ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ – ΜΕΤΩΠΟ: Πολιτική παρτίδα για τρεις παίκτες και δύο παρατηρητές.

Posted: 15/06/2010 by ftanei_pia in Αριστερά, Παρεμβάσεις, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ
Ετικέτες: , , ,

`

Πολ Σεζάν, «Οι χαρτοπαίκτες», λάδι σε μουσαμά, 1890-92, Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι

`

Των Αναστόπουλου Ανάστου, Ζαγορίτη Δημήτρη

`

Το τέλος του συνέδριου του ΣΥΝ και όσα άρχισαν να εκτυλίσσονται αυτές τις μέρες μπροστά μας δεν δικαιολογούν βεβαιότητες και θετικές προσδοκίες.

Επίσης  δεν επιδέχονται αφ’ υψηλού αναλύσεις και a priori απαξιωτικές κρίσεις.

Επειδή, ότι συμβαίνει στον ΣΥΝ συνεχίζει να επηρεάζει σημαντικά τα πράγματα στη ριζοσπαστική αριστερά και ακόμη επειδή η σχέση μας  με τον ΣΥΝ και με το ΣΥΡΙΖΑ συνήθως λειτούργησε με συναισθηματικούς όρους, εδώ θα επιχειρήσουμε να αποφύγουμε αυτή την τάση και να εκθέσουμε κάποιες απόψεις μας με κατά το δυνατόν αντικειμενικό και ψυχρό πνεύμα ίσως και με μια δόση κυνισμού.

Οι παράγοντες του δράματος «ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ» είναι χονδρικά πέντε, τρεις παίκτες και δύο παρατηρητές..

► Παίκτης πρώτος η Ανανεωτική Πτέρυγα: Αποχώρησε σε επίπεδο κοινοβουλευτικών στελεχών και ΚΠΕ, άγνωστο αν αυτό έγινε οριστικά και ριζικά, αλλά άφησε πίσω την πολιτική της ηγεμονία εν πολλοίς διαμεσολαβούμενη από τα ΜΜΕ και όχι ως αποτέλεσμα της δύναμης των ιδεών της και της παρουσίας στις τάξεις της «προσωπικοτήτων που κοσμούν τη δημόσια ζωή». Ακόμη και οι πιο συγκαταβατικές αντικειμενικές αναλύσεις αναγνωρίζουν ότι οι ιδέες της ΑΠ δε συνιστούν λόγο διακριτής ύπαρξης ως αριστερή συλλογικότητα, γιατί αυτές οι ιδέες υπάρχουν ήδη μέσα στο ΠΑΣΟΚ και μάλιστα πιο αριστερές από της ΑΠ.

Η νομοτελειακή θέση των στελεχών της ΑΠ είναι δίπλα στους κ.κ. Μπίστη, Δαμανάκη, Ανδρουλάκη δηλαδή σε έναν αντικειμενικά παρασιτικό ρόλο ως προς τα δυναμικά κέντρα του ΠΑΣΟΚ. Η λειτουργία της όμως, έστω και εφήμερα, ως ανεξάρτητης  πολιτικής ομάδας είναι σε θέση να κινητοποιήσει το ένστικτο αυτοσυντήρησης (αν αυτό υπάρχει)  της ηγεσίας του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ ή να τους οδηγήσει σε εσωτερικό βούλιαγμα, πλήρη πολιτική ανυποληψία και διάλυση.

► Παίκτης δεύτερος, η πλειοψηφία του ΣΥΝ. Στον μετασυνεδριακό ΣΥΝ δεν φαίνεται να υποχωρεί η ενδημική υστέρηση της πάλαι ποτέ ενιαίας αριστερής πλειοψηφίας σε κάθε τι που σχετίζεται με ικανότητες άσκησης ηγεμονίας και με οτιδήποτε θα συνιστούσε  τολμηρή και ρηξιακή υπεράσπιση των όποιων ιδεών και σχεδίων της.

Φαίνεται να συνεχίζεται σήμερα η καλλιέργεια ενός παρακλητικού τρόπου απεύθυνσης στους πρωτεργάτες της διάσπασης, παράλληλα με ένα μουρμουρητό από μισόλογα και αποσπασματικές φράσεις που δεν μπορούν να αξιολογηθούν ως σχέδιο εξόδου από την, από μακρού προβλεπόμενη, εσωκομματική κρίση. Ούτε η περί τον Αλέξη Τσίπρα Αριστερή  Ενότητα,  ούτε το περί τον Παναγιώτη Λαφαζάνη Αριστερό Ρεύμα  δε φαίνεται να έχουν την πρόθεση να βγουν  και να διεκδικήσουν με αποφασιστικότητα, αποτελεσματικότητα και ενδεχομένως αν χρειαστεί με σκληρότητα κάθε μικρό κομμάτι της κομματικής επικράτειας του ΣΥΝ απέναντι στους ανανεωτικούς.

Πολύ δε περισσότερο δε φαίνεται να μπορούν να συμφωνήσουν σε μια ενιαία στάση με ιδεολογικούς όρους απέναντι στο φάσμα των πολιτικών και πρακτικών προταγμάτων που βάζει η κρίση, ούτε δείχνουν να διαπνέονται από μια συναντίληψη για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ.

Για την ηγεσία του ΣΥΝ η περίοδος χάριτος είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Αν η νέα πλειοψηφία:

(α) δεν κάνει άμεσα πράξη την επαγγελία ενός ΣΥΝ (σύμφωνα με τα λεγόμενά τους) “απαλλαγμένου από τις παθογένειες και με σαφή και καθαρή πορεία” (υποθέτω προς αριστερή ριζοσπαστική κατεύθυνση και σε οριστική ρήξη με το πολιτικό σχέδιο της ΑΠ) και

(β) δεν παρέμβει στο ΣΥΡΙΖΑ με στόχο την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων των πανελλαδικών σωμάτων σε πλαίσιο ενότητας για όλους, ο πολιτικός της χρόνος θα εξαντληθεί ταχύτατα και θα μετατραπεί από παίκτη σε παρατηρητή.

► Ο τρίτος παίκτης της παρτίδας, ο Αλέκος Αλαβάνος και το Μέτωπο έχουν σαφώς περισσότερη άνεση χρόνου και κινήσεων αφού με σωστή στάθμιση και ιεράρχηση των ενεργειών τους (κάτι για το οποίο όμως δεν είναι όλες οι ενδείξεις ενθαρρυντικές) μπορεί να «αγοράζει» χρόνο ακόμη και εις βάρος των άλλων συμπαικτών και με μια εναλλαγή πολέμου κινήσεων και θέσεων, το γνωστό μέσα και έξω, να ξετινάζει σε κάθε περίσταση τα όποια σχέδια του ΣΥΝ «να πάρει το ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια του» (και να τον φέρει στα μέτρα του).

