Δημοσιονομικά για ηλίθιους (ή τι θα θέλαμε να ξέραμε για τα ομόλογα και δεν μας το λένε)

Posted: 01/03/2010 by Γιάννης Χ. in Παρεμβάσεις
Ετικέτες:

(Πρώτη δημοσίευση 16/2/2010)

Ας υποθέσουμε ότι ένα κράτος της Ευρωζώνης, πχ η Εγωλάνδη, χρειάζεται χρήματα για να καλύψει τις υποχρεώσεις του. Υποχρεώσεις από προηγούμενα δάνεια, υποχρεώσεις για την λειτουργία της κρατικής του μηχανής, υποχρεώσεις για συντάξεις και κεφάλαια για δημόσιες επενδύσεις στην υγεία, την παιδεία ή την πρόνοια.

Επειδή ανήκει στην Ευρωζώνη, δεν έχει την δυνατότητα να τυπώσει χρήμα για να καλύψει αυτές του τις υποχρεώσεις (τα χαρτονομίσματα έρχονται τυπωμένα από την ΕΚΤ από την μια τους όψη και τυπώνεται η άλλη τοπικά). Η πολιτική Συνθήκη Σταθερότητας που ισχύει στην Ευρωζώνη, απαγορεύει όμως τον δανεισμό πάνω από κάποιο όριο. Συγκεκριμένα, επιβάλει κάθε χρόνο αυτές οι ανάγκες δανεισμού  να μην ξεπερνούν το 3% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) της Εγωλάνδης και το συνολικό χρέος που μπορεί να συσωρεύσει ένα κράτος της ζώνης δεν πρέπει να ξεπερνάει το 60% του ΑΕΠ. Το γιατί πρέπει να ισχύει αυτό το 3% και το 60% έχει μια επίσημη δικαιολογία: To χρήμα στο σύγχρονο σύστημα γεννιέται κυρίως από τα χρέη (δημόσια και ιδιωτικά- δες το αποκαλυπτικό ντοκυμαντέρ  «Το χρήμα ως χρέος» με κλικ εδώ). Για να μη διαμορφώνεται, σκέφτηκαν, η προσφορά και η ζήτησή του από τους κερδοσκόπους, ας μπει όριο στα χρέη των κρατών και όλα θα είναι εντάξει…

Αυτό που δεν είπαν είναι ότι ο πιο πάνω συλλογισμός μπορεί να ισχύει σε περίοδο ανόδου των οικονομιών και δεν μπορεί να ισχύει σε περιόδους ύφεσης. Και αυτό που δεν μας είπαν ακόμα είναι το γεγονός ότι ο περιορισμός των δημοσίων επενδύσεων από την Εγωλάνδη, είτε σε άνθηση είτε σε ύφεση της οικονομίας, επιβάλει μεγάλοι τομείς της οικονομίας όπως η υγεία ή η παιδεία, να μη μπορούν να αναπτυχθούν από το δημόσιο, αφήνοντας έτσι το περιθώριο να τους αναπτύξει το ιδιωτικό κεφάλαιο. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Έστω ότι το 2010 η Εγωλάνδη πρέπει να δανειστεί 59δις€ για να τα βγάλει πέρα. Κάνει το υπουργείο ένα ταμειακό πρόγραμμα (τόσα θα πάρω τόσα θα δώσω, πόσα μου λείπουν) και προγραμματίζει να εκδόσει ομόλογα. Κάθε ομόλογο έχει μια διάρκεια (τρίμηνη, ετήσια, τρίχρονη, πενταετή ή δεκαετή) και ένα επιτόκιο που καθορίζει τον τόκο που θα εισπράξει αυτός που θα το αγοράσει για να δανείσει την Εγωλάνδη. Στο πως καθορίζεται αυτό το επιτόκιο στήνεται  το «παιχνίδι».

