«Αναλαμβάνω την ευθύνη για ένα αποτέλεσμα που δεν είναι καλό. Εξακολουθώ όμως να πιστεύω βαθιά στην ανάγκη να φύγει αυτή η κυβέρνηση επειγόντως πριν η ζημιά για τη χώρα γίνει ανεπανόρθωτη.

Μια μικρή ομάδα από συντρόφους και συντρόφισσες έδωσε υπόσταση στο εγχείρημά μας για την ανασυγκρότηση της αριστεράς. Ευχαριστούμε όσες και όσους μας τίμησαν με την εμπιστοσύνη. Θα συνεχίσουμε.

Χαιρετίζουμε τη νεολαία της αποχής. Δεν τους πείσαμε. Περιμένουμε πολλά από αυτούς.

Υπάρχει και τρίτος γύρος. Και θα είναι κοινωνικός. Και θα είμαστε παρόντες»

Σχόλια
  1. Ο/Η θεοδώρου Σωτήρης λέει:

    Η αρχή εγινέ προχωράμε .Κατά τη γνώμη μου το αποτέλεσμα της περιφέρειας είναι η βάση για το ΜΕΤΩΠΟ να προχωρήσει κ να οσμηστεί νεες συμμαχίες .Αλέκο πραγματικά σε ευχαριστούμε για την ελπίδα που μας εδώσες κ συνεχίζεις να μας δίνεις για την ανασυγκρότηση της αριστεράς.

  2. Ο/Η Θ. Κανάκης λέει:

    Σωπάτε ρε παιδιά!
    Δυστυχώς, απογοητευτική η παρουσία του ΜΕΤΩΠΟΥ. Δεν περίμενα κάτι τέτοιο.

    Ίσως πρέπει να σκεφτεί ξανά ο Αλέκος τί δυναμική μπορεί (ή δεν μπορεί) τελικά να έχει ένα ΜΕΤΩΠΟ-σχήμα κορυφής, με ΚΟΕ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ κλπ, που δεν είναι ανοιχτό και δημοκρατικό και θυμίζει έντονα ΣΥΡΙΖΑ.

  3. Ο/Η Θ. Κανάκης λέει:

    Η ΠΑΣΑ πρέπει τώρα να μιλήσει…

  4. ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΠΟΛΥΔΙΑΣΠΑΣΗ ¨ΑΠΛΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ» , ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ;;;
    ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΌΜΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΧΘΕΣ !!!
    ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΣΕ ΣΤΕΡΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ !!!

  5. Ο/Η Προβοκάτορας λέει:

    Κάποια Σχόλια

    α)Το πλέον απογοητευτικό αποτέλεσμα είναι αυτό της Πορτάλιου στον Δήμο Αθηναίων (στον οποίο όμως δεν μένω και δεν γνωρίζω τόσο καλά τι συμβαίνει). Θεωρητικά είχε όλα τα εχέγγυα για μια αξιοπρεπή παρουσία. Κινηματικό χωρίς η υποψηφιότητα να έχει επιβληθεί από τα «πάνω», με παρουσία σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες στην πόλη τα προηγούμενα χρόνια και με υποστήριjη από όλα τα ρεύματα οτυ ΣΥΡΙΖΑ. Επιπλέον ούτε πολλές αριστερές / «εναλλακτικές» υποψηφιότητες υπήρχαν στον δήμο έτσι ώστε να υπάρχει έντονος ανταγωνισμός. Και όμως το αποτέλεσμα είναι τραγικό με διαροές προς όλες τις κατευθύνσεις. Για τις αιτίες χρειάζεται πολύ σκέψη και σοβαρή ανάλυση.

    β)Το ΚΚΕ όπως ήταν αναμενόμενο επιβραβεύτηκε για την συνεπή του στάση εκμεταλευόμενο και την πολυδιάσπαση των δυνάμεων του συριζα. Πάντως έχει υποστεί ορισμένες κομβικές ήτες σε επίπεδο δήμων που καλύπτονται από το πολύ καλό αποτέλεσμα στις περιφερειακές. Από την άλλη μεριά το αποτέλεσμα του Μητρόπουλου είναι απλώς συμπαθητικό. Όχι καλό αλλά τουλάχιστον αξιοπρεπές. Στην υπόλοιπη Ελλάδα οι δυνάμεις του Συριζα επίσης κινήθηκαν σε γενικές γραμμές από αξιοπρεπώς στις περιφέρειες έως εξαιρετικά σε ορισμένου δήμους. Το κόμμα του Κουβέλη πήγε σχετικά καλά (αλλά όχι τίποτα ιδιαίτερο) σε Αττική και Δυτική Ελλάδα, αλλά στην υπόλοιπη χώρα έδειξε ότι δεν έχει καμία δυναμική. Τέλος οι οικολόγοι (Τρεμόπουλος) φαίνεται ότι καταγράφονται σαν μια υπαρκτή δύναμη, κυρίως στις μεγάλες πόλεις.

    ε)Η αταρσυα εμφανίζει κάποια δυναμική αλλά κατά την γνώμη η δυναμική αυτή δεν κινείται πολύ εκτός των παροδοσιακών ορίων της εξωκοινοβουλετικής αριστεράς Χαρακτηριστικά στην περιφέρεια Αττικής το αποτέλεσμα του Χάγιου δεν είναι καλύτερο (ούτε σε ποσοστό ούτε σε ψήφους) συγκρινόμενο με τα αποτελέσμα των δύο υποψηφίων του εξωκοινοβουλευτικού χώρου στην (μικρότερη πλυθησμιακά) υπερνομαρχία Αθηνών – Πειραιώς στις εκλογές του 2006. Αυτό που κυρίως εκμεταλεύεται είναι η πολιτική (και εκλογική) κατάρευση (έαν όχι χρεωκοπία) του ΜΛ χώρου ( ο ένας υποψήφιος του 2006 ήταν από αυτόν τον χώρο).

    β)Το αποτέλασμα του Αλαβάνου (τον οποίο και ψήφισα) είναι όντως κακό. Η υποψιοφιότητα έτσι και αλλιώς δεν είχε ξεκινήσει και με τις καλύτερες προυποθέσεις. Συμφωνόντας με τον σύντροφο παραπάνω, θεωρώ ότι πολύ δύσκολα ένα σχήμα κορυφής με πρωταγωνιστές ΚΟΕ και ΚΕΔΑ έχει ελπίδες για κάτι καλύτερο. Μάλιστα το κακό αποτέλσμα Αλαβάνου συνδιαζόμενο με το γεγονός οτι η Δυτική Ελλάδα είναι η μοναδική περιφέρεια στην χώρα ο (ενωμένος) ΣΥΡΙΖΑ (με επικεφαλή προερχόμενο από την ΚΟΕ) βρέθηκε κάτω από την Δημοκρατική Αριστερά μάλλον επιβεβαιώνει το πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει γενικότερα ο ΜΛ χώρος. Κατά την γνώμη χρειάζεται άμεση επεναχάραξη στρατηγικής από τον σ. Αλαβάνο, η οποία θα πρέπει κινείται ΕΝΤΟΣ του ΣΥΡΙΖΑ και όχι εκτός αυτού. Η επιλογή διάσπασης του συριζα είναι αδιέξοδη. Οι σύντροφοι της ΑΝΑΣΑ με την παρέμβαση τους πριν τις εκλογές έδωσαν το στίγμα.

    ΥΓ Πραγματικά τελειώς απογοητευτική η εικόνα του υποτιθέμενου «αντισυστημικού» ψηφοδελτίου στην Στερεά Ελλάδα με «καπέλο» από Κουβέλη και Τρεμόπουλο. Ισως αυτό εξηγεί γιατί τελικά το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού πήγε καλύτερα….

    • Ο/Η Raindog λέει:

      ΟΚ. Το αποτέλεσμα του Μετώπου δεν ήταν αυτό που θα έπρεπε για διάφορους λόγους στους οποίους θα επανέλθω.

      Όταν όμως λες ότι το αποτέλεσμα του συνδυασμού Μητρόπουλου ήταν συμπαθητικό και αξιοπρεπές τι εννοείς; Συμπαθητικό το αποτέλεσμα της «συνάντησης του σοσιαλιστικού χώρου με την ριζοσπαστική και ανανεωτική αριστερά» που όχι μόνο δεν έχει άνοδο σε ποσοστά αλλά πτώση αλλά χάνει πολλές χιλιάδες ψήφους προς όλες τις κατευθύνσεις (Ελ. Αττική, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αποχή, ΚΚΕ).

      ΣΥΡΙΖΑ 2009
      Ψήφοι 133.584
      Ποσοστό 6,82%

      ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ 2010 (στο 94,7% των εκλ. τμ.)
      Ψήφοι 84.043
      Ποσοστό 6,21%

      Πού είναι ο σοσιαλιστικός χώρος που σπρωχνόταν να ψηφίσει το νέο σχήμα συνάντησης με την «ριζοσπαστική αριστερά»; Πού είναι οι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ;

      Αυτά για να μη λέμε και ότι θέλουμε. Θα επανέλθω για όλα σε επόμενο ποστ.

      Προσυπογράφω αυτό που λέει ο σ. Κανάκης.

      • Ο/Η Προβοκάτορας λέει:

        Υπάρχει και το σχεδόν 4% του Ψαριανού που εξηγεί (πάρα) πολύ καλά που πήγαν οι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ των βουλετικών εκλογών.

        Τις μεγαλοστομίες για την συνάντηση με το σοσιαλιστικό χώρο τις έλεγε η ηγεσία του Συν, άρα εκεί πρέπει να απευθύνεις το ερώτημα. Εγώ δεν τις πίστευα ποτέ για αυτό άλλωσετε δεν ψήφισα Μητρόπουλο. Αυτό όμως δεν αναιρεί το γεγεονός, ότι το αποτέλεσμα του Μητρόπουλο είναι σε γενικές γραμμές αξιοπρεπές.

        • Ο/Η Raindog λέει:

          Το θέμα του Ψαριανού είναι πολύ πιο ευρύ από μεταφορές ποσοστών κ.ο.κ. Εν μέρει το ποσοστό του προκύπτει όχι από την στήριξη του ΔΗΑΡΙ αλλά από την προβολή του στα ΜΜΕ. Ένας Αμυράς της «αριστεράς» είναι και τίποτε παραπάνω. Θα εξαφανιστεί στο συστημισμό του όταν η ριζοσπαστική αριστερά επιτέλους σοβαρευτεί και παρέμβει στην κοινωνία.

          Επαναλαμβάνω: θεωρείς αξιοπρεπές το αποτέλεσμα του ΣΥΝ: πτώση περίπου 45.000 ψήφων (και βάλε) δηλ. ποσοστό πτώσης κοντά 35%, τη στιγμή που υποτίθεται (δεν λέω ότι το λες εσύ) συναντήθηκες με την «πηγή της πασοκικής ψήφου»; Μη τρελαθούμε κιόλας…

          • Ο/Η Προβοκάτορας λέει:

            Μα είναι δεδομένο ότι δεν υπήρξε καμιά συνάντηση με την «πηγή της πασοκικής ψήφου», πέρα από τις βολονταρισμούς της ηγεσίας του ΣΥΝ για συνάντηση με τον «κόσμο του ΠΑΣΟΚ».

            Όπως είναι επίσης δεδομένο ότι ο Ψαριανός πήρε κομμάτι των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ του 2009. Η επιρροή Κουβέλη, ιδίως στην Αττική, είναι πραγματική (και με την βοήθεια των ΜΜΕ δεν το αρνούμαι αυτό).

            Τέλος και η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων του μετώπου προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ.

            Άρα ΝΑΙ το αποτέλεσμα Μητρόπουλου είναι αξιοπρεπές καθώς ουσιαστικά στηρίχθηκε από τον (μισό) Συνασπισμό και κάποιες πολύ μικρές ομάδες προερχομένων από το ΠΑΣΟΚ.

            • Ο/Η Raindog λέει:

              Θεωρείς ότι τον Ψαριανό, πέρα από απολιτίκ, πέρα από το ΔΗΑΡΙ δεν τον ψήφισαν και απογοητευμένοι ΠΑΣΟΚοι όπως ακριβώς και το Δημαρά;

              Αυτή την (τελευταία) μερίδα ψηφοφόρων ούτε καν την ακούμπησε ο συνδυασμός Μητρόπουλου. Αυτό εγώ το λέω παταγώδη αποτυχία της πολιτικής γραμμής της ηγεσίας του ΣΥΝ. Αν δε, τη συγκρίνουμε με την (σχετική κατά τη γνώμη μου) αποτυχία του ψηφοδελτίου του Μετώπου τότε θα καταλάβουμε το μέγεθος της ήττας της ηγεσίας του ΣΥΝ.

              Το Μέτωπο με λιγοστές οργανωμένες δυνάμεις, ασύνδετες στην ουσία (εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν συγκροτήθηκε ακόμα δημοκρατικά ως πολιτικός οργανισμός), χωρίς μηχανισμό, έδωσε μια μάχη αποκλεισμένο από τα ΜΜΕ, συκοφαντούμενο από τον ΣΥΝ και τα ΜΜΕ που ελέγχει ή συμμετέχει, κ.λπ. (τα περισσότερα από αυτά που λέει και ο σ. Γιάννης Κ. είναι μέσα σε αυτό το κ.λπ. αλλά όχι μόνο) και πήρε στην Αττική ένα ποσοστό 2,15%. Ούτε θρίαμβος ούτε τραγωδία. Just food for thought.

              Αυτό θα πρέπει να είναι μόνο η αρχή στην πάλη για την ενότητα της αριστεράς μέσα από τη δημοκρατική της συγκρότηση και την αντισυστημική της δράση. Το Μέτωπο σε αυτή την κατεύθυνση έχει να παίξει το δικό του ρόλο.

              Και μην ξεχνάμε:

              Αν οι εκλογές έφερναν την κοινωνική αλλαγή θα τις έβγαζαν παράνομες (ο τρόπος που παρενέβη προεκλογικά με τη συνέντευξη ο Γιωργάκης εντάσσεται σε αυτή την κατεύθυνση)

              • Ο/Η Προβοκάτορας λέει:

                Προφανώς και Ψαριανός και ο Δράκος και ο Μητρόπουλος και ο Παφίλης πήραν από ένα μικρό κομμάτι απογητευεμένων πασόκων. Αλλά η συντριπτική πλειοψηφία αυτής της κατηγορίας των ψηφοφόρων είτε απείχαν είτε ψήφισαν Δημαρά. Και αυτό είναι συνολικά αποτυχία της Αριστεράς (και του ΚΚΕ). Σε αυτό νιμίζω ότι συμφωνούμε

                Από εκεί και πέρα δυστυχώς πέφτεις στο ίδιο σφάλμα για το οποίο κατηγορείς την ηγεσία του ΣΥΝ όταν γράφεις για «σχετική» αποτυχία του μετώπου.

                Η αποτυχία του μετώπου ήταν πλήρης. Δεν πέτυχε κανέναν από τους στόχους που είχε θέσει. Χρειάζεται ανάλυση του αποτελέσματος και επαναχάραξη της στρατηγικής του.

                Τέλος πάντων, φαίνεται οτι διαφωνούμε το θέμα είναι μέσα από τις διαφωνίες να προκύψει η σύνθεση απόψεων. Εγώ θεωρώ ότι η πρωτοβουλία των συντρόφων της ΑΝΑΣΑ είναι αυτή που κινείται στην πιο σωστή κατεύθυνση

                • Ο/Η Raindog λέει:

                  Η πρωτοβουλία της Ανάσα (όπως και το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής) ΠΡΩΤΑ να προχωρήσουν στην αυτοκριτική τους και στην δημοκρατική τους συγκρότηση (γιατί αλλιώς θα παραμείνουν μηχανισμοί) και μετά να διεκδικήσουν από τον κόσμο της αριστεράς την αποδοχή της πολιτικής «ορθότητας» της ανάλυσής τους.

                  Δείγματα τέτοιου είδους ανάλυσης είδαμε δυστυχώς εδώ, οπότε δεν θα πάρουμε:

                  «…Αντικειμενικά, κατά τη γνώμη μου, η αμέσως επόμενη φάση συμπίπτει με μια ανασυνθετική διαδικασία, που ο Συνασπισμός οφείλει να εγγυηθεί, γνωρίζοντας ότι η υπό συγκρότηση σοσιαλιστική συνιστώσα δεν υποκαθιστά, αλλά συμπληρώνει τις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, διεθνιστικής και ελευθεριακής αριστεράς: δεν αναφέρομαι στις απόψεις ή «τον κόσμο» αυτής της αριστεράς, αλλά στις οργανωμένες δυνάμεις, των οποίων η παρέμβαση στο «καθημερινό» είναι πολύτιμη και παραδειγματική με όρους στρατηγικής, και με τις οποίες συμπορευόμαστε πάνω από μια δεκαετία.

                  Υπό τους όρους αυτούς, ο Α. Μητρόπουλος μπορεί να είναι το όνομα (ακριβέστερα: ένα από τα ονόματα) ενός νέου ισχυρού αντι-ηγεμονικού μπλοκ»

                  (Α, ρε τι σου κάνει ο κομματικός πατριωτισμός… Μπορεί να μεταμορφωθεί σε εθελουσία τύφλωση).

                  Ο αναμάρτητος, λοιπόν, πρώτος… κ.λπ.

                  Και καλά μυαλά σε όλους μας.

                  Φιλικά

                  • Ο/Η Raindog λέει:

                    Και ναι, ίσως να κάνω το ίδιο λάθος και να υποτιμώ την σοβαρότητα της «ήττας» του Μετώπου.

                    Όμως δεν θεωρώ ότι είναι στιγμές να κοιτάει ο ένας αν ψόφησε η γίδα του άλλου για να χαρεί μέσα στην γενική του ένδεια και στη σιγουριά ότι και η δική του κατσίκα θα πεθάνει σύντομα.

                    • Ο/Η Προβοκάτορας λέει:

                      Σε αυτό που συμφωνώ είναι ότι στις χθεσινές ο εκλογές ο συριζα πήρε την τελευταία του ευκαιρία. Εάν συνεχιστούν οι άγονες εσωτερικές αντιπαραθέσεις, οι συμφωνίες κορυφής και οι αρχηγισμοί το εγχείρημα έχει ημερομηνία λήξης και μάλιστα πολύ πιο σύντομη από όσο φαντάζονται και οι πιο απαισιόδοξοι.

                      ΥΓ Μα είναι βέβαιο ότι ο κομμαστικός πατριωτισμός των μελών και φίλων του Συνασπισμού είναι αυτό που τελικά διέσωσε την υποψηφιότητα Μητρόπουλου.

      • Ο/Η bhoy λέει:

        Μήπως να μας το κάνεις πενηνταράκια το όντως προβοκατόρικο σχόλιό σου για την σ.Σπανούδη; Εξάλλου δε νομίζω πως οι σ. της ΠΑΣΑ θα της έδιναν έτσι απλά και χαλαρά στήριξη…
        Πάντως ο αντιπεριφερειάρχης της Βοιωτίας είναι πολύ γνωστό αυτοδιοικητικό στέλεχος του ΣΥΝ (ακόμη),για παράδειγμα.

        αναμένω…

        Υ.Γ. αν και θα σύστηνα να υπάρχει μεγαλύτερος έλεγχος στο ποια άτομα συμμετεχουν είτε ως επικεφαλή,είτε ως απλοί σύμβουλοι.

