ΔΝΤ και «ευρωβοήθεια»: Στάχτη στα μάτια για πρόσθετα μέτρα και γιατί δεν θα χρεοκοπήσουμε όπου να’ ναι

Posted: 19/04/2010 by Γιάννης Χ. in Αριστερά, Παρεμβάσεις
Ετικέτες: ,

`

`

To πιστόλι, γεμάτο ή άδειο- δεν έχει καμία σημασία, δεν σημαδεύει τους κερδοσκόπους.

Η ψύχραιμη και προσεκτική ανάλυση της συμπεριφοράς των αξιωματούχων της κυβέρνησης, και ιδιαίτερα του πρωθυπουργού, μετά την 26/1 δεν αφήνει πλέον περιθώρια για άλλες ερμηνείες. Ο μηχανισμός στήριξης, το δίκτυ ασφαλείας που θα προστατέψει δήθεν την οικονομία και τα spreads από τις ορέξεις των κερδοσκόπων, δεν θα ενεργοποιηθεί από την κυβέρνηση στο άμεσο μέλλον ούτε στο απώτερο. Δύο οι λόγοι: ο δανεισμός με χαμηλά επιτόκια έχει ήδη διασφαλιστεί από την κυβέρνηση από «διακριτικές» πηγές εκτός των επίσημων «αγορών» ενώ η εφαρμογή του μηχανισμού είναι πρακτικά και νομικά αδύνατη λόγω των ειδικών όρων του Συμφώνου Σταθερότητας της ΕΕ, των περιορισμών του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Καλσρούης της Γερμανίας αλλά και των ελάχιστων προς διάθεση από το ΔΝΤ. Αυτά τα γνωρίζουν οι κερδοσκόποι πολύ καλά. Άρα γνωρίζουν ότι το «πιστόλι» δεν τους σημαδεύει. Ούτε  όμως τους σημάδεψε ποτέ.

Η  εμπλοκή των ελεγκτικών μηχανισμών  ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ για την περιοδική αξιολόγηση των μέτρων λιτότητας  που έλαβε η κυβέρνηση για να αποφύγει την μονομερή λήψη μέτρων από την ΕΕ, μέτρων που υποτίθεται ότι συμμαζεύουν τα δημόσια οικονομικά και τα βάζουν σε μια τάξη, όλο και περισσότερο αξιοποιείται και θα αξιοποιείται για την λήψη και νέων μέτρων «υπό την πίεση» άλλοτε των «αγορών» και άλλοτε των ελεγκτών. Μέτρα που κάθε μέρα όλο και περισσότεροι, ακόμα και ανάμεσα στους συνήθεις απολογητές του συστήματος οικονομολόγοι, αναγνωρίζουν ότι δεν οδηγούν στον στόχο που υποτίθεται ότι σχεδιάστηκαν, την δημοσιονομική εξυγίανση και στην απομάκρυνση της απειλής της χρεοκοπίας, αλλά σε μεγάλη ύφεση στην πραγματική οικονομία και σε δραματική επιδείνωση της κατάστασης των δημοσιονομικών και του δανεισμού. Και επειδή αυτά είναι γνωστά και καλά μετρημένα και η χρεοκοπία δεν είναι ο στόχος όσων σχεδίασαν τα μέτρα, θα πρέπει να ερμηνευτούν διαφορετικά οι προθέσεις των κρατούντων όταν αποφάσισαν πολύ συνειδητά να «βγάλουν» το πιστόλι.

