Είναι το δημόσιο «τέρας»? (αναδημοσίευση από το http://e-cynical.blogspot.com/)

Posted: 22/01/2010 by Γιάννης Χ. in Παρεμβάσεις
Ετικέτες:

Αναδημοσιεύουμε το ενδιαφέρον άρθρο «Είναι το δημόσιο τέρας» από το http://e-cynical.blogspot.com/ 

Τις τελευταίες δεκαετίες, για λόγους που σχετίζονται με την επέλαση της νεοφιλελεύθερης οικονομίας και οι οποίοι έχουν κατά κόρον εξηγηθεί, ο Δημόσιος Τομέας τόσο από άποψη μεγέθους, όσο και από άποψη παραγωγικότητας βρίσκεται σε καθεστώς συνεχούς κατασυκοφάντησης και επίθεσης. Ο προσδιορισμός της παραγωγικότητας του Δημοσίου είναι εξ ορισμού προβληματικός και όσοι συνεχίζουν να αναφέρονται σ’ αυτή και να την συγκρίνουν με την παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα, κάτι άλλο πονηρό έχουν στο μυαλό τους. Υπάρχει άφθονη βιβλιογραφία γιά όποιον δεν πείθεται.

 Όσον αφορά το μέγεθος του δημοσίου τομέα από άποψη απασχολουμένων, (23%), σε προηγούμενη ανάρτηση δείξαμε ότι είναι συγκρίσιμο της Βρετανίας, (20%) και αρκετά μικρότερο της Γαλλίας, (30%) και των Σκανδιναβικών χωρών, (27%-34%).

 Τις μέρες αυτές, η κυβέρνηση μετά το κεφαλοκλείδωμα που υπέστη από τους φίλους μας της ΕΕ, για άλλη μια φορά αποφάσισε να στοχοποιήσει τον δημόσιο τομέα και τους υπαλλήλους της, βάζοντας χέρι στους μισθούς και τα επιδόματα, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω, θεσπίστηκαν και πάλι εκ του πονηρού ώστε να μειώνεται το ύψος των δώρων και των αυξήσεων τα οποία είθισται να υπολογίζονται επί των βασικών μόνο και όχι επί των συνολικών αποδοχών.

 Επειδή, λόγω ενδογενούς καχύποπτης φύσης, δύσκολα πείθομαι από κοινές και τετριμμένες «αλήθειες» φόρεσα άνετα παπούτσια και βγήκα για σεργιάνι στο διαδίκτυο ώστε να αντικρίσω με τα ίδια μου τα μάτια το πελώριο αυτό τέρας. Φυσικά πάντα σε σύγκριση με άλλες χώρες από την ίδια συνομοταξία των ανεπτυγμένων.

 Τα αποτελέσματα παρατίθενται στα 4 γραφήματα που ακολουθούν και αφορούν μόνο τα δημόσια έξοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ, στο σύνολό τους (Fig. 1) και ανά κατηγορία (Fig. 2-4). Τα στοιχεία, τα καλύτερα που ψάρεψα, ανήκουν στον ΟΟΣΑ, είναι του 2005, και βρίσκονται εδώ. Πληροφοριακά, η μαύρη γραμμή αντιστοιχεί σε τιμές Ελλάδας και είναι μόνο για να διευκολύνει τη σύγκριση με τις άλλες χώρες.

 Η πρώτη έκπληξη (Fig. 1), ήταν ότι σε δημόσιες δαπάνες, 39% του ΑΕΠ, η χώρα μας είναι μάλλον στα χαμηλά, συγκρίσιμη με Ιρλανδία και ΗΠΑ και με μόνη την Ιαπωνία να μας υπολείπεται.

  Στην Fig. 2, όπου απεικονίζονται οι δαπάνες σε δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, και πάλι κατέχουμε χαμηλή θέση, πλάι-πλάι με την Ιρλανδία και τις ΗΠΑ.

