Ανακοίνωση της Γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΝ

Posted: 11/09/2010 by ΔΟ in Αριστερά, Αυτοδιοίκηση, Ανακοινώσεις, ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ
Ετικέτες: , , ,

Η μάχη των αυτοδιοικητικών και περιφερειακών εκλογών σε αυτή τη συγκυρία έχει τεράστια σημασία για τις δυνάμεις της εργασίας και της νεολαίας. Αποτελεί μια κεντρική πολιτική μάχη ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τις πολιτικές της επιλογές, ενάντια στο μνημόνιο και την εξειδίκευσή του στην τοπική αυτοδιοίκηση, τον «Καλλικράτη». Αυτή τη μάχη οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς καλούνται να τη δώσουν σε ένα δύσκολο πεδίο διπλής διάσπασης. Από τη μια μεριά αναπτύσσεται ένα σχέδιο που δίνει χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπαθώντας να αποπολιτικοποιήσει τις εκλογές και στηρίζοντας ουσιαστικά το μνημόνιο. Από την άλλη ζούμε τη κορύφωση των διασπαστικών σχεδίων και των προσωπικών στρατηγικών που από καιρό ακολουθούν οι δυνάμεις του «Μετώπου».


Στόχος της ριζοσπαστικής αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι η ευρύτερη συσπείρωση δυνάμεων για την ήττα της κυβερνητικής πολιτικής, την ανατροπή του μνημονίου και της κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου. Σε αυτό το πλαίσιο κινούνται και οι αποφάσεις των συλλογικών οργάνων του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ για την προσπάθεια δημιουργίας ρήγματος στη σοσιαλδημοκρατία και την απεύθυνση στους εργαζόμενους που αποστοιχίζονται από τις πολιτικές επιλογές της. Αυτή την πολιτική γραμμή δεν θεωρούμε ότι μπορούν να την υπηρετήσουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ που όχι μόνο δεν αποδεσμεύονται από την κυβέρνηση, αλλά αντίθετα κρύβονται πίσω από έναν αόριστο αντιμνημονιακό λόγο χωρίς να συμβάλλουν στην οριστική ήττα της κυβερνητικής πολιτικής. Σε καμία περίπτωση δεν μας ενδιαφέρει και δεν μας αφορά κανένα σχέδιο που έχει ως στόχο να νουθετήσει τον πρωθυπουργό ή να μεταλλάξει την εικόνα για το ανάλγητο νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ του ΔΝΤ και του μνημονίου. Εξάλλου,το ρήγμα στη σοσιαλδημοκρατία προϋποθέτει ρήξη με την πολιτική της και όχι αντάρτικο στο ΠΑΣΟΚ. Είναι πλέον σαφές ότι υποψηφιότητες σαν τις παραπάνω δεν διασφαλίζουν κανέναν όρο για μια πολιτική γραμμή που θα στοχεύει στην ήττα της πιο ταξικής κυβέρνητικής πολιτικής της μεταπολίτευσης.

Σε αυτή τη συγκυρία θεωρούμε ότι διέξοδος μπορεί να αποτελέσει η κοινή κάθοδος των δυνάμεων που παραμένουν στο ΣΥΡΙΖΑ σε ένα σχήμα ανοιχτό για κάθε άνθρωπο που θέλει να αγωνιστεί για την ανατροπή του μνημονίου, προυπόθεση της οποίας είναι η ήττα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ

Σχόλια
  1. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλοι του «Δώσε πάσα»,

    Πολλές ανακοινώσεις βλέπουμε από πολλούς και διάφορους. Από σας δεν βλέπουμε ούτε λέξη! Μήπως κάναμε λάθος και μπήκαμε στο site του Courrier International;

    Τα λέμε (αλλά να ‘χουμε και καμιά εισήγηση, ε;).

  2. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Φίλε Left G700, όπως ξέρεις η ΠΑΣΑ είναι μια αρκετά χαλαρή συλλογικότητα με αρκετές δεκάδες συμμετέχοντες, που δεν είναι εύκολο να συμφωνήσουν για να υπάρξουν συλλογικές τοποθετήσεις. Αντ’αυτού δημοσιεύουμε υπογεγραμμένα κείμενα. Επίσης, σκέψου ότι η ΠΑΣΑ δημιουργήθηκε με πρόταγμα τη δημοκρατία στον σύριζα. Αυτή τη στιγμή που ο σύριζα υπάρχει-δεν υπάρχει, τι τοποθέτηση να κάνουμε ως ΠΑΣΑ; Προφανώς έχουμε απόψεις για τις εξελίξεις ως άτομα (τις βρίσκεις στα κείμενα και τα σχόλια που δημοσιεύουμε), αλλά ως ΠΑΣΑ δεν μπορούμε να τοποθετηθούμε. Είναι, φυσικά, κοινή διαπίστωση ότι στις τελευταίες εξελίξεις η δημοκρατία έχει πάει περίπατο, και από τις δύο πλευρές. Στο ερώτημα «Αλαβάνος ή Μητρόπουλος» δεν είναι αρμοδιότητα της ΠΑΣΑ να απαντήσει. Προσπαθούμε, όσο γίνεται, να την κρατάμε ουδέτερη και ανεξάρτητη. Ιδρυτικός κανόνας της ΠΑΣΑ είναι ότι δεν θα γίνουμε άλλη μία συνιστώσα, και σκοπεύουμε να το τηρήσουμε μέχρι τέλους.

  3. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Πάνο Δ.,

    Κατ’ αρχήν να δηλώσουμε ότι κάνουμε απλώς συζήτηση κι ότι καμία πρόθεση δεν έχουμε να σας υποδείξουμε πώς θα λειτουργείτε. Το γράφουμε αυτό, γιατί δεν θέλουμε να υπάρξουν παρεξηγήσεις, οι οποίες, απ’ όσο έχουμε δει, είναι καθημερινό φαινόμενο στην αριστερή μπλογκόσφαιρα. Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό και μόνο αυτό, σας λέμε τη γνώμη μας και κάντε την ό,τι νομίζετε.

