Αρχείο για 05/05/2011

Η εκδήλωση του ΜΑΑ που έγινε χθες στην ΑΣΟΕ με θέμα «Γιατί η οργή του λαού δεν μπορεί να συναντηθεί με το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα; Επισημάνσεις -Αιτίες -Προτάσεις» ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Σε αυτό βοήθησε σίγουρα και το γεγονός ότι δεν ακολουθήθηκε ο πατροπαράδοτος τρόπος οργάνωσης αντίστοιχων εκδηλώσεων από τους χώρους της Αριστεράς.

Σε κανένα θέατρο, αμφιθέατρο ή Σπόρτιγκ δεν διαμορφώθηκε με συνελευσιακό και αμεσοδημοκρατικό τρόπο καμία από τις σημαντικές πολιτικές ή οργανωτικές προτάσεις για την ριζοσπαστική Αριστερά. Αυτά αποφασίζονται συνήθως πίσω από τραβηγμένες κουρτίνες. Τα ήθη και τα έθιμα της Αριστεράς επιβάλλουν παρόμοιες μαζικές εκδηλώσεις να έχουν κυρίως πανηγυρικό χαρακτήρα. Στο τέλος της εκδήλωσης γίνεται πάντα το γνωστό κλείσιμο – του οποίου το περιεχόμενο είναι ήδη γνωστό από πριν – και περιλαμβάνει την δημόσια εξαγγελία των προειλημμένων/προσυμφωνημένων αποφάσεων των μετεχόντων στην οργάνωση της εκδήλωσης.

Για την εκδήλωση του ΜΑΑ ήταν γνωστό από τα πριν ότι δεν θα υπήρχε εισήγηση από τους οργανωτές ούτε και κλείσιμο με τις αποφάσεις και τα συμπεράσματα στο τέλος. Οι ομιλητές λοιπόν δεν είχαν το δίλημμα να τοποθετηθούν υποστηρίζοντας ή απορρίπτοντας συγκεκριμένες επί του πρακτέου προτάσεις, και μπορούσαν να μεταφέρουν την βιωματική τους εμπειρία αλλά και τις απόψεις τους προβάλλοντας ερωτήματα χωρίς το άγχος των άμεσων απαντήσεων σε αυτά.

(περισσότερα…)

Από το βιβλίο του Λάκη Σάντα «Μια νύχτα στην Ακρόπολη…μνήμες από μια σπουδαία εποχή» (εκδόσεις  Βιβλιόραμα, 2010) και το κεφάλαιο «Στο ΕΑΜ της Αθήνας» αλιεύουμε μια σκηνή χαραγμένη στη μνήμη του.


«Οπότε, φθάνει η 8η Σεπτεμβρίου 1943 και η φασιστική Ιταλία, μέλος της συμμαχίας του Άξονα, ζήτησε ανακωχή από τους Συμμάχους και έπαψε πλέον να αποτελεί εμπόλεμη εχθρική χώρα στα συμμαχικά στρατεύματα. Στη χώρα μας, οι Ιταλοί στρατιώτες ήθελαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Οι Γερμανοί όμως, (περισσότερα…)