Ας μην λείψει κανένας

Posted: 25/04/2010 by Γιάννης Χ. in Κινήματα
Ετικέτες:

Σχόλια
  1. Ο/Η Stranger λέει:

    Yπογράψτε για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος

    http://strangejournal.wordpress.com/2010/04/26/υπογραψτε-για-το-δντ/

  2. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Περιφρούρηση και αλυσίδες στις πορείες.

  3. Ο/Η Κανένας ή Οδυσσέας Δεσμώτης λέει:

    Πάντως στην πορεία της Παρασκευής τα ΜΑΤ «συνόδευαν» την πορεία ενώ μπροστά στο Bershka, στο Zara, στον Ιανό – που ήταν δεδομένο ότι θα γινόντουσαν σπασίματα και αρά εκεί είχε νόημα να «κάνουν τη δουλειά τους»;-) – τα είχαν αφήσει αφύλακτα.

    Ο.Ε.Δ.!!!

  4. Ο/Η redpunk67 λέει:

    Άλλη μία απογοητευτική πορεία. Οι γνωστοί «συνήθεις ύποπτοι». Ένας υγιεινός περίπατος στο κέντρο της Αθήνας. Ελάχιστος κόσμος στα σωματεία (λίγο παραπάνω είχαν οι εκπαιδευτικοί), η ΑΔΕΔΥ ήταν… ένα πανώ με 10 άτομα, τα αριστερά μαγαζάκια περιχαρακωμένα στα πανώ τους (ο ΣΥΡΙΖΑ εξαφανιζόλ – μόνο πανώ συνιστωσών) και οι αναρχικοί ξεκίνησαν την πορεία τους μισή ώρα αργότερα με… άλλο θέμα όμως (τον Δημητράκη).
    Είναι φανερό! Τα υπάρχοντα σχήματα και της αριστεράς και της αναρχίας είναι ανεπαρκή. Δεν μπορούν να δώσουν μία προοπτική στον κόσμο. Δεν μπορούν να εμπνεύσουν την ελπίδα – εξού και ο κόσμος δεν κατεβαίνει στις πορείες.
    Σήμερα που ξεκινάει μία μαύρη εποχή για τη χώρα χρειάζεται ΚΑΠΟΙΟΣ να πει τα πράγματα με τ’ όνομά τους! Φτάνουν πια οι ατέρμονες συζητήσεις! ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΡΑ! ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΣΤΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ!
    Αυτοοργάνωση παντού – στις γειτονιές, στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς. Ο κόσμος της εργασίας είναι ανάγκη να πάρει την υπόθεση στα χέρια του. Καμιά κομματική ή συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν μπορεί να δώσει διέξοδο.
    Ας είναι η απεργία της 5ης Μάη αρχή μιας γενικότερης κινητικότητας. Ας μην μείνει πάλι μια ντουφεκιά στον αέρα. Όλα τα σφυριά μας πρέπει να χτυπάνε για την επιτυχία της, και, κυρίως, για τη συνέχισή της.

    • Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

      Πράγματι κανείς δε μοιάζει ικανός να προσελκύσει κόσμο – γιατί όμως; Μήπως επειδή κανείς δεν έχει Πρόταση (ή δεν τολμά να τη διατυπώσει φοβούμενος το πολιτικό κόστος); Απεργίες, καταλήψεις, εξεγέρσεις κλπ είναι μέσα, όχι σκοποί – οι τελευταίοι είναι που λείπουν. Σχεδόν σε όλες τις δηλώσεις στελεχών (μικρών & μεγάλων), αρθρογράφων, διανοουμένων κλπ του χώρου, διακρίνω μια προσπάθεια προστασίας κάποιων ταμπού/ιερών αγελάδων (πχ Ε.Ε., ΟΝΕ, μη-χρεοκοπία κλπ). Ίσως κατά βάθος υπάρχει ο φόβος ότι η αποκάλυψη της πραγματικής κατάστασης και των σκληρών εναλλακτικών λύσεων θα ‘χει πολιτικό κόστος. Το να πεις, φερ’ ειπείν, ότι έτσι κι αλλιώς θα χρεοκοπήσουμε (στάση πληρωμών κλπ), αλλά αυτό θα γίνει είτε με ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ όρους, αποτελώντας αρχή μιας άλλης πολιτικής, είτε με τους όρους του κεφαλαίου, θα ξεβολέψει όσους βαυκαλίζονται με την ιδέα ότι μια αριστερή λαϊκή εξουσία ΣΗΜΕΡΑ, θα διατηρούσε το ίδιο επίπεδο υλικής ευημερίας των μεσαίων (και άνω) στρωμάτων, εν μέσω διεθνούς «πολέμου» κι αντιδράσεων! Ο αγώνας για μια κοινωνία ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και πραγματικής αναδιανομής πλούτου θα ‘ναι αναγκαστικά τραχύς και επίπονος – καμμία σχέση με τηλεοπτικής χρήσης ευκολίες & τσιτάτα. Φυσικά, αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά να πείσεις ότι αξίζει τον τόπο, το προσπαθείς -αλλιώς βολεύεσαι με συνθήματα εκτόνωσης, πορείες ρουτίνας και φατριαστική περιχαράκωση (ενώ ενδόμυχα εύχεσαι ίσως να μην καταρρεύσει τελείως το σύστημα, τουλάχιστον όχι ακόμα, καθότι ζόρικος ο σοσιαλισμός και το χτίσιμό του, ενώ ο παλιοκαπιταλισμός έχει και τις βολές του…)

  5. Ο/Η Γρηγόρης λέει:

    συμφωνώ και με τους δύο παραπάνω συντρόφους. η πορεία ήταν ρετρό και εμείς απομηνάρια μιας άλλης εποχής …
    είμαστε βιαστικοί και με το δίκιο μας. είμαστε μπροστά σε τετελεσμενα γεγονότα και ασφυκτιούμε…δεν καταλαβαίνουμε γιατί αυτή η ησυχία γιατί αυτή η ηττοπάθεια; να είναι η νηνεμία πριν την καταιγίδα; φαίνεται ότι όλα είναι ρευστά ωστόσο αυτό το ΝΕΟ τι θα είναι; ένα νέο κίνημα πιο ριζοσπαστικό πιο συμμετοχικό χωρίς κομματικές στοιχίσεις και περιχαρακώσεις; και τι θα διεκδικεί; πως με ποια μέσα; και πως θα σταθεί χωρίς το λόγο της αριστεράς; θα έχει αρμούς, δομή, λόγο; ξαφνικά θα ξεφυτρώσουν σαν μανιτάρια οι συνειδητοποιημένοι επαναστάτες που μας κρατούσαν μούτρα τόσο καιρό γιατί έβρισκάν παροχυμένα τα συνθήματα μας; γιατί τους καπελώναμε; αμφιβάλλω. Εμείς είμαστε. τώρα. τιποτα παραπάνω. τίποτα λιγότερο. αύριο μπορεί να είναι καλύτερα μπορεί να μάθουμε νέες λέξεις να αποκτήσουμε νέους συντρόφους και οράματα με σάρκα, αλλά σήμερα είμαστε εμέις μόνο και είναι δύσκολα. τελεία.
    Σήμερα στην πορεία αισθανόμουν μια περίεργη βοή κάτι σαν θραύσματα λόγου, σαν να μπερδεύονταν οι λέξεις και να έβγαιναν παραμορφωμένες. μια υπόκωφη αισιοδοξία…ο σκοτεινός αχός της βίας που δεν τολμά δεν πιστεύει και κάτι άλλο θέλει να γίνει; δημιουργία;
    και όμως για κάποιους σημερα είναι αδύνατο, στο σοσιαλισμό σίγουρα. μεσσιανισμός. όχι εμείς αλλά κάποιοι άλλοι. μεσσιανισμός και αυτό…και εγώ έτσι την πατάω κατεβαίνω στην πορεία με τη ελπίδα ότι σήμερα θα γίνει χαμός αλλά τίποτα. αλλά και αν γίνει χαμός… θα γίνει κάτι; το δεκέμβρη του 2008 έγινε και φτάσαμε στο 2010…
    για να το μαζέψω λίγο ο κόσμος χρειάζεται πέντε αιτήματα κοινά που θα συμφωνήσει το σύνολο της αριστεράς και θα θελήσει να παλέψει για αυτά με δύναμη και αυτοθυσία. έτσι θα πείσουμε τον κόσμο. ο εχθρός μας είμαστε εμείς. μήπως πρεπει να αρχίσουμε να μπουκάρουμε στα γραφεία του συν και του κκε και να τους αρχίσουμε στις συντροφικές σφαλιάρες μπας και συνέλθουν; ασ το κάνουμε. διαφορετικά ας πορευτούμε χωρίς αυτούς. ας προσπαθπησουμε όμως πρώτα πιο δραστικά για την ενότητα. ακόμα και να ξεσπασει καταιγίδα χωρίς εμάς ή με εμάς κομπάρσους δεν είναι σίγουρο ότι θα έχει αίσια κατάληξη χρειαζόμαστε τον ουμανισμό και τη λογική της αριστεράς αλλά και το θάρος και την πίστη μιάς άλλης εποχής.
    να με συγχωρείτε για το ακατάστο της σκέψης αλλά αυτά είχα.

