Σήμερα (14/7) Συνεδριάζει ο ΣΥΡΙΖΑ

Posted: 14/07/2010 by ftanei_pia in Αριστερά, Εκδηλώσεις, Οργανωτικά ΣΥΡΙΖΑ
Ετικέτες: ,

Πόλυς Τακόπουλος, Δημήτρης Οικονομίδης, Δημήτρης Ζαγορίτης, Βάσω Χριστοπούλου, Νίκος Γιάκος, Δήμος Γεωργίου, Σωτήρης Θεοδώρου.

`

Eugéne Delacroix, «H είσοδος των Σταυροφόρων στην Κωνσταντινούπολη ,12 Απριλίου 1204»

`

ην Τετάρτη 14/7 στις 17.00 και μάλλον με την συμμετοχή και του σ.Τσίπρα θα συνεχιστεί, σε 3η κατά σειρά συνεδρίαση  της Γραμματείας,  η συζήτηση για τον πολιτικό επαναπροσδιορισμό της ενότητας του Σύριζα
( Γιατί λοιπόν, έγινε η 3η ΠΣ;! )

Στην 1η συζήτηση είχε συζητηθεί η πρόταση κείμενου του σ. Μπανιά και η πρόταση των 10 σημείων του Μετώπου. Μετά από συζήτηση ανατέθηκε στον σ.Μπανιά να φτιάξει ένα συνθετικό κείμενο το οποίο τελικά συζητήθηκε στην 2η συζήτηση που έγινε την περασμένη Τετάρτη 7/7.
(Είναι χαρακτηριστικό ότι την επόμενη μέρα, Πέμπτη 8 Ιούλη, ήταν η γενική απεργία για την οποία δεν είπώθηκε ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ και γι’αυτό άλλωστε δεν βγήκε ούτε αφίσα ούτε προκήρυξη ούτε φυσικά έγινε κάτι άλλο για την επιτυχία της απεργίας.
Και ύστερα μας φταίει μόνο η ΓΣΣΕ και η ΑΔΕΔΥ!!!!).
:

Για την Τετάρτη 14/7 λοιπόν σε 3η συζήτηση θα δούμε αν θα υπάρξει πολιτική συμφωνία ή όχι.

Οι διαφορές στα δυο κείμενα γίνονται αντιληπτές μόνο από γνώστες της βυζαντινής διαλέκτου που χρησιμοποιούν οι αριστεροί όταν δεν ξέρουν τι να πουν ή/και όταν δεν τολμούν να δράσουν!

Για τις ανάγκες του κινήματος αντίστασης στα μέτρα, τα δυο κείμενα δεν διαφέρουν ουσιαστικά. Το μεν κείμενο Μπανιά είναι φλύαρο μέσα στο οποίο χανονται οι αιχμές. Το δε κείμενο Νταβανέλου, πιό πυκνό, μαχητικό και αιχμηρό, παραμένει όμως παρά ταύτα «κείμενο εσωκομματικής χρήσης».

Τα ουσιατικά διακυβεύματα είναι άλλα.
1.Ότι όλες αυτές οι συζητήσεις πλέον εξελίσσονται πέρα και έξω από τον κόσμο της αριστεράς ο οποίος έχει βαρεθεί και δεν θέλει να ακούσει τίποτα.
2. Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τολμά να ασκήσει μια ριζοσπαστική πολιτική ( «τύπου» άρθρο 16, Ελαιωνας, Τοπλού, Δεκεμβρης ) σε έμπρακτη σύγκρουση με το σύστημα, τους μηχανισμούς και τις ηθικές, πολιτικές και πολιτιστικές αξίες του, να βγει από τη (βολική ) θέση μιας αμυντικής αντιπολίτευσης, «να βγάλει τη Βάρκιζα από το μυαλό της».

Επιπλέον, οι όποιες αποφάσεις, ακόμη και εάν μετά από πιέσεις είναι σε θετική κατεύθυνση, δεν υλοποιούνται και δεν αποτελούν αντικείμενο της κεντρικής εκφώνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Καθόσον η κεντρική εκφώνηση της πολιτικής άποψης του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται κυρίαρχα, αν όχι αποκλειστικά από τον σ. Τσίπρα και από την ΚΟ και χαρακτηρίζεται από την ατολμία, τις παλινωδίες και το «χυλό» που χαρακτηρίζει την πολιτική γραμμή του ΣΥΝ.

Από την άλλη επειδή οι παραπάνω διαδικασίες πραγματοποιούνται σε πλήρη απουσία, αν όχι αδιαφορία, των μελών της λεγόμενης βάσης, οι πιθανότητες συμβιβασμών και συνέχισης της παραλυτικής λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι υπαρκτές. Ακόμη και για δυνάμεις που προσπαθούν να ριζοσπαστικοποιήσουν, να δώσουν μια πνοή στο εγχείρημα το τελευταίο διάστημα ( αναφερόμαστε στις συνιστώσες του Μετώπου ), καθόσον και οι ίδιες παραμένουν δέσμιες τωνγραφειοκρατικών πρακτικών και γι’ αυτό ταλαντεύονται στο να τολμήσουν μια ανοιχτή, ρηξικέλευθη απεύθυνση και κινητοποίηση της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς.

Σ’αυτό το κλίμα τέλος, για το Σαββατοκύριακο 17-18, είναι πολύ πιθανό να πάμε σε ένα Πανελλαδικό Συντονιστικό για να αποφασιστούν (υποτίθεται) τα πιο πάνω φλέγοντα θέματα εφόσον δεν συμφωνηθούν την Τετάρτη.

Αναρωτιώμαστε τι νόημα έχει ένα Πανελλαδικό Συντονιστικό που θα έχει «οργανωθεί» «στο πόδι», την τελευταία στιγμή, χωρίς να υπάρξει ανοιχτή δημόσια, πλατειά συζήτηση; Το πιθανότερο, αν όχι το βέβαιο, είναι ότι θα γίνει μια φτωχή από πολιτική άποψη συνάντηση «εκτόνωσης» που θα δώσει μια επίφαση δημοκρατικότητας. Θα αποτελέσει ξόδεμα ενέργειαςκαι χρόνου και θα αποτελέσει μια ακόμη σπρωξιά στο τέλμα της απογοήτευσης και της αδράνειας.

Το ζητούμενο για την Αριστερά ειναι αν θα συμμετάσχει στην πάλη κατά των μέτρων με άξονες

-την απόσυρση του μνημονίου και όλων των συναφών νόμων που το συνοδεύουν.
– την Ανατροπή της κυβέρνησης.
– την αποχώρηση των συνδικαλιστών «μας» από τα αντιπροσωπευτικά προεδρεία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ( είναι αρκετά τα λεφτά και οι αποσπάσεις, είναι γνωστό, αλλά δεν γίνεται πλέον να πατάμε σε δυο βάρκες)
– την συμμετοχή μας στις πρωτοβουλίες βάσης ( συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων)
– την επεξεργασία πολιτικού πλαισίου για τις αυτοδιοικητικές και Περιφερειακές εκλογές και επιλογές προσώπων που ενσαρκώνουν ριζοσπαστική και έντιμη στάση και έχουν την ικανότητα να δημιουργούν «ακροατήρια» πιο μεγάλα από τα στενά της αριστεράς.
– Και τέλος σαφή και ξεκαθαρισμένη πολιτική στάση απέναντι στο ζήτημα του Χρέους και του δίπολου Ε.Ε.-Ευρώ.

Πρέπει γιαυτά τα ζητήματα που σήμερα καθορίζουν τα πάντα, ο Σύριζα να έχει ένα σαφές πολιτικό στίγμα, κατανοητό και εύληπτο από τον μέσο πολίτη και άνθρωπο

Για τα οργανωτικά του ΣΥΡΙΖΑ : Θα ηταν αστείες, αν δεν ήταν προσβλητικές για τη νοημοσυνη των μελών του ΣΥΡΙΖΑ, οι αναφορές και υποσχέσεις σε διαδικασίες συγκρότησης. Αν υλοποιηθούν οι αποφάσεις της 3ης ΠΣ θα είναι, στη σημερινή συγκυρία, ένα μεγάλο βήμα.

