Αρχείο για 05/01/2011

`

Τη θεωρία του ευρωομόλογου ως ουσιαστικής απάντησης στην ελληνική κρίση αποδομεί στο tvxs.gr από το Λονδίνο ο κ. Τάκης Φωτόπουλος, πολιτικός φιλόσοφος, καθηγητής Οικονομικών και διευθυντής του International Journal of Inclusive Democracy. Χαρακτηρίζει, άλλωστε, την επίτευξη του στόχου από την ελληνική κυβέρνηση «καθόλου πιθανή». Ταυτόχρονα, προβλέπει ως αναπόφευκτη την αναδιαπραγμάτευση του συνολικού δημόσιου χρέους της Ελλάδας και διατυπώνει τη δική του πρόταση για την έξοδο από την κρίση, η οποία «δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα στην ΕΕ».

Εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αντιλαμβάνεται τις απαιτούμενες διαρθρωτικές αλλαγές στην ελληνική οικονομία, ο κ. Φωτόπουλος κάνει λόγο για «μεγάλες επενδύσεις στον παραγωγικό τομέα και μια ανάλογη μεταβολή του καταναλωτικού προτύπου» με στόχο την «αυτοδυναμία» της ελληνικής οικονομίας.

Όσον αφορά στη συζήτηση για την έκδοση ευρωομολόγου, δηλαδή ενός ομολόγου το οποίο θα εκδίδεται με εγγυήσεις όχι μόνο της Ελλάδας (για παράδειγμα) αλλά και των 17 χωρών – μελών της Ευρωζώνης, αναφέρει χαρακτηριστικά πως «εκτός από τη Γερμανία -η οποία αντιδρά- και πολλές άλλες χώρες μέσα στην Ευρωζώνη δεν αρέσκονται καθόλου στην ιδέα να συμμετέχουν με εγγυήσεις τους σε δάνεια των περιφερειακών χωρών».

Ακολουθεί η τηλεφωνική συνομιλία με τον κ. Φωτόπουλο:

Καταβάλλεται μία προσπάθεια από την ελληνική κυβέρνηση να πείσει τους εταίρους της στις Βρυξέλλες για την έκδοση ευρωομόλογου (σε αυτό το πλαίσιο προωθεί τη συλλογή υπογραφών). Υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την εκπλήρωση του στόχου; (περισσότερα…)

`

`

ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!

ΣΥΝΕΝΕΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΚΡΑ

Οι δυνάμεις της Αριστεράς, πέρα από διαφορές, δίνουν συχνά την εντύπωση ότι το πρόβλημά τους είναι η επικράτηση της μιας έναντι της άλλης! Θεωρείτε ότι μόνο η ηγεσία του ΚΚΕ είναι υπεύθυνη για τον άγονο κατακερματισμό; Μπορεί να αλλάξει το διαιρετικό κλίμα μέσα στο 2011;

Αντιμέτωπα με τη ραγδαία επιδείνωση της ζωής τους λόγω του μνημονίου και του γενικότερου κοινωνικού πολέμου που έχουν κηρύξει μονομερώς οι κυρίαρχες τάξεις, τα λαϊκά στρώματα χρειάζονται την ενότητα δράσης όλων των μαχόμενων, αριστερών δυνάμεων, που αποτελούν σήμερα τον βασικό κορμό της αντίστασης. Όσοι γυρίζουν την πλάτη στον πιο κρίσιμο κοινωνικό πόλεμο των τελευταίων 35 χρόνων για να επιδοθούν στον ενδοαριστερό εμφύλιο ακολουθώντας τη λογική «ο χειρότερος εχθρός είναι ο γείτονας», επωμίζονται τεράστιες, ιστορικές ευθύνες.

`
Όχι μικρότερες ευθύνες έχουν, ωστόσο, όσοι αντιμετωπίζουν καιροσκοπικά το θέμα της ενότητας, κερδοσκοπώντας πάνω σε μια δημοφιλή λέξη απλώς για να πλαγιοκοπήσουν τους «σεχταριστές». Οι αριστεροί πολίτες έχουν πικρή εμπειρία από δήθεν «ενωτικές» πρωτοβουλίες, οι οποίες, ακριβώς επειδή δεν στηρίζονταν σε ξεκάθαρες αρχές, στρατηγική αντίληψη και πολιτικούς στόχους, κατέληξαν να ενώσουν την Αριστερά με την… αστική τάξη (βλ. κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα) με τίμημα (περισσότερα…)