Οι δυνάμεις του Μετώπου οφείλουν να αποδείξουν ότι η εκτός ΣΥΡΙΖΑ ανεξάρτητη πορεία που ακολουθούν δεν θα έχει ως μοναδικό πολιτικό αποτέλεσμα μια ακόμη διάσπαση των ισχνών δυνάμεων του αριστερού ριζοσπαστισμού στην Ελλάδα. Συνεπώς το Μέτωπο παράλληλα με την εξωστρεφή δράση του χρεώνεται με την υποχρέωση για μια στροφή προς το ΣΥΡΙΖΑ με συνθετικό πνεύμα και άξονα την κοινή δράση. Η εξωστρεφής δράση προς την κοινωνία οφείλει να συνοδεύεται από μια πειστική πρόταση ενότητας προς τον όλο ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών και συγχρόνως παραγωγικές παρεμβάσεις προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ των μελών.

Αν αυτό δε γίνει, δηλαδή αν δεν οριστεί η πολιτική βάση εκκίνησης του Μετώπου, τα ταξικά και κοινωνικά στοιχεία της εξωστρέφους δράσης κινδυνεύουν να καλυφθούν από τα λιβανίσματα της 3ης Σεπτέμβρη και των συναφών ιδεολογημάτων του παλιού «καλού» ΠΑΣΟΚ  σε συνδυασμό βεβαία και με τη συχνή-πυκνή επίκληση πατριωτικών στερεότυπων. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον Αλέκο Αλαβάνο ότι ακόμη και το τμήμα εκείνο της βάσης του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, που διαπνέεται από συμπάθεια και θετικά αισθήματα γι αυτόν, διατηρεί καθαρά στο μυαλό του τις λανθασμένες επιλογές και τις ανακολουθίες του που επιδείνωσαν δραματικά τη σημερινή κατάσταση του χώρου. Υπάρχουν πολλοί από τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ που είναι διαθέσιμοι να συνταχθούν με το Μέτωπο αρκεί ο Αλαβάνος να περπατήσει σταθερά δίπλα τους.

► Οι απλοί παρατηρητές του δράματος δεν είναι άλλοι από τα οργανωμένα μέλη, δηλαδή τη βάση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ από τη μια και τη «γραμματεία φάντασμα» του πολύπαθου συμμαχικού σχήματος από την άλλη.

Η βάση του ΣΥΝ πρέπει να αξιολογηθεί με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Η στάση των απλών συνέδρων κυμάνθηκε ανάμεσα σε οργισμένες καταγγελίες της τασικής διαστρέβλωσης ακόμη και των τυπικών κανόνων της εσωκομματικής δημοκρατίας  και σε παρακλητικές επικλήσεις  ενότητας με αποκορύφωση την αποθέωση της εμφανώς καιροσκοπικής παρέμβασης Παπαδημούλη. Με αυτή την κατάσταση της βάσης η ηγεσία μπορεί να αλωνίζει ανενόχλητη μέχρι την οριστική διάλυση.

Η μεγάλη πλειοψηφία της βάσης του ΣΥΝ είναι δυστυχώς εμποτισμένη με τον φόβο των διασπάσεων, των ρήξεων και των ανατροπών και διαπνέεται από ένα βαθειά βιωμένο πολιτικό κονφορμισμό, που πηγάζει από τον καταστατικό ορισμό του ΣΥΝ ως κόμματος πολιτικής ενότητας, και που είναι η κύρια αιτία για το δημοκρατικό έλλειμμα στη λειτουργία του ΣΥΝ και τη στρέβλωση του θεσμού των τάσεων.

Η επίκληση της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ, ως ενός ακόμη παράγοντα στο δράμα «ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ – Μέτωπο»  προκαλεί αυτόματα το ερώτημα σχετικά με το αν αυτός ο κόσμος υπάρχει ή όχι.

Οι διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ των μελών μέχρι και τους πρώτους μήνες του 2010 οδήγησαν στην αυτοοργάνωση ενός δικτύου Τοπικών Επιτροπών με μερικές εκατοντάδες μέλη προερχόμενα κυρίως από τους ανένταχτους, τον ΣΥΝ και πολύ λιγότερο από τις άλλες συνιστώσες. Ο κόσμος αυτός αν και δεν υποστηρίχθηκε ή αγνοήθηκε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και πολλές φορές απαξιώθηκε δημόσια από την ηγεσία του ΣΥΝ, εντούτοις πιστώνεται με όλες σχεδόν τις θετικές εξωστρεφείς παρεμβάσεις της περιόδου αυτής που δεν άφησαν την κοινωνία να ξεχάσει ότι υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα απλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ αλλού ενεργά και αλλού αδρανή πρέπει μπροστά στη σημερινή συγκυρία να υπενθυμίσουν την ύπαρξή τους ζητώντας την πλήρη εφαρμογή των αποφάσεων των πανελλαδικών σωμάτων, την επανέναρξη της διαδικασίας «ΣΥΡΙΖΑ παντού» και συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ των μελών και τη διασφάλιση της πραγματοποίησης της 4ης αποφασιστικής πανελλαδικής συνδιάσκεψης που θα εξασφαλίσει την αντιπροσώπευση των οργανωμένων μελών του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις βαθμίδες του σχήματος.

Η ex officio συγκρότηση της γραμματείας πρέπει να περιοριστεί στην αναλογική εκπροσώπηση των συνιστωσών αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος της στην εκπροσώπηση της οργανωμένης βάσης του ΣΥΡΙΖΑ. Οι προτάσεις αυτές ενδεχομένως δημιουργούν ένα αίσθημα αναχρονισμού, μιας επιστροφής στο αφασιακό κλίμα του 2009 και πιο πριν, τη στιγμή που η κρίση παρασέρνει τα πάντα. Μπορεί κάποιοι να μας χλευάσουν που ακόμη ασχολούμαστε με αυτά τα ζητήματα.

