Δηλώσεις στελεχών και συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ για τις πρόσφατες εξελίξεις.

Posted: 09/09/2010 by ΔΟ in Αριστερά, Αυτοδιοίκηση, Ανταποκρίσεις, Ανακοινώσεις

ΣΥΡΙΖΑ: ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΝΩΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ!

Ο Παν. Λαφαζάνης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τις σημερινές εξελίξεις, έκανε την παρακάτω τοποθέτηση:

Η κάθοδος δύο ψηφοδελτίων για την περιφέρεια Αττικής από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ούτε είναι μοιραία και αναπόφευκτη εξέλιξη.
Όλες οι πλευρές πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους!
Μπορούσε και μπορεί ακόμα να υπάρξει ενωτική διέξοδος.
Μια τέτοια πρόταση ενωτικής υπέρβασης έκανα στο πρόσωπο της Νάντιας Βαλαβάνη. Αυτή η πρότασή μου είναι θετική, γόνιμη και παραμένει στο τραπέζι. Υπάρχουν κι άλλες θετικές προτάσεις! Να υπάρξει επιτέλους και η ισχυρή ενωτική βούληση!

09/09/2010 ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ


Αντώνης Νταβανέλλος, εκπρόσωπος της ΔΕΑ στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε να αντιμετωπίσει ενιαία την πρόκληση των περιφερειακών εκλογών. Η ευθύνη βαρύνει την ηγεσία του Συνασπισμού.

Την Τετάρτη 8/9, η Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Συνασπισμού αποφάσισε δια πλειοψηφίας να προτείνει για την περιφέρεια της Αττικής τη συνεργασία με το «πασοκογενές» σχήμα της Δημοκρατικής Συνεννόησης, με επικεφαλής τον Αλ. Μητρόπουλο. Η απόφαση αυτή αποτελεί παραβίαση της πολιτικής συμφωνίας της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που ενέκρινε μεν το «άνοιγμα» του ΣΥΡΙΖΑ προς τις δυνάμεις που αποδεσμεύονται από το ΠΑΣΟΚ, αλλά με την πολιτική και τις δεσμεύσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς και όχι με την αυτοδιάλυση του ΣΥΡΙΖΑ (ή το κρύψιμό του…) μέσα σε ένα σχήμα με απροσδιόριστες -για την ώρα- σχέσεις με το ΠΑΣΟΚ. Η απόφαση αυτή αποτελεί επίσης εκδήλωση βαθιάς περιφρόνησης προς τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, όπου κανείς άλλος –πέραν της ηγεσίας του ΣΥΝ- δεν συμφωνούσε και δεν συμφωνεί με το «σχέδιο» υποστήριξης στον Αλ. Μητρόπουλο.

Η επιμονή της ηγεσίας του ΣΥΝ στην υποστήριξη στον Αλ. Μητρόπουλο είναι ένα μεγάλο βήμα στην απόπειρα μετάπλασης του ΣΥΡΙΖΑ: Διευκολύνει την συγκρότηση μιας σοσιαλδημοκρατικής «συνιστώσας», ελπίζει στην εμφάνιση ανάλογης πράσινης-οικολογικής στο μέλλον, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ ως βασική επιλογή συμμαχιών του ΣΥΝ να αλλάξει χαρακτήρα. Να υποβαθμίσει τα χαρακτηριστικά ριζοσπαστικής Αριστεράς (τα κατ’ άλλους «αριστερίστικα»…) και να γίνει «πλατύτερος» από το κόμμα του ΣΥΝ, όπως άλλωστε συνιστούσαν τα στελέχη του σημερινού Δη.Αρι…