  6. Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

    Λοιπόν, έχουμε και (κ)λέμε:
    -ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
    1) ΠΑΣΟΚ: το γεγονός ότι η Σγουρός πήρε πάνω από το 50% των ψήφων του Πασόκ, αποδείχνει τη μετάλλαξη μιας ισάριθμης μερίδας οπαδών του προς νεοφιλελεύθερη/συντηρητική κατεύθυνση (μετάλλαξη που διαπιστώνω καθημερινά στην κοινωνία).
    Αν προσθέσεις ψήφους Δημαρά + 50% ψήφων Μητρόπουλου + 50% ψήφων Ψαριανού & οικολόγων (με σχετική αυθαιρεσία), πάλι δεν ξεπερνούν αυτές του Σγουρού! Δικαίως ο ΓΑΠ θριαμβολογεί -όχι για το…25%, αλλά γιατί ο Σγουρός βγήκε (στη δημοψηφισματική Αττική) όχι απλά πρώτος, αλλά και με 4% διαφορά!
    Τι απέγινε η δυναμική των δημοσκοπήσεων; Προφανώς, πολλοί που θα επέλεγαν Δημαρά, τελικά απείχαν. Το σημαντικό είναι να ερμηνεύσουμε τον τρόπο πολιτικής σκέψης των «απογοητευμένων»/»αντι-μνημονιακών» Πασόκων: αναπολώντας ένα (μυθικό ή παρελθοντικό) «καλό Πασόκ», ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΚΟΜΜΑ (ή Πασοκογενή υποψήφιο που υποστηρίζεται από άλλο κόμμα)! Οι ψηφοφόροι του Δημαρά τον στήριξαν ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή δήλωσε Πασόκ (κατά του μνημονίου, αλλά υπέρ ΟΛΩΝ των άλλων και νομιμόφρων στην «κομματική ψυχή», εξ ‘ου και παραιτήθηκε από βουλευτής ο άνθρωπος, να διευκολύνει και τον πρόεδρο!). Αυτό για τον οποίο τον κατηγορούσε η αριστερά, ήταν ο λόγος που τον ψήφισαν οι Πασόκοι! Κάποιοι δε, αν και το σκέφτηκαν, τελικά ΔΕΝ τόλμησαν ούτε αυτό κι απείχαν: αν το κόμμα τους τους πρόδοσε, απλά εγκαταλείπουν την πολιτική και ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ να «αλλαξοπιστήσουν»***.
    Το αρκετά χαμηλό ποσοστό πασόκων που ψήφισε Μητρόπουλο κλπ., επιβεβαιώνει τα όρια της σχετικής μυθολογίας περί «εγκλωβισμένων / δυνάμει-αριστερών» του ΠΑΣΟΚ.
    2) Ν.Δ.: Η Ν.Δ. ξεκίνησε επιβαρυμένη τόσο με την καραμανλική φθορά, όσο και με την αυτοκτονική επιλογή Κικίλια. Απ΄την άλλη πόνταρε στην Πασοκική φθορά, αλλά και την αντιμνημονιακή ρητορεία του Σαμαρά. Το θλιβερό 20% δείχνει ότι οι (όσοι) μετακινούμενοι ψηφοφόροι του δικομματισμού ΔΕΝ μετακινήθηκαν (ακόμη), αλλά και το μάταιο της ξεδιάντροπα υποκριτικής (για κάθε μη-νεοδημοκράτη) «αντιμνημονιακής» ρητορικής (πόσο μάλλον που οι Νεοδημοκράτες οπαδοί δεν θα ‘χαν πρόβλημα να ψηφίσουν το μνημόνιο και με τα δύο χέρια!).
    Θετικό ότι δεν ωφελήθηκε το ΛΑΟΣ από το βάλτωμα της Ν.Δ. στην Αττική.
    3) Κ.Κ.Ε.: Για το κόμμα αυτό, 1-2 μονάδες πάνω ή κάτω δεν προκαλούν, έτσι κι αλλιώς διαφοροποίηση στην πολιτική, τις θέσεις ή τη στάση του (είτε σε επίπεδο ψηφοφόρων, είτε στελεχών). Λόγω του… μπετοναρίσματός του, αποκλείονται, τόσο οι απότομες άνοδοι (που δεν τις πολυεπιθυμεί, στα πλαίσια του «κάλλιο λίγοι και συνεπείς/ελέγξιμοι»), όσο κι οι αιφνίδιες κάμψεις (δεδομένου του ασφυκτικού μηχανισμού και της αρτηριοσκληρωτικής «συνέπειας»).
    4) ΣΥΝ/ΜΕΤΩΠΟ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Μεγάλη πίκρα σύντροφοι, αλλά η «Ελεύθερη Αττική» έφαγε ΜΕΓΑΛΗ ΗΤΤΑ. Καμία δυναμική δεν δημιουργήθηκε, εμείς κι εμείς βρεθήκαμε στην κάλπη. Αποδείχνεται ότι η ηγετική/εγερτική/ενοποιητική δυναμική του σ.Αλαβάνου (στην οποία ορθώς πόνταραν ΚΟΕ, ΔΕΑ κλπ. για να δώσουν ευρύτερη λαϊκή δυναμική στις πραγματικά αντι-μνημονιακές ιδέες -στάση πληρωμών, διαγρ.χρέους κλπ) έχει εξαντληθεί μετά τις παλλινωδίες και τις άτυχες επιλογές του 2008/2009, δυστυχώς το 2010 δεν είναι 2007. Η διάσπαση έδιωξε πολλούς σ/φους του Σύριζα, οι μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών του ΣΥΝ στήριξε τις επιλογές της ηγεσίας του, οι απογοητευμένοι έμειναν σπίτι κι η ριζοσπαστική νεολαία είτε έμεινε στο ΣΥΝ υπό τον Τσίπρα, είτε στράφηκε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είτε (κυρίως) στον Αντιεξουσιαστικό χώρο (απέχοντας από τις εκλογές).
    Η επιλογή Μητρόπουλου μπορεί να θεωρηθεί «επιτυχία» του Τσίπρα ΜΟΝΟ στα πλαίσια του ενδο-Συριζικού εμφυλίου («πήραμε 6%, εσείς μόνο 2% !»)- και φυσικά τραγική αποτυχία σε ευρύτερα πλαίσια (βλ.1’-ΠΑΣΟΚ). Αυτό, υπό τον όρο ότι ΥΠΗΡΧΑΝ φιλοδοξίες για ευρύτερες δυναμικές και κάτι περισσότερο από αντι-αλαβανική νίκη.
    Η επιτυχία (τηρουμένων των αναλογιών) της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τόσο πανελλαδικά, όσο και (κύρια) στην Αττική, κάνει το σχήμα το μόνο που δικαιούται να (ας πούμε)πανηγυρίζει. Η εκτίμηση και αναγνωρισιμότητα (αυστηρά εντός της κομμ/στικής αριστεράς) του σ.Χάγιου δεν αρκούν να εξηγήσουν βέβαια την κατίσχυσή του επί του (πανκοίνως αναγνωρίσιμου κι εκτιμώμενου) σ.Αλαβάνου: είναι φανερό ότι μερίδα Συριζαίων (ίσως και 1% από το 2,5% του Χάγιου), απογοητευμένη από τη διάσπαση, θέλησε να τιμωρήσει και τις δυο πλευρές, στηρίζοντας τη (μαχητική και συνεπή στο σεχταρισμό της) ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

    *** Η αφοσίωση των ψηφοφόρων στα 2 μεγάλα κόμματα (αντίθετα με ότι συχνά πιστεύουμε) ΔΕΝ οφείλεται μόνο σε ιδιοτέλεια. Συχνά εκφράζει μια ταύτιση ιστορική/ταξική/ιδεολογική που δεν αναιρείται ούτε στις χειρότερες «προδοσίες». Χαρακτηριστική η περίπτωση των πυρκαϊών της Ηλείας το 2007, όπου το αποτέλεσμα δεν επηρεάστηκε ούτε στις πυρόπληκτες περιοχές.

    -ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
    1) Ο Καμίνης απέφυγε τη συντριβή, αθροίζοντας τα (έτσι κι αλλιώς) καλά ποσοστά του Δυαρί στο κέντρο σ΄ αυτά του Πασόκ.
    2) Η «Ανοιχτή Πόλη», δεδομένης της απενεργοποίησής της και των ενδοσυριζικών προβλημάτων το τελευταίο διάστημα, κινήθηκε σχετικά καλά.
    3) Η έκπληξη Αμυρά! (Συμπαθής) τηλεπερσόνα, με οικολογίζοντα μοτίβα (ποδήλατο,πράσινο,πεζοδρόμια)- αλλά αυστηρά διαχειριστικά κι αποπολιτικοποιημένα. Ήρθε απ΄το πουθενά κι έκανε την έκπληξη. Σαφώς πήρε κάποιο ποσοστό από τους οικολόγους (στους οποίους μάλλον δεν πολυταίριαζε το προφίλ Καμίνη), αλλά η συντριπτική πλειονότητα των ψηφοφόρων του πρέπει να είναι άνθρωποι που ΔΕΝ θα πήγαιναν να ψηφίσουν, δημότες με αιτήματα και προβλήματα, που όμως έχουν στραφεί στην μεταμοντέρνα αποπολιτικοποίηση. Αξίζει να μας προβλήματίσει πάντως (πέρα από το φαινόμενο καθ ‘αυτό), η ανάδειξη ενός συνδυασμού με ΕΛΑΧΙΣΤΗ προβολή (η προσωπική παρουσία του Αμυρά στην ΤV (ΕΡΤ) υπήρξε μεν πολυετής, αλλά χαμηλού προφίλ- αν και το όνομα του συνδ/μού «Επι-μένουμε Αθήνα», αποτελεί παραλλαγή αυτού της εκπομπής του, «Μένουμε Ελλάδα»!) Συνειρμικά, τροφή για σκέψη αποτελεί η μη-προβολή της υποψηφιότητας του σ.Αλαβάνου στην Περιφέρεια και το κατά πόσο επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα. Μήπως τελικά το μήνυμα, αν κι εφόσον πιάσει τον παλμό του κόσμου, βρίσκει τρόπο να φτάσει στους αποδέκτες του; Μήπως δεν φταίνε μόνο οι -λογής- αποκλεισμοί του συστήματος;
    4) …κι ερχόμαστε στο ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, το 5% των νεοναζί: Σαφώς έπαιξε ρόλο η μη κάθοδος υποψηφίου του ΛΑΟΣ (που θα έπαιρνε οποσδήποτε 7%). Ο Κακλαμάνης, οσοδήποτε αντιδραστικός, είναι πολύ soft, πολύ light για τον μέσο ακροδεξιό -επόμενο ήταν οι περισσότεροι να στραφούν στο συγγενικό τους χώρο. Το πιο θλιβερό είναι ότι οι φασίστες θα λένε: «τι παριστάνετε ρε συριζαίοι; όσοι είστε εσείς, είμαστε κι εμείς στην ΑΘήνα!»….

  7. Ο/Η Raindog λέει:

    Επίσης ένα δεύτερο στοιχείο που έχει σχέση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

    Εδώ στην Αργολίδα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (και οι δυνάμεις που την αποτελούν) είναι πρακτικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ (μόνο κάθε εκλογές εμφανίζεται ένα ψηφοδέλτιο).

    Εδώ στην Αργολίδα, λοιπόν, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ από 0,35% (βουλ. 09) φτάνει στο ιλιγγιώδες (τηρουμένων των αναλογιών) ποσοστό 2,11% (!!!). Ο αργολικός λαός επιβράβευσε την απουσία της;

    Θα μου πείτε ήταν γενική η άνοδος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. ΟΚ το δέχομαι. Όμως μπορεί να αντιληφθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ότι ένα μεγάλο ανέστιο κομμάτι της αριστεράς που κάποτε ενεργοποιήθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ, απηυδισμένο από τα τερτίπια του ΣΥΝ και την βυζαντινής μορφής διαμάχη (που είχε όμως πολιτικό περιεχόμενο) είπε να δώσει ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες (τις ηγεσίες σύμπασας της αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμπεριλαμβανομένης); Αυτό το κομμάτι φανερά ή απείχε ή έδωσε ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ένας από αυτούς ήμουν και εγώ, ψηφίζοντας το ψηφοδέλτιο Αριστερή Αντικαπιταλιστική Παρέμβαση στο Μωριά, ψηφοδέλτιο που στην Κορινθία ήταν υποψήφιος και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ). Μπορεί να το αντιληφθεί αυτό η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και να μην κάνει τα ίδια λάθη που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ (και την πληρώσει, τελικά, χειρότερα απ’ αυτόν);

    Αυτό το κομμάτι ανένταχτου κόσμου της αριστεράς δεν ανήκει ούτε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ούτε στο Μέτωπο, ούτε στον ΣΥΝ, ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ ούτε πουθενά. Παλεύει για την ενότητα της αριστεράς, τη αμεσοδημοκρατική της συγκρότηση, την πολιτική της αυτονομία, την αντισυστημική της δράση. Παλεύει για τη νίκη απέναντι σε έναν γίγαντα με πήλινα πόδια.

    Όταν οι ηγεσίες της αριστεράς καταλάβουν ότι τα μαγαζάκια πια δεν έχουν καμία χρησιμότητα, γιατί ο αντίπαλος είναι τόσο δυνατός που μόνο η ενωμένη πάλη και η δημοκρατική συγκρότηση μπορεί να τον νικήσει, τότε θα μπορέσουμε να δούμε καλύτερες ημέρες. Και κυρίως όχι μόνο εκλογικές. Και αν δεν το καταλάβουν οι ηγεσίες να το επιβάλει η βάση!

    Οι σύντροφοι του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής με τις λιγοστές τους οργανωμένες δυνάμεις έδωσαν μια πολύ σκληρή μάχη στην Αττική και σε όλη την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Δεν είναι όμως για να τα βάψουμε και μαύρα. Θα συνεχίσουμε για τη συγκρότηση ενός μετώπου δυνάμεων που θα αμφισβητήσει το σύστημα και θα το νικήσει.

    Ο αγώνας συνεχίζεται. Θα νικήσουμε!

  8. Ο/Η Β.Χ. λέει:

    Ας δούμε και την ευχάριστη πλευρά,25%- 29% η αριστερά στην Αττική, σίγουρα είναι αισιόδοξο αυτό…(μήπως την οφελεί η πολυδιάσπαση;)

  9. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    Συμφωνώ με τις περισσότερες εκτιμήσεις των Κανάκη, Δημήτρη Α. και Raindog. Να προσθέσω όμως και μερικές πικρές (κατ’ εμέ) αλήθειες:

    1. Η υποψηφιότητα Αλαβάνου πέρασε στον πολύ κόσμο σαν προσωπική και όχι πολιτική. Μόνο όσοι ήταν οργανωμένοι στον Σύριζα ήξεραν τι είχε συμβεί εντός ΄Σύριζα. Οι υπόλοιποι έβλεπαν την όλη ιστορία σαν προσωπική διαμάχη Αλαβάνου-Τσίπρα. Η αντι-μνημονιακή πλειοδοσία δεν διαφοροποιούσε αυτή την εικόνα, αφού όλοι λίγο πολύ είχαν παρόμοια ρητορική. Η σχετική υποστήριξη δε της ΟΝΕ και της ΕΕ απο τον Αλαβάνο δημιούργησε σύγχηση κι έστειλε πολύ κόσμο στην Ανταρσύα ή την αποχή.

    2. Η αρχική δυναμική του Σύριζα το 07-08 οφειλόταν σε δυό λόγους: πρώτον η εμφάνιση νέων και άφθαρτων προσώπων και δεύτερο και σημαντικότερο η όσμωση με τα κινήματα, φοιτητικό, πόλης, οικολογικό. Μετά το Δεκέμβρη αυτή η σχέση με τα κινήματα άλλαξε, υποχώρησε, υπονομεύτηκε, και την θέση της πήραν οι σεχταριστικοί ενδο-ανταγωνισμοί. Ειδικά όταν φάνηκε οτι τα κινήματα παίρνουν έναν δρόμο προς την αυτονομία και τον ελευθεριακό ριζοσπαστισμό, η αριστερά κόλωσε κι έμεινε πίσω.

    3. Καμμιά αριστερή, αντικαπιταλιστική και γνήσια λαϊκή-κινηματική προοπτική δεν μπορεί να οικοδομηθεί με κινήσεις κορυφής, με κοινοβουλευτικά-εκλογικά στοιχήματα, με επικοινωνιακές τακτικές, σε προσωπική προβολή και με στήριξη στα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης. Το δυστύχημα είναι πως όταν χτίζεις πάνω σε όλα αυτά, η ενδεχόμενη ήττα σε διαλύει και δεν σε δυναμώνει. Νομίζω πως τα δυο διλήμματα που είχε το Μέτωπο και τα έχωσε κάτω απο το χαλί λόγω εκλογών επανέρχονται διογκωμένα και επιτακτικά: α. κίνηση κορυφής ή αμεσοδημοκρατική συγκρότηση; β. εντός Σύριζα ή εκτός Σύριζα; (και στα 2 αυτά ζητήματα υφίσταται ριζική ασυνέπεια στο Μέτωπο)

    4. Η προσδοκία του σ. Αλέκου να πάρει ψήφους απο τον ελευθεριακό και αντ-εξουσιαστικό χώρο δηλώνει πολιτική αφέλεια και σοβαρή αδυναμία κατανόησης αυτού του χώρου και όσων κινούνται εντός του και γύρω του. Είναι πιθανότερο ο Αλαβάνος να έρθει στις καταλήψεις και στις συνελεύσεις παρά οι καταλήψεις και οι συνελεύσεις να πάνε να ψηφίσουν…

    Με όλα αυτά θεωρώ πως η ανάληψη ευθύνης είναι σωστή, αλλά καλό είναι να την ακολουθήσει και περίσκεψη και αλλαγή τρόπου σκέψης και δράσης.

  10. Ο/Η θεοδώρου Σωτήρης λέει:

    Να προχωρήσει τώρα το ΜΕΤΩΠΟ σε διευρυνσή κ προσπάθειες συγκρότησης με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες για την ανασύνθεση της αριστεράς.Συντροφοί δεν νομίζω οτί πρέπει να υπάρχει απογοήτευση το αποτέλεσμα δεν ήταν το επιθυμητό αλλά τώρα υπάρχει η μαγιά,υπάρχουν κ τα υλικά ας φτιάξουμε κ των φούρνο για να βγάλουμε ψωμί.

  11. Ο/Η liotsos λέει:

    Η δηλωση θυμιζει αυτο που λεει ο λαος…»οταν τους φτυνουν, αυτοι λενε οτι ψιχαλιζει»

  12. Ο/Η σπύρος λέει:

    ο Αλαβάνος σαν ηγετικο προσωπο της αριστερας εκλεισε τον κυκλο του. Καλυτερα να κατσει σπιτι του και να αρθογραφει παρα να σκεφτεται εκλογες. Τοπο στους νεους και δεν εννοω τον Τσίπρα.

  13. Ο/Η Raindog λέει:

    Και όποιος συνεχίζει αυτό το πανάθλιο παραμύθι της σαπουνόπερας Τσίπρας-Αλαβάνος δεν έχει καταλάβει ακόμα τίποτα.

    Μιλάω για αυτούς που έχουν αρχίσει τα «εμβριθή» τους σχόλια, μεγέθους το πολύ 3 γραμμών που επαναλαμβάνονται με copy-paste από site σε site. Αν θέλουν ας σταματήσουν: ενοχλούν ανθρώπους που θέλουν να συζητήσουν για την αριστερά και όχι για το οιδιπόδειο του καθενός.

  14. Ο/Η Δήμητρα Φωτίδου λέει:

    Τώρα ,εγώ που περίμενα ποσοστό για την Ελεύθερη Αττική μεταξύ 1-2 % και είμαι σχετικά ικανοποιημένη τι να κάνω? Γιατί να περιμένουμε μεγαλύτερο εκλογικό ποσοστό? Αλλά και περισσότερες ψήφους? Δεν είχαμε το Μέτωπο και η Ελεύθερη Αττική ούτε την μίνιμουμ δημοκρατική νομιμοποίηση των υποψηφίων στην περιφέρεια Αττικής. Ούτε μια Παναττική Συνέλευση του Μετώπου για τις υποψηφιότητες στην περιφέρεια. Αν γινόταν αυτή η συνέλευση θα κατέβαιναν μαζί μας άνθρωποι των κινημάτων και των γραμμάτων που γι΄ αυτό τον λόγο αρνήθηκαν την υποψηφιότητα. Όταν οι άνθρωποι δεν βλέπουν την προοπτική για δημοκρατική συγκρότηση είναι σε αναμονή ,ψηφίζουν οι ίδιοι αλλά δεν τολμούν να πείσουν άλλους να ψηφίσουν. Δεν αναπτύσσεται μια άλλη δυναμική. Αλλά να μην μηδενίζουμε ότι έχουμε κατακτήσει. Με αφορμή τις εκλογές την περιφέρεια Αττικής έγινε η μεγάλη συνάντηση με τον κόσμο της εργασίας, της ανεργίας και της γειτονιάς. Μπροστά μας είναι η μεγάλη πρόκληση. Κάποιοι πήραν τα μηνύματα.
    Σημειώνω πως γνωστοί μου που ψήφιζαν ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ ,ΚΚΕ και Οικολόγους Πράσινους. Μου έλεγαν πως είναι ψήφος διαμαρτυρίας στο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί απογοητευμένοι από τον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούσαν το Μέτωπο Αλ.Αν σαν ένα ΣΥΡΙΖΑ νο 2.
    Συνεχίζω. Βλέπω θετική την ψήφο στο Δημαρά από τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ που αποσχίζεται σιγά-σιγά. Είναι η αποδόμηση του ΠΑΣΟΚ που έχει αρχίσει πολύ πριν τις εκλογές. Το πολιτικό σκηνικό είναι εξαιρετικά ρευστό. Και είναι η ευκαιρία της Αριστεράς και του Ελευθεριακού χώρου να αλλάξει τη ροή της ιστορίας στον τόπο μας. Αυτός ο κόσμος που αποσχίζεται από το ΠΑΣΟΚ έχει περισσότερα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά από ότι άνθρωποι της Αριστεράς μας. Το ξέρουμε? Τους γνωρίζουμε?
    Συνεχίζω.
    Ο Αλέκος Αλαβάνος αν και εκτός Βουλής συνεχίζει να βάζει την πολιτική ατζέντα . Αν δεν έβγαινε ο Αλέκος Αλαβάνος να μιλήσει για το Σύμφωνο Σταθερότητας, για το μνημόνιο, για το χρέος οι περιφερειακές εκλογές θα ήταν στενά «αυτοδιοικητικές».ΟΛΟΙ έτρεξαν πίσω του. Από τον Συνασπισμό που ακολουθούσε αντιγράφοντας και ασθμαίνοντας , το ΠΑΣΟΚ που παρακολουθεί πολύ στενά τις απόψεις του, και την ΝΔ που εκμεταλλεύτηκε και λόγω των ΜΜΕ καρπώθηκε την δήθεν αντιμνημονιακή πολιτική.
    Αυτά τα γνωρίζουμε λίγοι και λίγες ,δεν έχουν κοινωνικοποιηθεί όπως και ότι το ΖΗΤΗΜΑ του χρέους το έθεσε στην Ελλάδα ο Γιώργος Μητραλιάς με δουλειά μυρμηγκιού. Ποτέ ίσως δεν θα μάθουμε πως η Ευρωπαϊκή συνάντηση για το χρέος θα γίνει με δική του πρόταση.

