Ανακλήθηκε η απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Posted: 08/03/2010 by ΔΟ in Ανακοινώσεις, Κινήματα

 

Έγινε γνωστό στις 8/3 ότι ο Αγώνας του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής και τοι κινήματος συμπαράστασης που δημιουργήθηκε, οδήγησε στην ανάκληση της απόλυσης του Ντίνου Παλαιστίδη.

 

Πρώτη ανάρτηση 24/2/2010

Υπογράψτε για την άρση της απόλυσης στο http://www.petitiononline.com/Agra2/petition.html (ρυθμίστε το encoding στα ελληνικά)

http://apolysiagra.wordpress.com/

Σχόλια
  1. Ο/Η Δήμητρα Φωτίδου λέει:

    Υπάρχει petition υπογραφών -απαίτηση ανάκλησης της απόλυσης του Ντίνου Παλαιστίδη.
    Μπορεί κάποιος από τους διαχειριστές να το προσθέσει ώστε όσοι μπαίνουν στο blog της ΠΑΣΑ και αισθάνονται αλληλέγγυοι να μπορούν να υπογράψουν;
    Δήμητρα Φωτίδου

  2. Ο/Η RaindogNafplio λέει:

    Οι κινητοποιήσεις για το θέμα της απόλυσης του συνάδελφου Ντίνου Παλαιστίδη συνεχίζονται μέχρι τη νίκη. Η απόλυσή του πρέπει να ιδωθεί ως επίθεση της εργοδοσίας στον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου και στο εργατικό κίνημα συνολικά. Δεν πρέπει να περάσει και ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

    Ενημέρωση:

    1. Παρέμβαση στα κεντρικά βιβλιοπωλεία της Θεσ/κης πραγματοποιήθηκε, για την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ.
    Εργαζόμενοι από διάφορους κλάδους που στηρίζουν τον αγώνα για την ανάκληση της αντι-συνδικαλιστικής εκδικητικής απόλυσης, μοίρασαν κείμενα στους βιβλιοϋπάλληλους και στο αναγνωστικό κοινό. Η ανταπόκριση των συναδέλφων στα βιβλιοπωλεία καθώς και του κόσμου ήταν πολύ μεγάλη.
    Η παρέμβαση έγινε σε αρκετά μεγάλα βιβλιοπωλεία του κέντρου της Θεσ/κης όπως ΙΑΝΟΣ, ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ, ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ, ΡΑΓΙΑΣ, ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ, ΒΙΒΛΙΟΡΥΘΜΟΣ.
    Το ραντεβού ανανεώθηκε για την Τρίτη 23/2, για νέα παρέμβαση και στον υπόλοιπο χώρο του βιβλίου.

    2. Με πρωτοβουλία της εργοδοσίας αναβλήθηκε η 3μερής συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας για την απόλυση του συναδέλφου. H 3μερής ορίστηκε για την Δευτέρα 8 Μάρτη στις 11.00 π.μ. (Επιθεώρηση Εργασίας Σταδίου).

    3. Σήμερα Πέμπτη 18/2 είχε εξαγγελθεί ΑΠΕΡΓΙΑ των εργαζόμενων στην ΑΓΡΑ. Απεργιακή Συγκέντρωση είχε προγραμματιστεί στις 9.00 π.μ. έξω από το κτίριο των εκδόσεων (Ζωοδόχου Πηγής 99 Εξάρχεια). Συγκέντρωση έγινε επίσης προχθές Τρίτη.

    Επισκεφθείτε το μπλογκ http://apolysiagra.wordpress.com/ για άμεση ενημέρωση. Υποθέτω ότι και το μπλογκ της ΠΑΣΑ θα μας κρατά ενήμερους επίσης.

  3. Ο/Η massive λέει:

    Διαβάζω στις υπάρχουσες υπογραφές:
    ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ – ΣΥΝΔ/ΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ

    Αποκλειστική πληροφορία της τελευταίας στιγμής:
    Το δίκτυο συνδικαλιστών ριζοσπαστικής αριστεράς (και τα σωματεία που το συναποτελούν) διενεργεί έρευνα εις βάθος στη πολεοδομία αθηνών για να δει αν το κτίριο που στεγάζεται η «αγρα» είναι αυθαίρετο. Σε περίπτωση που είναι, ……
    θα μπει να υπογράψει.

  4. Ο/Η Προς Άγραν κορόιδων λέει:

    Κυκλοφορεί από χτες ένα ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ κείμενο «πνευματικών» ανθρώπων, οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Άγρα είναι αθώα περιστερά και προσέφερε στα ελληνικά γράμματα. Δύο από αυτούς που υπογράφουν είναι ακόμα πιο κατάπτυστοι, γιατί το παίζουν αριστεροί!!!
    Πρόκειται για τον Ανταίο Χρυσοστομίδη, «κάτοχο» της τελευταίας σελίδας της Κυριακάτικης Αυγής και ταυτόχρονα δεξί χέρι του Καστανιώτη, αλλά και εκπομπούχο της ΕΡΤ με διαρκή ταξίδια στο εξωτερικό (πληρωμένα από την τσέπη ΟΛΩΝ ΜΑΣ).
    Ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση προξενεί όμως η υπογραφή του ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΣΗΕΑ Παντελή Μπουκάλα. Αυτός ο άνθρωπος, συνδικαλιστής κατά τα άλλα, υπογράφει ένα κείμενο που, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι «Τις τελευταίες μέρες με οργή και θλίψη διαπιστώνουμε ότι με αφορμή την απόλυση εργαζομένου από τον εκδοτικό οίκο, υπό συνθήκες που ασφαλώς θα κριθούν από τα δικαστήρια, ο εκδοτικός οίκος επιχειρείται να εμφανιστεί ως διώκτης των συνδικαλιστικών ελευθεριών που εκφοβίζει και απολύει εργαζόμενους».
    ΘΑΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!
    ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ, ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ!!!

  5. Ο/Η Προς Άγραν κορόιδων λέει:

    ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ «ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΑΣ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΙΚΗΣ:

    Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο έχουμε επί χρόνια συνεργασία με τον Σταύρο Πετσόπουλο και τις Εκδόσεις Άγρα και γνωρίζουμε όχι μόνο τη σπουδαία συμμετοχή τους στα γράμματα αλλά και τις εργασιακές συνθήκες απόλυτου σεβασμού του προσώπου των εργαζομένων και των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους που από την ίδρυση του εκδοτικού οίκου επικρατούν σ’ αυτόν.
    Τις τελευταίες μέρες με οργή και θλίψη διαπιστώνουμε ότι με αφορμή την απόλυση εργαζομένου από τον εκδοτικό οίκο, υπό συνθήκες που ασφαλώς θα κριθούν από τα δικαστήρια, ο εκδοτικός οίκος επιχειρείται να εμφανιστεί ως διώκτης των συνδικαλιστικών ελευθεριών που εκφοβίζει και απολύει εργαζόμενους.
    Τίποτα δεν είναι αναληθέστερο από τους παραπάνω ισχυρισμούς και γι’ αυτό αισθανόμαστε την ανάγκη να προβούμε σε δημόσια δήλωση για να προστατέψουμε τις Εκδόσεις Άγρα από τη συκοφάντηση και το διασυρμό.

    Δ.Ν. ΜΑΡΩΝΙΤΗΣ, συγγραφέας, ομοτιμος καθηγητής ΑΠΘ
    ΓΙΩΡΓΗΣ ΓΙΑΤΡΟΜΑΝΩΛΑΚΗΣ, συγγραφέας, καθηγ. Πανεπιστημίου Αθηνών
    ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΡΑΓΑΤΣΗ, συγγραφέας
    ΕΛΓΚΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ
    ΛΕΩΝΙΔΑΣ Α. ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ, ιστορικός
    ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ, συγγραφέας, δημοσιογράφος, επιμελ. κειμένων
    ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΨΑΛΗΣ, συγγραφέας, διευθυντής ΜΙΕΤ
    ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ, σκηνοθέτης
    ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΤΣΟΣ, συγγραφέας, καθηγητής Παντείου
    ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗΣ, ζωγράφος
    ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΑΡΡΗΣ, γιατρός, ζωγράφος
    ΑΛΕΚΟΣ ΒΛ. ΛΕΒΙΔΗΣ, ζωγράφος
    ΑΛΕΞΗΣ ΚΥΡΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ζωγράφος
    ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ, συγγραφέας, μεταφραστής, σκηνοθέτης
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΕΡΒΑΣ, ψυχίατρος, συγγραφέας, μεταφραστής
    ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΔΕΛΙΑΛΗΣ, γραφίστας, ιδρυτής Μουσείου Design
    ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΟΡΟΜΗΛΑ, συγγραφέας, ιστορικός
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ, συγγραφέας, βυζαντινολόγος, καθηγ. Πανεπιστημίου Κύπρου
    ΑΝΤΑΙΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΔΗΣ, μεταφραστής, επιμελητης εκδόσεων, δημοσιογράφος
    ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΒΩΚΟΣ, καθηγητής ΑΠΘ
    ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΣ, συγγραφέας, δημοσιογράφος
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΥΡΤΑΤΑΣ, συγγραφέας, καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
    ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ, συνθέτης
    ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΠΑΚΙΡΤΖΗΣ, βυζαντινολόγος
    ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΠΑΚΙΡΤΖΗ, βυζαντινολόγος
    ΠΑΡΙΣ ΠΕΤΡΙΔΗΣ, φωτογράφος
    ΤΑΚΗΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ, συγγραφέας, σκηνοθέτης
    ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ, συγγραφέας, καθηγητής ΑΠΘ
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ, συγγραφέας
    ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΟΠΟΥΛΗΣ, ποιητής
    ——————————–

    ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΓΡΑ» ΚΑΙ Ο κ. ΠΕΤΣΟΠΟΥΛΟΣ ΒΡΗΚΑΝ «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥΣ» ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ.

    ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ;

    Σαράντα διανοούμενοι (συγγραφείς των εκδόσεων ΑΓΡΑ) ένιωσαν την ανάγκη να παρέμβουν στη μάχη που δίνει ο Σύλλογος για την επαναπρόσληψη του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη τασσόμενοι στο πλευρό του εργοδότη.

    – «Αισθανόμαστε την ανάγκη να προβούμε σε δημόσια δήλωση για να προστατέψουμε τις εκδόσεις Άγρα από τη συκοφάντηση και το διασυρμό», μας λένε.

    Ο αγώνας για την επαναπρόσληψη ενός συναδέλφου είναι συκοφάντηση και διασυρμός; ρωτάμε εμείς. Φαίνεται πως είναι πολύ δύσκολο για μερικούς να εκτιμήσουν τον αγώνα των ανθρώπων, όταν δεν τους χωρίζουν από αυτόν χιλιάδες χρόνια ή χιλιάδες χιλιόμετρα.

    – «Το νόμιμο ή μη της απόλυσης θα το κρίνουν τα δικαστήρια», λένε.

    Θα περιμέναμε οι άνθρωποι των γραμμάτων να μην είναι απλώς με το νόμιμο αλλά και με το δίκαιο και με το ηθικό. Ή αυτά ταυτίζονται γι΄ αυτούς; Τα δικαστήρια είναι λοιπόν αυτά που, σύμφωνα με τους «προοδευτικούς» μας συγγραφείς, κρίνουν το δίκαιο και το άδικο;

    Ίσως αυτά στη δύσκολη εποχή που περνάμε είναι ψιλά γράμματα («δεν είναι καιρός για Αντιγόνες και για αμφισβήτηση του Νόμου και του Βασιλιά, μόνο Ισμήνες χωράνε στην εποχή μας»), τότε τους ρωτάμε, πόσο νόμιμη μπορεί να είναι μια απόλυση τρεις μέρες μετά την Επιθεώρηση Εργασίας με την αιτιολογία της «αντισυμβατικής συμπεριφοράς» του εργαζόμενου;

    – Δηλώνουν πως «γνωρίζουμε τη σπουδαία συμμετοχή των εκδόσεων Άγρα στα γράμματα». Γνωρίζουμε αρκετούς εκδοτικούς οίκους και αρκετούς συγγραφείς που έχουν συμβολή στα γράμματα. Και αυτό τι σημαίνει; Όποιος βγάζει ποιοτικά βιβλία είναι υπεράνω των εργατικών δικαιωμάτων ή είναι υπεράνω υποψίας ότι τα παραβιάζει;

    Μέσα στους εκδοτικούς οίκους δεν υπάρχει μόνο ο εργοδότης. Υπάρχουν και αυτοί που κουβαλάνε, αυτοί που μεταφέρουν, αυτοί που δειγματίζουν, αυτοί που…, δηλαδή υπάρχουν και οι εργαζόμενοι. Έχουν και αυτοί λοιπόν συμβολή στα γράμματα.

    – Δηλώνουν πως γνωρίζουν «τις εργασιακές συνθήκες απόλυτου σεβασμού του προσώπου των εργαζομένων και των εργασιακών και των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους».

    Αποτελεί σεβασμό στο πρόσωπο του εργαζόμενου η απόλυσή του, όταν αυτός διεκδίκησε τα δικαιώματά του. Είναι σεβασμός, η παρελκυστική πολιτική του εργοδότη και η… «ειλικρινή» δήλωσή του στους υπόλοιπους εργαζόμενους, που απαιτούν την επαναπρόσληψη του συναδέλφου, πως δήθεν σκέφτονταν το ζήτημα, ενώ την ίδια στιγμή ζητά αναβολές από τις συναντήσεις σε Υπουργείο και Επιθεώρηση Εργασίας, αρνείται να μιλήσει με το σωματείο και μαζεύει υπογραφές στήριξης από διανοούμενους.

    ΑΥΤΟΙ ΜΙΛΗΣΑΝ ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΞΑΝ ΠΛΕΥΡΑ

    Απευθύνονται στην κοινωνία και λένε πως οι δικές μας εργασιακές συνθήκες είναι καλές και πως τα εργατικά δικαιώματα γίνονται σεβαστά. Αυτοί «εκτίθενται» για τον όμορφο αγώνα της στήριξης του κ. Πετσόπουλου και των εκδόσεών του. ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Εμείς οι εργαζόμενοι τι θα κάνουμε; Θα αφήσουμε αυτούς να υποκαθιστούν τη φωνή μας, να προβάλλουν τις ανάγκες μας, να κρίνουν το δίκαιο ή το άδικο των αγώνων μας; Ή θα υψώσουμε τη δική μας φωνή, στηρίζοντας ο ένας τον άλλον, δείχνοντας στέρεα και αταλάντευτη αλληλεγγύη, δηλώνοντας στην πράξη πως δεν θα ανεχτούμε καμιά παραβίαση των εργατικών μας δικαιωμάτων;

    Γιατί όλοι – και τα ηχηρά ονόματα των διανοούμενων που θέλησαν σε αυτή την κρίσιμη περίοδο όπου όλα σαρώνονται από το κεφάλαιο και την εργοδοσία να στηρίξουν έναν εργοδότη που απολύει– πρέπει να μάθουν πως τις συνθήκες εργασίας που βιώνουμε και τις δικές μας οδύσσειες, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΠΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΜΕΙΣ.

    Τα «προοδευτικά» ένσημα του παρελθόντος, όση βαρύτητα κι αν έχουν, δεν μπορούν να κρίνουν τους συλλογικούς αγώνες. Όσοι από τον εαυτό τους και από την ως τώρα διαδρομή τους απαίτησαν μόνο να φτάσουν ως τη στήριξη ενός εργοδότη απέναντι σε έναν εργαζόμενο, ας αναλογιστούν οι ίδιοι τις συνέπειες των πράξεών τους. Εμείς το ξέραμε από παλιά, όπλο των εργοδοτών είναι οι απολύσεις και η τρομοκρατία, εσχάτως και οι διανοούμενοι. Τα δικά μας όπλα ήταν και παραμένουν ο αγώνας, η αλληλεγγύη, η αξιοπρέπεια.

    ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

    ΔΕΥΤΕΡΑ 22/2, 7.30 μ.μ., στα γραφεία μας (Λόντου 6, 2ος όροφος)

  6. Ο/Η Προς άγραν ...ανανέωσης λέει:

    Πόσο ισορροπημένο και ευαίσθητο και προς τις δύο κατευθύνσεις ( εργαζόμενου και εργοδότη ) το σχόλιο της Κρ.Π.
    Επιτέλους μια Αριστερά με θετικές προτάσεις, πολυσύνθετη, ευρείας αντιλήψεως μακριά από αριστερίστικες λογικές και πρακτικές! Ουφ!

    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=524945

  7. Ο/Η RaindogNafplio λέει:

    Παραθέτω κείμενο των εργαζομένων-απεργών της «Άγρας» σχετικά με την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη αλλά και σχετικά με το κείμενο των 30 λογοτεχνών κ.λπ. που πήραν το μέρος του εργοδότη. Η απαράδεκτη στάση της Αυγής που παρουσίασε την άποψη του εργοδότη χωρίς, έστω, να δώσει βήμα στους εργαζόμενους-συνδικαλιστές θα πρέπει να στιγματιστεί. Η εφημερίδα θα πρέπει να διορθώσει το «λάθος» της άμεσα.

    ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΑΠΕΡΓΩΝ ΤΗΣ «ΑΓΡΑΣ»

    Εμείς οι εργαζόμενοι στις εκδόσεις «ΑΓΡΑ», νοιώθουμε την ανάγκη να τοποθετηθούμε δημόσια, σχετικά με την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη. Επειδή ακούγονται διάφορα και κάποιοι προτρέχουν να μιλήσουν για μας χωρίς εμάς, θέλουμε να τονίσουμε πως οι πλέον αρμόδιοι να μιλήσουν για τις εργασιακές μας σχέσεις είμαστε εμείς! Θέλουμε λοιπόν να πούμε ότι, οι συνθήκες εργασίας στην «Άγρα» σαφώς και δεν μοιάζουν με συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα όπως δυστυχώς συμβαίνει σε πολλές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, αλλά ούτε και βρισκόμαστε σε κάποιο εργασιακό παράδεισο, χωρίς προβλήματα! Υπάρχουν προβλήματα, που λόγω της έλλειψης διάθεσης για διάλογο και λύση τους εκ μέρους της εργοδοσίας, οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.

    Η απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη μας αιφνιδίασε όλους. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε επακριβώς το μεγάλο εργασιακό φόρτο που αναλάβαμε όλοι μας (και ο συνάδελφος Ντίνος) τα τελευταία χρόνια. Ένας εργασιακός φόρτος που προέκυψε εξαιτίας της μεγέθυνσης της «Άγρας» στην οποία είχαμε συμβολή όλοι μας! Η πίεση λοιπόν που ασκείται εξαιτίας του μεγάλου φόρτου δουλειάς, οδήγησε το συνάδελφο τα τελευταία δύο χρόνια, στο να ζητήσει επανειλημμένα συνάντηση με τον εργοδότη με στόχο την αποσαφήνιση-επαναδιατύπωση των καθηκόντων του, πράγμα που δεν έγινε. Αντίθετα, μετά τη συνάντηση με την επιθεώρηση εργασίας, η απάντηση της εργοδοσίας ήταν η απόλυσή του. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε και για αυτό το λέμε δημόσια, πως ο συνάδελφος μέχρι και την στιγμή της απόλυσής του, εκτελούσε με συνέπεια όλα τα καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί. Πιστεύουμε ότι, μια εργασιακή διαφορά δεν μπορεί να αντιμετωπίζετε με αυτό τον τρόπο.

