Πρόταση της ΚΟΕ προς όλα τα κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς με θέμα τη συγκρότηση ενός μετώπου για την κοινωνική και πολιτική αλλαγή

Posted: 22/06/2010 by ftanei_pia in Αριστερά, Εκδηλώσεις, Κείμενα θέσεων, ΣΥΡΙΖΑ

`

`

πάρχουν ημερομηνίες τυπωμένες στα βιβλία της ιστορίας σαν ορόσημα, σαν σημεία τομής. Η 5/5/2010 θα αποτελέσει την ημερομηνία μιας νέας κατάστασης –πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά– για την ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης. Θα μιλάμε διαφορετικά για το πριν και το μετά από αυτή την ημερομηνία.

Το ΔΝΤ και η ΕΕ σχηματίζουν ένα νέο «καθεστώς» καταργώντας τη λαϊκή κυριαρχία. Η νέα συνθήκη-πολυνόμος, δηλαδή το αμετάφραστο κείμενο του ΔΝΤ και της ΕΕ, ψηφίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από μία –στα όρια της νομιμότητας– κυβέρνηση, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους ψηφοφόρους της και τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις της, όπως και από ένα ακροδεξιό κόμμα.

Βασική τους επιδίωξη είναι το γκρέμισμα καταχτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα, το πισωγύρισμα σε μια κοινωνία που –αν ολοκληρωθεί– θα θυμίζει την Ελλάδα του ’50 και του ’60, την Ελλάδα της μετανάστευσης, της φτώχειας, της «άπονης ζωής», του αποκλεισμού και της κοινωνικής πόλωσης. Μπορεί άραγε να επιβιώσει ο κόσμος της εργασίας, οι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι; Μπορεί η νεολαία να ονειρεύεται μια αξιοπρεπή ζωή; Οι υποσχέσεις που δίνει το νέο καθεστώς, μετά και από τη χρησιμοποίηση των ρημάτων «καταργώ» (δικαιώματα –καταχτήσεις) και «πουλώ» (δημόσια περιουσία –δημόσια γη), είναι είτε χρεωκοπία είτε τουλάχιστον 20ετή μέτρα και προγράμματα «σταθερότητας».

  • Όμως, στις 5/5/2010 εμφανίστηκε στο προσκήνιο μια ανεξάρτητη και «αυθαίρετη» μεταβλητή. Εμφανίστηκε πανελλαδικά ένας λαός με οργή, αγανάκτηση, θυμό, αντιμέτωπος συνολικά με το πολιτικό σύστημα και τις μέχρι τώρα εκπροσωπήσεις του. Ο κόσμος αυτός που την ίδια στιγμή αναρωτιέται τι να κάνουμε – πώς να τους σταματήσουμε – τι θα γίνει παραπέρα, είναι σήμερα πλειοψηφία, αλλά δεν έχει πολιτική έκφραση και εκπροσώπηση. Ταυτόχρονα  με την κρίση του πολιτικού τους συστήματος,  παρακολουθούμε  αναταράξεις, διαφοροποιήσεις σε όλα σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Η κρίση δεν θα αφήσει απείρακτο πολιτικό σύστημα  και πολιτικό προσωπικό, κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς θεσμούς και εκπροσωπήσεις.

Βρισκόμαστε σ’ έναν κηρυγμένο πόλεμο, σε μια τεράστια μάχη, όπου το ζητούμενο είναι το πρόσημο που θα έχει η νέα κοινωνία και το νέο πολιτικό σύστημα, που θα προκύψει μετά την κρίση.

Οι παλιές ιδέες έχουν χρεωκοπήσει. Οι νέες ιδέες δεν έχουν εμφανιστεί. Δεν υπάρχει προς το παρόν μια συγκροτημένη, συνολική εναλλακτική λύση. Ακριβώς γι’ αυτό, η 5/5/2010 δεν ορίζει μόνο μια ιστορική στιγμή, αλλά αναδεικνύει και μια ευκαιρία για μια μεγάλης κλίμακας πολιτική, οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική αλλαγή. Απελευθερώνεται διαρκώς μια τεράστια λανθάνουσα ενέργεια που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ένα νέο τοπίο, σε μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία, σε μια  ριζική αλλαγή.

Είναι κοινός τόπος, ότι το πρόβλημα δεν είναι τεχνικοοικονομικό αλλά πολιτικό, και η λύση του δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική. Κι αυτό γιατί έχει επιλεγεί και επιβληθεί μια πολιτική με βάση τα συμφέροντά τους και την εξυπηρέτησή τους, που εμφανίζεται σαν λύση-μονόδρομος στο οικονομικό πρόβλημα. Είναι εφικτή μια άλλη πολιτική που θα στηρίζεται στις ανάγκες και τα δικαιώματα των πολλών, επιμένοντας πως ο άνθρωπος είναι η λύση και η αξία και όχι το κεφάλαιο.

Ένα κρίσιμο ερώτημα για την αριστερά που θέλει να βλέπει προς  την κοινωνία και τις επιθυμίες της, που ακούει τα ερωτήματά της, είναι το αν αντιλαμβάνεται την  ευκαιρία για τη ριζική αλλαγή του πολιτικού και κοινωνικού τοπίου καλύπτοντας την έλλειψη   πολιτικού υποκειμένου ικανού και αποτελεσματικού να  συγκεντρωσει την τεράστια, αποσπασματική και αυθόρμητη δύναμη του λαού.