    Όλα είναι μπροστά μας. Θα τολμήσουμε ? Να πάμε όπως λέει και ο Γ.Κυριακάκης εκεί και να συναντηθούμε?

    Δήμητρα Φωτίδου

  15. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Ας γράψω κι εγώ κάποιες πρώτες σκέψεις, με κάθε επιφύλαξη. Το αποτέλεσμα του Μετώπου προφανώς είναι πολύ κάτω των προσδοκιών πολλών από εμάς. Τι μπορεί να σημαίνει; Πρώτον νομίζω ότι χάσαμε κάποιο κόσμο, όπως σχολίασε κάποιος στην εν.ο.συ., με την αφίσα «Για να βρουν δουλειά οι νέοι είμαστε έτοιμοι να πάμε φυλακή». Ήταν ένα ατυχέστατο εξώφυλλο του Δρόμου (η δήλωση συνολικά δεν ήταν κακή, αλλά απομονωμένη η φράση φαίνεται υπερβολικά λαϊκιστική), που δυστυχώς έγινε και αφίσα. Είναι πολύ διαφορετικό να είσαι όντως ανατρεπτικός και εξεγερτικός από το να πετάς επικοινωνιακά επαναστατικά πυροτεχνήματα, και νομίζω ότι η Ελεύθερη Αττική και με την αφίσα και με κάποιες άλλες δράσεις έδωσε την αίσθηση του φτηνού εντυπωσιασμού. Από αυτή την άποψη, η ανταρσύα φάνηκε πολύ σοβαρότερη. Επίσης το πολιτικό πλαίσιο ήταν πολύ χαλαρό και ασαφές (κι ας ήταν μάλλον προωθημένο για τον σύριζα): Η αναδιαπραγμάτευση/μερική διαγραφή του χρέους πχ μπορεί να σημαίνει χίλια πράγματα – ο Αλ.Αλ. εξήγησε τι εννοούσε, αλλά νομίζω ότι στον πολύ κόσμο δεν πέρασε ως μια πραγματικά διαφορετική πρόταση από αυτήν του σύριζα (και ίσως και να μην είναι – ακόμα και για το ευρώ η στάση ήταν «ναι μεν, αλλά»). Και σε αυτό η ανταρσύα είχε πιο ξεκάθαρη στάση. Και υπάρχει και η ηθική διάσταση: Για πολύ κόσμο, ο Αλαβάνος θα έπρεπε να μην είναι πια στην πρώτη γραμμή. Παρά τα χαρίσματά του, πολύς κόσμος, καλώς ή κακώς, θεωρεί ότι επιδιώκει απλά να είναι στο προσκήνιο, δεν έχει καταλάβει τι έγινε με τον Τσίπρα και δεν τον εμπιστεύεται πια. Έχω πολλούς γνωστούς που παλιότερα συμφωνούσαν έως και απόλυτα με τον Αλαβάνο και τώρα ψήφισαν ανταρσύα επειδή τον θεωρούν αναξιόπιστο και ιδιοτελή. Και, αν και έχει δίκιο όταν λέει ότι το πολιτικό σκηνικό καταρρέει, πολύ φοβάμαι ότι έχει καταγραφεί και ο ίδιος ως μέρος αυτού του σκηνικού. Και, όσο κι αν τον δικαιολογώ για την υπόθεση με τον Τσίπρα, η αλήθεια είναι ότι όλο αυτό ήταν ένα παιχνίδι κορυφής, χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, και νομίζω ότι αυτά προκαλούν αποστροφή στον κόσμο.

    Τώρα, για την άνοδο της ανταρσύα (υπ’όψιν ότι ήμουν υποψήφιος με την ανταρσύα, οπότε δεν μπορώ να πω ότι είμαι και απολύτως αντικειμενικός): Ναι, στηρίχτηκε από συριζαίους, αλλά πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ήταν ψήφος διαμαρτυρίας που θα επιστραφεί στον σύριζα όταν «γιατρευτεί»; Και τι μας λέει ότι θα «γιατρευτεί» ποτέ; Προσωπικά έχω κουραστεί αφάνταστα από τον παραγοντισμό και τα απολίτικα τερτίπια που έχω αντιμετωπίσει στο χώρο του σύριζα (και δυστυχώς όχι μόνο του συν). Η ανταρσύα, ίσως και λόγω άγνοιας, φαίνεται σε πολύ κόσμο ένας πιο «υγιής» χώρος. Τουλάχιστον πχ ξέρεις ότι δεν αποτελεί σκαλοπάτι για το πασόκ, όπως και ότι δεν ξεπουλά το συνδικαλιστικό κίνημα όπως έχουν κάνει μπόλικες φορές στελέχη του συν/σύριζα, ή ότι δεν θα μπει σε λογικές συνδιαχείρισης στην αυτοδιοίκηση. Επίσης ένας χώρος που χωρά από μαοϊκούς μέχρι πασοκτζήδες είναι προφανώς ξεχειλωμένος (για να μη φτάσω να πω ανύπαρκτος) ιδεολογικά. Νομίζω ότι πολύς κόσμος έχει κουραστεί από τις κωλοτούμπες και την αναξιοπιστία του σύριζα. Προσωπικά πχ θα δυσκολευτώ πολύ να ξαναγυρίσω στον ίδιο χώρο με συνασπισμένους (για να μην παρεξηγηθώ, ο συν έχει και μέλη-διαμάντια, αλλά χάνονται στη συνολική παρακμιακή εικόνα των παραγκωνισμών και των μηχανορραφιών).

    Οπότε τι μένει; Η δημοκρατική συγκρότηση του Μετώπου. Σωστά; Όχι απαραίτητα! Οφείλουμε να εξετάσουμε τι υπάρχει ήδη και κατά πόσο υπάρχει ανάγκη για κάτι νέο. Γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί επίσης πολύ από τις διασπάσεις, το βλέπω ας πούμε και στο συνασπισμό, δύσκολα θα καταπιαστούν με κάτι άλλο, και τη δημ.αριστερά πχ δεν την ακολούθησαν όλοι οι ανανεωτικοί. Σε συνδυασμό με το μικρό ποσοστό του Μετώπου, ίσως αυτό δείχνει ότι δεν «χωράει» άλλος ένας πόλος στο χώρο, ένας «καλός» και μερικά κλικ πιο αριστερός σύριζα. Ακόμα και αμεσοδημοκρατικά αν συγκροτηθεί, δεν ξέρω σε πόσο κόσμο θα «περάσει» αυτό, καθώς θα είναι πάλι κάτι με παλιά υλικά και ίσως αυτό να υπερισχύσει.

    Ας εξετάσουμε την περίπτωση της Ανταρσύα. Πρώτον, υπάρχουν όντως τόσο τραγικές διαφορές με το Μέτωπο; Εντός Μετώπου δεν υπάρχει και η άποψη για άρνηση του χρέους; Η ΚΟΕ δεν είναι υπέρ της εξόδου από ΕΕ-ευρώ; Ωραία, ίσως διαφωνούμε στις προτεραιότητες που έχει το καθετί στην εκάστοτε συγκυρία. Αλλά, αν δεν μπορούμε να τα βρούμε εκεί, τότε για ποια ενότητα της αριστεράς μιλάμε; Μήπως, τελικά, προσπαθούμε απλά να «χωρέσουμε» με το ζόρι κάπου ένα νέο κόμμα, για να είναι «δικό μας»; Στην αριστερά υπάρχει ήδη το σταλινικό/ρωσόφιλο κομμάτι που εκφράζεται από το ΚΚΕ, το σοσιαλδημοκρατικό/φιλοευρωπαϊκό που εκφράζεται από ΣΥΝ και ΔΗ.ΑΡΙ. και ο αντισυστημικός/αντικαπιταλιστικός πόλος που εκφράζεται ήδη από την ανταρσύα. Η οποία ανταρσύα έγινε γνωστή σε όλη την Ελλάδα με τα αποτελέσματα που πήρε και έχει πλέον άλλη δυναμική. Σύντομα δε, από όσο ξέρω, προχωρούν σε δημοκρατική συγκρότηση με αιρετό και ανακλητό συντονιστικό – ναι, αυτό ουσιαστικά που προσπαθούσαμε να κάνουμε στον σύριζα και δεν το δεχόταν κανείς. Μήπως τελικά πρέπει, ανιδιοτελώς και με ειλικρίνεια, να στηρίξουμε μια προσπάθεια που υπάρχει ήδη και έχει αρχίσει σιγά σιγά να αποδίδει καρπούς, για να βοηθήσουμε να έχει συνέχεια και ακόμα μεγαλύτερη απήχηση στο μέλλον, αντί να σκεφτόμαστε πώς θα φτιάξουμε νέο κόμμα, πώς θα συμβάλλουμε δηλαδή στην περαιτέρω διάσπαση της αριστεράς; Είναι τόσο τραγικές οι πολιτικές διαφορές που χρειαζόμαστε κάτι νέο; Ή μιλάμε απλώς για ένα κόμμα που θα πλαισιώσει τον Αλαβάνο και τις ιδέες του, στην ουσία ό,τι έγινε και με την Ελεύθερη Αττική δηλαδή (με τα γνωστά πλέον αποτελέσματα); Αυτή είναι η αντισυστημική αριστερά που ονειρευόμαστε;

    Τα παραπάνω με κάθε ειλικρίνεια και καλή πρόθεση, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανέναν. Και, όπως είπα, με κάθε επιφύλαξη – γράφω απλώς κάποιους προβληματισμούς μου, ούτε προπαγάνδα υπέρ της ανταρσύα θέλω να κάνω, άλλωστε (προς το παρόν) παραμένω στο χώρο του σύριζα/μετώπου αλλά έχω προβληματιστεί πολύ για το αύριο και για το ποιες κινήσεις θα ωφελήσουν την αριστερά συνολικά. Θα ήθελα πολύ να ακούσω αντίλογο, κυρίως άλλωστε γι’αυτό τα γράφω όλα αυτά.

  16. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …μερικες συντομες παρατηρησεις:
    -οποια αναλυση των εκλογικων αποτελεσματων πρεπει να γινει κυριως σε επιπεδο αριθμων και οχι ποσοστων…εχω τη γενικη εντυπωση οτι οι υποψηφιοτητες που προερχονταν απο τον ΣΥΡΙΖΑ Του παρελθοντος ( ΔΑ-ΣΥΝ-ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛ.ΑΝ.)πηραν λιγοτερες ψηφους -αλλα επειδη η μειωση ηταν μικροτερη αποτι του ΠΑΣΟΚ, τα ποσοστα εμφανιζονται ιδια ή ελαφρα ενισχυμενα σε λιγες περιοχες….
    …παρολα αυτα τα ποσοστα αυτα μπορουν να λειτουργησουν ως ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΣΩΝ ΔΟΜΩΝ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΣΕ ΔΑ-ΣΥΝ…( ΑΥΤΟ ΙΣΧΥΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ-που δεν ειναι «ρωσόφιλο» μετα το 90-91)…

    • Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

      Δεν εννοούσα φιλικό προς τη σύγχρονη ρωσία, εννοούσα ότι υπερασπίζεται ακόμα το τότε σοβιετικό καθεστώς ως σοσιαλιστικό…

    • Ο/Η Προβοκάτορας λέει:

      γιαννης ιωαννου :…εχω τη γενικη εντυπωση οτι οι υποψηφιοτητες που προερχονταν απο τον ΣΥΡΙΖΑ Του παρελθοντος ( ΔΑ-ΣΥΝ-ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛ.ΑΝ.)πηραν λιγοτερες ψηφους -αλλα επειδη η μειωση ηταν μικροτερη αποτι του ΠΑΣΟΚ, τα ποσοστα εμφανιζονται ιδια ή ελαφρα ενισχυμενα σε λιγες περιοχες…

      Αν και δεν ιχύει κάτι τέτοιο (σε ψήφους ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει 130 χιλ ψήφους στις βουλευετικές του 2009 ενώ τώρα οι 3 υποψήφιοι έχουν πάρει πάνω από 170 χιλ), το συγκεκριμένο άθροισμα δεν έχει κανένα νόημα πολιτικά.

  17. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …το ΜΕΤΩΠΟ εχει το διλημμα : ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΥΓΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΓΙ ΑΥΤΟ ΑΝΑΤΡΣΥΑ ,με τον ΑΛΑΒΑΝΟ να αποδεχεται να κριθει απο τη βαση του χωρου απο «μηδενικη βαση»-δηλ. εντασσομενος καταρχην ως απλο μελος σε ενα φορεα με στοιχειωδη δημοκρατικη συγκροτηση…
    …για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ , ΙΣΩς ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ…παροτι παραμενω «μενσεβικος» , παροτι υπαρχει η πικρη εμπειρια της αποτυχιας της «ακρας αριστερας» να αποκτησει ευρυτερα ερεισματα σε δυο ιστορικες περιοδους σχετικα προνομικες(74-80) και (88-91), μια νεα αποπειρα θα εχει ενδιαφερον και για μας τους «ρεφορμιστες»…

  18. Ο/Η Θα φτειάξουμε φωλιές στον ουρανό. λέει:

    To αποτέλεσμα του μετώπου θέλει περίσκεψη. Οσον αφορά τον Γιάννη τον Κυριακάκη εχει δίκιο οσον αφορά τα διλήματα. Νομίζω οτι είναι η ώρα μιας δημοκρατικής συγκρότησης. Δεν μπορώ να εγγυηθώ οτι θα το κάνει το μέτωπο. Ομως σήμερα μόνο μια καταστροφική-επαναδημιουργία μπορεί να ανασυγκροτήσει την αριστερά. Δεν μπορώ να δώ την συνέχεια του ΣΥΡΙΖΑ της Βαλτετσίου, παρά μόνο ως μία εκλογική-πιθανόν- συνεργασία και τίποτα άλλο. Το εγχείρημα ως ζωντανός στόχος μιας δημιουργικής αριστεράς, έκλεισε τον κύκλο του.
    Δεν θέλω να θίξω πολλά σημεία-γιατί δεν έχω καλά επεξεργαστεί την επόμενη μέρα- παρά μόνο ένα: Ο Α. Αλαβάνος παραμένει ενα σπουδαίο και ζωντανό κεφάλαιο για την αριστερά.
    Η ικανότητά του να βλέπει μπροστά και και να στριμώχνει τον αντίπαλο είναι πρωτοφανής για -οχι μόνο για αριστερό- πολιτικό. Δεν είναι μόνο το 16, το Νονέ στον Καραμανλή,η δημοσκοπική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ, το ρίσκο του βουλευτή του Ηρακλείου, η υπεράσπιση του Δεκέμβρη, η ικανότητά του να κρατάει τον ΣΥΝ ενωμένο κ.λ.π. Σίγουρα καθυστέρησε αλλού ΠΧ: δεν συγκρότησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α. Συνδιάσκεψη ,δεν επέμεινε στην γοργή-δημοκρατική συγκρότηση του μετώπου-αν και σε αυτό την κύρια ευθύνη την φέρνουν οι συνιστώσες- και σίγουρα έκανε και λάθη.
    Τα λάθη ομως του Αλαβάνου σχετίζονται κυρίως με την συμπεριφορά του στο εσωκομματκό γήπεδο των μηχανισμών, παρά με την πολιτική του τακτική απέναντι στην κοινωνία. Αλλά για να μην αναφέρομαι μόνο στην χρυσή εποχή του 2005-2009, ο Αλαβάνος είδε πρώτος την Ελλάδα ως οικονομικά αδύναμο κρίκο, στην συνδιάσκεψη του Δεκεμβρίου μίλησε για εργατικό Δεκέμβρη-λόγια που χρησιμοποίησαν στελέχη του ΣΥΝ, πρόσφατα, ενώ τότε λοιδωρούσαν-,έβαλε τον πολιτικό στόχο του Δημοψηφίσματος, τον οποίο υοθέτησαν οι άλλοι με καθυστέρηση 6 μηνών. Οταν ο Τσίπρας γελοιοποιούσε την αριστερά στην Βουλή με το η Ελλάδα δεν χρεοκοπεί-κατά το στην Ελλάδα δεν θα γίνει δικτακτορία, της αυγής του 1967- ο Αλαβάνος δήλωνε στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, οτι η χώρα έχει χρεοκοπήσει και γύριζε σε εκδηλώσεις μαζί με τον Σ. Μαρκέτο που πρώτος έβαλε το ζήτημα της στάσης πληρωμών κ.λ.π
    Ολη η σημερινή πολιτική γραμμή του συμερινού ΣΥΝ, είναι «κουρεμένες» οι πολιτικές θέσεις του Αλαβάνου. Ετσι ακόμη και εκτός κόμματος στην πραγματικότητα κατευθύνει και διασώζει το «κόμμα».
    Πέρα,ομως απο πολλά το μέτωπο, τον πρώτο αντίπαλο που βρήκε στην προεκλογική εκστρατεία του, ηταν το αρνητικό φορτίο που εχουν μεταφέρει οι μηχανισμοί σε ένα ευρύ κοινωνικό σώμα. Στην λασπολογία και στην σαπουνόνερα, ο Αλαβάνος κράτησε μια ιδιαίτερα αξιοπρεπή στάση, δεν απάντησε. Αυτή του την αξιοπρέπεια την πλήρωσε στις εκλογές γιατί δεν εξήγησε, δεν είπε δημόσια το τι συνέβη, για να μην δώσει συνέχεια, ετσι έμεινε αυτός ο δαρμένος και ο κατασυκοφαντημένος. Η προσωπική επίθεση εναντίον του συνεχίστηκε με άθλια αρθρα τύπου Μπαλτά, αλλά ακόμη και την κυριακή των εκλογών, η εποχή «φιλοξενούσε» τον κ. Δραγασάκη που έκανε πως δεν καταλαβαίνει-οπως συνηθίζει τελευταιά σε πολλά ζητήματα- πως η φράση του Αλαβάνου «ο εχθρός υπάρχει και εντός των τειχών», δεν αναφέρεται στις διακριτές απόψεις, αλλά στην κομματική γραφειοκρατία και στην αυτοτελή πολιτική της. Μπράβο και στον κ.Δραγασάκη, κομματικό μπράβο και σε αυτόν που στην εφημερίδα εποχή, το τόνισε με μεγέθυνση.(πιό πολιτικά φέρθηκε ο Ριζοσπάστης, στην κριτική του στον Αλαβάνο).
    Ο Αλαβάνος είναι λοιπόν ενας καλός καπετάνιος για το πειρατικό καράβι που έχουμε ακόμη στα σχέδια . (Αυτή είναι και η απάντηση που έδωσα χθές το βράδυ και σε κάποιον που με ρώτησε αν θα τα παρατήσει).
    «Θα φτειαξουμε φωλιές στον ουρανό»(αν το αποτέλεσμα δεν ήταν καλό, είχε πει ο καπετάνιος). «Και θα τους βοβαρδίσουμε όλους» απο το φεγγάρι, προσθέτω εγώ.

  19. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …ΠΑΝΟ Δ. …απλως ο χαρακτηρισμος «ρωσοφιλο» που θυμισε μερικους χαρακτηρισμους της δεκαετιας του 70 ( «κομμα-πρακτορειο του ρωσικου σοσιαλιμπεριαλισμου»,ΕΚΚΕ κλπ)…

    …και να υπενθυμισω οτι για να εχουμε μια ακριβεστερη εικονα για την κατασταση της αριστερας , οφειλουμε να συνεκτιμησουμε στοιχεια που δεν ειναι διαθεσιμα οπως ποσα ενεργα μελη εχουν οι αριστερες οργανωσεις , ποια κοινωνικα κινηματα στηριζουν , τι δυνατοτητες εχουν να ανοιξουν μετωπα και να τα κρατησουν ανοιχτα κλπ…

    …αυτο το λεω , γιατι πολλοι απο μας «καταφερνουμε» να ψηφιζουν «αριστερα» γονεις , συγγενεις και φιλοι-ες,κλπ …σε μια συναισθηματικη βαση…η εκλογικη επιρροη δηλ. δεν ταυτιζεται με τη πραγματικη ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ…ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΟΤΑΝ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΥΡΙΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ /ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ ΨΗΦΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΑ..

