Αρχείο για 09/11/2010

«Αναλαμβάνω την ευθύνη για ένα αποτέλεσμα που δεν είναι καλό. Εξακολουθώ όμως να πιστεύω βαθιά στην ανάγκη να φύγει αυτή η κυβέρνηση επειγόντως πριν η ζημιά για τη χώρα γίνει ανεπανόρθωτη.

Μια μικρή ομάδα από συντρόφους και συντρόφισσες έδωσε υπόσταση στο εγχείρημά μας για την ανασυγκρότηση της αριστεράς. Ευχαριστούμε όσες και όσους μας τίμησαν με την εμπιστοσύνη. Θα συνεχίσουμε.

Χαιρετίζουμε τη νεολαία της αποχής. Δεν τους πείσαμε. Περιμένουμε πολλά από αυτούς.

Υπάρχει και τρίτος γύρος. Και θα είναι κοινωνικός. Και θα είμαστε παρόντες»

( από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ )

Συγκρούσεις φοιτητών-αστυνομίας στο Λονδίνο

Εκτεταμένα επεισόδια μεταξύ φοιτητών και αστυνομίας έλαβαν χώρα στο Λονδίνο το μεσημέρι της Τετάρτης, κατά τη διάρκεια μεγάλης φοιτητικής διαδήλωσης κατά της αύξησης των διδάκτρων στα βρετανικά πανεπιστήμια.

Όπως μετέδωσε το BBC, τουλάχιστον δέκα άτομα τραυματίστηκαν, μεταξύ των οποίων και τρεις αστυνομικοί. Σύμφωνα με το Sky News, η αστυνομία ανακοίνωσε ότι συνέλαβε 32 διαδηλωτές.

Στη διαδήλωση, η οποία οργανώθηκε από την Εθνική Ενωση Φοιτητών και την Ενωση Πανεπιστημίων και Κολλεγίων, συμμετείχαν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, πάνω από 50.000 φοιτητές.

Οι διαδηλωτές κατάφεραν να «σπάσουν» τον αστυνομικό κλοιό και να πλησιάσουν το Κοινοβούλιο όπου και ξεκίνησε καθιστική διαμαρτυρία. Αργότερα εισέβαλαν στο κτίριο που στεγάζει την έδρα του Συντηρητικού Κόμματος, αφού έσπασαν τα τζάμια. Οι φοιτητές άναψαν φωτιές έξω από το κτίριο.

Πρόκειται για τη σημαντικότερη διαδήλωση αφότου ανέλαβε η συντηρητική κυβέρνηση του Ντέιβιντ Κάμερον, τον περασμένο Μάιο.

Σήμερα, τα δίδακτρα για τους Bρετανούς και ευρωπαίους φοιτητές στα πανεπιστήμια της χώρας δεν ξεπερνούν τις 3.290 λίρες (3.777 ευρώ) ανά φοιτητή κατ’ έτος. Η κυβέρνηση του Κάμερον σκοπεύει να επιτρέψει στα πανεπιστήμια να αυξήσουν τα δίδακτρα μέχρι και 6.000 λίρες και σε ορισμένες περιπτώσεις ως και 9.000 λίρες.

( από tvxs )

Συγκρούσεις φοιτητών-αστυνομίας στο Λονδίνο

Στα γραφεία του Συντηρητικού Κόμματος στο Λονδίνο, εισέβαλαν διαδηλωτές μετά την ογκώδη πορεία που οργανώθηκε από φοιτητικά σωματεία με θέμα τον υπερδιπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπέρασε τις 50.000 κάτι που αιφνιδίασε τις αστυνομικές δυνάμεις που δεν περίμεναν περισσότερους από 20.000.

(περισσότερα…)

`

`

`

Σε αυτές τις εκλογές, πέρα από την επιβεβαίωση κάποιων πραγμάτων που ήδη ξέραμε, υπάρχουν, πλέον, και κάποια νέα δεδομένα. Η δομημένη απαισιοδοξία μου, αρχίζει να ραγίζει χάρις ένα σημαντικό αποτέλεσμα.

Αυτή είναι η απρόσμενη «εισβολή» της ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Ναι.. δεν είναι η «μαζική επανεμφάνιση των μαζών στο προσκήνιο», αλλά ξαφνικά προστίθεται ένα μικρό εργαλείο στη φαρέτρα μας… κι όταν είσαι ισόβια, ακόμα και ένα κουτάλι μπορεί να κάνει τη διαφορά στην κατασκευή ενός τούνελ διαφυγής.

