Πολεμική κόπωση στις ΗΠΑ;

Posted: 04/05/2011 by Β.Χ. in Διεθνές κίνημα, Κόσμος, Προσωπικότητες και στοχαστές
Ετικέτες:

Από τον Immanuel  Wallerstein

(Μετάφραση στα ελληνικά: Χαρά Πασαντωνοπούλου)

Το πρόσφατο αυτό σχόλιο του Εμμάνουελ Βαλερστάιν σχετικά με το πως οιεπιλογές της εξωτερικής πολιτικής επηρεάζουν τους εσωτερικούς πολιτικούς συσχετισμούς των ΗΠΑ (ενόψει μάλιστα των προεδρικών εκλογών) αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον μετά την είδηση ότι αμερικανοί κομάντος σκότωσαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Οι διαπιστώσεις του Βαλερστάιν ότι η κοινή γνώμη έχει μεταβάλει άποψη σχετικά με τις επεμβάσεις των ΗΠΑ σε τρίτες χώρες και ότι οι εσωτερικοί πολιτικοί συσχετισμοί σχετικά με τον πόλεμο μετακινούνται προς μια αριστερότερη οπτική, δεν είναι άσχετες με την είδηση ότι οι ΗΠΑ κατατρόπωσαν τον άνθρωπο που ενσάρκωσε την ιδέα του κακού για τον μέσο Αμερικάνο τα τελευταία δέκα χρόνια. Προφανώς πρόκειται για μια προμελετημένη «νίκη» που έχει σκοπό να αναστρέψει το κλίμα που περιγράφεται στο άρθρο.

Σχόλιο 304, 1 Μαΐου 2011

Πολεμική κόπωση στις ΗΠΑ;

Οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή εμπλέκονται σε τρεις πολέμους στην Μέση Ανατολή – στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, και τώρα στη Λιβύη. Οι ΗΠΑ έχουν βάσεις σε όλο τον κόσμο, σε πάνω από 150 χώρες. Έχουν επίσης τεταμένες σχέσεις με τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν και ποτέ δεν έχουν αποκλείσει τη στρατιωτική δράση. Ο πόλεμος στο Αφγανιστάν, όταν ξεκίνησε το 2002, είχε πολύ ισχυρή υποστήριξη από την κοινή γνώμη των ΗΠΑ, και, πράγματι, μεγάλη υποστήριξη από άλλες χώρες. Ο πόλεμος στο Ιράκ είχε περίπου την ίδια υποστήριξη από την κοινή γνώμη των ΗΠΑ όταν ξεκίνησε το 2003, αλλά πολύ λιγότερη υποστήριξη από άλλες χώρες. Τώρα, οι ΗΠΑ έχουν κατά το ήμισυ εισβάλλει στη Λιβύη. Λιγότερο από το μισό κοινό των ΗΠΑ είναι υποστηρικτικό και υπάρχει πολύ μεγάλη αντίδραση στον υπόλοιπο κόσμο.

Οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις στις ΗΠΑ δείχνουν εναντίωση όχι μόνο στην δράση τους στη Λιβύη, αλλά, τώρα, και στην παραμονή στο Αφγανιστάν επίσης. Οι δημοσκόποι μιλούν για «πολεμική κόπωση», όπως και δικαιούνται, καθώς είναι δύσκολο να επιχειρηματολογήσει κανείς ότι οποιαδήποτε από αυτές τις συγκρούσεις είναι νικηφόρα. Η σύγκρουση στη Λιβύη οδηγείται σε μακροχρόνιο βάλτωμα. Στο Αφγανιστάν, όλοι προσπαθούν να επινοήσουν μια πολιτική λύση , με την οποία θα πρέπει οι Ταλιμπάν να συμπεριληφθούν στην κυβέρνηση και ίσως ακόμη, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να καταλάβουν ολοκληρωτικά την εξουσία. Στο Ιράκ, οι ΗΠΑ έχουν προγραμματίσει να αποσύρουν τα στρατεύματά τους στις 31 Δεκεμβρίου. Έχουν προσφερθεί να αφήσουν 20.000 στρατιώτες εκεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, με την προϋπόθεση να το ζητήσει η Ιρακινή κυβέρνηση, και να το κάνει πολύ σύντομα. Ο ιρακινός πρωθυπουργός Νούρι αλ Μάλικι μπορεί να έμπαινε στον πειρασμό, αλλά οι οπαδοί του Σαντρ, του είπαν ότι, εάν το κάνει, θα αποσύρουν την υποστήριξή τους και η κυβέρνησή του θα πέσει.