  20. Ο/Η Γέρος. λέει:

    Υπογράφω συνολικά το παραπάνω (θα φτειάξουμε φωλιές στον ουρανό), οπως και σωστές είναι οι διαπιστώσεις του Δαμέλου.
    Ομως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αρνήθηκε συνεργασία με το μέτωπο αν δεν υπάρχει η θέση έξω απο το ευρώ. Παρό ολο που είμαι υποστηρικτής των πολιτικών θέσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είμαι σε θέση να διαπιστώσω οτι πολιτικά και επιστημονικά η θέση τους δεν είναι επερξεργαμένη, και δεν μπορούν να κάνουν πολιτική με την δυσμενή θέση της Ελλάδας στην ζώνη του ευρώ (π.χ. οπως κάνει το μέτωπο: Δεν κυβερνάει την Ελλάδα η Μέρκελ κ.α). Μην έχοντας λοπόν τεκμηριώσει σε μεγάλο βαθμο-και χωνέψει- κ’αποιες θέσεις, πρέπει να βάζεις κάποιο νερό στο κρασί σου.
    Εν ολίγοις θέλω να πώ πως αν αποφασίσουμε να πάμε με την Ανταρσυα αφήνουμε το μισό μέτωπο έξω. Παρόολα τα καλά που εχει η Ανταρσυα, στενεύσει επικίνδυνα τις θέσεις της -επαναλαμβάνω, χωρίς να τις τεκμηριώνει ορθά- και δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει ποτέ ως μέτωπο. Η ζωή βέβαια θα δείξει…

  21. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    ….Ο «ΠΡΟΒΟΚΑΤΩΡ» εχει δικιο για την ΑΤΤΙΚΗ , πρεπει να τσεκαρω την «εντυπωση» μου, η οποια παντως αφορα το συνολο της ΕΛΛΑΔΑΣ …και προφανως η αθροιση εχει περιορισμενη πολιτικη σημασια αν θεωρουμε οτι εχουμε να κανουμε με ριζικα αποκλινουσες πολιτικες στρατηγικες ( και κυριως πολιτικες πρακτικες-κατι που δεν ειναι δεδομενο για ολους μας)…

  22. Ο/Η ME λέει:

    «O Aλαβάνος έχει αποδείξει την ικανότητα του : 1) να προσεγγίζει από τα αριστερά μεγάλα κοινωνικά ακροατήρια, 2) να συγκινεί τις γνήσιες αντιδεξιές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, 3) να ακούγεται από το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, τη νεολαία και 4) να αποτελεί μια σημαντική συγκολλητική ουσία για την Αριστερά.» Γαλάνης
    Με αυτές τις κουταμάρες η ηγεσία της ΚΟΕ παραμύθιασε τα μέλη της και τα μέλη του Μετώπου ότι θα γίνει το θαύμα. Το χειρότερο είναι ότι τα πίστευε.

    Μπορεί κανείς να κατηγορήσει την ηγεσία του ΣΥΝ για ότι θέλει. Όμως το Μέτωπο είναι πολύ πιο μακρυά από την πραγματικότητα. Για την ακρίβεια το Μέτωπο δεν μπορεί να έχει καμία συνέχεια. Έχει κανείς την εντύπωση ότι μετά από αυτά η ΔΕΑ θα συνεχίσει να συμμετέχει? Έκανε μια οπορτουνιστική συμμαχία που δεν της βγήκε.

  23. Ο/Η farax λέει:

    ΠΩΣ ΑΝΑΒΟΜΕ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ (μια αγροτική θεωρία)
    Πολύ συχνά οι γεωργοί δεν προλαβαίνουν να τελειώσουν τα κλαδέματα των δέντρων τους,
    και τους προφθαίνει το καλοκαίρι.
    Ετσι το χωράφι απομένει γεμάτο με με μεγάλους σωρούς από κλαδιά
    που περιμένουν αναγκαστικά τα πρωτοβρόχια του Φθινοπώρου.
    Οταν έρθει αυτή η εποχή, ο άπειρος η ο βιαστικός αγρότης, βλέπει αυτούς τους σωρούς από τα ξερά κλαδιά και θεωρεί το κάψιμο τους, μια πολύ απλή και εύκολη ιστορία.
    Αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι.
    Αν επιχειρήσει να τα κάψει βάζοντας απευθείας φωτιά σε κάποιο σωρό, η φωτιά θα ανάψει μεν εύκολα και εντυπωσιακά στην αρχή, αλλά πολύ γρήγορα θα σβήσει αφήνοντας ένα κενό, μια τρύπα στη μέση του σωρού.
    Ο έμπειρος αγρότης θα λειτουργήσει διαφορετικά. Διαλέγοντας λεπτά και ξερά κλαδιά θα δημιουργήσει μια εστία ακριβώς δίπλα στο σωρό, μια σίγουρη και ελεγχόμενη φωτιά, που εύκολα θα μπορέσει να τη τροφοδοτάει και να τη συντηρήσει μέχρι το τέλος.
    Η χώρα μετά το Δεκέμβρη του 2008 και την εξαθλίωση του μνημονίου είναι ένα χωράφι γεμάτο ξερά κλαδιά. Αλλά τη φωτιά πρέπει να την ανάψομε με κάποια τέχνη.
    Επειδή δεν είναι πολύ μακριά οι μέρες που ο Αλέκος Αλαβάνος μπορούσε “ να προσεγγίζει από τα αριστερά μεγάλα κοινωνικά ακροατήρια”, που μπορούσε “να ακούγεται από το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, τη νεολαία και να αποτελεί μια σημαντική συγκολλητική ουσία για την Αριστερά.” , νομίζω πως έχομε ακόμη κάποιες καλές πιθανότητες.

  24. Ο/Η redpunk67 λέει:

    Η αριστερά πληρώνει τον τρόπο δράσης της και συγκροτησής της, όλο το προηγούμενο διάστημα, κάτι που την κατατάσσει αυτόματα στο μπλοκ των συστημικών δυνάμεων. Η αριστερά ενδιαφέρεται περισσότερο για την πολιτική της επιβίωση, παρά για το δυνάμωμα του κινήματος και την απελευθέρωση των καταπιεσμένων. Αυτό είναι φανερό, από τον τρόπο που δρα, αφού θεωρεί ότι διαμέσου αυτής (κερδίζοντας μερικές έδρες παραπάνω στα σωματεία, στις σχολές, στους δήμους, στη βουλή) θα έχουν οι καταπιεσμένοι ένα πιο φωτεινό μέλλον.
    Ουδέν αναληθέστερο τούτου, όμως.
    Μια ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αριστερά αυτό που την ενδιαφέρει είναι να πείσει τους ανθρώπους ότι ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ μπορούν να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους και να ανατρέψουν τον καπιταλισμό.
    Μια αριστερά που ενδιαφέρεται για την επανάσταση δουλεύει για την πραγματοποίησή της και όχι για να κερδίσει την εργολαβία της μέσω ανάθεσης που θα της δώσουν οι καταπιεσμένοι.
    Στην προσπάθειά της για την πολιτική επιβίωση, η αριστερά χρησιμοποιεί όλα τα πολιτικάντικα τερτίπια, με αποτέλεσμα να συμπεριλαμβάνεται και αυτή στο κλαμπ των «όλοι ίδιοι είναι».
    Υπάρχει δρόμος. Και για την αριστερά και για τους αριστερούς και για όλες τις δυνάμεις που θέλουν να λέγονται αντικαπιταλιστικές, ανατρεπτικές, αντισυστημικές ή δεν ξέρω τι άλλο.
    Είναι ο δρόμος της εμπιστοσύνης στις δυνάμεις της κοινωνίας, στην αυτοοργάνωση και αυτενέργεια των ανθρώπων. Είναι η δράση για την κοινωνική αυτοδιεύθυνση, για την αλληλέγγυα οικονομία και την αυτοδιαχείριση.
    Είναι ο δρόμος της αντιιεραρχικής, αντιγραφειοκρατικής συγκρότησης, με σκοπό, όχι «το δυνάμωμα του κόμματος», αλλά την παραγωγή πολιτικής και ιδεών που ΘΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΔΡΟΜΟΥΣ στους ΙΔΙΟΥΣ τους καταπιεσμένους για την χειραφέτησή τους.
    Από δω και μπρος έτσι πρέπει να ιδωθούν τα πράγματα. Οποιαδήποτε προσπάθεια αναγέννησης της αριστεράς από τα πάνω είναι καταδικασμένη να αποτύχει και να στείλει την αριστερά μια για πάντα στη γωνία. Και το κακό είναι ότι δεν θα στείλει μόνο την οργανωμένη αριστερά στη γωνία (who cares?), αλλά θα στείλει στη γωνία την αριστερά με την ευρύτερη κοινωνική έννοια του όρου. Και αυτό με καίει.

  25. Ο/Η greogr λέει:

    H KOE έχτιζε ένα πολιτικό σχέδιο εδώ και 7 χρόνια (από το 2003) και το γκρέμισε σε μία νύχτα από το μικρομεγαλισμό της.
    Ας ελπίσουμε οι καλοί φίλοι και σύντροφοι της ΚΟΕ να δουν τώρα λίγο αυτοκριτικά τις ταρζανιές του τελευταίου χρόνου, που κάνουν την γραφειοκρατία του ΣΥΝ να μοιάζει όαση λογικής.
    Γιατί ο βασιλιάς της ΚΟΕ, αλλά και ο βασιλιάς στον οποίο επένδυσε, είναι πια γυμνοί σε κοινή θέα. Πριν ήταν μόνο στα μεταξύ μας.

  26. […] ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΛΑΒΑΝΟΥ και ΣΧΟΛΙΑ Από Dosepasa […]

  27. Ο/Η Bαγγελιώ λέει:

    Φίλε greogr μπορείς να μας πεις τις πολιτικές διαφωνίες σου με την ΚΟΕ και τον Αλαβάνο ; Πώς εξηγείς ότι ο ΣΥΝ και ο Τσίπρας τελευταίος και καταιδρωμένος υιοθετεί μια μιά τις ιδέες και σκέψεις του Αλαβάνου, όταν μπαγιατέψουν και αφού τις αφυδατώσει.
    Ποιός μίλησε πρώτος για το ρόλο της νεολαίας, πολύ πριν το Δεκέμβρη, (άλλο αν ατυχής συνέπεια αυτής της εκτίμησης ήταν η πολύ κακή επιλογή του προσώπου του Τσίπρα)
    Ποιός έθεσε πρώτος το θέμα της δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης ΓΑΠ ?
    Ποιός μίλησε πρώτος για δημοψήφισμα για το ΣΣ όταν ο ΣΥΝ φλυαρούσε για αριστερό ευρωπαίσμό ; Αναγκάστηκε ή όχι ο Τσίπρας να υιοθετήσει την πρόταση για δημοψήφισμα πολύ μετά την πρώτη ομοβροντία μέτρων ;
    Ακόμα κι αυτή την περίφημη συνάντηση με ότι υγιές υπάρχει στο σοσιαλιστικό χώρο, ο Αλαβάνος την εξήγειλλε μετά τις εκλογές του 2009 μιλώντας για τα κουρελιασμένα συνθήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, λαίκής κυριαρχίας και κοινωνικής απελευθέρωσης. Τότε κατηγορήθηκε από την Κουμουνδούρου και τους παρατρεχάμενους ως λαίκιστής και εθνικοπατριώτης. Τώρα η Κουμουνδούρου πήγε στις αυτοδιοικητικές εκλογές με σημαία τη συνάντηση με το σοσιαλιστικό χώρο. Δυστυχώς όμως εννοούσε με όποιον πασόκο εύρισκε πρόθυμο χωρίς πολιτικές αρχές και δεσμεύσεις αρκεί να υπέβαλε δήλωση κατά του μνημονίου. Κατήντησε να στοιχίζεται πίσω από το αρχιλαμόγιο του εργατικού δικαίου και medio-θρεμμένο Α.Μητρόπουλο και παρολίγον να υποστηρίξει το ψηφοδέλτιο μεσιτών-κατασκευαστών του Οικονόμου στον Ωρωπό (ευτυχώς η βάση του ΣΥΝ τους απέτρεψε).
    Αυτά είναι ή δεν είναι ταρζανιές ;
    Ο γυμνός λοιπόν από κάθε πολιτική βασιλιάς ας αναζητηθεί στην Κουμουνδούρου και πέριξ.
    Ο Αλέκος Αλαβάνος παρά τους τόννους λάσπης που έχει φάει από άπαν το πολιτικό σύστημα, ανεξάρτητα από το αν είναι εντός ή εκτός βουλής, μέντια, κομματικών οφιτσίων κλπ συνεχίζει να εμπνέει, να συγκινεί να συσπειρώνει, να παίρνει πολιτικές πρωτοβουλίες, να ρισκάρει.
    Ενα τέτοιο ρίσκο, μια κίνηση πολιτικής τόλμης και αξιοπρέπειας ήταν και η συμμετοχή του Μετώπου στις εκλογές. Αυτή καθεαυτή η δημιουργία του ψηφοδελτίου ΕΛΕΎΘΕΡΗ ΑΤΤΙΚΗ, όπως και του ψηφοδελτίου του Αυτοδιοικητικού Κινήματος Στερεάς είναι επιτυχία γιατί αποδεικνύει ότι οι αριστεροί -ες βήμα το βήμα αυτονομούνται από τους μηχανισμούς της Κουμουνδούρου και του Περισσού.

  28. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Να κάνω και μια επισήμανση πέρα από τα ενδοαριστερά ζητήματα; Αξίζει να σταθούμε λίγο στο αποτέλεσμα Δημαρά, που τον είχαν όλες οι δημοσκοπήσεις τελευταία πρώτο (και στον πρώτο και στον δεύτερο γύρο, ουσιαστικά τον είχαν χρίσει ήδη περιφερειάρχη). Μήπως αποδεικνύεται τελικά ότι ήταν ένα στημένο παιχνιδάκι των ΜΜΕ για να μη φύγουν ψήφοι προς τα αριστερά, υποδεικνύοντας τον Δημαρά ως αδιαμφισβήτητο εκφραστή της καταδίκης της κυβερνητικής πολιτικής;

  29. Ο/Η Ευρύτερος λέει:

    Σύντροφοι γειά σας. Θεωρώ ιδιαίτερα θετικό στοιχείο που υπήρχε διαφοροποίηση από τα Αριστερά του ΣΥΝ. Ωστόσο το βήμα έμεινε μετέωρο σε πολλά σημεία. Επρεπε να εκφραστούν κυρίως οι πολιτικές διαφωνίες και να αποφευχθεί η αντιπαράθεση σε επίπεδο προσώπων. Ο προσωποκεντρικός και διαχειριστικός χαρακτήρας της προεκλογικής εκστρατείας δεν ήταν αυτό που περίμενε ακόμα και ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και το σλογκαν «για να βρουνε δουλειά οι νέοι θα παμε και φυλακή» δεν εντασσόταν σε μια προσπάθεια ενίσχυσης των αγώνων των εργαζομένων και της νεολαίας στους δρόμους αλλά εντασσόταν στις ενέργειες που θα έκανε ως Περιφερειάρχης Αττικής (βλ. συνέντευξη στο Δρόμο). Ολόκληρη η προεκλογική εκστρατεία αναλώθηκε στο τι θα κάνει στην απίθανη περίπτωση που θα εκλεγεί και δεν είχε ένα εξίσου πειστικό σχέδιο αντιπολίτευσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μόνη συνιστώσα του Μετ. Α.Α που μιλούσε συνεχώς για την ανάγκη ενίσχυσης των εργατικών αγώνων και όχι μόνο για την διακυβέρνηση της περιφέρειας ήταν η ΔΕΑ. Ακόμα η ρήξη με την ηγεσία ήταν μόνο σε μια περιφέρεια. Στην Αττική ψηφίζει το 1/3 των ψηφοφόρων, δεν είναι όλη η Ελλάδα. Στις υπόλοιπες υπήρχε συνεργασία (εκτός Στερεάς και μερικών διαφοροποιήσεων με άλλες επιλογές π.χ Πετράκος). Αυτό νόθευσε το μήνυμα ρήξης που χρειαζόταν. Η προεκλογική γραμμή της Ελεύθερης Αττικής ήταν μαχητική αλλά δεν έδινε κατεύθυνση ρήξης ούτε με την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ. Ακόμα και η γραμμή θα γίνω Τσάβες και Μοράλες στην Περιφέρεια προϋποθέτει κάποιες διεργασίες από τα κάτω. Πως θα γίνουν ανατροπές στο κυρίαρχο σκηνικό χωρίς μαζικούς αγώνες; Ακόμα και οι συνεχείς εκκλήσεις προς τη νεολαία να εξεγερθεί γενικά και αορίστως κατά του συστήματος χωρίς όμως να βαζει σαν πρώτη προτεραιότητα την οργάνωση και την ενίσχυση του φοιτητικού, σπουδαστικού κινήματος ή της δημιουργίας συνδικάτου νέων εργαζομένων και ανέργων έμοιαζε κενή περιεχομένου. Ακόμα και στο ζήτημα της ΟΝΕ και της Παύσης πληρωμών ήταν πιο πίσω από τη γραμμή του Αριστερού Ρεύματος του Παν. Λαφαζάνη, όταν η ΚΟΕ είχε κάνει καμπάνια για έξοδο από την ΟΝΕ πριν ένα χρόνο. Η Σοφία Σακοράφα όταν της ζητήσαν να τεθεί επικεφαλής αντιμνημονιακού ψηφοδελτίου είπε πολύ σωστά ότι η ενότητα γεννιέται πρώτα στους κοινωνικούς αγώνες. Από την παρέμβαση της Αριστεράς στην ενίσχυση των ρευμάτων αμφισβήτησης και η δυνατότητα της να εμπνεύσει την ελπίδα ότι το μνημόνιο και η πολιτική του μπορούν να ανατραπούν δεν μπορεί να ξεκινούν από το μαζικό κίνημα. Τα αμφιθέατρα, τα κινήματα ανέργων, τη συνάντηση με τη νεολαία της νεάς εργατικής βάρδιας.

    • Ο/Η κακό συναπάντημα λέει:

      Ξεκινάω από το τέλος: Η ενότητα γεννιέται στους κοινωνικούς αγώνες. Αυτό από αφηρημένη έκκληση και ευχή για να γίνει πράξη απαιτεί συγκεκριμένες πολιτικές πρακτικές. Ενότητα δεν είναι να κατεβαίνουμε σε κοινές πορείες – γιατί και αυτό έχει γίνει πραγματικά δύσκολο – ούτε μια στα τόσα να συμμετέχουμε σε κάποιες εκδηλώσεις. Ενότητα σημαίνει πρώτα απ’ όλα κοινή συλλογική δράση και συμμετοχή. Σημαίνει συνύπαρξη σε κοινά συλλογικά αμεσοδημοκρατικά σχήματα στους μαζικούς χώρους, στα σωματεία, στις γειτονιές στα πανεπιστήμια. Αν δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε σε αυτό το επίπεδο, τότε είναι υποκρισία να μιλάμε για «κοινή δράση». Εμπόδια προς αυτή την κατεύθυνση εμφανίζονται κυρίως από τον χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λιγότερο από δυνάμεις του ΜΕΤΩΠΟΥ, γιατί κυριαρχεί σε αρκετές πολιτικές δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς η αντίληψη για συνδικαλιστικές παρατάξεις αντίστοιχη με αυτή του ΚΚΕ, που τις θέλει κυρίως ως ιμάντες μεταβίβασης της πολιτικής γραμμής που διαμορφώνουν κάποια πολιτικά επιτελεία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτεί συνδικαλιστικά σχήματα με βάση το πολιτικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και αυτό έκανε και στις περιφερειακές εκλογές. Τουλάχιστον το ΚΚΕ πλέον δεν το κρύβει και το λέει ανοιχτά ότι τα μετωπικά του μορφώματα είναι κομματικές του οργανώσεις. Το έδειξε με το ψηφοδέλτιο της «λαϊκής συσπείρωσης» που σε κάθε εκλογικό περίπτερο είχε τοποθετήσει και στις 4 γωνίες του μια σημαία του ΚΚΕ για να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις.

  30. Ο/Η Κ Παυλάτος λέει:

    ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ & ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

    Η γενική πολιτική εκτίμηση από τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές της 7ης Νοέμβρη 2010 είναι πολυδιάστατη.

    Στην Περιφέρεια Αττικής οι συνδυασμοί Δημαρά – Μητρόπουλου συγκέντρωσαν περίπου 280.000 ψήφους (αναγωγή με ποσοστό ενσωμάτωσης 45,48%) ενώ το ΚΚΕ – «Λαϊκή Συσπείρωση» φαίνεται να συγκεντρώνει περίπου 200.000 ψήφους, όσες δηλαδή και στις βουλευτικές εκλογές του 2009. Οι συνδυασμοί Χάγιου – Αλαβάνου έχουν περίπου 60.000 ψήφους, όσο και ο συνδυασμός Διάκου (Οικολόγοι).

    Στις βουλευτικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έλαβαν 480.854 και 453.883 ψήφους αντίστοιχα. Στις Δημοτικές λαμβάνουν περίπου 320.000 και 270.000, επομένως έχουμε πραγματική κατάρρευση, ενώ ο ΛΑΟΣ διατηρεί τις δυνάμεις του, χονδρικά. Στον Δήμο Αθηναίων η Χρυσή Αυγή φαίνεται να λαμβάνει περίπου 10.000 ψήφους σε σύγκριση με 28.000 του ΚΚΕ, και 20.000 των συνδυασμών Πορτάλιου – Κωνσταντίνου. Ο συνδυασμός Αμυρά λαμβάνει 16.000 ψήφους.

