Αφιέρωμα: Δημόσια Διοίκηση

Posted: 18/08/2010 by ΔΟ in ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ, Ελλάδα

από το ΠΡΙΝ ( Εφημερίδα της ανεξάρτητης Αριστεράς )

H ανάγκη κοινωνικής ειρήνης επέβαλε τον πελατειακό χαρακτήρα του ελληνικού κράτους

ΝΙΚΟΣ ΖΑΡΤΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
«….Γιατί άραγε να πρέπει να δούμε τα –όντως εκτεταμένα– κομματικά-πελατειακά φαινόμενα της ημεδαπής κρατικής οργάνωσης ως αποτέλεσμα μιας «αυθαιρεσίας» κι όχι μιας «κανονικότητας» που έχει τις ρίζες της σε πραγματικά και ερμηνεύσιμα αίτια; Γιατί να αντιμετωπίζουμε φαινόμενα όπως το ρουσφέτι και τη διαφθορά σαν «ανατολικού τύπου» στρεβλώσεις του «δυτικού προτύπου», κι όχι απλώς σαν τα εγχώρια παράγωγά του, τα οποία έχουν συγκεκριμένη ιστορική και κοινωνική καταγωγή;»

Στους πολιτικούς επιστήμονες της χώρας μας είναι διαδεδομένη η πεποίθηση ότι η Ελλάδα αποτελεί μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση, όπου οι γενικευμένες πελατειακές σχέσεις οδήγησαν στη δημιουργία ενός υπερτροφικού, υπερβολικά γραφειοκρατικού και ταυτόχρονα θεσμικά αναιμικού και κοινωνικά ελλιπούς κράτους. Η επικράτηση του «κομματοκεντρικού – πελατειακού» μοντέλου ερμηνείας είναι κι αυτή ένα σύμπτωμα της νόσου την οποία υποτίθεται ότι περιγράφει: Ορίζεται στην ουσία με βάση την «καθυστέρηση» της ελληνικής κρατικής οργάνωσης σε σύγκριση με τα «πρότυπα» δυτικοευρωπαϊκά κράτη.

( συνέχεια του άρθρου )

Συνειδητή πολιτική επιλογή η γραφειοκρατία
Η πίεση για ασύδοτη ανάπτυξη γεννά τις δυσλειτουργίες

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

Ισως δεν υπάρχει άνθρωπος στη χώρα μας που να μην έτυχε να ταλαιπωρηθεί στον γκισέ μιας δημόσιας υπηρεσίας, να μη βρέθηκε στην απελπισία του «περάστε αύριο» ή και να μην εκνευρίστηκε, δίκαια ή άδικα, με τη στάση κάποιου δημόσιου υπάλληλου. Και βέβαια, στα αυτιά των ανθρώπων αυτών, η επωδός της «καταπολέμησης της γραφειοκρατίας» ακούγεται ευχάριστη – των «αριστερών» αυτιών μηδέ εξαιρουμένων.

Υπάρχουν, προφανώς, μια σειρά από παράμετροι τις οποίες, τουλάχιστον όποιος έχει συνείδηση εργαζόμενου, θα σκεφτεί προκειμένου να δικαιολογήσει τις καθυστερήσεις και τα προβλήματα: Οι ελλείψεις στο προσωπικό που σε κάποιες περιπτώσεις είναι τραγικές, η κάλυψη των κενών με συμβασιούχους κάθε είδους που δουλεύουν λίγους μήνες το χρόνο, η έλλειψη υλικοτεχνικής και τεχνολογικής υποδομής, οι χαμηλοί μισθοί κ.λπ. Όλα αυτά είναι προφανώς βασικές όψεις του προβλήματος και είναι αυτά για τα οποία όλοι παλεύουμε. Δεν αγγίζουν όμως την «καρδιά του κτήνους», την ίδια την ύπαρξη της λεγόμενης «γραφειοκρατίας».

( συνέχεια του άρθρου )

Διαφθορά: «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη» άλλα όχι για όλους

ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΥΛΟΥΡΗΣ

«Έβλεπε τα όμορφα και φανταχτερά πράματα που οικονομούσαν απ’ το εξωτερικό όλοι εκείνοι που υπηρετούσαν στα τελωνεία. Αυτή την εποχή άρχισε ένα άγριο κυνηγητό για τις δωροδοκίες. Αυτό το κυνηγητό δεν τον φόβισε καθόλου. Απεναντίας το εκμεταλλεύθηκε καθώς πρέπει, αποδείχνοντας έτσι τη ρούσικη εφευρετικότητα που παρουσιάζεται στις δύσκολες στιγμές»
Ν. Γκόγκολ, Νεκρές Ψυχές, εκδόσεις Πέλλα