Όμως, τα νέα δεδομένα στο ΣΥΝ και η συγκρότηση του Μετώπου δημιουργούν συνθήκες επανεκκίνησης όλων των διεργασιών που σχετίζονται λίγο ή πολύ με το ΣΥΡΙΖΑ.
Όλοι έχουν  τη δυνατότητα και την ευκαιρία να γίνουν μέρος της λύσης του πολιτικού προβλήματος που σχηματικά ορίζουμε ως «συγκρότηση του μαζικού και φερέγγυου φορέα της ριζοσπαστικής αριστεράς» με προφανή σημασία για την υπόθεση της υπεράσπισης της κοινωνίας μας από την απειλούμενη πτώχευση σε όλα τα επίπεδα

Σχόλια
  1. Ο/Η γιαννησ ιωαννου λέει:

    … H παραπάνω αναλυση ειναι προφανως γραμμενη απο φιλους που συμμετειχαν στις διαδικασιες ΣΥΡΙΖΑ και κατα τ η γνωμη μου πασχει απο αθεραπευτο υποκειμενισμο-κατανοητό ως εναν βαθμό απο την εμπλοκη σε αντιπαραθεσεις της προηγουμενης περιοδου αλλα επιζημιο για το μελλον ( σαν τους παικτες μιας ομαδας που δεν μπορουν να δεχτουν τα δικα τους φαουλ οχι μόνο τη στιγμη του ματς αλλα και πολλες μερες μετα-οταν μπορουν να δουν τις φασεις και τον εαυτό τους απο διαφορες οπτικες γωνιες)…
    …και εξηγουμαι:
    1.η ΑΝ. ΠΤ. με πολύ καθαρο και σαφη τροπο ηταν αρνητικη στην εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΣΕ ΕΝΙΑΙΟ ΚΟΜΜΑ ( αυτο σημαινει ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΛΩΝ στη πράξη)…
    Δικαιώθηκε απο τις εξελιξεις, και η σημερινη ηγεσια του ΣΥΝ ΣΤΗ ΠΡΑΞΗ αποδεχεται τη θεση της αν.πτ….σημειωνεται επισης οτι η ΑΝ. ΠΤ. ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ…ΑΠΟΧΩΡΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ και δεν εμεινε να «στραπατσαριστει» με απολιτικες μεΘοδευσεις τυπου ΠΑΡΑΝ-ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ( Το 1% που πηρε η λιστα της ΠΑΡΑΝ ΕΛΠΙΖΩ να γινεται αντιληπτο τι σημαινει…)

  2. Ο/Η γιαννησ ιωαννου λέει:

    ….2.η ΕΚΤΙΜΗΣΗ οτι η «νομοτελειακη» θΕΣΗ ΤΗς αν.πτ. ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ…ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΜΙΑΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ…
    …Η επιθυμια ειναι να συμμαχήσει ή να ενταχθει η Α.Π. στο ΠΑΣΟΚ ΩΣΤΕ ΝΑ «ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ» στα ματια του λαου και να «καταδικαστεί»…οπως τον παλιο καλο καιρο οι «επαναστατες» «αποκαλυπταν» τη πεμπτη φαλαγγα της αντιδρασης στο κινημα…
    Δεν φαινεται κατι τετοιο στον οριζοντα…εκεινο που πραγματι υπαρχει ειναι η ισχυρη πιθανότητα με τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ – Η ΟΠΟΙΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΔΙΑΚΡΙΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ -και μαλιστα ευθεως συναγωνισιμη του ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ…π.χ. στη ΚΟΡΙΝΘΙΑ που εργαζομαι οι ο-π ειναι πιο δραστηριοι απο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΑ τοπικα προβληματα ( δες και ιστοσελιδα τους )…
    ….η πραγματικοτητα που κρυβεται κατω απο την εκτιμηση του κειμενου ειναι οτι το ΠΑΣΟΚ ως κυριότερη δυναμη της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ «ΕΠΑΙΡΝΕ» συνεχώς στελεχη της κομμουνιστικης -κ/γενους αριστερας ( εξαλλου το προγραμμα του ηταν προεκταση των θεσεων του ΚΚΕ/ΕΔΑ συχνα ριζοσπαστικοτερο)…ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΤΑ ΘΑ μπορουσαν να ειναι αριστερες τασεις εντος του ΠΑΣΟΚ …ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛ/ΑΝ ( ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΤΡΙΤΗ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ του ΑΛΑΒΑΝΟΥ δεν ειναι «παρεκλισσεις» συγκυριακου χαρακτηρα -ειναι φυσιολογικες συνεπειες της συγκροτησης του ΑΛΑΒΑΝΟΥ ως στελεχους του ΚΚΕ και του ΣΥΝ-ΣΥΝΕΠΕΙς ΜΕ ΤΟ «ΕΙΝΑΙ» ΚΚΕ-ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ)…σε επιπεδο προσωπων η ομαδοποιηση ολων των αριστερων που ενισχυσαν το ΠΑΣΟΚ εντασσόμενοι ή οχι ειναι ανιστορητη…δεν ομαδοποιούνται στελεχη οπως ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ (ΠΑΜΠΛΟ) , τα μελη του ΜΑΧΗΤΗ της δικτατοριας ,στη συνεχεια μελη του εκκε,του «προλ/αγωνα», των μ-λ, του ΚΚΕ ΕΣ. οπως ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣ , Ο ΜΠΡΙΛΛΑΚΗς , Ο ΡΕΓΓΑΣ , Ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ -Ο ΜΙΜΗΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ -Ο ΣΑΡΑΦΟΓΛΟΥ-Ο ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ , ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΑΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ…ο καθενας κρινεται ξεχωριστα και κατα τη γνωμη μου δεν ειναι παραπτωμα οποιασδηποτε μορφης η στηριξη η η συμμετοχη σε ενα συγγενες κομμα …

  3. Ο/Η γιαννησ ιωαννου λέει:

    3….μερικες παρατηρησεις για το ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛ.ΑΝ. ο τροπος που εχει λειτουργησει μεχρι στιγμης δειχνει μια δυναμικη τουλαχιστον ( για τις προθεσεις δεν ειμαι βεβαιος) που οδηγει σε ενα νεο διακριτο πολιτικο σχημα…αυτο υπονοει και η ηγεσια του ΣΥΝ οταν μιλαει για «ανταγωνιστικο πολιτικο σχεδιο»…
    …αν και οι αποψεις στασης πληρωνων-επαναδιαπραγματευσης του χρεους -εξοδου απο το ευρω , την ευρωζωνη και ακομη και την ιδια την Ε.Ε. ακουγονται συνεχως και απο περισσοτερες πλευρες – και δεν εννοω τις ποικιλες μικροομαδες της ΑΡΙΣΤΕΡΑς αλλα τμηματα του «επισημου» πολιτικου συστηματος , και αντικειμενικα διαμορφωνονται οι συνθηκες για ευρυτερη πολιτικη απηχηση των κεντρικων ιδεων του Μ.ΑΛΛ.ΑΝ , ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ…
    πΙΘΑΝΕς ΑΙΤΙΕς:- η ατυπη εμφανιση του ΑΛΑΒΑΝΟΥ ως ηγετη του μετωπου ( Ο ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΑΚΥΡΩΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΦΡΑΣΤΙΚΕΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΘΑ ΦΥΓΕΙ ΜΕ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ , ΜΕ ΑΛΛΗΛΟΑΝΑΙΡΟΥΜΕΝΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ -ΔΕΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ-ΞΕΠΑΡΑΙΤΗΣΗ-ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ)…
    – η «δυσκολια» ΤΩΝ στελεχων της ΚΟΕ-ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ να κανουν ανοιγματα σε αλλους χωρους…Π.Χ. η σαφως πολιτικοτερη θεση ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ για ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ-ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ περασε στα ψιλα ( ισως γιατι ο ΜΙΚΗΣ – Ο μονος σχεδον απο τους εν ζωη χαρισματικους ηγετες της ΑΡΙΣΤΕΡΑς
    -ο δημιουργος ενος κινηματος/ΛΑΜΠΡΑΚΗΔΕΣ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 60 δεν χωραει στα δικα μας μετρα οπως δεν χωρεσε στο ΚΚΕ ΕΣ , ΣΤΟ ΚΚΕ, ΣΤΟ πασοκ , στη ΝΔ…)…
    …ΕΠΙΣΗς ΣΤΑ ΨΙΛΑ περνανε αναλυσεις απο εντυπα οπως ΤΟ ΠΑΡΟΝ του Μακη ΚΟΥΡΗ που κινουνται πολυ κοντα στις αντιληψεις του ΜΕΤΩΠΟΥ…

