ΔΕΚΑ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

Posted: 22/06/2011 by Β.Χ. in ΜΕΤΩΠΟ
Ετικέτες:

Πρώτο :Ένα «συμβάν» με ασύλληπτες διαστάσεις


Το Σύνταγμα είναι ήδη ένα συμβάν στον «αδύναμο κρίκο», του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.
Είναι λαϊκή εξέγερση. Δεν είναι ένας ανοιχτός δρόμος. Εμπεριέχει όμως ασύλληπτες ανατρεπτικές δυνατότητες.
Δεν ήρθε από το πουθενά. Υπάρχει βαθιά διεργασία πίσω του. Διεθνής και εθνική. Η πλατεία Ταχρίρ. Η επανάσταση του γιασεμιού. Η πλατεία Ντελ Σολ. Ο Δεκέμβρης.Η Κερατέα. Οι μεγάλες εργατικές απεργίες. Τα κινήματα «δεν πληρώνω»
Η επίμονη προσπάθεια του συστήματος η κινητοποίηση στις πλατείες να έχει τον χαρακτήρα «σχολικής εορτής» ή απολίτικου και χειραγωγήσιμου θεάματος τύπου Eurovision έχει ναυαγήσει.

Παρά την απόκλιση συνθημάτων, συνύπαρξη αντιθετικών λαϊκών ρευμάτων, χαοτικά στοιχεία, που εμφανίστηκαν ιδιαίτερα στις πρώτες τεράστιες κυριακάτικες συγκεντρώσεις, η κινητοποίηση του Συντάγματος έχει ισχυρό αντικυβερνητικό , αντισυστημικό και αντιμνημονιακό προσανατολισμό.  Για κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία, ανεξαρτησία, χειραφέτηση. 

Είναι μια κραυγή απελευθέρωσης απέναντι στη βαριά ταπείνωση που αισθάνονται εδώ και δύο σχεδόν χρόνια εκατομμύρια κάτοικοι αυτού του τόπου, ως εργαζόμενοι, ως νέοι, ως έλληνες πολίτες. 

Η συνήχηση του πολιτικού στοιχείου με το λαϊκό πανηγύρι του δίνει μια ακόμα πιο κρουστική δύναμη. 

Η επιτάχυνση και διάχυση των αποσυνθετικών φαινομένων στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, η διασπορά των κρουσμάτων αποδοκιμασίας σε ολόκληρη την Ελλάδα, η αυτόγελοιοποίηση του πολιτικού συστήματος  με τις οικουμενικές λύσεις και τους ανασχηματισμούς, ακόμη και η παγκόσμια ανησυχία όπως εκδηλώθηκε στη συνάντηση Ομπάμα – Μέρκελ, όλα αυτά συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την Πλατεία Συντάγματος. 

Δεύτερο : «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν» 

Γνωρίζουμε φυσικά ότι τα ενδεχόμενα είναι πολλαπλά και αλληλοσυγκρουόμενα. Ο εκφυλισμός. Η ρουτίνα. Η χειραγώγηση από το σύστημα. Το καλοκαίρι. Η προβοκάτσια. Η αποδόμηση μιας εξιδανικευμένης κατάστασης. Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που θα το περιθωριοποιήσουν. Η στείρα πολιτική σύγκρουση που οδηγεί σε ήττα. Η λαϊκή πολιτική σύγκρουση που οδηγεί σε νίκη. 

Για να επικρατήσει αυτή η τελευταία εκδοχή είναι εξαιρετικά σημαντική η σαφήνεια των όρων που καθορίζουν το γενικό και αόριστο ακόμα σύνθημα «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν». Η λαϊκή συνέλευση έχει κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Έχει  τη δυνατότητα να κάνει κι άλλα βήματα,  να ενοποιήσει το ορμητικό ποτάμι που έχουμε δει τις Κυριακές. 

Η συγκέντρωση του Συντάγματος μπορεί να εξελιχθεί σε εξωσυστημικό δημοκρατικό υποκείμενο, να αμφισβητήσει όλες τις συντεταγμένες του συστήματος, να επιβάλλει   μια μεταπολίτευση του λαού.  Η εξέλιξη αυτή θα βοηθηθεί  καταλυτικά από την ικανότητα της να θέτει σαφείς πολιτικούς στόχους και να απαντά ικανοποιητικά στο ερώτημα όλων: «μετά, τι και πώς;» 

 Πρώτος κρίκος είναι η αποχώρηση της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να μείνει ούτε ως υπηρεσιακή μέχρι τις εκλογές γιατί είναι μισητή από τον λαό, υποχείριο των δανειστών, γελοιογραφία κι έχει δώσει πειστήρια έλλειψης στοιχειώδους εντιμότητας. Δεν είναι δυνατό να προχωρήσουμε προς εκλογές πληρώνοντας τους δανειστές, εφαρμόζοντας το μνημόνιο κι εξαθλιώνοντας τις ελληνικές οικογένειες. 

Τρίτο: «Μετά, τι και πώς»                                           

Το «μετά, τι και πώς;»  δεν εξαντλείται σε μια βραχυπρόθεσμη παρένθεση μέχρι τις εκλογές. Αφορά κυρίως και  συνολικά στην πορεία που θα ακολουθήσει η χώρα μετά από μια λαϊκή ετυμηγορία. 

Αυτό που μπορούμε να απαντήσουμε με βεβαιότητα είναι ότι το σημερινό κοινοβουλευτικό σκηνικό είναι αδύνατο να στηρίξει μια τέτοια στροφή, παρά τις όποιες δευτερεύουσες διορθώσεις ενδεχομένως γίνουν στην απόλυτα καταστροφική πολιτική Παπανδρέου. 

Μπορούμε επίσης με ασφάλεια να πούμε ότι η στροφή αυτή δεν μπορεί να επιτευχθεί με την γνώριμη μέθοδο της «εξουσιοδότησης», χωρίς τη συνεχή επαγρύπνηση, παρουσία, συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα, που αναδεικνύεται στο κεντρικό πολιτικό υποκείμενο. 