Έχουμε την πεποίθηση πως η αποτελεσματική απάντηση μπορεί να δοθεί από την συγκρότηση ενός πολιτικού αντιπάλου του «νέου καθεστώτος» που θα παλέψει για την πλήρη κατάργηση της συνθήκης ΔΝΤ-ΕΕ. Ένας πολιτικός αντίπαλος που θα στηρίζεται στις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που θέλουν να συγκρουστούν με αυτό το «νέο κράτος». Αντιλαμβανόμαστε ότι  καμμία από τις σημερινές πολιτικες δυνάμεις δεν φαίνεται να μπορεί και να αρκεί να αυτοχριστεί το αντίπαλο δέος. Μπορεί όμως ο πραγματικός αντίπαλος και η εναλλακτική λύση να είναι ένα μέτωπο πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που συνδέονται, ενώνονται, οργανώνονται και αυτοοργανώνονται, που βρίσκονται μέσα στην κοινωνία,  μέσα στους ψηφοφόρους του δικομματισμού, στα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ στα πολιτικά υποκείμενα ( ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.α.),  μέσα στην ανυπάκουη νεολαία του Δεκέμβρη, της επισφάλειας, του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Ένα Μέτωπο που οι  κεντρικοί πολιτικοί του στόχοι μπορούν και πρεπει να  συνδιαμορφωθούν και να συνεπεξεργάζονται διαρκώς από τους συμμετεχοντες και ενδεικτικά θα κινούνται σε ένα ελάχιστο  για την αρχή πλαίσιο που μπορεί να  είναι:

  • α) Η συνολική ακύρωση της συνθήκης ΔΝΤ-ΕΕ. Η κατάργηση όλων των μέτρων.
  • β) Κάτω η κυβέρνηση ΓΑΠ και το πολιτικό καρτέλ του νεοφιλελευθερισμού.
  • γ) Ριζική αλλαγή και ανασυγκρότηση – ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό τοπίο με μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία.

Εκτιμούμε ότι το πρώτο βήμα  για την δημιουργία μετώπου πρεπει να αναλάβει άμεσα να το κάνει η αριστερά ( οργανωμένη και ανένταχτη)  αποφεύγοντας τους μικρούς και μεγάλους εμφύλιους της, τις ιστορικές της αναφορές και «δικαιώσεις» επιμένοντας κυρίως και αποκλειστικά στην ενότητα στη δράση της. Εκτιμούμε ότι τα προβλήματα της αριστεράς πρέπει να αντιμετωπιστούν τουλάχιστον σήμερα σε διαφορετική βάση. Στη βάση δημιουργίας του μετώπου, στη βάση συνδιαμόρφωσης των αγώνων του σήμερα, στη βάση της υπέρβασης των μικροκομματικών συμφερόντων, στη βάση της υπηρέτησης των αναγκών της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Ταυτόχρονα πρέπει να χτίζεται το μέτωπο των κοινωνικών δυνάμεων μέσα σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και με τους εργαζόμενους, τους επαγγελματίες, τους αγρότες, τη νεολαία, τους διανοούμενους με όλους όσους πλήττονται από τη ομολογουμένη χρεοκοπία

Εχουμε την γνώμη οτι πρέπει να δοθούν πολλές μάχες που θα συμπυκνώνονται σε έναν αγώνα με υπομονή και επιμονή, έναν ανυποχώρητο αγώνα χωρίς συνδιαλλαγή με τις υπεύθυνες για την κατάσταση δυνάμεις, χωρίς αυταπάτες για μικροαλλαγές και μικροβελτιώσεις, εκτιμώντας ότι οι αντίπαλες δυνάμεις συμπεριφέρονται σκληρά και θα συνεχίσουν ακόμα πιο άγρια. Αγώνας που δεν θα σταματήσει ούτε με την αντικατάσταση των αναλώσιμων πρωθυπουργών και κυβερνητικών σχημάτων, με την εμφάνιση ενός άλλου το ίδιο νεοφιλελεύθερου «κατοχικού καθεστώτος» που θα δρα για λογαριασμό των ξένων και ντόπιων χρηματοπιστωτικών και τραπεζικών συμφερόντων.

Εχοντας επίγνωση  – και ας μας επιτραπεί  αυτό για το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς –  πως ούτε επαρκείς είμαστε, ούτε έχουμε όλες τις αλήθειες, γι’ αυτό και προσκαλούμε, γι’ αυτό και θα αγωνιστούμε με όλους τους τρόπους, σε όλη την Ελλάδα, για να δημιουργηθεί ένα Μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για την αλλαγή.

Είναι αυτονόητο πως δεν μπορεί να περιορισθεί η οπτική μας μέσα στον εθνικό χώρο. Απλώνει τη ματιά του στις γειτονιές της Ευρώπης και στις περιοχές του κόσμου που αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν παρόμοιες καταστάσεις, γνωρίζοντας ότι όσο περισσότεροι λαοί, όσα περισσότερα κινήματα εργαζομένων και νεολαίας συντονιστούν και παλέψουν, τόσο πιο καίρια και νικηφόρα θα είναι τα χτυπήματα στους διεθνείς και ντόπιους ραντιέρηδες αλλά και όσους σχεδιάζουν και επιθυμούν μια κοινωνία –παγκόσμια, περιφερειακά, εθνικά, τοπικά– όπου το 10% θα ευημερεί από την καταλήστευση του 90% που θα λιμοκτονεί.

Οφείλουμε όμως να καθοριστούμε και να λειτουργήσουμε με ένα δημιουργικό και πολύ συμμετοχικό τρόπο απαντώντας σε ερωτήματα γύρω από την ύπαρξη, τη δράση και τη στόχευσή μας, απαντώντας στην πράξη ερωτήματα όπως:

  • 1. Ποιες δυνάμεις, πώς, με ποιες διαδικασίες μπορούμε να συνδεθούμε και να συνδέσουμε. Ποια συγκεκριμένα βήματα χρειάζεται να περπατηθούν για να συγκροτούμε το αντίπαλο δέος, αυτό το κοινωνικό και πολιτικό Μέτωπο.
  • 2. Ποιες διαδικασίες, λειτουργίες, σχήματα και μορφές συγκρότησης, πανελλαδικά και τοπικά, σε χώρους δουλειάς, σπουδών, διαβίωσης, πολιτισμού, πρέπει να επιλεχθούν έτσι ώστε να δίνονται οι δυνατότητες δημοκρατικής, ουσιαστικής και αποτελεσματικής συμμετοχής και δράσης όλων όσων το επιθυμούν.
  • 3. Με ποιες πρωτοβουλίες, κινήσεις, απευθύνσεις και με ποια συγκεκριμένα περιεχόμενα είναι δυνατόν σήμερα να συγκεντρωθεί κόσμος σε επιτροπές αλληλεγγύης αλλά και επιτροπές αντίστασης. Πώς μπορούν να συνδεθούν, να συντονιστούν ή και να ενωθούν οι υπάρχουσες επιτροπές και πρωτοβουλίες αντίστασης. Κυρίως, πώς θα ενισχυθεί η συγκέντρωση δύναμης αυτών των επιτροπών, η μαζική τους απεύθυνση, αποφεύγοντας την αποσπασματικότητα, τις πολλές άμαζες επιτροπές, τις κλειστές επιτροπές.
  • 4. Ποια βήματα, ποιους σχεδιασμούς, ποιες εκτιμήσεις, ποιες πολιτικές στοχεύσεις πρέπει να συζητηθούν άμεσα για να προετοιμαστεί ένας ευρύτερος χώρος και κόσμος. Να παρθούν υπόψη τα σενάρια ελεγχόμενης ή απότομης χρεωκοπίας, οι επόμενες περιφερειακές-αυτοδιοικητικές εκλογές, μια κυβερνητική αλλαγή κ.ά.