    Ζητάμε έστω και την ύστατη ώρα, και αφού έχουν από τη μεριά μας προηγηθεί προσπάθειες ενός μήνα, την ανάκληση της απόλυσης του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη, την επιστροφή του στην πρότερη εργασιακή κατάσταση και την δρομολόγηση οριστικής λύσης μέσω του διαλόγου και της έντιμης συνεννόησης! Αυτή είναι και η μόνη λύση για να προστατευθεί το ύφος, το ήθος των εκδόσεων «Άγρα»!! Ο αγώνας συνεχίζεται!

    Αθήνα, 19.02.10

    Οι εργαζόμενοι-απεργοί

  8. Ο/Η Προς άγραν ...ανανέωσης λέει:

    Αγαπητέ raindogNafp…

    σας βρίσκω εξαιρετικά αριστεριστή έως και αιμοσταγή! Ίσως να πταίει το «dog» του προσωνυμίου σας… Μα και σεις αγαπητέ μου δεν βρήκατε κάποιο πιο..πως να το είπω.. ταιριαστόν.. ανανεωτικόν παρατσούκλιον;! κατι σαν « συμβολή με προγραμματικό αμα τε και θετικό χαρακτήρα στην παρούσα κρίση του έθνους ».
    Χρίστός και Παναγία πλέον με αυτές τις αμετροεπείς διεκδικήσεις των αβράκωτων! Που είμεθα; Στα οδοφράγματα των Παρισίων ή στα προάστια των ή με τους χαχόλους της Αγίας Πετρουπόλεως να ζητοκραυγάζουν εκείνον τον άλλον αριστεριστή τον Λένιν ( για να μην πω για τους ξυπόλητους που ακολουθουσαν κάτι Τσε στην Κούβα και κάποιον Άρη στη Ρούμελη… δόξα το Θεό , τον Μιζέρια τον ξεμπρόστιασε ο Νικολάκης – ο Ζαχαριάδης, καλέ, που τον έκανε copy-paste ο Λεωνίδας με τη Β’Πανελλαδική , σε πιό λάϊτ βεβαίως, διότι δεν τον έπαιρνε το Λεωνίδα να ..πάρει κεφάλια το 70κάτι).

    Τέλος πάντων για να μάθετε, αγαπητά, ιδού και η συνέχεια από την ΑΥΓΗ 21/2:

    «Μποϋκοτάζ… στην υπερβολή

    Την ιστορία των εκδόσεων Άγρα δεν την ανακαλύπτουμε τώρα. Την έχουν γράψει, λέξη λέξη, τριάντα χρόνια τώρα, τα βιβλία της, οι συγγραφείς της, οι επιλογές της, η εκδοτική της πρακτική, μια πρακτική στοχευμένη στην πολυφωνία των ιδεών, την πνευματικότητα και την αισθητική αρτιότητα. Αντιεμπορικές συχνά αυτές οι επιλογές.
    Όχι, δεν πεινάει ο Σταύρος Πετσόπουλος προκειμένου να εκδίδει βιβλία, όμως είναι από τους ελάχιστους εναπομείναντες εκδότες που διαβάζουν τα βιβλία που εκδίδουν.
    Απολύει και εργαζόμενους, θα πεικανείς. Απέλυσε τον Ντίνο Παλαιστίδη, εργαζόμενο επί χρόνια στην Άγρα και συνδικαλιστή, λίγες ημέρες μετά την προσφυγή του στην Επιθεώρηση Εργασίας. Θα μπορούσε, ίσως, να βρεθεί ένας δίαυλος επικοινωνίας πριν από την απόλυση. Η υπόθεση έχει ήδη πάρει διαστάσεις. Ωστόσο το σωστό ή το λά-
    θος στις συγκεκριμένες εργασιακές συνθήκες θα το βρει η ελληνική δικαιοσύνη.
    Όμως όσο άδικη, εκδικητική κι αν ακούγεται η απόλυση ενός εργαζόμενου συνδικαλιστή που διεκδίκησε τα δικαιώματά του, άλλο τόσο άδικη, εκδικητική, αντιαισθητική
    ακούγεται και η παρότρυνση προς τους αναγνώστες να μποϊκοτάρουν την Άγρα ή προς τους συγγραφείς της να αποσύρουν τα βιβλία τους απ’ αυτή. Πίσω από τα σωστά ή τα
    λάθη υπάρχει μια μακρά ιστορία. Στην 30χρονη ιστορία της η Άγρα μας έχει συνηθίσει να τα διαβάζουμε όλα. Και Ίρβιν Γιάλομ που πουλάει τρελά, αλλά και Ευτύχη Μπιτσά-
    κη και Σάββα Μιχαήλ. Πώς αλήθεια θα φαινόταν μια ιστορία, μια κοινωνία χωρίς ούτε μια λέξη του Μπιτσάκη ή του Μιχαήλ; Χωρίς δοκίμιο, χωρίς ποίηση, χωρίς στοχασμό, χωρίς αισθητική;
    Π.ΚΡ.»

    ΕΥτυχώς που υπάρχει η ΑΓΡΑ γιατί αλλιώς μπορεί να διαβάζαμε τα βιβλία του Μπιτσάκη, του Σάββα, του Γιάλομ από κάποιο μπουρζουάδικο εκδοτικό οίκο ή να τα έβγαζε η ΕΠΟΧΗ, ο ΔΡΟΜΟΣ, η ΑΥΓΗ ( χμχμχμ, ίσως τα ΕΝΘΕΜΑΤΑ )….

    ΥΓ: όταν και η αριστερά είναι «έτσι», αναρωτιούνται κάποιοι «τι έχουνε τα έρμα και πετάνε νεράτζια, πέτρες και μολότωφ»;;; Όχι , λεώ γω τώρα;;;…

  9. Ο/Η RaindogNafplio λέει:

    Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού, έλεγαν κάποτε οι αρχαίοι. Το ίδιο ισχύει και για τις εφημερίδες. Ιδίως αυτές που θέλουν να λέγονται αριστερές, δηλαδή που εκφράζουν, υποτίθεται, τους εργαζομένους.

  10. Ο/Η Ανανεωτικός Κομμουνιστής λέει:

    Αθλιο το άρθρο της «Αυγής» που δημοσιεύτηκε στις 21/2 και παρέθεσε παραπάνω ο σ. «Προς αγραν ανανέωσης». Κρίμα!

  11. Ο/Η νίκος λέει:

    Το πρόβλημα με το συγκεκριμένο άρθρο πέρα από όλα τα άλλα είναι ότι αναφέρεται στην δράση του σωματείου χρησιμοποιώντας ένα μεγάλο ψέμα. Το σωματείο ποτέ δεν ζήτησε από κανένα συγγραφέα να αποσύρει τα βιβλία του από την ΑΓΡΑ. Που το ανακάλυψε αυτό η ΑΥΓΗ; Αν δεν ήθελε να έρθει σε επαφή με το σωματείο θα μπορούσε να δει όλες τις ανακοινώσεις και τις δράσεις στο σάιτ του. Το ερώτημα πάντως παραμένει, από που υπήρξε αυτή η πληροφόρηση της ΑΥΓΗΣ;

  12. Ο/Η Κώστας Λεγάκης λέει:

    Το ότι η Άγρα εκδίδει καλά βιβλία είναι ένα πράγμα και η απόλυση Παλαιστίδη είναι άλλο πράγμα. Το ένα δεν συνδέεται με το άλλο. Ούτε μπορεί κάποιος που εκδίδει καλά βιβλία να είναι στο απυρόβλητο για άλλες του πράξεις, επειδή ακριβώς εκδίδει καλά βιβλία. Αλλά ακόμα και με αυτή τη λογική, όσο αλήθεια είναι ότι η Άγρα εκδίδει καλά βιβλία, άλλο τόσο αλήθεια είναι ότι ο Ντίνος είναι ένας υποδειγματικός βιβλιοϋπάλληλος, ένας άνθρωπος που αγαπάει και πονάει το βιβλίο (και αυτό μπορούν να το βεβαιώσουν όλοι όσοι τον γνωρίζουν ή έχουν συνεργαστεί μαζί του). Όσοι λοιπόν υποστηρίζουν τον κ. Πετσόπουλο επειδή είναι σωστός επαγγελματίας, τότε το ίδιο πρέπει να κάνουν και για τον Ντίνο. Γιατί μην ξεχνάμε ότι βιβλίο δεν σημαίνει μόνο συγγραφέας και εκδότης, σημαίνει και τυπογράφος και πωλητής και αποθηκάριος και επιμελητής και… και…
    Θεωρώ ότι ο κ. Πετσόπουλος έκανε ένα λάθος, που πρέπει άμεσα να διορθώσει.
    Εμείς πάντως θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την επαναπρόσληψη, όσο χρειαστεί.

  13. Ο/Η dimitris t λέει:

    Η ΑΠ έχει ξεφύγει τελείως. Πέρα από την απομάκρυνση και του τελευταίου ίχνους αριστερής πολιτικής που της είχε μείνει, τώρα έχει ξεπέσει συστηματικά και σε γκεμπελικές μεθόδους ψέματος και προπαγάνδας!

  14. Ο/Η massive λέει:

    Στις 13/1 απολύθηκε από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ ο εργαζόμενος Ντίνος Παλαιστίδης με την δικαιολογία της «αντισυμβατικής συμπεριφοράς» επειδή προσέφυγε στην Επιθεώρηση Εργασίας για ζητήματα που είχαν να κάνουν τις εργασιακές συνθήκες στον συγκεκριμένο εργασιακό χώρο. Η απόλυση έγινε μόλις τρείς εργάσιμες μέρες μετά την τριμερή συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία γνωμοδότησε ότι: «η εταιρεία θα μπορούσε να επανεξετάσει το αίτημα του εργαζόμενου με προοπτική επίλυσης».