  4. Ο/Η γιαννησ ιωαννου λέει:

    4….ΘΑ ξαναδηλώσω «αλαβανοκυρκικος» -οπως πριν λιγους μηνες και θα επαναλαβω μια θεση που εξεφρασα στην ιστοσελιδα του ΚΟΚΚΙΝΟΠΡΑΣΙΝΟΥ ΠΡΟΣΦΑΤΑ -ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ…
    …οΠΩς ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ -ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ διχαστηκαν πανω στο ΝΑΙ ή στο ΟΧΙ…ΤΟΣΟ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΜΕΛΩΝ …ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΕ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙΣ…οι διαφορετικες εκτιμησεις για το αν η ΕΛΛΑΔΑ πρεπει να μεινει στο ευρω η οχι , να βγει ή οχι απο την ευρωζωνη κλπ δεν ειναι τα κριτηρια που χωριζουν τους «δεξιούς» απο τους «αριστερους»…θα μπορουσε ανετα ο ΣΥΝ -ΣΥΡΙΖΑ να αγωνιστει ( οχι απλως να το ζητησει με καποιες δηλωσεις) για δημοψηφισμα -χωρις προφανως να τεθει θεμα κομματικης πειθαρχιας- και το τελικο αποτελεσμα να γινει σεβαστο απο ολους, χωρις να διαταραχτει σοβαρα η πολιτικη ενότητα…
    5…ειναι προφανες οτι διαφωνω με την εκτιμηση οτι οι διασπασεις ειναι αναμενομενες στα κομματα πολιτικης ενοτητας οπως ηθελε να ειναι ο ΣΥΝ…Δεν διασπαστηκαν οι ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕς στην ιταλία αλλα η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ…ΣΕ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΤΟ «ΚΟΚΚΙΝΟ»…Ακριβως τα κομματα πολιτικης ενοτητας οταν οντως λειτουργουν ως τετοια διασφαλιζουν με τον πολυτασικο τους χαρακτήρα
    ( τασεις ως ρευματα διαφορετικων ιδεων καιοχι ως προσωποπαγεις φραξιες)…και μια εξυπνη κινηση της ηγεσιας τιυ ΣΥΝ θα ηταν να κρατησει ανοιχτες τις πορτες στην ΑΝ.ΠΤ.- ΔΗΛ. ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ και οχι διαγραφες απο το κομμα, διεκδικηση των εδρων κλπ και επισης να μην ωθησει στην εξοδο τη πλευρα που εχει θεσεις κοντα στο ΜΕΤΩΠΟ ( ειλικρινα δεν καταλαβα μια «απαγορευση» της Π.Α.-ΝΑ ΜΗΝ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ «ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ»!!!)…
    …και απο το σχολιο αυτο επαναλαμβανω μια εκκληση : ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΡΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ «ΠΑΡΑΤΑΞΙΑΚΑ» ΚΡΙΤΗΡΙΑ και οχι με στενα κομματικα…Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥΛΗ-ΤΟΥ ΚΑΛΛΕΡΓΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΤΟΥ «ΑΡΔΗΝ» ( δηλ. περιπου 1880-1900)χαρακτηριζοταν απο πολλα σχηματα και πολλες αντιληψεις…ουτε ο ΣΥΝ ουτε ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι αιωνιοι…

  5. Ο/Η freesyndicate λέει:

    ΜΙΛΩΝΤΑΣ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ, ΓΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΑΣ ΕΡΘΩ ΚΙ ΕΓΩ – ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ, ΠΑΡΑ ΓΙΑ ΟΠΟΙΕΣΔΗΠΟΤΕ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ Η ΚΟΜΜΑΤΑ – ΝΑ… ΣΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΩ, Ο ΘΡΑΣΥΣ, ΠΕΡΙ ΤΙΝΟΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ: Η ΘΕΩΡΙΑ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ, ΕΝ ΤΕΛΕΙ, ΚΙ ΟΧΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΚΑΜΕΡΕΣ, ΟΥΤΕ ΜΕΣΑ ΣΕ ΓΡΑΦΕΙΑ! Αλλιώς δεν είναι αριστερή…

    Πρωτοβουλία ευρωβουλευτών για μια πανευρωπαϊκή «Εβδομάδα Διαμαρτυρίας & Αλληλεγγύης», 21 – 26 Ιουνίου 2010

    Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι,

    σας γράφουμε ως εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των εργαζομένων σε ολόκληρη την Ευρώπη, μέλη της ομάδας της Ενωμένης Ευρωπαϊκής Αριστεράς / Βόρειας Πράσινης Αριστεράς (GUE / NGL) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

    Είναι σαφές ότι το “πακέτο οικονομικής στήριξης”, που συμφωνήθηκε κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου 8 και 9 Μαΐου 2010, θα εντείνει τους ρυθμούς της επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι, η νεολαία και οι συνταξιούχοι σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

    Σε αυτό το στάδιο, οι Έλληνες εργαζόμενοι, κυρίως, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των επιθέσεων. Αντιμετωπίζουν τη μείωση κατά 10% των μισθών τους καθώς και των δημοσίων δαπανών, την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την αύξηση του ΦΠΑ και το πάγωμα των συντάξεων. Αλλά και οι εργαζόμενοι στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Ιταλία, επίσης αντιμετώπισαν και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρές επιθέσεις κατά του βιοτικού τους επιπέδου.

    Είναι, επίσης, σαφές ότι αυτές οι επιθέσεις δεν θα περιοριστούν στους εργαζομένους των λεγόμενων «περιφερειακών» ευρωπαϊκών οικονομιών – οι εργαζόμενοι σε όλες τις χώρες της Ευρώπης θα δουν τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα να διαβρώνονται ακόμη περισσότερο, τους μισθούς τους να συμπιέζονται προς τα κάτω, περικοπές στην κοινωνική πρόνοια, καθώς και συνέχιση των πολύ υψηλών ποσοστών ανεργίας.