    Είναι αρκετά αυτά που δεν «καταλαβαίνουμε» από όσα γράφεις. Τι θα πει ‘χαλαρή συλλογικότητα’; Ότι δεν έχετε κατάλογο μελών, συνδρομές, απουσιολόγιο και αυστηρή πειθαρχία; Ότι δεν λειτουργείτε με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό; Αν όλα αυτά καταλήγουν σε αφωνία, σόρυ κιόλας, αλλά να τα βράσουμε! Φτιάξατε ένα σ υ λ λ ο γ ι κ ό πολιτικό αριστερό μπλογκ, για να μην έχετε συλλογική άποψη, παρά μόνο α τ ο μ ι κ έ ς; Δεν νομίζετε ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ;

    Να έρθουμε στο ζήτημα της δημοκρατίας. Μιλάς για «[…] αρκετές δεκάδες συμμετέχοντες, που δεν είναι εύκολο να συμφωνήσουν για να υπάρξουν συλλογικές τοποθετήσεις». Και λίγο παρακάτω γράφεις «[…] η ΠΑΣΑ δημιουργήθηκε με πρόταγμα τη δημοκρατία στον σύριζα». Για μια στιγμή!

    Ώστε η δημοκρατία είναι το σύστημα λήψης αποφάσεων στο οποίο οι άνθρωποι συμφωνούν και μετά μιλούν; Γιατί εμάς, μάς τα έχουν πει αλλιώς τα πράγματα. Ότι δηλαδή η δημοκρατία είναι το σύστημα στο οποίο οι άνθρωποι βγάζουν τα συκώτια τους (δηλαδή την ψυχή τους) καταθέτοντας την άποψή τους και μετά αποφασίζουν είτε ομόφωνα (σπάνιο), είτε κατά πλειοψηφία (σύνηθες). Λάθος μας τα έχουν πει; Φίλε Πάνο, μήπως φοβάστε να αποφασίσετε, επειδή κανείς σας δεν έχει αποδεχθεί την ιδέα ότι η άποψή του ενδεχομένως να μειοψηφήσει; Αν συμβαίνει αυτό, να μας συμπαθάς, αλλά αυτό δεν λέγεται πίστη στη δημοκρατία. Αυτό λέγεται προσκόλληση στον εαυτό.

    Προχωρώντας τώρα, διαβάζουμε να γράφεις λίγο παρακάτω: «Αυτή τη στιγμή που ο σύριζα υπάρχει-δεν υπάρχει, τι τοποθέτηση να κάνουμε ως ΠΑΣΑ;». Για να τα λέμε όλα, το διαβάσαμε κάμποσες φορές ώστε να βεβαιωθούμε ότι δεν έχουμε κάνει κάποιο λάθος στην κατανόησή του. Τι θα πει αυτό; Ότι για να καταθέσετε άποψη περιμένετε πρώτα είτε να εκδοθεί το πιστοποιητικό θανάτου του ΣΥΡΙΖΑ, είτε να ανακοινωθεί ότι ο ασθενής διέφυγε τον κίνδυνο; Δηλαδή είστε σαν τους συγγενείς που περιμένουν έξω από τις αίθουσες των χειρουργείων να ακούσουν τα νέα από τους γιατρούς; Δεν είστε γιατροί που παρεμβαίνουν για να σώσουν τον ασθενή ή για να τον απαλλάξουν από τα βάσανά του με ευθανασία; Εμείς το δεύτερο είχαμε πιστέψει. Αλλά μπορεί —όχι μπορεί, το πιθανότερο μάλλον— και να κάναμε λάθος…

    Στο θέμα των ημερών τώρα. Γράφεις:

    «Στο ερώτημα “Αλαβάνος ή Μητρόπουλος” δεν είναι αρμοδιότητα της ΠΑΣΑ να απαντήσει. Προσπαθούμε, όσο γίνεται, να την κρατάμε ουδέτερη και ανεξάρτητη».

    Το πρώτο σκέλος το εκλαμβάνουμε ως αστείο. Αν ψηφίσει έστω και το ποντίκι του υπολογιστή σας Μητρόπουλο, δεσμευόμαστε να βγούμε και οι πέντε στο Σύνταγμα φωνάζοντας «Αίμα-Τιμή-Χρυσή Αυγή»! (Αν μας λυπηθείτε και μας τη χαρίσετε, εναλλακτικά, θα φάμε τα ποντίκια των δικών μας υπολογιστών).

    Στο δεύτερο σκέλος: Τι θα πει «ουδέτεροι και ανεξάρτητοι» από τη στιγμή που το ζήτημα του Μητρόπουλου δίχασε τον ΣΥΡΙΖΑ ανάμεσα στον ΣΥΝ και ό λ ο υ ς τους άλλους και έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ σε συνθήκες διάλυσης; Εσείς δεν είστε που έχετε φτιάξει με wiki «σχέδιο κανονισμού λειτουργίας ΣΥΡΙΖΑ»; Εσείς δεν έχετε βάλει την κάρτα μέλους ΣΥΡΙΖΑ σε banner; Τώρα μας λες ότι είστε «ουδέτεροι και ανεξάρτητοι»; Να μας συμπαθάς, αλλά αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Επιπλέον, αριστερός ουδέτερος και ανεξάρτητος (ή αμερόληπτος) για μας είναι έννοιες ασύμβατες. Μήπως θέλεις να πεις ‘αντικειμενικός’;

    Να κλείσουμε με αυτό που υποστηρίζεις στο τέλος ([…] «δεν θα γίνουμε άλλη μια συνιστώσα και σκοπεύουμε να το τηρήσουμε μέχρι τέλους»).

    Φίλε Πάνο, δεν θέλουμε να στο χαλάσουμε, αλλά αυτό δεν στέκει από τα πράγματα. Γιατί εν τοις πράγμασι, ε ί σ τ ε μια συνιστώσα. Διαφορετική; Ρηξικέλευθη; Υποδειγματική; Είμαστε πρόθυμοι να σας τα αναγνωρίσουμε όλα αυτά κι άλλα τόσα. Μη μας λες όμως πράγματα …εξωπραγματικά[1]. Το ότι είμαστε μικροί δεν σημαίνει πως είμαστε και μικρά παιδιά!