Η Εγωλάνδη (για την ακρίβεια όλες οι χώρες της Ευρωζώνης) έχουν ένα σύμβουλο που αναλαμβάνει να συντονίσει την έκδοση των ομολόγων τους, την Goldman Sachs. Για την Εγωλάνδη, η Goldman Sachs έχει επιλέξει αυθαίρετα 21 Ιδιωτικές Τράπεζες, ντόπιες και ξένες,  που θα αγοράσουν τα ομόλογα από το κράτος καθορίζοντας οι ίδιες το επιτόκιο που θέλουν, και ενδεχομένως θα τα μεταπουλήσουν μετά στην δευτερογεννή αγορά κρατικών ομολόγων. Για να είναι σίγουρες οι 21 Τράπεζες πως θα πάρουν πίσω τα χρήματα που δανείζουν, θα ασφαλίσουν το δάνειο που κάνουν στην Εγωλάνδη, δεν διακινδυνεύουν επί της ουσίας τίποτα. Για τον καθορισμό του ασφαλιστικού κινδύνου, δηλαδή του ασφάλιστρου που θα πληρώσουν, έχουν την Fitch και την Moodies. Η Fitch και η Moodies μαντεύουν το μέλλον, προβλέπουν απεργίες, κατακλυσμούς και έσοδα και καθορίζουν περίπου αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα την «πιστοληπτική ικανότητα» της Εγωλάνδης σε ΑΑΒ ή ΒΒΒ ή όπως τέλος πάντων τις φωτίζει ο θεός του χρήματος. (Το ότι η Fitch και η Moodies δεν πρόβλεψαν την κρίση που ξέσπασε από το σκάσιμο της φούσκας του αμερικανικού real estate και των ενυπόθηκων δανείων ήταν ένα μικρό άτύχημα, η γυάλα που προβλέπουν το μέλλον τους είχε παράσιτα…) 

Τα ερωτήματα που θα μπορούσε κάποιος να κάνει είναι δυο:

1. Γιατί η Goldman Sachs και όχι κάποιος άλλος και

2. Γιατί αυτές οι 21 Τράπεζες να καθορίζουν το επιτόκιο και όχι κάποιος άλλος που μπορεί να δανείσει χρήματα;

Για κάθε έκδοση ομολόγου, η Goldman Sachs λαμβάνει μια αμοιβή. Έτσι πχ για τα 6δις€ που δανείστηκε η Εγωλάνδη τον Ιανουάριο, η Goldman Sachs εισέπραξε 85εκ€. (Οι κακές γλώσσες λένε ότι κράτησε ο Goldman για τα μικροέξοδά του τα 65€ και τα υπόλοιπα 20€ τα μοίρασε ο Sachs. Σε ποιούς, ας τα βρεί κανένας εισαγγελέας).

Επιπρόσθετα, οι διοικήσεις και των 21 Τραπεζών που καθορίζουν τα επιτόκια δανεισμού δεν ελέγχονται από κανένα θεσμοθετημένο όργανο της ΕΕ. Ή για να είμαστε ακριβείς, ελέγχονται από ένα πολύπλοκο δίκτυο πολυεθνικών συμφερόντων που ορίζουν τις διοικήσεις τους που ενδιαφέρεται για σπουδαία πράγματα. Για παράδειγμα, για την σχέση του ευρώ ως προς το δολάριο η το γιεν, για το πως θα καλυφτούν από τις μητρικές των 21 Τραπεζών   τα ελλείματα του Αμερικάνικου δημοσίου που διεξάγει πολλούς πόλεμους ταυτόχρονα ή για το πόσο ανταγωνιστικά θέλει η Μέρκελ τα προϊόντα της στην Αμερικανική Αγορά αυτοκινήτων.