(περισσότερα…)

1. από tvxs

2. indymedia Ουγγρικη Επανασταση 1956 – Κορνήλιος Καστοριάδης

Βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη για την ουγγρική επανάσταση,
Κατεβάστε το συνημμένο αρχείο: castoriadis_-_hungarian_revolution_1956.zip (application/zip)
αλλα κειμενα για την ουγγρική επανάσταση (αγγλικα)

http://libcom.org/library/hungary-56-andy-anderson
http://www.vorhaug.net/politikk/hungarian_tragedy/
http://en.wikipedia.org/wiki/Hungarian_Revolution_of_1956

==============================================

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ Β’ ΕΚΔΟΣΗ

Το αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι η Ουγγρική Επανάσταση του Οκτώβρη 1956, η πρώτη μετά τον δεύτερο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, προλεταριακή επανάσταση. Τα εξαιρετικά πολύτιμα για τις εργαζόμενες μάζες διδάγματα απ’ αυτήν εκτιθενται και αξιολογούνται σ’ αυτήν την μελέτη από τον αναμφισβήτητα πιο αρμόδιο γιαυτό. Ο Καστοριάδης είναι αυτός που από το ’46, από δέκα χρόνια δηλαδή πριν το ’56 είχε αποκαλύψει το μύθο του «Εργατικού» Κράτους, την ταξική φύση αυτής της εκμεταλλευτικής κοινωνίας και την ασυμφιλίωτη αντίθεση ανάμεσα στις εργαζόμενες μάζες και τη σταλινική γραφειοκρατία, αντίθεση που με τη δύναμη φυσικού νόμου οδηγεί σε μια πάλη μέχρι θανάτου μεταξύ τους. Οι ούγγροι εργάτες με το όπλο στο χέρι επαληθέψανε αυτήν την κριτική.
«Αποδείξανε με τις πράξεις τους ότι η διαφορά μεταξύ των εργατών και του «εργατικού κράτους», είναι η διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Και ότι θα προτιμούσαν να πεθάνουν πολεμώντας το «εργατικό κράτος», παρά να ζούνε ως εργάτες κάτω από το «εργατικό κράτος»…».

(περισσότερα…)

Αγαπητές φίλες, φίλοι, συμπολίτες –σες.

Η Κίνηση Συντονισμού Πολιτών Πελοποννήσου, συγκροτήθηκε πριν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές με πρωτοβουλία διάφορων κομματιών της αριστεράς, της οικολογίας και ανένταχτων πολιτών που ήταν αντίθετα στο μνημόνιο, στον Καλλικράτη, στις πολιτικές διάλυσης του κοινωνικού ιστού, των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων , στις πολιτικές υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

Όσοι συμμετέχουν στην κίνηση ψήφισαν κατά συνείδηση, ενώ κάποιοι συμμετείχαν σε διάφορους συνδυασμούς της αριστεράς και της οικολογίας.

Αυτή την Κυριακή ψηφίζουμε για Περιφερειάρχη ανάμεσα στους δυο δεξιούς υποψήφιους Δράκο και Τατούλη (ο δεύτερος μάλιστα με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και του ακροδεξιού ΛΑΟΣ).

Για εμάς δεν υπάρχει δίλημμα ούτε αυτή τη φορά..

Δεν ψηφίζουμε ούτε τον ένα ούτε τον άλλο. Συνεχίζουμε την δράση μας εκεί που ζούμε. Αγωνιζόμαστε δίπλα δίπλα με κάθε κοινωνική ομάδα που θίγεται από την ολομέτωπη επίθεση που εκφράζεται κεντρικά με την «μνημονιακή», νεοφιλελεύθερη πολιτική, τοπικά με τον ‘Καλλικράτη’. Αναζητούμε πάντα τις ευρύτερες δυνατές συνεργασίες στον χώρο της αριστεράς. Είμαστε ενεργοί πολίτες για την κοινωνία και το περιβάλλον.

Η αντιπαράθεση στην Περιφέρεια Πελοποννήσου την ερχόμενη Κυριακή είναι ανάμεσα σε διαφορετικούς εκτελεστές της ίδιας πολιτικής. Αυτή η αντιπαράθεση δεν είναι δικιά μας, δεν πρόκειται να λύσει τα καθημερινά μας προβλήματα, δεν πρόκειται γεννήσει προοπτικές βελτίωσης της ζωής μας.