Κ.Ο.Ε.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ: Πρόταση συνεύρεσης ημέρα Πέμπτη 24/6/2010

Στην οδό Ανδρονίκου 18  και Κων/λεως  Ρουφ-Γκάζι (εξυπηρετεί η στάση μετρό Κεραμεικός) ώρα 19.00 το απόγευμα.

Σχόλια
  1. Ο/Η anentaxtos λέει:

    …επιτέλους μια καλή και σοβαρή πρόταση μέσα στη μαυρίλα που κυριαρχεί…
    …συγχαρητήρια στην κοε για την πρωτοβουλία…
    …ελπίζω να μαζευτούν όσο το δυνατόν περισσότεροι…οι καιροι ου μενετοί…

  2. Ο/Η noima λέει:

    …και επιπροσθετα ρεαλιστικη, με την εννοια οτι πιανει την γενικη αηδια που επικρατει στον κοσμο για την αυτιστικη αριστερα και προτεινει το μοναδικο τροπο υπερβασης: μεσα στην κοινωνια και δραση. Λετε να περπατησει, η παλι θα τη μπλοκαρουν με «διαδικαστικα» και «οργανωτικα» διωχνοντας τον κοσμο;

  3. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    την ακύρωση του μνημονίου την κατανοώ. Το να φύγει η κυβέρνηση επίσης (άλλωστε αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα). Αυτό το «ριζική αλλαγή και ανασυγκρότηση» όμως, ρε παιδιά, δεν είναι κάπως γενικό; Μήπως απο τις «δύο αφηγήσεις» που λέει η Βαγγελιώ παρακάτω σε σχετικό άρθρο, αντί για την σύνθεση ή την υπέρβασή τους, πάμε τελικά σε μια «μη αφήγηση»; (κατι σαν το «μή ποδόσφαιρο» της Εθνικής Ελλάδας του Ρεχάγκελ με τους 7 αμυντικούς τον έναν επιθετικό και τα δύο χάφ, που βαφτίστηκε απο τους έλληνες δημοσιογράφους, «ηρωική εμφάνιση», αλλά και αναπόφευκτη ήττα…)

    * Η ΚΟΕ δεν μετέχει στον Σύριζα; γιατί δεν θέτει αυτήν την πρόταση πρώτα στον Σύριζα κι ύστερα στους υπόλοιπους;

  4. Ο/Η stayros λέει:

    και αν τεθει μεσα στο συριζα πρωτα και μετα στους αλλους τι ακριβως αλλαζει;

  5. Ο/Η δύσπιστος λέει:

    Μήπως μας τελείωσε το «ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ» και ο Αλαβάνος και πάμε γι άλλα… «ΜΕΤΩΠΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ & ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ».

    Κατανοητή η πρόταση της ΚΟΕ και ωραία ακούγεται, πρακτικά όμως αν το καλοσκεφτεί κάποιος ούτε στο ΚΚΕ ούτε στον ΣΥΝ απευθύνεται, παρά σε κάποιες ομάδες περί την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Εξάλλου με αυτές τις ομάδες η ΚΟΕ λίγο – πολύ συμφωνεί και στην πλατφόρμα της ΑΝΤΑΡΥΑ «Στάση πληρωμών – Έξοδο από την ΟΝΕ» και την πρωτοβουλία των οικονομολόγων. Αυτό θα είναι τελικά το ..πλατύ ΜΕΤΩΠΟ των κοινωνικών & πολιτικών δυνάμεων;

  6. Ο/Η Ακόμα πιο δύσπιστος λέει:

    Νομίζω ότι καλώς δεν τίθεται πρώτα στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήταν απαγορευτικό για άλλες δυνάμεις πέραν του ΣΥΡΙΖΑ (ΚΚΕ, Ανταρσύα), καθώς στην περίπτωση αυτή η δικιολογία απόρριψης ήταν έτοιμη.
    Επίσης νομίζω ότι όντως η Ανταρσύα είναι πιο κοντά στην πρόταση όχι όμως για το πολιτικό ζήτημα (ευρώ, χρέος κλπ), καθώς αυτά δεν τίθενται καν στη συγκεκριμένη πρόταση. Είναι πιο κοντά γιατί δεν έχει τίποτα να χάσει, και γιατί πολλοί από την Ανταρσυα καταλαβαίνουν ότι αυτή η περίοδος είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία για αυτή την αριστερά να κάνει κάτι αποτελεσματικό.
    Πολιτικά η πρόταση αυτή είναι πιο κοντά στη λογική του ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα είναι αν ο ΣΥΡΙΖΑ και το σύνολο των δυνάμεών του ξεχωριστά αντιλαμβάνονται το διαφορετικό της περιόδου και έχουν τη διάθεση να θυσιάσουν την «εκλογική καταγραφή» του φορέα τους σε μια ευρύτερη απόπειρα.
    Για το ΚΚΕ μην θεωρείτε δεδομένα τόσα πολλά πράγματα. Είναι η πρώτη φορά στην τελευταία δεκαετία που διάφορα δείγματα συνηγορούν για διεργασίες με διαφορετική κατάληξη απο την κλασσική «ένα είναι το κόμμα».
    Τέλος νομίζω ότι το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής αν δεν είναι πίσω από την πρόταση της ΚΟΕ, τουλάχιστον την υποστηρίζει φανατικά. Ο ίδιος ο Αλαβάνος μιλάει ευθαρσώς για ένα ευρύτερο μέτωπο και ότι το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής θέτει την ιδέα ενός τέτοιου μετώπου.

