Η τοποθέτηση του Μπάμπη Χριστακόπουλου στην παναττική σύσκεψη του Μετώπου

Posted: 29/11/2010 by Odo in Αριστερά, Ανταποκρίσεις

Φίλοι και φίλες,

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Ας τελειώνουμε κάποτε με τις υψηλές κριτικές αλλά και τις γενικεύσεις.

Είναι σαφές ότι όλη αυτή η διαδικασία αρθρογραφίας, μελέτης και εσωστρέφειας στις τάξεις τις αριστεράς δεν βοηθάει ούτε τις ανάγκες του κινήματος, ούτε συντομεύει τον χρόνο για την επανάσταση που όλοι προσδοκούμε, αλλά ούτε και εξυπηρετεί τις ανάγκες του ανθρώπου που θα έπρεπε να είναι το κύριο μέλημά μας.

Συστηματικά κατηγορούμε τις κυβερνητικές ή εν δυνάμει κυβερνητικές μειοψηφίες, ότι δεν αντιλαμβάνονται τα μηνύματα και τις ανάγκες των πολιτών.

Είναι όμως προφανές ότι εμείς, που ιδεολογικά θα έπρεπε να στεκόμαστε σε αυτούς τους ανθρώπους και που – αν θέλει κανείς – είμαστε και υποχρεωμένοι, δεν έχουμε εισπράξει το πιο ξεκάθαρο από όλα τα μυνήματα ή σφυρίζουμε αδιάφορα προσπερνόντας το.


Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Δεν βρέχει…, μας Φτύνουν, και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο το καλύτερο για την κοινωνία και τα μέλη της.

Καθημερινά εντάσονται νέοι άνθρωποι σε επιτροπές και δράσεις και μετά από λίγο, όταν ο κομματικός ή οργανωτικός μας μηχανισμός πλησιάζει, τρέχουν να φύγουν.

Κουρασμένοι και Μπαϊλντισμένοι από Υψηλή Πολιτική και Ιδεολογικά διλλήματα. Δεν θα πιστέψω ποτέ ότι η ιδεολογία μου είναι λάθος. Η συντροφικότητα, η αγάπη για τον άνθρωπο και η δικαιοσύνη, δεν μπορεί ΠΟΤΕ να είναι λάθος.

Το λάθος είμαστε εμείς… και είμαστε λάθος γιατί δεν έχουμε την δυνατότητα και την ευθύτητα που απαιτείται ωστέ να πείσουμε τον κόσμο όχι μόνο για τις απόψεις και την ιδεολογία μας αλλά πολύ περισσότερο για τις προθέσεις μας.

Αυτό και αν είναι πολιτική κατάντια!!!

Ευτυχώς για μάς, δεν χρειάζονται χρονοβόρες αναλύσεις. Είναι βέβαιο πως στραβά αρμενίζουμε!!!

Και κρίνοντας από την παρουσία μας εδώ, μετά από αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα, το ερώτημα -εκτιμώ – δεν είναι αν θα πρέπει να συνεχίσουμε ή όχι, είναι σαφές ότι είμαστε αμετανόητοι.

Το ερώτημα είναι ποια κατεύθυνση πρέπει να ακολουθήσουμε.

Συμμετέχω σε διαδικασίες από 12-13 χρονών και είμαι 34. Με πολλές από αυτές, ιδεολογικά ή και πολιτικά δεν συμφώνησα. Παρόλαυτα, συμμετείχα με όλες μου τις δυνάμεις χωρίς να βγάλω την ουρά μου απʼέξω και αναλαμβάνοντας πάντα και την ευθύνη που μου αναλογούσε ως μέρος μίας συλλογικότητας ακόμα και αν είχα διαφωνήσει με την επιλογή. Αλλά και την ατομική μου ευθύνη για κάθε επιλογή μου, με εκθέτει στην πραγματικότητα – θετικά ή αρνητικά – δεδομένου της πολυτέλειας του ανένταχτου ή του ανεξάρτητου που ωστόσο δεν συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων.

