Αρχείο για 27/12/2009

Ω νεότητα
Πληρωμή του ήλιου
Αιμάτινη στιγμή
Που αχρηστεύει το θάνατο.

[Οδυσσέας Ελύτης]
————————————-
Λέω,σαν τούτη τη νέα γενιά
δεν θαθελα νάμαι
μονο την ικμάδα της
οχι την τύχη της νάχω
Διχως πυξίδα,μόλις και μετα βίας
ενα »ονειρο»,μια »δουλίτσα»
[απο δουλεία-δουλειά-»δουλίτσα»]
Λεω,δε ζηλευω το κορίτσι απέναντι
με τα δροσερά μάτια
στο βάθος τους κρύβουν
το φόβο,αν αύριο θαχει
τα προς το ζειν
Μάθανε την ανασφάλεια απο τα θρανία
για αυτο τα σπάνε
μάθανε την απόγνωση
με το εβγα στη ζωή
για αυτο τα απεγνωσμένα
πρόσωπα
Λέω,κοιτάζοντας τα μισοκοιμισμένα προσωπα
στο τρόλει
ξύπνησες χαράματα,γυρνάς σούρουπο
για ενα κομμάτι ψωμί
που στο αψε-σβήσε μπορει να στο στερήσουν
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία
απο το να βλέπεις τα νιάτα και να μη λές
αυτοι θα ζήσουν καλύτερα απο μας
Κι αυτοι το ξέρουν
Και με το πρωτο σπίρτο αναβουν φωτιές
μεχρι τον ουρανό-πυρπολούν την ψυχή τους
Λέω,ειναι εγκλημα να σουχουν κόψει τα φτερά
πριν ακόμα δοκιμάσεις να πετάς
να σου τσακίζουν την ψυχή
πριν αρχίσει να ονειρεύεται
Απο παντού ερχεται και σε κατακλύζει
η απελπισία του ανεργου ,με το χαρτζιλίκι
του πατέρα
η θλίψη της πολυωρης σαχλαμάρας στην καφετέρια
να κοροιδέψεις το χρόνο
ας δουμε μεχρι αύριο
ας δουμε ξανα τις αγγελίες
ας παμε στο γνωστό πολιτευτάκια
ας τους στείλουμε ολους στο διάολο
Λέω,πρεπει να ειναι κανέις
ολιγοφρενής,εκ γενετής ηλιθιος
για να μην αφουγκράζεται
το ποδοβολητό
του ,οχι μακρινού,μελλοντος
το αγριο γιουρούσι
των »αόρατων»,των εγκλωβισμένων
των ανονείρωτων
των τρελών κοριτσιών και αγοριών
που φρουμάζουν στα παιδικά τους δωμάτια
στα 30,με τη θλίψη και την οργή
στα μάτια
Λέω,άκου,»οπου νάναι θα σημάνουν οι καμπάνες»
για εναν ακήρυχτο πολεμο
[μακάρι να ειχε κηρυχθεί]
ισως οι παραβλεπες απώλειες να ηταν μικρότερες.

[εγραψε η pentanostimi  (http://pentanostimi.blogspot.com/),υπο την επήρεια του πνεύματος των Χριστουγέννων ,του 2009]

Advertisements

Κάντε κλικ εδώ για την ανάγνωση ή την εκτύπωση ολόκληρου του Άρθρου από αρχείο pdf

και κλικ εδώ για τα σχόλιά σας