Σύνταγμα, 23/2/2011

Posted: 25/02/2011 by ΠΔ in Uncategorized

Τρέμω ακόμα. Σήμερα, όταν έφτασε η πορεία στο Σύνταγμα, μερικές εκατοντάδες άνθρωποι μείναμε μπροστά από τη Βουλή. Σύντομα ήμασταν πάνω από 5.000 άτομα. Αρκετές αριστερές οργανώσεις δεν στήριξαν καθόλου την προσπάθειά μας. Κατά τις 17:00, και ενώ είχε μείνει πολύς κόσμος (όχι πέντε χιλιάδες αλλά σίγουρα πάνω από τους μισούς), ενώ λέγαμε να μη φύγει κανείς και από τα σωματεία μάς έλεγαν ότι περιμένουν μικροφωνική για να γίνει συναυλία και να μαζευτεί κι άλλος κόσμος, σχεδόν όλες οι οργανώσεις πήραν τα πανό τους και έφυγαν. Μείναμε 500 άτομα. Πεντακόσιοι, πλην όμως αποφασισμένοι να κρατήσουμε την κατάληψη. Ανάψαμε δυο φωτιές, κάτσαμε γύρω τους και φωνάζαμε, ειρηνικά, συνθήματα. Όλες τις ώρες που ήμασταν εκεί, κάθε λίγο η ατμόσφαιρα γέμιζε δακρυγόνα – είτε με αφορμή μικροαψιμαχίες, είτε από επεισόδια σε διπλανούς δρόμους, τα οποία καταλαβαίναμε μόνο από το τσούξιμο στα μάτια και στο λαιμό… Γύρω στις 18:30, ενώ είχαμε μείνει κάπου 400 άτομα και τραγουδούσαμε το «πότε θα κάνει ξαστεριά» γύρω από τη φωτιά, τα ΜΑΤ μάς πλευρίζουν από τρεις μεριές. Μείναμε ψύχραιμοι. Άλλωστε δεν κάναμε τίποτα παράνομο ή επικίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα κανενός: καθόμασταν ειρηνικά οκλαδόν γύρω από τη φωτιά και τραγουδούσαμε, εξασκώντας το δικαίωμά μας να διαδηλώνουμε για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας (και πάνω μας), για την κλεμένη μας αξιοπρέπεια, για το αμφίβολο μέλλον μας. Ξαφνικά τα ΜΑΤ, που είχαν έρθει στο μισό μέτρο μπροστά από τους καθιστούς διαδηλωτές, αρχίζουν να μας ψεκάζουν εντελώς απρόκλητα στο πρόσωπο. Μία, δύο, τρεις φορές, μέχρι να αναγκαστούμε να σηκωθούμε. Τότε αρχίζουν να μας χτυπάνε με τα γκλομπ! Άοπλους διαδηλωτές, που το μόνο που κάναμε ήταν να κάθομαστε οκλαδόν και να τραγουδάμε… Παιδια αλλά και ανθρώπους ίδιας ηλικίας με τους γονείς τους. Όχι, δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί. Αλλά αρνούμαι να το συνηθίσω, αρνούμαι να δεχτώ το φασισμό και την ωμή βία, την ωμή τρομοκρατία ως κάτι φυσιολογικό και αναμενόμενο… Έχουμε φασισμό, εδώ, τώρα, δίπλα μας, έχουμε χούντα, το έχουμε καταλάβει;

Η δημοκρατία σας βρωμάει δακρυγόνο…
Πάνος Δαμέλος
23/2/2011

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η ΠΔ λέει:

    Και βίντεο από την επίθεση των ΜΑΤ: http://qik.com/video/37779026

  2. Ο/Η deserewas λέει:

    Τη φωτιά για να ζεσταθείς που βάλατε ήταν από παγκάκια που ξηλώθηκαν από την πλατεία;

  3. Ο/Η ΠΔ λέει:

    Ναι, ήταν από παγκάκια, τρώνε εκατομμύρια, έχουν χαρίσει τα άπειρα σε μεγαλοεργολάβους και τράπεζες και αυτό που σε πείραξε ήταν δυο παγκάκια που ξηλώθηκαν; Έχεις κάποια αίσθηση του τι συμβαίνει γενικά γύρω σου; Μένει να ακούσουμε και ότι για το κρατικό χρέος φταίνε τα παγκάκια που ξηλώθηκαν…