    Οι επιθέσεις αυτές είναι ενταγμένες στην ευρύτερη στρατηγική του Ευρωπαϊκού κατεστημένου, όπως περιγράφεται στο κείμενο στρατηγικής «ΕΕ 2020», το οποίο παραπέμπει στην ανάγκη να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης μαζί με τον αριθμό των ωρών εργασίας των ευρωπαίων εργαζομένων και την αυστηρή επιστροφή στο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης», το οποίο θα ισοδυναμεί με την περικοπή των δημοσίων δαπανών σε πολλές χώρες.

    Αυτές οι επιθέσεις συνδυάζονται με μια δηλητηριώδη προσπάθεια διάσπασης των εργαζομένων πάνω σε εθνική βάση. Τα ΜΜΕ στην Γερμανία και αλλού, πρωτοστατούν στην δημιουργία εθνικιστικών αντιθέσεων ανάμεσα στους εργαζόμενους. Λένε συνειδητά ψέματα για τις συνθήκες ζωής των εργαζομένων στην Ελλάδα για να δημιουργήσουν την εντύπωση πως είναι αυτοί που ευθύνονται για την κρίση και πρέπει να πληρώσουν. Η Αριστερά έχει καθήκον να αντιπαλέψει αυτόν τον πόλεμο προπαγάνδας με στοιχεία και αριθμούς. Για παράδειγμα, σε αντίθεση με τον μύθο των «τεμπέληδων Ελλήνων που βγαίνουν νωρίς στην σύνταξη», ο μ.ο. ηλικίας συνταξιοδότησης στην Ελλάδα είναι τα 61,4 έτη – υψηλότερος από τον ευρωπαϊκό μ.ο.!

    Τις περασμένες βδομάδες οι Έλληνες εργαζόμενοι έδειξαν ηρωική θέληση να παλέψουν ενάντια στις επιθέσεις που δέχονται. Οι Πορτογάλοι και οι Ισπανοί εργαζόμενοι έχουν δείξει την ίδια θέληση για αγώνα.

    Πιστεύουμε πως υπάρχει η ανάγκη της διοργάνωσης κοινών κινητοποιήσεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για να μπορέσουμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια διάσπασης των εργαζομένων και για να ενισχυθεί η αυτοπεποίθηση του κινήματος.

    Παίρνουμε την πρωτοβουλία για την διοργάνωση μιας “Εβδομάδας Αλληλεγγύης και Διαμαρτυρίας” στις 21 – 26 Ιουνίου. Επιδιώκουμε να συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια κόμματα, οργανώσεις, συνδικάτα, κοινωνικά κινήματα και ακτιβιστές από όλη την Ευρώπη.

    Σκοπός αυτής της προσπάθειας είναι να διακηρύξει η Αριστερά και οι κοινωνικές οργανώσεις πως απορρίπτουν τις πολιτικές που αναγκάζουν τους εργαζόμενους να πληρώσουν για την κρίση, ότι απαιτούμε να μπει ένα τέλος στην δικτατορία των αγορών και να περάσει το τραπεζικό σύστημα στον έλεγχο του δημοσίου. Τέλος να διακηρύξουν πως οι εργαζόμενοι της Ευρώπης είναι ενωμένοι και αλληλέγγυοι απέναντι στην επίθεση που δέχονται.

    Σας καλούμε να συζητήσετε στις Οργανώσεις και τα Συνδικάτα σας την πιθανότητα συμμετοχής στην πρωτοβουλία μας και την διοργάνωση δράσεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σε αυτές τις ημερομηνίες. Τα σημεία – κλειδιά για μας είναι, από την μια, η έκφραση αλληλεγγύης στους Έλληνες εργαζόμενους και, από την άλλη, η απάντηση στις επιθέσεις που δέχονται οι εργαζόμενοι στην κάθε χώρα στην οποία θα διοργανωθούν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.

    Κατανοούμε, φυσικά, πως οι ακριβείς λεπτομέρειες και τα συνθήματα που θα χρησιμοποιηθούν, θα πρέπει να επεξεργαστούν σε κάθε χώρα χωριστά, ανάλογα με την πολιτική κατάσταση που επικρατεί. Ωστόσο, προτείνουμε τα παρακάτω αιτήματα ως βάση για τις συζητήσεις που θα γίνουν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο:

    Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι για την κρίση – να πληρώσουν οι τραπεζίτες και το κεφάλαιο!

    Αλληλεγγύη στους Έλληνες εργαζόμενους, ενότητα των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη!

    Όχι στις περικοπές, τις μειώσεις μισθών, την ανεργία και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης!

    Όχι στην ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών!

    Τέλος στην δικτατορία των αγορών, των οίκων αξιολόγησης και του ΔΝΤ!

    Όχι άλλα λεφτά στις τράπεζες – εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, για τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου και τα συμφέροντα των εργαζομένων!

    Πιστεύουμε πως η διοργάνωση επιτυχημένων πανευρωπαϊκών διαδηλώσεων διαμαρτυρίας την περίοδο 21 – 26 Ιουνίου θα έχει σημαντικό αντίκτυπο και θα στείλουν ένα καθαρό μήνυμα στο ευρωπαϊκό κατεστημένο. Θα βοηθούσε τους αγώνες των εργαζομένων σε κάθε χώρα της Ευρώπης και θα ήταν ένα σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση του χτισίματος ενός πανευρωπαϊκού κινήματος αντίστασης στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

    Είναι φανερό πως οι εξελίξεις τρέχουν με μεγάλη ταχύτητα. Θέλουμε να χτίσουμε μια πλατιά συμμαχία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο για να μπορέσουμε να διοργανώσουμε επιτυχημένες εκδηλώσεις σε κάθε χώρα. Θα σας ήμασταν υπόχρεοι αν απαντούσατε στην πρόσκληση μας το συντομότερο δυνατό.

    Ελπίζουμε να δείτε θετικά τις παραπάνω προτάσεις και η οργάνωση σας να αποφασίσει την συμμετοχή στην διοργάνωση πανευρωπαϊκών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας στα τέλη Ιουνίου.

    Παρακαλούμε να διαδώσετε την πρόσκληση μας και σε άλλες οργανώσεις και να μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις σας. Θα χαιρόμασταν να συναντηθούμε από κοντά για να συζητήσουμε περαιτέρω το ζήτημα.