    Τα λέμε

    [1] Άσε που μπορεί να βάλεις και την ιδέα σε κάποιον από εμάς να αρχίσει να υποστηρίζει στα σοβαρά ότι είμαστε οι Rolling Stones! :-)

    • Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

      Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι ο πλέον κατάλληλος να απαντήσει σε τόσο αναλυτικά ερωτήματα, μιας και συμμετείχα στην πάσα για λίγες εβδομάδες πέρσι και έχω ξαναμπεί εδώ και λίγες εβδομάδες πάλι. Αφού μπήκα στο χορό όμως (θεωρώντας ότι θα σε κάλυπτε η πρώτη μου απάντηση):
      Μέχρι πρότινος τουλάχιστον υπήρχε το δικαίωμα του βέτο στην πάσα. Αν και έχω χάσει συζητήσεις, νομίζω ότι δεν υπάρχει πλέον. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει σεβασμός στη μειοψηφία. Ούτε ότι είναι ανάγκη η γνώμη της πλειοψηφίας σε οποιοδήποτε θέμα να βγαίνει προς τα έξω ως γνώμη της πάσα. Αν θέλεις, η πάσα έχει μια αναγνωσιμότητα και μια αναγνωρισιμότητα λόγω του αρχικού της στόχου (αμεσοδημοκρατία στον σύριζα) και λόγω της δουλειάς κάποιων ανθρώπων, που αρκετοί δε συμμετέχουν πια. Θα ήταν σε ένα βαθμό εκμετάλλευση των παραπάνω να βγαίνουμε και να λέμε «ζήτω το μέτωπο» πχ, ακόμα κι αν το πιστεύουμε όλοι. Αν κάποιος θέλει να καταθέσει μια άποψη, τα ενυπόγραφα κείμενα εξυπηρετούν μια χαρά αυτό το σκοπό.
      Και αν θέλεις, αυτό δείχνει ότι έχουμε καταφέρει (σε όποιο βαθμό μπορούμε) να μην είμαστε συνιστώσα. Και ναι, πιθανότατα δε θα ψηφίσει κανείς μας Μητρόπουλο, και ναι, αρκετοί ατομικά κλίνουμε πολιτικά προς το Μέτωπο. Υπάρχει κάποιος λόγος να βγούμε και να ανακοινώσουμε «η ΠΑΣΑ λέει όχι στο Μητρόπουλο»; Τέλος πάντων, το κουράζουμε, δεν έχει και τόση σημασία :-)

  4. Ο/Η Left G700 λέει:

    OK φίλε Πάνο, ευχαριστούμε για την απάντηση. Πάντως, τείνουμε να καταλήξουμε στο εξής: Όλοι (και δεν εννοούμε μόνο εσάς, όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ) ορκίζεστε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, τώρα που σκούρυναν τα πράγματα, δυσκολευόμαστε να δούμε ειλικρινείς προσπάθειες διάσωσής του. Κρίμα, γιατί ήταν ένας κάποιος δρόμος…

    Καλημέρα και καλή Κυριακή!

    Τα λέμε

    • Ο/Η Β.Χ. λέει:

      Πολλοί δεν ορκιζόμαστε ποτέ και σε τίποτα Left, απλά προσπαθούμε να είμαστε ειλικρινείς σε όποιες προσπάθειες κάνουμε…και προχωράμε ελπίζω μπροστά.
      Όσο για τις απόψεις μας δεν διστάζουμε να τις εκθέτουμε και να παίρνουμε θέση, όταν είμαστε σίγουροι για αυτές,μεμονωμένα ή συλλογικά…και όπως λέει και το τραγουδάκι μεσ΄τη ζωή δρόμοι ανοίγονται πολλοί…το δύσκολο είναι να ακολουθείς αυτόν που και όταν πρέπει!!

    • Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

      Κάνεις το εξής λάθος: ο σύριζα δεν είναι κάτι σταθερό και αιώνιο. Για μένα προσωπικά ο σύριζα ήταν η δυναμική και ο ριζοσπαστικός λόγος που είχε την περίοδο 2007-2008. Αυτό με έφερε κοντά στον σύριζα και μέσα σε αυτά τα πλαίσια επεδίωκα μέσω της πάσα την αμεσοδημοκρατική συγκρότησή του. Από τη στιγμή που βλέπουμε πλέον ότι η «αριστερή στροφή» του συνασπισμού ήταν απλώς μια παρένθεση και έχει γυρίσει στην παλιά καλή καθωσπρέπει «προγραμματική αντιπολίτευση», και το επιβάλλει και στον σύριζα αυτό, ο σύριζα όπως τον ξέραμε δεν υπάρχει πια. Μακάρι να υπάρξουν εξελίξεις εντός του συνασπισμού που θα επιτρέψουν τη συνέχιση του σύριζα. Ο σύριζα του 2007-8 δεν έχει σχέση με τον σημερινό συν/σύριζα του μητρόπουλου, ενός τύπου που «στηρίζει τον πρωθυπουργό και θέλει απλώς να του δείξει ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος». Αυτό που με ενδιαφέρει δεν είναι το αν ο πολιτικός χώρος μέσα από τον οποίο θα εκφράζομαι θα λέγεται σύριζα, ξύριζα ή μύριζα. Και ναι, για ΑΥΤΟΝ τον σύριζα δυσκολεύομαι να κάνω «ειλικρινείς προσπάθειες διάσωσής του», όπως (αν το πάμε αρκετά πιο πέρα) δε με ενδιαφέρει τι θα γίνει στο ΔΗ.ΑΡΙ. Αυτή τη στιγμή, που είμαστε υπό κατοχή, χρειάζεται αιχμηρός λόγος με διάθεση για ρήξεις και όχι μισόλογα. Αν ο σημερινός σύριζα δεν μπορεί να επιτελέσει αυτό το ρόλο, τότε έχει ξεπεραστεί από τη συγκυρία και τις ανάγκες της αριστεράς σήμερα.

