Οι δύο αφηγήσεις για την έξοδο από την κρίση και το πολιτικό κενό

Posted: 21/06/2010 by ftanei_pia in Αριστερά, Κρίση-Οικονομία, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ

`

Της Βαγγελιώς Σωτηροπούλου

`

πό τις συζητήσεις που αναπτύσσονται στην αριστερά όσον αφορά τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος των «κάτω» διαφαίνονται 2 αφηγήσεις :

Η μία (α) θέτει ως κύριο στόχο την αλλαγή των συσχετισμών εντός της ΕΕ, το «καλό -μαλακό ευρώ», την αναδιανομή πόρων εντός της ΕΕ από τις χώρες με πλεονάσματα προς τις χώρες με ελλείμματα, την δημιουργία ευρωπαϊκών μηχανισμών ελέγχου του τραπεζικού κεφαλαίου, την αντικατάσταση του Συμφώνου Σταθερότητας από ένα Σύμφωνο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας. Στην αφήγηση αυτή, η ιδιομορφία της Ελλάδας ως αδύναμου κρίκου της ΟΝΕ είναι πολιτικά αδιάφορη.   Θεωρεί ότι η έξοδος από την κρίση προς όφελος των κάτω, μπορεί να είναι συνέπεια μόνον μιας συνολικής αλλαγής τοπίου στην Ευρώπη και θεωρεί επικίνδυνη την χάραξη μιας πολιτικής παραγωγικής ανασυγκρότησης της εθνικής οικονομίας σε ρήξη με την ΟΝΕ και τον ισχύοντα καταμερισμό εργασίας στην ΕΕ.

Η άλλη (β) θέτει ως κύριο στόχο την σύγκρουση με την ΕΕ, την ριζοσπαστική έξοδο από την ευρωζώνη. Αντιμετωπίζει το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι αδύνατος κρίκος σαν «δυνατό σημείο» μιας προοπτικής αριστερής ρήξης με το σύστημα.  Θεωρεί ότι η έξοδος από την κρίση προς όφελος των κάτω, μπορεί να είναι συνέπεια μόνον ενός ισχυρού αντι ΕΕ κινήματος, που θα λειτουργήσει σαν ντόμινο και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Δίνει έμφαση στην παραγωγική αναγέννηση της χώρας και στην αλλαγή της θέσης της στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.

Όσον αφορά το εγχώριο σκέλος μιας εναλλακτικής πολιτικής διεξόδου, και οι δύο αφηγήσεις περιλαμβάνουν παρόμοιες προτάσεις (έλεγχος , εθνικοποίηση τραπεζών και άλλων στρατηγικών τομέων, μέτρα  αναδιανομής του εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων, υγεία, παιδεία κλπ).

Με τι κριτήρια θα εξετάσουμε την «ορθότητα» της μιας ή της άλλης αφήγησης ;

1) Θα μπορούσαμε να την εξετάσουμε με κριτήρια θεωρίας. Για παράδειγμα υπάρχει η άποψη ρευμάτων του ορθόδοξου μαρξισμού ότι κάθε ρύθμιση σε ανώτερο επίπεδο είναι εξ’ ορισμού θετική : Το πέρασμα από τη μανιφακτούρα στη βιομηχανία, από το έθνος κράτος στον διεθνή πολιτικό θεσμό, από το εθνικό στο διεθνές νόμισμα είναι καλό πράγμα, διότι αναδεικνύει την βασική αντίθεση του καπιταλισμού ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της  παραγωγής και τον ατομικό χαρακτήρα της ιδιοποίησης. Έτσι λοιπόν,  οι καταπιεζόμενες μάζες μπορούν πιο εύκολα να κατανοήσουν την βασική αντίθεση και να ξεσηκωθούν σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση.

2)Θα μπορούσαμε να την εξετάσουμε με κριτήρια επίκαιρης οικονομικής ανάλυσης. Για παράδειγμα υπάρχει ή όχι ιεραρχία κρατών εντός της ΕΕ ; Η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας, έχει τον ίδιο χαρακτήρα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες ; ή καθορίζεται και από τη θέση της κάθε χώρας στον ευρωπαϊκό και διεθνή καταμερισμό εργασίας ; Εάν εξετάσουμε τις σχέσεις ΑΕΠ, δημόσιου χρέους, ελλείμματος, νομισματικής βάσης της χώρας, πληθωρισμού κλπ, να τους συσχετίσουμε με την κλαδική παραγωγική διάρθρωση της χώρας, και να απαντήσουμε με ρεαλιστικούς όρους : Πότε οι  «κάτω» έχουν περισσότερες πιθανότητες να έχουν δουλειά και ψωμί εντός ή εκτός ΟΝΕ;

Σε σχέση με το ερώτημα της ιεραρχίας των κρατών, πέραν της οικονομικής ανάλυσης, στο πολιτικό επίπεδο, έχουμε η όχι κατάλυση της εθνική κυριαρχίας τη χώρας μας ; Μπορούν να υπάρχουν ακόμα αμφιβολίες μετά την δημοσίευση των  όρων δανεισμού της χώρας μας από το μηχανισμό στήριξης ; Η αυτόματη κατάσχεση δημόσιας κινητής και ακίνητης περιουσίας σε περίπτωση αδυναμίας του δανειολήπτη, δεν είναι μορφή νεοαποικιοκρατίας ;