Αν η Γραμματεία και οι συνιστώσες θέλουν να δώσουν μια πραγματική πνοή και ένα βήμα ουσιαστικής συμβολής των μελών του ΣΥΡΙΖΑ,
θα πρέπει να προχωρήσουν  στην υλοποιηση των αποφασεων της 3ης ΠΣ, να οργανωθούν συνελεύσεις μέσα στο καλοκαίρι, όσο αυτό πλέον είναι εφικτό, και κύρια στο πρώτο 15μερο του Σεπτεμβρίου και αμέσως μετά να γίνει Παν/κή Συνδιάσκεψη»

Κείμενο Μπανιά:

Σχέδιο απόφασης του ΣΥΡΙΖΑ

Για ένα νέο ξεκίνημα

  1. Η κυβέρνηση Παπανδρέου, με τα μέτρα που παίρνει, επιβάλλει το πάγωμα και τη μείωση των μισθών και των συντάξεων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, την κατεδάφιση του δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, τη  δραματική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, ένα πρωτοφανές κύμα περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες, μια νέα σειρά κρίσιμων ιδιωτικοποιήσεων. Το πρόγραμμα αυτό, που προωθείται σε συνεργασία με τη ΕΕ και το ΔΝΤ και περιγράφεται από το διαβόητο Μνημόνιο, αποτελεί τη σκληρότερη επίθεση στα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα από την εποχή της Μεταπολίτευσης.
  2. Τα μέτρα αυτά, σε συνδυασμό με τους κοινωνικούς αγώνες που αναπτύσσονται για την αποτροπή και ανατροπή τους, με τη σοβαρή κρίση του δικομματικού συστήματος και τη φθορά και απαξίωση των πολιτικών κομμάτων και της πολιτικής και γενικότερα στις συνειδήσεις των πολιτών, δημιουργούν ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό τοπίο. Μ ε κύριο χαρακτηριστικό του μια μεγάλη κινητικότητα και έντονα συγκρουσιακές καταστάσεις.
  3. Για το εργατικό κίνημα και την Αριστερά η μόνη προοπτική είναι η πάλη: Για την ανατροπή των μέτρων της κυβέρνησης. Για την ανατροπή του Μνημονίου. Για την ανατροπή της επιτήρησης και της κηδεμονίας από την Ε.Ε., την Ευρωπαϊκή Τράπεζα, το ΔΝΤ. Για την υπεράσπιση και τη σωτηρία των βασικών εργατικών κατακτήσεων του 20ου αιώνα.
  4. Η προώθηση αυτής της προοπτικής δεν μπορεί παρά να συνδυάζεται με την πάλη ενάντια στις δυνάμεις  που την στηρίζουν. Η Αριστερά οφείλει, να επιδιώξει την ανατροπή της κυβέρνησης Παπανδρέου να διεκδικήσει μια νέα πολιτική πλειοψηφία που μπορεί να διαμορφωθεί στη βάση της πάλης για την ανατροπή των μέτρων και της υπεράσπισης των κοινωνικών δικαιωμάτων, μια νέα κοινωνική και πολιτική συμμαχία που θα ανοίξει καινούργιες προοπτικές για τη χώρα.
    1. Στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται, δίνονται μεγαλύτερες δυνατότητες για δράση και ανάπτυξη των δυνάμεων της Αριστεράς , για αλλαγή των σημερινών συσχετισμών και για αναζήτηση αριστερής διεξόδου από την κρίση , αλλά δημιουργούνται και κίνδυνοι για διολίσθηση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής σε πιο συντηρητικές καταστάσεις .

Είναι μια υπόθεση που η έκβαση της θα κριθεί στο επόμενο διάστημα. Κυρίως από τις επιλογές των δυνάμεων της Αριστεράς και τη δυναμική που θα αναπτύξει το εργατικό κίνημα.

  1. Η κατάσταση της Αριστεράς στην Ελλάδα σήμερα, δεν αφήνει περιθώρια για αισιοδοξία στο κοντινό μέλλον. Αρνητικά κατάλοιπα από την ιστορική ήττα του «υπαρκτού σοσιαλισμού», που δεν έχουν ξεπεραστεί ακόμα, έλλειψη συνολικού στρατηγικού σχεδίου και εναλλακτικών προτάσεων, που θα αποκρούουν πειστικά την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των ΜΜΕ περί μονόδρομου, αποκλίνουσες στρατηγικές , με έντονα στοιχεία ιδεολογικής και πολιτικής σύγχυσης, μακροχρόνιες αντιπαλότητες, έντονος κατακερματισμός δυνάμεων, σεχταριστικές περιχαρακώσεις κλπ., αποτελούν φαινόμενα απολύτως αναντίστοιχα προς τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των καιρών. Η υπέρβαση αυτής της κατάστασης αποτελεί μεγάλη προτεραιότητα για τις δυνάμεις της Αριστεράς.
  2. Μέσα σ’ αυτό το τοπίο ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται σε δύναμη αντίστασης, αλληλεγγύης και ελπίδας γι’ αυτή την αναγκαία υπέρβαση.

Στα εξήμισυ χρόνια της παρουσίας του στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου ο ΣΥΡΙΖΑ ανέπτυξε μια αξιόλογη δυναμική, είχε σημαντική προσφορά στους κοινωνικούς αγώνες, στα κινήματα, στο Εθνικό Κοινοβούλιο, το Ευρωκοινοβούλιο, το χώρο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς κλπ.

Την εμπειρία απ’ αυτή τη θετική παρουσία πρέπει να την αξιοποιήσει.

  1. Με βάση όμως τα σημερινά δεδομένα, για να παίξει  ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό το ρόλο πρέπει να αλλάξει ριζικά και ο ίδιος. Να ξεπεράσει δημιουργικά την κρίση του και τα μεγάλα εσωτερικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα.

Απαιτείται ένα νέο ξεκίνημα με τις αναγκαίες ρήξεις και τομές στη σημερινή πολιτική και οργανωτική φυσιογνωμία του, στον τρόπο συμμετοχής του στους κοινωνικούς αγώνες,  στη σχέση του με την κοινωνία και στη δημόσια παρουσία του.

  1. Βασικά στοιχεία της νέας προσπάθειας που πρέπει άμεσα να ξεκινήσει είναι:

Α. Πολιτικό πλαίσιο – Κεντρικά πολιτικά ζητήματα

Απαιτείται αποσαφήνιση, επικαιροποίηση   και περαιτέρω επεξεργασία βασικών ζητημάτων που απασχολούν την ελληνική κοινωνία,  την Ευρώπη και ολόκληρο τον κόσμο αυτή την περίοδο.

  • Κεντρικός στόχος της περιόδου η απόρριψη του «μνημονίου», η απόρριψη, η απόκρουση και η ανατροπή των μέτρων της κυβέρνησης. Είναι βέβαιο ότι όταν συνειδητοποιηθούν οι οδυνηρές επιπτώσεις των μέτρων και όταν, μέσα από τους αγώνες, συγκεντρωθεί η κρίσιμη μάζα, θα έχουμε κοινωνική έκρηξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι έτοιμος να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ αυτή την εξέλιξη.
  • Να γίνει βαθύτερη επεξεργασία των εναλλακτικών προτάσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Ώστε να δίνουν πειστικές, ριζικά διαφορετικές απαντήσεις στα ερωτήματα που τίθενται από τα μέτρα της κυβέρνησης, να αντικρούουν την προπαγάνδα της κυβέρνησης και των ΜΜΕ ότι αποτελούν μονόδρομο και να πείθουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Πιο συγκεκριμένα:

Εισοδηματικά – Εργασιακά

–         Αναδιανομή πλούτου και εισοδημάτων με εναλλακτική εισοδηματική πολιτική και φορολογικό σύστημα.