    Η παρακάτω λίστα υπογραφών είναι ανοιχτή. Είμαστε αισιόδοξοι πως θα στηρίξουν την πρωτοβουλία μας πολλοί ακόμη ευρωβουλευτές της Ευρωομάδας της Αριστεράς (GUE/NGL)

    Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

    1. Joe Higgins (Σοσιαλιστικό Κόμμα – Ιρλανδία) joe.higgins@europarl.europa.eu
    2. Νίκος Χουντής (ΣΥΡΙΖΑ – Ελλάδα) nikolaos.chountis@europarl.europa.eu
    3. Søren Bo Søndergaard (Λαϊκή Συμμαχία Ενάντια στην ΕΕ – Δανία) sorenbo.sondergaard@europarl.europa.eu
    4. Eva-Britt Svensson (Αριστερό Κόμμα – Σουηδία) eva-britt.svensson@europarl.europa.eu
    5. Κυριάκος Τριανταφυλλίδης (ΑΚΕΛ – Κύπρος) kyriacos.triantaphyllides@europarl.europa.eu
    6. Marisa Matias (Μπλόκο της Αριστεράς – Πορτογαλία) marisa.matias@europarl.europa.eu
    7. Miguel Portas (Μπλόκο της Αριστεράς – Πορτογαλία) miguel.portas@europarl.europa.eu
    8. Rui Tavares (Μπλόκο της Αριστεράς – Πορτογαλία) rui.tavares@europarl.europa.eu
    9. Jean-Luc Mélenchon (Κόμμα της Αριστεράς – Γαλλία) jean-luc.melenchon@europarl.europa.eu
    10. Kartika Tamara Liotard (Σοσιαλιστικό Κόμμα – Ολλανδία) kartikatamara.liotard@europarl.europa.eu
    11. Sabine Wils (Αριστερά (Κόμμα της Αριστεράς) – Ο.Δ. Γερμανίας) sabine.wils@europarl.europa.eu
    12. Cornelia Ernst (Αριστερά (Κόμμα της Αριστεράς) – Ο.Δ. Γερμανίας) cornelia.ernst@europarl.europa.eu
    13. Helmut Scholz (Αριστερά (Κόμμα της Αριστεράς) – Ο.Δ. Γερμανίας) helmut.scholz@europarl.europa.eu
    14. Gabi Zimmer (Αριστερά (Κόμμα της Αριστεράς) – Ο.Δ. Γερμανίας) gabriele.zimmer@europarl.europa.eu

  6. Φίλε Γιάννη Ιωάννου από τη στιγμή που οι σύντροφοι της ΠΑΣΑ ανάρτησαν το (όχι τελικά επεξεργασμένο) κείμενο που συνυπογράφουμε με το Δημήτρη, μας δημιούργησαν την υποχρέωση να παρακολουθούμε τα σχόλια και να απαντούμε κατά βούληση. Δυστυχώς μια απάντησή μου στο πρώτο σχόλιό σου χάθηκε και έτσι μάλλον με όχι πολλή διάθεση (λόγω πολλών βυσμάτων) ξεκινάω αυτό το σχόλιο.
    Δε νομίζω ότι και τα πέντε σχόλιά σου σχετίζονται με το κείμενο μας γι αυτό απαντώ σε ότι κρίνω πως έχει σχέση.
    Αποδέχομαι απόλυτα την κατηγορία σου περί «αθεράπευτου υποκειμενισμού», αφού αντιστοιχεί σε ένα έμφυτο ανθρώπινο χαρακτηριστικό, που όποιος το αρνείται δεν νομίζω ότι μπορεί να λογίζεται ως σοβαρός. Κάποιος από την ανατολική φιλοσοφία είχε πει ότι ο εαυτός μας (που συμπληρώνω εγώ: ορίζει τα όρια της υποκειμενικότητας μας) είναι μια φυλακή μέσα στην οποία είμαστε υποχρεωμένοι να περάσουμε όλη μας τη ζωή. Αν ο εαυτός είναι κακός τότε πρόκειται για κάτεργο. Αν είναι καλός τότε η ζωή στην υποκειμενική φυλακή μας είναι ανεκτή. Κράτησέ το αυτό σε παρακαλώ.
    Ως προερχόμενος από το Ρήγα και το ΚΚΕ εσ. πιστεύω ακράδαντα ότι η απεμπόληση του στόχου της κομμουνιστικής ανανέωσης που εκφράστηκε με τη μετάλλαξη σε ΕΑΡ και κατόπιν σε ΑΠ εξυπηρετεί έναν μοναδικό διαχρονικό και συνειδητό στόχο: την υπαγωγή της αριστεράς στην ιδεολογία και το σύστημα εξουσίας της άρχουσας τάξης. Δεδομένων των συνθηκών και των συσχετισμών που αντιμετώπισε η πολιτική συλλογικότητα που σήμερα επικαλείται τον ψευδεπίγραφο τίτλο «ανανεωτική αριστερά» μπορώ όντως να αποδεχθώ την άποψή σου ότι χαρακτηρίζεται από συνέπεια. Συνέπεια όμως ως προς την εξυπηρέτηση του προηγούμενου στόχου, επιλογή που οδηγεί κατευθείαν στο πλησιέστερο δυναμικό κέντρο εξουσίας που είναι το ΠΑΣΟΚ με όρους παρασιτικής προσκόλλησης στον εκάστοτε πρόεδρο ή σε κάποιον άλλο αντίστοιχα ισχυρό. Ελπίζω ότι δεν είναι δύσκολο να συμφωνήσουμε ότι η παρουσία και η εν γένει πολιτεία πρώην «ανανεωτών» μέσα στο ΠΑΣΟΚ δεν σηματοδοτεί κάτι το διακριτά αριστερό. Γιατί λοιπόν οι νέες αποσκιρτήσεις να οδηγήσουν σε κάτι διαφορετικό; Η κατάληξη είναι προδιαγεγραμμένη έστω και αν προηγηθεί ένα ειδύλλιο και μερικά φιλάκια και χάδια με τους εξίσου μεταλλάξιμους Οικολόγους – Πράσινους. Έτσι λοιπόν όσα περί δικαίωσης της ΑΠ και του κ. Κουβέλη (στο επεισόδιο της Καλλιθέας με την ΠΑΡΑΝ) ισχυρίζεσαι δε νομίζω ότι αντέχουν σε σοβαρή συζήτηση. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου ότι δεν είναι παράπτωμα η στήριξη στο ΠΑΣΟΚ από άτομα προερχόμενα από άλλους πολιτικούς χώρους και η ένταξή τους σ’ αυτό. Διαφωνώ όμως ριζικά ότι τα προερχόμενα από την αριστερά πρόσωπα εντάσσονται στο ΠΑΣΟΚ ως αριστεροί και ότι σηματοδοτούν κάτι το αριστερό μέσα στο ΠΑΣΟΚ ή ότι αναγνωρίζονται από τα μέλη του ΠΑΣΟΚ ως αριστερές σημαίες και όχι ως απλά συγκυριακά χρήσιμες μεταγραφές ή ακόμη και ως καιροσκόποι και αποστάτες (ρώτησε να μάθεις).
    Με την ευκαιρία θύμισέ μου σε παρακαλώ ποια ήταν η σχέση του Νίκου Καρρά με το ΠΑΣΟΚ την οποία επικαλείσαι.
    Κατά τα άλλα λυπάμαι που θα επισημάνω ότι η αναζήτηση από μέρους σου τυπικών ομοιοτήτων σε απόλυτα ανόμοια πρόσωπα και πράγματα (πχ Κουρής – Αλαβάνος) είναι ένδειξη (ίσως αθεράπευτου) εμπειρισμού. Όπως επίσης η αναφορά στους εσωτερικά αποσαθρωμένους και ηθικά κατατονικούς Αριστερούς Δημοκράτες (θλιβερό απομεινάρι του ΚΚΙ) σε αντίστιξη με την Κομμουνιστική Επανίδρυση που εν πάση περιπτώσει πήρε το ρίσκο μιας αυτοκαταστροφικής ιδεολογικής σύγκρουσης μετά τη βουτιά της στις λάσπες της κεντροαριστεράς δεν μου φαίνεται και πολύ αντικειμενική εκ μέρους σου.

