ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ – ΔΕΥΤΕΡΑ 19/4 6μ.μ.

Posted: 19/04/2010 by ΔΟ in Uncategorized


Καλούμε τους εργαζόμενους/ες σε μαζική και μαχητική συμμετοχή στη συγκέντρωση – αποκλεισμό του Υπουργείου Οικονομικών, που διοργανώνει αύριο Δευτέρα, 19/4, στις 6 μμ, στο Σύνταγμα ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων ιδιωτικού και δημοσίου τομέα για να διαμαρτυρηθούμε για την παρουσία του κλιμακίου ΔΝΤ – ΕΕ στη χώρα μας.
Θεωρούμε τους εκπροσώπους του σφαγείου του ΔΝΤ ανεπιθύμητους στη χώρα μας, γιατί με τις συνταγές τους οδηγούν το λαό και τη νεολαία στην ανεργία και στην φτώχεια, την κοινωνική ασφάλιση και τις εργασιακές σχέσεις σε διάλυση και το δημόσιο πλούτο δε γενική εκποίηση.
Η εξέγερση του λαού και της νεολαίας και η κοινή δράση της Αριστεράς είναι ο μόνος τρόπος να τους σταματήσουμε.
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
Αθήνα 18/4/2010
Το Γραφείο Τύπου

ΔΙΚΤΥΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Σχόλια
  1. Ο/Η ELIAS KARAVOLIAS λέει:

    Να απεργήσουμε,να μην εργαστούμε,να διεκδικήσουμε. να κινήσουμε την μηχανή της διαμαρτυρίας…

    Συμφωνώ, όπως όλοι μας άλλωστε! Αλλά κάποτε πρέπει να γυρίσουμε και τον τροχό της οικονομίας, τον ιμάντα του κέρδους, τον αγωγό της υπεραξίας. Να διαδηλώσουμε, αλλά πρέπει και να στοχαστούμε ,να μελετήσουμε , να προτείνουμε το Εφικτό…

    Και απο αύριο , να ξανακαθήσουμε στα σύγχρονα εργοστάσια παραγωγής: σε τράπεζες ,γραφεία, πολυεθνικές, δημόσιες υπηρεσίες (ακόμη στα ατομικά μας μαγαζάκια που θέλουμε να τα μεγαλώσουμε αλλά οι λογαρισμοί και η έλλειψη ρευστότητας δεν μας αφήνουν )ωστε να εισφέρουμε τον χρόνο μας στο απρόσωπο εργοδοτικό καθεστώς, στο αντικοινωνικό και παρασιτικό κύκλωμα των τοκογλύφων της χρηματιστηριακής διεθνούς και των πολιτικών τους νταβατζήδων…

    Χρειάζεται να κατανοήσουμε τον μηχανισμό κοινωνικής νεύρωσης και ατομικών εμμονών, που γεννάει ο όψιμος σημειο-καπιταλισμός: χρήμα, ηδονή του κέρδους και του status, εικόνες και θεάματα εμποδίζουν την αληθινή ευημερία και εγκαθιστούν δομές επίπλαστης ευφορίας.

    Στην ροή της καθημερινότητας, όπου δυστυχώς το άτομο σταματά να σκέφτεται με όρους ουμανιστικής και σοσιαλιστικής ηθικής, αλλά υιοθετεί την τηλεοπτική και αυτοκινιτιστική ταχύτητα, στους δρόμους, στα γραφεία, στα κινητά και στους καναπέδες , νεκρώνουν οι νευρώνες μεταβίβασης της Λογικής και ενεργοποιούνται αυτοί του άγχους και της αλλοτρίωσης.Και η Πολιτική, εξαντλείται για τον καθένα , μπροστά στους λογαριασμούς του και στην ακρίβεια, μπροστά στο χάσμα του θέλω με το μπορώ…

    Ζούμε πάνω σε σεισμικές μετατοπίσεις στο σύστημα του καπιταλισμού και αφορούν δυο τεκτονικές πλάκες οι οποίες στοίβαζαν την απληστία και την αλαζονεία των μεσαζόντων, των συμβούλων, των όψιμων ηλεκτρονικών τραπεζιτών και κερδοσκόπων. Τα private equities, τα hedge funds, τα venture capitals φοράνε την……κουκούλα (!) και οι δήθεν επόπτες των αγορών δεν το στοιχειοθετούν αυτό ως ποινικό αδίκημα! Πιο απλά: χρειάζεται να ποινικοποιηθούν τα black boxes (μαύρα κουτιά )των αποδόσεων σε όλα τα επενδυτικά οχήματα ,ώστε να σταματήσουν να γίνονται ΄΄νταλίκες με φρένα…σπασμένα ΄΄και μας παρασύρουν όλους!