–         Αποφασιστική ενίσχυση των εισοδημάτων των εργαζομένων

–         Μείωση του ΦΠΑ για αγαθά λαϊκής κατανάλωσης. Διπλασιασμός του για είδη πολυτελείας.

–         Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που πλήττουν το δικαίωμα στην εργασία, αυξάνουν πολύ την πραγματική ανεργία, ελαστικοποιούν τις εργασιακές σχέσεις, καταργούν κατακτήσεις και δικαιώματα των εργαζομένων που ήρθαν ως αποτέλεσμα μακρόχρονων σκληρών ταξικών αγώνων και οδηγούν σ’ ένα εργασιακό μεσαίωνα.

–         Δραστική μείωση της ανεργίας με συγκεκριμένη πολιτική ενίσχυσης της εργασίας και εναλλακτικά προγράμματα ανάπτυξης.

–         Η εργασία να γίνει μοχλός ανάπτυξης της χώρας.

Φορολογική μεταρρύθμιση

–         Μείωση των έμμεσων φόρων

–         Αύξηση των άμεσων φόρων, φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων, των μεγάλων περιουσιών, της εκκλησιαστικής περιουσίας.

–         Αύξηση της φορολογίας των ΑΕ στο 45%.

–         Δραστική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της φοροκλοπής.

–         Μείωση κατά 50% των στρατιωτικών δαπανών και των εξοπλιστικών προγραμμάτων.

Ασφαλιστικό

–         Κατάργηση του νέου αντικοινωνικού ασφαλιστικού νόμου της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων των προηγούμενων κυβερνήσεων

–         Υπεράσπιση του δημόσιου, καθολικού, υποχρεωτικού αναδιανεμητικού, κοινωνικού χαρακτήρα του συνταξιοδοτικού συστήματος και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Για το χρέος

Το άγριο νεοφιλελεύθερο  πρόγραμμα  προωθείται με το άλλοθι της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους . Η Αριστερά οφείλει να αναδείξει ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν ευθύνες για τη διόγκωση του χρέους, δεν επωφελήθηκαν από αυτήν. Να δείξει με πειστικό τρόπο ότι τα μέτρα και οι πολιτικές του Μνημονίου οδηγούν με βεβαιότητα σε φαύλο κύκλο που θα οξύνει την κρίση χρε’ων, θα προκαλέσουν μεγάλη ύφεση της οικονομίας, δραματική αύξηση της ανεργίας, ιδιαίτερα των νέων, ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων και περαιτέρω εκποίηση του δημόσιου πλούτου. Φυσιολογικά δε, θα οδηγήσουν και σε αύξηση του αυταρχισμού, της καταστολής και συρρίκνωση της δημοκρατίας σε όλους τους τομείς. Όλα αυτά τα φαινόμενα τα βλέπουμε να είναι ήδη σε εξέλιξη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει θέσει ως στόχο προτεραιότητας την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους (διαγραφή του επαχθούς τμήματός του, αποπληρωμή του υπολοίπου σε πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και με μη ληστρικούς όρους…). Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να οργανώσει πρωτοβουλίες συζήτησης των ζητημάτων του χρέους, απευθυνόμενος στο σύνολο της Αριστεράς και του μαζικού κινήματος, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Κεντρικό σύνθημά μας αυτή την περίοδο είναι:

Δε θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι και ο λαός το χρέος.

Για τις τράπεζες και τους Δημόσιους Οργανισμούς

Στόχος του κινήματος είναι η εθνικοποίηση με δημόσιο και κοινωνικό   έλεγχο των Τραπεζών, του Χρηματοπιστωτικού Συστήματος, καθώς και των ΔΕΚΟ και των πιο κρίσιμων στρατηγικών κλάδων και επιχειρήσεων που ιδιωτικοποιήθηκαν, προκειμένου να αξιοποιηθούν για ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας.

Να μπει τέλος στην πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων.

Εναλλακτική πολιτική ανάπτυξης

–         Ριζικά διαφορετική πολιτική ανάπτυξης με ενίσχυση της εργασίας, της ασφάλισης, των τομέων της Παιδείας και της Υγείας και άλλων νευραλγικών τομέων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.

–         Αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας.

–         Απόρριψη της λογικής των έργων που γίνονται με βασικό κριτήριο την αύξηση των κερδών των εργολάβων και του κεφαλαίου.

–         Αυστηρό κριτήριο η προστασία του περιβάλλοντος.

Συνοπτικά:

Στην αγριότητα του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτάσσει τα 15 σημεία άμεσων διεκδικήσεων που από πέρσι έχει υιοθετήσει. Με τις προτεραιότητες που επιβάλλει η επικαιρότητα: Διεκδικούμε αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Διεκδικούμε τις αναγκαίες προσλήψεις ώστε να σωθούν τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Διεκδικούμε τη φορολογία των κερδών του κεφαλαίου ( με τον «παλαιό»   συντελεστή 45% ), τη δραστική μείωση των εξοπλισμών και τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, την εθνικοποίηση των τραπεζών (με δημόσιο – δημοκρατικό – κοινωνικό έλεγχο), τον κοινωνικό χαρακτήρα των κοινωνικών ασφαλίσεων. Προτείνουμε μια συνολική πολιτική πλήρους και σταθερής απασχόλησης, δραστικής μείωσης της ανεργίας και στήριξης των ανέργων.

Η κυβέρνηση – Το ζήτημα της εξουσίας

–         Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου και η πολιτική της βρίσκεται σε ριζική διάσταση με τα συμφέροντα της χώρας και της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.  Κάτι που προκύπτει από τη σύγκριση του προεκλογικού της προγράμματος και των εξαγγελιών του ΠΑΣΟΚ με το πρόγραμμα που εφαρμόζει ως κυβέρνηση.

–         Η απομάκρυνση το ταχύτερο δυνατό, είναι αναγκαία προϋπόθεση για να ανοίξει ένας καινούργιος δρόμος στην πορεία της χώρας. Αυτό θα έρθει ως αποτέλεσμα των αδιεξόδων στα οποία οδηγεί η πολιτική της και της πίεσης των κοινωνικών αγώνων.

–         Η απουσία ορατής εναλλακτικής λύσης στο κυβερνητικό ζήτημα, δεν πρέπει να αποτελέσει επιχείρημα και εμπόδιο για την προβολή και προώθηση ενός τέτοιου στόχου από το λαϊκό κίνημα και τις δυνάμεις της Αριστεράς.

–         Στη βάση αυτών των επεξεργασιών και στόχων και μέσα από καθημερινούς αγώνες σε όλα τα επίπεδα, κοινωνικό, κινηματικό, πολιτικό, κοινοβουλευτικό, να προωθηθεί η  οικοδόμηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας, ενός ισχυρού μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, μιας νέας πλειοψηφίας, στην προοπτική μιας νέας εξουσίας. Με όραμα και στρατηγικό στόχο το σοσιαλισμό.

–         Να αναδειχθούν σε κεντρικά τα μέτωπα κατά του δικομματισμού, της κεντροαριστεράς, του κυβερνητισμού, της εξουσιολαγνείας.  Με συγκεκριμένα ,πειστικά επιχειρήματα , που προκύπτουν αβίαστα από την ευρωπαϊκή και ελληνική εμπειρία.  Στα κυοφορούμενα σχέδια εναλλακτικών πολιτικών λύσεων για την αναστήλωση του χρεοκοπημένου πολιτικού δικομματικού συστήματος και την διαμόρφωση, ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου ώστε να υπάρχουν εφεδρείες και διάδοχες λύσεις που θα στηρίζουν την εφαρμογή των πολιτικών του μνημονίου, αγωνιζόμαστε για τη ριζική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού μέσα από τη δημιουργία των προϋποθέσεων σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο που θα ωριμάζει λύσεις και στο κυβερνητικό πεδίο σε αριστερή κατεύθυνση στη βάση της συνολικής άρνησης και ακύρωσης των πολιτικών της τρόικας.