3) Θα μπορούσαμε να την εξετάσουμε με κριτήριο τους υφιστάμενους πολιτικούς-κοινωνικούς συσχετισμούς. Πού τρίζει περισσότερο το σύστημα πολιτικής εξουσίας, στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη γενικά; Πού είναι πιο εύκολη η οικοδόμηση πλατιών κοινωνικών συμμαχιών ανάμεσα στα πληττόμενα κοινωνικά στρώματα ; στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη γενικά;

4) Παρότι θεωρώ πολύ ενδιαφέρουσα την χρήση των παραπάνω κριτηρίων, προτείνω προτεραιότητα να έχει ένα 4ο κριτήριο : «ορθή» αφήγηση είναι η αφήγηση που είναι «χρήσιμη» για την εξέγερση. Ποια αφήγηση έχει περισσότερες πιθανότητες να συνδεθεί με τους ανθρώπους που ριζοσπαστικοποιούνται εξ αιτίας της απότομης χειροτέρευσης της ζωής τους; Ποια αφήγηση μπορεί να βοηθήσει καλύτερα στην τόνωση της αυτοπεποίθησης αυτών που κάνανε «ντου» στη Βουλή στις 5/5 ; Ποια αφήγηση μπορεί να βοηθήσει στην κάλυψη προς τ’ αριστερά του τεράστιου πολιτικού κενού ;

Την κατεύθυνση της απάντησης την έδωσε το σύνθημα της διαδήλωσης της 5/5: «Ούτε ΔΝΤ – Ούτε και ΕΕ, πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ»

Διαισθητικά θα έλεγα ότι η αφήγηση (α) ταιριάζει με την ψυχολογία της αναμονής, της λύσης από την « Εσπερία», από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς και θεσμούς και γενικώς από «κάποιους άλλους» έξω από εμάς . Η αφήγηση (α) ταιριάζει με μια ψυχολογία φόβου και ήττας,. Η αφήγηση (β) ταιριάζει πιο πολύ με το θυμό και την διάθεση σύγκρουσης, η οποία εκτός από αναγκαία, είναι πλέον και υπαρκτή.

Πρέπει επίσης να πάρουμε σοβαρά υπόψη (παρότι αυτό μας δυσκολεύει ιδεολογικά) ότι ο κοινωνικός θυμός έχει «εθνικολαϊκό» χρώμα. Η απότομη επιδείνωση της ζωής της τεράστιας πλειοψηφίας του πληθυσμού, δημιουργεί την εικόνα ότι η χώρα, το «έθνος», δέχεται συνολική επίθεση. Επομένως ή θα βοηθήσουμε να γίνει κατανοητό, ότι ο «εχθρός της χώρας » είναι το ΔΝΤ και η ΕΕ, ή αλλιώς ο εχθρός θα βρεθεί  στον διπλανό μετανάστη, στην χώρα Τουρκία, στην γειτονική χώρα Μακεδονία, παίρνοντας τον δρόμο του εθνικισμού, του ρατσισμού, της ακροδεξιάς.

Διεθνιστική και αλληλέγγυα στους μετανάστες δεν είναι μια πολιτική που προβάλλει μόνον την ηθική διάσταση του θέματος, αλλά μια πολιτική που απαντά πειστικά στο πρόβλημα της ανεργίας, της δημιουργίας αξιοπρεπών θέσεων εργασίας για όλους . Επομένως μια πολιτική που είναι σε πλήρη ρήξη με τις αρχές της ΕΕ, γιατί λέει ΝΑΙ στην ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων απ’ όπου και εάν προέρχονται και ΟΧΙ στην ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων και εμπορευμάτων .

Μήπως αυτά σημαίνουν ότι ξεχνάμε την δικτύωση- αλληλεγγύη- συντονισμό με τους λαούς της Ευρώπης ; Κάθε άλλο. Αυτό που θα κρίνει την επόμενη μέρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι εάν σε κάποια χώρα θα υπάρξει νίκη. Η έκβαση κάθε πολέμου κρίνεται από συγκεκριμένες μάχες και η πρώτη μάχη δίνεται σήμερα στην Ελλάδα.

Το πολιτικό κενό δεν θα υπάρχει επ’ άπειρον και όσο διαρκεί η κρίση δεν θα υπάρχει αντικειμενικά χώρος για κεϋνσιανές λύσεις. Ο «εθνικολαϊκός» θυμός θα πάρει είτε το δρόμο της αριστερής ρήξης με το πολιτικό σύστημα, είτε της ακροδεξιάς.

Σχόλια
  1. Ο/Η Ανανεωτικός Κομμουνιστής λέει:

    Εύγε Βαγγελιώ! Εξαιρετικό το άρθρο σου! Πραγματικά από τα καλύτερα κείμενα που έχω διαβάσει από την έναρξη της «περιόδου επιτήρησης».