  7. Ο/Η kavouras λέει:

    συνεχίζει η ΚΟΕ και το «Μέτωπο» το έργο που δεν ολοκλήρωσε η πτέρυγα. Έτσι όσοι ακόμη έχουν μείνει να υποστηρίζουν το συμμαχικό σχήμα του συριζα, όσοι έχουν μείνει ακόμη να υποστηρίζουν μια τουλάχιστον στοιχειώδη ανασυγκρότησή του, βλέπουν να έρχεται μια ακόμη διάσπαση, από τα αριστερά αυτή τη φορά.
    Και ενώ βέβαια είναι γοητευτική η πρόταση της ΚΟΕ, αυτό που καταφέρνει είναι να ακυρώσει το συριζα του οποία είναι ακόμη συνιστώσα απ’ όσο ξέρω.
    Η ενότητα δεν διακηρύσσεται στα λόγια ή από ωραία κείμενα στα οποία λίγοι θα μπορούσαν να διαφωνήσουν (αν εξαιρέσουμε το ΚΚΕ). Η ενότητα είναι κυρίως πρακτική, καθημερινή πρακτική με κινήσεις που να δείχνουν ότι αυτοί που τη διακηρύσσουν την εννοούν κιόλας. Αλλιώς υπάρχει κι άλλη ανάγνωση του θέματος που λέει ότι λόγοι ανταγωνισμού με σκοπό την όποια ηγεμονία οδηγούν σε τέτοιες κινήσεις.
    Γιατί δεν μπορούσε να περιμένει η ΚΟΕ λίγες ημέρες ώστε να ξεκαθαρίσει το τοπίο στον ΣΥΡΙΖΑ;
    Γιατί δεν μπορούσε να περιμένει ώστε ο συριζα να μπορέσει να προχωρήσει ενωμένος σε μια τέτοια πρόταση που έτσι κι αλλιώς οι περισσότερες συνιστώσες του διαπιστώνουν στις αναλύσεις τους την αναγκαιότητα για ενωτική δράση;

  8. Ο/Η kavouras λέει:

    Αν πραγματικά οι δυνάμεις της όποιας αριστεράς ενδιαφέρονται για την ενότητα, για τη δημοκρατία κ.τ.λ. να σταματήσουν να βάζουν κόκκινες γραμμές και να ψάχνουν να βρουν ποιές είναι οι διαχωριστικές με μοναδικό σκοπό να είναι πρωτοπορία. Ας καταθέσουν τις απόψεις τους για την αντιμετώπιση της επίθεσης και ο κόσμος να αποφασίσει και τις μορφές της δράσης και για τη «λύση» που θέλει να δώσει. Γραμμές που βγαίνουν από τα κλειστά γραφεία των γραμματειών, των μετώπων πρέπει να τελειώσουν

  9. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Όσοι λέτε για διασπαστική κίνηση, θυμηθείτε λίγο και τη συνάντηση του Συν με τους ΟΠ, που είχε και πολύ πιο συγκεκριμένη απεύθυνση και δεν ήταν ένα κάλεσμα προς όλη την αριστερά. Και ναι, νομίζω ότι είναι πιο εύκολο και για ανταρσύα και για κκε να ανταποκριθούν σε ένα κάλεσμα της ΚΟΕ παρά του σύριζα (δύσκολα θα δέχονταν να ακουστεί μετά «ενότητα της αριστεράς με πρωτοβουλία του σύριζα»).
    Εδώ καιγόμαστε κι εσείς συζητάτε αν έπρεπε να το θέσει πρώτα στον σύριζα και αν συνεχίζει το έργο της ΑΠ… υπάρχουν και πιο σημαντικά θέματα για τον κόσμο από την ενότητα του σύριζα.

    • Ο/Η kavouras λέει:

      ας καλέσει τότε όλους εκτός από τους ρεφορμιστές του συριζα…
      Και βέβαια υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα από την ενότητα του συριζα, και βέβαια καιγόμαστε και γι΄αυτό συζητάμε εδώ.
      Η κίνηση της κοε να προλάβει όλους τους άλλους ερμηνεύεται και ως προσπάθεια να εμφανιστεί ως η φωτεινή πρωτοπορία και μετά να κατηγορήσει τους υπόλοιπους που πιθανά να μην συμμετέχουν για έλλειμμα ηγεσίας…
      Μιλάω για τον εαυτό μου και αυτές οι κινήσεις δεν μου εμπνέουν καμιά εμπιστοσύνη όπως και οι όποιες αντίστοιχες κινήσεις έχουν γίνει στο παρελθόν από τον ΣΥΝ.
      Παρ’ όλα αυτά έχω το δικαίωμα να κρίνω τις όποιες κινήσεις της κάθε συνιστώσας ή κόμματος. Μπορεί όντως το ζητούμενο να μην είναι η ντε και καλά ενότητα του συριζα αλλά και η στάση της κοε δείχνει και πως πιθανά εννοεί την ενότητα. Αποφασίζω και δρω, καλώ όλους τους άλλους βάζοντας το ελάχιστο πλαίσιο συζήτησης γιατί έτσι κρίνω ότι είναι το σωστό. Και όλα αυτά τη στιγμή που συμμετέχει ως συνιστώσα του συριζα, στη γραμματεία και γνωρίζοντας ότι εκκρεμεί μια συζήτηση που πρόκειται να γίνει την Πέμπτη απ’ όσο γνωρίζω. Η πρακτική αυτή είναι όπως και να το κάνουμε ένα δείγμα για το πως εννοεί κάποιος αυτός που λέει.
      Και ποιος μου εγγυάται ότι όταν φτιαχτεί το περιβόητο μέτωπο δεν θα εξακολουθήσει η κοε την ίδια πρακτική;
      Το ερώτημα ισχύει βέβαια για όλους λίγο ως πολύ.