  5. Ο/Η vagelio sot λέει:

    Φίλε Left, τα μέλη της Πάσας δεν τα ενώνει η κοινή εκτίμηση για το Συριζα. Εξ’ αρχής υπήρχαν μεταξύ μας πολύ διαφορετικές διαγνώσεις για το πόσο ζωντανός ή νεκρός είναι ο Συριζα, οι οποίες φυσικά αντανακλούν και την διαφορετικότητα των ΄κοινωνικών χώρων που δραστηριοποιείται κάθε μέλος της Πασα. Δεν είμαστε συνιστώσα του σύριζα διότι δεν είναι όλα τα μέλη της Πασα στο σύριζα και επιπλέον ουδέποτε επιδιώξαμε θέση σε μη εκλεγμένα όργανα του Σύριζα.
    Το ζητούμενο για μας δεν είναι η ακρίβεια της «διάγνωσης» της κατάστασης του σύριζα, αλλά η αναζήτηση και προβολή μέσω του μπλογκ και άλλων δραστηριοτήτων,κάποιων στοιχείων που σηματοδοτούν το δρόμο για μια άλλη αριστερά, αντιγραφειοκρατική και αντισυστημική, αντίπαλο δέος σε κυβέρνηση – ΕΕ-ΔΝΤ. Πιστεύουμε ότι τέτοια στοιχεία υπάρχουν και στο σύριζα, και στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά και στον ελευθεριακό χώρο και στην κοινωνική βάση του Πασοκ, του ΚΚΕ κ.ο.κ.
    Η δική σου κριτική και κάθε άλλη συμβουλή είναι εποικοδομητική και ευπρόσδεκτη.

  6. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλη vagelio sot, φίλοι Β.Χ. και Πάνο Δ.,

    Δεν μπορούμε, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, να απαντήσουμε στον καθένα ξεχωριστά και ζητάμε συγγνώμη γι’ αυτό, μη το πάρετε στραβά. Ούτε πάλι σε όλα τα επί μέρους σημεία τα οποία θίγετε ο καθένας. Κρατάμε ένα-δυο γενικές παρατηρήσεις και κάνουμε τις παρακάτω σκέψεις:

    Απ’ ό,τι καταλαβαίνουμε, μάλλον τον έχετε ξεγράψει τον ΣΥΡΙΖΑ, ο καθένας για τους δικούς του λόγους που δεν είναι ριζικά διαφορετικοί, απλώς διαφέρουν στις
    αποχρώσεις. Υπάρχει όμως ένα φόντο: «Δεν μας ενδιαφέρει α υ τ ό ς ο ΣΥΡΙΖΑ». Δεν μας λέτε και τίποτα σπουδαίο! Παρακάτω; Σκοπεύετε να συμβάλλετε στην αλλαγή του; Σκοπεύετε να συμβάλλετε σε έναν άλλο ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί να λέγεται «σύριζα, ξύριζα ή μύριζα» όπως λέγει ο Πάνος Δ. -και μας βρίσκει σ’ αυτό σύμφωνους;

    Απ’ ό,τι φαίνεται, ναι. Και πώς θα το προσπαθήσετε αυτό; Μόνο με την ‘αντισυστημικότητα’ ή τον ‘αντιγραφειοκρατισμό’; Μα μόνο με αυτά ως εφόδια έχετε φτάσει στο σημείο να είστε μια συλλογικότητα χωρίς συλλογική γνώμη! Γίνεται έτσι πολιτική που έχει ως στόχο τη μαζικοποίηση του εργατικού κινήματος;

    Δείτε το κι αλλιώς. Πείτε ότι αυτή τη στιγμή είστε ε σ ε ί ς ο ΣΥΡΙΖΑ ( ή μύριζα, ξύριζα, κ.λπ., κ.λπ.). Τι θα λέγατε στον κόσμο της Αριστεράς ως πολιτική συλλογικότητα; Αυτό που του λέτε και τώρα, δηλαδή τίποτε άλλο πέρα από ατομικές απόψεις οι οποίες μιλούν μόνο για αντισυστημικότητα και αντιγραφειοκρατισμό;

    Φίλοι, δεν νομίζουμε ότι είναι τ ό σ ο απλά τα πράγματα…

    Τα λέμε

  7. Ο/Η vagelio sot λέει:

    Φίλε left tα μέλη της Πασα φυσικά και έχουμε απόψεις ατομικές ή συλλογικές να καταθέσουμε για όσα λες στα πλαίσια μιας νέας μεγάλης πολιτικής συνάντησης της αριστεράς που δεν ξέρω πως θα ονομάζεται «ξύριζα», «μέτωπο», «αμπάριζα», ή ότι άλλο. Ορισμένες παρουσιάζονται ενυπόγραφα στο μπλογκ. Δεν είμαστε τόσο νάρκισοι ώστε να θεωρούμε ότι «η παρέα» μας μπορεί μόνη της να παράγει και να προτείνει ΤΗΝ «ΣΩΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ» στην αριστερά και στην κοινωνία. Θέτουμε όμως κάποιες ελάχιστες προϋποθέσεις που θα πρέπει να έχει μια διαδικασία παραγωγής «σωστής γραμμής». Αυτά είναι η έμφαση σε αμεσοδημοκρατικές μορφές, στην αυτοοργάνωση και αυτοθέσμιση των κοινωνικών και πολιτικών υποκειμένων, στη δημιουργία αντιιεραρχικών δομών. κλπ. κλπ

  8. Ο/Η Αλέξανδρος Τ. λέει:

    Αν και έχω αποχωρήσει εδώ και αρκετό από την ΠΑΣΑ και «δεν δικαιούμαι δια να ομιλώ» νομίζω πως οι φίλοι του Left G700 έχουν σε κάτι δίκιο, είναι κάτι που το συζητούσαμε «εσωτερικά» στην ΠΑΣΑ πολλούς μήνες.

    Η ΠΑΣΑ τι είναι? Είναι κάτι πέρα από ένα δημοφιλές blog -μεταξύ των ανένταχτων κυρίως αριστερών- που στήριζε(ι) την ιδέα ενός ΣΥΡΙΖΑ των μελών (παρά τη θέληση του ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών/μηχανισμών)?

    Πιστεύω πως η ΠΑΣΑ, ίσως στην αγωνία της να μην χαρακτηριστεί συνιστώσα wannabe, ίσως και για άλλους λόγους, προσωπικούς των μελών ή δεν ξέρω τι, αποφεύγει από τον Ιούλιο του 2009 να διαμορφώσει πρώτα και να γνωστοποιήσει στη συνέχεια την «ταυτότητά» της, κάτι που βαθμιαία οδηγεί στην παρακμή και στην διάλυση (έστω και με την μορφή του Courrier Int’l).