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

Να γίνει σαφής και συγκεκριμένη, η απόρριψη του μοντέλου της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά και των επί μέρους κοινωνιών, που οικοδομείται σήμερα, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της κρίσης, ενός μοντέλου που εκχωρεί ουσιαστικά στοιχεία της διακυβέρνησης των χωρών μελών της Ε.Ε. στο Διευθυντήριο της Ε.Ε., την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, που καταργεί κάθε έννοια συλλογικότητας, απαξιώνει όλους τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς -Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Εθνικά Κοινοβούλια κλπ.-  και τους θεσμούς λαϊκής κυριαρχίας. Επίσης να τεθούν ως στόχοι του κινήματος η απόρριψη του Μάαστριχτ, του Συμφώνου Σταθερότητας, της Συνθήκης της Λισαβόνας, και όλων των επιλογών και ρυθμίσεων που εξυπηρετούν την προώθηση και τη θωράκιση των συμφερόντων του κεφαλαίου. Και κυρίως την εξασφάλιση και μεγιστοποίηση των κερδών του.

Να αγωνιστούμε για μια «άλλη Ευρώπη», ειρηνική, κοινωνική, δημοκρατική, οικολογική. Μια Ευρώπη σοσιαλιστική.

Όραμά μας ο σοσιαλισμός

–         Οι εξελίξεις της τελευταίας περιόδου αποκάλυψαν ακόμα περισσότερο το πραγματικό, απεχθές πρόσωπο του καπιταλισμού και διέλυσαν πολλές αυταπάτες.

–         Έκαναν φανερό, και στους πιο δύσπιστους, ότι ο καπιταλισμός οδηγεί την ανθρωπότητα σε μεγάλα αδιέξοδα και σε νέα βαρβαρότητα, Το σύστημα αυτό πρέπει να ηττηθεί και να ανατραπεί.

–         Στη σημερινή φάση πρέπει να αναδειχτεί με μεγαλύτερη τόλμη ο σοσιαλισμός ως το εναλλακτικό όραμα και η στρατηγική προοπτική για τις κοινωνίες. Ένας σοσιαλισμός με δημοκρατία, ελευθερία, φιλικός προς το περιβάλλον και τη φύση και με διακριτά τα βασικά στοιχεία που συγκροτούν την κοινωνία. Τα στοιχεία αυτά οφείλουμε να τα συζητήσουμε και να τα προσδιορίσουμε με μεγαλύτερη σαφήνεια. Συλλογικά και δημόσια.

–         Ο στόχος για την ανατροπή του καπιταλιστικού κινήματος και την υπέρβασή του προς μια απελευθερωτική σοσιαλιστική κοινωνία, πρέπει να διαποτίζει τη στρατηγική και τους αγώνες της Αριστεράς. Τη δράση του κινήματος γενικότερα.

Ζητήματα συγκρότησης και λειτουργίας

Για να ανταποκριθούμε στις κρίσιμες μάχες, που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, οφείλουμε να ανασυγκροτήσουμε το ΣΥΡΙΖΑ στην κατεύθυνση που υποδεικνύουν οι αποφάσεις της 3ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης και κατά προτεραιότητα να προωθήσουμε ανάγκες και ρυθμίσεις που επιβάλλει η νέα πραγματικότητα.

Αυτό κυρίως σημαίνει:

α. Συγκρότηση κυττάρων βάσης , με εγγραφή μελών και ενεργό συμμετοχή τους στη δράση , σε τοπική και κλαδική κλίμακα

β. Σύνθεση και εύρυθμη λειτουργία της Γραμματείας και των οργάνων του ΣΥΡΙΖΑ. Απαραίτητη η ενεργός συμμετοχή όλων των ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στη Γραμματεία του.

γ. Να μπορεί η Γραμματεία να παίρνει αποφάσεις, με αυξημένες πλειοψηφίες, εντός των πλαισίων της συμφωνημένης γενικότερης πολιτικής και στρατηγικής. Χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά για οποιαδήποτε απόφαση να καταφεύγουμε στην παραλυτική διαδικασία της ομοφωνίας που έχει ως προϋπόθεση και τη συμφωνία όλων των επί μέρους συνιστωσών.

δ. Ενιαία έκφραση προς τα έξω σε κεντρικά ζητήματα πολιτικής γραμμής. Ώστε να μην παρουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ εικόνα Βαβέλ, που αυξάνει την αφερεγγυότητά του.

ε. Οι διαφορές μπορούν να παρουσιάζονται εποικοδομητικά μέσα από το περιοδικό του ΣΥΡΙΖΑ, τις εφημερίδες των συνιστωσών του και κατ’ οικονομία και από τα υπόλοιπα ΜΜΕ

στ. Θα πρέπει να αποφεύγεται να λειτουργούν  ή να δίνεται η εντύπωση ότι λειτουργούν  διαφορετικά σχέδια και κέντρα επεξεργασίας και εκφώνησης στρατηγικής και πολιτικής στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι τέτοιο αντιστρατεύεται και ακυρώνει τελικά τον ενωτικό χαρακτήρα του εγχειρήματος. Οδυνηρή η εμπειρία από το παρελθόν.

ζ. Να σχεδιαστεί  και περιφρουρηθεί με συγκεκριμένα μέτρα ο πλουραλισμός στη συγκρότηση ,τη λειτουργία και την εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα επίπεδα.

η. Η αδυναμία να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο την προηγούμενη περίοδο, λειτούργησε αρνητικά ως προς την εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ στο Κοινοβούλιο και στα ΜΜΕ, την προβολή της στρατηγικής του και της γραμμής του σε κεντρικά ζητήματα, αλλά και γενικότερα λειτούργησε ακυρωτικά ως προς την ενωτική φυσιογνωμία του.

Οι εξελίξεις με την αποχώρηση της Ανανεωτικής Πτέρυγας από το ΣΥΝ και των 4 βουλευτών από τη Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ,φανέρωσε και στους πιο διστακτικούς και δύσπιστους το μέγεθος της ζημιάς που προκάλεσε η ολιγωρία σ’ αυτό το κρίσιμο ζήτημα.

Η αμφισβήτηση και ο πλουραλισμός αποτελούν θετικά και χρήσιμα στοιχεία στον οργανισμό και τη ζωή ενός πολιτικού οργανισμού.

Έχουν όμως κάποια όρια μέσα στα οποία πρέπει να κινούνται. Τα όρια αυτά είναι:

  • Το συμφωνημένο πολιτικό πλαίσιο και σχέδιο.
  • Ο χώρος ,ο τρόπος και ο χρόνος που εκφράζοντα ι
  • Η συχνότητα  που εμφανίζονται

Πάνω σε όλα αυτά τα ζητήματα πρέπει να υπάρξει σαφής και ειλικρινής συνεννόηση ανάμεσα στις δυνάμεις, οργανωμένες και ανένταχτες, που συγκροτούν το ΣΥΡΙΖΑ.

Η κοινωνική γείωση

Κρίσιμο πρόβλημα αποτελεί η σχέση των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ , σε όλα τα επίπεδα , με την κοινωνία και τα προβλήματα της.

Ο οργανισμός του ΣΥΡΙΖΑ πάσχει σήμερα από έντονα στοιχεία γραφειοκρατικοποίησης , με αποτέλεσμα την μη ανταπόκριση στις εξελίξεις και τις προκλήσεις των καιρών, που τρέχουν με πολύ μεγάλες ταχύτητες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τρέχει πίσω από τα γεγονότα και τις εξελίξεις.

Η γραφειοκρατία είναι ο θάνατος της Αριστεράς.

Στο ζήτημα αυτό απαιτείται να γίνει άμεσα αποφασιστική τομή. Ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ένας κοινωνικά μαχόμενος οργανισμός, με δημιουργική σχέση με τα προβλήματα της κοινωνίας και με  τα κινήματα.

Η πολιτική των συμμαχιών

–        Οι στόχοι που βάζει ο ΣΥΡΙΖΑ θα προωθηθούν στο βαθμό που θα γίνουν υπόθεση και θα υποστηριχθούν από ένα ευρύτερο φάσμα κοινωνικών δυνάμεων και δυνάμεων της Αριστεράς.