  2. Ο/Η Γ. Καλαντζόπουλος λέει:

    Το 4ο κριτήριο που θέτει η σ. Σωτηροπούλου και το βάζει πάνω απ’ όλα τα άλλα είναι στην πραγματικότητα αυτό που αποκαλούσαν πάντα οι κομμουνιστές ως «οπορτουνισμό». Είναι η εγκατάλειψη της πολιτικής αρχών και η αντικατάστασή της από τον λαϊκισμό. Είναι διαμόρφωση των πολιτικών στόχων με βάση το κριτήριο ποια είναι αυτά που χαϊδεύουν τα αυτιά του κοσμάκη.
    Όμως τελικά ούτε αυτό το κριτήριο ισχύει για την πολιτική πρόταση που προβάλει και σχηματοποιείται στο σύνθημα: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ – ΕΞΟΔΟΣ από την Ε.Ε. Ας δούμε λοιπόν αν πράγματι αυτό το σύνθημα εκφράζει τον «λαουτζίκο» που είναι έτοιμος να ξεσηκωθεί αλλά δεν ξεσηκώνεται ακόμα γιατί δεν του έχουν υποδείξει κάποιοι πεφωτισμένοι αριστεροί την σωστή γραμμή του ξεσηκωμού. Ας θυμηθούμε λίγο τον ξεσηκωμό του Δεκέμβρη. Δεν νομίζω ότι ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ έγινε επειδή τότε κάποιοι υπέδειξαν τότε την σωστή γραμμή του ξεσηκωμού στις μάζες και αυτές ακολούθησαν. Σήμερα ο κόσμος δυστυχώς δεν ξεσηκώνεται και η Αριστερά βρίσκεται στο περιθώριο. Αυτή η κατάσταση θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά. Και πετάμε την μπάλα στην εξέδρα όταν ισχυριζόμαστε ότι είναι τόσο απλό το ζήτημα και η λύση του συμπυκνώνεται στην επικράτηση της μιας από τις δύο αφηγήσεις που περιγράφει.
    Δυστυχώς η γραμμή του ..ξεσηκωμού που προβάλει η σ. Βαγγελιώ τελικά έχει μικρή απήχηση στην ελληνική. Επικαλείται να αποδείξει το ανάποδο ως επιχείρημα την διαδήλωση της 5/5. Γράφει λοιπόν: Την κατεύθυνση της απάντησης την έδωσε το σύνθημα της διαδήλωσης της 5/5: «Ούτε ΔΝΤ – Ούτε και ΕΕ, πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ». Ας δεχτούμε ότι πράγματι η απάντηση βρίσκεται στο παραπάνω σύνθημα. Όμως το κρίσιμο σημείο του συνθήματος, εκεί που προτείνεται η διέξοδος είναι στο: . πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ». Χωρίς την παρουσία και την οικοδόμηση μαζικού κινήματος δεν μπορεί να επιβληθεί καμία φιλολαϊκή λύση. Και προφανώς μια τέτοια λύση δεν μπορεί να προέλθει από την σημερινή κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού. Αυτές είναι κρίσιμες προϋποθέσεις που αν μπορέσουν να εκπληρωθούν δυστυχώς δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε διαχειριστικές λύσεις εξόδου από την κρίση, όπως η πρόταση: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ – ΕΞΟΔΟΣ από την Ε.Ε.. Εξάλλου αυτή ακριβώς την πρόταση προβάλλουν και ένα μεγάλο μέρος αστών οικονομολόγων ως άλλη εναλλακτική πολιτική για την αστική τάξη της χώρας μας. (Ένα από τα πολλά Παραδείγματα:9 οικονομολόγοι συνιστούν: «Χρεοκοπήστε για να σωθείτε» εδώ: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=20/06/2010&id=174979).
    • Θα μπορούσαμε να καταγράψουμε πολλές άλλες αντιθετικές «αφηγήσεις» για τις θέσεις της αριστεράς απέναντι στην σημερινή συγκυρία, όπως την «ταξική» και την «εθνικο- πατριωτική» αφήγηση που αντανακλά πιο πραγματικές και υπαρκτές αντιθέσεις που υπάρχουν ιστορικά ανάμεσα στα διάφορα ρεύματα της Αριστεράς. Ο καθένας σήμερα διαλέγει την δική του αφήγηση με βάση ποίον θεωρεί «εχθρό» του. Όμως εκείνο που απουσιάζει από την αριστερά είναι μια αφήγηση που θα ενώνει, που όλοι θα έχουν την θέση τους παρά τις διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές προσεγγίσεις. Ποια θα είναι αυτή η αφήγηση δεν την γνωρίζω. Όμως εκείνο που γνωρίζω είναι ότι η αριστερά στην οποία θα αναφέρεται θα πρέπει να είναι μια αριστερά που την εμπιστεύεται ο κόσμος. Και για να σε εμπιστευτεί ο κόσμος δεν αρκεί να έχεις την «σωστή γραμμή», πρώτα απ΄ όλα θα πρέπει να είσαι εσύ «σωστός». Εξάλλου πολλές κοινωνικές αλλαγές ακόμα και επαναστάσεις δεν είναι σίγουρο ότι έγιναν με βάσει την «σωστή γραμμή» που είχαν κάποιοι… Αν λοιπόν διεκδικείς μια άλλη μορφή εξουσίας, ήδη θα πρέπει να έχεις καταγράψει από τώρα πως πραγματικά είσαι ικανός να το κάνεις. Θα πρέπει να έχεις καταγράψει ότι αφουγκράζεσαι τις ανάγκες του λαού και λειτουργείς δημοκρατικά. Ποιος εμπιστεύεται σήμερα την υπάρχουσα αριστερά να αναλάβει την εξουσία και να υλοποιήσει τις διακηρύξεις της; Ελάχιστοι! Καλύτερα μετανάστες στην Γερμανία, παρά στην αντικαπιταλιστική και της εθνικά περήφανη Ελλάδα της Αριστεράς του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς..

