Αρχείο για 17/08/2010

…λέει ο Πασκάλ Φρανσέ, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ακύρωσης του Χρέους.

Το πείραμα της ελληνικής οπισθοδρόμησης θα επεκταθεί

Του ΜΩΥΣΗ ΛΙΤΣΗ. από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 13/8/2010

«Η Ελλάδα αποτελεί για το κεφάλαιο ένα αληθινό εργαστήρι του κοινωνικού πισωγυρίσματος που προορίζεται να γενικευτεί στις πλούσιες χώρες της Ε.Ε.» τονίζει σε συνέντευξή του μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην «Ε» ο Πασκάλ Φρανσέ, αντιπρόεδρος του γαλλικού τμήματος της Επιτροπής για την Ακύρωση του Χρέους του Τρίτου Κόσμου (CADTM).

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Πατήστε εδώ για συνέχεια

`

Αυγή: Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/08/2010
`

`

Συνέντευξη στους: Νίκο Φίλη – Πόλυ Κρημνιώτη

`

`
Όταν έχεις ένα Μνημόνιο πάνω από το κεφάλι σου δεν μπορείς να κατέβεις σφυρίζοντας αδιάφορα και λέγοντας πάμε να φτιάξουμε πάρκα και πλατείες. Όταν έχεις αυτήν τη βαρβαρότητα πάνω από το κεφάλι σου δεν μπορεί να λες ότι το μόνο που μ’ ενδιαφέρει είναι η υποψηφιότητα ενός ανθρώπου με αυστηρά αυτοδιοικητικά κριτήρια.

“Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον” τραγουδούσε ο Διονύσης Τσακνής, και εμείς μαζί του, πριν από 22 χρόνια. Η σημερινή συγκυρία επικαιροποιεί εκ νέου το τραγούδι ωστόσο ο δημιουργός του δεν διστάζει να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του. “Θα ήθελα να το καταργήσουν οι καιροί και οι συνθήκες” λέει και προσβλέπει σε ένα μέλλον που θα ανθίζει “η αριστερά του καλού”, σε μια αριστερά που θα προτείνει τρόπους υπέρβασης από το υπάρχον θλιβερό σκηνικό, σε πόλεις που θα πρωταγωνιστεί ο πολίτης, σε πολίτες ανήσυχους και υποψιασμένους, σε τραγούδια που θα ξανασκύβουν στον λόγο των ποιητών.

Ο Διονύσης Τσακνής σε μια εκ βαθέων συζήτηση μιλά για την κρίση, την αριστερά, τις επικείμενες δημοτικές εκλογές, μιλά για τον Σκαρίμπα, την ποίηση, την τέχνη και τη βιομηχανία των τραγουδιών. “Η ουδετερότητα, τα ροζ τραγουδάκια, οι δήθεν ‘ψύχραιμες’ απόψεις δεν έχουν πια θέση στις μέρες μας. Έχουμε πόλεμο” λέει με νόημα. Ο ίδιος δραστηριοποιείται μέσα από το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και τονίζει εν όψει των δημοτικών εκλογών: “Η αριστερά μπορεί όχι απλώς να κάνει μια δημιουργική αντιπολίτευση, αλλά να προτείνει έναν άλλον τρόπο διακυβέρνησης των δήμων, έναν άλλον τρόπο λειτουργίας και συμπεριφοράς των δημοτικών αρχόντων με έμφαση στη συμμετοχή του πολίτη”. Και συνεχίζει να σκαρώνει τραγούδια.

* Ζούμε στην καρδιά μιας κρίσης. Τι αποτυπώματα θα αφήσει αυτή η κρίση στον πολιτισμό, στη δημιουργία αλλά και στον τρόπο παραγωγής του πολιτισμού;

ια την κρίση θα συζητάμε πάρα πολλά χρόνια. Η κρίση δεν είναι ένα φαινόμενο, το οποίο τώρα φαίνεται μπροστά στα μάτια μας απλώς και μόνο επειδή συνοδεύτηκε από κάποια βάρβαρα οικονομικά μέτρα σε βάρος των εργαζομένων. Έχει να κάνει με τον τρόπο που πλέον οι λαοί της Ευρώπης έχουν βίαια εξαναγκαστεί σε έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης απόλυτα συμβατό με τη λογική του κεφαλαίου, με τη λογική της αγοράς και με τη λογική της αλλοτρίωσης.

* Είναι αυτό που λένε μονοδιάστατη σκέψη;

Είναι κι αυτή μία παράμετρος της κρίσης. Στις μέρες μας βέβαια όταν βλέπουμε και μια τέτοια επίθεση, που γίνεται όχι απλώς σε κεκτημένα αλλά σε πράγματα που τις προηγούμενες δεκαετίες ενδεχομένως θα φάνταζαν αδιανόητα να τα σκεφτεί κανείς, η κρίση παίρνει πιο έντονα χαρακτηριστικά. (περισσότερα…)