Και πάνω σε αυτόν τον μηχανισμό δανεισμού της Εγωλάνδης, διάτρητο όσο το κόσκινο της θείας Μαριγώς και βρώμικο όσο ο Ασωπός ποταμός, στήνεται ένα πολιτικό παιγχνίδι πιέσεων είτε για το από που θα περάσουν οι αγωγοί πετρελαίου είτε για το πόσα χρόνια θα πρέπει να μείνει κάποιος σε ένα επάγγελμα πριν βγει στην σύνταξη και αν θα πάρει ο συνταξιούχος μισό μισθό για να φάει αρνί το Πάσχα.

Ως ηλίθιος ιθαγενής της Εγωλάνδης, θα ήθελα να διατυπώσω μια απορία:

Γιατί συνεχίζουμε να δανειζόμαστε από τον μηχανισμό Goldman Sachs-21 Τραπεζών; Μη και δεν υπάρχουν άλλοι πρόθυμοι ραντιέρηδες* να μας δανείσουν σήμερα με τα επιτόκια της Γερμανίας;

Μα έτσι θα καταρρεύσει το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι η απάντηση των οικονομολόγων που η δουλειά τους είναι να δικαιολογούν το υπέροχο σύστημα με τις δυσνόητες έννοιες και πολύπλοκα γραφικά αλλά και η απάντηση των γραφειοκρατών των Βρυξελών, που η δουλειά τους είναι να υπερασπίζονται το ευρώ από… τους κερδοσκόπους.

Ε, ας καταρρεύσει το πρόστυχο! Θα καταρρεύεσει το Σύμφωνο που κρατάει σταθερό ένα σύστημα που δεν σχεδιάστηκε για να προστατεύει το ευρώ από τους κερδοσκόπους αλλά να προστατεύει τους κερδοσκόπους και τους πολιτικούς τους προστάτες (και προστατευόμενους) από κάθε αμφισβήτηση του ρόλου τους. Και ας καταρρεύσει επειδή κανένας δεν με ρώτησε αν το ήθελα αυτό το «σύμφωνο» όταν το συμφωνούσαν στην Λισαβώνα και όχι κάποιο άλλο σύμφωνο Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης…

Ερυθρόδερμος (αυτόχθων ιθαγενής της Εγωλάνδης)

(*) ραντιέρης: Ιδιώτης τοκογλύφος που πριν από την εφεύρεση των εμπορικών τραπεζών δάνειζε τους αγρότες στην Ελληνική ύπαιθρο με όρους αντίστοιχους των 21 Τραπεζών.

Σχόλια
  1. Ο/Η Δημητρης Κομης λέει:

    αν καταλαβα καλα χρηματοδοτουμε τους πολεμους των αμερικανων . το ειχα απορια αυτο . που βρισκουν τα λεφτα . μα τα απλα πραγματα ειναι τοσο δυσκολο να τα αντιληφθει κανεις.

  2. Ο/Η αριστερός ανώνυμος λέει:

    Χρεοκοπεί η Ελλάδα ή η… ΕΕ;
    Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ (Έθνος)
    11/2/2010

    Στην πολιτική επίθεση εναντίον της χώρας μας που έχει εξαπολύσει η Γερμανία και άλλες δυνάμεις της ΕΕ και στην κερδοσκοπική επίθεση που τη συνοδεύει, χρησιμοποιούνται ένα σωρό προπαγανδιστικοί μύθοι και ανακρίβειες, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ελληνες εργαζόμενους και να παραλύσουν εκ των προτέρων τις όποιες αντιδράσεις τους στα μέτρα στραγγαλιστικής λιτότητας που υποχρέωσαν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου να εξαγγείλει. Επικεντρώνοντας όλη τη συζήτηση στο ύψος του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, επιχειρείται η παραπλάνηση της ανενημέρωτης κοινής γνώμης..

    Χρεοκοπεί άραγε μια χώρα όταν επί σειρά ετών έχει ελλείμματα; Ναι, είναι η
    απάντηση που προσπαθούν να υποβάλουν. Οχι, είναι η σωστή απάντηση. Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία.

    Για του λόγου το αληθές, ας δούμε τι γίνεται στις οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη – την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.