    Στο Δήμο Αθηναίων η αποχή ήταν κοντά στο 60% ενώ στην Περιφέρεια κοντά στο 55%. Σε άλλες Περιφέρειες η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη (πχ 66,3% στη Θεσσαλία, 68% στην Κρήτη) ενώ πανελλαδικά η συμμετοχή ήταν κοντά στο 60%. Το 2009 ήταν 52%. Επομένως, δεν είναι σωστό ότι αυξήθηκε δραματικά η αποχή, ίσα – ίσα μειώθηκε αλλά παραμένει σε υψηλά επίπεδα.

    Τα μηνύματα, τουλάχιστον σε ότι αφορά την Περιφέρεια Αττικής είναι ότι συνδυασμοί εκτός των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων με κεντρο – αριστερό και αντιμνημονιακό προσανατολισμό κατόρθωσαν να διεισδύσουν βαθιά και να πείσουν πως αποτελούν μια τακτική απάντηση στην τρέχουσα πολιτική, χωρίς ασφαλώς αυτό να σημαίνει ότι η ψήφος που τους δόθηκε συνδέεται με την εμπιστοσύνη στην εναλλακτική λύση που προβάλλουν.

    Η εμπιστοσύνη προς το ΚΚΕ δεν αυξήθηκε, απλώς παρέμεινε στα ίδια επίπεδα, δείχνοντας ότι οι πολίτες δεν υιοθετούν το πρόγραμμα ή τη ρητορική του ή και τα δυο (όπως, τουλάχιστον, τα φαντάζονται). Εν μέσω μιας άγριας επίθεσης αυτό το αποτέλεσμα είναι πολύ σημαντικό. Οι συνδυασμοί Δημαρά – Μητρόπουλου συγκεντρώνουν περισσότερες ψήφους από το ΚΚΕ. Οι συνδυασμοί Χάγιου – Αλαβάνου συγκεντρώνουν περίπου το 1/5 των δυνάμεων του Δημαρά – Μητρόπουλου, ενώ οι συνδυασμοί Ε. Πορτάλιου – Π. Κωνσταντίνου στην Αθήνα είναι κοντά στα επίπεδα του ΚΚΕ – Σοφιανού. Επομένως, υπάρχει μια σημαντική παρουσία των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων στην Αθήνα και την Αττική.

    Η εκτίμησή μας είναι ότι αν είχαν δημιουργηθεί κεντρο – αριστεροί αντιμνημονιακοί συνδυασμοί σε πανελλαδικό επίπεδο, η κατάσταση θα ήταν διαφορετική. Ακόμη και με τα δεδομένα αυτά, σε πολλές περιπτώσεις (πχ Θεσσαλία, Στερεά, Δ. Μακεδονία και Κρήτη) οι συνδυασμοί της οικολογίας και της εκτός – ΚΚΕ αριστεράς προσεγγίζουν το ½ των δυνάμεων του ΚΚΕ ενώ σε άλλες περιπτώσεις (πχ Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, Ήπειρος, Ν. Αιγαίο) οι δυνάμεις είναι συγκρίσιμες ή μεγαλύτερες (Κεντρική Μακεδονία, Πελοπόννησος ).

    Η άνοδος των δυνάμεων της ‘οικολογίας’ στη βάση ενός αντι-μνημονιακού προγράμματος είναι σαφής αλλά δεν ξεπερνά το βεληνεκές δυνάμεων όπως του συνδυασμού Ψαριανού ενώ είναι στα 2/3 περίπου των δυνάμεων των συνδυασμών Χάγιου – Αλαβάνου, ενώ είναι περίπου το 1/3 σε σχέση με τις δυνάμεις του ΚΚΕ. Παρότι οι δυνάμεις της οικολογίας δεν είναι συντριπτικές, δεν μπορούν ν’ αγνοηθούν αριθμητικά, αλλά στη βάση του προγράμματός τους είναι μικροαστικής και μεσοαστικής έμπνευσης.

    Η ‘επαναστατική αριστερά’ έχει ένα θετικό αποτέλεσμα από τις εκλογές αυτές που όπως προβλέψαμε θα είχαν μια αντι – μνημονιακή κατεύθυνση. Φυσικά οι μετακινήσεις των μαζών αποδεικνύονται αργές, πράγμα που ήταν αναμενόμενο με δεδομένη τη μονολιθική στάση του ΚΚΕ και την πολυδιάσπαση της υπόλοιπης αριστεράς. Αλλά συνολικά το αποτέλεσμα για την ‘επαναστατική αριστερά’ με ή χωρίς τις δυνάμεις της ‘οικολογίας’ είναι θετικό.

    Τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ υπέστησαν μια συντριπτική ήττα. Με την έννοια αυτή τόσο η κυβέρνηση που διαχειρίζεται το μνημόνιο όσο και η λαϊκιστική και ψευδεπίγραφη αντιπολίτευση της ΝΔ στον τομέα αυτό δεν έχουν τη λαϊκή υποστήριξη. Η κεντρο – αριστερά στην Αττική (Δημαράς – Μητρόπουλος) σημείωσε μια αξιοσημείωτη άνοδο. Μόνο οι δυνάμεις του Δημαρά υπερτερούν εκείνες του ΚΚΕ και αντικειμενικά ανοίγουν τον δρόμο για μια νέα κεντρο – αριστερή δύναμη στο πολιτικό σκηνικό, συγκρίσιμη με τη δύναμη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τουλάχιστον σ’ ότι αφορά την Αττική. Αλλά συγκρίσιμη δύναμη μ’ εκείνη του Δημαρά έχουν συνολικά οι συνδυασμοί Χάγιου – Αλαβάνου – Μητρόπουλου – Διάκου. Είναι επομένως ανοιχτό το ερώτημα αν θα κυριαρχήσει ένα κάποιο νέο ‘κοινωνικό’, αντι – μνημονιακό ΠΑΣΟΚ (σε συνεργασία με δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ) ή αν η εκτός – ΚΚΕ αριστερά μαζί με τις οικολογικές δυνάμεις κατορθώσουν ν’ αναπτύξουν ένα κοινό και πειστικό πρόγραμμα δράσης.

    Το Μνημόνιο προφανώς δημιούργησε πολιτικά κενά στην ελληνική πραγματικότητα δεδομένης της μονολιθικότητας του ΚΚΕ, της πολυδιάσπασης της αριστεράς και της αυτόνομης καθόδου των οικολογικών δυνάμεων. Αυτά τα κενά, με βάση τ’ αποτελέσματα της Αττικής, θα τείνουν να καλυφθούν από μια νέα κεντρο – αριστερά με επίκεντρο τον Δημαρά. Αυτό το νόημα πρέπει να δοθεί, κατά τη γνώμη μας, στη δήλωσή του ότι παραιτείται από βουλευτής. Ότι αυτή η τάση θα μπορούσε να συμπαρασύρει και τον Μητρόπουλο ή μέρος της ‘Δημοκρατικής Αριστεράς’ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι μάλλον δεδομένο.

    Όπως είπαμε, η ‘επαναστατική αριστερά’ έχει ένα θετικό αποτέλεσμα από τις εκλογές αυτές πράγμα που δικαιώνει τους αγώνες και την προσπάθειά της παρά την πολυδιάσπαση της αριστεράς γενικά. Αυτό δικαιώνει επίσης και τις πολιτικές δυνάμεις που τάχτηκαν κατά της αποχής ή του λευκού – άκυρου και της υπερψήφισης των συνδυασμών της ‘επαναστατικής αριστεράς’ ή απλώς της αριστεράς σε ad hoc βάση. Στην Αττική η επαναστατική αριστερά (αν την ορίσουμε σαν άθροισμα των δυνάμεων Χάγιου – Αλαβάνου) είναι κοντά στο 1/3 των δυνάμεων του ΚΚΕ ή στα 2/3 των δυνάμεων του ΛΑΟΣ (η σύγκριση είναι, φυσικά, αποκλειστικά αριθμητική).

    Το αν η κυβέρνηση, παρά τη συντριβή των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ αποφάσισε να μην κάνει εθνικές εκλογές, αυτό είναι αποκλειστικά υπόθεση της κυβέρνησης, και δεν αντανακλά καμιά ‘βαρομετρική’ πραγματικότητα όπως προκύπτει από τις ίδιες τις εκλογές. Για την εργατική τάξη, τ’ αποτελέσματα είναι θετικά: Η αντι-μνημονιακή ψήφος στην Αττική είναι περίπου 50% (και σ’ αυτή δεν προσμετρούμε ασφαλώς τη ΝΔ ή το ΛΑΟΣ). Αυτά τα δεδομένα, αντικειμενικά, όπως δείξαμε, αλλάζουν το πολιτικό σκηνικό, κατ’ αρχήν στην Αττική αλλά από κει σ’ ολόκληρη τη χώρα.

    Η τάση θα είναι, αντικειμενικά, η δημιουργία ενός κεντρο – αριστερού μπλοκ με βάση τη διαμόρφωση ενός προγράμματος από τις δυνάμεις περί τον Δημαρά και τους συμπαθούντες του στο ΠΑΣΟΚ. Η οππορτουνιστική επιλογή Μητρόπουλου μπορεί να λειτουργήσει οππορτουνιστικά και πάλι, αλλά αυτή τη φορά από τον ίδιο. Αντικειμενικά, η εκλογική επίδοση του Δημαρά ανοίγει την προοπτική για τη διαμόρφωση ενός κεντρο – αριστερού πόλου έξω από το ΠΑΣΟΚ. Η κακή εκλογική επίδοση της ΝΔ, ανοίγει επίσης προοπτικές για το κεντρο – δεξιό κόμμα Μπακογιάννη. Με βάση τ’ αριθμητικά δεδομένα της στιγμής και οι δυο προοπτικές φαίνονται ευοίωνες. Αυτές οι προοπτικές δεν είναι, φυσικά, παρά αναδιατάξεις στα πλαίσια του συσχετισμού δυνάμεων των αστικών κομμάτων.

    Από την ταξική σκοπιά, η μεγαλοαστική τάξη επιθυμεί να εφαρμοσθεί το Μνημόνιο μέχρι κεραίας και να ληφθούν ακόμη σκληρότερα μέτρα ώστε να γίνει εφικτή η αναδιάταξη της αγοράς εργασίας προς όφελος του κεφαλαίου και της συσσώρευσης. Αλλά η μεσοαστική τάξη δεν έχει καμιά τέτοια επιθυμία, και πολύ περισσότερο τα μικροαστικά στρώματα (η μικρή και μεσαία ιδιοκτησία) που πλήττονται από την ύφεση που προκαλούν και θα προκαλέσουν τα μέτρα του Μνημονίου. Η αναδιάταξη του κεντρο – αριστερού και κεντρο – δεξιού πόλου στο άμεσο μέλλον θ’ αποτελέσει μια πολιτική αντανάκλαση αυτών των οικονομικών δεδομένων. Η αγροτιά είναι, επίσης, αρνητική στα μέτρα του Μνημονίου, όπως έγινε φανερό, χονδρικά, από τις εκτιμήσεις σχετικά με τις Περιφέρεις που κάναμε παραπάνω.

    Το σημαντικό στοιχείο αυτού του εκλογικού ‘βαρόμετρου’, όπως έλεγε ο Ένγκελς είναι ότι η εργατική τάξη και τα μικρομεσαία αστικά στρώματα βρίσκονται συντεταγμένα εναντίον των πολιτικών του Μνημονίου, για πρώτη φορά μετά το 1981. Ορισμένοι ονομάζουν αυτό το φαινόμενο με τον όρο ‘νέα μεταπολίτευση’ αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την ευκαιρία να ριζοσπαστικοποιηθούν ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

    Δεν μπορεί κανείς να ελπίζει ότι αυτή η ριζοσπαστικοποίηση θα λάβει τη μορφή της αποφασιστικής ενίσχυσης της επαναστατικής αριστεράς, αν κι’ αυτό το δεδομένο υπάρχει μέσα σε όρια, λίγο – πολύ καθορισμένα απ’ τα εκλογικά αποτελέσματα. Σημασία έχουν οι ταξικές μεταβολές που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία και επικεντρώνονται στη μείωση της απόστασης ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα μικρά ή μεσαία στρώματα της αστικής τάξης. Η κατάρρευση της ελληνικής βιοτεχνίας και του εμπορίου είναι μέρος της υλικής βάσης πάνω στην οποία θ’ αναπτυχθεί η σύμφυση των στρωμάτων αυτών με τους στόχους μιας πολιτικής αποδέσμευσης από το Μνημόνιο, τον άμεσο στόχο της εργατικής τάξης. Αλλά η σύμφυση ως προς τους στόχους είναι περισσότερο πιθανό, όπως είπαμε, να πάρει τη μορφή μιας νέας κεντρο – αριστεράς και όχι την πολιτική ‘ηγεμονία’ της εργατικής τάξης, που εξάλλου δεν έχει μια σαφώς διακεκριμένη πρωτοπορία σήμερα. Απ’ το εκλογικό ‘βαρόμετρο’ είναι σαφές ότι αυτή η πρωτοπορία σήμερα δεν είναι το ΚΚΕ (που διατηρεί δυνάμεις χωρίς θεαματικές αυξομειώσεις, ή για να είμαστε ακριβείς χωρίς αυξομειώσεις).

    Φυσικά, όσα λέμε είναι εκτιμήσεις. Μπορεί να μην προκύψει καν μια νέα κεντρο – αριστερά οργανωμένη γύρω από τον Δημαρά, και τμήματα του ΠΑΣΟΚ ή της «Δημοκρατικής Αριστεράς». Η τελευταία, για παράδειγμα, είναι μια υπολογίσιμη δύναμη εφόσον έχει το 16% περίπου της δύναμης του συνδυασμού Σγουρού ή το 27% του συνδυασμού Παφίλη. Σε όρους της δύναμης του συνδυασμού Δημαρά αντιπροσωπεύει περίπου το ¼. Αλλά να υπολογίζει κανείς ότι ο Δημαράς, με δύναμη 66% απέναντι στον Σγουρό, δεν θα κάνει τίποτε, είναι μια παράλογη υπόθεση.

    Με βάση, λοιπόν, την υπόθεση της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού είναι που πρέπει να σκεφτούμε από δω και στο εξής. Ο συνδυασμός Χάγιου – Αλαβάνου έχει μια αριθμητική δύναμη κοντά στα 2/7 του Δημαρά και το 1/3 του Παφίλη. Επομένως, η επαναστατική αριστερά δεν είναι μια αμελητέα ποσότητα, κι’ αυτό μπορεί να έχει καθοριστική επίδραση στη διαμόρφωση της νέας κεντρο – αριστεράς. Όχι με την έννοια των άμεσων συγκλίσεων αλλά των προγραμματικών εξαγγελιών και στόχων αυτής της νέας κεντρο – αριστεράς. Αυτή η κεντρο – αριστερά πρέπει ν’ αναπτύξει έναν καταρχήν αντι – μνημονιακό λόγο, στηριγμένο στον λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ της πρώτης πενταετίας, σε συνδυασμό με διάφορες γενικά «αριστερές» προτάσεις στα λόγια. Φυσικά, το μέλλον αυτής της νέας κεντρο – αριστεράς είναι προδιαγεγραμμένο ως μέλλον συνεργασιών με την αστική τάξη. Ο ίδιος ο Δημαράς συνομίλησε με όλους εκτός από την κ. Παπαρήγα. Δεν τον άκουσαν κι’ έπραξαν κακό της κεφαλής τους. Στη συνέχεια, είναι υποχρεωμένοι να τον ακούσουν.

    Στη μάλλον στέρεα βάση της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού όπως την περιγράψαμε εδώ, η Αριστερά του άμεσου μέλλοντος εκτείνεται σαφώς πέραν και εκτός του ΚΚΕ: ΤΟ ΚΚΕ δεν πέτυχε καμιά διεύρυνση. Η αγανάκτηση του λαού, στην Αττική, διοχετεύτηκε στη συντριβή του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, στην εκ του μηδενός άνοδο των δυνάμεων της ‘κεντρο – αριστεράς’ τύπου Δημαρά, την άνοδο των δυνάμεων της «Δημοκρατικής Αριστεράς» και της επαναστατικής Αριστεράς, τη σταθερότητα του ΛΑΟΣ, την επικίνδυνη άνοδο της ‘Χρυσής Αυγής’ στον Δήμο Αθηναίων (μαζί με την ακόμα πιο αποφασιστική άνοδο των δυνάμεων της επαναστατικής Αριστεράς).

    Σημαίνει αυτό ότι πρέπει να αγνοήσουμε το ΚΚΕ; Ασφαλώς όχι. Αλλά η πορεία που έχει χαράξει η σταλινική γραφειοκρατία είναι εντελώς αντίθετη από τα ενδιαφέροντα του λαού –αυτό είναι το μήνυμα των εκλογών για το ΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι διάφορες δυνάμεις της αριστεράς ενισχύονται. Αλλά είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτό δεν γίνεται στη βάση του προγράμματος και της εμπιστοσύνης του λαού, πράγμα που θ’ αποτελούσε μια απόλυτη βάση, αλλά σε σχετική βάση –δηλαδή ως προς τη θεωρούμενη αντι – μνημονιακή πολιτική και τη χάραξη μιας νέας στρατηγικής για τη χώρα. Σε μεγάλο βαθμό η αγανάκτηση του λαού εκφράστηκε στον συνδυασμό Δημαρά, και σε μικρότερο βαθμό στον συνδυασμό Μητρόπουλου.

    Αυτό δεν πρέπει να το ξεχάσουμε ούτε για μια στιγμή. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η αντικαπιταλιστική αριστερά της ανατροπής, η επαναστατική αριστερά, οφείλει να κάνει συστηματική δουλειά στους τόπους δουλειάς και τις γειτονιές στη βάση ενός προγράμματος το οποίο να συνδέει αυτή την άμορφη αγανάκτηση που βρήκε έκφραση στη ‘νέα κεντρο – αριστερά’ με άμεσες μεταβατικές διεκδικήσεις και ένα πρόγραμμα που να συνδέει το σήμερα όπως εκφράστηκε στις εκλογές με ένα μεταβατικό πρόγραμμα ποιοτικά ανώτερων διεκδικήσεων.

    Δεν έχει νόημα στη σημερινή κατάσταση να θέσει κανείς απευθείας ένα μεταβατικό πρόγραμμα per se. Αυτό που έχει νόημα, είναι να χτίσει τις γέφυρες προς ένα τέτοιο μεταβατικό πρόγραμμα, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά το πρόγραμμα μιας κυβέρνησης των εργαζομένων.

    Στην πορεία θα είναι αναπόφευκτο διάφορες δυνάμεις να συμπαραταχθούν με την ‘νέα κεντροαριστερά’. Αυτό μας φαίνεται καταρχήν σαν άσκοπο χάσιμο χρόνου και ενέργειας και θα έχει έννοια μόνο από τη σκοπιά της αύξησης της συνειδητότητας της εργατικής τάξης και των συμμάχων της σ’ αυτή την ιστορική φάση. Ο ίδιος σκοπός μπορεί να επιτευχθεί στα πλαίσια άλλων πολιτικών δυνάμεων και άλλων πολιτικών συμμαχιών.

    Τελειώνοντας, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οποιαδήποτε ανάλυση των αριθμητικών αποτελεσμάτων έξω από το πλαίσιο των πολιτικών συμμαχιών είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Για παράδειγμα, αυτό που μπορεί να κάνει ο Δημαράς (δηλ. να πανηγυρίσει) η εκτός – ΚΚΕ αριστερά και ειδικά η επαναστατική αριστερά δεν μπορεί να το κάνει. Μόνο στα πλαίσια συναινέσεων και συμμαχιών πρέπει να κατανοήσει η επαναστατική αριστερά τα μελλοντικά της καθήκοντα. Συναινέσεων και συμμαχιών μέσα στα δικά της πλαίσια. Απ’ τις εκλογές αυτές η αντικαπιταλιστική αριστερά βγήκε ενισχυμένη, αλλά αυτό δεν είναι αποτέλεσμα της πραγματικής της εμβέλειας αλλά της δυνητικής της εμβέλειας, και σ’ αυτήν πρέπει να επενδύσει.

    Όπως διαπιστώθηκε υπάρχει σήμερα μια σύγκλιση των αντικειμενικών, άμεσων καθηκόντων της εργατικής τάξης με μικρομεσαία στρώματα της αστικής τάξης. Αυτή η δυνατότητα συμμαχιών δεν πρέπει ν’ αγνοηθεί και να βγει κάθε σέχτα με το δικό της ‘επαναστατικό’ πρόγραμμα. Το πραγματικό ζητούμενο είναι ένα μεταβατικό πρόγραμμα διεκδικήσεων για μια κυβέρνηση που θ’ ανατρέψει το Μνημόνιο και θα προχωρήσει σε συγκεκριμένα μέτρα αποκατάστασης του παραγωγικού ιστού, σε συνδυασμό με τον κοινωνικό έλεγχο και τη συμμετοχή της κοινωνίας στον σχεδιασμό της οικονομίας.

