Αρχείο για 02/04/2011

( από Κονσερβοκούτι )

Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δε γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ.
-Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Να μην πέσετε στα νύχια τους.
Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

(περισσότερα…)

Η πραγματική πορεία του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης ανοίγει ουσιαστικά με την Πανελλαδική του Συνάντηση. Καθώς η ιστορία, στην πατρίδα μας, τρέχει με εξωφρενική ταχύτητα, οι βολονταριστικές, αλλά ουσιαστικές τοποθετήσεις του Μετώπου προ μερικών μηνών, είναι ήδη ίσως ξεπερασμένες.

Το κοινωνικό σκηνικό όμως, καθορίζεται, από την τάση της αύξουσας συνείδησης, του αδιεξόδου της μνημονιακής πολιτικής. Η κατάρρευση της οικονομίας χωρίς ουσιαστικές ελπίδες ανάκαμψης, το ανεξέλεγκτο χρέος, η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, η εφιαλτική ανεργία, η μετανάστευση, εξαντλούν το πολιτικό σύστημα και ο θυμός αντικαθιστά το αρχικό σόκ. Εν τω μεταξύ ο ολοκληρωτισμός2 βαθαίνει μέσα στην Ε.Ε., ενώ από την Ελλάδα και τον λαό της, αφαιρείται κάθε δικαίωμα να αποφασίζει για την τύχη του. H κοινοβουλευτική δημοκρατία καταργείται, το Ελληνικό Σύνταγμα καταλύεται, η χώρα μετατρέπεται σε αποικία του Βερολίνου. Αναζητείται η εναλλακτική πολιτική λύση, στην σημερινή πορεία προς την άβυσσο. Το κοινωνικό αυτί είναι ανοικτό, ακόμη και σε «ανορθολογικές» απαντήσεις, η τουλάχιστον σε απαντήσεις αντίθετες με το μέχρι σήμερα κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο ρεύμα.

Αναζητούνται οι πολιτικές αιχμές που θα διαμορφώσουν μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία, που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από την κρίση και που φυσικά συνεπάγονται, μια πρόταση για μια οικονομία με πλήρη απασχόληση, που θα αφήνει ανοικτό το ζήτημα των κοινωνικών πειραματισμών. Ακόμη, δεν έχει γίνει βέβαια κατανοητό-ούτε στο σύνολο της αριστεράς-, ότι ένα εναλλακτικό οικονομικό σχέδιο ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό (ακόμη και αυτό που προβλέπει απλώς καπιταλισμό με κοινωνικό κράτος), ιδίως σε ημιπεριφερειακές χώρες σαν την Ελλάδα, φέρει ως αναγκαία συνθήκη, την κατασκευή φραγμών, στην ελεύθερη κίνηση των εμπορευμάτων, των κεφαλαίων, και την άρση των γενικών κανόνων της ελευθερίας του εμπορίου και του ανταγωνισμού. Ουσιαστικά οποιαδήποτε νικηφόρα μάχη της εργασίας, ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, στην πατρίδα μας, προϋποθέτει έξοδο από το σύστημα ευρώ-Ε.Ε. . (περισσότερα…)