  6. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ. Αυτή είναι η μόνη αριστερή λύση. Όσοι κινδυνολογούν μήπως χάσουμε το ευρώ την ΕΕ και τις κρατικές επιχορηγήσεις στα κόμματα, είναι είτε πουλημένοι-βολεμένοι γραφειοκράτες, είτε φοβισμένοι μικροαστοί που έχουν κάτι να χάσουν…δεν είναι αριστεροί…Αν η αριστερά είναι πουλημένη ή βολεμένη, να πάρουμε μόνοι μας την υπόθεση στα χέρια μας: http://avantgarde2009.wordpress.com/2010/04/23/%ce%bf%ce%bc%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%af%ce%b1-%cf%87%cf%81%ce%b5%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1%cf%82-%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%cf%86%cf%85%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b7/

  7. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Γιατί η πρόταση του Αλαβάνου για δημοψήφισμα για τα μέτρα και για ΔΝΤ δεν προχωράει; Γιατί δεν συλλέγονται και από εδώ υπογραφές; Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

  8. Ο/Η kavouras λέει:

    Ερωτήσεις προς Γιάννη Κ. και redpunk67… έτσι για να γίνεται κουβέντα.

    1. Τι σας κάνει να πιστεύεται ότι ο κόσμος είναι διατεθειμένος να συμμετέχει και να κάνει αυτά που προτείνεται;

    2. Τι πραγματικά σημαίνει η Στάση Πληρωμών; Έχω διαβάσει κάποια άρθρα (καζάκη, λαπαβίτσα) που ναι μεν υποστηρίζουν πειστικά ως ένα βαθμό τη στάση πληρωμών αλλά που δεν περιγράφουν ούτε στο ελάχιστο τι σημαίνει αυτό για την οικονομία της ελλάδας. Δεν θέλω να μου περιγράψουν τον σοσιαλισμό… αλλά την επόμενη μέρα, εβδομάδες, μήνες, χρόνια μέχρι που να φτάσουμε στο σοσιαλισμό.

    Ένα ερώτημα γενικά για όσους σχολιάζουν στο μπλογκ.

    Πόσο πιθανό ή απίθανο θα ήταν να έχουμε ένα θερμό έως πολύ θερμό επισόδειο με τους «γείτονες», το οποίο θα μπορούσαν να επιβάλλουν κάποιοι, στην περίπτωση που η ελλάδα επέλεγε τη στάση πληρωμής; Δεν ξέρω αν έχω μεγάλη φαντασία αλλά μου «καρφώθηκε» η απορία τι θα σταματούσε τις «παντοδύναμες αγορές» να το κάνουν; Νομίζω ότι καλοθελητές υπάρχουν στην περιοχή μας ή όχι.

    • Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

      1) Ο κόσμος (ποτέ) δεν «είναι διατεθειμένος» για ζόρια κι αγώνες, «εμείς» τον κάνουμε, πείθοντας και κινητοποιώντας τον. Γι αυτό όμως χρειάζεται και ηγεσία που παίρνει πρωτοβουλίες κι επιμένει (αντί να εξαντλείται σε πυροτεχνήματα).
      2) Η επόμενη μέρα, βδομάδες, μήνες, χρόνια θα ‘ναι ΔΥΣΚΟΛΑ μετά τη στάση πληρωμών! Το ίδιο δύσκολα ίσως με τα χρόνια που έτσι κι αλλιώς μας περιμένουν (επί… καπιταλιστικής χρεοκοπίας). Το θέμα είναι αν η αριστερά είναι διατεθειμένη να προσπαθήσει να πείσει ότι αξίζει τον κόπο να αγωνιστείς για να ζήσεις σ’ ένα κόσμο πιο δίκαιο – και προς το παρόν μάλλον την τρομάζει αυτή η προοπτική.
      Για το «θερμό επεισόδιο»: δεν αποκλείεται, αν και μάλλον θα συνέφερε τον Ερντογάν να παρουσιαστεί σαν «υπεύθυνη δύναμη» της περιοχής, που δεν εκμεταλλεύεται (με τέτοιο τρόπο) καταστάσεις – ταιριάζει και με την εικόνα που προβάλλει τελευταία.

  9. Ο/Η redpunk67 λέει:

    Σύντροφε Κάβουρα, η αλήεια είναι ότι προς το παρόν τίποτα δεν δείχνει ότι ο κόσμος είναι διατεθειμένος να εξεγερθεί. Όμως υπήρχε κάτι που έδειχνε στις 5 Δεκεμβρίου 2008 τι θα ακολουθούσε το βράδυ της επομένης;
    Προσωπικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό στα οικονομικά θέματα. Έτσι δεν μπορώ να κρίνω ποια από όλες τις προτάσεις που έχουν κατά καιρούς ακουστεί για το ξεπέρασμα της κρίσης είναι η πιο σωστή. Η «στάση πληρωμών» μου φαίνεται απλώς λογικότερη.
    Το θέμα για μένα είναι άλλο. Ότι όλες οι προτάσεις από μόνες τους δεν δίνουν συνολικότερη διέξοδο. Απλώς μας επαναφέρουν στην προτέρα κατάσταση.
    Άρα, κατ’ εμέ, πρέπει οποιαδήποτε πρόταση να συνοδεύεται με το αίτημα της συνολικής αλλαγής του συστήματος, με προτάσεις αυτοδιαχείρισης των επιχειρήσεων, με το αίτημα της γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης.
    Οι «κρίσεις» στον καπιταλισμό δεν είναι κρίσεις των καπιταλιστών αλλά των εργαζομένων. Και εάν ξεπεραστούν θα ξανάρθουν μια που η αναδιανομή του πλούτου ανάμεσα στους καπιταλιστές είναι «φυσικός νόμος».
    Θεωρώ λοιπόν ότι είναι ανάγκη να δίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις συνολική διέξοδος, που δεν είναι άλλη από την πτώση του καπιταλισμού και η δημιουργία της κοινωνίας της ελευθερίας.
    Μόνο έτσι μπορούν οι άνθρωποι να αποκτήσουν όραμα και ελπίδα γι το μέλλον. Η επαναφορά στην προτέρα κατάσταση, από μόνη της, δεν μπορεί να εμπνεύσει.