    Από την πρώτη στιγμή της απόλυσης ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής, ξεκίνησε κινητοποιήσεις διαρκείας με απεργίες των εργαζομένων στην ΑΓΡΑ, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, παρεμβάσεις. Παρέμβαση στα κεντρικά βιβλιοπωλεία της Θεσσαλονίκης έγινε και από τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Θεσσαλονίκης στις 17/2.

    Δίπλα στον απολυμένο, τους εργαζόμενους της ΑΓΡΑΣ και το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής) αναπτύχθηκε ένα πλατύ μέτωπο αλληλεγγύης από πάρα πολλούς εργαζόμενους, εργατικές συλλογικότητες και σωματεία (ΣΕΤΤΕΑ, ΣΕΦΚ, Σωματείο WIND, ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ KINHΣΗ, ΕΣΕ Θεσσαλονίκης- ΕΣΕ Ιωαννίνων-, ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ). Εκατοντάδες εργαζόμενοι υπογράψανε ψηφίσματα αλληλεγγύης και εκατοντάδες μηνύματα μέσω e-mail και φαξ άρχισαν να κατακλύζουν τις εκδόσεις ΑΓΡΑ απαιτώντας την άμεση επαναπρόσληψη του Ντίνου Παλαιστίδη.

    Οι εκδόσεις ΑΓΡΑ προσπάθησαν να απαντήσουν σε όλο αυτό το κίνημα αλληλεγγύης επιστρατεύοντας καμιά 40αριά επώνυμους των «γραμμάτων και των τεχνών», οι οποίοι έχουν εκδώσει βιβλία τους στην ΑΓΡΑ, για να υπερασπιστούν αυθορμήτως τις «φιλεργατικές ταχτικές» της ΑΓΡΑ και του ιδιοκτήτη της. Μας ενημέρωσαν μάλιστα ότι οι εργατικές διεκδικήσεις είναι θέμα των δικαστηρίων και όχι των εργατικών αγώνων!!!
    Με την δημοσίευση της ανακοίνωσης υποστήριξης των εκδόσεων ΑΓΡΑ από τους 40, σε διάφορα καθεστωτικά μέσα γίνεται προσπάθεια να απομονωθούν οι απεργοί και να διασυρθεί ο αγώνας τους.

    Σε αυτό το κείμενο απάντησαν ήδη τόσο οι εργαζόμενοι- απεργοί της ΑΓΡΑ, όσο και ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου- Χάρτου.

    ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ ΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ
    (αριθμός λογαριασμού Εθνικής Τραπέζης 137/769971-92)

  15. Ο/Η RaindogNafplio λέει:

    Ένα κείμενο με τίτλο «Εκλεκτικές συγγένειες» για το θέμα Παλαιστίδη καθώς επίσης και για τους «ανθρώπους του πνεύματος» (και της αριστεράς, βεβαίως βεβαίως, κάποιοι από αυτούς) στο
    http://katalipsiesiea.blogspot.com/2010/02/blog-post_22.html

    «Όλα τα λεφτά» η κατάληξη του κειμένου: «Όταν οι συγγένειες είναι κοντινές και αναγνωρισμένες, τα νόμιμα παιδιά θα κολακεύουν μονίμως τον πατέρα για να έχουν μερίδιο στην οικογενειακή κληρονομιά. Τα νόθα, όμως, πρέπει πρώτα απ’ όλα να καταφέρουν να επιβιώσουν…»

    Το κείμενο:

    «ΕΚΛΕΚΤΙΚΕΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΕΣ
    (ένα ακόμα υλοϊδεαλιστικό μελόδραμα σε εργατικό setting με σκοπό την ηθική συγκρότηση του φιλοθεάμονος κοινού)

    Σε προηγούμενη ανάρτηση σε αυτό το blog είχαμε ενημερώσει εν συντομία για την απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις «Άγρα» στις 13/1/2010 με αιτιολογία, εκ μέρους της εργοδοσίας, ότι επεδείκνυε «αντισυμβατική» συμπεριφορά. Χωρίς να παραλείψουμε να αναφέρουμε την άμεση κινητοποίηση των συναδέλφων του στην «Άγρα» αλλά και τις δράσεις αλληλεγγύης που οργανώθηκαν από τον «Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου –Χάρτου Αττικής» τις επόμενες μέρες.

    Ωστόσο, στο όνομα της αντικειμενικότητας, θα ήταν, αν μη τι άλλο, κατάφωρη αδικία να μην ερευνήσουμε, έστω και φευγαλέα, και την άλλη πλευρά…την πλευρά της εργοδοσίας. Ποιοι στέκονται δηλαδή «αλληλέγγυοι» στον δύστηνο εκδότη Σταύρο Πετσόπουλο που βάλλεται αλύπητα από τις σκοτεινές δυνάμεις που επιχειρούν να αμαυρώσουν την φήμη του; Ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι από μηχανής θεοί που σπεύδουν να προτάξουν τα στήθη τους προς αποκατάσταση της διασαλεμένης τάξης στον ζοφερό κόσμο των εκδόσεων;

    Η ουρανόθεν παρέμβαση εμφανίστηκε γραπτά, κομψά και, κυρίως, στοιχειοθετημένα, στη μορφή μιας λίστας διανοουμένων, συγγραφέων, μεταφραστών και λοιπών πνευματικών ταγών, κατά βάση της περήφανης και ασυμβίβαστης Αριστεράς, που υπέγραψαν σε υποστήριξη των εκδόσεων «Άγρα», έτσι ώστε αυτές οι τελευταίες να προστατευτούν «από την συκοφάντηση και τον διασυρμό». Ονόματα που φιγουράρουν στην λίστα εμφανίζονται κατά καιρούς και σε άλλες παρόμοιες, με τη γκάμα να καλύπτει ένα φάσμα από το πανεπιστημιακό έως το ευρέως καλλιτεχνικό στερέωμα. Κυρίως άνθρωποι που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους κάθε φορά που έρχονται αντιμέτωποι με το σκληρό πρόσωπο των κοινωνικών και ταξικών ανισοτήτων. Και στους οποίους, αναπαράγοντας την είδηση της «κίνησης αλληλεγγύης» τους προς την «Άγρα», αναφέρονται τα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε. ως «ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών».

    Βεβαίως, διερωτάται κανείς, οι «άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων» που προφανώς λόγω της ολύμπιας ιδιότητάς τους δεν σχετίζονται με τον τομέα της υλικής παραγωγής στο χώρο των βιβλίων, εν τέλει από πού αντλούν την γνώση και την τόσο ασφαλή πεποίθηση σχετικά με «τις εργασιακές συνθήκες απόλυτου σεβασμού του προσώπου των εργαζομένων και των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους που από την ίδρυση του εκδοτικού οίκου επικρατούν σ’ αυτόν». Μύρισαν τα νύχια τους ή τους αρκεί απλώς ο λόγος του κυρίου Πετσόπουλου;

    Εδώ μάλλον αναδύεται αυτονόητα και εντελώς λογικά η φριχτή υποψία ότι είναι κάτι παραπάνω. Ίσως, ας πούμε, μια κάποιου είδους «συγγένεια». «Προοδευτικοί» διανοούμενοι που διατηρούν άμεσες ή έμμεσες σχέσεις με τον χώρο της Αριστεράς δηλώνουν τα σέβη τους -και την δουλική τους υποταγή-σε έναν από τους μαικήνες τους, τον κύριο Πετσόπουλο. Χαρακτηριστική και η στάση των Μέσων που επιβραβεύουν αυτή την κίνηση, μεταξύ αυτών και η «Αυγή», που, με τον ίδιο εξόφθαλμο τρόπο που γράφουν τα υπόλοιπα καθεστωτικά Μ.Μ.Ε., διακηρύττει θριαμβευτικά: «Όχι στο διασυρμό της Άγρας»… προσπαθώντας να ισορροπήσει άτεχνα ανάμεσα στο «δίκιο του εργάτη» και την διάσωση του εκδοτικού οίκου που είναι κρίμα και «ενοχλητικό, αντιπνευματικό και αντιαισθητικό να τσαλακώνεται χωρίς περίσκεψη, με αφίσες και προτροπές…».

    Θα μπορούσαν να λεχθούν πολλά για αυτή την σύζευξη «πνευματικότητας» και υποκρισίας. Είναι μια συγγένεια γνωστή και ιδιαίτερα χρήσιμη σε απολαβές για τα τέκνα που την επικαλούνται. Πώς αλλιώς θα κρατήσουν ζωντανή την δημόσια τους δραστηριότητα οι αριστεροί διανοούμενοι αν δεν εκ-δώσουν κι αυτοί κάτι; Δηλαδή γη και ύδωρ στους εκδότες τους… Διότι, αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει…

    Ταξικά λοιπόν, είναι σαφές τίνος οι εκδόσεις «Άγρα» είναι σαν το σπίτι του… Φυσικά οι αγώνες του Ντίνου Παλαιστίδη και των αλληλέγγυων σε αυτόν φαντάζουν απωθητικοί εφόσον κινδυνεύουν να καταστρέψουν την πρόσοψη…Και από την άλλη, κάνοντας την αρχική υπόθεση ότι κανείς μπορεί να βρει το δίκιο του στα αστικά δικαστήρια, όταν οι διανοούμενοι της λίστας επικαλούνται το Νόμο για να φωτιστούν οι συνθήκες απόλυσής του, είναι απορίας άξιο αν γνωρίζουν καν το γεγονός ότι μέχρι τέλους ο Παλαιστίδης δια της «νομίμου οδού» προσέφευγε στην Επιθεώρηση Εργασίας κι αυτή έκρινε πράγματι στη γνωμοδότησή της ότι «η εταιρεία θα μπορούσε να επανεξετάσει το αίτημα του εργαζομένου με προοπτική επίλυσης»…Λίγες μέρες μετά απολύθηκε.