 
                                          Fig. 2

Στις δε δαπάνες για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων (Fig. 3), και πάλι δεν μπορούμε να υπερηφανευόμαστε για τη γαλαντομία του κράτους μας, μιας και εκτός των συνήθων υπόπτων έρχεται τώρα και η Γερμανία να μάς συμπαρασταθεί.

                          

                      Fig. 3

Όσον αφορά τις κοινωνικές δαπάνες, (Fig. 4), δεν τα πάμε καθόλου άσκημα, με τη Γερμανία, Σουηδία και Γαλλία να μάς παίρνουν κεφάλι. Σε ποσοστό δε, ξεπερνάμε και την ίδια την πρωτοπόρο Βρετανία, αλλά και τι βλέπω(;), ακόμα και τη Νορβηγία! Αν είναι δυνατόν!

                                                  Fig. 4

 

Το γενικό λοιπόν συμπέρασμα εξ όλων αυτών είναι ότι, παρά τις φωνασκίες, δεν είναι οι μισθοί αυτοί που προκαλούν τη διόγκωση του ελλείμματος. Και βλέποντας πόσο λιγότερα, ακόμα κι από εμάς πληρώνει η Ιρλανδία σε μισθούς, δεν μπορούμε παρά να τη λυπηθούμε που τόσο άδικα κλήθηκε να πληρώσει τη νύφη περικόπτοντάς τους κατά 10%. Αντίθετα, για τη Γαλλία, που του έδωσε και κατάλαβε, δεν έγινε κανένα σούσουρο.

 Σαν ποσοστό δε των δημοσίων δαπανών, οι μισθοί στη χώρα μας κατέχουν το 25.6%, τα αγαθά και υπηρεσίες το 17.9% και οι κοινωνικές μεταβιβάσεις το 38.5%. Από τη βόλτα αυτή γύρισα πίσω χωρίς να μπορέσω να βρω στοιχεία για το ύψος των δημοσίων επενδύσεων, που προφανώς δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερες του 18% των δημοσίων δαπανών.

 Το ερώτημα λοιπόν που θέτω είναι γιατί οι μισθοί, χωρίς να δικαιολογείται από τα προηγούμενα, υφίστανται τέτοια οξεία επίθεση. Η μόνη απάντηση είναι ότι η κυβέρνηση, αλλά και η κάθε κυβέρνηση δεν τολμάει να βάλει χέρι στη μεγάλη μαύρη τρύπα των άλλων άδηλων δημοσίων δαπανών που είναι οι μίζες, οι προμήθειες, αλλά και οι εξοπλισμοί. Παρεμπιπτόντως για το 2005, οι εξοπλιστικές δαπάνες ανέρχονταν στο 4.3% του ΑΕΠ, με τη Γαλλία στο 2.6%, και τη Σουηδία στο 1.5%.

 

Σχόλια
  1. Ο/Η Geros λέει:

    To διαγραμμα 4 θέλει διευκρίνηση: Στον ετήσιο προϋπολογισμό οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις Δ.Υ ειναι 25 περιπου δις δηλαδή το 10% του ΑΕΠ (250 περίπου δις).Οι δαπάνες για συντάξεις ΔΥ ειναι 6-7 δισ, αρα οι δαπάνες για μισθούς ειναι 18,5 δισ περ’ιπου 7-7,5% του ΑΕΠ.

    • Ο/Η cynical λέει:

      Geros,

      Λειπει το διαγραμμα 1 που δειχνει τις συνολικες δημοσιες δαπανες σαν ποσσοτοο του ΑΕΠ.

      Τσεκαρα ανεξαρτητα το GDP και τους μισθους για το 2005, και βγαινει εκει γυρω στο 10%-11%. Διαβαζοντας τους διαφορους πινακες χρειαζεται προσοχη, 1) στη χρονια 2) στο νομισμα ($ ή euro) 3) σε τι τιμες αναφερονται, current or PPP.

      Οι συνταξεις περιλαμβανονται στις κοινωνικες παροχες (διαγραμμα 4) και στα πεταχτα αποτελουν ~12%. Οποτε δεν υπαρχει καμια σοβαρη ασυμφωνια.