  3. Ο/Η alexiuslautus λέει:

    Πραγματικά είναι ένα άρθρο που βάζει πολλά πράγματα στη θέση τους και που είναι γεμάτο από σκέψη και όχι από την επιφανειακή ανάγνωση των γεγονότων.

    Από ‘κεί και πέρα αυτό που με προβληματίζει είναι το εξής: Έστω ότι πετυχαίνει αυτό το πολιτικό σχέδιο και έχουμε μια χώρα (την Ελλάδα) πολιτικά και οικονομικά «κλειστή» (έξοδος από ΔΝΤ, ΕΕ, ΟΝΕ λογικά και ΝΑΤΟ, γιατί όχι ΟΗΕ κτλ.) και παράλληλα «ανοιχτή» στους αλλοδαπούς εργάτες. Νομίζω ότι αυτά ήδη αποτελλούν αλληλοαποκλειόμενα φαινόμενα, αλλά ας πούμε ότι γίνεται.

    Για να γίνουν όλα αυτά θα χρειαστεί μια σειρά πολύ αυστηρών μέτρων (κρατικοποιήσεις, διακοπή εισρροής πόρων από την ΕΕ, λογικά αναστολή των περισσότερων διακρατικών εμπορικών σχέσεων τουλάχιστον μέχρι να επαναδιαπραγματευθούν κτλ.). Για να γίνουν λοιπόν όλα αυτά θα πρέπει να υπάρξει μια κυβερνώσα αρχή που θα έχει απόλυτη εξουσία ώστε και να τα πετύχει αυτά και να μπορέσει να κρατήσει τις αποστάσεις τις από την λανθασμένη εθνοκεντρική αντίληψη (όπως πολύ σωστά γράφει το άρθρο) που θα οδηγήσει σε πογκρόμ κατά μεταναστών…

    Δυστυχώς όπου και όποτε εφαρμόστηκε ένα σύστημα όπου κάποια αρχή με καλές προθέσεις έκλεισε τα σύνορα και άσκησε απόλυτη εξουσία είχαμε από πλήρη αποδιοργάνωση και υπανάπτυξη της χώρας (στην καλύτερη) ως παρανοϊκές ηγεσίες και απολυταρχικά καθεστώτα (στη χειρότερη).

    Για μένα αυτό είναι το πρόβλημα πολύ περισσότερο απ’ ότι είναι το σκληρό ή το μαλακό Ευρώ. Ευρώ έχει και η Γερμανία, έχει και το Μαυροβούνιο.

    Η άμεση δημοκρατία ή/και ο κομμουνισμός δεν μπορεί να περάσει από ένα μεταβατικό στάδιο απολυταρχίας ή/και αστυνομικού κράτους.

  4. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    Αυτό που εμένα με προβληματίζει είναι οτι και οι δύο αφηγήσεις που σωστά περιγράφει η Βαγγελιώ είναι «αριστερές» αφηγήσεις, διακινούνται δηλαδή και «ζυμώνονται» στο εσωτερικό της αριστεράς, και δεν φαίνεται ως τώρα τουλάχιστον, ούτε η μιά, ούτε η άλλη να βρίσκουν έδαφος ή να εμπνέουν ευρύτερες δυνάμεις πέρα απο τον στενό χώρο των διάφορων ομαδοποιήσεων μέσα στην αριστερά.

    Εκείνο που φαίνεται να διαφεύγει και απο τις δύο αφηγήσεις είναι η «ελληνική πλευρά» της κρίσης. Και οι δύο αφηγήσεις φαίνεται να επικεντρώνουν στην σχέση μας με τα υπερεθνικά κέντρα, όμως δε νομίζω πως σε αυτά τα κέντρα οφείλονται, το χτίσιμο στα καμένα, το απίστευτο γαίτανάκι με τις μίζες στα νοσοκομεία, τα λαδώματα στις εφορίες και τις πολεοδομίες, και οι απίστευτες ασυδοσίες των ελληναράδων πλουτοκρατών (κι όσων τους μιμούνται) απο το παρκάρισμα στην Πανεπιστημίου των καγιέν και των μερσεντές παρασκευές και βράδυα σαββάτου, ως την ανεξέλεγκτη μόλυνση των νερών στη βοιωτία απο τα εργοστάσιά τους (αυτών των ίδιων που παρκάρουν τα τζίπ τους στην Πανεπιστημίου!). Η μονομερής ενασχόληση της αριστεράς με το θέμα ΕΕ, φαίνεται να μην αφορά και τόσο την ευρύτερη κοινωνία. Μια κοινωνία που σε καμμιά περίπτωση δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ομοιογεννή και έτοιμη να εμπνευστεί απο ένα εθνικο-πατριωτικό μέτωπο.