Το πιο ενδιαφέρον, παρόλα αυτά, είναι αυτό που πιθανόν να συμβεί μέσα στην επόμενη χρονιά στην εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ, καθώς οδεύουμε προς τις προεδρικές εκλογές. Από το 1945 και ύστερα, το Ρεπουμπλικανικό κόμμα έκανε προεκλογική εκστρατεία ως το κόμμα που υποστηρίζει σθεναρά το στρατό και κατηγορούσε το Δημοκρατικό κόμμα ότι είναι μαλθακό. Οι Δημοκράτες πάντα αντιδρούσαν προσπαθώντας να αποδείξουν ότι δεν είναι μαλθακοί,και στην πράξη δεν υπήρχε πολύ μεγάλη διαφορά στις πραγματικές πολιτικές που ακολουθούνταν, όποιο κόμμα κι αν κατείχε τον προεδρικό θώκο. Πράγματι, και οι δύο μεγαλύτεροι πόλεμοι –της Κορέας και του Βιετνάμ- ξεκίνησαν υπό την ηγεσία Δημοκρατικών προέδρων. Το Δημοκρατικό κόμμα πάντα είχε μια ομάδα, η οποία θεωρούνταν η αριστερή του πτέρυγα, που ήταν επικριτική απέναντι στους πολέμους αυτούς, και αυτή η ομάδα συνεχίζει να υπάρχει και να διαμαρτύρεται. Όμως, ανάμεσα στους εκλεγμένους πολιτικούς, αυτοί οι Δημοκράτες ήταν πάντα μια μειονότητα, και μάλιστα μια μειονότητα εν πολλοίς αγνοημένη.

Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα ήταν πιο συσπειρωμένο γύρω από ένα πρόγραμμα σταθερής υποστήριξης στο στρατό και στους πολέμους. Υπήρχαν, σπάνια, Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί που είχαν διαφορετική άποψη. Είχαν καταγωγή από τη φιλελεύθερη πτέρυγα του κόμματος, και το πιο αξιοσημείωτο πρόσωπο που ενσάρκωσε αυτή την άποψη ήταν ο Ρον Πολ, αντιπρόσωπος του Τέξας στο Κογκρέσο. Ήταν επίσης ένας από τους λίγους πολιτικούς που πίστευαν ότι η απεριόριστη στήριξη των ΗΠΑ στο Ισραήλ ήταν άσκημη ιδέα.

Αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο στον αγώνα για την προεδρία. Ο Μπάρακ Ομπάμα θα είναι ο Δημοκρατικός υποψήφιος. Είναι αδιαφιλονίκητος μέσα στο κόμμα. Η εικόνα στους Ρεπουμπλικάνους είναι μάλλον το αντίθετο. Υπάρχουν δέκα με δώδεκα υποψήφιοι για το χρίσμα, και κανένας από αυτούς δεν είναι ξεκάθαρο φαβορί. Ο εσωκομματικός αγώνας είναι εντελώς ανοικτός.

Τι σημαίνει αυτό για την εξωτερική πολιτική; Ο Ρον Πολ ζητά το χρίσμα. Το 2008 δεν είχε σχεδόν καθόλου υποστήριξη. Τώρα η εκστρατεία του πηγαίνει πολύ καλύτερα. Αυτό εν μέρει συμβαίνει λόγω των ισχυρών του θέσεων σε θέματα δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά και οι θέσεις του για τον πόλεμο τραβούν την προσοχή. Επίσης, ένας νέος υποψήφιος εισήλθε στο στίβο. Είναι ο Γκάρυ Τζόνσον, πρώην ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης του Νέου Μεξικού. Επίσης φιλελεύθερος, έχει ακόμη πιο έντονες απόψεις στα θέματα του πολέμου από τον Πολ. Ο Τζόνσον ζητά ολοκληρωτική και άμεση αποχώρηση από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη.