    Τώρα για το άλλο που ρωτάς σε σχέση με τους γείτονες, τι να σου πω… δεν μπορώ να ξέρω.
    Εύχομαι μια επαναστατική κατάσταση στην Ελλάδα να φέρει και μία αντίστοιχη στους γείτονες :-)

  10. Ο/Η Raindog λέει:

    Ήμουν από αυτούς που δεν ήρθαν. Θα μπορούσα να έρθω, έστω και μετά τις 19.30 που σχολάω. Δεν ξέρω αν αυτό θα είχε σημασία.

    Μη δικαιούμενος δια να ομιλώ, ίσως, θα βάλω κάποια ερωτήματα:

    Μήπως, τελικά, κάπου προχωράμε λάθος; Μήπως θα ήταν καλύτερο αντί για μια πορεία κάθε Τρίτη που είναι βεβαίως σημαντική, να μεταφέραμε την πάλη στο επίπεδο της γειτονιάς, της συνοικίας, του διπλανού σπιτιού, στο σωματείο, στις φιλικές παρέες, στο διαδίκτυο με ευφάνταστους τρόπους, στους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να τσιγκλίσουμε την νεολαία, που παρακολουθεί σίγουρα με προσοχή τις τελευταίες εξελίξεις (και που στο κάτω κάτω τους αφορά πολύ περισσότερο από εμάς, τόσο περισσότερο όσο περισσότερα προσδόκιμα έτη ζωής έχουν από εμάς);

    Και να δίναμε μετά βάρος στη σούμα όλου αυτού του πράγματος, π.χ. στην απεργία της 5ης Μάη (γιατί για την πρωτομαγιά, Σαββατιάτικο, πολύ φοβάμαι ότι δεν προκάνουμε), προκειμένου να είναι πιο δυνατή, πιο ελπιδοφόρα η παρέμβασή μας και να μην απογοητεύονται οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που παίρνουν μέρος σε μικρές πορείες, αλλά και όλοι εμείς οι άθλιοι απόντες που διαβάζουμε τα νέα από τα ΜΜΕ;

  11. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Ημουν στην πορεία της Τρίτης αλλά δεν ήταν τίποτα σημαντικό γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει αυτό που λέμε «κίνημα». Ο κόσμος στους εργασιακούς χώρους κινείται στους κανονικούς του ρυθμούς. Δεν μπαίνει σε αυτή την ιστοσελίδα ή σε άλλες να ενημερωθεί εναλλακτικά. Παρακολουθεί τις ειδήσεις και τις ενημερωτικές εκπομπές της τηλεόρασης και σχολιάζει, θυμώνει, ξεθυμώνει και περιμένει να του λύσουν τα προβλήματα οι πολιτικοί, οι διαχειριστές της εξουσίας επειδή έτσι έχει μάθει. Δεν έχει καν ακούσει για αυτοοργάνωση και δεν έχει διανοηθεί να πάρει πρωτοβουλίες, να δράσει. Δυστυχώς η δύναμη της αδράνειας και η δύναμη της συνήθειας, αλλά και η οργανωμένη προπαγάνδα δουλεύουν ενάντια σε κάθε δημιουργική και ουσιαστική πρωτοβουλία για λύση της κατάστασης. Γι αυτό πιστεύω πως η πρόταση για δημοψηφίσματα είναι καλή επειδή μπορεί με εύκολο και οικείο στον πολύ κόσμο τρόπο να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει και μου κάνει εντύπωση που δεν προχωρά και από τα πάνω.

    • Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

      Πράγματι, ο πολύς κόσμος περιμένει πάντα τον Σωτήρα, τον Μεσσία, που θα τον σώσει (χωρίς ο ίδιος να κουνήσει το δαχτυλάκι του). Το θέμα είναι να κινητοποιήσει η αριστερά μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων που θ’ αγωνιστούν, όχι απλά κρατώντας άμυνα, αλλά με προτάσεις για εναλλακτικό μέλλον. Πάντα από δυναμικές μειοψηφίες ξεκινούν οι διαδικασίες (επαναστατικές ή άλλες) -αρκεί να θέλουν κάποιοι (υψηλά ιστάμενοι) να ξεβολευτούν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s