  10. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …OI ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕς ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΕ -οπως και ο δημοκρατικος συγκεντρωτισμος ως πλαισιο λαιτουργιας της με βρισκουν γενικα αντιθετο…αυτο δεν με εμποδιζει να δρω μαζι τους οταν υπαρχει συμπτωση σε καποιον στοχο- με σαφες ομως οτι εκφραζουν μια πολυ διαφορετικη εκδοχη της αριστερας απο αυτη του δημοκρατικου σοσιαλισμου…και να εκτιμω επισης την προσπαθεια τους να «συναντησουν» τα λαϊκα στρωματα…
    …με την εννοια αυτη συμμετεχω σε μια τοπικη επιτροπη «εναντια στα μετρα»μαζι με μελη της κοε…στοχοσ : η ανακληση των μετρων…τα περι «ανατροπης» η ¨»ριζικης» αλλαγης του συστηματος ειναι αντικειμενο μιας αλλης συζητησης (πολιτικης φυσικα)…
    …ειναι αναγκη οι επιτροπες να εχουν ευρυ χαρακτηρα …αν η κοε και οποιος αλλος θελουν να συγκροτησουν ενα πολιτικο μετωπο με ειδικοτερους στοχους π.χ. «ριζικη αλλαγη» ας το κανουν και θα κριθουν αναλογα με τη πορεια τους …μεχρι στιγμης παντως το Μ.ΑΛΛ.ΑΝ. ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ – ο ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΣΥΧΝΑ ΘΥΜΙΖΕΙ ΜΩΫΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΕΛΤΟ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ…για τις ελαχιστες συνεργασιες του με αριστερα σχηματα-κινηματα χωρων της ΕΥΡΩΠΗς -ΕΞΑΛΛΟΥ Η ΚΟΕ αποτι ξερω εχει ελαχιστες σχεσεις με την ευρωπαίκη αριστερα…αυτα και πολλα αλλα με προδιαθετουν αρνητικα , αλλα θα περιμενω τις διαδικασιες πριν μια τελεσιδικη εκτιμηση…

  11. Ο/Η s c λέει:

    ΑΥΓΗ 23/06
    «Άρχισε η συζήτηση στον ΣΥΝ για τον ΣΥΡΙΖΑ
    Στη βάση των αποφάσεων του έκτακτου συνεδρίου θα κινηθεί ο ΣΥΝ σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Χθες έγινε μια πρώτη συζήτηση στην Π.Γ. ενόψει και της αυριανής συνεδρίασης της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία θα συμμετάσχει ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς και οι Ν. Βούτσης, Αλ. Καλύβης, Κ. Πουλάκης και Ευκλ. Τσακαλώτος, που μετέχουν στην αντιπροσωπεία του ΣΥΝ στο συμμαχικό σχήμα.

    «Φυσιολογική εξέλιξη οι πρόωρες εκλογές»
    Η ηγεσία του ΣΥΝ αναμένεται να επαναλάβει τη σταθερή επιλογή του κόμματος για ενότητα των δυνάμεων της αριστεράς, αλλά και να θέσει θέμα με το διαφορετικό πολιτικό σχέδιο που ακολουθεί το Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης. Συν τοις άλλοις η αντιπροσωπεία του ΣΥΝ θα υπογραμμίσει την ανάγκη έναρξης της συζήτησης για την τοπική αυτοδιοίκηση προκειμένου να υπάρξει κοινή πορεία στις εκλογές του Νοεμβρίου.»

    Η ΚΟΕ και ο Αλαβάνος πανε να προλάβουν το Τσιπρα. Αύριο ο μικρός θα βάλει την ουρά στα σκέλια και θα μιλάει μόνο για κοινό μέτωπο στις δημοτικές εκλογές. Δεν θα μπορέσει να χρεωθεί και μια διάσπαση του συριζα. Ο μικρός δεν μπορεί να τα βάλει με τα Jurassic park της ίντριγκας.

  12. Ο/Η Ακόμα πιο δύσπιστος λέει:

    Η αριστερά μπορεί να είναι αδύναμη στο να σταματήσει το ΔΝΤ, αλλά είναι εξπέρ στη δίκη προθέσεων.
    Προσωπικά ακόμη περιμένω να μου εξηγήσουν οι Bob Σφουγκαράκηδες, πού συνίσταται το διαφορετικό πολιτικό σχέδιο του Μετώπου, το οποίο ο σ. Βίτσας το εξομοίωσε με ειλημμένη απόφαση διάσπασης του Συριζα κανά μήνα πριν το Συνέδριο. Άμα έχεις τέτοιες εκτιμήσεις τι τις θες τις συνεδριάσεις;

    • Ο/Η kavouras λέει:

      Αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα. Ότι χωρίς να υπάρχει ανταγωνιστικό σχέδιο ή μια τόσο διαφορετική πολιτική πρόταση από το μέτωπο κάνει τα αδύνατα δυνατά για να γίνει διακριτή η παρουσία του για να μη πω τίποτα άλλο…

      • Ο/Η anonymous λέει:

        …σε ένα ελάχιστο για την αρχή πλαίσιο που μπορεί να είναι:

        * α) Η συνολική ακύρωση της συνθήκης ΔΝΤ-ΕΕ. Η κατάργηση όλων των μέτρων.
        * β) Κάτω η κυβέρνηση ΓΑΠ και το πολιτικό καρτέλ του νεοφιλελευθερισμού.
        * γ) Ριζική αλλαγή και ανασυγκρότηση – ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό τοπίο με μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία…

        Αυτά προτείνει η ΚΟΕ σαν μίμιμουμ πλαίσιο. Δεν προτείνει πχ έξοδο από το ευρώ ή από την ΕΕ.( ίσως κάτι τέτοιο ως «μίνιμουμ»πλαίσιο να προέλθει από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ για να δικαιολογηθεί η μη-συμπόρευση με «μη-συνεπείς»;-)