Ακριβώς επειδή το διακύβευμα της απόφασης ήταν μεγάλο –και λόγω της σφοδρής αντίδρασης των στελεχών του Αριστερού Ρεύματος- η ηγεσία του ΣΥΝ επιχείρησε να θολώσει τα νερά. Ενώ αποφάσισε και πρότεινε δημόσια τον Αλ. Μητρόπουλο, άφηνε –τάχα- ανοιχτό το ενδεχόμενο υποψηφιότητας του συντρόφου Θοδωρή Δρίτσα. Ακόμα και απολύτως άπειροι σύντροφοι κατανοούν εύκολα ότι η υποψηφιότητα του σ. Θοδ. Δρίτσα -τον οποίο τιμούσαμε και τιμούμε ιδιαίτερα- εκφράζει τελείως άλλες προοπτικές και άλλα σχέδια από εκείνα της υποψηφιότητας του Αλ. Μητρόπουλου. Η ηγεσία του ΣΥΝ δεν είχε παρανοήσει, δεν επιχειρούσε να κρατήσει δύο τελείως διαφορετικά καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Απλώς συνέχιζε τον αφόρητο τακτικισμό (που συσσώρευσε αρκετά στραπάτσα φέτος το καλοκαίρι), αδιαφορώντας για το αν τραυματίζει ανθρώπους, οργανώσεις, πολιτικές σχέσεις και τελικά την ίδια την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα στελέχη του «Μετώπου», στις διαδοχικές συνεδριάσεις της Γραμματείας ζητήσαμε να απορριφθεί καθαρά και δημόσια η πρόταση για τον Αλ. Μητρόπουλο και να υπάρξει ενωτική διέξοδος με την υποψηφιότητα της Νάντιας Βαλαβάνη, που είχε ήδη προταθεί στη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στο κόμμα του ΣΥΝ από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη. Η πρόταση αυτή δεν στηριζόταν σε σύγκριση μεταξύ των σ. Δρίτσα και Βαλαβάνη, αλλά στην ύστατη προσπάθεια –πραγματικά την τελευταία στιγμή!- να αξιοποιηθεί η Νάντια Βαλαβάνη για την ενιαία έκφραση όλων των δυνάμεων του χώρου. Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε χωρίς κανείς να μπει στον κόπο να εξηγήσει γιατί…
Μετά από αυτά, η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Αλ. Αλαβάνου με τη στήριξη του «Μετώπου», ήταν απλώς μονόδρομος για τις δυνάμεις που δεν ήθελαν να δουν το ΣΥΡΙΖΑ να χάνεται μέσα σε μια «σύγκλιση» με κάποιες απροσδιόριστες πασοκογενείς δυνάμεις, αλλά επίσης δεν ήταν διατεθειμένες να καταφύγουν στην παθητικότητα της αποχής. Ιδίως μπροστά σε μια εκλογική μάχη με καθοριστική σημασία.

Νίκος Γαλάνης, εκπρόσωπος της ΚΟΕ στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

1. Είναι γνωστό ότι ζούμε μια βαθύτατη οικονομική κρίση που στη χώρα μας έχει σαν συνέπεια άγριες και πειραματικές πολιτικές διάλυσης της κοινωνικής συνοχής, ολοκληρωτικής υποταγής των εργαζομένων, αφαίρεσης της δυνατότητας από τη νεολαία να ζήσει σχετικά ευτυχισμένα τα καλύτερά της χρόνια.

Εξελίσσεται και αναπτύσσεται επικαιροποιημένη με βάση το κατάπτυστο μνημόνιό τους μια σκληρή πολιτική που έχει δημιουργήσει μια τεράστια δεξαμενή-μείγμα απελπισμένων, θυμωμένων, αμήχανων, απογοητευμένων συνταξιούχων, ανέργων, εργαζομένων, νεολαίων και μικρομεσαίων.
Ένα ανθρώπινο πολυταξικό κοκτέιλ, που στη βάση του είναι ο κόσμος της εργασίας που μπορεί να εξελιχθεί σε ηφαίστειο, που εγκυμονεί κοινωνικές και πολιτικές εκρήξεις.

Το ζητούμενο σήμερα για την επίλυση του σύγχρονου κοινωνικού ζητήματος είναι το πώς η κοινωνική απελπισία και αγανάκτηση θα μετασχηματιστεί σε πολιτική ελπίδα.Αυτό θα παίζεται καθημερινά και κάθε μάχη θα ‘ναι μια μεγάλη μάχη, που θα κρίνει το προς τα πού θα πάει το γραδόμετρο του αγώνα.

2. Σε αυτές τις συνθήκες που αντικειμενικά είναι ευνοϊκές για την Αριστερά που η ζήτησή της θα ‘ταν τεράστια, η Αριστερά εμφανίστηκε μπλοκαρισμένη, αυτοαπομονωμένη να κοιτά τον εαυτό της και όχι την κοινωνία, μια Αριστερά της επιβίωσης, των υπαρκτών αλλά αδύναμων κομματιδίων, μηχανισμών, ίντριγκας και όχι παραγωγής ιδίας πολιτικής, δράσης. Εμφανίζεται μια Αριστερά χωρίς πολιτική γραμμή, σχέδιο και προσπάθεια δημιουργίας ενός πολιτικού κινήματος-ρεύματος για να ανατραπούν οι συσχετισμοί.