    Για να το πούμε ακόμα πιο ξεκάθαρα : αν δεν αναλύσουμε την νεύρωση που γεννά η καλυμμένη πάλη των τάξεων, η κρυμμένη κοινωνική ανισότητα, αυτή που υπάρχει στο ατομικό μας υποσυνείδητο, τοτε δεν θα μπορέσουμε ως κοινωνίες να σχηματίσουμε τις δομές του Νέου Καπιταλισμού που ψάχνου οι ηγεσίες των ισχυρών κρατών!

    Για να το πούμε ακόμα πιο ξεκάθαρα : αν δεν αναλύσουμε την νεύρωση που γεννά η καλυμμένη πάλη των τάξεων, η κρυμμένη κοινωνική ανισότητα, αυτή που υπάρχει στο ατομικό μας υποσυνείδητο, τοτε δεν θα μπορέσουμε ως κοινωνίες να σχηματίσουμε τις δομές του Νέου Καπιταλισμού που ψάχνου οι ηγεσίες των ισχυρών κρατών!
    Γιατί τελικά , δεν ήταν ο Τρίτος Δρόμος του Μπλέρ ,ούτε φυσικά η επικίνδυνη πολιτική χάρτινου πλούτου του Κλίντον και φθηνού χρήματος του Γκρίνσπαν, σωστές μακροχρόνιες επιλογές πολιτικής διαχείρισης.
    Ούτε η σοσιαλδημοκρατική προσπάθεια των Γάλλων ,του Σημίτη, των Ιταλών κεντροαριστερών τα προηγούμενα χρόνια ,αποδείχτηκαν μακρόπνοες βάσεις ευημερίας των κοινωνιών

    Σεβαστές επιστημονικές φωνές των Οικονομικών (ι Κρουγκμαν, Στιγκλιτζ, Σεν, κ.α ) δεν μπορούν τελικά να νικήσουν την Οικονομία της Επιθυμίας και τα Χρηματιστήρια των Ηδονών Κέρδους! Ο καπιταλισμός θα έχει πάντα έναν καλυμμένο νεοφιλελευθερισμό να κερδίζει στα σημεία ,εκτός και αν επικρατήσει μια εναλλακτική πολιτική, με πυρήνα την διαχείριση των ατομικών απολάσυεσων:

    »Αυτό που έχουμε σήμερα δεν είναι τόσο πολύ η ΠΟΛΙΤΙΚΗ της απόλαυσης, όσο, για την ακρίβεια, η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ (η διοίκηση) της απόλαυσης, η οποία με τη στενή έννοια είναι μια μετα-πολιτική πράξη..’’, έγραψε πρόσφατα ο σλοβένος διανοούμενος Σ.Ζίζεκ

    Αυτή η διαχείριση αυτή κρύβεται πίσω απο τους ψυχρούς αριθμούς των αγορών και της πολιτικής , εκεί θα παιχθεί το στοίχημα του μέλλοντος: να μεταφέρθεί στις μάζες ή σύγχρονη αξία της αδογμάτιστης μαρξιστικής θεωρίας και η πρακτική και χρήσιμη πλευρά της στο άτομο και στην κοινωνία.

    Το σύμπτωμα της διεφθαρμένης οικονομίας ,δεν είναι τίποτα άλλο,παρά το σύμπτωμα της νευρωτικής συλλογικής μας ταυτότητας. Η ελληνική οικονομία, δεν πέρασε ποτέ απο το βρεφικό σταδιο του καθρέφτη,ωστε να τρομάξει μπροστα στον μεγάλο Αλλο(παγκοσμιοποιηση).Στέκομαι στις γνωστές παθήσεις, στην έλλειψη συλλογικών συμφωνιών,συναινετικών μέτρων: δεν έχει η νεοελληνική ιδιοσυγκρασία καμία σχέση με την κοινή προσπάθεια αλλά με την εξατομικευμένη-οχι ατομική-επιχειρηματικότητα ( κάποτε ειχα προσεγγίσει το νοσηρό φαινόμενο της μανιακής ιδρυσης επιχειρήσεων απο όλους για όλα…)