    Πολύ φοβάμαι οτι και οι δύο αφηγήσεις στερούνται επαφής με τις πραγματικές αντιφάσεις της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και του ευρωπαίκού «οικοδομήματος» (σε διαφορετικό βαθμό η καθεμία για το καθένα, ανάλογα με τις ιδεοληψίες απο τις οποίες προέρχονται).

    Για μένα μια τρίτη αφήγηση είναι αναγκαία. Μια αφήγηση που θα συνδέει τα μεγάλα σύνολα με την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων, βάζοντας στο κέντρο της την δεύτερη. Είναι μάλλον απίθανο όμως αυτή η αφήγηση να γεννηθεί μέσα απο τα επιτελεία της σημερινής αριστεράς. Προύπόθεση γι αυτήν την τρίτη αφήγηση είναι να υπερβούμε ΚΑΙ τις δύο αφηγήσεις που περιγράφει η Βαγγελιώ…

  5. Ο/Η redpunk67 λέει:

    ΟΛΕΣ οι προτάσεις που έχουν κατατεθεί μέχρι τώρα (από δεξιά και από αριστερά) είναι προτάσεις ξεπεράσματος της κρίσης και όχι προτάσεις ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ της κρίσης, δηλαδή του καπιταλισμού.
    Και φυσικά δεν μπορούν να ξεσηκώσουν κανέναν, μια και στην καλύτερη των περιπτώσεων θα μας επαναφέρουν στην προτέρα κατάσταση, με την οποία δεν ήμασταν ικανοποιημένοι ούτως ή άλλως.
    Το περίεργο της όλης υπόθεσης είναι ότι από δεξιά χείλη δεν μπορείς να περιμένεις κάτι διαφορετικό. Οι απολογητές του συστήματος είναι λογικό να κοιτάξουν το συμφέρον του συστήματος και έναν «ανώδυνο» τρόπο να ξεπεραστεί η κρίση.
    Από την αριστερά όμως θα περίμενε κανείς κάτι διαφορετικό. Θα περίμενε οι προτάσεις της να έχουν και έναν οραματικό-λυτρωτικό χαρακτήρα, θα περίμενε να προτείνεται μια συνολική διέξοδος και όχι μόνο μέτρα «ρεφορμιστικού» χαρακτήρα.
    Αλλά και η αριστερά (ΟΛΗ η αριστερά – και οι αναρχικοί ακόμα) είναι ΜΕΡΟΣ αυτού του συστήματος, έχουν βρει τη θέση τους (στα αριστερά, στο άκρο, στο περιθώριο – αδιάφορο) μέσα στο σύστημα και ΞΕΒΟΛΕΥΟΝΤΑΙ από την αναδιάταξη και την ανατροπή.
    Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη από καμιά αριστερά, γιατί, απλούστατα, οι ίδιοι είναι η αριστερά και μόνοι τους θα κάνουν την «αφήγησή» τους.
    Αυτοοργάνωση και αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων – αυτό είναι το κλειδί.
    Και εάν είναι να γεννηθεί κάποτε μία νέα οργανωμένη αριστερά (ΕΑΝ είναι κοινωνικά αναγκαίο) θα γεννηθεί μέσα από εκεί και όχι από κινήσεις κορυφής και επιτελείων παντός είδους και χρώματος.

  6. Ο/Η Vagelio Sot λέει:

    φίλε alexious,
    1) Το έξω από ΔΝΤ,ΟΝΕ, ενδεχομένως και ΕΕ δεν σημαίνει οπωσδήποτε «κλειστή οικονομία» τύπου Αλβανίας του Χότζα. Π.χ. υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες όπως η Δανία που δεν είναι στην ΟΝΕ και το κοινωνικό της κράτος απέχει έτος φωτός από την Ελλάδα. Η Ελβετία δεν είναι καν στην ΕΕ. Εδώ και δεκάδες χρόνια οι διάφορες χώρες συνάπτουν διμερείς,τριμερείς και πολυμερείς οικονομικές συμφωνίες και είναι στην επιλογή των εκάστοτε κυβερνήσεων αυτές να είναι ή να μην είναι αμοιβαία ωφέλιμες. Γιατί να στενεύουμε τον ορίζοντα των εμπορικών σχέσεων της χώρας μας στην ΕΕ και στην Ευρώπη ;
    2) Ο έλεγχος της κίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων δεν σημαίνει «κλείνω τα σύνορα» ούτε έχει καμία σχέση με το πόσο δημοκρατικό είναι το πολιτικό σύστημα. Π.χ. οι χειρότερες δικτατορίες της Λ. Αμερικής συνοδεύονταν από το «μπάτε – σκύλοι αλέστε» όσον αφορά το ξένο κεφάλαιο. Αντίθετο παράδειγμα ο Τσάβες ασκεί σκληρό έλεγχο στο ρόλο του ξένου κεφαλαίου, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα μορφές εφαρμογής της αμεσοδημοκρατίας όχι μόνον στην πολιτική, αλλά και στην οικονομία όπως κοινωνικούς συνεταιρισμούς.
    3) Σε κάθε περίπτωση εαν κάποτε υπάρξει αριστερή διακυβέρνηση στην Ελλάδα θα κινδυνεύει από οικονομικές κυρώσεις. Επομένως εαν ονειρευόμαστε ν’ αλλάξουν τα πράγματα θα πρέπει να σκεφτόμαστε πώς θ’ αντέξει η οικονομία.