    Αυτό, λειτουργώντας πιθανώς αποτρεπτικά σαν εργατικό προηγούμενο, μπορεί να είναι θέμα που θα απασχολήσει στο μέλλον πολλούς εργαζόμενους, αλλά για εμάς δεν αλλάζει πολλά. Ακόμα κι αν η απόλυση είναι «εκδικητική» ή όχι, το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε το δίκιο σε μια προσωπική βεντέτα ούτε να δούμε ως ποιο βαθμό μας επιτρέπεται να κινούμαστε διεκδικώντας μόνο στα πλαίσια του Νόμου. Το ζητούμενο είναι να στεκόμαστε αλληλέγγυοι απέναντι στις απολύσεις και τις αυθαιρεσίες της κάθε εργοδοσίας, γιατί πολύ απλά αυτό συνιστά την ταξική μας αντίληψη (κάτι που τονίζεται και σ’ αυτό το άρθρο στην «Εποχή» με τίτλο «Προς Άγρα Παλαιστίδη»). Προφανώς, κάπως πρέπει να σωθεί η (από καιρό) χαμένη αξιοπρέπεια του αριστερού διανοουμενίστικου-πνευματικού και πολιτικού συρφετού…

    Οι κινητοποιήσεις για τον Ντίνο Παλαιστίδη απέναντι στις εκδόσεις «Άγρα» συνεχίζονται από τον ««Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου –Χάρτου Αττικής» και άλλους αλληλέγγυους. Στεκόμαστε κοντά τους γιατί, εκ των πραγμάτων, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Όταν οι συγγένειες είναι κοντινές και αναγνωρισμένες, τα νόμιμα παιδιά θα κολακεύουν μονίμως τον πατέρα για να έχουν μερίδιο στην οικογενειακή κληρονομιά. Τα νόθα, όμως, πρέπει πρώτα απ’ όλα να καταφέρουν να επιβιώσουν…»

    ΥΓ. (του Raindog) Επειδή εδώ και κάποιο καιρό δεν αγοράζω πια την ΑΥΓΗ, είδε κανένας σήμερα, έστω και εκ των υστέρων, κάποια αναφορά στις σελίδες της που να παρουσιάζει τη θέση των εργαζόμενων στο χώρο του βιβλίου, που εδώ και μέρες διαδηλώνουν σχεδόν καθημερινά για την επαναπρόσληψη του συναδέλφου και όχι μόνο τη θέση της εργοδοσίας και των «φίλων» του εκδότη «αριστερών» διανοούμενων; Ή μήπως τελικά οι εργαζόμενοι σε αυτόν τον τόπο (όπως γράφει το κείμενο παραπάνω) είναι παραγιοί, νόθα παιδιά ακόμα και της Αριστεράς.

  16. Ο/Η nyn λέει:

    Raindong, ναί εδώ,

    Φουντώνει η κόντρα μεταξύ «Άγρας» και εργαζομένων, 23.12.10
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=525563

    Πάντως δεν κάνεις καλά, η κυριακάτικη Αυγή τουλάχιστον, είναι πολύ καλή και περιεκτική.

  17. Ο/Η nyn λέει:

    Και βρήκα και κάποιες παλιότερες δημοσιεύσεις:

    Απεργία στην “Άγρα” 05.02.10
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=522160

    Συμπαράσταση στον Ντίνο Παλαιστίδη, 14.02.10
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=524055

    • Ο/Η Βάσω Χ. λέει:

      Από την Αυγή περιμένουμε πολύ περισσότερα από το να είναι καλή και περιεκτική…
      και δεν κάνει καλά όταν ο τρόπος που παρουσιάζει τα θέματα είναι μεροληπτικός…. Δεν αρμόζει σε μία εφημερίδα που θέλει να εκπροσωπεί την αριστερά..
      Η ανακοίνωση συμπαράστασης των συγγραφέων στην Άγρα δημοσιεύτηκε ολόκληρη συνοδευόμενη από σχόλιο ευνοϊκό…
      Εκτός από τις παλιότερες περιληπτικές δημοσιεύσεις για την απόλυση του Ν.Παλαιστίδη, μήπως βρήκατε πουθενά δημοσιευμένη την ανακοίνωση συμπαράστασης που έβγαλαν οι εργαζόμενοι γι αυτόν, και ότι άλλο συμβαίνει αυτό το διάστημα;

  18. Ο/Η nyn λέει:

    Σφσα Βάσω, για να εκτιμήσεις το περιεχόμενο ενός εντύπου, πρέπει πρώτα να του αφιερώσεις και τη δέουσα προσοχή κατά την ανάγνωση. Παρέθεσα πριν το άρθρο που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της Αυγής.

    Φουντώνει η κόντρα μεταξύ “Άγρας” και εργαζομένων, 23.02.10
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=525563

    […]Στη δική τους δημόσια τοποθέτηση σχετικά με την απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη προχωρούν και οι πέντε απεργοί από τους 11 συνολικά εργαζόμενους των εκδόσεων ‘Άγρα’ ζητώντας την ανάκληση της απόλυσης. Όπως αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους: «Η απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη μάς αιφνιδίασε όλους. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε επακριβώς τον μεγάλο εργασιακό φόρτο που αναλάβαμε όλοι μας (και ο συνάδελφος Ντίνος) τα τελευταία χρόνια. Ένας εργασιακός φόρτος που προέκυψε εξαιτίας της μεγέθυνσης της ‘Άγρας’, στην οποία είχαμε συμβολή όλοι μας![…]

  19. Ο/Η Προς άγραν ...ανανέωσης λέει:

    Κατόπιν αφιερωμένης και μετά δεούσης προσοχής ανάγνωση του παρατιθέμενου κειμένου της ΑΥΓΗΣ:

    και μόνο το γεγονός ότι πρωτάσσονται οι τοποθετήσεις της ΑΓΡΑΣ και μετά των εργαζομένων έχει έναν κάποιο ..συμβολισμο;-)

    σε σχέση με τις κριτικές που έγιναν στο προηγούμενο απαράδεκτο κείμενο της Π.Κρ., η αρθρογράφος δε λέει κουβέντα.

    Αγαπητή/ε nyn η εν ογω παράγραφος είανι η τεταρτη κατόπιν τριών όπου εκτίθενται τα επιχειρήματα της πολυπάθου εργοδοσίας.

  20. Ο/Η νίκος λέει:

    Μόνο που η ΑΥΓΗ στην επιλεκτική ενημέρωση που κάνει για το κείμενο των απεργών έχει κόψει το κομμάτι που αναφέρεται στους διανοούμενους και την γενικότερη κατάσταση στην Άγρα.Και βέβαια δεν υπάρχει ούτε μια διόρθωση για όσες αναλήθειες γράφτηκαν σε βάρος του σωματείου στο προηγούμενο άρθρο. Αχ αυτή η ¨αντικειμενική¨ δημοσιογραφία της αριστεράς. Αν στο ζήτημα μιας απόλυσης μια αριστερή εφημερίδα κρατάει ίσες αποστάσεις από αφεντικό και απολυμένο, κάτι δεν πάει καλά

  21. Ο/Η nyn λέει:

    H επισήμανσή μου σκοπό είχε να ξεμπλοκάρω τη φίλη μας τη Βάσω, που αναζητούσε μια πληροφορία η οποία είχε καταγραφεί στο συγκεκριμένο άρθρο.

    Φίλε/η «άγραν.. ανανέωση», έχω την άποψη ότι η επισήμανση που κάνει ο «νίκος» (το σημείο της ανακοίνωσης του Σωματείου που αναφέρεται στο κείμενο των διανοουμένων) είναι πιο επουσιώδης από τις παραλείψεις(; – μερικές είναι υπερβολικές) που καταγραφείς.

    Πάντως νίκο, μια που το ανέφερες, θα διαφωνήσω μαζί σου, απαιτώ από μια αριστερή εφημερίδα να είναι αντικειμενική και σε ένα τέτοιο λεπτό ζήτημα να μου παραθέτει όλα τα στοιχεία, από κεί και μετά ας κάνει την έρευνά της.

    Ως εδώ όμως, δε θέλω να χρηστώ υπερασπιστής της Αυγής στο τέλος, είναι λίγο άχαρος αυτός ο ρόλος, απλά ήθελα να διασκεδάσω λίγο τη γκρίνια..στο τέλος, τέλος, ψυχραιμία..

  22. Ο/Η Βάσω Χ. λέει:

    σ.nyn μάλλον εσύ δεν έδωσες τη δέουσα προσοχή στο σύντομο σχόλιο μου,γι αυτό και δεν απαντάς στο ερώτημα μου αλλά υπεκφεύγεις.
    Επανέρχομαι λοιπόν, δημοσίευσε την ανακοίνωση συμπαράστασης των εργαζομένων για την απόλυση του Ν.Παλαιστίδη η Αυγή και μάλιστα με αβανταδόρικο σχολιασμό δημοσιογράφου πράγμα που έκανε για την ανακοίνωση συμπαράστασης των συγγραφέων προς την Άγρα;
    Με το σημερινό άρθρο της η κ. Π.Κριμνιώτη δεν κάνει τίποτα άλλο από ότι έκανε με τα δύο προηγούμενα και το χειρότερο είναι πως πίσω από την προσπάθεια της καθυστερημένης αντικειμενικής υποτίθεται παρουσίασης…υποτιμάται ακόμα περισσότερο η νοημοσύνη μας…
    Τα πολλά χρόνια που διαβάζω την Αυγή σίγουρα μου επιτρέπουν να «μαντέψω» και ανάλογα να «εκτιμήσω» ή όχι το περιεχόμενό της..και πραγματικά πικραίνομαι όταν μαντεύω αντιμετώπιση των εργαζομένων και των αναγνωστών της ανάλογη με αυτήν των εφημερίδων που θεωρούμε αστικές…

  23. Ο/Η nyn λέει:

    σ.Βάσω θα σχολιάσω μόνο αυτό, για να υπεκφύγω, πρέπει να έχω κάτι να κρύψω, έχεις να με καταγγείλεις για κάτι το μεμπτό; προσοχή λίγο στις λέξεις που επιλέγουμε, κάθε μια φέρει συγκεκριμένο φορτίο.