Δεδομένης της ευρείας διάχυσης της υποστήριξης σε διάφορους πιθανούς υποψηφίους, αναμφισβήτητα θα υπάρξουν τηλεοπτικά προγράμματα όπου όλοι οι ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι θα μιλήσουν και θα αντιπαρατεθούν. Εάν ο Τζόνσον κάνει το θέμα του πολέμου το μεγάλο επιχείρημα της καμπάνιας του, είναι σίγουρο ότι όλοι οι ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι θα πρέπει να αναφερθούν σε αυτό.

Εφόσον συμβεί αυτό, θα ανακαλύψουμε ότι οι αποκαλούμενοι « Ρεπουμπλικάνοι του κόμματος του τσαγιού»* είναι βαθειά διχασμένοι σχετικά με τις πολεμικές εμπλοκές. Ξαφνικά, ολόκληρες οι ΗΠΑ θα συζητούν αυτό το θέμα. Ο Μπάρακ Ομπάμα θα ανακαλύψει ότι το κεντρίστικο προφίλ που προσπαθεί να διατηρήσει, ξαφνικά μετακινήθηκε προς το αριστερά. Για να παραμείνει κεντριστής, και αυτός θα πρέπει να μετακινηθεί προς τα αριστερά.

Αυτό θα είναι ένα κομβικό σημείο καμπής στην πολιτική των ΗΠΑ. Η ιδέα ότι τα στρατεύματα θα πρέπει να επιστρέψουν θα γίνει μια σοβαρή πιθανότητα. Κάποιοι θα βγάζουν καπνούς από το θυμό τους, επειδή οι ΗΠΑ με αυτό τον τρόπο θα δείξουν αδυναμία. Και κατά κάποιο τρόπο, αυτό είναι αλήθεια. Είναι μέρος της πτώσης των ΗΠΑ. Όμως, αυτό που θα υπενθυμίσει στους αμερικάνους πολιτικούς είναι ότι το να κάνεις πολέμους απαιτεί σοβαρή υποστήριξη της κοινής γνώμης. Και σε αυτό το συνδυασμό των γεωπολιτικών και οικονομικών πιέσεων που όλοι αισθάνονται, η πολεμική κόπωση είναι ένας πολύ σοβαρός παράγοντας από εδώ και στο εξής.

*ΣτΜ. Το κόμμα του τσαγιού είναι ένα αμερικανικό λαϊκίστικο πολιτικό κίνημα, με συντηρητικές και φιλελεύθερες κατευθύνσεις. Οργανώνει διαμαρτυρίες και υποστηρίζει υποψήφιους από το 2009. Υποστηρίζει τη μείωση των κυβερνητικών δαπανών, αντιτίθεται στην επιβολή φόρων, στοχεύει στην μείωση του εθνικού χρέους και του ελλείμματος του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού και είναι προσκολλημένο σε μια ερμηνεία του συντάγματος των ΗΠΑ που θα παραμένει πιστή στις προθέσεις των δημιουργών του.

Copyright: ImmanuelWallerstein. Allrightsreserved.

Επιτρέπεται η μεταφόρτωση, η ηλεκτρονική προώθηση και η αποστολή με e-mail σε άλλους και η καταχώρηση του κειμένου αυτού σε διαδικτυακούς τόπους μη εμπορικών κοινοτήτων, υπό τον όρο ότι το δοκίμιο παραμένει άθικτο και επιδεικνύεται το σημείωμα περί πνευματικών δικαιωμάτων. Για να μεταφράσετε το κείμενο αυτό, να το εκδώσετε σε έντυπη και/ή άλλες μορφές, περιλαμβανομένων εμπορικών διαδικτυακών τόπων και αποσπασμάτων, επικοινωνήστε με το συγγραφέα: immanuel.wallerstein@yale.edu, fax: 1-203-432-6976.

Τα ερμηνευτικά αυτά σχόλια, που δημοσιεύονται ανά δεκαπενθήμερο, έχουν ως σκοπό να αποτελέσουν σκέψεις για τη σύγχρονη παγκόσμια σκηνή, ιδωμένη από την προοπτική όχι των τρεχουσών επικεφαλίδων αλλά από μια μακροπρόθεσμη σκοπιά.


Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s