    Πάνω απ’ όλα θα πρέπει να αποφευχθεί η ολοκληρωτική υποδούλωση στο ΔΝΤ, δηλαδή η συνολική καταστροφή και ‘αργεντινοποίηση’ της ελληνικής οικονομίας. Πάνω στον στόχο αυτό η αριστερά πρέπει να επιδιώκει ευρύτερες συμμαχίες και συναινέσεις χωρίς να χάνει ποτέ από τα μάτια της τον στόχο μιας κυβέρνησης των εργαζομένων που θα φέρει σε πέρας την υλοποίηση των αιτημάτων των μικρών και μεσαίων αστικών στρωμάτων. Αυτά τα αιτήματα, η αριστερά πρέπει να τα αντιμετωπίσει με σοβαρότητα και προσοχή, γιατί θα κρίνουν τον χαρακτήρα της επερχόμενης περιόδου.

    http://www.theorystudies.blogspot.com

  31. Ο/Η σπύρος λέει:

    πολυλογια και αντιφασεις. Απο τη μια κατηγορεις τους οικολογους ως μικρο-μεσοαστους και απο την αλλη τους συναθροιζεις με την αριστερα. Επισης μετρας το ποσοστο του δημαρά σαν αντιμνημονιακο ενω ο ιδιος το αρνηθηκε ουσιαστικα.

  32. Ο/Η marlowe λέει:

    Σύντροφοι βοηθείστε με να αποφασίσω τι να κάνω στο δεύτερο γύρο στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Μέχρι την Κυριακή ήμουν βέβαιος για αποχή, λευκό ή άκυρο. Έπειτα είδα τη φάτσα του Ψωμιάδη στην τηλεόραση και σκέφτηκα ρε παλιομπιπ θα σε μαυρίσω και θα ψηφίσω τον μαλθακό Μπόλαρη. Μετά είδα τον ΓΑΠ και τους τηλεαστέρες να μιλούν για επιβράβευση ΠΑΣΟΚ, συνεχίζουμε κλπ, μου ήρθε να σπάσω την τηλεόραση και την πλήρωσε ο Μπόλαρης. Τι θα κάνατε στη θέση μου;

  33. Ο/Η σπύρος λέει:

    εγω στη θεση σου δε θα εμπαινα στο διλημμα ΠΑΣΟΚ ΝΔ. Ας βγει οποιος ναναι.

  34. Ο/Η giol λέει:

    Στην Αθήνα αναγκαστικά Καμίνη, λόγω χρυσής αυγής.

    • Ο/Η Καλλικράτεια λέει:

      Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ ΜΕΣΩ ΚΑΜΙΝΗ. ΤΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ, ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΠΛΑΤΙΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΛΕΨΕΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ: ΠΛΑΤΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ Ε.Ε ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΕ ΑΥΤΕΣ (βλ.ΑΠΟΦ. ΔΟΥΒΛΙΝΟΥ), ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΣΟΚ – ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΡΟΛΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΡΟ.ΠΟ,ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΕΠΙ ΜΕΡΟΥΣ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ, ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ – ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΠΟΥ ΣΤΟ ΑΜΕΣΩΣ ΕΠΟΜΕΝΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ.
      Η ΑΠΟΨΗ ΟΤΙ ΨΗΦΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΙΝΗ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΤΑΠΑΤΗ.

  35. Ο/Η Vagelio Sot λέει:

    Εγώ θα ψήφιζα τον μαλθακό Μπόλαρη (δεν ξέρω περισσότερες λεπτομέρειες) και στην Αθήνα τον Καμίνη με πλήρη συναίσθηση της επικοινωνιακής εκμετάλλευσης της ψήφου μου από τον κατάπτυστο ΓΑΠ.
    Πρέπει να φράξουμε το δρόμο στο φασισμό. Σκέφτομαι ότι π.χ. στην Αθήνα ο Καμίνης προφανώς δεν θα είναι ένας δήμαρχος ανυπάκουος στο μνημόνιο όπως θα ήταν η Ελένη μας, αλλά εν πάσει περιπτώσει δεν θα απαγορεύει φεστιβάλ μεταναστών, δεν θα κάνει πογκρόμ. Βάζω την ασφάλεια της ζωής των μεταναστών πάνω από το πολιτικό μου σχέδιο και την ιδεολογική μου τοποθέτηση. Κακώς η Ανοικτή Πόλη έβγαλε ανακοίνωση για ψήφο κατά συνείδηση. Θα μπορούσε να στηρίξει Καμίνη θέτοντας μια πολύ συγκεκριμένη δέσμη άμεσων μέτρων για την ανακούφιση των μεταναστών, αλλάζοντας την ατζέντα από το δίλημμα φασίστας ή Πασοκ.
    ΥΓ Στο Δήμο μου (Κηφισιά) που στο Β γύρο κοντράρονται τα πελατολόγια ενός βιτρινάτου δεξιού κι ενός κλασσικού Βλαχοδήμαρχου, θα ψηφίσω εκδρομή και χαλάρωση.

  36. Ο/Η σπύρος λέει:

    και στην Αθήνα το ίδιο είναι όπως στην Κηφισιά, ένας βιτρινάτος πασόκος και ένα δεξιός βλαχοδήμαρχος.

  37. Ο/Η θεοδώρου Σωτήρης λέει:

    Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ
    στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω.
    Και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό
    κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω.
    Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
    μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
    Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
    είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω.

    Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό
    σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.
    Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
    σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
    Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
    θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
    Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
    σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

    Μου λεν αν φύγω πιο ψηλά θα ζαλιστώ
    καλύτερα στη λάσπη εδώ μαζί τους να κυλιέμαι.
    Και πως αν θέλω περισσότερα να δω,
    σ’ ένα καθρέφτη μοναχός μου να κοιτιέμαι.
    Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ
    μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω.
    Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό
    είμαι μικρός πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω.

    Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό
    σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.
    Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
    σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ
    Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,
    θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
    Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ,
    σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.

  38. Ο/Η redpunk67 λέει:

    Οι εκλογές τελείωσαν. Ας ασχοληθούμε με κάτι χρησιμότερο…
    http://antisomata.wordpress.com/2010/11/09/εκλογές-στην-αναμπουμπούλα-ο-λύκος-χα/

  39. Ο/Η bhoy λέει:

    ΥΓ Πραγματικά τελειώς απογοητευτική η εικόνα του υποτιθέμενου “αντισυστημικού” ψηφοδελτίου στην Στερεά Ελλάδα με “καπέλο” από Κουβέλη και Τρεμόπουλο. Ισως αυτό εξηγεί γιατί τελικά το ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού πήγε καλύτερα….

    Μήπως να μας το κάνεις πενηνταράκια το όντως προβοκατόρικο σχόλιό σου για την σ.Σπανούδη; Εξάλλου δε νομίζω πως οι σ. της ΠΑΣΑ θα της έδιναν έτσι απλά και χαλαρά στήριξη…
    Πάντως ο αντιπεριφερειάρχης της Βοιωτίας είναι πολύ γνωστό αυτοδιοικητικό στέλεχος του ΣΥΝ (ακόμη),για παράδειγμα.

    αναμένω…

    Υ.Γ. αν και θα σύστηνα να υπάρχει μεγαλύτερος έλεγχος στο ποια άτομα συμμετεχουν είτε ως επικεφαλή,είτε ως απλοί σύμβουλοι.

    υ.γ.

    • Ο/Η κακό συναπάντημα λέει:

      Απογοητευτικός και σχηματικός ει΄ναι ο τρόπους που σκέφτεσαι! Μακάρι όπως συγκροτήθηκε το ψηφοδέλτιο του αυτοδιοικητικού κινήματος της Στερεάς να είχαν συγκροτηθεί και άλλα αριστερά ψηφοδέλτια. Αν το θεωρείς «καπέλο» του Κουβέλη, φαντάζομαι ότι τα ψηφοδέλτια της ανταρσίας θα τα θεωρείς «καπελοδούρες» του ΣΕΚ και του ΝΑΡ, αφού κατάφεραν να βάλουν και δικούς τους ανθρώπους ως αρχηγούς στα δύο πιο κρίσημα ψηφοδέλια, σε αντίθεση με τον δυστυχή Κουβέλη που δεν μπόρεσε βάλει παρόμοιες καπελαδούρες…

      • Ο/Η bhoy λέει:

        Αυτά να τα χρεώσεις στον σχολιαστή ονόματι ως «προβοκάτορα» όνομα και πράμα!!!

        Ακόμη να μας απαντήσει τί και πώς εννοεί για την Στερεά Ελλάδα ο κυριούλης…

  40. Ο/Η M.T. λέει:

    Ρε παιδιά διαβάζω διάφορα εδώ για την καταδίκη μνημονίου και τα ρέστα και δεν μπορώ να βγάλω άκρη.
    Εντάξει, το ένα είναι η αποχή και πως την ερμηνεύει κανείς. Αλλά από τα ποσοστά των κομμάτων δεν βγαίνει.
    Έχουμε:
    Αυτά που είπαμε τρία κυβερνητικά ψηφοδέλτια. Σγουρός, Δημαράς, Μητρόπουλος.
    24,06+15,96+6.23 = 46,25% καθαρά μόνο για την Κυβέρνηση.
    Έχουμε άλλα τέσσερα ψηφοδέλτια που στην ουσία είναι και αυτά υπέρ του μνημονίου ή δεν το πολεμάνε.
    ΝΔ, ΛΑΟΣ, Οικολόγοι, ΔΗΑΡΙ
    20.43+6.57+4.04+3.81 = 34,85%
    Σύνολο οι δυνάμεις υπέρ και περίπου υπέρ του μνημονίου = 81.1%!!!!!

    Μένουν κατά του μνημονίου ΚΚΕ, Μέτωπο, ΑΝΤΑΡΣΥΑ
    14,43+2.29+2.16 = 18,88%

    Εσείς που την είδατε την καταδίκη στο μνημόνιο? Μετά από όσα έγιναν παίρνει μόλις 18,88%, όταν μόνη της η κυβέρνηση με τα διάφορα στημένα ψηφοδέλτια και το επίσημο παίρνει 46,25%.

    Εγώ νομίζω ότι όσοι πήγαν να ψηφίσουν είπαν συντριπτικά ναι στο Μνημόνιο.

  41. Ο/Η Ευρύτερος λέει:

    M.T το ψηφοδέλτιο Μητρόπουλου δεν μπορείς να το βάζεις σε καμία περίπτωση στα καθαρά κυβερνητικά όταν ο τίτλος του ήταν «οχι στο μνημόνιο» και βασικά το στήριζε ο ΣΥΝ όποιες διαφωνίες και αν έχει ο καθένας με τη συγκεκριμένη οργάνωση ανήκει στην Αριστερά έστω και στην ρεφορμιστική. Ο Δημαράς είναι ΠΑΣΟΚ αλλά ο περισσότερος κοσμος που τον ψήφισε ήθελε να δείξει την αντίθεση του στην κυβερνητική πολιτική, οπότε δεν μπορείς να τον κατατάξεις στη φιλομνημονιακή ψήφο.

    @Κακό συναπάντημα δεν ξέρω τις διαδικασίες συγκρότησης του αυτοδιοικητικού κινήματος έχω ακούσει από τους ίδιους τα καλύτερα λόγια για κινηματικές, αμεσοδημοκρατικές και από τα κάτω διαδικασίες αλλά δεν συμμετείχα σε αυτές για να έχω προσωπική άποψη. Αλλά δεν έχω λόγο να τους αμφισβητήσω. Μεγαλύτερη σημασία από τους ανθρώπους που μπαίνουν επικεφαλής έχει η πολιτική γραμμή. Αν η γραμμή που μπαίνει είναι πιο κοντά στους Οικολόγους Πράσινους ή στην Δημοκρατική Αριστερά αυτό είναι μεγαλύτερο καπέλο. Εσένα δηλαδή σε καλύπτει το πολιτικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης κίνησης;

    • Ο/Η κακό συναπάντημα λέει:

      @ευτύτερο:
      Γράφεις: Μεγαλύτερη σημασία από τους ανθρώπους που μπαίνουν επικεφαλής έχει η πολιτική γραμμή. Αν η γραμμή που μπαίνει είναι πιο κοντά στους Οικολόγους Πράσινους ή στην Δημοκρατική Αριστερά αυτό είναι μεγαλύτερο καπέλο..

      1. Νομίζω ότι υπερτιμάς την «πολιτική γραμμή», και την αυτονομείς σε σχέση με τους ανθρώπους και τις διαδικασίες. Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν είναι το μέτρο που κρίνει την ορθότητα της γραμμής της Αριστεράς. Η γραμμή κρίνεται κυρίως αν μπορεί να οικοδομήσει κίνημα και αν ανατρέπει συσχετισμούς. Αν σε αυτές τις εκλογές υπήρχε και μια τρίτη κάλπη και είχαμε δημοψήφισμα για να βγούμε από την Ε.Ε. και την ΟΝΕ, το αποτέλεσμα θα ήταν σαφώς αρνητικό. Εξάλλου είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι όσοι κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα περιορίζονται να τονίσουν τον «αντιμνημονιακό» του χαρακτήρα και δεν λένε τίποτα τίποτα παραπέρα.

      2. Η πολιτική γραμμή για τους αριστερούς που αγωνίζονται για να ανατρέψουν αυτή την κοινωνία, δεν παράγεται σε κάποια κλειστά γραφεία από κάποιους τεχνικούς της πολιτικής. Είναι μια συλλογική διαδικασία στην οποία σημαντικό ρόλο έχει η αξιοποίηση και η συμπύκνωση της συλλογικής δράσης και εμπειρίας. Με αυτή την έννοια οι συλλογικές και οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες είναι σημαντικές ως προϋποθέσεις για την παραγωγή της πολιτικής γραμμής. Εξάλλου η «γραμμή» δεν είναι ένα πράγμα που είναι σταθερό αλλά δοκιμάζεται στην πράξη, μεταβάλλεται και εμπλουτίζεται διαρκώς. Αν δεν υπάρχουν αυτές οι «διαδικασίες» τις οποίες τις βάζεις σε δεύτερη μοίρα – αν κατάλαβα καλά – δεν μπορούν να διορθωθούν να λάθη και να εμπλουτιστεί η πολιτική γραμμή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΚΚΕ, που αφού μετά από 20 χρόνια κατάλαβε πως υπήρξε κάποιο πρόβλημα με τον υπαρκτό σοσιαλισμό, εκτίμησε ότι ο υπαρκτός ακολούθησε λάθος πορεία γιατί ηττήθηκε ο Σταλινισμός!…

      3. Αν κάποιες επιλογές κάποιου παρόμοιου σχήματος είναι ποιο κοντά στις θέσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,τότε θα χρησιμοποιούσες την έκφραση «το μεγαλύτερο καπέλο»;

      4. Στα άλλα συμφωνούμε.

  42. Ο/Η karampas λέει:

    Συντροφοι και φιλοι ο κακλαμανης ειναι ο 666 ο αντιχρηστος ο νταρθ βέιντερ η αυτοκρατορια του κακου ο σατανας.Ο καμινης θα ειναι σιγουρα καλυτερος απο τον κακλαμανη.Εδω εκοψε ο άλλος τα δεντρακια απο την κυπρου και πατησιων και δωστου ματ και ξυλο και δακρυγονα στους κατοικους νκαι στους αγωνιστες.Θα επιτρεψουμε εμεις με την αποχη και το ακυρο να παρει τη δημαρχια?ΚΑΜ ΙΝΗ ΔΑΓΚΩΤΟ
    Ο Σγουρος δε θα βγει εάν ολοι μας παμε να ψηφησουμε Κικιλια.Εάν βγει ο σγουρος με την αποχη και το ακυρο της αριστερας τοτε ο τζεφρυ θα παρει το μηνυμα ότι ενω μας μαμαει χωρις σαλιο εμεις το φχαριστιωμαστε και γουσταρουμε φουτσα και παμε και απεχουμε και ριχνουμε ακυρο και εκλεγεταο ο σγουρος και ο τζεφρυ
    ΣΤΟ ΔΙΛΗΜΑ ΠΑΣΟΚ ‘η ΔΕΞΙΑ το ριχνουμε δεξιά εκτος του κακλαμανη του 666

  43. Ο/Η karampas λέει:

    ο κικίλιας ειναι ενα τρελο αγορι.Θα παιζει το μπασκετ του θα ριχνει τα τριποντα του θα γιατρευει τιποτα αρωστους και δε θα ενοχλησει τους κατοικους της περιφερειας και ταυτοχρονα θα παρει το μηνυμα ο τζεφρυ ο τσατσος της ντοιτσεμπαγκ και της γκολντμαν σακσ ,οτι του παμε κιοντρα και δεν παμε πασο.Και απο δευτερα ολοι στις απεργιες και τις πορειες
    Kostas Karam
    Παρασκευή στις 10: Ραντεβού στην Ομόνοια! – atenistas
    http://www.atenistas.gr
    Παρασκευή βράδυ στο κέντρο της πόλης. Αθηναίοι που δεν φοβούνται το σκοτάδι και τις προκαταλήψεις φέρνουν φως, μουσικές και χαμόγελα στην μεγάλη πλατεία. Έλα κι εσύ, όπως είσαι: με το ποτό σου, το ποδήλατό σου, και τους φίλους σου. Αν δεν φέρεις, θα βρεις εκεί (όλα εκτός από το ποδήλατο).
    about an hour ago · LikeUnlike · Comment · Share

  44. Ο/Η geros λέει:

    Είναι μεγάλο λάθος η ψήφος στον Κικίλια για να τιμωρηθεί ο ΓΑΠ-Τσολάκογλου. Αυτό σημαίνει την παράδοση της ηγεμονίας του αντιμνημονιακού μπλογκ στη Ν.Δ. Είναι καλύτερα να βγεί ο Σγουρός με πραγματικό 10% (1 στους 10 ψήφοφόρους) λόγω αποχής-λευκού-άκυρου, γιατί αυτό μεταφράζεται σε μια συνείδητοποίηση οτι ο Σαμαράς δεν είναι λύση, και ο κόσμος αναζητάει μία όυσιαστική αντιμνημονιακή απάντηση.
    Ακυρο-Λευκό-Αποχή στις περιφερειακές εκλογές.

  45. Ο/Η greogr λέει:

    @ Ευρύτερε
    Σωστή η ανάλυση σου για τα ψηφοδέλτια. Αλλά πριν τις εκλογές κάποιοι έλεγαν ότι Σγουρός-Δημαράς-Μητρόπουλος είναι τα τρία κυβερνητικά ψηφοδέλτια. Όποιοι έκαναν αυτή τη βαθυστόχαστη ανάλυση, τώρα πρέπει να παραδεχτούν ότι ο κόσμος είπε Ναι στο μνημόνιο.

  46. Ο/Η Σοφοκλής λέει:

    Σεβόμενος τις απόψεις όλων ήθελα να συγχαρώ τον Κ.Παυλάτο για την θεωρητική του συμβολή σε κάτι καλύτερο και ποιοτικότερο.
    Να προσθέσω μόνο (μόνο για να τονιστεί περισσότερο και όχι για κάτι άλλο) ότι η ευρύτερη Αριστερά από τα όρια τοτυ κομματικού ΠΑΣΟΚ μέχρι τα όρια του ΚΚΕ πρέπει να συμβάλλει να δημιουργηθεί ένας ΟΛΙΚΟΣ ΝΕΟΣ ΠΟΛΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΟΣ ώστε να αντιπαλέψει τις αστικές δυτικόφερτες υπόδουλες δυνάμεις της χώρας. Ολοι να συμβάλλουμε σ’ αυτό ο καθένας ανάλογα με την ιδεολογική του πρωτοπορία. Ετσι θα εξυπηρετήσουμε καλύτερα τον ιδεολογικό μας στόχο και θα αποτρέψουμε τον συνεχή κατακερματισμό πάνω στον οποίο πολλοί τρώνε τον ιδρώτα και τον κόπο των εργαζομένων.

  47. Ο/Η Γ.Π. λέει:

    ΜΑΥΡΟ σε ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ – ΛΑΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

    Η αποχή από της επαναληπτικές εκλογές στην Αθήνα ισοδυναμεί με επανεκλογή του Κακλαμάνη.

    Η θρησκευτική εταιρία ΚΚΕ το ξέρει καλά το εκλογικό κόλπο.
    Καθαρή δήθεν γραμμή γιά αποχή-λευκό-άκυρο, και κατά τόπους τα κομματικά μέλη με κατευθυνόμενη ψήφο κατά περίπτωση.

    Απέχοντας το ΚΚΕ στην Αθήνα, η επανεκλογή Κακλαμάνη «κλειδώνει».

    Οι ηγεσίες της δικής μας αριστεράς, του πάλε ποτέ ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ, του ΣΥΝ, του Μετώπου Αληλλεγγύης και Ανατροπής, όπως και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κατώτερες των περιστάσεων, τα έκαναν στον πρώτο γύρο μούσκεμα, Παρ’ όλη την θεαματική άνοδο κάποιων και τη θεαματική πτώση κάποιων άλλων,και παρ’ όλη την τεράστια πραγματικά κινητοποίηση του κοινωνικού ριζοσπαστικού και αντικαπιταλιστικού δυναμικού.

    Σήμερα, ψάχνονται ανάμεσα σε θριαμβολογίες, καταστροφολογίες και ψήφους κατά συνείδηση για να υπεκφύγουν τις πολιτικές ευθύνες της κάλπης και να συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι της λογοδοσίας, όχι απέναντι στην κοινωνική τους βάση, τους εργαζόμενους και την αριστερά, αλλά απέναντι στούς προπαγανδιστικούς εκβιασμούς που θέτουν κάθε φορά οι «αριστεροί» και «δεξιοί» εισαγγελείς της αριστεροσύνης μας.