    Και οι τρεις, ολόκληρη τη δεκαετία 2001 – 2010 (εννοείται ότι για το 2010 αναφερόμαστε σε προβλέψεις) είχαν ελλείμματα και μόνο ελλείμματα και τα δέκα ανεξαιρέτως συνεχή χρόνια!

    Η ευρωζώνη 6,6% για το 2010 και 6,2% για το 2009, αλλά και 2,5% το 2002 ή 3% το 2003.

    Πολύ χειρότερη η κατάσταση στις ΗΠΑ: έλλειμμα 10% το 2010 και 12,5% το 2009 ή 5,9% το 2008. Επίσης 3,7% το 2002 και 4,8% το 2003.

    Στην Ιαπωνία απερίγραπτα χειρότερα τα πράγματα: έλλειμμα 8% το 2002 και επίσης 8% το 2003, αλλά και 5,8% το 2008 και 10,5% το 2009 ή 10,2% το 2010! Για ολόκληρη τη δεκαετία, τα ελλείμματα της Ιαπωνίας ήταν σαφώς χειρότερα από αυτά της Ελλάδας!

    Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος. Η Ιαπωνία να δείτε! Στο 135,4% (!) του ΑΕΠ της βρισκόταν το δημόσιο χρέος της ήδη από το 2000 και καθόλου δεν έχει μειωθεί στη διάρκεια της δεκαετίας. Αντιθέτως έχει εκτοξευθεί στο 197,2% (!), όταν το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν 112,6% το 2009 και εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 125% το 2010.

    Επειτα, ο περιορισμός της συζήτησης στο δημόσιο χρέος δεν επιτρέπει την πλήρη απεικόνιση της κατάστασης..

    Αν επεκτείνουμε την ανάλυση στο συνολικό χρέος κάθε χώρας (το σύνολο του ποσού δηλαδή που έχει δανειστεί το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες, άρα δημόσιο συν ιδιωτικό χρέος), η εικόνα αλλάζει εντυπωσιακά.

    Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο ύψος του 179% του ΑΕΠ. Εξαιρετικά υψηλό, μπορεί να νομίσει κανείς. Ισως, αλλά ο μέσος όρος της ΕΕ είναι… 175%! Ιδιο δηλαδή με της Ελλάδας.

    Στο συνολικό χρέος δε καθόλου «πρωταθλήτρια» της ευρωζώνης δεν είναι η Ελλάδα. Την ξεπερνούν η Ολλανδία (!) με 234%, η Ιρλανδία με 222%, το Βέλγιο με 219%, η Ισπανία με 207%, η Πορτογαλία με 197%, η Ιταλία με 194% και πάει λέγοντας.

    Εντυπωσιακά στοιχεία προκύπτουν επίσης όταν ασχοληθεί κανείς με το εξωτερικό χρέος μιας χώρας (πόσα χρωστούν δηλαδή το κράτος, οι επιχειρήσεις και οι ιδιώτες μιας χώρας σε ξένες τράπεζες, δεδομένου ότι πάντα ένα τμήμα του χρέους αναφέρεται σε τράπεζες της ίδιας της χώρας).

    Περιορίζοντας το δείγμα στις βαλλόμενες μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία) και στην Ιρλανδία, η οποία ως… χώρα-φούσκα του νεοφιλελευθερισμού έχει συρρικνωμένο σχετικά δημόσιο χρέος αλλά αστρονομικό χρέος επιχειρήσεων και ιδιωτών, προκύπτει μια εντελώς διαφορετική κατάταξη αυτών των χωρών.

    Στο εξωτερικό χρέος, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι η Ιρλανδία χρωστάει στους ξένους το… 414% του ΑΕΠ της και η Πορτογαλία το 130% του δικού της ΑΕΠ.