  24. Ο/Η Raindog λέει:

    Διάβασα το συγκεκριμένο κομμάτι της εφημερίδας. Η γεύση της πίκρας ομολογώ ότι όχι μόνο δεν έφυγε αλλά μάλλον ενισχύθηκε. Και άρχισε να αναμιγνύεται με το αίσθημα της οργής που με διακατέχει για την αντιμετώπιση μιας εφημερίδας της «Αριστεράς» απέναντι σε συνδικαλιστές εργαζόμενους, στο Σωματείο μας, σε δεκάδες άλλα σωματεία που έχουν δηλώσει συμπαράσταση (και εκπροσωπούν χιλιάδες αγωνιστές εργαζόμενους) κ.λπ. Όλοι αυτοί έχουν φαίνεται μικρότερο ειδικό βάρος σε μια εφημερίδα των εργαζομένων (τρομάρα μου) σε σχέση με έναν εργοδότη (όσο «καλός» κι αν είναι») και μερικούς παρατρεχάμενους και φίλους (όσο «αριστεροί» κι αν δηλώνουν αυτοί).

    Και εξηγούμαι:

    1. Η εφημερίδα Αυγή από τη στήλη των πολιτιστικών διά της συντάκτριάς της Πόλυς Κρημνιώτη παρουσίασε σε πρώτη φάση την άποψη μόνο του εργοδότη και των παρατρεχάμενων, με τίτλο που έπαιρνε θέση υπέρ των λεγομένων τους και χωρίς να παραθέτει την αντίθετη άποψη (αυτή των εργαζόμενων που υποτίθεται ότι η εφημερίδα αυτή της αριστεράς, υποστηρίζει). Απαράδεκτη και άθλια πρακτική, πολιτικά, δημοσιογραφικά και ηθικά.

    2. Μετά την κατακραυγή (που συνεχίζεται και θα συνεχίζεται) επανέρχεται για να διορθώσει υποτίθεται τα πράγματα, με ένα άρθρο υπό ουδέτερο, υποτίθεται, τίτλο: «Φουντώνει η κόντρα μεταξύ Άγρας και εργαζομένων». Δεν υπάρχει καμία κόντρα, σύντροφε, μεταξύ Άγρας και εργαζομένων αλλά η άδικη, καταχρηστική, απαράδεκτη απόλυση από την εργοδοσία εναντίον ενός συνδικαλιστή ο οποίος «τόλμησε» να διεκδικήσει τα δικαιώματά του. Και δεν υπάρχει καμία κόντρα μεταξύ εκδόσεων Άγρα και εργαζομένων γιατί ο κόπος των εργαζόμενων ΕΙΝΑΙ οι Εκδόσεις Άγρα. Πάμε παρακάτω.

    3. Στο κείμενο αυτό ξαναβάζει επάνω επάνω ξανά την ανακοίνωση των εκδόσεων Άγρα (που περιέχει ανακρίβειες και συκοφαντίες εναντίον εργαζομένων και του ίδιου του συνάδελφου Ντ. Παλαιστίδη) και την ανακοίνωση των παρατρεχάμενων (τη διαβάσαμε 2 μέρες πριν κ. Κρημνιώτη, φτάνει) και από κάτω (αν αντέξει ο αναγνώστης να διαβάσει) βάζει και την άποψη των εργαζόμενων, με τις αναγκαίες περικοπές λόγω χώρου (;). Έτσι έχουμε και την Αυγή ολόκληρη και την Άγρα χορτάτη, τους δε εργαζόμενους ε, αυτοί διαμαρτύρονται αλλά ποιος μπορεί να τους δώσει σημασία μπροστά στα ουράνια μεγέθη της προσφοράς του κ. Εργοδότη της Άγρας στο πνεύμα και στους πνευματικούς ανθρώπους αυτής της χώρας. Ας αναφέρουμε την άποψή τους, όμως, γιατί υπάρχουν κάποιοι ενοχλητικοί που τυχαίνει να είναι και ΣΥΡΙΖΑ (ακόμα) και υπάρχει κίνδυνος να μας κράξουνε. Ήδη μάλιστα σε διάφορα site το κύρος της Αυγής (αυτό που της έχει απομείνει) δέχεται άγρια (και δίκαιη, κατά τη γνώμη μου) επίθεση.

    4. Από την άποψη αυτή, νομίζω ότι το λόγο έχει η συντακτική ομάδα της Αυγής και ο αρχισυντάκτης της, προκειμένου να περισώσουν το κύρος της ως εφημερίδας της αριστεράς που (πρέπει να) στέκεται de facto με το μέρος των εργαζομένων, ιδίως αυτών που διώκονται άδικα από την εργοδοσία. Και μια ερώτηση: εργατικό συντάκτη δεν έχει η Αυγή; Το θέμα δεν είναι ούτε πολιτιστικό ούτε καλλιτεχνικό. Είναι ωμή παραβίαση των δικαιωμάτων εργαζόμενου από εργοδότη, είναι μια άδικη απόλυση ενός συνδικαλιστή που οι αγώνες του (όπως και του συλλόγου, στον οποίο υπήρξε πρόεδρος επί σειρά ετών) είναι γνωστοί ευρύτερα. Γι’ αυτό η παρουσίαση του θέματος από τις πολιτιστικές σελίδες είναι άσχετη με το αντικείμενο της είδησης και η συντάκτρια των προηγούμενων κειμένων χαρακτηρίζεται από τον κόσμο της εργασίας ως, τουλάχιστον, προκατειλημένη άρα και ακατάλληλη.

    Ως εκ τούτου καταλαβαίνεις, σύντροφε nyn, ότι η απόφασή μου να (ξανα)κόψω την Αυγή (της οποίας ήμουν αναγνώστης από το 1980 έως το 1985 οπότε και αποφάσισε να γίνει «ανεξάρτητη» από το ΚΚΕ εσωτερικού εφημερίδα και να κατεβάσει από την πρώτη σελίδα της τα σύμβολά του) είναι μάλλον σωστή, προκειμένου τουλάχιστον να διασώσω την ψυχική μου ηρεμία. Μάλιστα, έναυσμα για την απόφασή μου να την (ξανα)κόψω ήταν και τα κατευθυνόμενα «ρεπορτάζ» του συντάκτη της Ανδρέα Παπαδόπουλου (που παρουσιάζονταν ως ανεξάρτητο πολιτικό ρεπορτάζ) στα ζητήματα που αφορούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ από το καλοκαίρι και δώθε (για περισσότερες διευκρινήσεις στο θέμα αυτό αν μου ζητηθεί θα επανέλθω) και τα οποία ΤΟΡΠΙΛΙΖΑΝ την ενότητα του εγχειρήματος, χωρίς καμία αντίδραση από τη μεριά της αρχισυνταξίας και του ΣΥΝ.

    Είναι πράγματι κρίμα γιατί αρκετοί από τους συντάκτες της κάνουν καλή δουλειά. Όμως ακολουθώ τη συμβουλή ενός ανένταχτου συντρόφου εδώ στην Αργολίδα, ο οποίος, προκειμένου να ψηφίσει απερίσπαστος ΣΥΡΙΖΑ, κόβει προληπτικά την ανάγνωση της Αυγής 2 μήνες πριν τις εκλογές, για να μην αλλάξει γνώμη και δεν πάει να ψηφίσει καθόλου ή ψηφίσει άλλο αριστερό σχήμα.

  25. Ο/Η Γιάννης Χ. λέει:

    Από τα κομμένα της Αυγής:

    Οι 49 διανοούμενοι και ο απολυμένος Ντίνος Παλαιστίδης

    Μα οι κατάλληλοι άνθρωποι πάντοτε βρίσκονται – δεν έχουν τίποτα να χάσουν.