Μπροστά στην πρώτη μετα μνημονίου πολιτική μάχη, απογοητευθήκαμε ακόμα μια φορά από την ηγεσία του ΚΚΕ που πρόλαβε ασθμαίνοντας να κατεβάσει τους κομματικούς του υποψηφίους, αδιαφορώντας για το αν υπάρχει δυνατότητα άλλης φωνής με μεγαλίτερη συγκέντρωση δύναμης άρα και αποτελεσματικότητας. Το μικρόβιο της ενότητας φαίνεται πως για την ηγεσία του ΚΚΕ αποτελεί μεγαλύτερο φόβο από το θηρίο της τρόικας, της Ε.Ε. και της εθελόδουλης κυβέρνησης ΓΑΠ. Ξεχάστηκε άραγε η απορρίφθηκε η ιστορία της εθνικής αντίστασης και του ηρωικού ΕΑΜ;

Παραμένουμε επίσης έκπληκτοι μπροστά στη μεγάλη ευκολία αυτοαπομόνωσης, περιχαράκωσης αλλά και αντιΣΥΡΙΖΙΚΗΣ επιθετικότητας τμημάτων της ηγεσίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Στο ΣΥΡΙΖΑ όμως πληγωθήκαμε το τελευταίο διάστημα -βαθύτατα και ανεπανόρθωτα- και βρεθήκαμε νάμαστε τα αγαπημένα θέματα των γελοιογράφων και φρέσκων αριστερών και λαικών ανέκδοτων. Η γελοιοποίηση προήλθε από την πασαρέλα των ονομάτων και τις επακόλουθες ηχηρές αρνήσεις που προβλήθηκαν στον τύπο για τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές στην Αττική και Αθήνα αντίστοιχα. Η ευθύνη για την τέτοια εξέλιξη ανήκει αποκλειστικά στην αυθαιρεσία της ηγετικής ομάδας του ΣΥΝ, που μέσα σε ένα χρόνο διαλύει τον ΣΥΡΙΖΑ αφότου διέσπασε τον ΣΥΝ για να τον οδηγήσει (ξανά επίσης) ή σε νέα διάσπαση ή σε μαζική αποστράτευση. Και όλα αυτά για να εκτελεσθεί ένα φθηνό σχέδιο αποκλεισμού του Αλ. Αλαβάνου, η στην χειρότερη περίπτωση να ακολουθηθεί ένα «φρέσκο» σχέδιο μιας κεντροαριστεράς.
Είναι φανερό πως χρειαζόμαστε ένα ελπιδοφόρο μέλλον κόντρα σε ένα νεκρό πλέον παρελθόν που έφθασε ως ένα σημείο τα πράγματα στην Αριστερά.

3. Η ΚΟΕ σε όλη τη διάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να υπηρετήσει τη βασική πολιτική της γραμμή που είναι ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΩΡΑ.

Σε όλη τη διάρκεια του υβριδικού, πρωτότυπου και ελπιδοφόρου εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να διατυπώσει μια δική της ανεξάρτητη άποψη, μια δική της ανεξάρτητη πολιτική γραμμή καθοδηγούμενη από την αντίληψη ότι μέσα από έντιμες-καθαρές πολιτικές αντιπαραθέσεις θα υπάρξουν μεγαλύτερες και ουσιαστικότερες πολιτικές συνθέσεις και ενότητες.

Δεν επεδίωξε ρόλο αντιπολίτευσης αλλά ρόλο βαθέματος της ενότητας, και απεδείχθη αυτό, είτε με προεδρία Αλαβάνου είτε με προεδρία Τσίπρα. Είμασταν και είμαστε πάντα πρόθυμοι για την θετική υπερβαση της πολυδιάσπασης θέτοντας την οργάνωση μας σε αυτό το σχέδιο, δεν είμαστε όμως καθόλου πρόθυμοι του ΣΥΝ ούτε θελήσαμε να ανήκουμε στην παρέα του και στο σχέδιο ΣΥΝ και λοιπες δυνάμεις.