Παρότι γραμμένο το 1835, στη χαραυγή του καπιταλισμού στη Ρωσία, το έργο του Γκόγκολ θα μπορούσε να περιγράφει και την σημερινή ελληνική πραγματικότητα.
Τόσο η «διαφθορά που επικρατεί στο Δημόσιο» όσο και η αναποτελεσματικότητα στην καταπολέμησή της –παρά τη δημιουργία διοικητικών δομών με αυτή την αποστολή (επιθεωρητές, υπηρεσίες εσωτερικών ελέγχων, ελεγκτές δημόσιας διοίκησης κ.λπ.)– αποτελούν διαχρονικά ένα απ’ τα αγαπημένα θέματα της ατζέντας των ΜΜΕ και των εκάστοτε διαχειριστών της κρατικής εξουσίας. Δεν υπάρχει κλάδος εργαζομένων του Δημοσίου που κινητοποιήθηκε και δεν δέχτηκε τα πυρά των σταυροφόρων της «κάθαρσης». Πλάι στις μίζες και τα σκάνδαλα εκατομμυρίων των κυβερνητικών παραγόντων, πάει το γρηγορόσημο και το φακελάκι των υπαλλήλων. Στην κορυφή αυτής της προσπάθειας βρίσκονται οι υπάλληλοι που στελεχώνουν τις εισπρακτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών (εφορίες, τελωνεία κ.λπ.).

( συνέχεια του άρθρου )

Λιγότερες κοινωνικές παροχές φέρνει ο νεοφιλελεύθερος αντι-κρατισμός
Μνημόνιο: Νέα δημόσια διοίκηση και κράτος-στρατηγείο

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΛΕΞΙΟΥ

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τον «προβληματικό», «γραφειοκρατικό», «αναποτελεσματικό» δημόσιο τομέα, τον οποίο ξαφνικά το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης ήρθε η ώρα ναŸ εξυγιάνει.

Προφανώς ο δημόσιος τομέας έχει προβλήματα: θυμίζουμε ενδεικτικά και μόνο την αύξηση του κόστους των υπηρεσιών που παρέχονται στον εργαζόμενο (π.χ. ιατροφαρμακευτική περίθαλψη), τα κενά σε προσωπικό που υπάρχουν στην εκπαίδευση και στην υγεία, την εκχώρηση αρμοδιοτήτων του δημόσιου στον ιδιωτικό τομέα (ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών, Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα κ.λπ.) και την περιστολή του λεγόμενου «κοινωνικού κράτους». Μόνο που η όλη γκρίνια περί του «Δημοσίου – ασθενή» όχι μόνο δεν αναφέρεται σε αυτά τα προβλήματα, αλλά αντίθετα έρχεται να νομοθετήσει για να τα επιδεινώσει.

( συνέχεια του άρθρου )

Τα καθόλου αυτονόητα του «λιγότερου κράτους»

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ

Γενναιοδωρία και λιτότητα

Την πιο βάρβαρη επίθεση στα δημόσια αγαθά και τις κοινωνικές παροχές έρχεται να συγκαλύψει και να ωραιοποιήσει η επίθεση της κυβέρνησης ενάντια στο «σπάταλο και αναποτελεσματικό κράτος». Οι νεοφιλελεύθεροι μύδροι για τις κρατικές σπατάλες δεν περιλαμβάνουν βέβαια τα 78 δισ. που έχουν τσεπώσει μέχρι στιγμής οι τραπεζίτες. Πού να περισσέψουν μετά χρήματα για συντάξεις ή προσλήψεις;

To πραγματικό πρόσωπο ενός κράτους εντελώς εχθρικού προς τους πολίτες, πιστού υπηρέτη όμως του κεφαλαίου, επιχείρησε να συγκαλύψει ο πρωθυπουργός την προηγούμενη Κυριακή κηρύσσοντας την «επανάσταση του αυτονόητου» από την Κρήτη. Στο λόγο του στηλίτευσε τα δημοσιονομικά ελλείμματα, την ευνοιοκρατία, τη γραφειοκρατία, την αδιαφάνεια, τη διαφθορά. Ακόμη και την θεσμοθετημένη φοροελάφρυνση των πλουσιοτέρων και τη φορολογική επιβάρυνση των φτωχών, λες και δεν είναι η δική του κυβέρνηση, όπως και όλες οι προηγούμενες που επέβαλαν αυτό το ταξικό φορολογικό καθεστώς και το συντηρούν μέχρι σήμερα σαν κόρη οφθαμού.

( συνέχεια του άρθρου )

Σχόλια
  1. Ο/Η alexiuslautus λέει:

    Πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια αυτή η συλλογή απόψεων. Δεν ξέρω ποιός είναι υπεύθυνος το ΠΡΙΝ ή η ΠΑΣΑ πάντως ανοίγει μια ενδιαφέρουσα κουβέντα και μάλιστα πιάνοντας διάφορα ζητήματα, έστω και επιγραμματικά.