  7. Ο/Η alexiuslautus λέει:

    Κατακαημένη Δανία να ήξερες ότι στην Ελλάδα σε μνημονεύουμε περισσότερο και από θίασο που ανεβάζει Μάκβεθ…

    Πάντως αν θεωρείς ότι η Δανία πέτυχε αυτό που είναι επειδή είναι εκτός ΟΝΕ τότε δεν έχουμε κοινή βάση. Για την Ελβετία δεν θα αναφερθώ καν καθώς αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Να μετρήσουμε τα κράτη που λειτουργούν εντός Ευρώ ενώ λειτουργούσαν και πριν; Να πούμε ότι η Ελλάδα ήταν καλά πριν το Ευρώ και τώρα πάει κατά διάολου;

    Ας τα παρακάμψουμε όλα αυτά. Η Δανία λοιπόν ήταν κάποτε καταχρεωμένη και έδιωξε τα ξένα κεφάλαια και εισήγαγε μετανάστες γιατί κάποιος συνέλαβε το παραπάνω σχέδιο και το επέβαλε στο πόπολο (έστω και δημοκρατικά); Και μέσα από την αυστηρή του διοίκηση η Δανία από χώρα της φάπας έγινε σεβαστή και εύρωστη;

    Μήπως λέω μήπως υπήρξε διαφορετική ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ;

    Το παράδειγμα του Τσάβες πιστεύω ότι μας «ταιριάζει» καλύτερα και συμπυκνώνει το σχέδιο. Ταιριάζει καλύτερα στον ψυχισμό μας: «Ένας _____* θα μας σώσει…». Αλήθεια το ακούω συχνά όταν υπάρχει απελπισία (και τώρα υπάρχει πολλή).

    Παρατηρήστε ότι λέμε «Τσάβες» σαν παράδειγμα και όχι «Βενεζουέλα». Αλήθεια ποιός είναι ο πρωθυπουργός της Δανίας που την έκανε να λειτουργεί ως υπόδειγμα…;

    Επίσης σε ότι αφορά τον τρόπο της μετάβασης φάινεται ότι πλέον δεν μας απασχολεί αρκεί να έχει τη σωστή γραμμή. Είδατε πόσο εύκολα περνάμε από το ΤΙ (σωστό σχέδιο) στο ΠΟΙΟΣ (αριστερή διακυβέρνηση) χωρίς να μας ενδιαφέρει το ΠΩΣ.

    ΥΓ δεν αμφιβάλω για τις καλές προθέσεις ατόμων που εκτιμώ. Δυστυχώς όμως βλέπω ότι από τότε που προτείναν ΜΕΣΑ τώρα προτείνουν ΣΚΟΠΟΥΣ. Και οι σκοποί ΔΕΝ αγιάζουν τα μέσα. Αντίθετα βρίσκονται πάντα άνθρωποι που ενστερνίζονται τους σκοπούς για να αποκτήσουν εξουσία.

    * βάλε όποιον ηγέτη θές (Τσάβες, Αλαβάνος, Κάστρο, Κωνσταντίνος ο Β’, Κωνσταντίνος ο μέγας, Παπαδόπουλος κτλ. )

  8. Ο/Η Vagelio Sot λέει:

    alexius, όταν μνημονεύουμε ένα παράδειγμα, δε σημαίνει ότι το υιοθετούμε, σημαίνει ότι το μελετάμε.
    Το «οι σκοποί αγιάζουν τα μέσα» δεν καταλαβαίνω πως προκύπτει απο το παραπάνω κείμενο. Προτείνει πουθενά «κακά» μέσα για «καλούς» σκοπούς ;

  9. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …μερικες προχειρες και ελαφρως ασυγκροτητες σκεψεις ( δεν βοηθαει η ωρα -μεσημερι ,και οχωρος -πιτσιρικια φωναζουν διπλα παιζοντας ποδοσφαιρο σε μια μεγαλη οθονη):
    ….ΘΑ ΘΥΜΙΣΩ ΕΝΑ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΟΥ 80:
    Ε Ν Ω Μ Ε Ν Η Ε Υ Ρ Ω Π Η
    Α Π Ο Τ Ο Ν Α Τ Λ Α Ν Τ Ι Κ Ο Ω Σ Τ Α Ο Υ Ρ Α Λ Ι Α

    …Ειναι και ο τιτλος ενος μικρου βιβλιου που εξεδοσε ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ του Ρηγα ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ τότε με κειμενα-συνεντευξεις των ΜΑΝ. ΑΘΚΑΡΑΤΕ
    ( συνδικαλιστη ηγετη του ΙΣΠ.ΚΚ) και του Φ.ΚΛΑΟΥΝΤΙΝ ( ισπανου ευρωκομμουνιστη διαγραμμενου απο το κομμα ηδη απο το 64)…

