Μια ζωή… – Χαρά Πασαντωνοπούλου

Posted: 02/06/2010 by ΔΟ in Διεθνές κίνημα, Παρεμβάσεις, Παλαιστίνη

Μια ζωή…

Ίσως, δηλαδή, και τίποτα γι’ αυτούς. Μια ανάσα, κι όμως, παλεύεις. Γέλιο, φόβος, λίγη χαρά, κλάμα, κι όμως, παλεύουμε. Ξανά φόβος. Τελικά, ίσως, τίποτα. Η παράδοση; Διπλωματικός θρίαμβος.

Δε θα μείνει όμως έτσι. Παλεύουμε πάντα…


Δεν έχει σημασία ούτε το τι, ούτε και το πώς ζεις. Μια ανέφελη ημέρα των ημερών, όλα τελειώνουν. Διότι επιβιβάστηκες σε λάθος πλοίο. Με λάθος σημαία. Και, σίγουρα, με επισφαλείς συμμάχους.

Προφανώς, η ελευθερία είναι έννοια αμφισβητήσιμη. Για τη δημοκρατία, ούτε συζήτηση. Δε φαντάζομαι σε όλο τον πλανήτη να υπάρχει αξία τόσο μεταμορφούμενη και μεταμελούμενη διαρκώς. Ακόμα και ο μυθικός Πρωτέας, υποκλίνεται μπροστά της.

Όταν, βέβαια, διέπραττες το διαρκές έγκλημα του ενεργού πολίτη, ήλπιζες σε ένα καλύτερο αύριο. Μα δε συνέβη αυτό. Συνέβη ακριβώς το αντίθετο.

Και μη με ρωτήσεις ποιος το κατάλαβε. Γιατί θα πρέπει να απαντήσω σε σένα, που δεν ξέρω ούτε το όνομά σου ως σήμερα (βράδυ της 31ης Μαΐου και 24 ώρες μετά τη φονική επίθεση των Σιωνιστών στο στόλο της ανθρωπιστικής βοήθειας για τη Γάζα) ότι από τους ηγεμονεύοντες στον τόπο αυτό, απ’ τους καταδυναστεύοντες τους -άπραγους ακόμη- λαούς της Ευρώπης, από τους δικτάτορες του λαού της Βόρειας Αμερικής, απλώς, κανείς δε γνωρίζει. Προφανώς, δεν είναι ζήτημα αντιληπτικής ικανότητας. Υπάρχουν, κυριολεκτικά, παροικούντες την Ιερουσαλήμ που καταγγέλλουν όσα δύνανται, με όσο σθένος τους επιτρέπει η γεωγραφική τους θέση.
Οι υπόλοιποι, απλώς δεν δικαιολογούνται. Ακόμα κι εγώ, αφελής και ενδεδυμένη το πέπλο της φιλελεύθερης ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ξύπνησα. Κάτι άλλο παίζεται…

Και να με, που παίρνω το θάρρος να μιλώ σε σένα. Εσένα, που έφυγες κουβαλώντας αλληλεγγύη σε έναν από τους πιο βασανισμένους λαούς της παγκόσμιας ιστορίας. Και να’ μαστε, που αγναντεύουμε –τρομαγμένοι, μα όχι μόνοι- το πλοίο σου: ένα τόσο δα μικρό σημάδι, να στέκεται ενάντια στη φουσκοθαλασσιά του παγκόσμιου φασισμού. Κι αυτή η φοβερή πινελιά (να το θυμάσαι) πλέει ακόμη στα διεθνή μας ύδατα.

Ήρθε η ώρα που δε θα φοβόμαστε πια τη φωνή μας.

Και να που φωνάζουμε – ακόμα και κάπως αργά- για όλους τους Παλαιστίνιους. Για όλους όσους έχουν ακόμη το θράσος να διεκδικούν το αυτονόητο: μια ζωή.

Είναι μια υπόσχεση αυτός ο θάνατος που δε ξέρουμε τ’ όνομά του. Και δεν είναι αυτό το μόνο τέλος που ζήσαμε σήμερα. Γιατί δεν είναι μόνο η δική σου ανάσα που κόπηκε. Τώρα, θα αρχίσει το αντίστροφο μέτρημα.

Ε Τ Σ Ι Κ Ι Α Λ Λ Ι Ω Σ,
Θ Α Ζ Η Σ Ο Υ Μ Ε Χ Ω Ρ Ι Σ Ο Σ Α Μ Α Σ Ε Ι Π Α Ν Ο Τ Ι Ε Ι Ν Α Ι
Ε Υ Τ Υ Χ Ι Α.

• ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΕ ΙΣΡΑΗΛΙΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ

• ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΜΠΟΙΚΟΤΑΖ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΙΣΑΓΟΥΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΜΕ ΝΙΚΗ.

Χαρά Πασαντωνοπούλου, εκπαιδευτικός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s