  4. […] This post was mentioned on Twitter by mao_tse_tung, Alexandros and A sinner in me, Menacius Politis. Menacius Politis said: Ακριβώς η εμπειρία μου σήμερα: RT @mwysis: Σύνταγμα, 23/2/2011 http://bit.ly/hMwkEH […]

  5. Ο/Η phibz λέει:

    Μόνο τα δακρυγόνα ξέρεις πόσο κοστίζουν; Λες και τα δυο παγκάκια που ξηλώθηκαν είναι μέτρο σύγκρισης…

  6. […] αναδημοσιεύουμε την παρακάτω μαρτυρία από το blog Πρωτοβουλία για την Αντισυστημική Αριστερά […]

  7. Ο/Η hardcore λέει:

    Ημουν κι εγω στους 500 μου εμειναν σημερα και θελω να προσθεσω και το περιστατικο με τον ανθρωπο που ο μπατσος τον εσπρωξε στη φωτια που ειχαμε αναψει.Για να μην αναφερω τη λογικη τους να χτυπησουν ενα 18 χρονο κοριτσι με γκλοπ.Εχουμε καιρο ακομα να γινουμε αιγυπτος..οταν δεν θα φοβομαστε τα χημικα τους,ουτε τα γκλοπ..οταν θα μπορεσουμε να μεινουμε καθισμενοι και να φωναξουμε αυτα που πιστευουμε!
    ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

  8. Ο/Η kavouras λέει:

    μπράβο σε όσους έμειναν…

  9. Ο/Η Γιάννης Χ. λέει:

    Μπράβο σε όσους τόλμησαν. Και στην ΠΑΣΑ που ακόμα προσπαθεί το αδύνατο.

    ΥΓ Μπράβο και στον νέο διαχειριστή αυτού του blog για την πολύ καλή δουλειά που κάνει

    φκσ
    Γιάννης Χ.

  10. Ο/Η 1 λέει:

    ΜΕΤΩΠΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΉΣ
    Αλέκος Αλαβάνος: Η κυβέρνηση αισθάνεται πανικό για την πλατεία Συντάγματος»

    «Η σημερινή μεγάλη κινητοποίηση στην Αθήνα έκανε το συμπέρασμα οριστικό.

    Η ανά τρίμηνο οργάνωση από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ μιας τελετουργικής πορείας είναι λιτανεία που διευκολύνει αντί να κάμψει την κυβέρνηση. Ούτε καν για την τιμή των όπλων.

    Οι επιμέρους συνδικαλιστικοί αγώνες, δύσκολοι και ηρωικοί, που παύουν όμως μόλις ψηφισθεί ο σχετικός νόμος αφήνουν εκ των πραγμάτων το κίνημα χωρίς συνέχεια.

    Το αίτημα που μπορεί να πολιτικοποίησει, να ενοποιήσει, να βαθύνει τους αγώνες είναι: Να πέσει τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου.

    Και απαιτεί τις κατάλληλες μορφές πάλης.

    Η 23η Φλεβάρη έδειξε ότι η κυβέρνηση αισθάνεται πανικό στο ενδεχόμενο παραμονής του λαού στην πλατεία Συντάγματος.

    Αισθάνεται πανικό για μια πρωτοβουλία που γεννήθηκε από νεολαιίστικες και συνοικιακές ομάδες στο διαδίκτυο.

    Για αυτό η στρατηγική της έντασης, αξιοποιώντας ακόμη και νεοφασιστικές ομάδες που από τον Άγιο Παντελεήμονα μετακόμισαν σήμερα στο κέντρο της Αθήνας.

    Για αυτό και οι επαναλαμβανόμενοι βομβαρδισμοί με χημικά ειρηνικών διαδηλωτών μόλις προσέγγιζαν την πλατεία Συντάγματος.

    Παρά τις δύσπνοιες, τις αλλεργίες, τις κακουχίες χιλιάδες και για ώρες έμειναν εκεί.