    Κάτι ανάλογο δεν συνέβει και με τον ΣΥΡΙΖΑ?
    Η άρνηση των μηχανισμών να αφήσουν το ΣΥΡΙΖΑ να γίνει ΣΥΡΙΖΑ των μελών (θυμάστε την οργανωτική μας πρόταση για τον ΣΥΡΙΖΑ σαν ΠΑΣΑ? αν όχι εδώ είναι: https://dosepasa.wordpress.com/2009/07/02/%ce%b9%ce%b4%ce%b5%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%cf%81%ce%b3%ce%b1%ce%bd%cf%89/), η άρνηση τους στο αίτημα ο ΣΥΡΙΖΑ να αποκτήσει ταυτότητα, δεν είναι αυτό που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην παρακμή και στην διάλυση?

    Η ΠΑΣΑ τελικά είναι (η έστω θέλει να γίνει) Πρωτοβουλία για την Αντι-Συστημική Αριστερά, για την Αριστερά που ονειρευόματε (αντιγράφω από το banner του site)?
    Αν ναι τότε τα «όμορφα» κείμενα και οι ατομικές απόψεις δεν φτάνουν. Όπως λένε και οι φίλοι του Left G700, δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα…

    Φιλικά
    Αλέξανδρος Τσατσαρούνος

  9. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …»ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΝ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕΛΩΝ»…
    …Μηπως οι αιτιες ειναι λιγο βαθυτερες και αφορουν ζητηματα πολιτικης στρατηγικης και τακτικης; …ΜΗΠΩς ΔΗΛ. Η ΜΙΚΡΗ «ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ» του 2007-2008 δεν μπορουσε να παει πιο περα;…ΚΑΙ ο αρχικος ενθουσιασμος συγκαλυψε τις πολιτικες διαφορες που βγηκαν ξανα οταν η συγκυρια απαιτουσε σαφεστερες απαντησεις;…ΔΗΛ. μηπως τα «οργανωτικα » και τα «διαδικαστικα» ειναι δευτερευοντα στοιχεια , και τα κυρια βρισκονται στις διαφορες στη στρατηγικη αντιληψη των μεν για εναν «δημοκρατικο δρομο»( μετριοπαθη η ριζοσπαστικο) και των δε για μια»αντικαπιταλιστικη-αντιθεσμικη » αριστερα ( «επαναστατικη» λεγοταν παλιοτερα);…

    • Ο/Η Αλέξανδρος Τ λέει:

      Φίλε Γιάννη δεν διαφωνώ καθόλου. Η αιτία σαφώς και δεν είναι (μόνο) το οργανωτικό/διαδικαστικό, αλλά έχω την άποψη πως η συναπόφαση των μεν και δε (νομίζω πως έτσι θα τους λέω από εδώ και πέρα) να δυναμιτίσουν το οργανωτικό ήταν το όπλο. Ήταν μια επιπλέον ασφαλιστική δικλείδα στα μικρόνοα/μικροπολιτικά σχέδια τους (ηγεμονία στον ΣΥΡΙΖΑ, αποκλεισμός της «βάσης», καρεκλίτσα & μισθός κ.ά.).

      Πιστεύω (και νομίζω πως αποδείχτηκε από τα γεγονότα) πως το σύνθημα που χρησιμοποίησε (και) η ΠΑΣΑ, «Ο ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια των μελών του», ήταν ο χειρότερος τους εφιάλτης. Ήθελαν έναν ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια τους και τους έμεινε. Ας τον χαίρονται.

      Το οργανωτικό πάντως κάτω από αυτό το πρίσμα (αμεσοδημοκρατικές λειτουργίες vs δημοκρατικός συγκεντρωτισμός) εξακολουθώ και θεωρώ πως είαι βαθύτατα πολιτικό. Για να κάνω μια «ανίερη» σύγκριση, είναι ότι και η Γέννεση για την Βίβλο.

      Αλέξανδρος Τσατσαρούνος

  10. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    αν κι εγώ έχω αποχωρήσει και απο ΠΑΣΑ και απο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και καιρό, επιτρέψτε μου ένα σχόλιο:

    Κατα την δική μου αντίληψη το αρχικό πνεύμα της ΠΑΣΑ ήταν το εξής:

    Οι πολιτικές στρατηγικές είναι δευτερεύον ζήτημα (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ! Τόσο αιρετική που ούτε η ίδια η ΠΑΣΑ μπόρεσε να την αντέξει!) Το πρωτεύον είναι η συμμετοχή και η συναπόφαση των πολιτικών και κοινωνικών υποκειμένων. Με απλά λόγια η σωστή στρατηγική (πχ, σχέση με ΕΕ, έξοδος απο την κρίση, συμμαχίες, προτεραιότητες, αντικαπιταλιστικό ή σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα κλπ.) μπορεί να παραχθεί και να υλοποιηθεί μόνο μέσα απο αμεσοδημοκρατικές, αυτο-οργανωμένες, οριζόντιες δομές. Όχι απο φωτισμένους ηγέτες ή αντιπροσώπους των φραξιών. Αυτό νομίζω οτι έλεγε η ΠΑΣΑ. Απο ένα σημείο και πέρα σταμάτησε να το λέει. Τότε φύγαμε και μείς που πιστεύαμε οτι αυτό ήταν η ΠΑΣΑ. Δεν ξέρω αν τα πράγματα είναι απλά, η ιδέα αυτή πάντως ήταν και είναι εξαιρετικά απλή.

    Αυτό που ζούμε σήμερα είναι ακριβώς αυτό που έλεγε η ΠΑΣΑ, ακριβώς, όμως, απο την ανάποδη. Δηλαδή όντως δεν έχουν σημασία οι πολιτικές στρατηγικές, αλλά το ποιά φράξια ηγετών έχει το πάνω χέρι. Με αυτή την έννοια κατανοώ και συμφωνώ με την αμηχανία. Σιωπηρά όμως η ΠΑΣΑ υποστηρίζει το «Μέτωπο». Άρα μια φράξια ΄κατά των υπολοίπων, με την ελπίδα οτι αυτή η φράξια θα λειτουργήσει αμεσοδημοκρατικά στο μέλλον. Εδώ πια είναι θέμα εκτίμησης του καθενός. Η δική μου εκτίμηση είναι αρνητική, αφού η καλή μέρα απο το πρωί φαίνεται…

  11. Ο/Η Οικονομίδης Δημήτρης λέει:

    Το «αρχικό πνεύμα της ΠΑΣΑ »( Γιάννης Κ. ) ΔΕΝ ήταν ποτέ ότι « Οι πολιτικές στρατηγικές είναι δευτερεύον ζήτημα ».