Σήμερα αναπνέοντας τον αέρα που μυρίζει εκρήξεις, κατανοώντας τις ευθύνες και την αναγκαιότητα για μια άλλη κατάσταση στο χώρο της ευρύτερης Αριστεράς, αναζητώντας μια Αριστερά που να συνδέεται μα την κοινωνία, που να τολμά να οικοδομεί νέα μαζικά πολιτικά εγχειρήματα, η ΚΟΕ στήριξε και στηρίζει την υποψηφιότητα του σ. Αλέκου Αλαβάνου στην περιφέρεια Αττικής θεωρώντας ότι έχει αποδείξει την ικανότητα του : 1) να προσεγγίζει από τα αριστερά μεγάλα κοινωνικά ακροατήρια, 2) να συγκινεί τις γνήσιες αντιδεξιές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, 3) να ακούγεται από το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, τη νεολαία και 4) να αποτελεί μια σημαντική συγκολλητική ουσία για την Αριστερά. Επιζητούμε την δυνατότητα οικοδόμησης της πολιτικής ελπίδας. Οι περιφερειακές εκλογές στην Αττική είναι μια πρώτη ευκαιρία, ένα ξεκίνημα του μεγάλου παρατεταμένου αγώνα ενάντια στην Ε.Ε., την τρόικα και την κυβέρνηση.

4. Ακόμα και την ύστατη στιγμή δεν θέλαμε με ευκολία και άνεση να θυσιάσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ προς δικαίωση της δικής μας αλήθειας. Γι’ αυτό και αποδεχτήκαμε πρόταση υποψηφιότητας της σ. Νάντια Βαλαβάνη. Παρολα αυτά και ενώ η κατά πλειοψηφία απόφαση της Κ.Π.Ε. του ΣΥΝ επέμενε στην υποψηφιότητα Μητρόπουλου οι εκπρόσωποι του ΣΥΝ εμφανίστηκαν στην γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζοντας τα τερτίπια και προς χάρη εντυπώσεων, παίζοντας με νέες δήθεν εναλλακτικές, χωρίς ταυτόχρονα να αποκλείουν την υποψηφιότητα Μητρόπουλου.

Πιστεύουμε πως η ιδέα της ενότητας της Αριστεράς δεν διασπάται, δεν αυτοκτονεί, δεν χρησιμοποιείται. Η ιδέα της ενότητας δεν μπορεί όμως να αφεθεί να ‘ναι μια κακόφημη έννοια, δεν μπορεί ταυτόχρονα να φυλακίζει την πολιτική δυναμική της ανατροπής των συσχετισμών –ειδικά σε αυτή τη σκληρή και δύσκολη εποχή για τη χώρα και την κοινωνία– γιατί γι’ αυτό το λόγο δημιουργήθηκε και έχει χρησιμότητα.

Η ενότητα της Αριστεράς δεν μπορεί να μας κάνει να δικαιολογήσουμε πράγματα απαράδεκτα για τις αξίες, τα οράματα, το ήθος και τους ηρωικούς αγώνες της Αριστεράς που διαπράττονται διαρκώς από ορισμένους καιροσκόπους των μηχανισμών, που παραμένουν μηχανισμοί εξυπηρέτησης ατομικών συμφερόντων και μικροεξουσιών κι όχι υπηρέτες της λεγόμενης –από παλιά– υπόθεσης.

Το σχέδιο της συγκόλλησης με δήθεν αντάρτες του ΠΑΣΟΚ δεν αφορά το σχέδιο της ενότητας της Αριστεράς, δεν αφορά το σχέδιο μιας νέας πολιτικής και κοινωνικής πλειοψηφίας με κέντρο-πυρήνα την Αριστερά.

Ας βάλουμε ένα τέλος στη συνεχιζόμενη παρακμή, γελοιοποίηση και εκφυλισμό της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ας τολμήσουμε να δοκιμαστούμε στο φρέσκο αέρα της κοινωνίας, παραμένοντας ένθερμοι υποστηρικτές της Αριστεράς και της ενότητάς της .

Νάντια Βαλαβάνη

Αποφάσισα χθες, μετά από πρόταση του Αλέκου Αλαβάνου και του Παναγιώτη Λαφαζάνη, να αποδεχτώ την υποψηφιότητα για την Περιφέρεια Αττικής. Αυτή η εξαιρετικά τιμητική για μένα πρόταση είχε νόημα μόνο ως μια έσχατη προσπάθεια για ενωτική κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές αυτές, που απαιτούν μια ευρείας λαϊκής συσπείρωσης, αποτελεσματική μάχη ενάντια στο Μνημόνιο της ελληνικής κυβέρνησης και της Τρόικα, που καταδικάζει τη χώρα στην υπανάπτυξη, εκατομμύρια συμπολίτες μας σε ένα είδος «μισής ζωής» και αφαιρεί απ’ τη νεολαία την ελπίδα.