Στο σοβαρό ενδεχόμενο που το σύστημα επιδιώξει να ελέγξει τις εξελίξεις είτε με ελεγχόμενες εκλογές από την κυβέρνηση Παπανδρέου που θα οδηγήσουν ένα μεγάλο τμήμα των εκλογέων και πάλι σε αποχή είτε με δημοψήφισμα με χειραγωγούμενο ερώτημα, είμαστε βέβαιοι ότι οι ελληνικές πλατείες θα απαντήσουν με τον ίδιο τρόπο που απάντησαν οι «indignados» στην πλατεία DelSol. Με την συνέχιση και το δυνάμωμα των λαϊκών καταλήψεων στις πλατείες. 

Στο δύσκολο αυτό ερώτημα, «και μετά;» που χωρίζονταν με ένα τείχος από την οποιαδήποτε απάντηση, η Πλατεία Συντάγματος άνοιξε ένα μεγάλο παράθυρο. Τη διαμόρφωση ενός μετώπου πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που στηρίζονται στις θέσεις των μεγάλων λαϊκών συγκεντρώσεων και μπορούν να στηρίξουν μια λαϊκή εξουσία. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής προτείνει σε μια συζήτηση σε βάθος που πρέπει να γίνει με ταχύτητα, τους παρακάτω κεντρικούς στόχους: 

Η αποδοχή μιας «Διακήρυξης της Πλατείας Συντάγματος» μπορεί να αποτελέσει και να αποδειχτεί βάση για μια μεγάλη και αισιόδοξη λαϊκή πορεία. 

Τέταρτο   : «Δεν φεύγουμε ούτε όταν φύγουν» 

Η όλη πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου έχει οδηγήσει σε πολλαπλές και βάναυσες παραβιάσεις του Συντάγματος σε θέματα δικαιωμάτων των πολιτών, λαϊκής κυριαρχίας,  εξουσιών του κοινοβουλίου, σε μια διαρκή και μόνιμη περιστολή της ίδιας της ουσίας της δημοκρατίας. 

Παράλληλα, οι κινητοποιήσεις των πολιτών, πέρα από την αποδοκιμασία για όλα αυτά, που εκφράζονται κυρίως με την συνολική απαξίωση της Βουλής θέτουν εκ των πραγμάτων αιτήματα συμμετοχής, ελευθεριών και κοινωνικής δικαιοσύνης που απαιτούν  για την αυριανή Ελλάδα ρυθμίσεις εντελώς διαφορετικές από αυτές του σημερινού Συντάγματος. 

Δίπλα στη θέση «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν» η πλατεία Συντάγματος αναδεικνύει τη θέση «Δεν φεύγουμε ούτε όταν φύγουν». 

Το λαϊκό κίνημα των πλατειών έχει επαναστατικό πνεύμα, που οφείλουν όλοι να σεβαστούν. 

Μόνο μια αυθεντική Συντακτική Συνέλευση του λαού σε αντιδιαστολή με τις γνωστές ελεγχόμενες «αναθεωρήσεις», μπορεί να προχωρήσει σε τομές σε βάθος όπως : 

 

Πέμπτο : «Δημοκρατία, τώρα» – Η δύναμη της «συνέλευσης» 

Στις κινητοποιήσεις των πλατειών είναι εντυπωσιακό πόσο το αίτημα για «δημοκρατία» συναρθρώθηκε με τα κεντρικά οικονομικά και κοινωνικά αιτήματα  για το χρέος και την ανατροπή στην πορεία της χώρας. 

Αυτή η αμφισβήτηση των κατεστημένων δομών και αντιλήψεων του συστήματος, η λαϊκή αναγέννηση των αρχών της ελευθερίας και της δημοκρατίας μπορεί να αποτελέσει το οξυγόνο για τη νέα πορεία του τόπου μας. Παράλληλα είναι δυνατό να αποτρέψει τα υπαρκτά εγχειρήματα λαϊκίστικης παρέμβασης, ανάδειξης «σωτήρων» που έχουν σήμερα την ανοχή κι αύριο τη στήριξη του συστήματος. 

Έχουμε ήδη θέσει το θέμα της συγκρότησης μιας μετωπικής δράσης με βάση τη σύγκλιση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων σε μια διεργασία σε μεγάλο βαθμό «από τα κάτω». 

Οι εξελίξεις με τις πλατείες ωθούν την άποψή μας αυτή πολύ πιο πέρα. Η διαμόρφωση της μετωπικής συμπαράταξης μπορεί να έχει έμπνευση, δυναμισμό, θεμέλια μόνο εφόσον εμπεριέχει και στηριχθεί στον συνελευσιακό χαρακτήρα που έφερε αυτή η «άνοιξη» των λαϊκών αγώνων στον τόπο μας.

 

Έκτο : Μπορούμε να διδαχθούμε από την Πλατεία Συντάγματος 

Οι κατειλημμένες πλατείες βοούν από την απαξίωση όλου του πολιτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένης και της αριστεράς. Η περιφρόνηση και η οργή απευθύνονταν στους «300» κι όχι στους «270». 

Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής έχει προτείνει στις κοινοβουλευτικές δυνάμεις της αριστεράς την αποχώρησή τους από την Βουλή της Ντροπής και τη συμβολική ένωσή τους με τον λαό. 

Η πλατεία Συντάγματος ξεκίνησε ως «άβατο» για την αναγνωρίσιμη αριστερά – συλλογικότητες ή πρόσωπα – όχι λόγω των δυνάμεων καταστολής, όπως έχει γίνει επανειλημμένα, αλλά λόγω της αυθόρμητης λαϊκής διάθεσης. Ζούμε μερικές από τις πιο απαξιωτικές στιγμές στη σύγχρονη ιστορία. 