    Η ελληνική οικονομία δεν είναι ο μεγάλος ασθενής: είναι το φυσιολογικό σύμπτωμα της νευρωτικής νεοελληνικής κοινωνίας.Η υψηλή διαφθορά, η χαμηλή ανταγωνιστικότητα ,το ΑΕΠ, η ανάπτυξη, αποτελούν τα τελευταία ζητουμενα στο μυαλό όλων. Η χώρα δεν είναι αυτό που μας δείχνουν τα ΜΜΕ: η Ελλάδα , πάσχει απο νεύρωση επιτυχίας και σχεδόν όλοι, ζουν για να συμμετέχουν στο σύμπτωμα! Απλώς ,για άλλη μια φορά θα ξανακαθήσουμε κάπως ψευδαισθητικά πάλι, στο ντιβάνι της μεταβίβασης : οι ισχυροι νευρωτικοί της εξουσίας θα μας φλομώσουν με τα συμπτώματα της μαζικής προσπάθειας(το απέραντο φρενοκομείο, δεν πεθαίνει ποτέ)

    Δείτε για παράδειγμα τις επιτπωσεις της υποβάθμισης! Τί είπαμε μέσα μας;

    »Επιτέλους, μας έριξαν την πιστοληπτική μας ικανότητα! Η διεθνής των κερδοσκόπων έδρασε και πάλι ωστε να μειωθεί η φερεγγυότητα του ελληνικού δημοσίου και να πέσει κατηγορία ο δείκτης βιωσιμότητας του χρέους μας!

    Στην καρδιά του αδυσώπητου trading oμολόγων/χρέους, εμφανίζεται και η απόφαση των »δικαστών» του μεγάλου κεφαλαίου. S&P,Fitch και όλοι οι πιστοί ακόλουθοι του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας( που για δεκαετίες έθρεφαν δικτατορίες σε φτωχές κοινωνίες) τώρα θρέφουν με κέρδη και …ποντάκια στα spreads ,τους κατόχους και τους dealers των ομολόγων του εθνικού μας προιόντος (αυτό παράγουμε:δημόσιο χρέος)!

    Εδώ και 2,5 χρόνια απειλείται με πτώχευση η χώρα της γεμάτης παραλιακής οδού, των γεμάτων καφέ και των ξενυχτάδικων, η κοινωνία του εύ ζην! Δεν πτοούμαστε κύριοι! Πτωχεύστε μας! Κανείς στον κόσμο σαν εμάς δεν ξέρει οτι η …φτώχεια θέλει καλοπέραση!

    Εμείς, ακόμη και αν μάς στείλετε σε ΒΒΒ– και κάτω απο το μηδέν δηλαδή, πάλι πρώτο τραπέζι θα καθήσουμε, σχεδόν όλοι!Αν τα ταμεία του κράτους κηρύξουν στάση πληρωμών, το δικό μας το πορτοφόλι θα τα βγάλει πέρα, αξιότιμοι κύριοι ελεγκτές!Δεν μας πιανει το auditing που κάνετε, ούτε και η κοστολόγησης σας μας φοβίζει!Ξορκίζουμε τον θάνατο με δικό μας benchmarking,με δικό μας Ατομικό Χρεός, άσχετο απο το δημοσιονομικό των ανίκανων πολιτικών μας!

    Θα ζήσουμε υποβαθμισμένοι, αλλά πάντα θα διασκεδάζουμε αγαπητοί κύριοι της Fitch! To ξένο και δανεικό χρήμα δεν μας ενδιαφέρει! Ζούμε αλληλοεξαπατώμενοι, είμαστε η κοινωνία της σιωπηρής συνωμοσίας, που δανειζόμαστε απο το δικό μας μέλλον, οχι το δικό σας! Την δική μας λογική δεν θα την υποβαθμίσετε ποτέ! »

    Συμπέρασμα

    Ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση αργού θανάτου των ατομικών επιθυμιών και των συλλογικών οραμάτων. Στην μηχανική των οικονομικών συστημάτων, δεν υπάρχει στρατηγική που να μπορεί σήμερα να γυρίσει σωστά τους ιμάντες του κέρδους και να αναδιανείμει πλούτο στις μάζες.