    Το «αρχικό πνεύμα της ΠΑΣΑ » ήταν ότι, η ΠΑΣΑ, πέρα από μια γενική κοινή αριστερή συριζική ( τον Ιούλιο του 2009 ) κατεύθυνση των συμμετεχόντων, είχε «αυτοπροσδιοριστεί» στην πράξη ως «μονοθεματική» δηλαδή, ότι ο κοινός τόπος της δράσης μας ήταν τα θέματα της δημοκρατίας, και στα υπόλοιπα ο καθένας είχε τις δικές του πολιτικές απόψεις και δεν αναζητούσαμε αναγκαστικά να διαμορφώσουμε κοινή « πολιτική γραμμή ΠΑΣΑ».

    Επόμενα, είχαμε πλήρη συνείδηση εξ αρχής ότι δεν θέλαμε να γίνουμε μια (ακόμη ) πολιτική οργάνωση, ούτε να έχουμε γνώμη και άποψη επί παντός και μάλιστα κοινή άποψη, επόμενα ούτε και να επεξεργαστούμε στρατηγική ( ευτυχώς ο ναρκισσισμός μας δεν έφτασε έως εκεί;-)Αυτή ήταν η ταυτότητα της ΠΑΣΑ, «μονοθεματική», «μερική», «ημιτελής» ( Αλέξανδρος Τ. )και δεν είχαμε στόχο να διαμορφώσουμε μία «πλήρη».

    Επίσης ποτέ δεν θεωρήσαμε ότι η πολιτική στρατηγική είναι δευτερεύον( Γιάννης Κ.). Θεωρήσαμε, και προσωπικά το θεωρώ ακόμα, ότι η πολιτική χωρίς τη δημοκρατία δεν μπορούν να υπάρξουν, να το πω αλλιώς : υπάρχουν «δύο πρωτεύοντα» που αλληλοτροφοδοτούνται αλλα΄και έχουν το καθένα το αυτοτελή ρόλο να παίξει ( σχόλιο 14 Αλέξανδρος Τσατσαρούνος )

    Απλά, όπως είπα και προηγουμένως δεν θέλαμε ,τουλάχιστον σε επίπεδο προθέσεων, να παίξουμε τέτοιο ρόλο (άλλο οι προθέσεις και άλλο η πράξη… στην πράξη, μετά την 3η ΠΣ, ανακατευτήκαμε σε πολλά «ξένα χωράφια» και η ισορροπία χάθηκε ).

    Γι’ αυτό εξάλλου είχε ειπωθεί – και παραμένω σε αυτήν την ιδέα – ότι είχαμε δύο «στόχους» : τη δημοκρατία στο ΣΥΡΙΖΑ και την αυτοδιάλυση!, είτε όταν θα υλοποιούνταν αυτό που παλεύαμε είτε γιατί δεν θα είχε νόημα να το παλεύουμε με αυτόν τον τρόπο.
    Το πρώτο, ως γνωστόν, δεν συνέβη, μας μένει να σκεφτούμε τι κάνουμε ως προς το δεύτερο.
    Το ότι υπάρχει αμηχανία, το ότι η ΠΑΣΑ, κατά τη γνώμη μου, δεν κατάφερε μετά την ΠΣ να κρατήσει μια «αντικειμενικότητα» (Left G700 ) ,μια «ουδετερότητα»( Πάνος Δ )* είναι στοιχεία που εκφράζονται από το μπλογκ μας εδώ και μερικούς μήνες.
    Το Μάιο κάναμε μια προσπάθεια κριτικής αποτίμησης και update;-) https://dosepasa.wordpress.com/2010/05/26/1/ , οι τελευταίες εξελίξεις μάς ξαναβάζουν «ζητήματα»…

    Δεν έχω καταλήξει αν ήταν κατά κάποιον τρόπο αναπόφευκτο το να χαθεί η αντικειμενικότητα ή εάν ήταν ευθύνη μας.
    Δηλαδή: είναι εφικτό το να μείνει μια ομάδα «μονοθεματική», έχοντας ταυτόχρονα εμπλακεί τόσο πολύ σε μια πολιτική συγκυρία ( όπως η ΠΑΣΑ με το ΣΥΡΙΖΑ ) και όντας οι συμμετέχοντες ενεργά εμπλεκόμενοι σε πολιτικούς χώρους και μάλιστα, μετά από ένα σημείο, όχι πλέον στον ίδιο χώρο ( δλδ να ζει κανείς …διπλή ζωή στα φανερά και χωρίς τραγωδίες ;-); Μπορούν, λοιπόν, αυτά τα δύο να συμβαδίσουν με μια ανεκτή ισορροπία αλλά και αλληλοτροφοδότηση; Εάν μπορούν , τότε τι κάναμε ως πασαδόροι και δεν καταφέραμε να κρατήσουμε την ανεξάρτητη θέση που είχαμε μέχρι την ΠΣ….
    ….. νομίζω, όμως, πως για το επόμενο δίμηνο, θα είναι, λίγο έως πολύ, δύσκολο να γίνει αναλυτικά αυτή η συζήτηση, κι όχι επείδη λείπει η διάθεση;-)

    * @ Left G700 : αυτό το περί ουδετερότητας ( Πάνος Δ. ) νομίζω ότι είναι με την έννοια της αντικειμενικότητας που λες, το να μείνει η ΠΑΣΑ σε μια κριτική απόσταση από τάσεις, συνιστώσες και πρόσωπα.