        @kavouras

        Η ΚΟΕ και το Μ.ΑΛΛ.ΑΝ. αφήνει αίσθηση θολούρας ως προς τον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις συνεχείς και σαφείς δηλώσεις περί του αντιθέτου – αλλά από την άλλη,όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ( ή καλλίτερα ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ) το να περιμένει κανείς πότε θα δεήσει η σεβαστή ηγεσία του ΣΥΝ να τελειώσει τα κογκλάβια της ( «από Δευτέρα παίρνουμε το ΣΥΙΖΑ στα χέρια μας»… ποια Δευτέρα. όμως δεν προσδιόρισαν ! ).. θα έχει περάσει το τσουνάμι…

        Κάποιες στιγμές κάποιος πρέπει να πάρει το ρίσκο να τραβήξει λίγο πιο μπροστά, με κίνδυνο να δημιουργήσει αναταράξεις στην «ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ» ( ποιά ενότητα ρε παιδιά, της έχει αλλάξει τα φώτα ο ΣΥΝ εδώ και ένα χρόνο ), αλλά η ..ζωή κυλά δίχως να κοιτά τη μελαγχολία του ΣΥΡΙΖου…

  13. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    γιατί δεν ενώνεται το «μέτωπο» με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ αφού έχουν κοινές θέσεις; βασικά τώρα για ποιόν ΣΥΡΙΖΑ μιλάμε ρε παιδιά; ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην ουσία ο ΣΥΝ και το «Μέτωπο», που αφού εξασφάλισαν απο το καλοκαίρι τις συμμαχίες τους, απο τότε παίζουν το κρυφτούλι μεταξύ τους για την σωστή γραμμή (αριστερός-διεθνιστικός ευρωπαισμός ο ΣΥΝ, και λαϊκο-πατριωτική αριστερά το «Μέτωπο», -ΟΙ ΔΥΟ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Η ΣΩΤΗΡΩΠΟΥΛΟΥ ΣΕ ΑΛΛΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ). Αυτό το κρυφτούλι συνεχίζεται αμείωτο, ούτε συμμαχούν, ούτε συνθέτουν, ούτε και χωρίζουν! Κι όσο τίποτα δεν γίνεται απ αυτά (σύνθεση ή διάσπαση) εντός του ΣΥΡΙΖΑ, όλες οι προτάσεις κι όλες οι πρωτοβουλίες για μένα είναι αναξιόπιστες, σκέτοι τακτικισμοί και χιλιοχρησιμοποιημένες σαχλαμαρίτσες (όπως οι συγκεντρώσεις του Τσίπρα στην πλατεία Δημαρχείου και του Μετώπου στο Σπόρτινγκ) και ελάχιστα αφορούν το ζήτημα της ευρύτερης ενότητας της αριστεράς και της κοινωνίας. (Συνυπεύθυνα γι αυτό είναι ΚΑΙ τα δύο μέρη της ενδο-συριζικής διαπάλης). Αν η ΚΟΕ ήθελε να συμβάλλει να ξεπεραστεί αυτό το νοσηρό κλίμα ας ξεκαθάριζε πρώτα την σχέση της με τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

  14. Ο/Η donat λέει:

    Η αλήθεια είναι ότι στις παρούσες συνθήκες που τα λαϊκά στρώματα περιμένουν την αριστερά να βγεί με τόλμη να πει ένα συνεκτικό σχέδιο πάλης, αυτή είτε αναλώνεται στην εσωστρέφειά της είτε προσπαθεί να απαντήσει με εργαλεία που τα έχει ξεπεράσει η πραγματικότητα. Εξηγούμαι: όσο λάθος είναι να μεταθέτεις τη λύση σε ένα απροσδιόριστο σοσιαλιστικό μέλλον (κκε) άλλο τόσο αναντίστοιχο με την εποχή είναι να ξεθάβεις για άλλη μια φορά τη φιλοσοφία του αντινεοφιλελεύθερου μετώπου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν αρκεί να πεις σήμερα σαν αριστερά
    «…
    α) Η συνολική ακύρωση της συνθήκης ΔΝΤ-ΕΕ. Η κατάργηση όλων των μέτρων.
    β) Κάτω η κυβέρνηση ΓΑΠ και το πολιτικό καρτέλ του νεοφιλελευθερισμού.
    γ) Ριζική αλλαγή και ανασυγκρότηση – ένα νέο πολιτικό και κοινωνικό τοπίο με μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία…»
    κι αυτό όχι γιατι δε συνάδει με τις προσωπικές μου ιδέες, αλλά γιατί τα ερωτήματα του κόσμου αφορούν τη ίδια του την επιβίωση κ ζητούν πολύ πιο συγκεκριμένες κ ριζικές απαντήσεις. Δε ζουμε πια σε εποχές που η αριστερά προσπαθούσε να αρθρώσει λόγο προσπαθώντας να συνενώσει με τη μέθοδο του μίνιμουμ τα θρύψαλα της σε συνθήκες παντοδυναμίας του καπιταλισμού , αλλά τη στιγμή υης πιο βαθιάς του κρίσης, τη στιγμή που το διεθνές κ τοπικό πολιτικό οικοδόμημα του (κράτος, κόμματα, ε.ε.) αμφισβητείται αυθόρμητα από πλατιές λαϊκές μάζες. Ο χώρος που ανήκω (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) προτείνει ένα ξεκάθαρο σχέδιο που συνοψλιζεται στα εξής:
    -Ανατροπή των μέτρων, έξοδος από το μηχανισμό επιτήρησης
    -Στ’αση πληρωμών, άρνηση πληρωμής του δημοσίου χρέους
    -Κρατικοποίηση τρασπεζών-προστασία των λαϊκών αποταμιεύσεων
    -Έξοδος από το Ευρώ, αποδεσμευση από την ΟΝΕ
    -Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς κ συντάξεις
    -Αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου-κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών
    και φορο-ελαφρύνσεων για τους καπιταλιστές
    Αντίστοιχες προτάσεις κ αρκετά τεκμηριωμένες κάνει κ η ομάδα των «αριστερών κ προοδευτικών οικονομολόγων» (Καζάκης, Λαπαβίτσας, Παπακωνσταντίνου κ.α.).
    Όλα αυτά δεν είναι η κλασική αριστεριστικη γκρίνια όπως μπορεί να την εννοούσε κανείς κάποτε, ούτε τίποτα σοσιαλιστικά αιτήματα. Είναι το πρόγραμμα πάλης που θα έπρεπε κανονικά να προτάσσει ΟΛΗ η αριστερά κ να αποτελεί το συνεκτικό ιστό ενός πλατιού κοινωνικού μετώπου που να οργανώνει κ να δίνει στόχο στην αντίσταση κ στις εξεγέρσεις που -είτε θέλουμε είτε όχι- είναι μπροστά μας. Ιδού η Ρόδος ιδού κ το πήδημα… (για όλους μας)