    Ο κόσμος του Μέτωπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής με το σύνθημα «Δαδηλώνουμε – Παραμένουμε στο Σύνταγμα» έδωσε με πάθος και αισιοδοξία το παρόν. Μαζί με αγωνιστές από πολλές αριστερές οργανώσεις, φοιτητές, μέλη των ΕΛΜΕ και της ΔΟΕ, εργατικά σωματεία.

    Εδώ ξαναγεννιέται η ενότητα και η συντροφικότητα των αριστερών. Εδώ γεννιέται η μετωπική δράση.

    Ξέρουμε πια τι πρέπει να γίνει.

    Ξέρουμε ότι ο τρόμος και η βία είναι το τελευταίο όπλο μιας αποδομημένης πολιτικά και ηθικά κυβέρνησης. Η μαχητική, πλατειά, ειρηνική κινητοποίηση το ανίκητο όπλο του λαού.

    Σήμερα έγινε ένα μεγάλο βήμα μπροστά.

    Η σημερινή εμπειρία και η συντροφική ατμόσφαιρα στο Σύνταγμα δείχνει ότι η μεγάλη στιγμή, η μεγάλη στροφή μπορεί να είναι και εφικτή και κοντά».

    Αθήνα 23.2.2010

  11. Ο/Η γιαννης ιωαννου λέει:

    …εχει δικιο ο ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΟΤΑΝ επισημαινει οτι χρειαζεται ενα βημα παραπερα απο τις ανα τριμηνο (;) γενικες απεργιες και διαδηλωσεις , και τους επιμερους συνδικαλιστικους αγωνες…
    …αλλα μαλλον εχει αδικο οταν θεωρει οτι το επομενο βημα ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ-ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ-ΒΑΘΕΜΑΤΟΣ των αγωνων ειναι το αιτημα ΠΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ…
    …Φαινεται δεν εχει διδαχθει κατι απο την πραγματικη αποτυχια τοσο του ΜΕΤΩΠΟΥ/ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΤΤΙΚΗ στις περιφ. εκλογες , οσο και απο τη προσπαθεια να γινουν οι δημοτ. εκλογες-περιφ. «αντιμνημονιακο δημοψηφισμα»….
    …το εχω ξαναγραψει και το ξαναλεω οτι το επομενο βημα μπορει να ειναι μια ευρεια πολιτικη καμπανια για δημοψηφισμα ΥΠΕΡ ‘Η ΚΑΤΑ του Μνημονιου…
    …το να φυγει η κυβερνηση ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ δεν μου λεει απολυτως τιποτα, σημασια εχει τι θα την διαδεχτει…με ενδιαφερει επισης η συμμετοχη στα κινηματα οσων ιστορικα στηριζουν το ΠΑΣΟΚ , και το μεγαλο τμημα τους εξακολουθει να στηριζει το ΠΑΣΟΚ…
    …ΚΑΤΑΝΟΗΤΗ η συναισθηματικη εξαρση των μερικων εκατονταδων «καταληψιων» του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ , αλλα δεν ειναι » ο λαος» , ουτε το «κινημα»…ας διατηρησουμε τη στοιχειωδη κοινη λογικη : Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ «ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ» , Η ΑΚΡΙΤΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΜΟΡΦΩΝ ΠΑΛΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΑΦΡΙΚΗ (εντελως αλλων κοινωνικων και πολιτικων συνθηκων), η ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΩΝ ΜΟΛΟΤΩΦ ΚΛΠ …ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΜΕΣΣΙΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟΥ , οδηγουν σε καθε περιπτωση σε ενισχυση του πολιτικου αυταρχισμου και οχι σε μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ…ΔΕΝ ΑΓΝΟΩ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΑΥΞΗΘΕΙ ΚΑΤΑ ΤΙ ΟΙ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΜΙΑΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, αλλα υπαρχει μια τεραστια αρνητικη ιστορικη εμπειρια -που δεν χρειαζεται καν να εχουμε την οξυδερκεια της ΛΟΥΞΕΜΠΟΥΡΓΚ ΓΙΑ να ειμαστε αρνητικοι σε ΜΕΣΣΙΕΣ οποιας αποχρωσης…υπαρχει δημοκρατικος τροπος διεξοδου-και μπορουμε να τον ακολουθησουμε , πριν ο ιδιος ο ΓΑΠ προχωρησει σε εκλογες και «συλληφθει» απασα σχεδον η αριστερα στον υπνο ( οπως το 2009 ΟΤΑΝ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ και αλλοι δηλωναν οτι ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ αποφασισε να παμε σε εκλογες προωρα για να ανακοπει η δυναμικη του ηδη καταρρέοντος ΣΥΡΙΖΑ!!!)…