Τα «μέτρα σταθεροποίησης και ανάπτυξης»  ψηφίστηκαν στις 5/3. Και κάθε βράδυ από τότε, η κυβέρνηση και οι πρόθυμοι συνοδοιπόροι και τα παπαγαλάκια τους στα  ΜΜΕ προετοιμάζουν πολύ μεθοδικά το έδαφος για την επιβολή και νέων, ακόμα σκληρότερων, στην κατεύθυνση της απορρύθμισης όλων των εργασιακών σχέσεων και στον ιδιωτικό τομέα, στον περιορισμό του κόστους εργασίας, στην κατεδάφιση του ασφαλιστικού συστήματος και σε πολύ μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις σε ότι απέμεινε να χαριστεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο.  Η «θεραπεία σοκ» της Ελληνικής κοινωνίας (όπως πολύ αποκαλυπτικά αποκαλούν στα φανερά πλέον την πολιτική του προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς πολλά διεθνή ΜΜΕ και οι συνεργάτες του) προβάλεται σαν η ευκαιρία  μιας πολύ μεγάλης προσπάθειας χειραγώγησης της κοινωνίας και της οικονομίας έτσι ώστε να συνεχίζουν να λειτουργούν, έστω και συρρικνωμένα και ταπεινωμένα, μέσα στα στενά όρια του νεοφιλελευθερισμού. Το πιστόλι του ΔΝΤ και των ελεγκτικών μηχανισμών της ΕΕ σημαδεύει τους εργαζόμενους και τις κατακτήσεις τους, στοχεύει στην επιβολή του ατομικισμού και στην, μέσω του φόβου, στην ανατροπή αξιών και πολιτισμικών δεδομένων που οδηγούν την κοινωνία στην γωνία και στον περιορισμό των όποιων κατακτήσεων και της ανεμικής μας αστικής δημοκρατίας. Και όλα αυτά από την πρώτη ημέρα που τέθηκε το πιστόλι πάνω στο τραπέζι!

Τι περιθώρια έχει «το σύστημα» για να περιορίσει το χρέος

Δεν χρειάζεται να καταφύγει κάποιος σε πολύπλοκους συλλογισμούς και υποθέσεις για να κατανοήσει τι θα ακολουθήσει από αυτή την πρώτη φάση της «θεραπείας σοκ».

Βεβαίως και θα πρέπει να μειωθεί το δημόσιο χρέος. Εκτός από τις ιδιωτικοποιήσεις, θα πουληθούν σαν οικόπεδα μεγάλα «φιλέτα» κρατικής ακίνητης περιουσίας είτε απ’ ευθείας είτε μέσω της κεφαλοποίησής τους με την έκδοση ειδικών ομολόγων εγγυημένων έναντι της αξίας τους, μέθοδος που θα οδηγήσει στην μαζική εκποίηση κρατικής γης και την τσιμεντοποίησή της.

Βεβαίως και απαιτείται ανασχεδιασμός των λειτουργιών του κράτους. Με την εκχώρηση βασικών υποδομών και υπηρεσιών, όπως η υγεία και η παιδεία, στο ιδιωτικό μάνατζμεντ και την εμπορευματοποίηση τους, με τον περιορισμό κάθε περιθώριου συμμετοχής του πολίτη στις αποφάσεις με την νέα αρχιτεκτονική της περιφερειακής αυτοδιοίκησης με το πρόγραμμα Καλλικράτης και με την ολοένα και εντονότερη αστυνόμευση της ιδιωτικότητας και με την με κάθε τρόπο περιστολή ή και την βίαιη καταστολή των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Βεβαίως και απαιτείται ο παραγωγικός ανασχεδιασμός και αναπροσανατολισμός της οικονομίας. Δεν θα τον δούμε! Μην τα θέλουμε και όλα δικά μας…

Η Αριστερά μπροστά στην κάνη του πιστολιού

Ο καταγγελτικός λόγος της Αριστεράς και η αποκάλυψη όλου του σχεδίου είναι πολύτιμα στοιχεία. Όμως δεν αρκούν. Η κοινωνία είναι πεισμένη ότι απαιτείται και η μείωση του δημοσίου χρέους και ο ανασχεδιασμός των λειτουργιών του κράτους και ο παραγωγικός ανασχεδιασμός και αναπροσανατολισμός της οικονομίας σε άλλο μοντέλο. Και έχει δίκαιο. Μόνο που δεν θα ταυτιστεί εύκολα με τις επιλογές της σοσιαλ-νεοφιλελεύθερης συνταγής που συνιστούν την θεραπεία σοκ, μιας και στο σύνολό της διαισθάνεται ότι αυτό που θα μείνει στο τέλος με αυτές τις πολιτικές είναι μόνο  η φτώχεια και η περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας για απροσδιόριστα  μεγάλο χρονικό διάστημα, η εξώθηση της νέας γενιάς σε μια νέου τύπου μετανάστευση και η πικρή γεύση του φόβου που θα αφήνεται όλο και πιο έντονα κάθε βράδυ μετά από το δελτίο των 8. Και έτσι, όσο η Αριστερά δεν δίνει πειστικές και κατανοητές απαντήσεις και για τον απαιτούμενο παραγωγικό ανασχεδιασμό, (χωρίς αυτό να σημαίνει πάντα και υποχρεωτικά ανάθεση των πάντων στο κράτος) και για τον εκσυγχρονισμό του κράτους, (για να μπορέσει να λειτουργήσει με διαφάνεια και έλεγχο σαν μηχανισμός αναδιανομής και προστασίας των συμφερόντων της κοινωνίας όπως η ίδια θα τα ορίζει), αλλά και του τρόπου που τα προηγούμενα θα μπορέσουν να χρηματοδοτηθούν αποτελεσματικά, η κοινωνία θα της γυρίζει την πλάτη. Όσο αυτές οι απαντήσεις απουσιάζουν ή είναι ασαφείς ή δεν προβάλονται επιθετικά, η κάνη του πιστολιού θα σημαδεύει απειλητικά και την Αριστερά για να είναι το πρώτο θύμα.