  15. Ο/Η FARAX λέει:

    Η προταση της ΚΟΕ αφορά κόμματα, οργανώσεις, ανθρώπους.
    Προυποθέτει την αλλαγή πρωτα από όλα στο κεφάλι και την μιζέρεια μας.
    Το μέτωπο, το ποτάμι, έχει δημιουργηθεί στην πράξη και όσοι θέλετε να ακολουθήσετε καλώς,
    οι υπόλοιποι στην άκρη και να προσέχετε.

    • Ο/Η xno λέει:

      αυτό το «στην άκρη και να προσέχετε» να το εκλάβουμε ως απειλή?

      μπράβο, η ΚΟΕ!!!!

      τιμά τις παραδόσεις της….

      • Ο/Η stayros λέει:

        κατι ποιο ευφανταστο δενμ ειχες να πεις; αν και δεν συμφωνώ με τη φραση στην ακρη και να προσεχετε ναι συμφωνω απολύτως ότι το κοινωνικό μέτωπο έχει αρχίσει και ξεμυτά και αν η αριστερά σε όποια εκδοχή της δεν συμβαλλει σε αυτό απλώς δεν εχει λογο ύπαρξης.

    • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

      δηλαδή ρε FARAX στο κεφάλι το δικό σου και στα κεφάλια των μελών της ηγεσίας της ΚΟΕ έχει επέλθει η αλλαγή που λές; Αν ναι, μπορείς να μου απαντήσεις σε παρακαλώ γιατί συνυπάρχετε με τον ΣΥΝ του αριστερού ευρωπαϊσμού, ενώ στην ουσία έχετε θέση παρόμοια με αυτήν της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (όπως την μεταφέρει ακριβώς και με καθαρότητα ο σύντροφος απο πάνω;) Μήπως για το ποσοστό της επιχορήγησης του ΣΥΡΙΖΑ; Με αυτή την ηθική στάση αλλάξατε τα μυαλά σας εσείς; Έννοια σου! Θα προσέχουμε! Σας έχουμε μάθει!
      Γιατί δεν κάνετε Μέτωπο με την Ανταρσύα που έχει παρόμοιες θέσεις; τι σόι ενότητα επιδιώκετε με δύο (κι ένα του ΚΚΕ τρία) ριζικά διαφορετικά πολιτικά σχέδια; Γιατί δεν ξεκινάτε με ένα πολιτικό προσανατολισμό κι αν είναι σωστός να τραβήξει και τον κόσμο; Τι σόι απολίτικες παπαρίτσες είναι αυτές; «ριζική αλλαγή και γενική ανασυγκρότηση»; μας δουλεύτε ρε;

      • Ο/Η Δημήτρης, μέλος ΚΟΕ λέει:

        Δηλαδή ρε Γιάννη Κ από πού σου προκύπτει ότι ο farax είναι μέλος της ΚΟΕ; Δεν γνωρίζω κανέναν, όσο πορωμένος κι αν είναι (όλοι οι χώροι διαθέτουν τέτοιους) που ταυτοχρόνως να ανήκει σε μια οργάνωση που καλεί σε μέτωπο κι από την άλλη να λέει «στην άκρη και να προσέχετε».
        Στα κεφάλια τα δικά μας ή της όποιας «ηγεσίας» μας δεν έχει έλθει ούτε αλλαγή, ούτε θεία φώτιση. Εκτιμήσεις κάνουμε και προτάσεις διατυπωνουμε. Αν είναι λάθος, ας τις συζητήσουμε.

    • Ο/Η FARAX λέει:

      Ουδεμία σχέση με ΑΚΟΕ η κατι άλλο (ανένταχτος) . Ουδεμία σχέση με απειλές. Μονάχα κούραση από τις ατέλειωτες αναλύσεις σας …

  16. Ο/Η stayros λέει:

    α το ζήτημα ειναι απλώς να συνυπαρξει η κοε και η καθε οργανωση μονο με αυτούς που τα χνωτα τους ταιριαζουν…..κ να φτιαξει ο καθεις το τελεια απωστειρωμένο και ιδεολογικα καθαρό μαγαζάκι του.χρειάζεται ή δεν χρειάζεται η όσμωση, αντιπαράθεση και πιθανόν ανασ΄θνσθεση πολιτικών σχεδίων; υπάρχει συνταγή ή σίγουρη λύση; δεν υπάρχει το προηγούμενο του ΣΥΡΙΖΑ έτσι απλά το πετάμε; δεν χρειάζεται η όσο δυνατόν μεγαλυτερη συσπείρωση δυνάμεων είτε οργανωμένων είτε ανέντακτων που να συμβαλλουν στην συγκροτηση ενός κοινωνικού ρευματος; ο συν είναι μόνο του αριστερού ευρωαπισμού ή μήπως και του ευρωσκεπτικισμού; και αλήθεια όλα αυτά είναι ρευστά γιατί εγω και κριτική στην επιλογή ψήφισης του Μααστριχ εχω ακούσει. Η πρόταση της ΚΟΕ ειναι καλεσμα για διαλογο όχι για στοιχιση πίσω από μια αποψάρα. Εκ του πονηρού και αυτού μπορεί. θα κριθεί στην πορεία.

  17. Ο/Η anonymous λέει:

    Ακριβώς stayros!