  12. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    Δημήτρη δεν διαφωνώ με όσα λές,
    βάζω όμως το ζήτημα σε άλλη βάση. Για μένα (το «για μένα» το εννοώ, δεν είναι ρητορικό) το ερώτημα τίθεται ως εξής: Μπορεί ένας πολιτικός χώρος, όπως η αριστερά στην Ελλάδα (σε όλες της τις αποχρώσεις), που έχει εθιστεί στην εμμονή της σωστής στρατηγικής γραμμής και στο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» να ανεχθεί ή πολύ περισσότερο να υιοθετήσει μια κουλτούρα και μια δομή αδιαμεσολάβητης δημοκρατίας;
    Εμένα η εμπειρία της ΠΑΣΑ και του ΣΥΡΙΖΑ με έκανε να καταλάβω οτι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ. Με βάση αυτή την διαπίστωση/εκτίμηση (προσωπική πάντα) ανέφερα την αντιδιαστολή «στρατηγικης» και «δημοκρατίας». Για μένα η στρατηγική ΗΤΑΝ και ΕΙΝΑΙ η αδιαμεσολάβητη δημοκρατία. Δεν είναι μόνον «μέσον», είναι «σκοπός». Μια στρατηγική που δεν στοχεύει σε ένα απροσδιόριστο μέλλον αλλά στο παρόν και φυσικά στις σχέσεις των ανθρώπων, ημών δηλαδή, εδώ και τώρα, όπως λές και σύ. Δε νομίζω οτι αυτή η λογική βρίσκει σήμερα κανένα έδαφος σε ΚΑΜΜΙΑ τάση, ρεύμα, συνιστώσα ή Κόμμα της Αριστεράς. Αντίθετα είναι βασικό πρόταγμα του ελευθεριακού και αντι-εξουσιαστικού χώρου (Αλλά ακόμα κι αν αυτός ο χώρος δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον δημιουργήσουμε!)
    Αυτό που καταλογίζω εγώ στην ΠΑΣΑ δεν είναι η έλλειψη στρατηγικής, αλλά η ατολμία της να διαχωρίσει το εαυτό της απο τις εξουσιαστικές, ιεραρχικές, αντιδημοκρατικές και παλαιοκομματικές λογικές που κυκλοφορούν και πρυτανεύουν στον χώρο (ΣΥΡΙΖΑ, Μέτωπο κλπ.). Αφού ήταν πάντα μονοθεματική, που είναι το θέμα της Δημοκρατίας τους τελευταίους 6 μήνες; Εξατμίστηκε στις ενδοσυριζικές διαμάχες; Κυριάρχησε η μάχη για την σωστή γραμμή; ή ακόμα χειρότερα, για το σωστό ηγέτη;

  13. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Γιάννη Κ.,

    Σόρυ, αλλά, αν δεν το πούμε, θα σκάσουμε! Δεν υπάρχει τίποτε στον κόσμο αυτό που είναι αδιαμεσολάβητο! Και, δεύτερο, αν θέλεις να είσαι συνεπής με όσα υποστηρίζεις, πάψε να μιλάς για δημοκρατία. Το δεύτερο συνθετικό της λέξης είναι η εξουσία!

    Δεν υπάρχει Παράδεισος φίλε Γιάννη. Υπάρχει μόνο η πορεία προς τον Παράδεισο. Που συχνά περνάει μέσα από την Κόλαση…

    Τα λέμε

    • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

      φίλε Left G700

      συγνώμη αλλά κάνετε λάθος!
      Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα στον κόσμο αυτό που είναι αδιαμεσολάβητα. Παράδειγμα η πρωτογεννής παραγωγή, οι προσωπικές σχέσεις, η σχέση με την φύση και πολλά άλλα. Αδιαμεσολάβητη σημαίνει μια σχέση η οποία ΔΕΝ πραγματοποιείται μέσω εκπροσώπων αλλά απο τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους. Έχετε δίκιο για την λέξη «δημοκρατία». Την χρησιμοποίησα μόνον ως ιστορικόν όρο (δεν φαντάστηκα οτι θα παίζατε τόσο πολύ με τις λέξεις). Η σωστή διατύπωση είναι αυτο-διαχείρηση, αυτονομία, αυτο-διεύθυνση, αυτο-οργάνωση. ΟΚ. Αυτό είναι αναρχικό και ελευθεριακό λεξιλόγιο κι όχι αριστερό. Αλλά μήπως η ελευθεριακή και αναρχική παράδοση και πρακτική στο αντι-καπιταλιστικό κίνημα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ κι αυτή κατα τη γνώμη σας; Πίσω απο τις λέξεις υπάρχουν αγώνες, ιστορικές εμπειρίες και (δυστυχώς πολύ) αίμα…Ούτε αυτά υπάρχουν;

      Αν το τι υπάρχει και το τι όχι είναι προϊόν επιθυμίας, τότε συγνώμη, αλλά ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ φίλε G700. Μόνο που για μένα ο παράδεισος είναι οι αυτόνομες συνελεύσεις και για σένα η Κεντρική σου Επιτροπή ή Γραμματεία…

  14. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Γιάννη Κ.,

    Η αποστροφή μας «Δεν υπάρχει τίποτε στον κόσμο αυτό που είναι αδιαμεσολάβητο!» υπέκρυπτε την εξής σκέψη: Από τη στιγμή που ο άνθρωπος είναι μέρος της πραγματικότητας, της φύσης αν θέλεις, αλλά, ταυτόχρονα, έχει και την ευλογία -και κατάρα μαζί!- της σκέψης, πάντα μεταξύ αυτού και της πραγματικότητας διαμεσολαβεί το πώς προσλαμβάνει αυτή την πραγματικότητα.

    Χαιρόμαστε που αναγνωρίζεις το δίκιο μας σχετικά με τη ‘δημοκρατία’. Δεν οφείλεται όμως σε καμία «προσκόλληση» στις λέξεις ούτε σε κανένα παιχνίδι μας μ’ αυτές (εξ άλλου, οι λέξεις είναι σκέψη!). Όμως, θέλουμε να σου πούμε ότι αυταπατάσαι αν νομίζεις ότι ξεμπερδεύεις με τη δημοκρατία μέσα από τη λατρεία των όρων με πρώτο συνθετικό το ‘αυτο’. Κάτι τέτοιο ισχύει μόνο για το άτομο, αφαιρετικά ιδωμένο. Δηλαδή για το άτομο ε κ τ ό ς κοινωνίας. Δεν μπορεί να ισχύσει για συλλογικότητες, ούτε των δυο ατόμων!

    Ο Παράδεισός σου, οι αυτόνομες συνελεύσεις (συ είπας!), έχουν ένα …προβληματάκι. Σε περίπτωση μη ομοφωνίας, στήνουν κάλπες! Και η δημοκρατία, που φαίνεται να μη σε βρίσκει σύμφωνο, ενώ νομίζεις ότι την έχεις πετάξει έξω απ’ την πόρτα, τσουπ, σου μπαίνει από το παράθυρο!

