Η ΝΕΚΡΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε.

Posted: 29/05/2011 by Β.Χ. in Κρίση-Οικονομία, Προσωπικότητες και στοχαστές, Παρεμβάσεις
Ετικέτες:

Του Παπουλή Κώστα 

Εξήντα δύο χρόνια μετά  την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό εμφύλιο και το άδοξο τέλος του «σύντομου καλοκαιριού της αναρχίας», 34 χρόνια μετά τον θάνατο του Φράνκο και την πτώση του καθεστώτος,   όταν η Μοντσένι (επιζών αναρχική υπουργός), μίλησε σε  300.000 ανθρώπους, σε συγκέντρωση της αναρχοσυνδικαλιστικής ομοσπονδίας στην Βαρκελώνη, η κραυγή για δημοκρατία, έρχεται πάλι από την πατρίδα του Δον Κιχώτη, την Ισπανία.

Έλληνες, Πορτογάλοι, Ισπανοί, βγήκαν την δεκαετία του ’70, από αυταρχικά και αστυνομικά κράτη, από τις δικτατορίες των συνταγματαρχών, του Σαλαζάρ, του Φράνκο. Τμήμα της αριστεράς, αλλά και μεγάλο κομμάτι των λαών αυτών των χωρών, αντιμετώπισε την Ε.Ε., ως κάποιο λιμάνι ενός σταθερού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.

Όμως, η τραγική πλευρά της Ιστορίας, δείχνει σήμερα, ότι η Ε.Ε., στέλνει στο απόσπασμα ακριβώς αυτό το σύστημα, που μετά την μεταπολίτευση γνωρίσαμε ως αστική διακυβέρνηση. Ένα σύστημα, όπου ένα σώμα (η βουλή), αφού νομοθετούσε,  λογοδοτούσε με έναν τρόπο στο λαό, όπου τα συνδικάτα είχαν τον ρόλο τους, και μια στοιχειώδης κοινωνική συναίνεση, μέσω ενός αναιμικού κοινωνικού κράτους γινόταν προσπάθεια να συγκροτηθεί.

Ο Κ. Καστοριάδης, ο πιο γνωστός εκφραστής του περιοδικού «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα», προειδοποιούσε σχετικά νωρίς, για τον χαρακτήρα της Ε.Ε.: «Αν θεωρούμε ως μη ουσιαστική, την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπου οι έλληνες πολίτες μπορούν τουλάχιστον να διαμαρτυρηθούν έξω από το κοινοβούλιο τους, άρα υπάρχει μια δυνατότητα του λαού να ανατρέψει μια κατάσταση, τι γίνεται όταν ο λαός θα πρέπει να πηγαίνει στις Βρυξέλες, έξω από το ευρωκοινοβούλιο, για να παρέμβει;». (διάλεξη στην Νομική, στα μέσα της δεκαετίας του ’80).

Δεν μπορούσε να φανταστεί, ο φιλόσοφος της άμεσης δημοκρατίας, ότι οι αποφάσεις στην Ε.Ε., δεν θα παίρνονται καν στο ευρωκοινοβούλιο, αλλά από ένα γραφειοκρατικό συμβούλιο υπουργών και τεχνοκρατών. Ότι η Κ.Ε.Τ., δεν θα υπακούει σε καμία αρχή, και θα χαράζει αυτόνομα και ανεξάρτητα, την νομισματική πολιτική της «ένωσης». Ότι το σύστημα του ευρώ, θα διαιρεί όλο και περισσότερο τις οικονομίες της ευρωζώνης σε κεντρικές και σε κατεστραμμένες- περιφερειακές. Ότι η κατάρρευση των περιφερειακών οικονομιών, λόγω των δομικών ανισορροπιών που δημιουργεί το «κοινό» νόμισμα, εντείνει τις πολιτικές ανισότητες, και μετατρέπει τον Νότο σε αποικία του Βορρά.

Έτσι η Ελλάδα, πρώτη από όλους τους αδύναμους κρίκους,  βιώνει μια νέα Γερμανική κατοχή, όπου το ελληνικό κοινοβούλιο, δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίζει, ούτε καν για την λίστα των εξόδων και των εσόδων του κράτους, με τραγικές συνέπειες για την εκπαίδευση των παιδιών της, την υγεία των γερόντων της, την ανεργία και την μετανάστευση της νεολαίας της.

Σήμερα, ο άθλιος, ο Τρισέ, το οργανικό χέρι των συμφερόντων των ισχυρών και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, ανεβάζει τα επιτόκια, συντελώντας στην ολοκληρωτική καταστροφή της Ελλάδας και της υπόλοιπης περιφέρειας της ευρωζώνης.