Υπάρχουν απαντήσεις από την Αριστερά;

Φυσικά και υπάρχουν! Οι αριστεροί στην Ελλάδα πάντα φημίζονταν και για την φαντασία τους και για την αναλυτική και δημιουργική τους σκέψη. Έτσι οι διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις που απαντούν για όλα τα πιο πάνω είναι περισσότερες από μια, οι «αφηγήσεις» των ερμηνειών και των προτάσεων καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα δυνατοτήτων, ειδωμένες όλες σχεδόν κάτω από την προοπτική της σοσιαλιστικής κοινωνίας, που και αυτή με την σειρά της σκιαγραφείται με άλλες τόσες διαφορετικές «αφηγήσεις», άλλες κάπως συγκεκριμένες και άλλες τελείως αόριστες. Η Αριστερά όμως αδυνατεί να συνθέσει, παρά το γεγονός ότι ένα μέρος της, το πείραμα  ΣΥΡΙΖΑ, κατέκτησε με κόπο την ικανότητα να συζητάει (αναίμακτα) αλλά όχι να συνθέτει. Αδυνατεί να συνθέσει γιατί πολλοί νομίζουμε ότι πρέπει να τα απαντήσουμε όλα τώρα, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, για το τι θα πρέπει να γίνει την 3451η ημέρα του κοινού σοσιαλιστικού μας μέλλοντος. Και αυτή η σοβαρή παθογένεια της Ελληνικής Αριστεράς, η αδυναμία της σύνθεσης λόγω της ψευδαίσθησης της ικανότητας της ασφαλούς πρόβλεψης των πάντων που απαντιέται σε όλες τις αποχρώσεις της από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία και δώθε, είναι αυτή που την καθηλώνει μπροστά στην κάνη που είναι έτοιμη να εκπυρσοκροτήσει και πάνω της. Είναι πλέον βέβαιο ότι κανένα τμήμα της και κανένας συγκροτημένος της μηχανισμός δεν διαθέτει το πλεονέκτημα της πλήρους και μοναδικής αλήθειας ενώ κάθε άνθρωπος που αυτοπροσδιορίζεται σαν αριστερός ή ελευθεριακός ή αντιεξουσιαστής ή ινδιάνος ή όπως αλλοιώς θέλει να λέγεται, διαθέτει κάτι που λείπει από τους υπόλοιπους για την απαιτούμενη σύνθεση και την πράξη που θα την υλοποιήσει.