    Επειδή το εξωτερικό συστημικό άγχος της υπερπροσπάθειας μετοικεί σε μεγάλο βαθμο εντός της διχασμένης μας υποκειμενικότητας, μεγαλώνει ο ατομικός φόβος μιας αποτυχίας ή της χρεοκοπίας ψυχής και περιουσιών…

    Η δομική οικονομική κρίση στηρίζεται και στην ενδοψυχική εμπλοκή, στην νευρωτική διαστολή των ατόμων, που απεικονίζεται στην δήθεν συλλογική νοημοσύνη των ΜΜΕ,ως μια κατάσταση παθητικής αποδοχής των δρώμενων(οι κοινωνίες σερβίρουν στα μέσα αυτά που τις αποχαυνώνουν. ο Μαρξ,εάν υπήρχε στην εποχή του η τηλεόραση, θα την όνομαζε-υποθέτω- μέσο παραγωγής υπερεξουσίας( κεφαλαιοκρατών και πολιτικών).

    Η επικληση μιας πολιτικής , ως ιδεολογία και κινηματική συμβολοποίηση κοινωνικής δικαιοσύνης, δεν μπορεί να αποσοβήσει δομικές ανισορροπίες διοτι μετέχει σε αυτές, είναι μέρος της δομημένης και συντεταγμένης πολιτειακής οργάνωσης των κοινωνιών.

    Επιτέλους, ας θυμηθούμε την μεγάλη μαρξιστική συμβολή στην α-δυνατότητα του οργανωτικού Συμβολικού θεάτρου της ανατροπής: η προτροπή για για τους προλετάριους να ενωθούν, ηταν περισσότερο σαν ευχή του γεροΚάρολου, μάλλον απωθημένη, προιόν της εσχατολογικής του προσέγγισης για την συλλογική νοημοσύνη των καταπιεσμένων ,την ασυντόνιστη δράση των ατόμων που εξεγείρονται στους αδυσώπητους νόμους της Αγοράς.

    Ξεκινώντας απο μια αυτονόητη αποδοχή της οικονομικής πραγματικότητας, οτι τα συναλλακτικά ήθη διαμορφώνουν και διαμορφώνονται απο τους ατομικούς ψυχισμούς και την επίδραση του Συμβολικού στην επιθυμητή -καταλήγουμε να ψηλαφούμε την σχεδόν ιδεατή και εξω-συμβατική με τις ηθικές νόρμες , εξατομικευμένη σχέση με το χρήμα, όπως αυτή σχετίζεται με τις λακανικές θεωρήσεις.

    Π.χ την έννοια του Αλλου στην οικονομική συμπεριφορά, θα ηταν προχειρότητα να την ταυτίσουμε με την θεοποίηση της επιθυμίας για κέρδος ή συσσώρευση πλούτου, αν και πρόσφατες προσεγγίσεις του λακανικού ακαδημαικού κοινού, φαίνεται να καταλήγουν στην αναλυτική προβληματική για την ψυχική εξουσία του χρήματος.

    Να επισημάνουμε την πολύ σημαντική ζιμμελιανή( G.Zimmel, γερμανός κοινωνιολόγος του 20ου αιώνα)προσέγγιση για την Φιλοσοφία του Χρήματος( 1900)όπου σχεδόν μας εισάγει στην οικονομική πραγματικότητα ως σκηνικό πάθους και αναπαράστασης.

    Η φρουδική και λακανική (Z.Lacan, μαθητής του Freud ) προσέγγιση του Οικονομικού δεν υφίσταται ξεχωριστά απο την ιδεολογική και πολιτική ψυχοπαθολογία και ανάλυση διοτι υπόρρητα εννοείται στους μηχανισμούς που διαμορφώνουν την επιθυμία του υποκεiμένου. Με βάση την Μηχανική των Επιθυμιών ,μέσω του Ντελέζ και του Μπωντριγιάρ, μπορούμε να συσχετίσουμε -οσο είναι εφικτό- την εξουσιαστική δομή της επιθυμίας κέρδους με το Επιθυμητό.

    Εάν σήμερα απομυθοποιήσουμε το Μεγάλο Κεφάλαιο ως δαιμονιακό και πυρηνικό κομμάτι της καπιταλιστικής πραγματικότητας -χωρίς να απορρίψουμε την μαρξιστική φιλοσοφία περί φετιχισμού χρήματος και εμπορέυματος- τότε μπορούμε να δούμε την συμβολική διάσταση της χρηματικής επιθυμίας ως παράγοντα ψυχοπαθολογίας του υποκειμένου.

