έννοια». Αν ο ΣΥΡΙΖΑ αποκτήσει μέλη θα γίνει με την κακή έννοια του όρου. Άρα ο αρθρογράφος διατηρεί για τον Συν τόσο το δικαίωμα του μέλους όσο και την καλή έννοια του όρου ενώ την θεωρεί κακή για τους εκτός τειχών, απαλασσόμενος ταυτόχρονα από κάθε έννοια πειθαρχείας που θα μπορούσε να του προσδίδει η ιδιότητα. Κοινώς και τον σκύλο ολόκληρο και την πίτα χορτάτη (ηθελημένη η αντιστροφή).

    Άρα δύο δρόμοι ανοίγονται μπροστά μας: 1) Να εγγραφούν όλοι οι Συριζαίοι στον Συν και να γίνουν όλες οι συνιστώσες τάσεις εντός του ΣΥΝ (μάλλον θα αποχωρούσε τότε ο σύντροφος)
    2)Να υπάρχει ο Συν ως συγκεντρωτικό κονγκλάβιο με απόλυτο αποφασιστικό δικαίωμα εκτός από τις προεκλογικές περιόδους που θα νεκρανασταίνουμε τον Συριζα. (επιθυμητό φαντάζομαι).

    Σύντροφε αρθρογράφε όπως το όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των επιμέρους, έτσι και ο Σύριζα είναι κάτι περισσότερο από τις συνιστώσες.

  9. Ο/Η ΓΕΡΟΣ λέει:

    O αρθρογράφος κάνει ορισμένες εκούσιες η ακούσιες παρανοήσεις. Πρώτον:μέχρι στιγμής η ελέω θεού και αυτοδιόριστη γραμματεία του εκλογικού ΣΥΡΙΖΑ έχει δεχτεί οτι ο ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΧΗΓΟ αλλά μόνο συντονιστή γραμματείας.Ο Αλαβάνος μίλησε για συλλογική ηγεσία και είναι δικαιωμά του. Το πνεύμα της ΠΑΣΑΣ είναι στην κατεύθυνση ενός πολιτικόυ μορφώματος οριζόντιας δομής. Αρα η έννοια ηγεσίας-βάσης είναι σχετική, η καλύτερα χωρίς νόημα. Πόσο περισσότερο ο αρχηγός…Σκοπίμως; συνδέει την ιστοσελίδα του ΕΟΣ που είναι κόκκινο πανί(λόγω ότι δημοσίευσε την κριτική Αλαβάνου στον Τσίπρα κατά την κρίση του Ιουνίου) για ένα κομμάτι του ΣΥΝ, με την προσπάθεια, της οποίας ΧΡΕΩΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΑΡΧΗΓΟ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ,ΑΡΑ ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΝ; Σε αυτήν την κατεύθυνση το άρθρο ηθελημένα η αθέλητα είναι συκοφαντικό. Δεύτερον: ο αρθρογράφος κάνει πως δεν καταλαβαίνει την λειτουργία του ΣΥΝ,η πτέρυγα προσέρχεται στο ΣΥΝ αδέσμευτη και κατά μόνας; Τρίτον ο αρθρογράφος (ηθελημένα) έχει μπλέξει την έννοια του μέλους ενός πολιτικού σχημματισμού με τις υποχρεώσεις που απορρέουν απο αυτό, όπως να μην αντίκειται στους σκοπούς του(κάτι που αναφέρεται και στο καταστατικό του συνδικάτου μου).Τέταρτον -με πρόθεση- ο αρθρογράφος και το σύνολο της πτέρυγας μπερδεύουν την δημοκρατική αρχή της πλειοψηφίας με τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Οι βουλευτές αλλά και όσοι είναι εκλεγμένοι στα συντονιστικά (κατά εμάς) όργανα ωφείλουν ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ γιατί αλλιώς είναι εκολαπτόμενοι πραίτωρες, αν όχι κοινοί τυχοδιώκτες. Αυτό δεν αποκλείει φυσικά τον ομοσπονδιακό χαρακτήρα και την απέραντη αυτονομία των διάφορων οργανώσεων. Πέμπτον ενώ εκθειάζει τον ΣΥΝ για την κουλτούρα του,δεν μας λέει τίποτα για την οργανωτική του δομή. Είναι η δεν είναι ένα κακέκτυπο του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού; Το ζήτημα της δημοκρατικής επανίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ έχει να κάνει και με το τεράστιο δημοκρατικό έλλειμα του ΣΥΝ.Η Δημοκρατία δεν είναι μόνο το δικαίωμα στο λόγο (αυτή είναι η αστική «δημοκρατία» η αλλιώς φιλελεύθερη ολιγαρχία), αλλά μαζι με το δικαίωμα διατύπωσης δημόσιας ελεύθερης γνώμης, είναι κύρια το δικαίωμα στις αποφάσεις,το ποιος αποφασίζει σε έναν πολιτικό σχηματισμό, αλλά και σε μια κοινωνία, καθορίζει το επίπεδο δημοκρατίας.(Το κοινοβούλιο και το πολιτικό γραφείο που εξουσιοδοτούνται μια φορά κάθε εκλογές η κάθε συνέδριο,η το πλήθος, ο λαός,τα μέλη;)Αυτό είναι το ερώτημα προς τους φίλους μας της πτέρυγας αλλά και προς τους υπόλοιπους του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ.

  10. Ο/Η bla blas λέει:

    το blogo είναι κόμμα με συνιστώσες. Αλλωστε ο συνασπισμός Δεν είναι κομμα με συνιστώσες? Συνιστώσες έχει σίγουρα κόμμα δεν ξέρω αν είναι

  11. Ο/Η Tierra Izquierda λέει:

    Όποιος κατάλαβε τί σημαίνει η φράση «Όμως, αυτό (σ.σ. διάλυση συνιστωσών και μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα)δεν προκύπτει σήμερα, γιατί λείπει αυτή η κρίσιμη ελάχιστη επαλληλότητα στόχων και μεθόδων», παρακαλώ να με φωτίσει.

    «…δεν ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ» (sic), «…ΕΠΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑ στόχων και μεθόδων» mon dieau! Ούτε το ΠΑΣΟΚ του Λαλιώτη δεν θα τα ‘γραφε καλύτερα!

    Όχι πως υποστηρίζω την άμεση μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, αλλά καλά θα έκαναν οι λογής-λογής αρθρογράφοι της Αυγής να μας λένε τα πράγματα με το όνομά τους. Ή μήπως δυσκολεύονται;;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s