Μετά από την κατά πλειοψηφία απόφαση, όμως, της ΚΠΕ του ΣΥΝ να στηρίξει την υποψηφιότητα του κ. Αλέξη Μητρόπουλου για την Περιφέρεια Αττικής, θεωρώ ότι η συνέχιση της διαθεσιμότητας μου ως υποψήφιας είναι άσκοπη. Η επιμονή σ΄ αυτήν, όπως και η συνέχιση των σχετικών συζητήσεων, θ΄ αποπροσανατόλιζε, δημιουργώντας την ψευδή εντύπωση ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια ενωτικών λύσεων. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι αποφάσεις που βρίσκονται σε πλήρη διάσταση με τις αγωνίες και τις προσδοκίες του κόσμου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και το ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ήδη ειλημμένες.

Θέλω να ευχαριστήσω τα μέλη της ΚΠΕ του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΝ και τα μέλη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ που στήριξαν την προσπάθεια αυτή.

Αθήνα, 09.09.2010
——————————————————————————————————–

Ανακοίνωση του «ΞΕΚΙΝΗΜΑΤΟΣ»

Η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ – σύγκρουση χωρίς αρχές!

Απαράδεκτη για να μην πούμε αχαρακτήριστη είναι η σύγκρουση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα του επικεφαλής της περιφέρειας Αττικής στις επερχόμενες τοπικές εκλογές.

Από όλη την αντιπαράθεση, σε όλη την διάρκεια της, ποτέ, σε κανένα σημείο και καμιά στιγμή δεν πήρε αυτή η αντιπαράθεση πολιτικά χαρακτηριστικά. Ήταν μια σύγκρουση μηχανισμών και μια προσπάθεια επιβολής απέναντι σε εσωτερικούς αντιπάλους η οποία δεν είχε καμία σχέση με πολιτικές αρχές και αξίες!

Ο Αλέκος Αλαβάνος και το «Μέτωπο» που εκπροσωπεί από την αρχή υποστήριζαν ότι μπορούσαν να διεισδύουν σε πολλά νέα στρώματα στην κοινωνία, σαν βασικό επιχείρημα υπέρ της καθόδου του. Όμως ποτέ δεν εξήγησαν με πιο πολιτικό πρόγραμμα και με ποιες πολιτικές δυνάμεις, με ποιες συλλογικές διαδικασίες θα τα κατάφερναν. Παρότι η υποψηφιότητα Αλαβάνου είχε την υποστήριξη μόνο 6 μελών της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ το Μέτωπο δεν ήταν διατεθειμένο να υποχωρήσει! Η μοναδική παραχώρηση που έκανε δημόσια σαν δεύτερη επιλογή ο Α. Αλαβάνος, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, ήταν της Ν. Βαλαβάνη —αγνοώντας αγωνιστές στην πρώτη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα τον Θ. Δρίτσα που προτάθηκε από την (απόλυτη) πλειοψηφία της κεντρικής γραμματείας— και με βάση την απαράδεκτη και εκβιαστική λογική του «ή Βαλαβάνη» (δηλαδή κάποιος απ’ το Μέτωπο) «ή διάσπαση».

Ο Αλέξης Μητρόπουλος, που υποστηρίχτηκε από τον ΣΥΝ δεν ήταν ποτέ δυνατόν να παίξει ενοποιητικό ρόλο για τον ΣΥΡΙΖΑ λόγω των διαφορετικών του πολιτικών καταβολών, της διαφορετικής του πολιτικής πορείας, του γεγονότος ότι δεν εκπροσωπούσε μια συγκεκριμένη αριστερή δύναμη απόσχισης από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τέλος λόγω του ανύπαρκτου στην ουσία πολιτικού του προγράμματος. Η υποψηφιότητα Μητρόπουλου υποστηριζόταν στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ αποκλειστικά και μόνο από τον ΣΥΝ! Παρόλα αυτά ο ΣΥΝ επέμενε μέχρι τέλος στην άποψη του! Καίριο λάθος!

Η πρόταση για τον Θοδωρή Δρίτσα που υποστηριζόταν από την πλειοψηφία των μελών της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ (8 συνολικά) δεν έγινε δεκτή από τα δύο αντιμαχόμενα μπλοκ του Μετώπου και του ΣΥΝ. Παρότι ο ΣΥΝ δήλωσε έτοιμος να υποστηρίξει τον Θ. Δρίτσα αν συγκέντρωνε την υποστήριξη όλων των υπολοίπων, η κάθετη άρνηση του Μετώπου εμπόδιζε οποιαδήποτε συμφωνία.