Δεν συμφωνώ με τις εκλογικές λογικές, οι εκλογές δεν με φέρνουν πιό κοντά στην ουτοπία μου! νομιμοποιούν όμως την δράση μου, και από αυτή την οπτική είμαι υποχρεωμένος να συμμετέχω και να έχω αποτελέσματα.

Δεν προσδοκώ πολλά πράγματα από την συνεργασία με τα υποτιθέμενα αριστερά κόμματα που αποτελούν στην πραγματικότητα τον αερόσακκο της αστικής τάξης στις κοινωνικές κινητοποιείσεις και στις κοινωνικές αντιδράσεις.

Δεν συμφωνώ λοιπόν και δεν προσδοκώ, αλλά … το έκανα και θα το ξανακάνω αν χρειαστεί γιατί ο στόχος μου είναι μια κοινωνία που ελπίζω να την ζήσουμε μαζί σύντροφοι ανεξάρτητα αν σήμερα ανήκουμε στο ίδιο πολιτικό φορέα ή όχι. Τέτοια διλήματα, ευτυχώς τα έλυσα νωρίς. Άλλωστε οι διαφορές θα λυθούν από την ίδια την κοινωνία στην ώρα τους.

Η αριστερά, πρέπει να γυρίσει στις ρίζες της και αυτό είναι κάτι που συνομολογείται από όλους, να γυρίσει στην κοινωνία, σκοπός μας θα πρέπει να είναι ΑΜΕΣΑ η δημιουργία οργανώσεων και συλλογικοτήτων στις γειτονιές και στους δήμους. Ο εχθρός μας έχει πάψει από καιρό να είναι ο μόνο ο καπιταλισμός. Η αστική δημοκρατία τους έτσι κι αλλιώς μας έχει κάνει σήμερα το εργαλεία τους στη νομιμοποίηση και την επιβολή της εξουσίας τους.

Πρέπει να αναζητήσουμε άλλους δρόμους. Πιό επαναστατικούς και διευκρινίζω δεν εννοώ βία, την έχω ζήσει στο πετσί μου και την απαιχθάνομαι!

Δεν μπορεί να χρησιμοποιούμε σαν δικαιολογία για το εκλογικό αποτέλεσμα τον αποκλεισμό μας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το ξέραμε ότι ότι θα γινόταν έτσι. Αν δεν το ξέραμε, τότε σύντροφοι, πιαστήκαμε αδιάβαστοι.

Ζητώ άμεσα την αλλαγή πολιτικής σε νέα κατεύθυνση και την ενεργοποίηση όλων προς αυτήν. Απαντώ ΟΧΙ σε κάθε απόφαση, και κάθε γραμμή, που αποφασίζεται στα κλειστά γραφεία κάποιου σοφού – είναι βέβαιο πως δεν οδηγεί πουθενά, γιατί ποτέ δεν οδήγησε. Αλλά απαιτώ την παρουσία μου και την συμμετοχή μου σε μια διαδικασία συναπόφασης.

Πιστεύω ότι στην πραγματικότητα η κοινωνία μας έχει ξεπεράσει. Θεωρώ ότι μόνο με κινηματικά στοιχεία μπορούμε να αντιπαρέλθουμε στην συγκυρία. Δεν θα διαφωνήσω με όσους πιστεύουν ότι έχουμε ανάγκη από νέες ιδεολογικές προσεγγίσεις αλλά πιστεύω ότι σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο δεν υπάρχει άμεσα η ανάγκη για νέες θεωρίες, φτάνει πια!

Διαφωνώ με οποιαδήποτε και από οπουδήποτε προέρχεται σταλινοποίηση της αριστεράς, δηλαδή, δεν μπορει να οραματιζόμαστε σοβιέτ και να αποφασίζουν κάποιοι για όλους.