    • Ο/Η ΣΣ λέει:

      Το να φύγει η κυβέρνηση του παπανδρέου προφανώς έχει απαραίτητο το στοιχείο «να ρίξουμε την κυβέρνηση του παπανδρέου» ως αίτημα αγώνα. Αν εν’τέλει ρίξουμε την κυβέρνηση παπανδρέου όλοι ξέρουμε ποια κυρβέρνηση θα έρθει.

      Μια κυβέρνηση που θα φοβάται ότι θα την ρίξουν και αυτή… και βέβαια ένα κίνημα που θα ξέρει ότι θα μπορεί να ρίξει όποια κυβέρνηση χρειαστεί…

      Και αυτή η κυβέρνηση είναι η καλύτερη αστική κυβέρνηση.

  12. Ο/Η Κωστής Βεζδρεβάνης λέει:

    Εμένα μου θυμίσατε χτες τους 300 + 700 στις Θερμοπύλες κι ας ήσασταν λιγότεροι. Κι ας μην είμαι αριστερός. Μπροστά σε μια απρόσωπη ανθρωπο-μηχανή θανάτου. Την επόμενη φορά θα είμαστε περισσότεροι. Και θα αρχίσουμε να αρθρώνουμε λόγο. Και δεν θα μπορούν να μας αγνοήσουν ρίχνοντάς μας σ’ ένα «πι». Η ανθρωπιά χτες κέρδισε, κι ας φαίνεται με την πρώτη ματιά ήττα. Την επόμενη φορά καμιά δικαιολογία στα ΜΑΤ να χτυπήσουν, με λίγη περιφρούρηση.

  13. Ο/Η pan λέει:

    Συμφωνώ με τον Γ. Ιωάννου και διαφωνώ με τον ΣΣ
    Για την αστική δημοκρατία και το πώς αντί για αυτήν μπορεί να προκύψει ένα ενίοτε αναγκαίο (για τον αστισμό) δικτατορικό καθεστώς, ισχύει το
    «Υπάρχουν και χειρότερα, μα θα στα πω αργότερα..»
    Υπάρχει δημοκρατικός δρόμος, και κάτι ξέρει και το KKE όταν λέει με νόημα:
    «Δεν θα σπάσει ούτε τζάμι!»
    Υπάρχει εδω και χρόνια ανάγκη να μετεξελιχθεί η αυτάρεσκη διαμαρτυρία, από την αρχή της, δηλαδή από τους λόγους της εξέδρας που κανείς δεν ακούει, την εξέλιξή της, δηλαδή την «μεταξύ μας» διαμαρτυρία χωρίς κοινό και μάλιστα χωρισμένη σε επί μέρους μπλοκ που διαφωνούν, και το άδοξο τελείωμά της, που είναι συνήθως ιδιώτευση παρεών με παράλληλα επεισόδια άλλων παρεών, μετά από προκλήσεις, που ακόμη κι όταν δεν υπάρχουν, μπορούν εύκολα να κατασκευάζονται.
    Επίσης υπάρχει ανάγκη μιας εναίας αριστερής τηλεόρασης.
    Για την αποτελεσματική δημοκρατική διαμαρτυρία χρειάζονται 300.000 και όχι 300.
    Η περιφρούρηση της ενιαίας και αλληλέγγυας πορείας από τοξοβόλους και μολότωφ είναι απαραίτητη αν θέλει κανείς τη συμμετοχή του κόσμου. Οι διαθέσεις του κόσμου καπελώνονται μονίμως από τον βολονταρισμό κάποιων, που συχνά δεν μπορεί κανείς να τον ξεχωρίσει από την προβοκάτσια.
    Μια συστηματική μαζική και ειρηνική παρουσία στην πλατεία, πλήρως νομικά κατοχυρωμένη, που θα παραμείνει επί μέρες, με ξεδίπλωμα εκδηλώσεων, με αντάμωμα αλληλέγγυων πρακτικών και συζητήσεων συναδέλφωσης, αν μπορούσε να οργανωθεί, δεν θα ήταν συντηρητική και φοβική πράξη – το αντίθετο μάλιστα. Αυτό όμως δεν μπορεί ποτέ να οργανωθεί από δυνάμεις που απαξιώνουν τις άλλες απόψεις ως ρεφορμιστικές κλπ, κλπ, και έχουν στο νου τους καταλήψεις ανακτόρων.
    Υ.Γ. Η εικόνα μιας παρέας να τραγουδά Ξυλούρη περικυκλωμένη από τα ΜΑΤ, δεν μπορεί παρά να προκαλεί συγκίνηση και μνήμες. Αυτά όμως δεν είναι αρκετά.
    Ο βολονταρισμός καμιά φορά πετυχαίνει κάτι σημαντικό (1 στις 1000) διαψεύδοντας όλες τις προβλέψεις και τις επιφυλάξεις των «γνωστικών», αν και ως γνωστό συχνότερα πετυχαίνει τα αντίθετα, και πάντως δεν είναι για να χρησιμοποιείται ως μέτρημα παλικαριάς ή αριστεροσύνης.