    Σε σαφώς καλύτερη μοίρα βρίσκονται η Ελλάδα με 89,5% του ΑΕΠ και η Ισπανία με 80% βάσει των στοιχείων που δίνει η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

    Υπάρχουν κι άλλες χώρες της ευρωζώνης, λοιπόν, που στην πραγματικότητα χρωστούν περισσότερα στις τράπεζες ή στους ξένους από την Ελλάδα.

    ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
    Κερδοσκοπικά και πολιτικά τα αίτια

    Εξι χώρες της ευρωζώνης τουλάχιστον με επικεφαλής την Ολλανδία και το Βέλγιο, έχουν συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας! Δέκα ολόκληρα χρόνια η Ιαπωνία έχει δημόσιο χρέος τρομερά μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας και παράλληλα την ίδια δεκαετία έχει ελλείμματα κατά μέσο όρο πολύ χειρότερα από τα ελληνικά!

    Ο κατά κεφαλήν εξωτερικός δανεισμός της Ιρλανδίας είναι σχεδόν οκταπλάσιος (!) από της Ελλάδας. Το γεγονός ότι για καμιά από αυτές τις χώρες δεν λένε ότι χρεοκοπεί (πολύ σωστά, άλλωστε), ενώ το λένε για την Ελλάδα (εντελώς αβάσιμα), αποδεικνύει ότι η χώρα μας βρίσκεται στο επίκεντρο πολιτικών και κερδοσκοπικών επιθέσεων.

    ΑΠΟΨΕΙΣ :: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦOI:: ΔΕΛΑΣΤΙΚ
    Πώς μας πούλησαν και μας αγόρασαν
    Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
    16/2/2010

    Ανατριχιαστικός είναι ο
    μηχανισμός με τον οποίον συγκεκριμένοι τραπεζικοί κολοσσοί κερδοσκόπησαν
    εναντίον της χώρας μας, με αποτέλεσμα αυτοί μεν να κερδίσουν ποσά ύψους
    εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, η Ελλάδα δε να τεθεί υπό ξένη οικονομική
    κηδεμονία. Αξίζει να τον περιγράψουμε σε αδρές γραμμές. Το αποφασιστικό
    εργαλείο στο παιχνίδι που παίχτηκε εναντίον της Ελλάδας είναι ένα εντελώς
    πρόσφατο χρηματοπιστωτικό προϊόν που ονομάζεται CDS(από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων creditdefaultswaps).

    Πρόκειται για ασφάλιση κατά της περίπτωσης μη αποπληρωμής ενός χρέους. Μια τράπεζα π.χ. που αγοράζει ομόλογα ενός κράτους ασφαλίζει το ποσό που έδωσε σε μια άλλη τράπεζα, η οποία είναι υποχρεωμένη να της δώσει αυτή τα λεφτά της, αν το κράτος χρεοκοπήσει και βρεθεί σε αδυναμία να εξοφλήσει τα ομόλογά του όταν λήξουν ή να πληρώσει ενδιαμέσως τους τόκους.

    Εννοείται ότι όσο πιο επισφαλής είναι η οικονομική κατάσταση μιας χώρας τόσο υψηλότερα ασφάλιστρα θα απαιτήσει η τράπεζα που ασφαλίζει το χρέος.

    Το στοιχείο που σοκάρει είναι ότι τρεις και μόνο τραπεζικοί κολοσσοί, η γερμανική Ντόιτσε Μπανκ και οι αμερικανικές Γκόλντμαν Ζαξ και Τζ. Π. Μόργκαν ελέγχουν τον 75% (!) της παγκόσμιας αγοράς των CDS.

    Πάμε τώρα στην περίπτωση της Ελλάδας. Περί τα μέσα Γενάρη, περίπου δέκα ημέρες πριν η χώρα μας αναζητήσει αγοραστές για το πενταετές ομόλογό της, η Ντόιτσε Μπανκ δημοσιοποιεί μια έκθεση – φωτιά για την ελληνική οικονομία, όπου αναφέρει πως πάμε χάλια και δεν αποκλείεται κατάρρευση.