Στο βάθος το χάσμα  είναι ανάμεσα στις ιδέες και τις αξίες της αριστεράς από τη μια, και την εκπροσώπηση και τους μηχανισμούς της αριστεράς, από την άλλη. 

Κοινωνικές διαδικασίες που οδηγούν σε φαινόμενα εξεγερσιακά ή συνελευσιακά ή αυτοοργάνωσης – από την Κομμούνα των Παρισίων μέχρι το 1968, από αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις του ΕΑΜ μέχρι το Πολυτεχνείο και τον Δεκέμβρη – αποτελούν τις πηγές όχι μόνο έμπνευσης, αλλά και θεωρητικών, προγραμματικών και οργανωτικών αρχών της αριστεράς. 

Η πηγή αναβλύζει πάλι στο Σύνταγμα, στο Λευκό Πύργο και στις άλλες πλατείες της χώρας. Μπορούμε να διδαχθούμε πολλά. Το πρώτο μάθημα είναι για την αυτοοργάνωση και τη δημοκρατία. 

Παρά τις προσπάθειες του συστήματος να πετάξει και την αριστερά στο δοχείο των αχρήστων, είμαστε περήφανοι  για αυτά που πιστεύουμε και αγωνιζόμαστε. 

Η ενότητα του λαού δεν σημαίνει τέλος της μάχης των ιδεών. Το αντίθετο. Το γνωρίζουμε εξάλλου από την διαπάλη των συνθημάτων στην «πάνω πλατεία». 

Η για χρόνια καλλιεργούμενη εξίσωση και απόρριψη όλων των πολιτικών απόψεων από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχει περάσει σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Ιδιαίτερα σε χώρους που τώρα απελευθερώνονται από τον δικομματισμό έχοντας διαπαιδαγωγηθεί με μια αρνητικότητα απέναντι στην αριστερά, αλλά και σε τμήματα της νεολαίας χωρίς πολιτική εμπειρία. Πρέπει να απαντηθεί με σαφήνεια , επιμονή, μαχητικότητα και κυρίως πειθώ και ειλικρίνεια. 

Ένα λαός που ισοπεδώνεται και ισοπεδώνει πέφτει στην παγίδα του λαϊκισμού. Ένας λαός που είναι ικανός να διακρίνει τη διαφορά είναι έτοιμος για επαναστατικές αλλαγές. 

Χωρίς να μασάμε τα λόγια για τις ευθύνες μας υπερασπιζόμαστε την προσφορά, τις αξίες και τα σύμβολά της αριστεράς. Μπορούμε να την κάνουμε πάλι κτήμα της ευρύτερης κοινωνίας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς . 

Μια αριστερά όμως που πονάει, μαθαίνει, αλλάζει. 

Η αριστερά αναγεννάται εκεί που βουλεύεται ο λαός. Εκεί είναι. Όχι σε αποξενωμένα γραφεία. 

Οι σχηματισμοί της αριστεράς είναι δυνατό σήμερα να συμβάλλουν στην αποσύνθεση της νέας αυτής κινηματικής δράσης. Αν τη δουν με φόβο γιατί είναι εκτός ελέγχου ή με ανταγωνιστικότητα. Αν επιχειρήσουν να την απαξιώσουν όπως έκαναν ορισμένοι τον Δεκέμβρη. Αν μείνουν  σε μια διαδικασία πολλαπλών και συγκρουόμενων « εισοδισμών». Αν αντί να την περιφρουρήσουν, συγκεντρώνονται με ασφάλεια αλλού ή αποχωρούν τροχάδην μπροστά στην πρώτη εκδήλωση βίας της αστυνομίας. Αν βλέπουν το Σύνταγμα με τα μάτια του συστήματος, ως κάτι ενοχλητικό και προσδοκούν την ημερομηνία λήξης του. Δυστυχώς, έχουμε τέτοια δείγματα. 

Οι σχηματισμοί της αριστεράς μπορούν να δώσουν μια αφάνταστη ώθηση στο κίνημα των πλατειών. Αν σεβαστούν τις προωθημένες δημοκρατικές αρχές της αυτοοργάνωσης. Αν είναι ειλικρινείς και, χωρίς να επιδεικνύουν και να κηδεμονεύουν, δεν κρύβουν την ταυτότητά τους. Αν μπορούν να αντιπαρατεθούν πολιτικά σε άλλα ρεύματα – όπως ο εθνικισμός, ο λαϊκισμός, ο μεσιανισμός- μέσα σε ένα πλαίσιο δημοκρατίας. Αν το στηρίζουν στις δύσκολες στιγμές της στρατηγικής της έντασης. Αν μπορέσουν ισότιμα, φιλικά και με ταπεινότητα να συμμετάσχουν στο μεγάλο λαϊκό εγχείρημα αλληλεγγύης. Και κυρίως αν μπορέσουν από τον μικρόκοσμο του ανταγωνισμού των οργανώσεων, να αρθούν στο μεγάκοσμο της κοινής συντροφικής πάλης για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία.

Έβδομο  : «Ενότητα, τώρα» 

Πριν το κίνημα των πλατειών το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής έχει πάρει πρωτοβουλία για την συνάντηση όλων των δυνάμεων της ριζοσπαστικής αριστεράς που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η σημασία αυτής της πρότασης παίρνει πολύ πιο βαριά σημασία με τα γεγονότα των πλατειών. 

Η εκλογική λογική, τόσο λαθεμένη ειδικά στις σημερινές συνθήκες ιστορικής καμπής,  η  αποκλειστική προσπάθεια επιβίωσης ιστορικών σχημάτων και των μηχανισμών τους, η αντιπαράθεση κάνει την αριστερά δίκαια να απαξιώνεται από την κοινωνία. 

Σε μια στιγμή, που κάθε πολίτης συνειδητοποιεί ότι «υπάρχει λαός κι  ο λαός έχει δύναμη», θα δημιουργηθεί απίστευτη προωθητική κίνηση αν συνειδητοποιήσει ότι «υπάρχει αριστερά και η αριστερά έχει δύναμη», πράγμα που δεν έχει γίνει ακόμη. 