–        Αυτό επιβάλλει να ακολουθήσουμε μια πλατιά πολιτική συμμαχιών που θα απευθύνεται προς όλες ανεξαιρέτως τις δυνάμεις της κοινωνίας, τις οργανώσεις και τις πολιτικές δυνάμεις που θα θελήσουν να συνεργαστούν, εν όλω ή εν μέρει, στην παρά πέρα επεξεργασία και προώθηση στη δράση αυτών των στόχων.

–        Μέσα απ’ αυτές τις διαδικασίες και τις διαδοχικές προσεγγίσεις, θα οικοδομηθεί και το αναγκαίο νέο ισχυρό Μέτωπο κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

Πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ

–        Υπάρχει ανάγκη να παρθούν άμεσα πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ που θα υπηρετήσουν όλους τους στόχους προτεραιότητάς του αυτή την περίοδο:

Αποσαφήνιση και εκλαΐκευση ζητημάτων γραμμής, συμβολή στην ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων, ενίσχυση της ενότητας στις γραμμές του, προώθηση της πολιτικής των συμμαχιών του, εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση το Νοέμβρη κλπ.

–        Η Γραμματεία και η Πανελλαδική Σύσκεψη να εκπονήσουν ένα πρόγραμμα δράσης με πανελλαδικές εξορμήσεις την επόμενη περίοδο. Τα όργανα και οι συνελεύσεις, σε τοπική και κλαδική κλίμακα, στα γενικότερα πλαίσια αυτού του προγράμματος να εκπονήσουν το ιδιαίτερο πρόγραμμα δράσης για το χώρο τους.

Πανελλαδικό Συντονιστικό – 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Στις 17 και 18 Ιουλίου συγκαλούμε την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή, που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα της πολιτικής συγκυρίας και της παρέμβασής μας στις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η Γραμματεία καλεί όλες τις Τοπικές Επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ να οργανώσουν αμέσως ένα νέο κύκλο μεγάλων – ανοιχτών Γενικών Συνελεύσεων και να συνδυάσουν αυτή την πρωτοβουλία με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εγγραφής μελών που αποφασίστηκε στην 3η Πανελλαδική Σύσκεψη.

Η Γραμματεία θα συγκαλέσει αμέσως μετά τις περιφερειακές εκλογές την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, που θα έχει να συζητήσει την πολιτική μας, αλλά και τον οργανωτικό μετασχηματισμό του εγχειρήματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

`

Κείμενο Νταβανέλλου

Σχέδιο απόφασης της Γραμματείας του Συριζα

  1. Στο πρώτο  εξάμηνο του 2010 η κυβέρνηση Παπανδρέου επιχειρεί να επιβάλει το πάγωμα και τη μείωση των μισθών και των συντάξεων στο δημόσιο τομέα, το πάγωμα και τη μείωση των μισθών και των συντάξεων στον ιδιωτικό τομέα, την κατεδάφιση του δημοσίου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης τη  δραματική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, ένα πρωτοφανές κύμα περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες, μια νέα σειρά κρίσιμων ιδιωτικοποιήσεων. Το πρόγραμμα αυτό, που προωθείται σε συνεργασία με τη ΕΕ και το ΔΝΤ και περιγράφεται από το διαβόητο Μνημόνιο αποτελεί τη σκληρότερη επίθεση στα εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα από την εποχή της Μεταπολίτευσης.
  2. α . Το πρόγραμμα αυτό δεν τροποποιείται ,δεν βελτιώνεται. Για το εργατικό κίνημα και την αριστερά η μόνη προοπτική είναι η πάλη για την ανατροπή του: Για την ανατροπή του Μνημονίου, Κυβέρνησης –ΕΕ και ΔΝΤ. Για την ανατροπή της επιτήρησης. Για την υπεράσπιση και τη σωτηρία των βασικών εργατικών κατακτήσεων του 20ου αιώνα.

β.  Η πάλη για την ανατροπή αυτής της πολιτικής δεν μπορεί παρά να συνδυάζεται με την πάλη ενάντια στις δυνάμεις  που την στηρίζουν. Η αριστερά σήμερα οφείλει να επιτεθεί πολιτικά στη Κυβέρνηση Παπανδρέου, να επιδιώξει την ανατροπή της, να διεκδικήσει μια νέα πολιτική πλειοψηφία που μπορεί να διαμορφωθεί στη βάση της υπεράσπισης των κοινωνικών δικαιωμάτων ,και να ανοίξει καινούριες πολιτικές προοπτικές.

  1. Το άγριο νεοφιλελεύθερο  πρόγραμμα  προωθείται με το άλλοθι της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους . Η αριστερά οφείλει να επιτεθεί στις ιδέες υποταγής στο χρέος να αναδείξει ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν ευθύνες για τη διόγκωση του , δεν επωφελήθηκαν από αυτήν .Ο Συριζα έχει ήδη αποδεχθεί τον στόχο της «επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους» (διαγραφή του επαχθούς τμήματος του αποπληρωμή του υπολοίπου σε μακρύτερο χρόνο και με μη ληστρικούς όρους…) Η πολιτική αυτή πρέπει να αναδειχθεί , με αναβάθμιση των επιχειρημάτων άρνησης στην ικανοποίηση των αιτημάτων των κερδοσκόπων, σκληρής υπεράσπισης των αναγκών και των αιτημάτων των εργαζομένων και λαϊκών μαζών. Παράλληλα, ο Συριζα πρέπει να οργανώσει πρωτοβουλίες πιο προωθημένης συζήτησης των ζητημάτων του χρέους, απευθυνόμενος στο σύνολο της αριστεράς και του μαζικού κινήματος αντίστασης, με βάση και τις εξελίξεις σε εθνικό και διεθνές επίπεδο
  2. Το πρόγραμμα αυτό προωθείται επίσης με άλλοθι την ισχύ του Ευρώ και την τάχα αναγκαία υποταγή στη σημερινή πολιτική και τις υπαρκτές κοινωνικοπολιτικές ισορροπίες στην ΕΕ. Η αριστερά οφείλει να διαχωριστεί  άμεσα από αυτόν τον επικίνδυνο «χυλό»,αντιτάσσοντας το σύνθημα  « καμία   θυσία για το Ευρώ» και δίνοντας όλη την έμφαση στην υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων αυτή η αντίληψη, που αποτελεί οδηγό για τη δράση μας στο εσωτερικό της χώρας, οφείλει να συνδυαστεί με ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, με προτάσεις συντονισμού της αντίστασης και της αριστεράς σε διεθνικό πεδίο, με στόχο να αποκρουστεί η επίθεση της Ευρώπης των τραπεζιτών και των βιομηχάνων, να ανοίξει ο δρόμος για μια «άλλη Ευρώπη» την Ευρώπη των εργαζομένων και των μεγάλων κοινωνικών κατακτήσεων.
  3. Στην αγριότητα του νεοφιλελεύθερου Μνημονίου ,ο Συριζα αντιτάσσει τα 15 σημεία άμεσων διεκδικήσεων που από πέρσι έχει υιοθετήσει. Ανάμεσά τους η επικαιρότητα επιβάλλει κάποιες ιεραρχήσεις: Διεκδικούμε αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Διεκδικούμε τις αναγκαίες προσλήψεις ώστε να σωθούν τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Διεκδικούμε τη φορολογία των κερδών του κεφαλαίου ( με τον «παλαιό»   Συντελεστή 45% ), τη δραστική μείωση των εξοπλισμών και τη φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας. Διεκδικούμε την εθνικοποίηση των τραπεζών (με δημόσιο- δημοκρατικό έλεγχο) με στόχο να υπερασπίσουμε την κοινωνία από τη κερδοσκοπική απληστία. Υπερασπίζουμε, χωρίς προϋποθέσεις,  το δημόσιο-καθολικό –υποχρεωτικό σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων. Δεσμευόμαστε στην πολιτική στήριξης της πλήρους και σταθερής απασχόλησης και της πιο προωθημένης  στήριξης των ανέργων.
  4. Οι απερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, αποκτούν κρίσιμη σημασία. Ο Συριζα θα στηρίξει τη μετατροπή του σε ανοιχτά πολιτική μάχη , σε «δημοψήφισμα» για την καταδίκη της Κυβέρνησης ,της Επιτήρησης ,του Μνημονίου.

