Αρχείο για 08/02/2010

Διάβασα το κείμενο με τις 40 υπογραφές που παρουσίασε ο Αλέκος Αλαβάνος. Το κείμενο είναι πολύ καλό, αλλά δεν περιέχει κάτι καινούργιο σε σχέση με προηγούμενες συνεντεύξεις (κυρίως αυτή του Αλέκου στην ΕΣΗΕΑ) εκδηλώσεις κλπ. Αρα το ενδιαφέρον μετατοπίζεται μοιραία στο ποιοί το υπογράφουν. Όταν ο Αλέκος είχε μιλήσει για κάποιο κείμενο θέσεων και αρχών, εγώ για να είμαι ειλικρινής περίμενα υπογραφές ανένταχτων αριστερών εντός κι εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα απο τις προσδοκίες μου είδα πως το κείμενο το υπογράφουν κυρίως μέλη και φίλοι γνωστών συνιστωσών δηλαδή των ΚΟΕ, ΚΕΔΑ, ΔΕΑ, ΑΠΟ, και κάποιοι σύντροφοι απο τον ΣΥΝ και την ΠΑΣΑ.
 
Το ερώτημα λοιπόν που μπαίνει είναι γιατί να εμφανιστεί τώρα ένα τέτοιο κείμενο, εφόσον και οι θέσεις είναι γνωστές, αλλά και οι υποστηρικτές των θέσεων είναι γνωστοί; -κάντε κλικ εδώ για τη συνέχεια και τα σχόλιά σας>

Πρώτη δημοσίευση 6/1/2010

 

Το παρακάτω κείμενο δεν αποτελεί κάποιο «προγραμματικό κείμενο θέσεων». Έτσι κι αλλιώς είναι αδύνατον να διατυπωθεί κάτι τέτοιο από έναν άνθρωπο. Είναι πιο πολύ ένα έναυσμα για συζήτηση, που προσδοκώ να γίνει και θα ήμουν ιδιαιτέρως ευτυχής εάν εμπλουτιζόταν μέσα από έναν δημόσιο διάλογο.

 

Ο νέος καπιταλισμός

Τα τελευταία χρόνια ζούμε μέσα σε έναν ιδιότυπο «νέο» καπιταλισμό. Έναν καπιταλισμό που βασίζεται περισσότερο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, παρά στην υλική παραγωγή. Πολιτική έκφραση αυτού του καπιταλιστικού τύπου είναι ο λεγόμενος νεοφιλελευθερισμός.

Η μετατόπιση της παραγωγής από τον «δυτικό» κόσμο στις υπανάπτυκτες και αναπτυσσόμενες χώρες, η πλήρης και ασύδοτη ελευθερία της αγοράς, το κυνήγι του κέρδους μέσα από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια, δημιούργησαν μια «νέα» αστική τάξη που από «καπιταλιστές-παραγωγοί» οι άνθρωποι που την αποτελούν έγιναν «καπιταλιστές-αεριτζήδες». Η ανηθικότητα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο πήρε νέες διαστάσεις, μια που ο νέος αυτός τύπος καπιταλιστή δεν ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της παραγωγικής του επιχείρησης (και άρα και για ένα επίπεδο ζωής των εργατών που θα επιτρέπει την απρόσκοπτη λειτουργία της), αλλά μόνο για το «εύκολο» κέρδος, μέσω «άυλων» διαδικασιών.

Αυτό οδήγησε σε μία άνευ προηγουμένου επίθεση στα εργασιακά, πολιτικά και δημοκρατικά δικαιώματα, στην κατάρρευση του κοινωνικού κράτους (όπου υπήρχε), στην ιδιωτικοποίηση ακόμα και των πιο βασικών κοινωνικών αγαθών, στη μαζική ανεργία και στη συνεχή αύξηση της παγκόσμιας φτώχιας.

Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και την τεράστια καταστροφή του ίδιου του πλανήτη που ζούμε —αποτέλεσμα κι αυτή της ακόρεστης δίψας για κέρδος—, τότε βρισκόμαστε παγκοσμίως σε μία πρωτοφανέρωτη κατάσταση, η οποία εγκυμονεί κινδύνους για την ίδια την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Κλικ για τη συνέχεια του άρθρου και τον σχολιασμό σας

Στην σημερινή συνέντευξη τύπου στην ΕΣΗΕΑ, ο σ. Αλέκος Αλαβάνος παρουσίασε το πιο κάτω κείμενο θέσεων που το υπογράφουν 40 Αριστεροί με τον τίτλο

ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

• ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
• ΓΙΑ ΕΝΑ «ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ»

Στις σημερινές συνθήκες «επιτροπείας» της χώρας από τις Βρυξέλλες και τους κερδοσκόπους των «αγορών», γίνεται ακόμα επιτακτικότερη ανάγκη απ’  ότι μέχρι σήμερα η παρουσία και δράση μιας ριζοσπαστικής αριστεράς που θα αξιοποιήσει, θα διευρύνει, θα αναπτύξει εκείνα τα χαρακτηριστικά που, τα τελευταία χρόνια, την έκαναν, σε κάποιες στιγμές, να πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις.
Η ριζοσπαστική αριστερά στήριξε και εξέφρασε αυθεντικά κινήματα του λαού και της νεολαίας. Το κίνημα για το άρθρο 16 σήμανε την αρχή του τέλους της κυβέρνησης της ΝΔ με την κατάρρευση της συνταγματικής αναθεώρησης. Ο Δεκέμβρης της μαθητικής νεολαίας έφερε έναν απελευθερωτικό άνεμο  από την Ελλάδα στην Ευρώπη, μέχρι και τα πέρατα του πλανήτη. Γνήσια κινήματα «από τα κάτω» για τους δημόσιους χώρους και για την προστασία του περιβάλλοντος έφεραν σε πολλές περιπτώσεις αποτελέσματα.
Οι εργαζόμενοι που βρέθηκαν να αγωνίζονται για τη δουλειά και τη ζωή τους και οι αγρότες που βγήκαν στα μπλόκα για να υπερασπιστούν την ύπαρξη τους, ξέρουν ότι μπορούν να υπολογίζουν στην υποστήριξη και την αλληλεγγύη της αριστεράς. Με πρωτοβουλίες της ριζοσπαστικής αριστεράς τα ζωντανά κινήματα εμφανίστηκαν και βρήκαν θερμή στήριξη  μέσα στην γκρίζα αίθουσα του Κοινοβουλίου.
Αυτά είναι τα «εγκλήματα»,  που δεν μας συγχώρησε ποτέ το σύστημα. Εμείς θα τα ξανακάνουμε, και μάλιστα με την ένταση που απαιτεί η εποχή. Μπορούμε. Έχουμε διδαχθεί από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες. Γνωρίζουμε πια πώς να διαμορφώνουμε την ημερήσια διάταξη της πολιτικής ζωής. Νοιώθουμε σιγουριά από την εκπληκτική δημιουργική δύναμη και την πρωτοβουλία που διαθέτει ο κόσμος της ριζοσπαστικής αριστεράς.
Κλικ εδώ για την συνέχεια και τα σχολιά σας

ΣΥΡΙΖΑ: Το πιο επαχθές κυβερνητικό πρόγραμμα από τη μεταπολίτευση

Κάλεσμα για «γενικό ξεσηκωμό» και «μαζικό ενωτικό αγώνα» πραγματοποιεί η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ με μία ιδιαίτερα επικριτική ανακοίνωση για τα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός. Στην ανακοίνωση τονίζεται η ανάγκη «να ακυρωθεί το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας αλλά και το Ευρωπαικό Σύμφωνο Σταθερότητας», κάνοντας λόγο για δημιουργία ενός μεγάλου συντηρητικού συνασπισμού (κυβέρνηση-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΣΕΒ).

Το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης είναι το ακόλουθο:

Mαζικός, ενωτικός αγώνας, για την ακύρωση του κυβερνητικού προγράμματος σταθερότητας και του Ευρωπαϊκού συμφώνου σταθερότητας.