Και ο ένας και ο άλλος θα μας βρουν απέναντι τους όχι μόνο στις εκλογές, αλλά και μετά.

Άκυρο λοιπόν ή λευκό, καμιά ψήφο στους δεξιούς εκπροσώπους, οργάνωση και αγώνας κάθε στιγμή, σε κάθε γωνιά της Πελοποννήσου, σε κάθε γωνιά του κόσμου.

 

Συντονιστικό Κίνησης Συντονισμού Πολιτών Πελοποννήσου

`

09 Νοε 2010 2 σχόλια

«Με την αποχή και την ψήφο διαμαρτυρίας αντιστάθηκαν στα μέτρα λιτότητας»

`
Των Κώστα Δουζίνα και Πέτρου Παπακωνσταντίνου*`
`Από τον Gu ardian της Τρίτης, 9 Νοεμβρίου 2010-Από Αριστερό Βήμα 

`

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΠΟ ΒΕΝΙΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ ΕΔΩ

`

ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΡ. ΡΕΥΜΑΤΟΣ (;) ΕΔΩ

`

ι ελληνικές, τοπικές εκλογές της Κυριακής ήταν ασυνήθιστες. Όση σημασία κι αν είχαν για την τοπική αυτοδιοίκηση, οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν θεωρήθηκαν ποτέ στο παρελθόν κρίσιμες για την επιβίωση μιας κυβέρνησης. Σ’ αυτή την περίπτωση όμως, ο Έλληνας πρωθυπουργός διατύπωσε ένα μάλλον παράξενο τελεσίγραφο στο εκλογικό σώμα: ψηφίστε τους υποψηφίους δημάρχους και περιφερειάρχες του ΠΑΣΟΚ, διαφορετικά θα παραιτηθώ, θα προκηρύξω πρόωρες βουλευτικές εκλογές και, κατά συνέπεια, ο κόσμος θα χάσει την τόσο σκληρά κερδισμένη εμπιστοσύνη του στην Ελλάδα, με βαριές συνέπειες για τους απλούς ανθρώπους. 

`

Ήταν άραγε αυτή η ασυνήθιστη κίνηση ένα τολμηρό σκακιστικό «γκαμπί», μια γνήσια επιδίωξη ανανέωσης της δημοκρατικής, λαϊκής εντολής ή μια απεγνωσμένη μπλόφα χαρτοπαίκτη που δεν στηρίζεται σε ισχυρό φύλλο; Η χειρονομία Παπανδρέου καταδεικνύει την εμπύρετη κατάσταση της ελληνικής πολιτικής ζωής την επαύριον των μέτρων λιτότητας και αναδιάρθρωσης που επέβαλαν στη χώρα το ΔΝΤ και η Ε.Ε. σε αντάλλαγμα ενός δανείου ύψους 110 δις ευρώ. Μειώσεις μισθών και συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων μέχρι και 30% και αυξήσεις των άμεσων και εμμέσων φόρων έριξαν μια εύθραυστη οικονομία σε βαθειά ύφεση. Η ανεργία της νεολαίας, που κυμαίνεται ήδη στο 30%, αναπόφευκτα θα αυξηθεί καθώς ο ιδιωτικός τομέας αξιοποιεί τα μέτρα αυτά για να καταργήσει θέσεις εργασίας και να υπονομεύσει εργατικές κατακτήσεις δεκαετιών.

Το τέχνασμα του Παπανδρέου μπορεί να ερμηνευθεί υπό το πρίσμα της άνευ προηγουμένου οικονομικής και πολιτικής αστάθειας της χώρας. Επί δύο μήνες οι Έλληνες βομβαρδίζονταν με μηνύματα αισιοδοξίας ότι τα μέτρα πετυχαίνουν να μειώσουν το έλλειμμα, αυξάνοντας τα φορολογικά έσοδα, ανατρέποντας τα δεδομένα στον παραδοσιακά αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα και απελευθερώνοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία. Η υποστήριξη που προσφέρθηκε στην κυβέρνηση από τα συγκροτήματα του Τύπου και τα ηλεκτρονικά μέσα ήταν τόσο ομόθυμη που θα έκανε και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να ζηλεύει. Ο Παπανδρέου έκανε δηλώσεις μετανοίας στις πρωτεύουσες των ισχυρότερων κρατών, ενώ ομάδες απεσταλμένων του ΔΝΤ και της Ε.Ε. εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, με μια συμπεριφορά κυβερνητών διεθνούς προτεκτοράτου.