Μπορεί να γίνει κάτι; Ενδεχομένως ναι. Ισχυρίζομαι ότι απαιτείται η ισότιμη συνεύρεση στους ίδιους αγώνες, στις ίδιες απεργίες, στα ίδια αμφιθέατρα και καφενεία των απλών ανθρώπων της, χωρίς την καθοδήγηση του εγωισμού των παραδοσιακών μηχανισμών της, χωρίς οποιαδήποτε στοίχιση πίσω από εγωισμούς, πρόσωπα ή κομματικά φλάμπουρα αλλά και χωρίς να αποκλείεται κανένας από την σύνθεση που πρέπει να επιχειρηθεί πάνω στην βάση των κοινών αξιών και της κοινής δράσης προτάσοντας ΤΩΡΑ και το αίτημα για δημοκρατία. Μια δημοκρατία όμως που πολύ γρήγορα η ίδια αριστερά θα πρέπει να την χωνέψει και να την προβάλει στην κοινωνία σαν παράδειγμα από την δράση της, που θα προέλθει από την ικανότητα να συνθέτει, αλλά και από την απελευθέρωση των δυνάμεών της σε κάθε «επιχειρείν» που θα προταθεί απ’ όλες οι φυλές της (χωρίς τις μάσκες των μάγων τους και τα πανάρχαια όπλα τους που μόνο ξορκίζουν το κακό προκαλώντας το). Έτσι ίσως προλάβουμε να δώσουμε εκείνη την μάχη που θα στρέψει το όπλο που μας σημαδεύει  στον αντίπαλο πριν εκπυρσοκροτήσει,  πριν βρεθούμε όλοι αλκοολικοί και ηττημένοι να αναλύουμε μια ακόμα ήττα σε κάποιο καταυλισμό ή στο ατομικό μας κουκούλι.

Ερυθρόδερμος

Σχόλια
  1. Ο/Η sverdolv λέει:

    Αστυνομική αντίλληψη της ιστορίας και εξηλεκτρισμός… ίσον σοσιαλισμός

  2. Ο/Η massive λέει:

    1) «Ο μηχανισμός στήριξης, το δίκτυ ασφαλείας…δεν θα ενεργοποιηθεί από την κυβέρνηση στο άμεσο μέλλον ούτε στο απότερο.»

    «Η εμπλοκή των ελεγκτικών μηχανισμών ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ για την περιοδική αξιολόγηση των μέτρων λιτότητας που έλαβε η κυβέρνηση…όλο και περισσότερο αξιοποιείται και θα αξιοποιείται για την λήψη και νέων μέτρων «υπό την πίεση» άλλοτε των «αγορών» και άλλοτε των ελεγκτών.»

    Δηλαδή η επιβολή των νέων μέτρων, που είναι και το ζητούμενο, δε θα έρθει μετά από την ανακοίνωση της εμπλοκής του δντ αλλά μετά από την απειλή της ανακοίνωσης της εμπλοκής του. Ε και;

    2) «…το πείραμα ΣΥΡΙΖΑ, κατέκτησε με κόπο την ικανότητα να συζητάει (αναίμακτα) αλλά όχι να συνθέτει.»

    εεε,χμμμμ…πότε έγινε αυτό και δεν το πήρα χαμπάρι;
    εδώ δεν έχει καταφέρει να κάνει μία(1) ψηφοφορία, ένα(1) δημοψήφισμα των μελών(ποιών;;) για ένα απλό θεματάκι.Επίσης να θυμίσω ότι έχει διορισμένη ηγεσία (χωρίς αρμοδιότητες) και επίσης είναι το μοναδικό κόμμα-πολιτική συμμαχία- παγκοσμίως που έχει βγάλει ως απόφαση 3ης συνδιάσκεψης την εκτέλεση των αποφάσεων της 1ης. Τί να λέμε τώρα;;;

    3) «…η αδυναμία της σύνθεσης λόγω της ψευδαίσθησης της ικανότητας της ασφαλούς πρόβλεψης των πάντων που απαντιέται σε όλες τις αποχρώσεις της από την αριστερή σοσιαλδημοκρατία και δώθε, είναι αυτή που την καθηλώνει…»

    «Μια δημοκρατία όμως που πολύ γρήγορα η ίδια αριστερά θα πρέπει να την χωνέψει και να την προβάλει στην κοινωνία σαν παράδειγμα από την δράση της,…»

    Τελικά είναι η αδυναμία σύνθεσης ή έλλειψη δημοκρατίας;
    Οι επιτελείς δεν μπορούν-δεν θέλουν να συνθέσουν ή η δημοκρατία που υπάρχει στο εσωτερικό της αριστεράς είναι αντίστοιχη αυτής που υπάρχει και στο κράτος;

    4) «…όσο η Αριστερά δεν δίνει πειστικές και κατανοητές απαντήσεις και για τον απαιτούμενο παραγωγικό ανασχεδιασμό…»

    «…γιατί πολλοί νομίζουμε ότι πρέπει να τα απαντήσουμε όλα τώρα, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, για το τι θα πρέπει να γίνει την 3451η ημέρα του κοινού σοσιαλιστικού μας μέλλοντος.»