    Αμέσως μετά κινητοποιείται το τμήμα της CDSτης Ντόιτσε Μπανκ. Ζητάει πολύ υψηλότερα ασφάλιστρα για το ελληνικό χρέος, αφού υποτίθεται ότι η χώρα μας βρίσκεται σε επικίνδυνη κατάσταση, όπως λέει το τμήμα μελετών της… ίδιας τράπεζας!

    Αφού το επιτόκιο των CDS για την Ελλάδα ανεβαίνει, περνάει αμέσως το μήνυμα παγκοσμίως στο χρηματοπιστωτικό σύστημα: τα διεθνή ΜΜΕ που δρουν ως «παπαγαλάκια» των κερδοσκόπων ουρλιάζουν ότι η ελληνική οικονομία παραπαίει, η ανενημέρωτη κοινή γνώμη τρομοκρατείται και οι επαΐοντες
    καταλαβαίνουν ότι στοχοποιήθηκε η Ελλάδα και οδεύει προς οικονομικό «γδάρσιμο».

    Εν συνεχεία η ίδια η Ντόιτσε Μπανκ μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ αναλαμβάνουν να… πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα! Να τα προωθήσουν στους υποψήφιους αγοραστές! Ναι, αυτοί ακριβώς που συμμετείχαν ενεργά στην οργάνωση του κλίματος καταρράκωσης της ελληνικής οικονομίας για να διευκολυνθούν οι κερδοσκοπικές επιθέσεις!

    Δεν πρόκειται περί κακόγουστου αστείου. Μιλάμε εντελώς σοβαρά. Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και πάμπολλες άλλες κυβερνήσεις, υποχρεώνεται αντικειμενικά να προστρέξει στις τράπεζες που ελέγχουν την αγορά CDS, παρ’ όλο που υπονομεύουν την Ελλάδα. Τους πληρώνει ουσιαστικά «προστασία», με τη χυδαία έννοια του όρου, ελπίζοντας να τις εξευμενίσει ώστε να την βοηθήσουν να δανειστεί με ανεκτά επιτόκια.

    Η Ντόιτσε Μπανκ λοιπόν ως ανάδοχος τράπεζα μαζί με την Γκόλντμαν Ζαξ και άλλες, που παίζουν πολύ δευτερεύοντα ρόλο, καθορίζουν ουσιαστικά το επιτόκιο με το οποίο θα διαθέσει τα ομόλογά της η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία στην πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια να μη συμμορφωθεί στις υποδείξεις τους.

    Εννοείται ότι η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ έχουν ενημερώσει τους πελάτες τους, οι οποίοι τρέχουν σαν τρελοί να αγοράσουν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο 6,2%, γιατί φυσικά οι τράπεζες αυτές γνωρίζουν εκ των ένδον πως έχει στηθεί το παραμύθι της δήθεν επαπειλούμενης χρεοκοπίας.

    Η Ντόιτσε Μπανκ και η Γκόλντμαν Ζαξ εισπράττουν παχυλές προμήθειες εκατομμυρίων ευρώ από τους πελάτες τους, ενώ αγοράζουν και οι ίδιες μεγάλες ποσότητες χρυσοφόρων ελληνικών ομολόγων.

    Τώρα ετοιμάζουν τον επόμενο γύρο ελληνικού δανεισμού, στήνοντας σκηνικό για ακόμη μεγαλύτερα κέρδη φυσικά…