Ωστόσο η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από τη ρόδινη εικόνα που εμφάνιζαν. Τον τελευταίο μήνα, τα spreads ανάμεσα στα γερμανικά και τα ελληνικά ομόλογα ανέβηκαν σε επίπεδα υψηλότερα από κάθε άλλη φορά μετά τη χορήγηση του δανείου. Η αύξηση στα ασφάλιστρα των ελληνικών ομολόγων σημαίνει ότι οι αγορές προεξοφλούν πτώχευση της χώρας. Η ιδέα της στάσης πληρωμών, της αναδιάρθρωσης του χρέους ή ακόμη και της αποχώρησης από την ευρωζώνη αντιμετωπιζόταν ως πρόσφατα ως εξτρεμιστική και καταστροφική. Μετά όμως από τις τροποποιήσεις της ΄Αγκελα Μέρκελ στο μηχανισμό διάσωσης, η αναδιάρθρωση του χρέους εμφανίζεται περισσότερο πιθανή και κορυφαία κυβερνητικά στελέχη άρχισαν να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για αυτό το ενδεχόμενο.

Οι μαχητικές διαδηλώσεις και απεργίες της άνοιξης υποχώρησαν την περίοδο των θερινών διακοπών. Ωστόσο η κοινωνική ατμόσφαιρα άρχισε να θερμαίνεται εκ νέου από τον Σεπτέμβριο, καθώς ο κόσμος έρχεται βαθμιαία αντιμέτωπος με τις συνέπειες των μέτρων λιτότητας πάνω στο πορτοφόλι τους. Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν συστηματικά μεγάλες πλειοψηφίες να απορρίπτουν τα μέτρα και ευρύτερα στρώματα να αποξενώνονται από το δικομματικό σύστημα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς που κυβερνά τη χώρα από το 1974, για να την οδηγήσει στην εφιαλτική έλικα των ελλειμμάτων και του χρέους. Ενώ ο αποδεκατισμός του δημόσιου τομέα μείωσε το έλλειμμα, τα φορολογικά έσοδα υπολείπονται των απαιτήσεων του ΔΝΤ και η αναμενόμενη αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009 προς τα πάνω προαναγγέλλει την επιβολή νέων μέτρων λιτότητας στο εγγύς μέλλον. Πίσω από το παραπέτασμα της «επιτυχίας», η οικονομία βουλιάζει, τα κοινωνικά προβλήματα μεγεθύνονται και η πολιτική ελίτ είναι ανίκανη να διαχειριστεί την κρίση. Το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο κηρύχθηκε νεκρό και η εθνική κυριαρχία της χώρας δεν τα πάει πολύ καλύτερα.

Σ’ αυτό το φόντο πρέπει να κατανοηθεί το τελεσίγραφο του Παπανδρέου. Η κυβέρνησή του εξελέγη τον Οκτώβριο του 2009 με μια σοσιαλδημοκρατική πλατφόρμα και δεν είχε καμία λαϊκή εντολή για την επιβολή των πλέον εκτεταμένων νεοφιλελεύθερων μέτρων που έχει δει η Ευρώπη. Είτε η Ελλάδα κηρύξει στάση πληρωμών και ζητήσει μια μεγάλης έκτασης παραγραφή χρέους, είτε επιβάλει νέα, αυστηρότερα μέτρα λιτότητας, οι καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Παπανδρέου δεν θα αξίζουν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο τυπώθηκαν. Να γιατί η κυβέρνηση μετέτρεψε τις τοπικές εκλογές σε δημοψήφισμα, εκβιάζοντας το εκλογικό σώμα και ζητώντας λευκή επιταγή για περαιτέρω περικοπές και εκποίηση του εθνικού πλούτου (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές), όπως επιζητά το ΔΝΤ. Ωστόσο, στις εκλογές της Κυριακής οι Έλληνες είπαν αποφασιστικά όχι σε μια λευκή επιταγή αυτού του είδους.