    Οι ναζι εγκληματίες της χρυσής αυγής το ξέρουν καλά το βάσανο της ιδεολογικής ακαμψίας της επαναστατικής αριστεράς (που προτιμάει να έχει νεκρούς ήρωες απ’ το να ρίχνει αμφιλεγόμενες ψήφους), ακόμα κι άν αυτή η αριστερά συμμετέχει για τα καλά στο εκλογικό παιχνίδι, και άρχισαν ήδη να το γλεντάνε.

    Δεν πέρασε μιά μέρα απο την είσοδο του φιρερ εγκληματία μιχαλολιάκου στο Δημοτικό συμβούλιο του Δήμου της Αθήνας και η συμμορία των χρυσαυγητών ανοιχτά πια ξεκίνησε επιθέσεις και εμπρησμούς σε χώρους μεταναστών και αντιεξουσιαστών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

    Η παρατεταμένη ελληνική νύχτα των κρυστάλλων ξεκίνησε, και όποιος δεν θέλει να το δεί και δέν τους κόψει τη φόρα τώρα, αφήνει την κοινωνία, τους μετανάστες και τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και του Α/Α χώρου ανυπεράσπιστους στο όνομα μιας ,καταστροφικής στις συνέπειές της, δήθεν καθαρότητας.

    Αυτό λοιπόν που δεν τολμούν να πουν οι ηγεσίες της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, υποκύπτοντας στους εκβιασμούς των αριστερών καθεστωτικών ιεροεξεταστών και σεχταριστών κάθε απόχρωσης, ας τους βγάλουμε από τη δύσκολη θέση και ας το πούμε εμείς. Τα μέλη της κοινωνικής αριστεράς, οι σιωπηλοί των οργανώσεων, τα πόδια των πορειών, οι ψήφοι των εκλογών.

    Λοιπόν, συντρόφοι.

    Την 2η Κυριακή, στην κάλπη της Αθήνας, η γραμμή μας πρέπει νομίζω να είναι μία.

    Κόβουμε το δρόμο στη θεσμική νομιμοποίηση της χρυσής αυγής και στο μέντορά της, φασίστα, Κακλαμάνη.

    Αποτρέπουμε τη νομιμοποίηση των παρακρατικών εγκληματιών μέσω των συγκοινωνούντων δοχείων ΧΑ-ΛΑΟΣ-ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ. και τη Δημαρχία της Αθήνας.

    1.Δεν κάνουμε αποχή, δεν ρίχνουμε άκυρο ή λευκό, στη Δημοτική κάλπη.

    2.Δεν δίνουμε σημασία στα καλέσματα των ξευτιλισμένων Κουβελο-Ψαρινών γιά δήθεν ψήφο προοδευτικής συμπόρευσης στο ψηφοδέλτιο του Καμίνη.

    3.Την δεύτερη Κυριακή ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟ. ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΑΝΤΙΠΑΛΟ.

    Κάνουμε αυτό που όλοι συζητάμε μεταξύ μας και κανείς δεν τολμάει να το δηλώσει δημόσια.
    Αυτό που κανείς φασίστας νεοταξίτης δεν περιμένει και χαρούμενοι νικητές προετοιμάζουν τη μεγάλη νύχτα.

    Ψηφίζουμε το ψηφοδέλτιο του Καμίνη σαν πράξη καθαρά αντιφασιστική και αντιρατσιστική.

    Στέλνουμε τον Ομέρ Πριόνη των εργολάβων για σύνταξη και κόβουμε το δρόμο στη Χρυσή Αυγή.

    4. Ξεσκεπάζουμε τους παραπλανητικούς εκβιασμούς και την παρανοϊκή διαστρέβλωση των αποτελεσμάτων της πρώτης Κυριακής, πως τάχα οι εκλογές αποτέλεσαν δημοψήφισμα επικρότησης εκ των υστέρων του διαρκούς συνταγματικού πραξικοπήματος που διαπράττουν σε βάρος του λαού ο Παπανδρέου και οι διεθνείς γκάνκστερς πολιτικοί και τραπεζίτες.

    Ρίχνουμε ΑΚΥΡΟ και ΛΕΥΚΟ σε Κικίλια και Σγουρό, στην κάλπη της Περιφέρειας.

    Κι όποιος «αναλυτής» καταφέρει να αποδείξει πως οι ψήφοι υπέρ του Καμίνη και ταυτόχρονα τα άκυρα σε Κικίλια και Σγουρό, συνιστούν επικρότηση του μνημονίου και του ΠΑΣΟΚ ας βγεί να το υποστηρίξει. Μπορεί να τον προτείνουμε και για Νομπελ.

    5. Ομως.
    Τα νούμερα δεν βγαίνουν.
    Ο Κακλαμάνης έχει στο χέρι από την προηγούμενη Κυριακή 40 με 45%.
    Η εκκλησία του Περισσού έχει επισήμως δηλώσει αποχή, η αντικαπιταλιστική αριστερά δεν τολμάει να μείνει πίσω, Και έτσι Η ΑΠΟΧΗ ΒΓΑΖΕΙ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗ.

    Πού θα βρεθούν λοιπόν οι ψήφοι;

    Οσοι σύντροφοι παίζουν κάθε μέρα το κεφάλι τους απέναντι στις φαλτσέτες και τις σιδερογροθιές των χρυσαυγητών μπορούν να τους κόψουν αυτή τη φορά το δρόμο. Με τα ίδια τα μέσα του αντιπάλου. Την ψήφο. Μιά ψήφο που κανείς δεν προέβλεψε και κανείς δεν περιμένει, ψήφο που φέρνει το κίνημα σε καλύτερη θέση, σουτάρει τον φασίστα Κακλαμάνη και βάζει τους ναζι στη γωνία, πριν τους δούμε να παρελαύνουν με στολές της δημοτικής αστυνομίας του Κακλαμάνη στα σχολεία της Αθήνας και στον κάθε Αγ.Παντελεήμονα.

    Θα το τολμήσουμε;

    http://tvxs.gr/userpost/%CE%BC%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF-%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B7-%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%83-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CF%85%CE%B3%CE%B7

    • Ο/Η Makis λέει:

      Συμφωνώ με το κείμενο. Από την ώρα που μπήκε η ΧΑ στο Συμβούλιο αποφάσισα να ψηφίσω Καμίνη.

    • Ο/Η galex λέει:

      Αν και δεν ψηφίζω στο δήμο της Αθήνας το:
      «….. ΔΕΝ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΣΥΜΜΑΧΟ. ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΑΝΤΙΠΑΛΟ……» καλύπτει πιστεύω κάθε προβληματισμό σχετικά με την αποχή και το άκυρο.
      ΜΑΥΡΟ σε Χ.Α. ΟΜΕΡ ΠΡΙΟΝΗ ΚΑΙ ΚΙΚΙΛΙΑ

  48. Ο/Η Γ.Π. λέει:

    ΝΙΚΗ του ΚΑΜΙΝΗ, ΚΟΝΤΡΑ στο ΠΑΣΟΚ
    Η εκδίκηση του ανορθολογικού.

    Αποτελεί η επιλογή Καμίνη στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών της Αθήνας, ανάχωμα στην ενδυνάμωση του ναζιστικού – εθνικοσοσιαλιστικού φαινομένου;

    Τι ακριβώς συνιστά το ναζιστικό φαινόμενο που διαβρώνει αυτή τη στιγμή ολόκληρο τον κατασταλτικό κρατικό μηχανισμό, και μπορεί να αποδυναμωθεί στην κάλπη;

    Η στήριξη του Καμίνη από την κοινωνική βάση της αριστεράς, θα συνιστούσε αυτομάτως συμπόρευση με την έκνομη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και το Μνημόνιο;

    Επιδιώκει στ’ αλήθεια το ΠΑΣΟΚ τη νίκη του υποψηφίου του στις επαναληπτικές δημοτικές εκλογές της ερχόμενης Κυριακής;

    Μπορεί η κοινωνική αριστερά να δημιουργήσει ένα « εκλογικό σαμποτάζ », υπερβαίνοντας την τραυματική μετεμφυλιακή της προσκόλληση σε έναν αγοραίο κοινοβουλευτισμό, και τους υποτιθέμενους κανόνες του, που μόνο αυτή πλέον υπερασπίζεται και που οι επίσημες αστικές δυνάμεις τον παραβιάζουν σε κάθε κρίσιμη στιγμή για την επιβίωση τη δική τους και της τάξης που υπηρετούν;

    Μπροστά στην επαναληπτική δημοτική κάλπη της επόμενης Κυριακής, Μερικές απαντήσεις.

    Τα κέντρα που κατευθύνουν τη Χρυσή Αυγή βρίσκονται πολύ ψηλά, στον κόσμο των επιχειρήσεων, των τραπεζών, των κατασταλτικών μηχανισμών του αστικού κράτους την αστυνομία και το στρατό, και το πολιτικό προσωπικό του καθεστώτος που διαχειρίζεται τις κοινωνικές συγκρούσεις (αυτό που λέμε ταξική πάλη) και την χειραγώγησή τους.

    Η ανάπτυξη του φασιστικού φαινομένου δεν συντελείται αυθόρμητα, αλλά συντονισμένα και σχεδιασμένα, πατώντας πάντα σε υπαρκτές κοινωνικές αντιθέσεις, με τρόπο ώστε να τις εκτρέψει από κάθε δυνατότητα διευθέτησης, έτσι ώστε να εμφανιστεί σαν η μοναδική δυνατή λύση της σύγκρουσης ο ολοκληρωτικός αφανισμός του αντιπάλου.

    Οι φασιστικές και ναζιστικές συμμορίες αποτελούν τον προκεχωρημένο βραχίονα αυτής της στρατηγικής του κεφαλαίου. Είναι η αφανής – και περιθωριακή σε πρώτη φάση – εμπροσθοφυλακή της δημιουργίας ανεπίλυτων κοινωνικών συγκρούσεων και αδιεξόδου τέτοιας έντασης που πια να γίνει σε όλους αντιληπτό πως κάποιος πρέπει να βάλει «τάξη» σε αυτό το (σχεδιασμένο) χάος.

    Ο βαθμός, τώρα, της κοινωνικής και πολιτικής νομιμοποίησης των φασιστικών συμμοριών, αναβαθμίζει και νομιμοποιεί ταυτόχρονα και τις δολοφονικές πρακτικές τους, εμφανίζοντας τις συμμορίες σαν περίπου αμυνόμενες και τις πρακτικές τους υποχρεωτικές, υπερασπιζόμενες δήθεν την κοινωνική τάξη που το επίσημο κράτος αμελεί.

    Όταν η κατασκευασμένη αυτή σύγκρουση οδηγήσει σε πραγματικό κοινωνικό αδιέξοδο, Θα έρθει η (σχεδιασμένη) στιγμή της παρέμβασης του επίσημου τώρα κράτους που θα δώσει και την «τελική λύση», την νομιμοποιημένη πλέον στο κοινωνικό σώμα, και αυτή θα έχει πλέον τη μορφή των νομιμοποιημένων ήδη φασιστικών μεθόδων, δηλαδή του ολοκληρωτικού αφανισμού του αποδυναμωμένου ηθικά και φυσικά αντιπάλου.

    Το σύστημα συγκοινωνούντων δοχείων Κακλαμάνη-ΛΑΟΣ-Χρυσή Αυγή, είναι η διαδικασία αναβάθμισης και νομιμοποίησης της ναζιστικής συμμορίας και των πρακτικών της που σημαίνει την αναγνώριση της νομιμότητάς τους και το κυριότερο, την επίσημη υιοθέτηση τη γενίκευση και ενδυνάμωση των δολοφονικών πρακτικών τους με την νομιμότητα που θα τους δίνει η επίσημη στήριξη από την δημοτική αρχή του Κακλαμάνη.

    Ο Καμίνης, δεν μπορεί και να θέλει να σταματήσει το φασιστικό φαινόμενο.
    Αυτό είναι υπόθεση της κοινωνίας και των κοινωνικών κινημάτων που θα πρέπει με τις παρεμβάσεις τους να δώσουν λύσεις τέτοιες που επιλύουν δημιουργικά την κοινωνική σύγκρουση.

    Ο Καμίνης όμως σπάει εξ αντικειμένου τον ομφάλιο λώρο των φασιστικών συμμοριών με την διοίκηση του Δήμου, και περιορίζει έτσι την ενδυνάμωσή τους, την γενίκευση των πρακτικών τους και την μετατροπή του Δήμου της Αθήνας σε γενικευμένο φασιστικό ορμητήριο του παρακράτους.

    Τέλος. Επειδή το «κόλπο» είναι πολύ μεγάλο και υπερβαίνει τις κοινωνικές αντιπαλότητες (Αλλοδαποί-Ημεδαποί) και, πέρα από την πρώτη ανάγνωση, η υποβάθμιση συγκεκριμένων περιοχών της Αθήνας είναι ένα κλασικό σχέδιο σπέκουλας του κεφαλαίου πάνω στις τιμές της γής και την γαιοπρόσοδο, Πίσω από την γκετοποίηση και την κοινωνική κρίση που παράγει η στρατηγική Κακλαμάνη βρίσκονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα και φυσικά το επίσημο κράτος και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

    Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά στο «παράδοξο», το ΠΑΣΟΚ να κατεβάζει στο δήμο της Αθήνας έναν υποψήφιο (τον Καμίνη), που ούτε τον στηρίζει όπως θα αντιστοιχούσε στην περίπτωση που ήθελε να πάρει το δήμο, ούτε πολεμάει ουσιαστικά την απερχόμενη διοίκηση Κακλαμάνη που σε άλλη περίπτωση έπρεπε να έχει τον εισαγγελέα στην πόρτα. Είπαμε όμως , ο Κακλαμάνης δεν είναι μόνος του. Εχει την υπόγεια και ανομολόγητη φυσικά στήριξη της κυβέρνησης και των οικονομικών κέντρων που αυτή υπηρετεί.

    Παράδοξο Συμπέρασμα. Το ΠΑΣΟΚ το ίδιο ΔΕΝ ΕΠΙΔΙΩΚΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΜΙΝΗ.
    Η πρόταση Καμίνη ήταν για το ΠΑΣΟΚ μια τακτική εγκλωβισμού της Δημοκρατικής Αριστεράς, των Οικολόγων και λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων, σε μιά προσοδοφόρα και πολιτικά καθαρτήρια γιά το ίδιο το ΠΑΣΟΚ εκλογική σύμπραξη, σε μιά εκ των προτέρων όμως χαμένη πολιτική μάχη, γιατί με τους υφιστάμενους πολιτικούς συσχετισμούς, δογματισμούς, σεχταρισμούς (και μην σκεφτούμε χειρότερα ) της αριστεράς, ακόμα και ο ίδιος ο Παπανδρέου να κατέβαινε υποψήφιος στο δήμο της Αθήνας θα έχανε από τον Κακλαμάνη!!!

    Παραδόξως λοιπόν, ότι κι αν ακούσουμε τη Δευτέρα, η ψήφος στον Καμίνη δεν είναι απλά ψήφος ενάντια στον Κακλαμάνη και τους Χρυσαυγήτες, αλλά κατά μιά ορισμένη έννοια είναι και ψήφος ενάντια στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ.

    Παράδοξο αλλά αληθινό.

    http://tvxs.gr/userpost/%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%

  49. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Εμείς που στον πρώτο γύρο στηρίξαμε αριστερά ψηφοδέλτια, στον δεύτερο ψηφίζουμε Καμίνη στο Δήμο Αθηναίων και Κικίλια στην Περιφέρεια. Τα ανεύθυνα άκυρα λευκά αποχή φέρανε στο β΄γύρο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Τώρα τουλάχιστον να διώξουμε τον φασιστοδήμαρχο και να στερήσουμε τη φασιστοκυβέρνηση από το επιχείρημα της νίκης στη Μεγαλύτερη Περιφέρεια της Ελλάδας. Την ιδεολογική καθαρότητα ορισμένοι κρατήστε την για λιγότερο σοβαρές καταστάσεις. Εμείς είμαστε στα όρια της φτώχιας και της εξαθλίωσης και δεν θέλουμε να αφήσουμε καμιά δυνατότητα ανεκμετάλλευτη.

  50. Ο/Η karampas λέει:

    eiναι στο χερι των ψηφοφορων του δημου αθηναιων να διωξουν το φασιστα δημαρχο ,τον διώκτη των γκευ με την απαγορευση του γκευ παρειντ τον καταστροφεα του ελαχιστου πρασινου το χρυσαυγιτη κακλαμανη.Αποχη και ακυρο και λευκο ειναι σαν την αποχη του 46 όπου αρχισε ο τριτοσ γυρος του εμφυλιου πολεμου [ο πρωτος γυρος ήταν απο το 42 με την ολομελεια-συνδιασκεψη του τιμημενου κκε για την εξοντωση των αλλων ανταρτων,ο δευτερος τα δεκεμβριανα και ο τριτος μετα το 46].Ποταμι θα τρεξει το αιμα των μπαγκλαντεσιανων ασιατων και αφρικανων μεταναστων μετα την εκλογη του κακλαμανη απο τη χρυση αυγη ,ενω τωρα σφαζουν 2-3 μονο καθε σαββατοκυριακο.
    Καμινη δαγκωτο,Στην περιφερεια αποχη ακυρο λευκο εκλεγουν το σγουρο και τον τζεφρυ τον αμερικανο που πολυ μεγαλη καριερα θα μπορουσε να κανει στο εξωτερικο.Εάν θελουμε ο τζεφρυ να παει τη ζυνταξη των 400 ευρω για 2.000.000 συνταξιουχους στα 300 ευρω και τον κατωτατο μισθο απο 500 καθαρα στα 400,τοτε ΑΠΟΧΗ ΑΚΥΡΟ ΛΕΥΚΟ ΚΑΙ ΣΓΟΥΡΟ.Εαν θελουμε ο τζεφρυ της μαργκαρετ να παρει μηνυμα να μπει στο ελικοπτερο για τηνν πατριδα του την αμερικη ψηφο στο τρελο αγορι ΚΙΚΙΛΙΑ.Εγω στην εργατογειτονια της αγιασ παρασκευης μεταξυ πασοκ και νδ θα ψηφησω νδ για να ματαξαναπαρει το μηνυμα ο τζεφρυ

    • Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

      Είναι λάθος αυτή η τακτική για μένα. Εντάξει, για τον Καμίνη δε θα πω κάτι γιατί δε μένω στην Αθήνα, ίσως να έχετε και δίκιο (αν και μια ζωή το ίδιο ξύλο τρώγαμε και από πασόκ και από νδ, γιατί να αλλάξει κάτι τώρα στην αστυνομική βία και ανοχή στη βία). Αλλά για τις περιφερειακές, μαύρισμα και στους 2. Αποχή ή άκυρο. Όποιος βγει να βγει με κάτω από 20% πραγματικές ψήφους. Η ψήφος στη νδ μόνο σαν ψήφος επιδοκιμασίας της μπορεί να αναγνωστεί.

  51. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Μαζί σου krok και Karampas. ΠΑΝΟ Δ. μόλις βγουν με λιγότερο από 20% πραγματικές ψήφους θα στεναχωρηθούν πάρα πολύ και θα τους πιάσει το φιλότιμο! Αυτές οι ¨»καθαρές» απόψεις οδήγησαν στην πολυδιάσπαση της αριστεράς σε μια τραγική για μας τους εργαζόμενους συγκυρία, αυτές οι «καθαρές» απόψεις καλλιέργησαν την απολιτική στάση της νεολαίας στον πρώτο γύρο και την οδήγησαν στην αποχή και το άκυρο – λευκό, αυτές οι «καθαρές» απόψεις θα μας φορέσουν τώρα το Σγουρό στην Περιφέρεια και τη Δευτέρα ο Τσολάκογλου θα πάρει το μήνυμα και θα ανακοινώσει τα νέα μέτρα: περαιτέρω μειώσεις μισθών, συντάξεις πείνας, απολύσεις, νέοι άμεσοι και έμμεσοι φόροι, συσσίτια, εξαθλίωση και όλα αυτά με τον εκπρόσωπο τους στην Μεγαλύτερη Περιφέρεια της Χώρας, που τον αφήσατε εσείς να βγει. Η εκλογή Κικίλια θα είναι, έστω σε συμβολικό και επικοινωνιακό επίπεδο, ένα χτύπημα στον φασίστα προδότη ΓΑΠ, ένα έστω χτύπημα. Ο Κικίλιας εκπροσωπεί αυτή τη στιγμή μια δεξιά αστική στάση κατά του μνημονίου, έστω στα λόγια και μπορεί να ανακινήσει ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό, οι οποίες είναι αναγκαίο να υπάρξουν. Είναι αδιανόητο να συνεχίσουμε έτσι, δεν το καταλαβαίνετε ότι δεν έχουμε άλλα περιθώρια επιβίωσης; Ας φρόντιζε η Αριστερά να μην κατεβαίνει με έξι διαφορετικά ψηφοδέλτια για να έχουμε τώρα αριστερό υποψήφιο στην Περιφέρεια. Αλλά και τότε ακόμα δεν θα σας άρεσε ο ένας ή ο άλλος. Στο μεταξύ εμείς οι φτωχοί άνθρωποι, οι εργαζόμενοι, οι χτυπημένοι από την αδικία, τη βία της εξουσίας, πρέπει να πεθάνουμε από την πείνα, πρέπει να αφήσουμε απερίσπαστο και ακέραιο τον ΓΑΠ στην εκτέλεση του ελληνικού λαού, πρέπει να μην του ταράξουμε καθόλου την υπεροχή του στις περιφέρειες της χώρας, πρέπει να στείλουμε μήνυμα: συνεχίστε την εξόντωση μας μέχρι η «αριστερά» να βρει το βηματισμό της. Μόνο που μέχρι τότε θα έχουμε πεθάνει από την πείνα. Αριστερός είναι αυτός που βρίσκεται στην πλευρά των αδυνάτων, των θυμάτων της εξουσίας, όχι αυτός που έχει «καθαρές» απόψεις. Αν είστε αριστεροί και όχι σαλονάτοι ναρκισσιστές που τη βρίσκεται ακούγοντας με αυταρέσκεια τον ήχο των λογυδρίων σας στα αμφιθέατρα και διαβάζοντας τις αποψάρες σας δημοσιευμένες στις εφημερίδες και στο internet, κάντε ένα βήμα να μας βοηθήσετε, εκμεταλλευόμενοι έστω αυτή την ελάχιστη δυνατότητα συμβολικής αντίστασης.

    • Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

      Ναι, γιατί αν βγει ο Κικίλιας ο ΓΑΠ θα παγώσει τα νέα μέτρα και θα διαολοστείλει την τρόικα… αφού ήδη είπε ότι δεν υπάρχει θέμα εκλογών καθώς ο λαός λέει δεν τον αποδοκίμασε, η ετυμηγορία έχει βγει ήδη. Το 20% θα είναι ένα μήνυμα προς το λαό, ότι δε θέλουμε ούτε τον ένα ούτε τον άλλο. Η ψήφος στον Κικίλια θα υποδεικνύει τη ΝΔ ως εναλλακτική. Δε στέλνουμε μήνυμα στον ΓΑΠ αύριο, στον κόσμο στέλνουμε… Να αποδυναμωθεί το επιχείρημα «αφού είμαστε τόσο μ… που πάμε και ψηφίζουμε τους ίδιους, καλά μας κάνουν».

  52. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Στον κόσμο πρέπει να στείλουμε μήνυμα; Εδώ μιλάμε για παιχνίδια εξουσίας, αδίστακτης εξουσίας που χρησιμοποιεί την λαϊκή κατάκτηση της καθολικής ψηφοφορίας για να εγκαθιστά και να νομιμοποιεί τη χειρότερη χούντα που γνώρισε ποτέ το νεοελληνικό κράτος. Έχουμε ένα όπλο στα χέρια μας. Αφού κατάφερε η αριστερά να το ακυρώσει στον πρώτο γύρο με την πολυδιάσπαση της, τουλάχιστον τώρα να το στρέψουμε ενάντια στον συγκεκριμένο, προσωποποιημένο, αδιαμφισβήτητο εκτελεστή του ελληνικού λαού, στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Προσοχή! Άλλο ο καπιταλισμός γενικά και άλλο η συγκεκριμένη πολιτική στη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή που στέλνει τον ελληνικό λαό στον αφανισμό. Είναι όλοι ίδιοι στο βαθμό που υπερασπίζονται το αστικό σύστημα, εντός του όμως βρίσκονται κάποιοι περισσότερο πρόθυμοι να φτάσουν στα άκρα, να τα δώσουν όλα, περισσότερο αδίστακτοι, ανάλγητοι, ολοκληρωτικά πουλημένοι. Ο Παπανδρέου είναι αυτός που αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή εκτελεί πειθήνια τις εντολές των διεθνών τοκογλύφων. Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση Παπανδρέου χτυπάει όχι μόνο τους φτωχούς εργαζόμενους ή τους ανθρώπους του κοινωνικού περιθωρίου αλλά και την αστική μικρομεσαία τάξη. Αυτό σημαίνει ολοκληρωτική διάλυση της κοινωνίας, σημαίνει δυο τάξεις: τα εκατομμύρια εξαθλιωμένοι και μια ολιγάριθμη ελίτ του χρήματος, του πλούτου. Αν λοιπόν μέχρι τώρα η αριστερή σκέψη και πρακτική είχε να υπερασπιστεί και να αφυπνίσει την εργατική τάξη, αν είχε στηρίγματα στη μεσαία τάξη, αν έπρεπε να διανυθεί ένα διάστημα για την εξίσωση προς τα πάνω των δικαιωμάτων και του βιοτικού επιπέδου, τώρα αυτή η απόσταση γίνεται απέραντη. Τώρα όλοι εξισώνονται στο επίπεδο της εξαθλίωσης. Αυτό μπορεί να σημαίνει δυο πράγματα: βίαιες εξεγέρσεις, δηλαδή αίμα, ή ολοκληρωτική καθήλωση και υποταγή. Όλοι οι ενδιάμεσοι δρόμοι που είχαμε μέχρι τώρα δεν θα είναι εφικτοί και αυτό γιατί ένα κομμάτι της μεσαίας τάξης υπερασπιζόταν μέχρι σήμερα την κοινωνική αλλαγή γιατί είχε την πολυτέλεια να το κάνει, είχε το χρόνο και τον τρόπο να μορφώνεται, να έχει βήμα στο δημόσιο λόγο και σε θέσεις εξουσίας όπως στα πανεπιστήμια και να βοηθά έτσι στην υπεράσπιση των αδυνάτων. Σε όποιο δρόμο και αν πιστεύει κανείς, είτε πως πρέπει να οδηγηθούμε στα άκρα είτε στις ζυμώσεις εντός της κοινωνίας, η εκλογή Κικίλια είναι καλύτερη από την εκλογή Σγουρού 1) γιατί θα δείξει, αν είναι να το δείξει, πως δεν πρόκειται για άλλη εναλλακτική και αυτό θα το κάνει τώρα, έγκαιρα και όσο γίνεται νωρίτερα παρά να περιμένουμε τις βουλευτικές και να ψηφίσει τότε ο κόσμος Σαμαρά, και 2) θα δώσει το νομιμοφανές άλλοθι για να κινηθούν πράγματα από διάφορες κατευθύνσεις και εκεί αν είναι ικανή η αριστερά μπορεί να αδράξει την ευκαιρία. Αυτές οι εκλογές δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητες. Είναι ήδη αργά.
    Διαβάστε και εδώ http://roides.wordpress.com/2010/11/12/12nov10b/ το σχόλιο του κόκκινο.

  53. Ο/Η farax λέει:

    Καλά τα λε κ.κ αλλά μου φαίνεται πως ο Κουβέλης έχει αφήσει πίσω του πολλούς κρυφοπασόκους ….

  54. Ο/Η doukas λέει:

    Ονομάζομαι Δημήτρης Πατσογιάννης απογοητευμένο μέλος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, που παρακολουθεί τις εκδηλώσεις του Μετώπου και του Αριστερού Βήματος και που στις περιφερειακές εκλογές ψήφισα Αλαβάνο και το ψηφοδέλτιο της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ.

    Σε ένα παλιότερο κείμενο μου στο ίδιο ιστολόγιο είχα αντιταχθεί σε ενδεχόμενη κάθοδο του, καθώς πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι :
    • Η πλειοψηφία του κόσμου του ΣΥΝ δεν συγχωρεί την στάση του Αλαβάνου μετά τις ευρωεκλογές ( αυτό το φεύγω – μένω λες και είχε να κάνει με παιδάκια ) και κυρίως ότι μετά από δύο χρόνια δεν έχει δώσει μια εξήγηση για την στάση του αυτή και
    • ότι η κάθοδος του θα εξαφάνιζε το πολιτικό του κεφάλαιο, που θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο την επόμενη ημέρα των δημοτικών εκλογών .

    Και γιατί θα ήταν χρήσιμο? Διότι η ομάδα Τσίπρα στην προσπάθεια της να δείξει ότι: αναλαμβάνει πολιτικές πρωτοβουλίες μεγαλύτερες του Αλαβάνου (Δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας, η θεωρία του αδύναμου κρίκου και η ανάγκη δημιουργίας ενός ευρύτατου κοινωνικοπολιτικού μετώπου κόντρα στο Σύμφωνο Σταθερότητας) και ότι έχει ενηλικιωθεί πολιτικά ήταν σίγουρο ότι θα προχωρούσε στο άνοιγμα με τον σοσιαλιστικό χώρο και θα προχωρούσε σε υποψηφιότητα ατόμου από αυτόν άσχετα αν δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις επιτυχίας αυτού του εγχειρήματος και άσχετα να η επιλογή του Αυτιά – Μητρόπουλου θα ήταν η χειρότερη επιλογή.

    Ήθελε να βάλει κάποιον επικεφαλής από τον σοσιαλιστικό χώρο ας ήταν και ο Κουλούρης . Δεν ήθελε όμως να σκεφθεί ότι αυτές οι συμμαχίες στην πολιτική πρέπει να βασίζονται σε κοινωνικές αναφορές και οι επικεφαλής τους να διακρίνονται για την φερεγγυότητα τους . Καλά λειτούργησε η Σακοράφα η οποία είπε το αυτονόητο: ότι ο κόσμος περιμένει με αγωνία από την Αριστερά η οποία είναι όμως ανύπαρκτη. Για αυτό και για να μην πέσει στην λούμπα των ευκαιριακών συμμαχιών του Τσίπρα, αρνήθηκε την υποψηφιότητα για την περιφέρεια.

    Ο Αλαβάνος όμως τι έκανε? Αντί να εκφράσει την διαφωνία του στις παραπάνω επιλογές να ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να κατέβει για νομάρχης και να προτείνει από την αρχή μια αποδεκτή υποψηφιότητα από τον χώρο της Αριστεράς ( τον Γλέζο ή την Βαλαβάνη από την αρχή και όχι στο τέλος της διαδικασίας επιλογής )ή από τον σοσιαλιστικό χώρο την Σακοράφα ετσιθελικά ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του για νομάρχης, γνωρίζοντας ότι έχει όλο τον ΣΥΝ κόντρα. Και το θέμα είναι ότι δεν κάηκε αυτός. Αλλά πήρε μαζί του και άλλες προσωπικότητες (Βαλαβάνη, Αγγελόπουλος, Μπελαβίλας, Θεοδόση, Μπελαντής, Πολίτη)

    Και όλα αυτά γιατί? Για την καρέκλα όπως λέγεται. Και έτσι είναι.

    Πίστευα και εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο απλός πολίτης που αισθάνεται προδομένος από τα κόμματα εξουσίας και τα θεωρεί ως αφερέγγυα έχει κατατάξει στην ίδια μοίρα και τις δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς που του φαίνονται σαν κάποιοι που και αυτοί τσακώνονται για την καρέκλα. Αυτή η αίσθηση δημιουργήθηκε μετά από τις ευρωεκλογές από την ανεύθυνη στάση του Αλαβάνου, το ρεζίλεμα της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές που δεν μπορούσαν να καθορίσουν ποιος θα ήταν ο επικεφαλής ( εδώ ο Αλαβάνος δεν έκανε ούτε μια δήλωση στήριξης ) και τέλος από την στάση και των δύο πρωταγωνιστών στο θέατρο του παραλόγου στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ πριν τις δημοτικές εκλογές: της ομάδας Τσίπρα και της ομάδας Αλαβάνου.

    Ήθελε ο Αλαβάνος τις στιγμές που έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ παράγοντα πολιτικών εξελίξεων, να τον μετατρέψει σε μοχλό δημιουργίας ενός νέου ΕΑΜ και να διαλύσει τις ομαδούλες-τάσεις καρεκλοκενταύρων του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ? Τι έκανε? Ακολούθησε πατερναλιστική πολιτική και έβαλε ένα νέο, σκεφτόμενος ότι αυτόν μπορεί να τον ελέγξει και από την άλλη δεν θα μπει σε ομάδες. Έλα όμως που ο Τσίπρας έκανε την δική του ομάδα σε συνεργασία με κάποιος παλιούς.

    Αυτό έπρεπε να κάνει? Ή να έδινε την εξουσία στα μέλη του ΣΥΝ και να μετέτρεπε τον ΣΥΡΙΖΑ σε ΕΑΜ με μέλη, οργανώσεις κλπ?

    Μην καθόμαστε και λέμε ότι κερδισμένοι ήταν το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Πόσες ψήφους πήρε παραπάνω το ΚΚΕ από ότι στις βουλευτικές? Μερικές χιλιάδες. Τις δυνάμεις του κράτησε και ήταν φυσιολογικό. Εμείς , εμείς οι μόνοι συνεπείς. Λαϊκή Συσπείρωση με τον εαυτό τους. Αν ζούσε ο Λένιν θα τους είχε διαγράψει όλους για αριστερισμό.

    Όσο για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ από την στιγμή που ένας κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν απογοητευμένος θα πήγαινε σε αυτόν ενώ ένας νεαρόκοσμος που δεν απείχε θα τον ψήφιζε. Έτσι και έτσι αυτοί έχουν μια συνέπεια λόγων. Εδώ και ο Αλαβάνος μια λέει για μη αναγνώριση του συνόλου του χρέους μια για επαναδιαπραγμάτευση.

    Το θέμα δεν είναι οι επιθέσεις των τέως συντρόφων του Αλαβάνου όπως λέει ο Γαλάνης στον Δρόμο σήμερα ούτε το Βήμα να κάνει κόμμα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΜΕΤΩΠΟ. Δεν είναι χαζοί οι άνθρωποι. Δεν είναι στραβός ο γιαλός, στραβά αρμενίζουμε.

    Ο κόσμος για να στηρίξει ένα πολιτικό σχηματισμό θέλει τέσσερα πράγματα από αυτόν:
    • διαφάνεια των οικονομικών του κόμματος
    • διαφάνεια και δημοσίευση των συζητήσεων των οργάνων
    • περιορισμένος αριθμός συνεχών θητειών των στελεχών και των εκπροσώπων του στην Βουλή και στα συνδικάτα
    • εναλλαγή στην μέση της θητείας των εκλεγμένων εκπροσώπων από τους επιλαχόντες στα όργανα του κόμματος και στα συνδικάτα.

    Με αυτά τα μέτρα ενισχύεται η δημοκρατία και η υπευθυνότητα όλων των μελών του πολιτικού σχηματισμού
    Τα ίδια ζητούσαν τα μέλη του ΚΚΕ που παρέμειναν στον ΣΥΝ πριν 20 χρόνια. Λέτε να έχουν πραγματοποιηθεί? Δε νομίζω.

    Ποιος σχηματισμός θα τα εφαρμόσει? Ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΜΕΤΩΠΟ? Αμφιβάλλω και για τους δύο. Με παλιά υλικά νέα οικοδομή και με δημοκρατικούς τρόπους λειτουργίας δεν γίνεται. Θα δούμε στην συνέχεια. Η Αριστερά για να αλλάξει τον κόσμο πρέπει να αλλάξει η ίδια.

    Παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα . Σε συνομιλία με μια Αργυρουπολίτισα , τέως ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ και σήμερα απέχουσα μου εξήγησε γιατί στις Δημοτικές ψήφισε στον πρώτο γύρο άκυρο στις περιφερειακές και Κορτζίδη στις δημοτικές και γιατί θα ξαναψηφίσει αύριο Κορτζίδη στο Δήμο και άκυρο στην περιφέρεια. Διότι οι Αργυρουπολίτες ψάχνουν ένα άτομο που να είναι καλός στη δουλειά του, να μην τα παίρνει, να αγωνίζεται για το καλό του Δήμου και να λειτουργεί δημοκρατικά. Ξέρουν ότι ο Κορτζίδης λειτουργεί έτσι στο Ελληνικό και στην Αργυρούπολη στον πρώτο γύρο πήρε 20% ( στο Ελληνικό 49% ) όταν στις προηγούμενες δημοτικές ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στον Δήμο Αργυρούπολης πήρε 4% ή 5%.

  55. Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

    Δημότης Αθήνας δεν είμαι, αλλά -μια και το θέμα της Χ.Α. υπερβαίνει τα δημοτικά όρια-, ας εκφράσω μια απορία: γιατί θεωρούν τόσοι σ/φοι δεδομένο ότι ο Κικίλιας θα ακολουθήσει διαφορετική γραμμή από τον Κακλαμάνη; Οι (αναπάντεχα αντιδραστικές για κάποιους) προεκλογικές του δηλώσεις δεν είναι ενδεικτικές; Ο φασισμός δεν βασίστηκε ποτέ στα ξυρισμένα κεφάλια- άδεια μυαλά των ροπαλοφόρων, μα στους μικροαστούς που ‘βλεπαν το έδαφος να φεύγει κάτω απ΄τα πόδια τους (σε καιρούς κρίσης), και μη μπορώντας να χτυπήσουν το συστημικό γαϊδούρι, χτυπάνε το σαμάρι(όποιο τους σερβίρεται κάθε φορά σαν «αιτία» των δεινών τους). Αυτοί ορίζουν την ατζέντα, στην οποία κάθε πολιτικάντης νιώθει υποχρεωμένος να υποταχτεί. Αν κατέβαινε το ΛΑΟΣ στην Αθήνα, θα΄ παιρνε περισσότερους ψήφους κι απ΄τη Χ.Α. – αυτό δεν θα ‘κανε πάλι τον -όποιο- Καμίνη να μετακινηθεί ακόμα δεξιότερα, προκειμένου να «συμβαδίσει με το κοινό αίσθημα»;
    Ας μην προβάλουμε τις επιθυμίες μας σαν πραγματικότητες. Μεγαλοπασόκοι κάνουν ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ φασιστοδηλώσεις που 20 χρόνια πριν θα τους ξαπόστελναν -διαγραμμένους- στο πολιτικό περιθώριο (και δεν μιλάω μόνο για τον Πάγκαλο), και δεν μιλάει κανείς! Το σύστημα κι οι υπηρέτες του, τώρα που σφίγγουν τα πράγματα, πετάνε τις μάσκες και δείχνουν πόσο αδίστακτοι είναι απέναντι στο λαό. Ας μη μένουμε στις ταμπέλες που επικαλείται ο καθένας: το παράδειγμα της «ολοταχώς επί δεξιά στροφής» της Δημοκρατικής «Αριστεράς» (ακόμα και για θέματα που έκανε σημαία της παλιότερα), είναι ενδεικτική. Κάπως έτσι την πάτησαν προοδευτικοί άνθρωποι στις ΗΠΑ, και υποστήριξαν Ομπάμα «για να φύγει το τέρας-Μπους». Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε (στο Ιρακ, το Αφγανιστάν, το Γκουαντάναμο κλπ,κλπ). Τόση ήταν δε η λαχτάρα τους να πιστέψουν την εικόνα που ‘χαν φτιάξει στο μυαλό τους, ώστε του απέδιδαν και προθέσεις που ΔΕΝ διακήρυξε, τάχα διότι, λέει, φοβόταν τις αντιδράσεις. Τελικά, ούτε τις βασικότερες εξαγγελίες του δεν τήρησε, κι ας ήταν (μέχρι προχτές) πολιτικά κυρίαρχος [ότι νόημα έχει αυτή η έννοια στην πολιτική επί καπιταλισμού σήμερα – δηλ. σχεδόν κανένα!]
    Δεν θα προτείνω σε κανένα τι να ψηφίσει (από τους μπλε ή τους πράσινους, τι σκ… να διαλέξεις;), αλλά τουλάχιστον ας πάμε στη κάλπη χωρίς ψευδαισθήσεις…

  56. Ο/Η karampas λέει:

    teλικα εκλεχτηκε ο σγουροσ με το 20 τοισ εκατο των ψηφησαντων και πηρε 10 τοισ εκατο του εκλογικου σωματος αφου ειχε 80 τοισ εκατο αποχη και πηρε το 50 τοισ εκατο του 20 τοισ εκατο.Εάν έβγαινε το τρελο αγορι ο προικισμενος κικιλιας θα βαφονταν η περιφερεια μπλε και θα ηταν ενα μηνυμα.Το μετωπο πρεπει να παει ανταρσυα να μπει μεσα και ολοι να διεκδικησουμε την ανταρσυα των μελώνε.Ενας ανθρωποσ σε συνελευση ,μια ψηφος.Οχι συντονιστικα και γραμματειες τυπου συριζα.Οσοι θελουν να πανε συριζα ,ενταξει.Οσοι θελουν να πανε σπιτι τους ενταξει.Η δημιουργια μιας νεασ ανταρσυας ,ανταρσυα 2 ειναι λαθος.Εάν το σεκ δεν παιρνει λεφτα απο τα σωματεια πουν ελεγχει η πασκε,απο τη γσεε του παναγοπουλου πχ τοτε δεν υπαρχει κανενα προβλημα.Δεν ειναι ότι ειν αι κακο το χρημα της πασκε αλλα δε μπορεις μετα να κανεις αντικαπιταλιστικο αγωνα οταν πληρωνεις τους 50 επαγγελματιες σου με τα λεφτα του πασοκ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s