  2. Ο/Η Π. Δαμέλος λέει:

    Έχει γίνει κάποιο μπέρδεμα στα διαγράμματα, κοιτάξτε το.

  3. Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

    Ακόμα κι αν όλα τα στοιχεία είναι ακριβή, το θέμα δεν είναι ούτε ο αριθμός (γενικώς) των δημ.υπαλ/λων ή οι μισθοί τους, ούτε το ποσό / ποσοστό κοινων.δαπανών κ.ο.κ.
    Πέντε δημ. υπάλληλοι, καταρτισμένοι και αξιοπρεπώς αμοιβόμενοι, σε μια οργανωμένη κι αξιοκρατική υπηρεσία, δεν προσφέρουν απείρως μεγαλύτερο έργο από είκοσι ρουσφετοδιορισμένους (χωρίς προσόντα) σε μια υπηρεσία διαλυμένη, κοιμισμένη, χωρίς στόχευση, σκοπό και κοινωνική λογοδοσία;
    Οι Χ υπάλληλοι με τους Ψ μισθούς, απασχολούνται στην παιδεία, την περίθαλψη, την πρόνοια ή στο στρατό και την.. αγροφυλακή;
    Από τους 100 υπαλλήλους του τάδε δημ. οργανισμού, η αναλογία δακτυλογράφων/κηπουρών/κλητήρων/θυρωρών κλπ. είναι 5% ή 35%;
    Η -όποια- κοινωνική δαπάνη, καταλήγει στον φυσικό αποδέκτη της, ή σε κάποιον που δεν την έχει ανάγκη, αλλά την απέκτησε σε ανύποπτη προεκλογική περίοδο;
    Αν πάμε και σε τομείς που κατά τεκμήριο δεν συμπαθούμε, σαν αριστεροί: οι αμυντικές δαπάνες λ.χ., κατευθύνονται σε οπλικά συστήματα συμβατά με τις (όποιες -ας μην τ΄ανοίξουμε εδώ) ανάγκες μας ή σε ό,τι απαιτούν οι «σύμμαχοι» ν’ αγοράσουμε (με την όποια μίζα -ας μην τ΄ανοίξουμε ούτε αυτό);
    Οι αγορές μηχανογραφικού εξοπλισμού, γίνονται με σχέδιο, αξιοποιούνται με πρόγραμμα, αξιολογούνται με μεθοδικότητα ή πετιώνται λεφτά για να χρησιμοποιούνται τα P.C. για.. πασιέντζες, ενώ οι…χειρόγραφες καρτέλλες και τα κατάστιχα ζουν και βασιλεύουν;
    Ο δρόμος, η γέφυρα, το φράγμα, το αεροδρόμιο (ας μην ανοίξουμε είπαμε το θέμα της διαφθοράς- ο.κ., εδώ απλά δεν γίνεται…), κατασκευάζονται με -ανοικτά στην κριτική-, αλλά στοιχειωδώς ορθολογικά κριτήρια ή τοπικίστικα / προεκλογικά / ρουσφετολογικά;
    Τα νούμερα αποδείχνουν ό,τι θέλει ο καθείς, σαν το ΑΕΠ ένα πράγμα, που δεν σημαίνει από μόνο του τίποτα για την κοινωνία που το παράγει…

  4. Ο/Η Γιάννης Χ. λέει:

    Προφανώς και δεν συμφωνώ με την άποψη ότι για όλα φταίνει οι δημόσιοι υπάλληλοι και το διογκωμένο δημόσιο, που παρά τις κατηγορίες του, χρησιμοποιείται πάντα σαν πόλος έλξης για την εξυπηρέτηση των πελατειακών τους σχέσεων από του ίδιους που πρωτοστατούν στις κατηγορίες.