    τί από τα δύο ισχύει; χρειάζεται πειστική και κατανοητή απάντηση (δηλαδή πρόβλεψη ακόμη και για την 3451η ημέρα του σοσιαλισμού) ή τον δρόμο τον ανοίγουμε προχωρόντας; ή μήπως η κατάκτηση της δημοκρατίας, της ισότιμης συμμετοχής στην παραγωγή των αποφάσεων και εν τέλει, «του σοσιαλισμού» μέσα στο «κόμμα» είναι από μόνη της η απαραίτητη προυπόθεση για να σε «εμπιστευτεί» ο κόσμος;

  3. Ο/Η VAGELIO SOT λέει:

    «Ο δανεισμός με χαμηλότερα επιτόκια έχει ήδη διασφαλιστεί» !!!
    Δεν καταλαβαίνω γιατί ένας τραπεζίτης θα έδινε επιτόκια χαμηλότερα από τα διαμορφωμένα επίπεδα στην αγορά, όταν μάλιστα γνωρίζει πολύ καλά σε τι ζόρια βρίσκεται η Ελλάδα. Οι τραπεζίτες δεν είναι πρόεδροι φιλανθρωπικών ΜΚΟ, ούτε πολιτευτές που ενδιαφέρονται για το πολιτικό κόστος και για να διορίσουν ανήψια. Για τους τραπεζίτες οι τοπικοί «κυβερνήτες» τύπου ΓΑΠ είναι αναλώσιμοι.
    Ερυθρόδερμε, εκτός από το «μη φοβάστε δεν χρεωκοπούμε, αυτά είναι επικοινωνιακά κόλπα», έχεις καμιά πρόταση για το χρέος ?

  4. Ο/Η Αλεξανδρος Μπράτης λέει:

    Συμφωνώ με την Βαγγελιώ:
    1. Δεν έχει διασφαλιστεί κανένας δανεισμός με μικρότερο επιτόκιο. Για την ακρίβεια όλοι στις τράπεζες στοιχηματίζουν για μακρά παραμονή των σπρεντ στις κορυφογραμμές.
    2. Το πρόβλημα υπάρχει και δεν είναι κόλπο της κυβέρνησης. Βάλτε κάτω τα νούμερα. Δεν βγαίνουν ρε παιδιά. Έχουν πρόβλημα. Μην λέμε ότι δεν έχουν. Άλλο αν το πρόβλημά τους το μεταφέρουν στην κοινωνία κατατρομοκρατώντας την.

  5. Ο/Η ερυθρόδερμος λέει:

    Vagelio Sot,
    συγκεκριμένες προτάσεις έχουν αναρτηθεί και σε αυτό το blog (http://wp.me/pzieU-1ir) στο Άρθρο «To άμεσο δημοσιονομικό αποτέλεσμα από την άσκηση πολιτικών της Αριστεράς». Θα πρόσθετα μαζί με αυτές τις προτάσεις και το πάγωμα του δημόσιου χρέους, τουλάχιστον αυτού που αφορά το μέρος που κρατιέται από ελληνικές Τράπεζες, για 5-7 χρόνια.
    Στο ερώτημα περί φιλανθρωπίας των Τραπεζιτών έχει τοποθετηθεί πρόσφατα δημοσίευμα του Δρόμου (αναδημοσιεύτηκε και σε αυτό το blog). Η αντίληψη ότι «οι αγορές» είναι ένα εννιαίο πράγμα που λειτουργεί χωρίς εσωτερικές αντιθέσεις είναι τελείως λάθος. Όπως λάθος είναι να θεωρούμε ότι δεν θα χρησιμοποιηθεί το πρόβλημα «του ελληνικού χρέους» για γενικότερες γεωπολιτικές διευθετήσεις στην περιοχή. Ξέρεις πόσα πολλά μπορούν να αγοραστούν μόνο με 20δις όταν υπάρχει αυτή η κυβέρνηση?
    Σε κάθε περίπτωση ισχύει το «κοντός ψαλμός, αλληλούια»