    Το «θέμα» – όχι για όλους , ευτυχώς – είναι να βρίσκονται ΠΑΝΤΑ στοιχεία διαφωνίας, να καταγγέλονται το α ή β ως
    ( πραγματική ή υποθετική ) παρέκκλισή από τη «σωστή» γραμμή;-)

    Το «θέμα» είναι να μυρηκάζουν το τι έγινε στο παρελθόν ( φυσικά και εγιναν λάθη ) και το τι λάθη ετοιμάζονται για το μέλλον;-)

    Το «θέμα» είναι να υπάρχει γκρίνια, δαιφωνία και η μοναδική ενότητα να είναι στη βάση του κάθε μαγαζιου΄ακ ιτης κάθε αποψάρας;-)

    Το «θέμα» είναι να διαλύουμε αμέσως ότι φτιάχτηκε με κόπο ( τι μεταμοντέρνοι και παιδιά του νεοφιλελευθερισμού θα ημασταν !!! ) και να διακυρρήσουμε την έλευση της ΝΕΑΣ ΥΠΕ-ΣΩΣΤΗΣ ΛΥΣΗΣ;-)

    Όποιος βαριέται να ζυμώσει, κοσκινίζει και ξανακοσκινίζει μεχρι να μη μείνει τίποτα στο κόσκινο!

    • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

      παιδιά μας δουλεύετε; Οι διαφορές είναι υπαρκτές και δεν μπαίνουν κάτω απο το χαλί!
      Όποιος έχει ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ διάθεση για σύνθεση και ενότητα, αναφέρεται σε αυτές και δεν τις κρύβει, προτείνει έναν κοινό τόπο συνεύρεσης και δράσης και δεν κάνει ξεχωριστές συγκεντρώσεις, ούτε παίρνει ξεχωριστές πρωτοβουλίες. Η ενότητα προκύπτει απο την σύγκλιση ή σύνθεση υπαρκτών θέσεων, όχι απο το κουκούλωμά τους ή την απόκρυψή τους. Τώρα εσείς μου λέτε πως η ΚΟΕ μπορεί να κάνει ΚΑΙ το ΈΝΑ ΚΑΙ το ΑΛΛΟ και να είναι ΚΑΙ αξιόπιστη…Εντάξει, αν απευθύνεται σε χαζούς, πάω πάσο. Απο την υποκρισία, τον άκρατο οπορτουνισμό και το ΝΑ ΠΑΤΆΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΕ ΔΥΟ ΒΑΡΚΕΣ προτιμώ την αποψάρα. Προτιμώ την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

      • Ο/Η Β.Χ. λέει:

        Όσα χρόνια συνεργάζομαι με ΚΟΕ,ποτέ δεν έννοιωσα να υποτιμούν την νοημοσύνη μου εκτός αν είμαι τόσο χαζή που χρειάζεται εσύ να μου ανοίξεις τα μάτια…οι ξεχωριστές προσπάθειες και πρωτοβουλίες δεν αποκλείουν τη συνεύρεση και κοινή δράση ούτε τη σύγκληση και σύνθεση απόψεων..ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλή πορεία….αρκεί να να επέλθει και η ποθητή ενώτητα.

  18. Ο/Η eimai ilithios λέει:

    Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω αν τρολάρουν οι ΚΟΕτζήδες ή ορισμενοι είναι εκτός πραγματικότητας. Η πρόταση της ΚΟΕ – είτε αυτή, ή τα 10 σημεία- τι ακριβως λέει και ορισμένοι την χαρακτηρίζουν πολύ καλή ? Το ευρύ κοινωνικό μέτωπο ? Πολυσυζητημένο, όλοι το βλέπουν. Αλλά με ποια αιτήματα. Επαναδιαπραγματευση του χρέους; Σταση πληρωμων? Τι θα πρέπει να λένε οι επιτροπές? ‘Να εξετάσουμε τις παραπάνω προτάσεις ?’ Το ζήτημα της ΕΕ δεν πρέπει να αποτελεί ταμπού ? Δεν έχετε κτλβει ότι αν δεν βρεις 2, 3 πράγματα να βάλεις σαν στρατηγικούς σκοπούς δεν μπορείς να κάνεις ενότητα αλλά συνεχώς κάνεις διασπάσεις, ή ανακατέβεις την τράπουλα στην Αριστερά αλλά τίποτα πέραν τούτου ??Ξυπνήστε και σοβαρευτείτε! Ακου πολύ καλή 1 πρόταση όπου δεν λέει τίποτα με μπόλικο καθόλου.. ΜΑ τι παίρνετε ?

  19. Ο/Η eimai ilithios λέει:

    και για να θυμίσω και λίγη ιστορία, το ζήτημα δεν είναι να είσαι ενωμένος ή όχι.. Η Αριστερά τα τελευταία 50 χρόνια έχει ενωθεί 3 φορές, τις 2 ηττήθηκε και την 3η ξεφτιλίστηκε!! Αντίθετα όταν ξεδιπλωσε πραγματικό πολιτικό σχέδιο, ξεπερασε αγκυλώσεις και έκανε πολιτική μαζών είχε αποτελέσματα. Στο ΕΑΜ – για να τα θυμούνται κι οι νοσταλγοι του Νέου ΕΑΜ – δεν ενώθηκε η Αριστερά. Το κομμάτι των αρχειομαρξιστών, – οι οποίοι παίζαν στα ίσα το ΚΚΕ τότε, – δεν ήταν μέσα, όυτε ουδέτεροι αλλά εκτός και εναντίον! Ενώθηκε η Αριστερά λίγο πριν τον εμφύλιο, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ηττήθηκε, ενώθηκε η Αριστερά το ’65 με την ΕΔΑ και ηττήθηκε. Ενώθηκε η Αριστερά το ’89 και ξεφτιλίστηκε. αυτα…

    • Ο/Η δύσπιστος λέει:

      Είσαι απλά ανιστόριτος! Αυτά που γράφεις για το ΕΑΜ, τους αρχειομαρξιστές και την ΕΔΑ μάλλον τα είδες στον ύπνο σου.

      Επίσης, αυτό που δεν το λες αλλά το υπονοείς είναι ότι: όσες φορές η Αριστερά διασπάστηκε τότε δεν ξεφτιλίστηκε, αλλά δοξάστηκε!…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s