Απαιτώ άμεσα να μας γνωρίσετε που βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ,, γιατί είμαστε χώρια και γιατί δεν προχωράει ένα εγχείρημα που έδωσε ζωή και ελπίδα σε χιλιάδες αριστερούς.

Ζητώ να μάθουμε ποιά πολιντικάντικα παιχνίδια παίχτηκαν και ποιά ήταν η πολιτική σας εκτίμηση όταν τα βλέπατε να παίζονται.

Κρίνω απαραίτητη αυτή την διαδικασία για όλη την αριστερά. πρέπει κάποτε να πάψουμε να λέμε την σκάφη σκάφη και σύκα λιοντάρια.

Ζητώ την βασανιστική διαδικασία της δημόσιας αυτοκριτικής και της κριτικής από όλους τους συντρόφους και το πλήρες πολιτικό σκεπτικό σας.

Εκλογικά, θεωρώ ότι η μη εννιαία κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ είχε ολέθρια αποτελέσματα για την αριστερά και για τα εκλογικά σχήματά της εν γένει. Η προσπάθεια της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ωστόσο, εκτιμώ ότι πέτυχε τον στόχο της. Μας απέδειξε, σε όλους έδειξε, ότι κινούμαστε στη λάθος κατεύθυνση και εμείς και αυτοί.

Είναι ωστόσο επίσης σαφές, ότι είμαστε υπεύθυνοι απέναντι σε ένα κόσμο ο οποίος εκτίμησε, συμμερίστηκε και τέλος στήριξε την προσπάθειά μας και στο κάτω κάτω της γραφής, μας εξουσιοδότησε να μεταφέρουμε και να διεκδικούμε για λογαριασμό του τις ανησυχίες του και τις απόψεις του. Υπʼ αυτή την έννοια εκτιμώ ότι πρέπει η Ελεύθερη Αττική να συστήσει περιφερειακό και αντιπεριφερειακά συμβούλια με τέτοια δομή που δεν θα επιτρέπει να παίζουν το παιχνίδι οι σοφοί καθοδηγητές, με άμμεσα ανακλητά μέλη που θα συνεδριάζουν και θα δρούν τακτικά. που θα αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και δεν θα κυνηγούν τις εξελίξεις. που θα ανοίγουν θέματα και δεν θα τρέχουν πίσω από αυτά.

Αντιλαμβανόμενος και τις πολιτικές ισσοροπίες που πρέπει να υπολογιστούν σε τέτοιες περιπτώσεις, ΠΡΟΤΕΙΝΩ, αυτό το σχήμα να έχει απολύτως αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά με σαφή και ξεκάθαρο προσανατολισμό. Διαφοροποίηση από την λειτουργία και τους σκοπούς του ΜΕΤΩΠΟΥ ώστε να δώσουμε ένα ξεκάθαρο μύνημα στην κοινωνία προβάλοντας με πολιτικά κριτίρια την αναγκαιότητα στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ ως απολύτως μοναδικό σημείο αναφοράς μας στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Προσπαθώντας να κάνω ένα λογοτεχνικό και πολιτικό συννειρμό πιστεύω ότι ο “Αγγλος Ασθενής” που λέγεται σήμερα ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την ίδια κατάληξη με την Αγγλική επανάσταση που είχε εκτιμήσει ο Μάρξ. Καί η επανάσταση δεν θα γίνει τελικά και ο κληνήρης ΣΥΡΙΖΑ – τουλάχιστον έτσι όμως είναι δομημένος σήμερα, σύντομα θα καταλήξει. Εκτιμόντας λοιπόν αυτό ΚΑΙ συνεκτιμώντας την αυταπάρνηση και την προσύλωση των συντρόφων σε αυτή την εκλογική μάχη αλλά και την εν γένει συννεπή παρουσία τους στο κίνημα τόσα χρόνια, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΤΤΙΚΗ … Μπορεί να γίνει το αλέτρι που θα καλλιεργήσει το χωράφι της ανασύνταξης και συσπείρωσης της αριστεράς και οι καρποί που θα παράγει, να θρέψουν το κίνημα που εκτιμώ πως δεν θα αργήσει να έρθει.

