Αρχείο για 23/08/2011

Του Δημήτρη Οικονομίδη*

« είναι τρομακτικό το πόσο δεν συζητάμε τα «παλιά», το πόσο δεν αναλύουμε την εμπειρία, δεν αναστοχαζόμαστε. Είναι τρομακτικό και το πόσο η αριστερά είναι σε διαδικασίες fast food, fast track, like/unlike, φυγής προς τα εμπρός και αποφυγής της σκέψης».

Το κείμενο του Νίκου Ηλιόπουλου μου ήρθε ενώ διάβαζα την «Ουγγρική Επανάσταση 1956. Δημιουργική πηγή της σύγχρονης ιστορίας » του Κορνήλιου Καστοριάδη (εκδ. Ύψιλον ) ! Κάποιες φορές η ζωή παίζει διασκεδαστικά παιχνίδια, δημιουργώντας συμπτώσεις που τσιγκλάνε τις υπερ-ορθολογικές, και δη παλαιοαριστερές, βεβαιότητές μας όπως πχ το ότι έχουμε τη δυνατότητα αλλά και το «καθήκον» και, φυσικά, την «αποκλειστικότητα ως πρωτοπορία», να προβλέπουμε, να ελέγχουμε και, «φυσικά», να καθοδηγούμε τα πάντα… Όταν μάλιστα έχει προηγηθεί το Σύνταγμα, τα παιχνίδια της ζωής, όχι απλώς είναι διασκεδαστικά, αλλά μας βγάζουν τη γλώσσα φόρα παρτίδα…
Αναρωτιέται ο Κ.Καστοριάδης, στα 1976, γιατί η ουγγρική επανάσταση αποσιωπάται , τόσο ως απλή αναφορά όσο , κυρίως, στην ουσία της, από την πλειοψηφία των «επαναστατών» και των «αριστερών διανοητών» (σελ.17 ). Έχοντας απαντήσει ήδη : «Και δεν ειναι υπερβολή να πούμε πως αυτή η σιωπή είναι ένα από τα σημάδια της κυριαρχίας των αντιδραστικών ιδεών στο σύγχρονο κόσμο … ( Σήμερα, οι κυρίως αντιδραστικές ιδέες είναι φυσικά οι ιδέες της γραφειοκρατίας – και όχι του Ronald Reagan. Άλλωστε, χωρίς πολλήν αμφιβολία, ο Reagan και ο Μπρέζνιεφ θα βρίσκονταν σύμφωνοι όσον αφορά την Ουγγαρία )» (σελ. 15 ).
Η σιωπή αφορά τον πυρήνα αυτής της σύγχρονης επανάστασης. Διότι ήρθε, και αυτή, να θέσει υπό αίρεση την πλειοψηφία των «αριστερών»μοντέλων. Γιατί ήταν μη –ενσωματώσιμη, τόσο από το δυτικό όσο και από το ανατολικό αυταρχικό και εκμεταλλευτικό σύστημα και τις άρχουσες πολιτικές τάξεις τους. (περισσότερα…)