    Μανώλης Αναγνωστάκης

    Στις 17 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο (και δύο μέρες μετά αναδημοσιεύτηκε στην Αυγή) ένα «Κείμενο υποστήριξης των εκδόσεων Άγρα» υπογεγραμμένο από 49 διανοούμενους (πανεπιστημιακούς, καλλιτέχνες, συγγραφείς, μεταφραστές κ.ά.). Βλέποντας κανείς τον τίτλο του κειμένου, θα υπέθετε εύλογα ότι οι εκδόσεις Άγρα και ο Σταύρος Πετσόπουλος διώκονται για κάποιο βιβλίο που εξέδωσαν, κινδυνεύουν με δίκες και καταδίκες, και –όπως θα ήταν αναμενόμενο σε μια τέτοια περίπτωση- οι διανοούμενοι του τόπου συσπειρώνονται στο πλευρό του εκδότη. Διαβάζοντας όμως το μικρό κείμενο που προηγείται των υπογραφών, διαπιστώνει κανείς ότι η αφορμή είναι άλλη (η απόλυση του βιβλιοϋπαλλήλου των εκδόσεων Άγρα Ντίνου Παλαιστίδη και οι συνακόλουθες κινητοποιήσεις συναδέλφων του για την ανάκληση της απόλυσής του).
    Αν μη τι άλλο προκαλεί τουλάχιστον εντύπωση η κινητοποίηση 49 γνωστών διανοουμένων για μια εργασιακής φύσης διαφορά σε μια επιχείρηση, και προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση ότι η κινητοποίηση αυτή δεν γίνεται υπέρ του… αντικειμενικά αδυνάτου, του υπαλλήλου, αλλά υπέρ αυτού που απ’ τις αντικειμενικές οικονομικές συνθήκες βρίσκεται στη θέση του ισχυρού, υπέρ αυτού δηλαδή που την επομένη της απόλυσης η ζωή του συνεχίζεται κανονικά και δεν βρίσκεται αντιμέτωπος με το φάσμα της ανεργίας και το χειροπιαστό και διόλου «θεωρητικό» ζήτημα της επιβίωσης.
    Ο γράφων δεν μπορεί φυσικά να μπει στην ουσία της εργασιακής διαφοράς, μιας και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα διαδραματισθέντα στην επιχείρηση, από θέση αρχής όμως, φαντάζομαι, κάθε άνθρωπος που δεν είναι θαυμαστής της Μάργκαρετ Θάτσερ βρίσκεται στο πλευρό του εργαζόμενου και όχι του εργοδότη.
    Το κείμενο όμως των 49 διανοουμένων, πέρα από την αρχική έκπληξη, σε μια δεύτερη ανάγνωση προκαλεί το λιγότερο οργή ακόμα και σε έναν «ουδέτερο παρατηρητή», βρίθει λογικών αλμάτων και γεννά ορισμένα ζητήματα πνευματικού ήθους και μερικά, ρητορικά μάλλον, ερωτήματα. Λένε, για παράδειγμα, οι 49 στο κείμενό τους (ολόκληρο υπάρχει πλέον και στην ιστοσελίδα των εκδόσεων Άγρα και εύκολα μπορεί να το βρει κανείς): Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο έχουμε επί χρόνια συνεργασία με τον Σταύρο Πετσόπουλο και τις Εκδόσεις Άγρα και γνωρίζουμε όχι μόνο τη σπουδαία συμμετοχή τους στα γράμματα αλλά και τις εργασιακές συνθήκες απόλυτου σεβασμού του προσώπου των εργαζομένων και των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων τους που από την ίδρυση του εκδοτικού οίκου επικρατούν σ’ αυτόν.
    Πρώτον, πώς είναι δυνατόν να ξέρει ένας συγγραφέας ένας μεταφραστής ή ένας καθηγητής Πανεπιστημίου τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εργάζονται οι πωλητές, οι αποθηκάριοι και οι κούριερ οποιουδήποτε εκδοτικού οίκου; Κατ’ αντιστοιχία, όταν παίρνουμε στα χέρια μας ένα καλοτυπωμένο βιβλίο, οποιουδήποτε εκδότη, ξέρουμε κάτω από ποιες συνθήκες δουλεύουν οι γραφίστες στα ατελιέ, οι πιεστές στα τυπογραφεία και οι υπάλληλοι των βιβλιοδετείων; Κατά δεύτερο, τι σχέση έχει η ποιότητα του εκδοτικού προϊόντος με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δουλεύουν οι υπάλληλοι του εκδοτικού οίκου; Με αυτή την «λογική», θα ήταν αυτονόητο ότι οι υπάλληλοι της αυτοκινοτοβιομηχανίας Πόρσε, για παράδειγμα, δουλεύουν σε έναν επαγγελματικό παράδεισο και ουδεμία συνδικαλιστική διεκδίκηση εκ μέρους τους θα ήταν επιτρεπτή, εφόσον το προϊόν της εταιρείας τους είναι το καλύτερο της αγοράς. Στην προκειμένη περίπτωση, το κείμενο στήριξης των συναδέλφων του Παλαιστίδη στην Άγρα και η απεργία στην οποία έχουν προχωρήσει με αφορμή την απόλυσή του θα έπρεπε να κάνουν τους υπογράφοντες περισσότερο επιφυλακτικούς.
    Συνεχίζουν οι 49 διανοούμενοι στο κείμενό τους: Τις τελευταίες μέρες με οργή και θλίψη διαπιστώνουμε ότι με αφορμή την απόλυση εργαζομένου από τον εκδοτικό οίκο, υπό συνθήκες που ασφαλώς θα κριθούν από τα δικαστήρια, ο εκδοτικός οίκος επιχειρείται να εμφανιστεί ως διώκτης των συνδικαλιστικών ελευθεριών που εκφοβίζει και απολύει εργαζόμενους. Τίποτα δεν είναι αναληθέστερο από τους παραπάνω ισχυρισμούς και γι’ αυτό αισθανόμαστε την ανάγκη να προβούμε σε δημόσια δήλωση για να προστατέψουμε τις Εκδόσεις Άγρα από τη συκοφάντηση και το διασυρμό. Εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο σοβαρά. Καταρχάς γιατί αποτελεί «συκοφάντηση και διασυρμό» η όλη κινητοποίηση, τη στιγμή που η επιθεώρηση εργασίας σε πρώτη φάση γνωμοδότησε υπέρ του εργαζομένου. Επιπλέον, από πότε το κατοχυρωμένο δικαίωμα στη απεργία συνιστά σπίλωση για το κύρος μιας επιχείρησης; Άραγε οι υπογράφοντες δεν διεκδικούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα στην απεργία ή στην προσφυγή στην επιθεώρηση εργασίας; Όσοι απ’ τους υπογράφοντες είναι εκλεγμένοι σε συνδικαλιστικά όργανα του επαγγελματικού τους κλάδου, θεωρούν ότι η απεργία συκοφαντεί και διασύρει τον εκάστοτε εργοδότη; Δέχονται μήπως οι, στην πλειονότητά τους, δημόσιοι υπάλληλοι που υπογράφουν να παραχωρήσουν τη μόνιμη και εξασφαλισμένη από το κράτος εργασιακή τους θέση; (Εργασιακή θέση που, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, είναι εξασφαλισμένη ακόμα και όταν κάποιος παραμένει επί 30 χρόνια καθηγητής πανεπιστημίου δίχως να έχει δημοσιεύσει ούτε ένα επιστημονικό έργο).
    Δεν θα επεκταθώ σε άλλα «προβληματικά», τουλάχιστον, σημεία της επιστολής (μερικά θέτουν εξόφθαλμα υπό αμφισβήτηση την ειλικρίνεια ορισμένων εκ των συντακτών και προσβάλουν τη νοημοσύνη μας• πώς μπορεί, για παράδειγμα να ξέρει κάποιος τι συνέβαινε στον εκδοτικό οίκο από την ίδρυσή του, το 1979, όταν τότε ήταν μαθητής. Ή πώς μπορεί να ξέρει κάποιος τι συνέβαινε στα 30 χρόνια λειτουργίας του οίκου όταν έχει γνωρίσει τον εκδότη μόλις πρόπερσι; Για να μην αναφερθώ και σ’ αυτούς που ζουν 500 χιλιόμετρα μακριά από την έδρα των εκδόσεων…) και θα αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα πνευματικού ήθους που ανακύπτουν από την ασυνήθιστη αυτή κίνηση των 49.
    Ιστορικά, η συλλογή υπογραφών έχει χρησιμοποιηθεί ως μια συμβολική κίνηση υποστήριξης κάποιου αδυνάτου, κάποιου διωκόμενου ή κάποιου που βρίσκεται στην φυλακή ή γενικότερα κινδυνεύει. Η χρησιμοποίηση του μέσου αυτού για την υπεράσπιση ενός εργοδότη αν μη τι άλλο το ακυρώνει και διαστρεβλώνει την ιστορικότητα αυτής της πρακτικής. Επιπλέον, η κίνηση αυτή των 49 έρχεται να προστεθεί σε πρόσφατες συλλογικές τοποθετήσεις διανοουμένων κατά τον περσινό Δεκέμβρη που όλες είχαν αντιδραστικό πρόσημο, για να το πω όσο πιο κομψά μπορώ. Κάποτε αναφερόμασταν με θλίψη στη σιωπή των διανοουμένων. Φοβάμαι ότι ο καιρός που θα παρακαλάμε να μην πάρουν θέση δεν είναι μακριά.
    Σε ιστορικές στιγμές κρίσης και κοινωνικής έντασης όπως αυτή που διανύουμε η θέση που παίρνει ο καθένας είναι κρίσιμη και ενδεικτική. Από την εποχή του Σωκράτη έχει οριστεί με τον πλέον εύγλωττο τρόπο ο ρόλος του καλώς εννοούμενου διανοούμενου. Είναι αυτός που σαν την αλογόμυγα ξυπνά το ράθυμο άλογο της Πόλης και για «ανταμοιβή» τον ποτίζουν κώνειο ή τον ρίχνουν στην πυρά. Δυστυχώς, εδώ και καιρό βλέπαμε διανοούμενους να διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτομπεί σε κρατικές επιτροπές και think tanks, ποιος θα ελιχθεί με ρασπουτινική δεξιοτεχνία στο ακαδημαϊκό κατεστημένο και ποιος θα εξασφαλίσει από νωρίς την κρατικοδίαιτη σταδιοδρομία του, προωθώντας ταυτόχρονα όσους περισσότερους μπορεί από το περιβάλλον του. Η επιστολή που υπογράφουν οι 49 διανοούμενοι υπέρ των εκδόσεων Άγρα, φοβάμαι ότι εγκαινιάζει μια νέα εποχή κατά την οποία οι «άνθρωποι του πνεύματος» αυτοπρόσφερτοι θα τάσσονται εναντίον του κάθε αδυνάτου με εξευτελιστικό αντίτιμο μια επιμελημένη και καλαίσθητη έκδοση.