Σε μια χώρα όπου το ποσοστό συμμετοχής κυμαίνεται παραδοσιακά γύρω στο 80%, περίπου 40% του εκλογικού σώματος (στα μεγάλα αστικά κέντρα 45%) απείχε, ενώ άλλο 10% πήγε στις κάλπες μόνο για να ρίξει λευκό ή άκυρο. Το ΠΑΣΟΚ έλαβε περίπου το 34% των ψήφων, η συντηρητική αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας 32% και το Κομμουνιστικό Κόμμα 11%. Τα τρία κόμματα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που κατέβηκαν με χωριστούς υποψηφίους, πήραν αθροιστικά γύρω στο 11% στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Αν είχε δημιουργηθεί ένα ενιαίο μέτωπο εναντίον των μέτρων, θα μπορούσε να αναδειχθεί ηγεμονικό μπλοκ αντιμαχόμενο τη νεοφιλελεύθερη λογική των κυρίαρχων ελίτ. Υπό το βάρος αυτών των αποτελεσμάτων, ένας εξουθενωμένος Παπανδρέου δήλωσε το βράδυ των εκλογών ότι δεν θα προκηρύξει εκλογές, αλλά θα συναντήσει την εφαρμογή των μέτρων.

Πώς να εξηγήσουμε τη χωρίς προηγούμενο χαμηλή προσέλευση στις κάλπες και το κύμα των λευκών και ακύρων ψηφοδελτίων; Το φαινόμενο αυτό θυμίζει την έξοχη πολιτική αλληγορία του Σαραμάγκο «Βλέποντας». Οι πολίτες μιας μη κατονομαζόμενης πρωτεύουσας ρίχνουν μαζικά λευκά ψηφοδέλτια σε δύο διαδοχικές, εθνικές εκλογές. Η δεξιά κυβέρνηση αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη ως πράξη εθνικής προδοσίας και κηρύσσει κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Τελικά, η κυβέρνηση εγκαταλείπει την πρωτεύουσα ελπίζοντας ότι η συνακόλουθη αναρχία θα υποχρεώσει τους πολίτες να λογικευτούν. Ωστόσο η ζωή συνεχίζεται ειρηνικά.

Και στην Ελλάδα οι απλοί πολίτες αντιστάθηκαν στα μέτρα λιτότητας απέχοντας ή ρίχοντας λευκά και άκυρα ψηφοδέλτια. Η επιλογή αυτή, σε μια έντονα πολιτικοποιημένη αναμέτρηση είναι πολιτική πράξη με μεγάλες συνέπειες, καθώς αφήνει την κυβέρνηση χωρίς λαϊκή εντολή, στην προσπάθειά της να επιβάλει τα μέτρα. Είναι το ελληνικό ισοδύναμο στην κραυγή των Αργεντίνων “que sa vayan todos” (να φύγουν όλοι) εναντίον των ελίτ που οδήγησαν τη χώρα σε χρεωκοπία, τον Δεκέμβριο του 2001.

Το χρονικό προαναγγελθέντος οικονομικού θανάτου που έγραψαν ΔΝΤ και Ε.Ε. θα περάσει στην τελική φάση του, με τους πληρεξούσιους των τραπεζών να υπογράφουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του κοινωνικού κράτους, αλλά η λαϊκή αντίσταση είναι πιθανό να ανεβάσει ταχύτητα. Απεργίες, διαδηλώσεις και κοινωνική αναταραχή θα αποφασίσουν το μέλλον της χώρας τους επόμενους μήνες. Οι Έλληνες έχουν ιστορία αντίστασης απέναντι στους εξωτερικούς και εσωτερικούς επικυρίαρχους για την οποία αισθάνονται υπερήφανοι. Τώρα χρειάζονται νέες ιδέες, ανθρώπους και συγκλίσεις, αν πρόκειται η σημερινή κατάρρευση να αναδείξει καινούργιες πολιτικές. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, η ευρύτερη Αριστερά, η μόνη πολιτική οικογένεια που δεν εμπλέκεται στην υπερχρέωση και τη διαφθορά, έχει να παίξει μείζονα ρόλο.

*Ο Κώστας Δουζίνας είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής και διευθυντής του Ινστιτούτου Μπίρκμπεκ στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου είναι αρθογράφος της εφημερίδας «Καθημερινή».

`

Διάγραμμα αριθμού επισκεπτών του Blog από 24 Οκτ. έως 8 Νοέμ. 2010