Σύντροφοι, ζητώ συγνώμη για το ύφος και τον τόνο μου αλλά παρά το γεγονός ότι έχω ως στάση ζωής να μην αναζητώ δικαιολογίες, τούτη την φορά νιώθω την ανάγκη να διευκρινήσω ότι τα παραπάνω ήταν περισσότερο μια κραυγή αγωνίας.

Ο μακαρίτης ο παππούς μου έλεγε όποιος πονά γαιδουρινά φωνάζει.

Ευχαριστώ

Σχόλια
  1. Ο/Η Left G700 λέει:

    Α υ τ ό:
    «Ας τελειώνουμε κάποτε με τις υψηλές κριτικές αλλά και τις γενικεύσεις».

    Αλλά κι α υ τ ό:
    «Το λάθος είμαστε εμείς… και είμαστε λάθος γιατί δεν έχουμε την δυνατότητα και την ευθύτητα που απαιτείται ώστε να πείσουμε τον κόσμο όχι μόνο για τις απόψεις και την ιδεολογία μας αλλά πολύ περισσότερο για τις προθέσεις μας.

    Αυτό και αν είναι πολιτική κατάντια!!!

    Ευτυχώς για μάς, δεν χρειάζονται χρονοβόρες αναλύσεις. Είναι βέβαιο πως στραβά αρμενίζουμε!!!».

    *******

    Α υ τ ό:
    «Δεν συμφωνώ με τις εκλογικές λογικές, οι εκλογές δεν με φέρνουν πιό κοντά στην ουτοπία μου!».

    Αλλά κι α υ τ ό:

    «νομιμοποιούν όμως την δράση μου, και από αυτή την οπτική είμαι υποχρεωμένος να συμμετέχω και να έχω αποτελέσματα».

    *******

    Α υ τ ό:
    «δεν μπορει να οραματιζόμαστε σοβιέτ και να αποφασίζουν κάποιοι για όλους».

    Αλλά κι α υ τ ό:
    «Καθημερινά εντάσονται νέοι άνθρωποι σε επιτροπές(*) και δράσεις».
    (*) επιτροπές = σοβιέτ.

    *******

    Δεν γίνεται παιδιά έτσι, δεν γίνεται. Αν εμείς έχουμε τέτοιες συγχύσεις στο μυαλό μας, βεβαίως και θα εξακολουθήσουν να μας φτύνουν!

  2. Ο/Η δημητρης λέει:

    τι ακριβως λεει ο συντροφος στο κειμενο αυτο δεν καταλαβα. γιατι φυγατε απο τον συριζα (ειχατε πολιτικες διαφορες ή μονο προσωπικες ; – τα ζητηματα της εε δεν σας διαχωριζουν ή ειναι βαθιες αναλυσεις για να τις κανουν οι σοφοι του κομματος σας;) και γιατι να επιστρεψε τε στο συριζα εγω δεν ειδα να αλλαζει κατι στην γραμμη του και σε αυτα που υποστηριζε ο συν δηλαδη ο συριζα ; εχω την εντυπωση πως παλι στραβα θα αρμενισετε με τετοιες αποψεις. κουραστηκαμε πια ..τοσο παθος εναντιον της εξωκοινοβουλευτικης εχετε που δε την βλεπετε..λυπαμαι πραγματικα.

  3. Ο/Η ΙΑΛ λέει:

    Οταν τα πράγματα πάνε τόσο στραβά, χρειάζονται και οι κραυγές και ας μην είναι μέσα στο κάθε πολιτικά ορθό πλαίσιο.