    Υπογραμμισα τον τιτλο για να σας θυμισω οτι το ευρωκομμουνιστικο ρευμα εβλεπε πολυ πλατυτερη την ενωμενη ευρωπη απο το σημερινο σχημα , και ο «αριστερος ευρωπαϊσμός»
    μπορει να εχει ως εκδοχη και τη διαλυση της σημερινης ΕΕ ΥΠΟ ΤΟΝ ΟΡΟ ΟΤΙ ΘΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ απο μια δημοκρατικότερη-ευρυτερη ΕΝΩΣΗ/ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑ/ΣΥΜΜΑΧΙΑ …ΟΠΩΣ ΘΕΛΕΤΕ ΠΕΙΤΕ ΤΟ …ΠΟΥ ΝΑ ΧΩΡΑΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΡΩΣΙΑ…

    ..ΤΟ προβλημα με τις «διαφορετικες αφηγησεις» στην ελληνικη αριστερα δεν ειναι νομιζω το κυριο…σε οτι αφορα ειδικα τον ΣΥΡΙΖΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ να διαλυθει ο ΣΥΝ μεσω της ρευστοποιησης στον ΣΥΡΙΖΑ , ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΑΦΕΝΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Ως ΠΡΟΤΑΣΗς ΕΝΩΤΙΚΩΝ ΔΙΕΡΓΑΣΙΩΝ , αφετερου στην τριχοτομηση του ΣΥΝ…ΔΙΑΒΑΣΤΕ προσεκτικα τις καταστατικες ρυθμισεις της πολιτικης αποφασης για να αντιληφθειτε οτι οι «ανανεωτικοι» εφυγαν γιατι φυσιολογικοτατα δεν ειχαν καμμια διαθεση να μεινουν υπο καθεστως δημοκρατικου συγκεντρωτισμου…δεν ξερω για ποσο θα αντεξουν οι υπολοιποι…σε οτι αφορα τις πολιτικες θεσεις η νεα ηγεσια ΣΥΝ ΑΠΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ υιοθετει πρακτικα την «ανανεωτικη» πλατφορμα ( το θεωρω θετικο αυτο -και αναγκαστικο αν δεν θελουν να καταληξουν σχημα του 0,…%)

  10. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …Εκεινο που με ανησυχει ειναι η εντυπωση που δινεται απο το κειμενο της Βαγγ.ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ , ΟΤΙ Η ΔΙΑΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ» ΝΤΟΥ» ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ στισ 5/5 ειναι προμηνυμα μιας «εξεγερσης » την οποια μαλιστα η ΑΡΙΣΤΕΡΑ πρεπει να ενθαρρύνει ή να συμπορευτει…
    …ακομη και η «οκτωβριανη επανασταση» ηταν ενα κινημα σχεδιασμενο σε λεπτομερειες οπως μια καλοσχεδιασμενη ληστεια ( σαν αυτες που εκαναν εξαλλου οι μπολσεβικοι για να ενισχυσουν τα κομματικα ταμεια)…σημερα για πολλους αριστερους ο ΟΚΤΩΒΡΗΣ του 17 δεν ηταν παρα ενα καλοσχεδιασμενο πραξικοπημα καταληψης της πολιτικης εξουσιας που οδηγησε στην σκληροτερη δικτατορια που γνωρισε το προλεταριατο (ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΛΕΝΕ ΟΤΙ περισσοτεροι κομμουνιστες εξοντωθηκαν απο το καθεστως ΣΤΑΛΙΝ απο οτι απο τον ΧΙΤΛΕΡ )…

    ….ΑΝΤΙΘΕΤΑ νομιζω οτι ως αριστεροι οφειλουμε να εχουμε συνεχες και σταθερο μετωπο με καθε μορφη «αντικοινοβουλευτισμου» βγαινει στον αφρο -ειδικα απο στρωματα της «μεσαιας ταξης» που ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ ΟΤΑΝ ΛΙΓΟΣΤΕΥΕΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΣΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΤΟΥΣ…ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΑΙΣΘΗΜΑ εχουν γινει σημαντικα πολιτικα λαθη στο παρελθον οπως και φρικτα εγκληματα…
    …θα θυμισω ,εστω και αν αυτο ενοχλει αρκετους , οτι την 5/5 πολλοι αριστεροι διαδηλωτες περιμεναν να δουν να κατεβαινουν οι σοροι απο την ΜΑΡΦΙΝ ΜΠΑΝΚ για να βεβαιωθουν οτι η ειδηση ηταν αληθινή και οχι «προβοκατσια» του συστηματος…

    …ο δημοκρατικος τροπος ανακλησης των μετρων ειναι το ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για το οποιο ακουσαμε καποιες δηλωσεις αλλα μεχρι σημερα δεν εχουμε δει καμμια καμπανια συλλογης υπογραφων -αυτο που εκανε με επιτυχια ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ και η εκκλησια πριν λιγα χρονια …αντ αυτου πολλοι μας καλουν να κανουμε δημοψηφισμα τις αυτοδιοικητικες εκλογες παραβιαζοντας την ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗς ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ…

    • Ο/Η Raindog λέει:

      Την αυτονομία του χώρου της τοπικής αυτοδιοίκησης την έχει παραβιάσει βίαια το σχέδιο Καλλικράτης φίλε Γιάννη.