    massive,
    Ισχυρίζομαι ότι η αδυναμία σύνθεσης προέρχεται και από την αδυναμία των κάθε λογής μηχανισμών της Αριστεράς που αποφασίζουν ΚΑΙ με τον γνώμωνα που δεν σχετίζεται με της αυτοσυντήρησής τους. Κατά τα άλλα, μια μεγάλη συσπείρωση στον στόχο «Πάρτε πίσω τα μέτρα τώρα» ενδεχομένως να είναι ικανή για να ξεδιπλωθεί η συζήτηση αλλά και η κοινή δράση προς την σύνθεση που αφορά και την οικονομία, και την δημοκρατία και το ΣΣ και την ΕΕ και τις προοπτικές από εκεί και πέρα. Οι παραλυτικοί αφορισμοί και οι κατηγοριοποιήσεις με τις εύκολες για να χωνευτούν από την Αριστερά (και μόνο)θέσεις δε έχουν να προσφέρουν τίποτα ούτε στην ανατροπή της τρέχουσας κυβερνητικής πολιτικής ούτε στην διαμόρφωση όρων ανάπτυξης κινημάτων. Για το πως αυτά τα κινήματα θα πρέπει να διαμορφώνονται και να παρεμβαίνουν με αυτοπεποίθηση νομίζω ότι όσα ισχυρίζεται το πιο πάνω άρθρο είναι κατανοητά.

  6. Ο/Η redpunk67 λέει:

    Όλο αυτό το διάστημα (από τότε που ξέσπασε η κρίση) έχουν ακουστεί πολλά για τις αιτίες της και το ξεπέρασμά της, και από την αστική πλευρά και από την αριστερά. «Στάση πληρωμών», «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους», «ευρωομόλογο», «έξοδος από την ΟΝΕ», έξοδος από την ΕΕ» και άλλα παρόμοια που φτάσαμε στο σημείο να γίνουν πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ μας, ξεχνώντας το βασικό στην όλη υπόθεση. Και το βασικό είναι ένα: Καλά και άγια όλα τα προηγούμενα αλλά η κρίση δεν είναι αποτέλεσμα μόνο κακών χειρισμών της κυβέρνησης, ούτε μόνο των golden boys, ούτε μόνο της ΕΕ, ούτε, ούτε… Είναι κομμάτι του ίδιου του καπιταλισμού, είναι η ακόρεστη δίψα των καπιταλιστών για κέρδος με κάθε τρόπο, ακόμα κι αν περνάει πάνω από τα πτώματα των εργατών τους. Όλες οι, μέχρι τώρα, προτάσεις για έξοδο από την κρίση, δεν αμφισβητούν τον καπιταλισμό και την εκμετάλλευση, αλλά αποτελούν προτάσεις για να βρει και πάλι το σύστημα την χαμένη του «ισορροπία».
    Σήμερα κάθε συνεπής αντικαπιταλιστική δύναμη, μαζί με τις επιμέρους προτάσεις άμεσου χαρακτήρα, πρέπει να δίνει στους ανθρώπους και μία συνολική διέξοδο, ένα όραμα ζωής, που δεν θα στριμώχνεται μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια του καπιταλισμού, αλλά θα τον ξεπερνάει. Μόνο εμπνευσμένοι άνθρωποι, άνθρωποι που ελπίζουν σε κάτι καλύτερο μπορούν να εξεγερθούν! Αλλιώς όλες οι προτάσεις εξόδου θα παραμένουν αναξιόπιστες και δεν θα εμπνέουν κανέναν, αφού ως προοπτική τους έχουν απλώς μία βελτίωση της κατάστασης, χωρίς να καταπολεμούν τις αιτίες του προβλήματος.
    Η μόνη εναλλακτική απέναντι στην κρίση του καπιταλισμού είναι η άρνησή του. Είναι ο κομμουνισμός.