    Τόσο η αλτουσεριανή(L.Althusser) όσο και η φουκωική(Μ.Foucault) έννοια της καθυπόταξης, έξοχα προσαρμοσμένη στην σύγχρονη εκδοχή του ατομικού ψυχισμου απο την J:Badler, μας θυμίζουν οτι η έγκληση του Άλλου είναι ουσιαστικά ο φορέας της αυτοαναφοράς ως ψυχικό προαπαιτούμενο εξουσιαστικής κυριαρχίας. Αν τώρα μεταβούμε σε επίπεδο ανάλυσης του συμπεριφορικού μοντέλου των ατόμων στην Οικονομία,όπου η υπερχρέωση και η υπερκατανάλωση, ως σημαινόμενα/ φαντασιακά άγχη με τις θανατερές τους σημειολογικές θέσεις στους ατομικούς ιδεοψυχαναγκαστικούς κόσμους,τότε θα αντιληφθούμε την καθυπόταξη ως προγενέστερη της νέυρωσης για ανταπόκριση στο κάλεσμα του συμβολικού μέσου κοινωνικής καταξίωσης και πλούτου, του χρήματος δηλαδή.

    Κοινωνίες και άτομα,υποβάλλονται για πολύ καιρό στον τρόμο της έλλειψης ρευστότητας και στην μελλοντική αβεβαιότητα πιστωτικών ονείρων και ελπίδας, απορροφώντας τον δημοσιονομικό τρόμο που εξαπολύουν τα ΜΜΕ, και σωματοποιώντας-ατομικά και συλλογικά – τις νευρώσεις επιβίωσης που αντικαθιστούν πλέον τις νευρώσεις επιτυχίας των προηγούμενων δεκαετιών.

    Χρήσιμο είναι λοιπόν να προσεγγίσουμε την ψυχοπαθολογική εκδοχή της ταξικής νεύρωσης και το σύμπτωμα πλουτισμού υπο το πρίσμα της εντεινόμενης οικονομικής ανασφάλειας, αποτυπώνοντας κάπως επικίνδυνα φυσικά, την λακανική τρισδιάστατη κατηγοριοποίηση του ψυχικού κόσμου( Συμβολικό-Πραγματικο -Φανταστικό) και διεισδύοντας στον διαστροφικό πυρήντα της επιθυμίας, με το πάντα χρήσιμο και διαχρονικό βυθόμετρο της μαρξιστικής ανάλυσης για φετιχισμό και αλλοτρίωση, όπως αυτά εμφανίζονται στους ψυχικούς κόσμους των σημερινών ανασφαλών και απο-ιδεολογικοποιημένων στην πλειοψηφία τους ατόμων.

    Θα έλθει μια στιγμή που πρέπει να βάλεις τέλος στο ψευδαισθητικά αναγκαίο μεροκάματο,στα μηνιαία τέλη ψυχοθεραπείας των νευρωτικών οραμάτων για υπερκέρδη απο μυθομανείς αυτοεξαπατώμενους νεοέλληνες, και θέλει τόλμη για να τους πετάξουμε τις μασκες τους στα μούτρα τους…

    Μην ξεχνάτε,οτι η Οικονομια είναι το τεράστιο τραπέζι του μπιλιάρδου για τους τζογαδόρους ψευδοαξιών, ένα τεράστιο στοίχημα στην αγορά των ηδονικών συναλλαγών και των παρασιτικών τιμών, αφού χιλιάδες άνθρωποι » φτιάχνονται» με προσδοκώμενες συνέργιες ποσών ,ιδεών, αδειοδοτήσεων, συμβολαίων ! Νοητική λογιστική, αυτή πρέπει δυστυχώς να ξανασπουδάσουμε !

    Ολοι χρωστάνε στον οικονομικό ορθολογισμό , το τέλος αυνανισμού τους, το ασφάλιστρο της νέυρωσης τους για εύκολο πλουτισμό. Ομως η ζωή , δεν εξισορροπεί εύκολα επιθυμίες με συναλλαγές…

    Ευχαριστώ!

    Ηλίας Καραβόλιας
    Βehavioral Economics Lecturer

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s