  7. Ο/Η ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ λέει:

    …για τον Τασο αλλα οχι μονον γι αυτον: ουδεις αναμαρτητος -και προφανως ουτε και εγω , χαρακτηρισμοι περι «αθεραπευτου υποκειμενισμου» και οι ποικιλοι αναλογοι δεν βοηθουν στη συζητηση…εστω και αν εγω μπορω να επικαλεστω ως ελαφρυντικο την νεανικη μου στρατευση οχι στον «ανανεωτικο «ΡΦ αλλα στη «δογματικη-σταλινικη » ΚΝΕ , οπου οι χαρακτηρισμοι ηταν συνηθεις στον προφορικο και εντυπο λογο…για οποιον ενδιαφερεται υπαρχει στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ψηφιοποιημενος ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ εκεινων των ετων( ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ) σε αντιθεση με την ΑΥΓΗ – και ετσι πρεπει να ψαξω αρκετα για την επιστολη του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑ για υποστηριξη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογες του 85 ( δεν θυμαμαι αν ηταν μονο για τις «αγονες» περιφερειες…)….
    …σε οτι αφορα τις ανατολικες φιλοσοφιες -ασφαλως ενδιαφερουσες , εχω την εντυπωση οτι μιλουν για τη συνυπαρξη του καλου και του κακου , του θετικου και του αρνητικου…γι αυτο και τα κειμενα του ΜΑΟ που εξακολουθω να μελετω κατα καιρους τα ξαναδιαβαζω παραλληλα με κειμενα της αρχαιοτερης κινεζικης φιλοσοφιας…
    …ασφαλως στο ΠΑΣΟΚ -ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΉ ΤΟΥ Ως ΣΗΜΕΡΑ-ενταχθηκαν και πολλοι συντηρητικοι κια κεντρωοι…η «πραγματικοτητα» για την οποια μιλησα εγω ειναι οι συνεχεις προσχωρησεις η υποστηριξεις πληθους αριστερων στο ΠΑΣΟΚ -ΣΤΟΥς ΟΠΟΙΟΥς ΟΣΟΙ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΥΡΚΟ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΣΩΤ. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ…
    … και αυτο εχει σχεση με την ιδιοτητα του ΠΑΣΟΚ Ως ΤΟΥ ΚΑΤΕΞΟΧΗΝ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗς ΕΛΛΗΝΙΚΗς ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 74…ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΗΛΩΝΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ «ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΗΚΕ» ΩΣ ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ-ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΩΝ….Θεμα που απαιτει μεγαλυτερη προφανως συζητηση …
    ….ΑΣΦΑΛΩς ο ΜΑΚΗΣ ΚΟΥΡΗΣ ( εκδοτης της εφημεριδας ΠΑΡΟΝ) και ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ ειναι δυο διαφορετικα προσωπα ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ…αλλα σε προκαλω ( και οποιον αλλο θελει) να συγκρινουμε δημοσια τα τεσσερα προσεχη φυλλα του ΠΑΡΟΝ με ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ-ΕΠΟΧΗ-ΠΡΙΝ-ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΥΓΗ…ΓΙΑ να διαπιστωσουμε ομοιοτητες και διαφορες…
    ….ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ επισης οτι επιμενεις στο ΝΙΚΟ ΚΑΡΑ ( ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ) και προσπερνας την υποστηριξη στο ΠΑΣΟΚ ΣΤΕΛΕΧΩΝ με σημαντικοτερη πολιτικη δραση- απο την πλευρα εστω της συνεχους παρουσιας και τη ςπολιτικης απηχησης οπως ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΑΠΤΗΣ, ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΜΑΧΗΤΗ-ΠΡΟΛ.ΑΓΩΝΑ-ΕΚΚΕ…ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ, ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΒΑΦΕΙΑΔΗ…ΠΟΥ ΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΕΝΙΣΧΥΣΑΝ ΕΝΑ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΚΙΝΗΜΑ…ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΚΟΤΖΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΜΗ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ…
    ….ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕς , ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΚΟΡΜΟΥ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΚΚ – Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΧΗΜΑ στο οποιο συσπειρωθηκαν μικρα τμηματα του ΙΚΚ ΜΕ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΗΔΗ ΑΣΚΟΥΣΑΒ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΙΚΚ…θα μπορουσε να υπαρξει ενος ειδους αντιστοιχιση με ΕΑΡ/ΑΝ.ΠΤ-ΚΚΕ ΕΣ ΑΑ/ΑΚΟΑ…ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΣΕ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, καθως το αθροισμα κκε εσ αα-εαρ το 87-90 δεν θα ξεπερνουσε το 1-2%…και η αξιολογηση τους δεν ειναι θεμα ολιγων σειρων…
    …επειδη απο το κειμενο σας φαινεται μια προτιμηση -εστω και με επιφυλαξεις υπερ του ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛ.ΑΝ.ας επαναλαβω μερικα ερωτηματα:
    -ποτε και πως συγκροτηθηκε το ΜΕΤΩΠΟ αλλ.αν. ….ΠΩς ΛΕΙτΥΟΥΡΓΕΙ; ποιος αποφασιζει για τις κινησεις του;
    -Γιατι δεν ειδαμε καμπανια συλλογης υπογραφων για το περιφημο δημοψηφισμα;
    -μΗΠΩς Η ΘΕΣΗ ΑΛΑΒΑΝΟΥ οτι οι περιφερειακες εκλογες στη ΑΤΤΙΚΗ θα κρινουν το νεο πολιτικο χαρτη δεν ειναι παρα μια παραλλαγη του γνωστου «εκλογισμου»;…
    -ΕΠΕΙΔΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΥΡΕΙΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΦΑΣΜΑ , θα ειχατε προβλημα να συνυπαρξετε στο ιδιο μετωπο με τον ΜΑΚΗ ΚΟΥΡΗ, ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΡΑΡΙ , ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ , ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΣΕΡΑΦΕΙΜ – για να αναφερω μερικες περιπτωσεις προσωπων με δηλωμενη αντιθεση στα μετρα αλλα και σαφως διαφορετικη πορεια ως σημερα απο την αυτοαποκαλουμενη «ριζοσπαστικη αριστερα»;…