    Δυο παρατηρήσεις όμως:
    1. Ο Πίνακας με τα ποσοστά των αμοιβών των δημοσίων υπαλλήλων ως ποσοστό του ΑΕΠ πιο πάνω, αν και απόλυτα σωστός, αποκρύπτει μια άλλη πραγματικότητα. Ενώ πχ οι μέσες καθαρές ετήσιες αμοιβές μιας δασκάλας στην Μ. Βρετανία ή την Ισπανία είναι περίπου στα 60.000€ στην Ελλάδα δεν υπερβαίνουν τις 18.500! Το ίδιο ισχύει και σε άλλους κλάδους εργαζομένων, μια διαρκής ψαλίδα περίπου στο 3:1 ΄που δεν συμβαδίζει με τις αντίστοιχες αναλογίες του κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

    2. Από την άλλη όμως, ό αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων και οι προβλεπόμενες συνθέσεις των οργανογραμμάτων των δημοσίων υπηρεσιών προβλέπουν περίπου το ίδιο προσωπικό όπως αυτό της δεκαετίας του 70, όταν πρωτοφτιάχτηκαν, και σχεδόν καμία προσπάθεια αναδιοργάνωσης (όχι ότι έχουν γίνει και πολλές) δεν μπορεί να αγγίξει αυτό το σημείο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν περίπου τον ίδιο αριθμό εμπορικών πλοίων στο νηολόγιό τους (το 22 και το 18% του παγκόσμιου στόλου αντίστοιχα). Οι πράξεις νηολογήσεων, ναυτολογήσεων, επιθεωρήσεων κλπ υποστηρίζονται στην Ελλάδα από 1300 υπαλλήλους του πρώην ΥΕΝ και στην Κύπρο (που έπαψε να είναι σημαία ευκαιρίας) μόνο από 90! Στην Ελλάδα και την Κύπρο μπήκαν συστήματα πληροφορικής σε αυτό τον τομέα σχεδόν μαζί το 1998-2001, στην Ελλάδα χρησιμοποιούνται για πασιέντζα και ως cofee holders (η θήκη για το CD) στις θέσεις εργασίας εκτός αυτών της συναλλαγής με το κοινό (όπου οι υπάλληλοι κυριολεκτικά πεθαίνουν στην κούραση) ενώ στην Κύπρο σχεδόν όλες οι συναλλαγές με το κοινό μπορούν να γίνουν από το internet. Στην Ελλάδα μια πράξη νηολόγησης διαρκεί 3-4 ημέρες, στην Κύπρο ολοκληρώνεται μέσα σε 2 ώρες. Στην Ελλάδα η εισαγωγή της μηχανογράφησης δεν συνοδεύτηκε από αναδιοργάνωση, στην Κύπρο προηγήθηκε και το πλεονάζον προσωπικό διατέθηκε για την ανάπτυξη νέων υπηρεσιών εξυπηρέτησης των πολιτών και ναυτιλιακών επιχειρήσεων που στην Ελλάδα δεν υπάρχουν κάν

    Τι λένε όλα αυτά: Βεβαίως και πρέπει η Αριστερά να υπερασίζεται τον δημόσιο τομέα. Όμως αυτός ο τομέας ΕΙΝΑΙ σήμερα διογκωμένος, ιδιαίτερα στις θέσεις υποστήριξης, και ιδιαίτερα υποστελεχωμένος στις θέσεις αιχμής, αυτές που έχουν σχέση με την άμεση επαφή με τον πολίτη και τις υπηρεσίες προς αυτόν (νοσηλευτές, δάσκαλοι, καθηγητές, κλπ).

    Άρα η σωστή θέση για την Αριστερά πρέπει να είναι αυτή που διεκδικεί και τομές και εκσυγχρονισμό και σωστές αμοιβές παράλληλα με την υπεράσπιση του δημόσιου τομέα απέναντι στους ιδεολογικούς εκπρόσωπους των κατακριτών του που ΄τον χρειάζονται πάντα να μην λειτουργεί αλλά να απορροφάει τα πελατειακά τους ρουσφέτια

  5. Ο/Η σπύρος λέει:

    (…) Για πες μας για τους 16 μισθους των υπαλληλων της βουλης και για τους σαρανταρηδες συνταξιουχους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s