  4. Ο/Η Left G700 λέει:

    Φίλε ΙΑΛ,

    Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα! Ότι πια οι κραυγές δεν αρκούν. Κι όχι μόνο δεν αρκούν, αλλά μας πάνε και πιο πίσω! Νομίζεις ότι το καθήκον της Αριστεράς είναι να τρέχει πάνω-κάτω σαν παλαβή και να μαλλοτραβιέται;

    Το καθήκον της Αριστεράς είναι, κατ’ αρχήν να αντιστρέψει τη φορά των πραγμάτων. Κι αυτό απαιτεί σχέδιο. Και το σχέδιο απαιτεί σκέψη. Και η σκέψη απαιτεί γνώση, τουλάχιστον των βασικών.

    «Αγάπα το κελί σου, τρώγε το φαί σου, διάβαζε πολύ»!

  5. Ο/Η Γ.Τ. λέει:

    Συγνώμη για την παρέμβαση, εκτιμώ τον Μπάμπη και τον γνήσιο τρόπο που βάζει την αγωνία του, αλλά διαφωνώ πλήρως με την τοποθέτησή του. Ας μάθουμε να μιλάμε και να συννενοούμαστε επί της ουσίας και όχι ηθικά ή από αλληλεγγύη στην ηλικία.
    Η τοποθέτησή του ήταν ότι η Ελεύθερη Αττική πρέπει να έχει απολύτως αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά και ότι υπάρχει «αναγκαιότητα στήριξης του ΣΥΡΙΖΑ ως απολύτως μοναδικό σημείο αναφοράς μας στην κεντρική πολιτική σκηνή».
    Το σχιζοφρενικό είναι ότι αυτή η τοποθέτηση υποστηρίχτηκε ως πολύ προχωρημένη από σ. που στο δια ταύτα είχαν την τελείως ανάποδη άποψη για τον Σύριζα και το Μέτωπο και αυτό φάνηκε και στην «απόπειρα» ψηφοφορίας.
    Το πρόβλημά μου δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω τι θέλει να πει ο Μπάμπης. Το πρόβλημά μου είναι ότι δεν καταλαβαίνω μια λειτουργία που τη μια υποστηρίζουμε το παραπάνω κείμενο (άλλος πρότεινε να μπει στον Δρόμο, άλλος να ψηφιστεί ως απόφαση, άλλος να είναι η εισήγηση για το επόμενο σώμα του Μετώπου) και μετά από δύο ώρες ζητάμε το εντελώς ανάποδο…

  6. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    Άβυσσος η ψυχή του Μετώπου…

    (Μήτσο μην κράξεις πάλι, ας μην το ρεζιλεύατε, να μην έκανα κι εγώ πλακίτσα!
    για ομαδική ψυχανάλυση μου μοιάζει κι όχι για «ανοιχτό πολιτικό σχέδιο»…τελικά τώρα κατανοώ και τη μουγκαμάρα, αφού το κάζο πρέπει τελικά να ήταν μεγάλο…Όμως το να ανεβάσετε μόνο την ομιλία Αλαβάνου και να κουκουλώσετε όλα τα υπόλοιπα απο όλους όσους δεν ήταν παρόντες, δεν σας τιμά…Τώρα βέβαια κατανοώ και την δυσκολία…αλλά δεν την δικαιολογώ…διαφάνεια στον Σύριζα και συσκότιση στο Μέτωπο επειδή δεν μας βολεύει; δεν χρειάζονται άλλα σχόλια…)

  7. Ο/Η Vagelio Sot λέει:

    Η αδυναμία των περισσότερων από τους παραπάνω σχολιαστές να κατανοήσουν την ομιλία του Μπάμπη βγάζει στο φως μια από τις ρίζες του προβλήματος : Την απόλυτη ανικανότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας των ενταγμένων (όχι ντε και καλά με την έννοια του μέλους οργάνωσης ή κόμματος, αλλά με την ευρύτερη έννοια της στράτευσης στον αριστερό χώρο)να επικοινωνήσουν στοιχειωδώς με την σύγχρονη πολύμορφη κοινωνική ριζοσπαστικοποίηση που μας περιβάλλει.
    «Πω – πώ σε τι σύγχυση που βρίσκεται ο καημένος ο Μπάμπης, ακούς εκεί να μην έχει ξεκάθαρη άποψη ναι ή όχι στο Συριζα, ακούς εκεί να μην στοιχίζεται ξεκάθαρα πίσω από κάποια από τις υπάρχουσες εκδοχές της αριστεράς»… «Ακούς εκεί να θέλει μια παράταξη με απολύτως αυτοδιοικητικά κριτήρια εν μέσω πολιτικών διακυβευμάτων τεραστίων διαστάσεων… τι φρίκη !!»
    Με τον Σύριζα είναι και δεν είναι, με την Ανταρσύα δεν είναι …με το Μέτωπο είναι και δεν είναι ….με τη βία δεν είναι… λες να’ναι κρυπτο-κουβελικός ?
    «Τι ‘ναι,τι ‘ναι, τι ‘ναι ο Μπάμπης;
    Ψάξε – ψάξε δε θα το βρεις.
    Δε θα το βρεις, δε θα το βρεις
    τι’ναι ο Μπάμπης που ζητείς»
    Αγαπητοί σ/φοι Left, Γιάννη Κ., δημήτρη, Γ.Τ. αν δεν μπορείτε να αναλύσετε, να ερμηνεύσετε και να ταξινομήσετε την πραγματικότητα με βάση τα αναλυτικά και ταξινομητικά σας εργαλεία, ίσως πρέπει να εμπλουτίσετε την εργαλειοθήκη σας.
    Μπάμπη προχώρα είσαι σε σωστό δρόμο !!

    • Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

      βαγγελιώ
      εγώ δεν σχολίασα καθόλου την ομιλία του Μπάμπη…
      Ίσα ίσα σε άλλο σχόλιό μου υποστήριξα την αυτοδιοικητική προοπτική. Σχολίασα και σχολιάζω την ακατανόητη σιωπή της Πασα σε αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις. Βάλεις επι δικαίων και αδίκων αλλά για την ταμπακέρα δεν λές τίποτα. Μήπως και σύ πρέπει να κοιτάξεις στην εργαλειοθήκη σου να βρείς το εργαλείο «θαυμασμός στον μεγάλο αρχηγό» που σε έκανε να καταπίνεις αμάσητα τα καπέλα των «συνιστωσών»;

  8. Ο/Η δημητρης λέει:

    βαγγελιώ
    δεν ψάχνω να βρώ τι είναι ο μπάμπης δεν με ενδιαφέρει το πρόσωπο του μπάμπη , μου κάνει εντύπωση όμως αυτή η σύγχυση στο χώρο του μετώπου που φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού και η επιμονή κάποιων στις πιο παρωχημένες αντιλήψεις ( κόμμα – ηγέτης , πολιτική=ακτιβισμός κτλ.) που υπήρξαν στην αριστερά. εαν στο μέτωπο συνεχίσετε να θέλετε να πλέετε στα μεγάλα ακροατήρια μέσω μεγάλων τιμονιέριδων και να μας πρήζετε για την αναγκαία δημοκρατία ( όπως η περίφημη γραμματεία του σύριζα ..το υπόδειγμα της δημοκρατικής λειτουργίας) και την ενότητα ( την ευκαιριακή και βολική) μάλλον δεν θα μπορέσουμε να συναντηθούμε ποτέ ..πράγμα λυπηρό αλλά νομίζω όχι και τραγικό ..μιας και ο υπόλοιπος κόσμος γύρω μας αποτελεί την συντριπτική πλειοψηφία στην κοινωνία.
    δημητρης λαρισα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s