    ΤΩΡΑ ΤΡΕΜΟΥΝ Τα κράτη, όμηροι των τραπεζών

    ΚΑΘΥΒΡΙΖΟΥΝ την Ελλάδα οι Γερμανοί. Εχουν όμως ταραχθεί ακόμη και αυτοί από την επίδειξη δύναμης των τραπεζών. «Η Κοινότητα θα έπρεπε να σκεφθεί πώς θα μπορέσει να αποξηράνει αυτόν τον βάλτο (των τραπεζών) που πιάνει ομήρους ολόκληρες χώρες» έγραψε σε πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της η «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε». Η «Μοντ» είναι εξοργισμένη: «Μόλις έναν χρόνο αφότου τα κράτη έσωσαν τις τράπεζες αφιερώνοντας κολοσσιαία ποσά και στις δύο όχθες του Ατλαντικού -25% του ΑΕΠ σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα- τα χρεωμένα κράτη πέφτουν θύματα επιθέσεων από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διέσωσαν. Αυτό είναι ένα από τα πικρά
    μαθήματα της ελληνικής κρίσης» ομολογεί η γαλλική εφημερίδα.

  3. Ο/Η Geros λέει:

    Μια παρατήρηση, το συνολικό εξωτερικό χρέος της Ελλάδας ηταν το Σεπτ. 406 δισ ευρώ. στο 167% του ΑΕΠ. Δέστε στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, στατιστικές. Πριν 5 χρόνια ηταν 180 δις ευρώ. Η ορμή που πήρε το εξωτερικό χρέος της χώρας μετά την ένταξη στην ΟΝΕ ειναι μια απλή φωτογραφία αυτου που οι οικονομολόγοι και σωστά και ο Προβόπουλος αναφέρουν ως δίδυμα ελλείμματα. Ελλειμματα στην παραγωγή(ισοζύγιο) που γίνονται και δημόσιο ελλειμμα και δημόσιο χρέος . Με αυτην την εννοια δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την Ελλάδα και το Νότο γενικά με το Βέλγιο η την Ολλανδία ιδίως τη τελευταία που παρουσιάζει οπως και η Γερμανία σημαντικά πλεονάσματα.

    • Ο/Η xno λέει:

      Η ένταξη στην ΟΝΕ έγινε το 2000, όχι την τελευταίΑ 5ετία
      γιατι συνδέεις την ΟΝΕ με την αύξηση του χρεόυς;

  4. Ο/Η φακιλας λέει:

    ΤΟ ΧΡΕΟΣ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΡΟΜΟΥ

  5. Ο/Η o.k fredrick λέει:

    Πολυαγαπημένοι Οφειλέτη,
    Να πάρει ένα νόμιμο δάνειο ήταν πάντα ένα μεγάλο πρόβλημα για τον πελάτη
    οι οικονομικές ανάγκες. Το θέμα της πίστωσης και η ασφάλεια είναι κάτι
    ότι οι πελάτες όλο και περισσότερο ανησυχεί για την αναζήτηση για ένα δάνειο
    από μια νόμιμη δανειστή. Το επιτόκιο για το δάνειό μου είναι 2%, εάν
    ενδιαφέρει να πάρει οικονομική βοήθεια, επικοινωνήστε μαζί μας σήμερα για:
    fredrickpeterson.loanfirm @ gmail.com
    Όνομα δικαιούχου: … … …
    Διεύθυνση του δικαιούχου: … … ….
    Χώρα: … … …
    Μέλος: … …. ..
    Πόλη: … … …
    Ταχ Κώδικας: … … …
    Κινητό Τηλέφωνο: … … …
    Fax: … … …
    Ημερομηνία Γέννησης: … … …
    Φύλο: … … .. .
    Οικογενειακή Κατάσταση: … … …
    Επάγγελμα: … … …
    Ποσό που απαιτούνται: … …
    Σκοπός Για Δανείου: … … …
    Διάρκεια δανείου / Διάρκεια: … … …

    Μόλις συμπληρώσετε τα παραπάνω στοιχεία, πρέπει να διαβιβάζονται μας
    Πρωτόκολλο / Ο έλεγχος Τμήμα για την άμεση και περαιτέρω εξέταση και
    επεξεργασία της αίτησής σας.
    Χαιρετισμοί,
    Ο κ. Fredrick

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s