      Και η πρόταση να μετατραπούν σε δημοψήφισμα οι περιφερειακές εκλογές ΚΥΡΙΩΣ στην περιφέρεια της ΑΤΤΙΚΗΣ που συγκεντρώνει ΤΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ (καμία σχέση δηλ. με τοπική αυτοδιοίκηση) έχει την αξία της την οποία θα πρέπει να τη δούμε. Θα πρότεινα μάλιστα να τεθεί επικεφαλής πρόσωπο που να ενώνει όλους τους χώρους της αριστεράς και να είναι ΚΟΙΝΟΣ υποψήφιός της σε αυτή την περιφέρεια: ένα τέτοιο πρόσωπο θεωρώ ότι είναι ο σ. Κορτζίδης, ο οποίος θα πρέπει να πειστεί να σταματήσει την απεργία πείνας, γιατί μέσα στον Ιούλιο δεν έχει κανένα νόημα και καμία αποτελεσματικότητα η συνέχισή της. Ίσα ίσα υπάρχει η πιθανότητα να χάσουμε έναν άξιο σύντροφο τζάμπα και βερεσέ (σχεδόν).

      Επίσης να θυμίσω ότι ο κύριος που λέει αυτές τις παραδοξότητες περί δημοψηφισματικού χαρακτήρα των περιφερειακών εκλογών (ιδίως αυτών στην Αττική) έχει θέσει το ζήτημα του δημοψηφίσματος για το Σύμφωνο Σταθερότητας κατά την κατάθεση του Προγράμματος Σταθερότητας από την Κυβέρνηση, μήνες πριν το μνημόνιο του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Τότε βέβαια θεωρήθηκε και αυτό παραδοξότητα. Κατόπιν ήρθε η πρόταση από τον ΣΥΝ για δημοψήφισμα για το ΔΝΤ το οποίο, όπως και πολλές άλλες τέτοιου είδους «πρωτοβουλίες», ήταν μια ντουφεκιά στον αέρα για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους. Δεν στηρίχτηκε καθόλου και έμεινε λόγια του αέρα.

      Αυτά προς το παρόν.

  11. Ο/Η Στελιος λέει:

    Αν και δεν ειμαι ψηφοφορος του ΚΚΕ, αναγνωριζω οτι λογω της τεραστιας πειρας του, ειναι το μονο κομμα στην αριστερα που γνωριζει τι θελει και που παει.Εφαρμοζει σωστη
    τακτικη συνδεομενη με τα αμεσα ζητηματα που ειναι σε θεση ο λαος να ακολουθησει με την στρατηγικη του που ειναι ενα καθεστως ανατολικου τυπου αλλα τελος παντων αυτο ειναι και σε οποιον αρεσει.-εμενα δεν μου αρεσει-
    Τα υπολοιπα κομματα και ομαδες της αριστερας βρισκονται σε θολουρα και παραζαλη.Δεν ειναι σε θεση να εκτιμησουν την παρουσα κατασταση και να προβαλλουν αιτηματα που θα σεισπειρωσουν, ουτε φυσικα να τα συνδυασουν με καμμια στρατηγικη οραματικου στοχου.
    Μονο ο νεαρος Τσιπρας εφαρμοζει καποια πραγματα αλλα στο κομφουζιο του Συριζα δεν μπορουν να τον αντιληφθουν.
    Οι υπολοιπες ομαδες της αριστερας βρισκονται στον αστερισμο του αριστερισμου και παντως δεν εχουν επαφη με τους εργαζομενους.-ειναι φανερο αλλωστε.-

  12. Ο/Η NTOUTOYTI λέει:

    Είναι αστείο απο αντιεξουσιαστική πλευρά να γίνεται κριτική στο οτι σε έναν μικρό χώρο όπως η Ελλάδα μια οποιαδήποτε προσπάθεια θα αποτύχει. Αρκούσε μια πόλη η Βαρκελώνη το 36 για να αποδείξει οτι οχι ο σοσιαλισμός, αλλά η αναρχία σε όλη της την έκταση είναι δυνατόν να αναπτυχτεί. Οι άλλες ενστάνσεις δεν ειναι παρά ανοησίες του ορθόδουξου μαρξισμού, αυτού των τυφλών παραγωγικών δυνάμεων και των ανθρώπων που δεν έχουν εμπιστοσύνη στον ελεύθερο άνθρωπο.
    Η Βαγγελιώ πιάνει πολύ καλά το ζήτημα και του πολιτικού κενού και ποιές θέσεις οδηγούν στην δράση τον ελληνικό λαό. Αν δεν το κάνει η αριστερά θα το κάνει η δεξιά. Εξω λοιπόν πρώτα απο την Ε.Ε., ανασυγκρότηση της οικονομίας πρώτα, μετά γενναία μονομερής διαγραφή του χρέους κλπ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s