Γι’ αυτό επαναφέρουμε και εμπλουτίζουμε την πρότασή μας : 

Ας μην αφήνουμε συνεχώς την κοινωνία να πρωτοπορεί απέναντί μας. Το «Δημοκρατία τώρα», ένα σύνθημα που ανήκει πια στον λαό και κανείς δεν μπορεί να οικειοποιείται, ας γίνει επιτέλους πράξη και μέσα στην αριστερά. Μαζί με το «Ενότητα, τώρα». 

Έχει φθάσει η στιγμή της διορατικότητας, των πλατιών οριζόντων και κυρίως της γενναιότητας. 

Όγδοο: Διεθνισμός και Πατριωτισμός 

Η ανάγλυφη εικόνα της κοινωνίας αλλά και η λαϊκή επινοητικότητα και εφευρετικότητα ήδη προσφέρουν πολλά διδάγματα για την αριστερά. Μπορούμε να διαφωνήσουμε, αλλά και να κερδίσουμε πολλά από την λαϊκή αυτοοργάνωση. 

Ο πατριωτισμός δεν είναι ξένο σώμα στις ιδέες μας, όπως είναι ο ρατσισμός ή ο εθνικισμός. Η ελληνική σημαία ανήκει πρώτα απ’ όλα στον  Γλέζο, τον Σάντα και όσους έδωσαν τη ζωή τους γι’ αυτή. Την ελληνική σημαία δεν την ανεχόμαστε. Είναι ένα από τα σύμβολά μας. Συνυπάρχει με τις σημαίες των άλλων λαών. Αυτό το πνεύμα έχουν πετύχει σε μεγάλο βαθμό αγωνιστές του ΜΑΑ με τις παρεμβάσεις τους. 

Το ίδιο το κίνημα των πλατειών αναδεικνύει το βαθιά διεθνιστικό του χαρακτήρα κατανοώντας την διεθνή φύση της κρίσης μα και του κινήματος και της απαραίτητης συνεργασίας. Η πλατεία Ταχρίρ οδήγησε την Πουέρτα ντελ Σολ και με την σειρά της στην δικιά μας πλατεία Συντάγματος και τις «πανευρωπαϊκές Κυριακές». 

Ένατο : Η πλατεία Συντάγματος έχει νικήσει τον φόβο 

Θα διαφυλάξουμε το πνεύμα, τη λαϊκότητα και τον ειρηνικό χαρακτήρα του Συντάγματος. 

Η προσφυγή στη βία, η στρατηγική της έντασης είναι το τελευταίο χαρτί μιας απαξιωμένης, καταστροφικής και επικίνδυνης κυβέρνησης. Χρησιμοποιεί με μίσος και εκδικητικότητα  τους μπράβους της, σε συνεργασία με προβοκάτορες και νεοφασίστες, ενάντια σε εκατοντάδες χιλιάδες οργισμένου λαού που διαδήλωνε ειρηνικά.  

Χαιρετίζουμε όλους αυτούς που αντέχουν, μένουν στο Σύνταγμα και τους γύρω χώρους, πιστοί στο κάλεσμα της δημοκρατίας και της ειρηνικής εξέγερσης. Ζούμε το κύκνειο άσμα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. 

Καλούμε όλες και όλους να δίνουμε το παρόν ακατάπαυστα στο Σύνταγμα. Να στηρίξουμε  με κάθε ηθική και πρακτική συνδρομή τη Λαϊκή Συνέλευση του Συντάγματος που αποτελεί τον κεντρικό στόχο της κυβερνητικής επίθεσης. 

Η πλατεία Συντάγματος έχει νικήσει τον φόβο. 

 Η νέα γενιά του Συντάγματος – που σε μεγάλο βαθμό είναι η γενιά του Δεκέμβρη, – έχοντας επεξεργασθεί τις εμπειρίες που είχε, οδηγεί  τη σύγκρουση σε πολιτικούς κόμβους. Δημιουργεί ένα δικό της κλίμα ειρηνικής εξέγερσης, συλλογικού αισθήματος, ασφάλειας των πολλών, που επιτρέπει την παρουσία ηλικιωμένων και παιδιών. 

Παράλληλα τα αδιέξοδα και οι πολιτικές επιλογές των συνδικαλιστικών ηγεσιών της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αντιφάσκουν όχι μόνο με το κίνημα της πλατείας αλλά με το ίδιο το εργατικό κίνημα και τις ανάγκες του. Το μόνο που ξέρουν είναι  «λιτανείες» ακίνδυνες για το σύστημα. 

 Η λαϊκή Συνέλευση ήδη από την πρώτη της ανακοίνωση καλεί ξεκάθαρα σε συντονισμό τους εργαζόμενους, προτείνοντας γενικές απεργίες και διαδηλώσεις των εργαζομένων με προορισμό το Σύνταγμα και στόχο την παραμονή τους εκεί. 

Γνωρίζουμε εξάλλου, ήδη από την εμπειρία του των αραβικών κινημάτων την σημασία της ενότητας της δράσης του οργανωμένου εργατικού κινήματος και του κινήματος των πλατειών της νεολαίας. 

 Η συνάντηση του εργατικού κινήματος με το κίνημα των πλατειών έχει εκρηκτική μετασχηματιστική δύναμη. 

Το κίνημα της πλατείας διευκολύνει την αναγκαία συζήτηση και δράση για την μαζική και αποτελεσματική κίνηση των εργαζομένων, και ιδιαίτερα σ’ αυτή την συγκυρία των ΔΕΚΟ, σπάζοντας ταυτόχρονα την κηδεμονία, την χειραγώγηση από γραφειοκρατίες εξαρτημένες από τα κυβερνητικά αδιέξοδα, την αποξένωση από την πραγματική κοινωνία της στέρησης, της ανεργίας, της ανασφάλειας, του τρόμου. 