Για την επιτυχία σε αυτό το στόχο ο Συριζα θα επιδιώξει να δώσει στην αναμέτρηση μετωπικά χαρακτηριστικά . Επιδιώκουμε ειλικρινά τη συσπείρωση όλης της αριστεράς, των ριζοσπαστικών δυνάμεων της βάσης της σοσιαλδημοκρατίας  που έρχονται σε ρήξη με το κόμμα, δυνάμεων του οικολογικού χώρου που μπορούν να διακρίνουν την αξία των κοινωνικών ζητημάτων.

Με αυτά τα κριτήρια ο Συριζα  θα διαμορφώσει την πολιτική παρέμβαση του και τα ψηφοδέλτια στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές.

  1. Για να ανταποκριθούμε σε αυτές τις κρίσιμες μάχες οφείλουμε να ανασυγκροτήσουμε τον Συριζα στη δημοκρατική κατεύθυνση που υποδεικνύουν και οι αποφάσεις της 3ης Πανελλαδικής Σύσκεψης.

Στις 18 Ιούλη συγκαλούμε την Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή, που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα της πολιτικής συγκυρίας και της παρέμβασης μας στις περιφερειακές εκλογές.

Η Γραμματεία καλεί όλες τις Τοπικές Επιτροπές του Συριζα να οργανώσουν αμέσως ένα νέο κύκλο μεγάλων –ανοιχτών Γενικών Συνελεύσεων και να συνδυάσουν αυτή την πρωτοβουλία με την ολοκλήρωση της διαδικασίας εγγραφής των μελών που αποφασίστηκε στην 3η Πανελλαδική Σύσκεψη.

Η Γραμματεία θα συγκαλέσει αμέσως μετά τις περιφερειακές εκλογές, την 4η Πανελλαδική Σύσκεψη του Συριζα, που θα έχει να συζητήσει την πολιτική μας, αλλά και τον οργανωτικό μετασχηματισμό του εγχειρήματος της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Σχόλια
  1. Ο/Η kavouras λέει:

    Συμφωνώ με το κείμενο των Οικονομίδη, Τακόπουλου. Περιγράφει σωστά τη κατάσταση στην έχει περιέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ.
    Πανελλαδικό Συντονιστικό χωρίς καμία προηγούμενη συζήτηση, ενημέρωση στους κατά τόπους συριζα, έστω στα συντονιστικά όπου υπάρχουν και λειτουργούν ακόμη, είναι μόνο για τα μάτια του κόσμου. Καλύτερα να μην γίνει καθόλου

  2. Ο/Η αθηναϊδα λέει:

    Ο ΣΥΝ στη γραμματεία έχει βάλει ξεκάθαρο βέτο στα εξής θέματα:

    1. Ανατροπή της κυβέρνησης
    2. Οργανωτικό προχώρημα του ΣΥΡΙΖΑ
    3. Στη ΣΥΖΗΤΗΣΗ για την έξοδο από το ευρώ σε περίπτωση που ωφελεί τους εργαζομένους

    Με άλλα λόγια έχει βάλει βέτο στη συνέχιση του ΣΥΡΙΖΑ (rip)

  3. Ο/Η ανδρικοπουλος κωστας λέει:

    χωρίς σαφή θετική πρόταση αριστερής εξόδου από την κρίση, χωρίς στρατηγική και όραμα, χωρίς δομή με όργανα και δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς ικανή ηγεσία, χωρίς πραγματική ενότητα στην θεωρία και στην πράξη, ΜΗΝ ΓΕΛΙΟΜΑΣΤΕ, ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΠΟΥΘΕΝΑ. Δεν μας πιστεύει κανείς γιατί και εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να προχωρήσουμε έτσι, μέσα στην παθολογική ανυπαρξία μας.

    Πιστεύει κανείς ότι μπορούμε να αντιστρέψουμε το κλίμα με αυτή την ποιότητα των διαδικασιών? Εχουμε απέναντί μας τον εχθρό με μπαζούκας και μεις (οι μυωπικοί) διαβουλευόμαστε ποιός θα κρατάει την σφεντόνα. Τα παράλληλα ρυάκια δεν γίνονται έτσι ούτε ποτάμι, ούτε χείμαρρος.

    Μερικές παρατηρήσεις σχετικές με το εισαγωγικό κείμενο.

    Πολιτικό πλαίσιο

    1. Να διατυπωθεί απλά, το ΟΧΙ του 2010 (συγκρινόμενο με το ΟΧΙ του 1940) είναι «ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ».
    2. Η διατύπωση «ανατροπή της κυβέρνησης» κατά την γνώμη μου δεν είναι επαρκής. Πιο πλήρης είναι η διατύπωση «Να γυρίσουμε την πλάτη μας στα κόμματα του ΝΑΙ στο μνημόνιο», γιατί εμπεριέχει και τις εναλλακτικές λύσεις του συστήματος. Ετσι οριοθετείται και το μέτωπο ανατροπής.
    3. Να προτείνουμε δημοψήφισμα για το χρέος.
    4. Εχω επιφυλάξεις για το ζήτημα ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Οι πουλημένοι Παναγόπουλοι φταίνε ή η δική μας ιδεολογική και πολιτική ανεπάρκεια? Συμφωνούμε με την στρατηγική του ΠΑΜΕ?
    Η θεωρία μας επιβεβαιώνει αυτήν την επιλογή?
    5. Οταν λέμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, είμαστε αναγκασμένοι (για να είμαστε και σοβαροί)να λέμε ταυτόχρονα και ΝΑΙ σε κάτι άλλο, που θα περιγράφει το περιεχόμενο της εναλλακτικής πρότασης, τους στόχους, τις αξίες, τις ανατροπές και τις θυσίες.

    Για τις αυτοδιοικητικές εκλογές

    1. Η επιλογή των προσώπων να εγκριθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι από κάποια συνιστώσα. Τα δύο κριτήρια που θέτει το κείμενο δεν επαρκούν. Οι επιλεγμένοι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι δοκιμασμένοι στο παρελθόν και να έχουν αποδεδειγμένα αγωνιστεί εντός πλαισίου ΣΥΡΙΖΑ ή ευρύτερου σχήματος της αντισυστημικής Αριστεράς. Τα προτεινόμενα κριτήρια «αποδοχή του πλαισίου» και «ευρύτερο ακροατήριο» δεν διασφαλίζουν από μόνα τους την αξιοπιστία και συνέπεια των αντιπροσώπων.

    2. Η επιλογή των προσώπων να αντιπροσωπεύει όλο το φάσμα των συνιστωσών και ανένταχτων του ΣΥΡΙΖΑ. Να στηριχτούν και νέοι (ηλικιακά) αγωνιστές και εργάτες, νομιμοποιημένοι μετανάστες, κλπ. Να εκφραστούν και κοινωνικές δυνάμεις που το σύστημα θέτει στο περιθώριο. Ετσι θα γίνει ευρύτερο το ακροατήριο.

    Για τα οργανωτικά

    Αν διεκδικήσουμε μόνο την υλοποίηση των αποφάσεων της 3ης Π.Σ. τότε η επόμενη πάει μετά τις εκλογές.

  4. Ο/Η alex λέει:

    ΑΠΟ ΤΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΩΣ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΟΥΝ ΚΑΙ ΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΥΦΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΟΡΓΗΣ.