  14. Ο/Η κ.κ. λέει:

    Σε ένα από τα μεγαλύτερα μπλοκ της χτεσινής πορείας, αυτό των εκπαιδευτικών, στο ύψος της Σταδίιου, επιχείρησαν να μπουν μέσα μαζικά κουκουλοφόροι. Οι εκπαιδευτικοί αντέδρασαν αυθόρμητα φωνάζοντας «έξω απ΄την πορεία οι κουκουλοφόροι», δέχτηκαν και επιθέσεις, και τους εμπόδισαν. Όμως αυτά λειτουργούν αρνητικά στην ψυχολογία του κόσμου. Πώς μετά να μείνει στη Βουλή και να αντέξει και τα χημικά; Αυτοί οι τύποι, την ώρα που μπλοκ κατέβαιναν την Πανεπιστημίου πνιγμένα από τα χημικά, πετάγανε σπασμένα μάρμαρα από τη μια άκρη του δρόμου στην άλλη με κίνδυνο να τραυματίσουν διαδηλωτές. Το αποτέλεσμα είναι, μπάχαλοι και ΜΑΤ να τρομοκρατούν τον κόσμο και να αναστέλουν την ορμή του.

  15. Ο/Η Δημήτρης Α λέει:

    Τόσο άσκημα απ΄τα χημικά δεν είχα νιώσει ούτε στις προηγούμενες πορείες, που τα ‘τρωγα στη μάπα – τέτοια ποσότητα είχε πέσει ! Δεν άντεξα να μείνω – πόσο μάλλον άνθρωποι ασυνήθιστοι στο… ραντισμό. Μπορεί το αρχικό «κίνημα – μένουμε πλατεία» να μην ολοκληρώθηκε, αλλά πάλι κάτι έγινε: το πλήθος ΣΤΑΘΗΚΕ, δεν εκδιώχθηκε κακήν-κακώς, κάποιοι έμειναν για ώρες. Η κλιμάκωση της αποφασιστικότητας είναι φανερή από πορεία σε πορεία, όπως και το πόσο κατώτεροι των περιστάσεων και των διαθέσεων του κόσμου είναι οι φορείς/κόμματα/οργανώσεις της συστημικής / mainstream (πώς διάολο να την πω;) αριστεράς… Λίγοι από τους παραπάνω σώζουν την κατάσταση (ή τα προσχήματα) – το θέμα είναι «και μετά;» Θα περιμένουμε άλλους 3-4 μήνες, την επόμενη πορεία;

  16. Ο/Η Κωστής Βεζδρεβάνης λέει:

    Υπάρχει άλλος τρόπος να εξουδετερώσεις τα χημικά δηλητήρια των Καρκίνων του Παπανδρέου, εκτός από το να ανάψεις φωτιές;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s