Δέκατο : 1.000.000 στο Σύνταγμα 

Η χώρα μας δεν μπορεί να παραμένει σε αυτό το ατέρμονο βασανιστήριο της ύφεσης, της ανεργίας, της παρακμής. Στην κατάρρευση. 

Η διαμαρτυρία έχει δύναμη. Μπορεί να τροχοδρομήσει τις εξελίξεις. 

Η πείρα από άλλες χώρες δείχνει ότι έρχεται μια στιγμή κλιμάκωσης του αγώνα, σύγκρουσης, στροφής στην πορεία. 

Αισθανόμαστε ελπίδα, αισιοδοξία, υπόσχεση από τις κινητοποιήσεις στην Πλατεία Συντάγματος και τις άλλες πλατείες της χώρας. 

Αισθανόμαστε περήφανα ως Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής γιατί ανήκουμε σε όλους αυτούς που ρίξανε τον σπόρο. 

Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής συνυπογράφει τη θέση της Συνέλευσης του Συντάγματος για μια πανελλαδική κινητοποίηση που θα γράψει ιστορία. 

Η στιγμή της συγκέντρωσης 1.000.000 στο Σύνταγμα φθάνει. 

Όλα τα ρυάκια, από όλη την Ελλάδα, μπορούν να συγκλίνουν σε ένα ανίκητο ποτάμι. 

 Ο ελληνικός λαός από την πλατεία Συντάγματος θα στείλει στην Ευρώπη και σε όλο τον πλανήτη ένα νικηφόρο μήνυμα αντίστασης, ανατροπής, αλληλεγγύης κα προσδοκίας. 

Η καρδιά της λαϊκής, δημοκρατικής, αυριανής Ελλάδας κτυπάει στο Σύνταγμα. 

Όλες και όλοι στην Πλατεία Συντάγματος. 

Για το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Το Συντονιστικό Όργανο

Αθήνα 21 Ιουνίου 2011

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Γιάννης Κ. λέει:

    Προτείνω το Μέτωπο να προχωρήσει άμεσα στην δημιουργία του ενιαίου αριστερού μετώπου (ΕΑΜ) με πρόγραμμα αυτά που αναφέρει στην ανακοίνωσή του, και στην αμεσοδημοκρατική-συνελευσιακή του συγκρότηση.

    Να προτείνει το Μέτωπο στον Σύριζα την αυτο-διάλυσή του και την προσχώρηση όσων θέλουν στο νέο ΕΑΜ. Ανάλογη πρόταση να γίνει στην Ανταρσύα και στα ΚΚΕ-ΜΛ, ΕΕΚ κλπ. Να γίνει μεγάλη προπαγάνδιση του προγράμματος, και να γίνει σαφές πως αυτή είναι η κυβερνητική πρόταση της αριστεράς.

    Να προταθεί σε ΚΚΕ και ΣΥΝ να προσχωρήσουν στο Μέτωπο, παραιτούμενοι απο την Βουλή, διατηρώντας την οργανωτική τους αυτονομία, και με συμμετοχή αρχικά με αντιπροσώπους στις συνελεύσεις και στο πανελλαδικό συντονιστικό του Μετώπου. Αν αρνηθούν ΚΚΕ και ΣΥΝ, το Μέτωπο προχωράει με όσες δυνάμεις συμφωνούν και καταγγέλει τις ηγεσίες ΚΚΕ και ΣΥΝ ως στηρίγματα του συστήματος και εκλογικούς μηχανισμούς.

    Όλα αυτά πρέπει να γίνουν άμεσα, μέχρι τις 3 Ιούλη, και πριν χτυπηθούν οι πλατείες με νέα, ισχυρότερη προβοκάτσια. Όλα αυτά είναι μονόδρομος, και είναι και η μοναδική ελπίδα να ανασυσταθεί η αριστερά σαν δύναμη προοπτικής για τον κόσμο της εργασίας και τη νεολαία.

    Προϋπόθεση είναι να προβληθεί το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ως ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ, κι όχι σαν διαμαρτυρία, ουρά πίσω απο κινήματα (δεν πληρώνω, συνέλευση συντάγματος κλπ)., ή ενδο-αριστερή διαμάχη (πρόγραμμα που απευθύνεται σε ΟΛΟ τον λαό, κι όχι μόνο στους οπαδούς των άλλων αριστερών κομμάτων).

    Το ΜΕΤΩΠΟ πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε ΠΡΑΞΕΙΣ κι όχι απλά σε ΙΔΕΕΣ και ΣΚΕΨΕΙΣ.
    Να παραιτηθούν οι ΚΟΕ-ΔΕΑ-ΚΕΔΑ απο Σύριζα και επιχορήγηση άμεσα (δεν μπορείς να καλείς να παραιτηθούν οι βουλευτές και να μην παραιτείσαι εσύ απο την επιχορήγηση), να συγκροτηθούν άμεσα οι τοπικές συνελεύσεις με αποφασιστική αρμοδιότητα, να μπεί άμεσα η πρόταση στον υπόλοιπο Σύριζα, στην Ανταρσύα και τις άλλες δυνάμεις…Δεν υπάρχει χρόνος…Αν αυτά δεν γίνουν, οι σκέψεις θα μείνουν σκέψεις, και οι ιδέες, ιδέες….Ακόμα κι αν κανείς δεν ακολουθήσει, να προχωρήσει το Μέτωπο μόνο του, και να απευθύνει το πρόγραμμα που αναφέρει στην ανακοίνωσή του, απευθείας στον κόσμο. Είναι ήδη πολύ αργά, αλλά όχι τόσο αργά που δεν αξίζει να προσπαθήσετε σύντροφοι…Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε (το λέτε στην ανακοίνωσή σας)…Αν δεν το κάνετε, θα σας πάρει και σας το ποτάμι της απαξίωσης….