    Θα βάλω και εγώ δυό πινελιές λέγοντας τα εξής:

    -Σίγουρα το πελατειακό κράτος κατέχει με διαφορά τα πρωτεία ως αίτιο στα περισσότερα ζητήματα κακοδιοίκησης. Από την πρόσληψη ενός «δικού μας» υπαλλήλου καθαριότητας σε ένα μικρό επαρχιακό δήμο, ως τα τεράστια σκάνδαλα τύπου Βατοπεδίου σε κεντρικό και υψηλό επίπεδο.

    Το ότι αυτή η συναλλακτική σχέση έχει ρίζες και ιστορία, αν και αποτελεί αλήθεια, δεν μπορεί να δικαιολογεί τη διαιώνισή της.

    Λύσεις για αυτό θα μπορούσαν να προταθούν: Οι ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΑΣΕΠ, όχι απλά οι προσλήψεις καθότι εκεί μπορέι να υπάρξουν «φωτογραφικές» περιπτώσεις.

    Η κατάργηση δεκάδων χιλιάδων διευθυντικών θέσων ως «πολιτικό πριμ» σε «δικούς μας» και η ένταξή τους στην ιεραρχία της δημοσιοϋπαλληλίας.

    -Το αρνητικό κλίμα που καλλιεργούν δεκαετίες τώρα τα ΜΜΕ και ο (κρατικοδίαιτος κατά τα άλλα) ιδιωτικός τομέας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρόσφατη απογραφή. Ενώ ανά διετία γίνεται απογραφή (όχι ατομικά) και ο αριθμός των δ.υ. είναι γνωστός (γύρω στις 760.000), πολλοί δεν πιστεύουν ούτε τώρα τον αριθμό που προέκυψε. Να σημειώσω εδώ ότι ούτε η ΕΕ ούτε ο ΟΟΣΑ χαρακτηρίζουν υψηλό τον αριθμό δ.υ. (είμαστε στον μ.ο. της Ευρώπης ως ποσοστό του ενεργού πληθυσμού). Αυτό για το οποίο μας κατηγορούνε είναι η αδυναμία να μετακινούμε προσωπικό εκεί που υπάρχει ανάγκη.

    • Ο/Η Οικονομίδης Δημήτρης λέει:

      Το αφιέρωμα στη Δημ. Διοίκηση είναι έργο των συντροφων του ΠΡΙΝ. ( Η ΠΑΣΑ κάνει αναδημοσίευση ).

  2. Ο/Η Ili Geri λέει:

    και ίσως το ότι πολλά «στελέχη» της δημόσιας διοίκησης απλά δεν ξέρουν από διοίκηση, προυπολογισμούς, στοχοθεσία και σύνθεση ομάδων – «διαχείριση» προσωπικού ..και αξιολόγηση σαν στάδιο κρισιμο στην λήψη αποφάσεων .. με ορθολογισμό και «διοίκηση ποιότητας»…

    Και φυσικά για όλα αυτά φταίει πρωτα απ’ όλα η κεντρική διοίκηση (κυβερνηση) και κατ’ επέκταση όλοι μας που ανεχόμαστε τον καθε Καραμανλή και Καραμανλάκο (με «επανιδρυσεις» .. της κακιάς ώρας..) και κάθε Παπανδρέου (της ηλεκρονικής διακυβερνησης .. 4ου δρομου.. και κουραφεξαλα… που συμβουλευεται τον ΚΑΡΑ-τζα-φέρει ..ουτε καν τους δικους του βουλευτές).. σαν αποικιοκρατούμενοι υποτελείς…

    Αν δεν σπάσει ο κυκλος του δικομματισμού ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ(εναλλαξ..εντος_εκτός και επι τα αυτά..) δεν προκειται να «σηκωθούν αναστήματα» κοντρα στην κατρακύλα ..

    Και για να «ξυπνησουν συνειδήσεις» προτείνω κάθε «ενδοαριστερη» αντιπαράθεση να υποχωρήσει από αυτην την επερχόμενη εκλογική μάχη… Η μαχητικότητα και η αγωνιστικότητα ας είναι εναντίον του κοινού εχθρού της κοινωνίας μας .. οχι μεταξύ των διαφορετικών-διαφοροποιημενων-διαφοροφαινομένων προσεγγίσεων των αριστερών σχηματισμών και τάσεων …

    Αυτός που θα εφαρμόσει, προωθησει και θα υλοποιησει μια τετοια ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ
    πιστευω ότι πολύ γρηγορα θα γινει αντιληπτός και θα συσπειρώσει τους ενεργούς πολίτες..
    Δηλαδή όλους αυτούς που θα τους κερδίσει από την ΑΠΟΧΗ-ΛΕΥΚΟ-ΑΚΥΡΟ..
    και φυσικά από την τριπλέτα:ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ-ΝΔ …
    για να σταματήσει το καλοσχεδιασμένο-καλολαδωμένο σύστημα «πινγκ-πονγκ» που ζούμε εδώ και 36 χρόνια (τουλάχιστον) ..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s