  7. Ο/Η Kavouras λέει:

    Ξυνόμαστε εδω και έξι μήνες βάζοντας διλλήματα μεταξύ μας για την αναζήτηση των αιτιών την οικονομικής κρίσης και την απάντηση που πρέπει να δώσουμε σε αυτή.
    Αφού ξεκίνησαν οι στελεχάρες με την προγραμματική αντιπολίτευση, περάσαμε στην αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση και τώρα φτάσαμε επιτέλους στην αριστερή προγραμματική αφασία. Και όλα αυτά θα ήταν κατανοητά εάν προέκυπταν πράγματι από ιδεολογικές διαφορές, έχω την εντύπωση όμως ότι η κάθε τάση, κάθε συνιστώσα, ο καθένας προσπαθεί να βάλει τις δικές του διαχωριστικές για να γίνει διακριτός από τους υπόλοιπους. Μπούρδες δηλαδή.
    Έχω την εντύπωση ότι όσο περνάει ο καιρός και όσο τα όποια μέτρα θα γίνονται πιο σκληρά, τα ερωτήματα και τα διλλήματα θα εξαφανίζονται σιγά-σιγά και θα τείνουν να γίνουν ένα ερώτημα και ένα δίλλημα:
    ή αυτοί ή εμείς και όλοι μας θα κληθούμε να απαντήσουμε με ποιούς είμαστε.
    Όταν και αν κάποτε ο κόσμος απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, την αριστερά με τη σημερινή της μορφή θα την έχει φτύσει γιατί αυτή η αριστερά δεν κάνει τίποτα για να γίνει το δίλλημα ξεκάθαρο και κατανοητό.
    Και είναι πράγματι κρίμα να μην δίνεται από πουθενά φως, να μην ακούγεται από πουθενά ένα ξεκάθαρο μήνυμα και οι αριστεροί να τείνουν όλο και πιο πολύ προς την κατάθλιψη, ανήμποροι να αντιδράσουν αφού η «ηγεσία» μας έχει εγκλωβίσει σε ατέρμονες συζητήσεις για τα spreads και χίλιες δυό άλλες μαλακίες.

  8. Ο/Η Kavouras λέει:

    «…είναι το μοναδικό κόμμα-πολιτική συμμαχία- παγκοσμίως που έχει βγάλει ως απόφαση 3ης συνδιάσκεψης την εκτέλεση των αποφάσεων της 1ης. Τί να λέμε τώρα;;;»

    χαχαχαχαχα

    και που να δεις στη 4η τι έχει να γίνει. Θα βγει η φοβερή απόφαση να υλοποιηθούν οι αποφάσεις της 3ης που λόγω της δυσκολίας που εχει να εξηγηθεί θα πρέπει να ανατρέξουμε στη 1η και επειδή στη 1η ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολιτική συμμαχία και δεν μπορούσε να βγάλει αποφάσεις το συμπέρασμα είναι ότι δεν υπάρχει απόφαση.

    Θα μπορούσε ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α να λέγεται και
    Συνασπισμός Ριζοσπαστικών Αποφάσεων

  9. Ο/Η soulatsadoros λέει:

    20/4 1967 γραφτηκε το γιατι δεν θα γίνει η Χουντα απο τον Κυρκο.
    20/4/2010 γράφτηκε απο τον ΄΄ερυθρόδερμο΄΄ γιατί δεν θα έρθει ο μηχανισμός στήριξης. Πάντως ήταν πιο εύστοχος. Άντεξε η εκτίμηση 2 μέρες παραπάνω

  10. Ο/Η ερθρόδερμος λέει:

    Γιατί νομίζεις soulatsadore οτι «τά έχουμε δεί όλα», ότι όλο το σενάριο ότι εκτυλίχτηκε?
    Μέχρι τώρα η αίσθηση που δημιουργείται είναι ότι αυτή η κυβέρνηση είναι ανίκανη, άντε και όλες οι προηγούμενες. Φοβάμαι ότι δεν είναι,είναι κάτι πολύ χειρότερο. Το IMF απλώς απαιτείται για να επιβληθούν τα μέτρα και τα επόμενα (μια μικρή γεύση στις σημερινές δηλώσεις Αλέκου Παπαδόπουλου) που θα επιβληθούν δήθεν λόγω του IMF. Ο φτηνός δανεισμός μπορεί τώρα ακολουθήσει σαν αποτέλεσμα αυτών των κινήσεων. Και η μοναδική πραγματικότητα θα είναι ότι τίποτα απ όλα αυτά δεν έγινε από ατυχία ή ανικανότητα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s