    • Ο/Η αννίκα λέει:

      Γιάννη, χαιρετίζω την άμεση ανταπόκρισή σου και την δυναμική και λεβέντικη εντιμότητά σου να εκτιμήσεις τις ιδέες του Μετώπου Α.Α, παρότι δεν έπαψες να είσαι κριτικός και αυστηρός προς ποικίλες αριστερές πολιτικές/τακτικές, και του Μετώπου συμπεριλαβανομένου, από την τρίτη συνδιάσκεψη και μετά, γιατί οι ελπίδες σου μάτωσαν όπως και τόσων άλλων από εμάς. Χωρίς καμμιά κολακεία, αλλά με πλήρη επίγνωση, εκτιμώ με ιδιαίτερη θέρμη το γεγονός οτι εσύ ειδικά ως πρώτος στις σελίδες της πάσα, και εκ των πραγμάτων, καταθέτεις τις θετικές σου εκτιμήσεις αλλά και τις δυναμικές σου προτάσεις τις οποίες προσυπογράφω, και ιδιαίτερα την κατακλείδα …» Είναι ήδη πολύ αργά, αλλά όχι τόσο αργά που δεν αξίζει να προσπαθήσετε σύντροφοι…Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε (το λέτε στην ανακοίνωσή σας)…» Είσαι πάντα παρών, και πάντα αγωνιστικός! Νάσαι και πάντα καλά, Σύντροφε, Γιάννη!

      Όσο για τις ιδέες του Μετώπου ΑΑ, τι να πω παραπάνω από το οτι μπορεί να αρχίσω να χαμογελώ και χωρίς να ονειρεύομαι!!! Η Άνοιξη μυρίζει κάπου πολύ κοντά!

  2. Ο/Η Βαγγελιώ λέει:

    Γιάννη το ΜΑΑ έχει θέσει το θέμα της συγκρότησης ευρύτερου και απο την αριστερά μετώπου, του κοινού αριστερού ψηφοδελτίου, των κοινών πρωτοβουλιών, δράσεων κλπ κλπ σε όλες τις αριστερές οργανώσεις. έχει κάνει κάμποσες συναντήσεις – συζητήσεις κλπ. με όλους αυτούς που αναφέρεις.
    Ξέρεις όμως πολύ καλά ότι αυτά τα Μέτωπα δεν δημιουργούνται βγάζοντας ένα φιρμάνι, καλώντας να σε ακολουθήσουν και μετά καταγγέλοντας όσους δεν ήρθαν.
    Δυστυχώς είναι μια σύνθετη διαδικασία διαλόγου, σεβασμού στη διαφορετικότητα των ρυθμών κατανόησης, στους διαφορετικούς κώδικες επικοινωνίας, ανατροπής στερεοτύπων κλπ κλπ κλπ προβλήματα που επιλύονται πανεύκολα όταν εισβάλει ο απλός κόσμος (π.χ. πλατείες), γίνονται όμως πανδύσκολα όταν συζητούν οι οργανωμένοι αριστεροί μεταξύ τους.
    Το πρόβλημα με τις οργανώσεις δεν είναι τόσο το ότι δεν διαλύονται. Το θέμα δεν είναι να διαλύουμε τους εκάστοτε συλλογικούς δεσμούς, αλλά να καταλαβαίνουμε τα όρια τους , να μην περιχαρακωνόμαστε μέσα σε αυτούς αρνούμενοι τη συμμετοχή μας σε νέους συλλογικούς θεσμούς που γεννιούνται από τις ανάγκες της εποχής.
    Για παράδειγμα : Θα μπορούσαν να διατηρήσουν τις οργανώσεις σαν δίκτυα ανθρώπων με δεσμούς εμπιστοσύνης και εύκολης επικοινωνίας και να πουν στον κόσμο τους μπείτε όλοι σαν ισότιμα μέλη, όχι σαν ινστρούχτουρες ή στοιχισμένα πιόνια σε ευρύτερες μετωπικές συσπειρώσεις.
    Συμφωνώ κι επαυξάνω με όσα λες για αποχώρηση ΚΟΕ-ΚΕΔΑ ΔΕΑ, αριστερή κυβερνητική πρόταση κλπ κλπ.

  3. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Παρεμπιπτόντως, από την «αριστερά που μαθαίνει, αλλάζει» το βασικό που θα περίμενε κανείς να μάθει και να υιοθετήσει από τις πλατείες είναι η αμεσοδημοκρατική συγκρότηση. Ποια από τις συνιστώσες του ΜΑΑ συγκροτείται αμεσοδημοκρατικά; Το ίδιο το ΜΑΑ μήπως; Έχουν κλείσει ήδη δύο (2) χρόνια που η ΠΑΣΑ διατυπώνει ρητά την ανάγκη αμεσοδημοκρατικής συγκρότησης της ριζοσπαστικής αριστεράς. Πότε θα είναι «ώριμες» οι συνθήκες; Μήπως με το να λέμε «μπράβο, τι ωραία που λειτουργούν τα παιδιά στις πλατείες» ενώ οι ίδιοι λειτουργούμε γραφειοκρατικά απλώς δουλευόμαστε;

    • Ο/Η Raindog λέει:

      Παρεμπιπτόντως, από την “αριστερά που μαθαίνει, αλλάζει” το βασικό που θα περίμενε κανείς να μάθει και να υιοθετήσει από τις πλατείες είναι η αμεσοδημοκρατική συγκρότηση. Ποια από τις συνιστώσες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτείται αμεσοδημοκρατικά; Η ίδια η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μήπως; Έχουν κλείσει ήδη δύο (2) χρόνια που η ΠΑΣΑ διατυπώνει ρητά την ανάγκη αμεσοδημοκρατικής συγκρότησης της ριζοσπαστικής αριστεράς. Πότε θα είναι “ώριμες” οι συνθήκες; Μήπως με το να λέμε “μπράβο, τι ωραία που λειτουργούν τα παιδιά στις πλατείες” ενώ οι ίδιοι λειτουργούμε γραφειοκρατικά απλώς δουλευόμαστε;

  4. Ο/Η Raindog λέει:

    Παρεμπιπτόντως, από την “αριστερά που μαθαίνει, αλλάζει” το βασικό που θα περίμενε κανείς να μάθει και να υιοθετήσει από τις πλατείες είναι η αμεσοδημοκρατική συγκρότηση. Ποια από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ συγκροτείται αμεσοδημοκρατικά; Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ μήπως; Έχουν κλείσει ήδη δύο (2) χρόνια που η ΠΑΣΑ διατυπώνει ρητά την ανάγκη αμεσοδημοκρατικής συγκρότησης της ριζοσπαστικής αριστεράς. Πότε θα είναι “ώριμες” οι συνθήκες; Μήπως με το να λέμε “μπράβο, τι ωραία που λειτουργούν τα παιδιά στις πλατείες” ενώ οι ίδιοι λειτουργούμε γραφειοκρατικά απλώς δουλευόμαστε;

  5. Ο/Η Πάνος Δ. λέει:

    Χαίρω πολύ, φυσικά και τα ίδια ισχύουν για ανταρσύα και σύριζα. Αλλά τι μου λες τώρα; Ότι εντάξει, το μέτωπο αντιφάσκει, αλλά έλα μωρέ, και οι υπόλοιποι τα ίδια κάνουν…; Τι σόι απάντηση είναι αυτή; Κριτική σε κείμενο του μετώπου έκανα. Και αν θέλεις, η ανταρσύα πχ (ή τουλάχιστον συνιστώσες της) έχει κρατήσει και κριτική στάση απέναντι στις πλατείες. Δε νομίζω ότι είπε πουθενά ότι η αριστερά πρέπει να μάθει από τις πλατείες (που πρέπει). Το μέτωπο καλό θα είναι όχι μόνο να το λέει, αλλά και να αρχίσει να το πράττει. Όταν το κάνει θα είμαι ο πρώτος που θα πει μπράβο. Προς το παρόν αυτό που γίνεται είναι κυρίως εισοδισμός, όπως λέει και το κείμενο των λέφτηδων. Πχ το «ισπανικό» πανό μπορεί να ήταν ανυπόγραφο, αλλά 2-3 μέρες μετά την 25/5 έσπευσαν να διαφημίσουν ότι είναι «του μετώπου»…

    • Ο/Η Raindog λέει:

      Τώρα εσύ γιατί τσιμπάς έτσι; Σου έθιξα τα ιερά και τα όσια; :-) Αυτό που λες λέω: ότι όλες οι αριστερές συνιστώσες, υποσυνιστώσες και φράξιες απεδείχθησαν κατώτερες των περιστάσεων. Άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο.

      Και το ΜΑΑ απεδείχθη λιγότερο, αν θέλεις, γιατί ήταν ΕΚΕΙ από την πρώτη στιγμή, δεν έβαλε αγκυλωμένα προαπαιτούμενα, βοήθησε στο να μπορεί η πάνω πλατεία να επικοινωνεί με την κάτω πλατεία αλλά και να κάνει πολύχρωμη (και όχι μόνο γαλανόλευκη) την πάνω πλατεία. Και αυτό είχε πολύ μεγάλη σημασία τις πρώτες ημέρες. Στην πορεία και άλλοι ακολούθησαν και μπράβο τους.

      Άλλοι όμως με διάφορες δικαιολογίες (εν αμαρτίαις) εξακολουθούν να σνομπάρουν γιατί π.χ. μόνο αυτοί είναι οι συνεπείς ή μόνο αυτοί έχουν την κατάλληλη πλατφόρμα που θα οδηγήσει στη νίκη και τη βασιλεία των ουρανών. Άλλοι έκαναν φεστιβάλ ενώ θα έπρεπε να βοηθήσουν στις πλατείες άλλοι ετοιμάζουν πυρετωδώς στα γραφεία τους τη συνδιάσκεψη-φάρσα του ΣΥΡΙΖΑ-χωρίς-τον-ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι κάνουν μπούγιο σε άνευρες εκδηλώσεις της πουλημένης ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.

      Και κάτι άλλο που υπάρχει στο κείμενο του Μετώπου Α.Α., πιο σημαντικό από το να τις μετρήσουμε τις «ορθότητές» μας ή την πούρα μας συνέπεια:

      «Έχουμε ήδη θέσει το θέμα της συγκρότησης μιας μετωπικής δράσης με βάση τη σύγκλιση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων σε μια διεργασία σε μεγάλο βαθμό «από τα κάτω».
       
      Οι εξελίξεις με τις πλατείες ωθούν την άποψή μας αυτή πολύ πιο πέρα. Η διαμόρφωση της μετωπικής συμπαράταξης μπορεί να έχει έμπνευση, δυναμισμό, θεμέλια μόνο εφόσον εμπεριέχει και στηριχθεί στον συνελευσιακό χαρακτήρα που έφερε αυτή η «άνοιξη» των λαϊκών αγώνων στον τόπο μας.»

      Νομίζω ότι για πρώτη φορά τίθεται (είχε τεθεί στον ΣΥΡΙΖΑ από την ΠΑΣΑ) από οργανωμένη δύναμη-πρωτοβουλία -και μάλιστα πολυσυνιστωσική- αυτή η κατεύθυνση και μάλιστα με πλατιά απεύθυνση. Την ίδια ώρα βεβαίως σε συνέντευξή του στον 98.9 ο Δ. Καζάκης έλεγε περίπου τα ίδια πράγματα (έχοντας προχωρήσει ακόμα παραπέρα, ως μη όφειλε, στην ονομασία αυτού του μετώπου). Αν και συμφωνώ σε πάρα πολλά με τον Δ. Καζάκη νομίζω ότι θα πρέπει να λάβει υπόψη του ότι ό,τι κάνει ο καθένας χωριστά είναι μια καλή αρχή· όμως αν κάθε ρυάκι δεν συναντηθεί με το άλλο για να γίνει ένα μεγάλο ποτάμι να τους σαρώσει, τότε πάμε όλοι μαζί χαμένοι στη μεγάλη ξηρασία που μας ετοιμάζουν.

      Σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθούν και οι άλλες δυνάμεις της αριστεράς. Δεν το πολυβλέπω βέβαια από την μεριά του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που ετοιμάζουν 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη-φάρσα με τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να μην το έχουν πάρει καν χαμπάρι. Επίσης διακρίνω δυσκολίες και στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ακόμα ΔΕΝ έχει κάνει την συνδιάσκεψή της. Ελπίζω για το καλύτερο και κυρίως το ταχύτερο. Από αυτή την άποψη το Μέτωπο μέσα από τη δική του Συνδιάσκεψη προχώρησε και εδώ πριν από όλους σε κάποια βήματα. Επαρκή; ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Πάντα όμως όλα τα ταξίδια αρχίζουν από τα πρώτα βήματα. Και εδώ είμαστε για να το πάμε λίγο ακόμα παραπέρα.

      ΥΓ. Όσο για τους Λέφτηδες παρόλο που ξεκινούν από καλές θεωρητικές αφετηρίες ενίοτε βυζαντινολογούν ασύστολα. Ε, κανείς δεν είναι τέλειος. :-)

  6. Ο/Η Γιωργος Σμυρνης λέει:

    Σύντροφοι, στελνω δοκιμαστικο μνμ για να δω αν ερθει κ μετα θα συνεχισω…

  7. Ο/Η Γιωργος Σμυρνης λέει:

    …συνεχιζω λοιπον…
    τα 10 σημεια του ΜΑΑ ειναι πολυ καλα κ ικανοποιουν καθε αριστερο που εχει φαει στη μαπα την γραφειοκρατια κ τον νεοσταλινισμο (στην πραξη, που ολοι ξερουμε τι σημαινει…) , κ γω θα εβαζα αναμεσα στα 10 κ τη δηλωση του σ. Αλαβανου στον 102 της Θεσ. οτι η αριστερά σημερα ειναι οι πλατειες, δηλ. ο ακομματιστος λαος που αναλαμβανει την υποθεση στα χερια του αφου η πολιτικη κ ιδεολογικη επιρροη της αριστερας ειναι ουσιαστικα ανυπαρκτη ….
    …η ουσιαστικη διαφωνια μου ειναι οτι την περιβοητη ¨ενοτητα της αριστερας¨ (?) συνεχιζουν να την ψαχνουν κ να την αναζητουν αναμεσα, ακομα κ στα απολιθωματα του παρελθοντος τυπου ΚΚΕμλ

    (ετυχε να ακουσω τον αρχηγο τους σε δημοσια εκδηλωση στην Ανω Τουμπα κ δεν βρηκα καμια διαφορα στα λεγομενα του απο το 1973-74 που ημασταν κοντα κ προσπαθουσα να τον πεισω οτι μαρξισμος ειναι να συμμετεχεις σ΄ενα πραγματικο κινημα κ οχι να θες μεσα απο ψιστηρι να «συγκροτησεις την εργατικη ταξη, σε ταξη καθ΄εαυτην» (!!!!!) ….ομως αυτος εκει » το Πολυτεχνειο ειναι μια φουσκα» ελεγε ….αλλα οταν επεσε η χουντα, απλως καθοδηγουσε την ΠΠΣΠ, στην ιδια γραμμη… 38 χρονια περασαν κι ομως τα ιδια λογια χρησιμοποιησε…).
    …ή να καλουν το ΚΚΕ και τον ΣΥΝ, τα πανθομολογουμενα ¨αριστερα¨ στηριγματα του υπαρχοντος πολιτικου κ οικονομικου συστηματος να κανουν Μετωπο μαζι τους, δηλ. με τους παρατρεχαμενους του ταξικου εχθρου….
    ….ε, φτανει πια….οχι αλλο καρβουνο…
    …υπαρχει μεγαλη αναγκη να γινει καποιο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΕΤΩΠΟ, αλλα με αριστερους αγωνιστες που θα το θελησουν με την καταθεση της διαθεσιμοτητας τους κ την συμμετοχη τους οχι σε καποια γραφεια αλλα εκει που καθημερινα ζουν κ αγωνιζονται τα «απελευθερωμενα απ΄ τον φοβο λαϊκα στρωματα»…κ οχι με αριστερες οργανωσεις που θελουν να διατηρησουν την υπαρξη τους, με καθε μεσο κ εναντια σε οποιαδηποτε πολιτικη απαιτηση των καιρων…
    …ε, φτανει πια…
    …οποιος θελει να δωσει μια αριστερη ιδεολογικη κ πολιτικη προοπτικη στον εξεγερμενο λαο, εκει να παει να αναβαπτιστει, εκει να πεισει και να πεισθει, να διδαξει κ να διδαχθει…μονο εκει μπορει να γινει πραγματικος λαϊκος αγωνιστης, αλλιως θα μεινει «καθοδηγητης» χωρις καθοδηγουμενους…
    ….κ η οργανωτικη υποσταση του ΜΕΤΩΠΟΥ ;
    ( τα λεει πολυ καλα το αρθρο : «ΠΗΓΑΜΕ ΠΛΑΤΕΙΑ ;» στην σημερινη Εποχη , αξιζει πραγματικα να διαβαστει)
    Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ του 21ου αιωνα πρεπει να γινει με ΝΕΑ ΥΛΙΚΑ κ οχι αναπαλαιωμενα…Οποιοι παλιοι αριστεροι το εχουν καταλαβει αυτο κ ειναι αποφασισμενοι να το προσπαθησουν, μπορει να προσφερουν…αλλιως θα εχουμε μια απο τα ιδια οπως το ειδαμε επανειλημμενα τα τελευταια χρονια…οι εποχες κ οι περιστασεις δεν σηκωνουν προεδρους, αντιπροεδρους κ κομματικες ιεραρχιες.
    Ας αφεθουμε να διδαχτουμε απο τις ΠΛΑΤΕΙΕΣ..

    Γ.Σμ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s