    Χθες 12 Ιουλίου 2010 πραγματοποιήθηκε μια ομιλία δύο νέων νομικών, που ανέλαβαν εκ μέρους του Συνασπισμού να «ενημερώσουν» τους συμπολίτες μας, για το Μνημόνιο και το Νέο Νόμο για το Ασφαλιστικό Σύστημα και τις εργασιακές σχέσεις.

    Όπως σε όλες τις οργανωμένες εκδηλώσεις της Αριστεράς αναμασήθηκε ή ίδια πατροπαράδοτη καραμέλα «Για όλα φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση», «Είναι όλοι εναντίον μας», «Κάτω το κεφάλαιο», «Να αρνηθούμε να πληρώσουμε» (λες και θα μας ρωτήσει κανένας αν θα πληρώσουμε, οι Τράπεζες δεν ρωτούν όταν δίνουν συντάξεις ή κατάσχουν για μη πληρωμή φόρων), «τι να μας κάνουν τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, αφού αυτοί μας έφεραν εκεί που μας έφεραν» κλπ.

    Και μας φέρνουν για παράδειγμα την Αργεντινή, και πως αντέδρασε ο λαός της «….. παίρνοντας υπό τη διαχείρισή τους ορισμένα εργοστάσια» κλπ χονδροειδή ανιστόρητα ψέματα, με συγκρίσεις προς μια χώρα σαν την Αργεντινή που δεν έχουμε ούτε το ένα εξακοσιοστό (1/600) των εργοστασίων της (έχουμε μόνο μικρομεσαίες επιχειρήσεις – εκτός αν εννοεί η Αριστερά να πάρει ο λαός τις αλυσίδες των σούπερ μάρκετ υπό τον έλεγχό του).

    Για τα δύο (τρία μάλιστα τώρα) κόμματα της Αριστεράς που έχουν το θράσος να ζητούν από τους ψηφοφόρους την εκλογή Ευρωβουλευτών τους για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα έπρεπε να είχαν αναρωτηθεί, τυχόν σκεπτόμενοι, πολίτες, «ποια είναι η θέση της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στους Κοινωνικούς Αγώνες της Ευρώπης για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων».

    Η Αριστερά έχει αποσιωπήσει από το λαό, το γεγονός ότι η Ευρωπαίκή Ένωση, επεξεργάστηκε εδώ και χρόνια και τροποποίησε το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ώστε επιτέλους να μπορέσει να την υπογράψει (η Ευρωπαϊκή Ένωση ως μέλος της Σύμβασης πλέον, πράγμα που δεν γινόταν παλιά γιατί μόνο κράτη μπορούσαν κάτι τέτοιο) και με τον τρόπο αυτό όλο το κεκτημένο των αναγνωρισμένων κοινωνικών δικαιωμάτων των Ευρωπαϊκων πολιτών, θα ενσωματωθεί στο ευρωπαϊκό δίκαιο. Άρα, από εδώ και πέρα, (ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ – ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ) θα υπάρχουν αρκετά όπλα στους ευρωπαίους εργαζόμενους για να επιδιώξουν μέσα και έξω από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση πιο ευαίσθητη στα αγαθά που προστατεύει εδώ και 60 χρόνια η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Δικαστήριο του Στρασβούργου.

    Οι ηγέτες της Αριστεράς, που ζούν ακόμα στην εποχή και στο πνεύμα του Ζαχαριάδη, σκόπιμα αποσιωπούν από τους οπαδούς τους, αυτή την εξέλιξη, με σκοπό να πετυχαίνουν την εκλογή ευρωβουλευτών τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με μοναδικά προσόντα τη δυνατή φωνή, τα συνθήματα με τις ντουντούκες, και την παρασιώπηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου στους τομείς των κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

    Επειδή η Αριστερά (από το Ζαχαριάδη ως τον Τσίπρα) αναμασάει συνεχώς την καραμέλα, ότι «η κακή Ευρωπαϊκή Ένωση φταίει που εξισώθηκαν τα όρια ηλικίας ανδρών και γυναικών στο 65ο έτος», ενώ η καλή Αριστερά ζητούσε μέχρι πριν δύο μήνες «να μονιμοποιηθούν αμέσως οι 250.000 συμβασιούχοι του Δημοσίου» (αυτοί που μπήκαν από το παράθυρο, ενώ οι βλάκες έδιναν εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ), καιρός είναι να δούμε την αλήθεια.

    Βεβαίως οι άνθρωποι που εκλέχτηκαν για να εκπροσωπούν την Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ξέρουν φαίνεται μόνο από τέτοια συνθήματα που πιάνουν εύκολα οπαδούς, με την ίδια ευκολία που πιάνουν τους περισσότερους τηλεθεατές τα μεσημεριανά κανάλια της Βλακοτηλεόρασης.

    Με αφορμή τις περικοπές που γίνονται τώρα στις συντάξεις, ο κόσμος έμαθε ότι υπάρχουν και κοινωνικά δικαιώματα που έχει αναγνωρίσει με τη νομολογία του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (στο Στρασβούργο) εφαρμόζοντας την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έτσι όπως ερμηνεύεται από την ευρωπαϊκή νομολογία είναι πολύ πιο προοδευτική από οποιονδήποτε αφισσοκολλητή της Αριστεράς που καταφέρνει με τα συνθήματά του (είτε επειδή ανήκει σε μία φράξια όπως π.χ. της Ρόζας Λούξεμπουργκ) να εκλεγεί βουλευτής.

    Ενώ λοιπόν οι άλλοι Ευρωπαίοι συμπολίτες μας, έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για να κάνουν πιο δημοκρατικό και με πιο δυνατές κοινωνικές αξίες το οικοδόμημα της Ευρώπης, μέσω της επιμονής τους σε λύσεις μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι δικοί μας αριστεροί (αυτοί που ξαφνικά π.χ. ξυπνούν και δίνουν ποσοστό 17% στον Τσίπρα και την άλλη του το κατεβάζουν στο 3% – και τώρα στο 2,4%), φροντίζουν επιμελώς, ώστε ο λαός να αγωνιστεί για τα δικαιώματά του, όχι ως ευρωπαϊκός λαός, αλλά ως λαός της Ουγκάντας. Αγνοούμε δηλαδή επιδεικτικά, όσα κοινωνικά δικαιώματα πέτυχαν οι λαοί της Ευρώπης, τον καιρό που εμείς περιοριζόμαστε σε διαμαρτυρίες έξω από το Σούπερ Μάρκετ του Βερρόπουλου ή του Σκλαβενίτη, επειδή ακριβώς τόσο μόνο μυαλό διέθεταν οι εκπρόσωποι που ξεχώριζαν για τη δυνατή τους φωνή και μόνο.

    Και βέβαια η Αριστερά από το Ζαχαριάδη ως τον Τσίπρα, ξαναρίχνει το αποπροσανατολιστικό της σύνθημα «Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μόνο αρνητικές αποφάσεις βγάζει για τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων».

    Είναι τόσο ευχάριστα τα συνθήματα της Αριστεράς που ακριβώς πετυχαίνουν ακροαματικότητα, όπως είπα πιο πάνω, λόγω της αφέλειάς τους και των ψευδών τους, όση ακριβώς πετυχαίνουν οι μεσημεριανές εκπομπές των βλακοκαναλιών. Το ψεύδος είναι ότι μπερδεύουν τα κοινωνικά δικαιώματα (συντάξεις – μισθοί) που εξετάζονται π.χ. από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (την ύπαρξη του οποίου αγνοεί η Αριστερά), με τα θέματα ισότητας και αποφυγής διακρίσεων στην εργασία στα οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαπρέψει και έχει πετύχει πραγματική ισότητα συνθηκών στην εργασία, για άνδρες/γυναίκες, ομοφυλόφιλους, ανθρώπους με έιτζ, ανάπηρους κλπ, για τους οποίους η Αριστερά επεφύλαξε απλά την τύχη του διαδηλωτή στο δρόμο (έστω και αν δεν μπορούσαν να περπατήσουν λόγω αναπηρίας).

    Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έστω και αν δεν ασχολείται με κοινωνικά δικαιώματα, έχει πετύχει μέχρι σήμερα πολύ περισσότερη προστασία στους εργαζόμενους, από εκείνη που προσφέρουν οι αυτόκλητοι καθοδηγητές των διαδηλώσεων της Αριστεράς με τις ντουντούκες.

    Τώρα, το «γιατί φτάσαμε στα νύχια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου», δεν είναι θέμα για το οποίο φταίνε οι λαοί της Ευρώπης που αγωνίστηκαν διαφορετικά από μας. Το ερώτημα αυτό να τεθεί στους ηγέτες της Αριστεράς που επέμεναν τόσα χρόνια στα συνθήματα «Σύνταξη στα 60 για όλους», «να μονιμοποιηθούν στο Δημόσιο όλοι οι συμβασιούχοι», «να μονιμοποιηθούν όλοι οι εργαζόμενοι με stage», «να κρατικοποιηθούν όλες οι βιομηχανίες και οι μεγάλες επιχειρήσεις», «Η κατώτερη σύνταξη να είναι 1.500 Ευρώ», «Δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε», «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και άλλες αηδίες, για τις οποίες κάθε αριστερός νιώθει περήφανος που τις φώναζε εδώ και 40 χρόνια στους δρόμους και τις οποίες διηγείται με καμάρι στα παιδιά του.

  5. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Κλασική τακτική της γραμματείας: παίρνουμε τις αποφάσεις κεκλεισμένων των θυρών, ενίοτε και με το πάσο μας (αυτή τη φορά πχ χρειάστηκαν τρεις συνεδριάσεις) και μετά καλούμε τα μέλη για να τις ανακοινώσουμε ως «αποφάσεις των μελών». Το ίδιο έγινε στις Πανελλαδικές Συνδιασκέψεις, το ίδιο γίνεται και τώρα με το Πανελλαδικό Συντονιστικό. Ενημερωθήκαμε δύο (2) μέρες πριν το Π.Σ. για το ότι πρέπει να στείλουμε αντιπροσώπους. Πότε θα προλάβουμε να τους εκλέξουμε; Τι θα αντιπροσωπεύουν, όταν δεν έχει γίνει διάλογος στις τοπικές οργανώσεις; Δεν έχει καμία σημασία, γιατί απλώς θα πει ο καθένας το μακρύ του και το κοντό του και στο τέλος η γραμματεία θα ανακοινώσει την απόφαση του «πανελλαδικού συντονιστικού», όπως τη διαμόρφωσε πριν καν αυτό καλεστεί. Τρεχάτε μέλη από όλη την Ελλάδα στο κέντρο της Αθήνας καλοκαιριάτικα για να κάνετε τις γλάστρες. Αυτές οι Αριστερές αντιλήψεις για τη Συμμετοχή και τη Δημοκρατία ώρες ώρες με συγκινούν απροσδόκητα…

    • Ο/Η ftanei_pia λέει:

      Πάνο Δ
      Και που να μάθεις και τα νεώτερα για την Πανελλαδικό Συντονιστικό (τρομάρα μας..):
      Στις 2 και 20 το κόκκινο μεταδίδει ότι σε λίγο τελειώνει η ΚΠΕ του ΣΥΝ που γίνεται στο Imperial, (με τα air condition και τις ανέσεις τους..οι προύχοντες) και μόλις τελειώσει θα μεταβούν στο Π.Σ. (που άρχίζει στις 2!..)
      Πλήρης υποτίμηση (κατά τη γνώμη μου) του Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ και ότι αυτό συνεπάγεται.
      Λογικά λοιπόν και εγώ πηγαίνω στις 3.30 όπου σε μιά μισοάδεια αίθουσα «φλεγόμενη κάμινο», με τους καταϊδρωμένους συντρόφους και συντρόφισσες, να κουνάν εφημερίδες και περιοδικά να …δροσιστούν, ανεβαίνει στο βήμα η συντ/σα Πορτάλιου.
      Δεν άντεξα όμως τον καύσωνα, (υπολογίστε και κάποια ηλικία), αλλά περισσότερο την καταφανή υποβάθμιση του Π.Σ. και βγαίνω από την αίθουσα καταϊδρωμένος και συγχισμένος. Βρίσκω τον Παπαδόπουλο της ΚΠΕ του ΣΥΝ (με το μούσι).
      -«Μα καλά τι πράγματα είναι αυτά; Τι είμαστε β’ Κατηγορίας μέλη εμείς».
      Και με ρωτάει : «Τι εννοείς σύντροφε;»
      -«Δεν καταλαβαίνεις; Για Βεδουϊνους μας περάσατε και μας φέρατε σ’αυτό το αίσχος;» «Εσείς Imperial-air condition , εμείς με ..εφημερίδες;»
      -Και μου λέει «τι φταίω εγώ και εγώ εδώ είμαι», και καπάκι «άλλωστε δεν έχουμε λεφτά».
      -Επειδή η απάντηση μου προξένησε πολύ ταραχή, περιορίστηκα να του πω : «Λυπάμαι και για την αλαζονεία σας και για την μη ανάληψη της οποιασδήποτε ευθύνης για την ταλαιπωρία τόσου κόσμου» και έφυγα…
      ..όπου πέφτω επάνω στον Κορωνάκη, της ΚΠΕ του ΣΥΝ όπου του επανέλαβα τα ίδια, και όπως καταλάβατε μου απάντησε με τον ίδιο σχεδόν τρόπο! Προσθέτοντας «πέστα και σ’αυτόν και σ’αυτόν» δείχνοντας 2 άλλους της ΚΠΕ, που μεστην ταραχή μου δεν συγκράτησα τα ονόματα τους. και έφυγα για Πατησίων.
      `
      Έτσι σύντροφε Πάνο Δ. , δυστυχώς μας αντιμετωπίζουν. Έτσι μας καλούν σε Π.Σ. «στο γόνατο» και με συνθήκες χαμάμ, να συζητήσουμε και να πούμε τη γνώμη μας για τα δύο σημαντικότατα θέματα της Ημερήσιας διάταξης.
      Ούτε μία συγνώμην, ούτε ένα μας συγχωρείτε, ούτε τίποτε.
      Και είμαστε εκπρόσωποι (υποτίθεται) κάποιων συντρόφων, μιάς περιοχής, για τους οποίους κληθήκαμε να μιλήσουμε.
      Λυπηρά πράγματα, και πιό λυπηρές συμπεριφορές, που σε κάποιο μέτρο εξηγούν γιατί η γενική απαξίωση πάει σύννεφο….

  6. Ο/Η Τάσος Αναστόπουλος λέει:

    Η βαρύτητα των δύο τελευταίων ομόφωνων αποφάσεων του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνά σαφώς κάθε υποκειμενική αντίληψη αισιόδοξη ή απαισιόδοξη. Ο αγώνας έχει συνέχεια, οι διορθώσεις που μπορούν να γίνουν έστω και πολύ καθυστερημένα μπορεί να αποτελέσουν υλική δύναμη. Η ενσωμάτωση στην αφήγηση του ΣΥΡΙΖΑ των στόχων του Μετώπου, εφόσον αντιπροσωπεύει και μια ουσιαστική πολιτική συμφωνία και η προσέγγιση με το Αριστερό Βήμα εφόσον είναι ειλικρινής πρέπει να ειδωθούν κριτικά μεν με ενδιαφέρον δε. Επειδή όμως έβαλα πολλά «εφόσον» πρέπει να εξηγήσω ότι η θετική ματιά μου προϋποθέτει ότι αυτές οι κινήσεις διόρθωσης της πορείας και άλλες που αναγγέλλονται πρέπει να αποδείξουν ότι είναι σταθερές επιλογές και όχι καιροσκοπικές κωλοτούμπες.
    Η πολιτική περίοδος είναι τόσο πυκνή που πιστεύω ότι πολύ γρήγορα θα αποκαλύψει προθέσεις και στόχους. Μακάρι να μη δικαιωθούν οι απαισιόδοξοι.

  7. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Καμία ενημέρωση από χτες;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s