Σε αυτά τα πλαίσια οφείλουμε να πούμε ότι δεν κατανοούμε τη στάση του σ. Παναγιώτη Λαφαζάνη ο οποίος αρνήθηκε την πρόταση για να είναι επικεφαλής της περιφέρειας τη στιγμή που ήταν αποδεκτός από όλες τις δυνάμεις και όλα τα μέλη της κ. γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Το «Ξ» υποστήριξε την υποψηφιότητα Θοδωρή Δρίτσα. Ενός ανιδιοτελούς αγωνιστή, έξω από το μηχανισμούς, στην υπηρεσία των εργατικών και κοινωνικών αγώνων και της ενότητας της αριστεράς. Από τη στιγμή που δεν είχαν τεθεί πολιτικές διαφωνίες στο προγραμματικό πλαίσιο, τα διάφορα μέρη στην αντιπαράθεση αυτή όφειλαν να παραμερίσουν τις προσωπικές και μικροκομματικές στρατηγικές και να κοιτάξουν με ποιο τρόπο μπορούσε να διαφυλαχθεί η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Στοιχειώδης σεβασμός στη δημοκρατία από τις αντιμαχόμενες πλευρές θα απαιτούσε αποδοχή του Θ. Δρίτσα, αποδοχή δηλαδή της θέλησης της πλειοψηφίας!

Η προσπάθεια στου Μετώπου να παρουσιάσει τον Α. Αλαβάνο σαν την «αριστερή εναλλακτική πρόταση» δεν αντέχει σε κριτική αν δει κανείς τις προγραμματικές προτάσεις του Α. Αλαβάνου: «Αναδιάρθωση του χρέους», «αναγέννηση του κοινωνικού κράτους», «ισχυρό δίκτυο δημόσιων τραπεζών», «αλλαγή οικονομικού προτύπου μέσω της παιδείας κλπ», «Αττική χωρίς φτωχούς», «διαπραγμάτευση με ΕΕ για όρους παραμονής σε ευρώ», «ριζική αλλαγή του οικονομικού πλαισίου του μνημονίου»… Πρόκειται για ένα ασαφές και γενικόλογο προγραμματικό πλαίσιο (στο οποίο θα επανέλθουμε) που καθόλου δεν απαντάει στα κρίσιμα διλήμματα της εποχής, δεν δίνει απάντηση σ’ αυτή την φοβερή κρίση που κτυπά αλύπητα τα λαϊκά στρώματα.

Δυστυχώς, ούτε η επιλογή Αλαβάνου, ούτε η επιλογή Μητρόπουλου μπορεί να δώσει αριστερή προοπτική στον κόσμο που αναζητά κάτι τέτοιο και μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσους ψήφους και να πάρει ο Α. Μητρόπουλος, αυτό δεν θα δικαιώνει τον ΣΥΝ γιατί αυτοί οι ψήφοι δεν αφορούν την πάλη για το κτίσιμο της αριστεράς που χρειάζεται ο τόπος και το κίνημα. Και τα ποσοστά του Α. Αλαβάνου ακόμα και αν είναι σεβαστά, δεν θα δικαιώνουν το Μέτωπο, γιατί επέλεξε να διασπάσει τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε να πείσει παρά μόνο μια μειοψηφία στην κ. γραμματεία γι’ αυτή την επιλογή και παρότι δεν μπορούσε να προβάλει καμία πολιτική διαφορά.

Αυτή η εξέλιξη βάζει τον ΣΥΡΙΖΑ στην τροχιά μιας δεύτερης διάσπασης, πολύ σύντομα μετά την προηγούμενη. Οι πρωταγωνιστές αυτής της αντιπαράθεσης δεν σκέφτηκαν τον κόσμο και τη βάση του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε μπήκαν στον κόπο να της προσφέρουν τη δυνατότητα να εκφράσει άποψη. Αυτό τον κόσμο που στενάζει από την κρίση την ίδια στιγμή που αυτοί δυσφημούν την αριστερά δίνοντας μάχες γύρω από πρόσωπα αντί γύρω από ιδέες, απειλώντας με κατάρρευση το μοναδικό σοβαρό ενωτικό εγχείρημα της αριστεράς στην πρόσφατη ιστορία.

Ξεκίνημα
9 Σεπτεμβρίου 2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s