Τα μέτρα που  εξήγγειλε  με το διάγγελμά του ο Γ. Παπανδρέου , οδηγούν την ελληνική κοινωνία σε  μια μεγάλη οπισθοδρόμηση. Διογκώνουν την ανεργία, διαλύουν το ασφαλιστικό, προκαλούν  μια τεράστια αναδιανομή προς όφελος των πλουσίων, μειώνουν δραματικά το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων, καταστρέφουν δικαιώματα τους. Κλικ εδώ για την συνέχεια και τα σχόλιά σας

 

Να γίνουμε Πορτογαλία!
Η πορτογαλική κυβέρνηση την περασμένη εβδομάδα αναθεώρησε προς τα πάνω το έλλειμμα της, που έφθασε το 9,3% του ΑΕΠ το 2009 (το υπολόγιζαν στο 8%) και υποσχέθηκε να το μειώσει σε πρώτη φάση στο 8,3% το 2010, και μετά σε 3% έως το 2013, ενώ ταυτόχρονα το πορτογαλικό δημόσιο χρέος υπολογίζεται στο 77% του ΑΕΠ για το 2009 και εκτιμάται να ξεπεράσει το 85% το 2010  (τα ελληνικά μεγέθη για το έλλειμμα και το χρέος, είναι αντίστοιχα 12,5% και 113% του ΑΕΠ).

 Μέχρι το τέλος του μήνα, η Πορτογαλία πρέπει να υποβάλλει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το δικό της πρόγραμμα σταθερότητας και ανάπτυξης για την περίοδο 2010-2013. “Το σχέδιό μας δεν θα είναι λιγότερο φιλόδοξο από το ελληνικό”, διαβεβαίωσε ο Υπ. Οικονομικών Fernando Teixeira dos Santos.

 Ταυτόχρονα, εξήγγειλε αυστηρά μέτρα για τον περιορισμό του ελλείμματος, μεταξύ των οποίων το πάγωμα των μισθών στον δημόσιο τομέα, και η αυστηρή εφαρμογή του κανονισμού, που ισχύει ήδη από το 2005, κατά τον οποίο ανά δύο άτομα που θα συνταξιοδοτούνται θα προσλαμβάνεται μόνο ένα.

Και η απάντηση…
Την Παρασκευή, ο Teixeira dos Santos ζήτησε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να μην εγκρίνουν ένα νομοσχέδιο που υπέβαλλε στο Πορτογαλική Βουλή το Bloco της Αριστεράς, για την αύξηση των προϋπολογισμών μερικών περιφερειών, καθώς η υπερψήφισή του “θα επιτρέψει στα νησιά Μαδέιρα και Αζόρες να αυξήσουν τα χρέη τους” και προειδοποίησε ότι αυτό θα αυξήσει τη χρηματοδότηση των νησιών κατά 50 εκατ. ευρώ φέτος, φτάνοντας σταδιακά σε μία αύξηση 83 εκατ. ευρώ το 2013. Κάτι τέτοιο θα δώσει πολύ άσχημο μήνυμα στις αγορές, είπε, ενώ θα καταστήσει αδύνατη την επίτευξη του στόχου της κυβέρνησης για μείωση του ελλείμματος στο 3%.
Το νομοσχέδιο αυτό όμως υπερψηφίστηκε από όλη την αντιπολίτευση (Bloco, PCP, PEV, PSD, CDS) και τον ανεξάρτητο σοσιαλιστή βουλευτή Luís Miguel França (βλ. Bloco de Esquerda – Grupo Parlamentar) με ψήφους 127 έναντι 87, γεγονός που αντικατοπτρίζει σοβαρές αντιστάσεις στα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση για περίοδο λιτότητας, αποτελώντας στην ουσία ήττα της κυβερνητικής πολιτικής και ανατροπή του προγράμματος σταθερότητας που σχεδιάζει. Κλικ εδώ για τη συνέχεια και τα σχόλιά σας