  8. Ο/Η ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ λέει:

    …υπαρχει μια αναφορα στο σχολιο -απαντηση του ΤΑΣΟΥ Α. που δεν προσεξα ιδιαιτερα πριν λιγες μερες- και καποιος φιλος μου την υπεδειξε…ειναι η φραση που μιλαει για «καιροσκοπους και αποστατες»…
    …προφανως λογω της στρατευσης μου στην ΚΝΕ Θυμαμαι τη πλουσια φιλολογια της εποχης για «οπορτουνιστες» και «αποστατες»…βασιζόταν στα γνωστα κειμενα πολιτικης πολεμικης του ΛΕΝΙΝ ( Η ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ ΚΑΟΥΤΣΚΥ), σε πολλα αναλογα του ΙΩΣΗΦ ΣΤΑΛΙΝ ( ΤΟΤΕ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΑ ΕΞΕΔΙΔΕ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ -Η «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ» αλλα οι «ΓΝΩΣΕΙΣ» ΝΟΜΙΖΩ , ακι οι «ιστορικεσ εκδοσεις» ΤΩΝ μ-λ…)…συνηθεις χαρακτηρισμοι με τους οποιους το ΚΚΕ κατακεραυνωνε το ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ , και οχι μονο…ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΩΣ ΤΟ 1984 ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΥΧΑΙΩΝ ΦΥΛΛΨΒ ΕΙΔΙΚΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 75-81ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ…

  9. Ο/Η ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ λέει:

    …ΤΟ ΟΤΙ ΥΙΟΘΕΤΕΙΣ ΠΑΝω-ΚΑΤΩ ΑΝΑΛΟΓΗ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕΙς λιγο πιο πανω , τη πορεια της ΑΝ.ΠΤ. θεωρωντας την μαλιστα συνεχεια της ΕΑΡ και της αντιληψης «αποκομμουνιστικοποιησης» που επικρατησε τελικα στο ενιαιο ΚΚΕ ΕΣΩΤ, το 86…το αφηνω ασχολιαστο…
    …σημειωνω ομως οτι προσωπικα εχοντας «πετυχει» να μην περασει η πρωτη προταση ΤΗς ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗς ΓΙΑ διαγραφη μου απο την ΟΒ που ανηκα της ΚΝΕ ΤΟ 81, ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΡΟΥΖΕΛΣΚΙ , και το κατεβασμα με τη βια ενος ταμπλω καταδικης των «αυτονομων» της εποχης απο μελη της ΚΝΕ , αποχωρησα νοιωθοντας τοση ΑΗΔΙΑ…
    …Η βιωματικη απορριψη του «κ» το 81 , συντομα συνοδευτηκε και απο τη θεωρητικη τεκμηριωση-ΚΥΡΙΩς ΧΑΡΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ» που εβγαζαν απο το 80-86 μια ομαδα ανθρωπων απο τη ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ…και νομιζωενα κειμενο του ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ που ανετρεπε τη βαση των «μαρξισμων»-οπου αποδεικνυε οτι η αναλυση του ΜΑΡΞ οτι η εκμεταλλευση στον καπιταλισμο δεν ειναι πια εξωοικονομικη αλλα υπαρχει ηδη στον πυρηνα των παραγωγικων σχεσεων ( μισθωτη εργασια-μισθος=ΑΞΙΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗς ΔΥΝΑΜΗΣ-ΥΠΕΡΑΞΙΑ , ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΗ ΚΛΠ)-ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΡΕΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕς ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΜΥΔΡΑ ΚΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΟΧΙ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ…εκεινο που συγκρατησα ομως ηταν οτι η αναλυση που απεδιδε την εκμεταλλευση στο συστημα της μισθωτης εργασιας ηταν λαθος …και αυτο το επιβεβαιωσα εμπειρικα στις πολλαπλες μορφες εκμεταλλευσης που συναντησα στον εργασιακο και κοινωνικο μου βιο , και δεν προερχοταν απο το «μεγαλο κεφαλαιο» ( πριν γινω δημ, υπαλληλος στα τριανταπεντε μου ,δεν ειχα τη τυχη να εχω εργοδοτη εναν βιομηχανο αλλα «μικρομεσαιους» «συμμαχους «των εργαζομενων κατα τον κυριαρχο λογο της αριστερας ), αλλα απο ενα πληθος μικρομεσαιων ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ που λυμαινονταν τα ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΓΑΘΑ στην ΕΛΛΑΔΑ ( Π.Χ. παραπαιδεια- φακελλακι στα νοσοκομεια-λαδωμα στην εφορια και στην πολεοδομια-αργομισθιες εκτεταμενες στο δημοσιο λογω πολιτικης προστασιας…και ποικιλα αλλα …)

  10. Ο/Η ΓΙΑΝΝΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ λέει:

    …ετσι λοιπον η πιεση για την αποκομμουνιστικοποιηση του ΚΚΕ ΕΣΩΤ. ΠΡΟΕΡΧΟΤΑΝ ΚΥΡΙΩς ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ…ΕΞΑΛΛΟΥ ΗΔΗ ΤΟ 68 ΕΝΑς ΣΗΜΑΝΤΙΚΟς ΑΡΙΘΜΟΣ αγωνιστων της αριστερας -το λεγομενο «ΧΑΟΣ» ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ «Κ»…Πολλα απο αυτα τα προσωπα θα στελεχωσουν την ΕΔΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 74…
    …Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ…ΚΑΙ Η ΤΑΥΤΙΣΗ ΚΚ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ μαλλον ηταν μια «ιδεολογικη ψευδαισθηση» ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΥΣΙΕΣ -ειδικα της γενιας της αντιστασης (40-45)…ενδεικτικο μαλιστα της δυσκολιας ακομη καιτου ΚΚΕ ΕΣΩΤ. ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑΝ ΕΝΤΙΜΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΚΡΙΤΙΚΕς ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΞ ειναι η υπερπροβολη του εργου των ΠΟΥΛΑΝΤΖΑ και ΑΛΤΟΥΣΕΡ και η ελαχιστη ενασχοληση (πλην ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ επιδερμικων πολεμικων των ΠΟΥΛΑΝΤΖΑ,ΕΛΕΦΑΝΤΗ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ) με το εργο ελληνων αντιστασιακων που φυγαδες απο την ελλαδα το 45…δημιουργησαν στο εξωτερικο …οπως πλην του ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗ , Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΞΕΛΟΣ , Ο ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s