    Κώστας Δεσποινιάδης

    Υ.Γ. Το κείμενο δόθηκε για δημοσίευση στα «Ενθέματα» της Αυγής -από όπου είχα στο παρελθόν ανοιχτή πρόσκληση συνεργασίας- στις 22-2-2010. Δύο ημέρες μετά με ενημέρωσαν ευγενικά ότι δεν μπορούν να το δημοσιεύσουν. Καλό είναι, στις αρχές του 21ου αιώνα, να θυμόμαστε όλοι ότι ο σταλινισμός είναι κυρίως νοοτροπία και λιγότερο ιδεολογία…

  26. Ο/Η nyn λέει:

    Όπως και να χει, το θέμα δεν θα κλείσει εύκολα..

    Δελτίο Τύπου του βουλευτή Τάσου Κουράκη , 24.02.10
    -Να ανακληθεί η απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ-
    http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=18008

    • Ο/Η Βάσω Χ. λέει:

      Το θέμα νομίζω πως πρέπει να κλείσει γιατί παίρνει διαστάσεις δυσανάλογες..
      Είναι ευκαιρία να δείξουν οι αριστεροί πως μπορούν να λύνουν τα υπαρκτά προβλήματα…. όχι στοιχιζόμενοι πίσω από κείμενα συμπαράστασης μόνο…τι θα κάνουμε με τα πιο δύσκολα;

  27. Ο/Η Γιάννης Χ. λέει:

    Δελτίο Τύπου του βουλευτή Τάσου Κουράκη – Να ανακληθεί η απόλυση του Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ.
    Κάθε απόλυση εργαζομένου είναι ακρωτηριασμός. Είναι η ακρότατη βία. Οι διαφορές δεν λύνονται με το δίκαιο της ιδιοκτησίας ούτε με το δίκαιο της εξουσίας. Οι διαφορές λύνονται από την ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ και στη συγκεκριμένη περίπτωση από τους ίδιους τους εργαζόμενους.
    Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι όλοι οι εργαζόμενοι είναι πάντοτε εντάξει στα καθήκοντά τους (και δεν αναφέρομαι στη συγκεκριμένη περίπτωση του Ντίνου Παλαιστίδη). Την αντίθεση όμως δεν την λύνει η μονοπρόσωπη εξουσία, δηλαδή το αφεντικό ή ο διευθυντής, γιατί είναι ανεξέλεγκτος και δεν λογοδοτεί (συνήθως) σε κανέναν. Την αντίθεση την λύνει η συνέλευση της Κοινότητας, με αίσθημα αλληλεγγύης και δικαίου. Και βέβαια η λύση δεν είναι ο εξοστρακισμός. Αυτή η μοίρα επιφυλάσσεται (σπανίως) σε εκείνους που στρέφονται εναντίον της ομάδας.
    Στη χώρα μας δυστυχώς δεν υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενες ομάδες εργαζομένων καθώς απέχουμε πολύ από μορφές αυτοθέσμισης της κοινωνίας. Υπάρχει όμως η συνέλευση των εργαζομένων και το σωματείο. Ας αξιοποιήσουμε αυτά κι ας μην διολισθήσουμε στο να αναμένουμε τις αποφάσεις των δικαστηρίων για να πάρουμε θέση για το δίκιο των εργαζομένων. Νόμιμο δεν σημαίνει ότι είναι και ηθικό, ούτε ότι είναι και κοινωνικά δίκαιο. (Τα εργασιακά, τα ασφαλιστικά, τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων πετσοκόβονται με ΝΟΜΙΜΟ τρόπο, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους με ΝΟΜΙΜΟ τρόπο εξολοθρεύουν ανθρώπους στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και αλλού)
    Όσον αφορά την ΑΓΡΑ, αλλά και κάθε φυσικό πρόσωπο, είναι δίκαιο να αναγνωρίζεται η προσφορά εκάστου, αλλά οι αλλοτινές περγαμηνές δεν μπορεί να αποτελούν διαρκές και ισόβιο διαβατήριο ορθής στάσης. «Το θέμα είναι τώρα τι λες». Όχι δηλαδή τι έχει κάνει η Άγρα γενικά ως τώρα, αλλά πώς πράττει συγκεκριμένα με τον εργαζόμενο Ντίνο Παλαιστίδη.
    Οι δε διανοούμενοι αν δεν μπορούν -ως οφείλουν εκ της θέσεώς τους – να υπερασπιστούν τους εργαζόμενους, αν δεν τολμούν να συγκρουστούν, καλύτερα να σιωπούν. Όταν διακυβεύονται τόσο μεγάλα ζητήματα, οι καθωσπρεπισμοί μπαίνουν στην άκρη. Εδώ δεν είναι δημόσιες σχέσεις, είναι σχέσεις ζωής.
    Η ΑΥΓΗ με απογοήτευσε. Δεν την δικαιώνω. Η πολιτική των ίσων αποστάσεων (στην καλύτερη περίπτωση) μου είναι ξένη. Περιμένω να επανορθώσει.
    Τάσος Κουράκης
    Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ

  28. Ο/Η Βαγγελιώ Σωτηροπούλου λέει:

    Κι όπως είχε πει κάποτε εύστοχα ο Περικλής Κοροβέσης :
    Τα παλιά χρόνια δέρνανε τους διανοούμενους για να υπογράψουν διαφόρων ειδών δηλώσεις υποταγής στο Σύστημα και δεν υπέγραφαν. Τώρα κάποιοι τρέχουν ποιός θα πρωτουπογράψει…..

  29. Ο/Η nyn λέει:

    Για την ιστορία, υπάρχει και ένα ψύχραιμο άρθρο στην Εποχή

    Προς άγραν Παλαιστίδη
    http://www.epohi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=4620&Itemid=32

    • Ο/Η κακό συναπάντημα λέει:

      Τον χαρακτηρισμό «ψύχραιμο» δεν τον καταλαβαίνω! Δηλαδή το σχόλιο της Β. Σωτηροπούλου και άλλα που έχουν γραφτεί προηγουμένως στερούνται «ψυχραιμίας»;

      Το συγκεκριμένο κείμενο στην Εποχή από την στιγμή που αναφέρεται σε «κριτήρια», ουσιαστικά κινείται εκτός θέματος. Το πρόβλημα δεν είναι «μεθοδολογικό» για το πως θα προσεγγίσουμε την υπόθεση ως «πολίτες». Εξάλλου «πολίτης» είναι και ο εργαζόμενος που απολύθηκε, όπως και ο εργοδότης του. «Πολίτες» είναι και οι διανοούμενοι που συμπαραστέκονται στον εργοδότη, αλλά και αυτοί ποι συμπαραστέκονται στον απολυμένο.

      Η υπόθεση αυτή ανέδειξε κυρίως ζητήματα που αφορούν τους διανοούμενους και την Αριστερά και αυτά τα ζητήματα αποσιωπούνται στην πραγματικότητα από το συγκεκριμένο άρθρο…

  30. Ο/Η Κανένας ή Οδυσσέας Δεσμώτης λέει:

    σύντροφοι σοβαρευτείτε.

    Η Αριστερά του 21ου αίωνα ή θα είναι ψύχραιμη και προγραμματική ( ως γνωστόν ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις 4/10/2009 δεν είχε πρόγραμμα ) ειδάλλως θα είναι …ΑΡΙΣΤΕΡΗ!

    Και τότε , ουάι και αλλοίμονον! Μέχρι και σοσιαλισμό μπορεί να δούμε!

  31. Ο/Η nyn λέει:

    Ας είναι ότι θέλει, αρκεί να μην είναι υστερική, μπορεί κάποιοι να εντάσσονται στην αριστερά για να λύσουν τα υπαρξιακά τους, αλλά ας δείξουν και λιγάκι ανοχή στους υπολοίπους, που δεν εμπνέονται από τα ίδια κίνητρα ε;..

  32. Ο/Η Raindog λέει:

    κι όσοι κρατούν φιλίες απ’ το εξηνταπέντε*
    δώδεκα πάρα πέντε έχω κάτι να τους πω
    Αουντουαντάρια αουνταριά θα ανταμωθούν ξανά
    σε μιαν άλλη ηλικία για να το θυμηθούν
    κι όσα δηλώσαν και δεν τα δώσαν
    όλα θα εκπληρωθούν

    * από το 73, από το ’89, δεν έχει καμία σημασία.

  33. Ο/Η Κώστας Λεγάκης λέει:

    Πριν από λίγο ο Παλαιστίδης επαναπροσλήφθηκε!!!
    Οι συλλογικοί αγώνες έχουν αποτελέσματα.

  34. Ο/Η Raindog λέει:

    Αυτό είναι μια νίκη όχι τόσο για τον Ντίνο Παλαιστίδη αλλά για τον Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής και τα άλλα ανεξάρτητα σωματεία βάσης που συσπειρώθηκαν στη βάση της αποτροπής της απόλυσης.

    Είναι μια μεγάλη νίκη για όλους τους βιβλιοϋπάλληλους που μας δείχνει το δρόμο και τον τρόπο: ο συνεχής ταξικός αγώνας μπορεί να δώσει αποτελέσματα και ΝΙΚΕΣ αν είναι ακηδεμόνευτος, ενωτικός, πρωτότυπος, αταλάντευτος και βασίζεται στους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι στους επαγγελματίες «συνδικαλιστές» τύπου Παναγόπουλου.

    ΥΓ. Το θέμα των υπογραφών των 49 «διανοούμενων» δεν θα λήξει βέβαια εδώ. Πρέπει να αποτελέσει διαρκές θέμα συζήτησης ΚΑΙ στις τάξεις τους για το τι σημαίνει σήμερα διανοούμενος της αριστεράς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s