    Και δεν χρειάζεται καμία Κεντρική Επιτροπή (που λανθασμένα πιστεύεις ότι είναι ο δικός μας Παράδεισος, εμείς δεν υποστηρίξαμε κάτι τέτοιο) για να το πει αυτό!

    Τέλος, φυσικά και υπάρχει αναρχική παράδοση στην Αριστερά. Και παράδοση και όραμα. Αλλά, φίλε Γιάννη, όλα στην ώρα τους, όλα στην ώρα τους. Ξέρεις κανένα μωρό που περπάτησε πριν μπουσουλήσει;

    Τα λέμε

    • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

      υπάρχουν παραδείγματα στην ιστορία της ανθρωπότητας που το «αυτο-» με την έννοια της κοινότητας κι όχι του ατόμου, έχει υπάρξει και ΧΩΡΙΣ την αρχή της ψηφοφορίας (άρα και της πλειοψηφίας-μειοψηφίας) την οποία προσωπικά δεν ασπάζομαι. Η άποψη σου οτι το αυτό-, αναφέρεται μόνο σε μεμονωμένα άτομα, δεν τεκμηριώνεται ιστορικά και ανθρωπολογικά. Πολύ περισσότερο οτι αυτο-διαχειριζόμενες κοινότητες υπήρξαν «εκτός κοινωνίας». Ψάξτο λίγο…

      ΥΓ. γιατί λές συνέχεια «εμείς»; ποιοί είσαστε εσείς; κάθε φορά που είναι να μου απαντήσεις στον διάλογο σου μαζί μου, συνεδριάζετε και βγάζετε συλλογική απάντηση; (εσύ είπες οτι οι λέξεις δεν είναι απλώς «λέξεις»…) δεν το θεωρώ πιθανό…προς τι λοιπόν αυτό το ρητορικό και πομπώδες «εμείς» ;

      • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

        και κάτι άλλο…
        πουθενά σε αυτόνομες συνελεύσεις δεν στήνονται κάλπες…ψάξτο κι αυτό λίγο…

        επίσης η διαμεσολάβηση της «σκέψης» σε σχέση με την πραγματικότητα, δεν έχει καμμιά σχέση με αυτό για το οποίο μιλάμε, δηλαδή την πολιτική διαχείρηση των κοινωνικών ζητημάτων.

  15. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Γιάννη Κ.,

    «υπάρχουν παραδείγματα στην ιστορία της ανθρωπότητας που το “αυτο-” με την έννοια της κοινότητας κι όχι του ατόμου, έχει υπάρξει και ΧΩΡΙΣ την αρχή της ψηφοφορίας (άρα και της πλειοψηφίας-μειοψηφίας) την οποία προσωπικά δεν ασπάζομαι».

    Φυσικά και υπάρχουν τέτοια παραδείγματα. Όπως και παραδείγματα πεντάχρονων που μπορούν να σου πουν το αποτέλεσμα της αριθμητικής πράξης 1.234.567.890 Χ 9.876.543.210 μέσα σε δευτερόλεπτα! Ή ενεντηντάχρονων που μπορούν να χορεύουν πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, χωρίς να βγάζουν ούτε φουσκάλα!

    «γιατί λές συνέχεια “εμείς”; ποιοί είσαστε εσείς; κάθε φορά που είναι να μου απαντήσεις στον διάλογο σου μαζί μου, συνεδριάζετε και βγάζετε συλλογική απάντηση; (εσύ είπες οτι οι λέξεις δεν είναι απλώς “λέξεις”…) δεν το θεωρώ πιθανό…προς τι λοιπόν αυτό το ρητορικό και πομπώδες “εμείς” ;».

    Αν έκανες τον κόπο που απαιτεί ένα κλικ και έμπαινες στο μπλογκ μας, δεν θα το ρωτούσες αυτό. Ούτε θα έλεγες τα όσα είπες. Εμείς, που είμαστε «της Κεντρικής Επιτροπής», όπως υποστηρίζεις, μπήκαμε στον κόπο για το δικό σου μπλογκ. Εσύ, που είσαι της αυτονομίας, άρα και του αλληλοσεβασμού, πώς και απαξίωσες να ενδιαφερθείς ποιοι είναι αυτοί με τους οποίους συνομιλείς;

    «πουθενά σε αυτόνομες συνελεύσεις δεν στήνονται κάλπες…ψάξτο κι αυτό λίγο…».

    Το πήρες κατά γράμμα. Έτσι όμως δε γίνεται δουλειά…

    «επίσης η διαμεσολάβηση της “σκέψης” σε σχέση με την πραγματικότητα, δεν έχει καμμιά σχέση με αυτό για το οποίο μιλάμε, δηλαδή την πολιτική διαχείρηση των κοινωνικών ζητημάτων».

    Δηλαδή, η πολιτική διαχείριση των κοινωνικών ζητημάτων πώς αποφασίζεται με ποιο τρόπο θα γίνει και πώς υλοποιείται στην πράξη; Δια της επιφοιτήσεως;

    Τα λέμε

    • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

      πάω πάσο!
      διαφωνούμε αλλά δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να ακούει ο ένας τον άλλον, αλλιώς ο διάλογος είναι άνευ ουσίας. Καλό κι ενδιαφέρον το blog σας. Σας εύχομαι κάθε επιτυχία στους σκοπούς και τις επιθυμίες σας.

      θυμίζω οτι η συζήτηση αυτή άνοιξε με αφορμή το αρχικό αμεσο-δημοκρατικό πρόταγμα της Πασα, και το κατα πόσο έχει νόημα να παίρνει θέση η Πασα υπερ του ενός ή του άλλου υποψηφίου. Ας σεβαστούμε αυτήν την συζήτηση. Τα ζητήματα της αυτο-διαχείρησης G-700 σε προσκαλώ να τα συζητήσουμε στο δικό μας blog: antisomata.wordpress.com

  16. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε Γιάννη Κ.,

    Ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές. Με τη σειρά μας κι εμείς σου ευχόμαστε τα καλύτερα.

    Ευχαριστούμε και για την πρόσκληση στο μπλογκ σου. Θα ανταποκριθούμε στην πρώτη ευκαιρία.

    Τα λέμε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s