            Ο Κρούγκμαν- σε πρόσφατο άρθρο του- διαπιστώνει ότι:  «υπο την ηγεσία του, η λιτότητα εμφανίστηκε ως οικουμενικό ελιξίριο», και τον κατακρίνει έντονα που αρνείται την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, και απειλεί  να κλείσει την κάνουλα της ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες. «Αν οι Ελληνικές τράπεζες καταρρεύσουν, η Ελλάδα θα βγει από την ζώνη του ευρώ, θα ξεκινήσουν τα χρηματοπιστωτικά ντόμινο». Τι κάνει λοιπόν ο Τρισέ; αναρωτιέται ο νομπελίστας.

            Στην πραγματικότητα, η απληστία των πιστωτών και των ξένων κεφαλαίων είναι τέτοιας έκτασης, που δεν τους φτάνει η δημόσια περιουσία, το ελληνικό υπέδαφος κ.α., αλλά θέλουν να αποσπάσουν και τις  τράπεζες από τον ελληνικό αστισμό. Ο κεντρικός τραπεζίτης, μετατρέπεται σε απόλυτο άρχοντα, που αποφασίζει  για την μοιρασιά του πλιάτσικου,  για την τύχη  ολόκληρων χωρών.

            Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, αυτή είναι η κατάσταση στην γηραιά ήπειρο και σε αυτήν την Ε.Ε. δεν έχουμε θέση, ως λαός, ως εργαζόμενοι, ως έθνος. Η οποιαδήποτε ισοτιμία των εθνών έχει χαθεί προ πολλού, ακόμη και σε θεσμικό επίπεδο.

            Η Ε.Ε., υπό την πίεση της κρίσης, μεταλλάσσεται προς τον πλήρη οικονομικό και πολιτικό ολοκληρωτισμό.

            Υπάλληλοι της τρόικας κάνουν «συστάσεις», υπό μορφή διαταγών, στους εκλεγμένους ιθαγενείς του ελληνικού κοινοβουλίου για συναίνεση.

            Από τις Η.Π.Α., ο Κρούγκμαν-στο ίδιο άρθρο του- προτείνει στην Ευρώπη, αναδιάρθρωση των χρεών του Νότου και παροχή «βοήθειας», από τις ισχυρές και ανεπτυγμένες οικονομίες.

            Ουσιαστικά εμφανίζει, την μοναδική λύση, αποκατάστασης μιας ισορροπίας, που γνωρίζουμε από την «πολιτική οικονομία», για μια νομισματική ζώνη, που δεν είναι άριστη, την δημιουργία ενός ισχυρού συστήματος μεταβιβαστικών πληρωμών, από τις πλούσιες περιφέρεις προς τις υπόλοιπες, έναν μεγάλο ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, όπως αυτόν των Η.Π.Α., η και της ίδιας της Γερμανίας.

            Αυτή την λύση την απαγορεύει όχι μόνο  το ίδιο το σύστημα του ευρώ, αλλά κύρια ο οικονομικός εθνικισμός των ισχυρών, η πεποίθηση τους ότι κερδίζουν το παιγνίδι της παγκοσμιοποίησης, μέσα από τις δικές τους δυνάμεις. Η αίσθηση της δύναμης, είναι πάντα αντίθετη στο αίσθημα της αλληλεγγύης. Η πολιτική  της δύναμης παντρεύεται  τον ολοκληρωτισμό. Η πολιτική  της αλληλεγγύης συνδέεται με την δημοκρατία.

            Τελικά οι δυνάμεις της διάρρηξης και της απόκλισης, αποβαίνουν πιο ισχυρές από τις δυνάμεις της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Οι δυνατοί, με πολεμικούς όρους επιβάλλονται στους αδύναμους. Εκ των πραγμάτων, η Ελλάδα και ο Νότος οδηγούνται στην απόσχιση. Όσο ο χρόνος περνάει και οι τράπεζες του κέντρου «σώζονται», τόσο ακόμη και η άτακτη ελληνική έξοδος από την ευρωζώνη, γίνεται ρεαλιστικό σενάριο.

            Η δημοκρατία είναι κλινικά νεκρή στον τόπο μας. Δεν απειλούμαστε μόνο με λατινοαμερικανοποίηση, να χάσουμε δηλαδή τα στοιχειώδη που έχουμε, αλλά κυρίως τον τρόπο που στην μεταπολίτευση μάθαμε να τα διεκδικούμε……..

            Όμως τις τελευταίες μέρες, ενώ το παλιό πολιτικό σύστημα σαπίζει και η Μ. Δαμανάκη, αγκαλιά με την κόρη του Μητσοτάκη, κηρύττουν την πάση θυσία παραμονή στο ευρώ, ένα νέο πολυτεχνείο γεννιέται στο Σύνταγμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s