Αρχείο για 31/08/2011

Οι πολίτες της Μακεδονίας και της Θράκης βρίσκονται αντιμέτωποι με μια σειρά σοβαρών εξελίξεων, στον τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Το ίδιο, λίγο – πολύ συμβαίνει σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Οι περισσότερες από αυτές τις εξελίξεις συνδέονται με την κατασκευή των λεγόμενων ολοκληρωμένων εγκαταστάσεων διαχείρισης απορριμμάτων (ΟΕΔΑ), αλλά και με νέες πρακτικές στους καλλικρατικούς δήμους, όπως αυτές της εκχώρησης, ακόμη και της αποκομιδής των απορριμμάτων των δήμων, σε ιδιώτες.
Είναι γνωστή η πολύχρονη εμπλοκή της εγκατάστασης στην Ημαθία, η δημοπράτηση της εγκατάστασης στη Δυτική Μακεδονία, η προώθηση, πολύ πρόσφατα, των περιβαλλοντικών μελετών των εγκαταστάσεων της Αν. Μακεδονίας – Θράκης (σε Καβάλα και Αλεξανδρούπολη), η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων της εγκατάστασης στη ΝΑ Θεσσαλονίκη, η θετική γνωμοδότηση στην προκαταρκτική μελέτη της μονάδας στη ΒΔ Θεσσαλονίκη, σε συνέχεια της κατασκευής και λειτουργίας του ΧΥΤΑ της Μαυροράχης, καθώς και μια σειρά άλλων επιμέρους “περιστατικών”.

Το ανησυχητικό στην όλη υπόθεση είναι ο εμφανής και επιλεκτικός προσανατολισμός σε μια, συγκεκριμένου τύπου, διαχείριση, που προκρίνει τους μεγάλους ΧΥΤΑ και τις κεντρικές εγκαταστάσεις επεξεργασίας τεράστιων ποσοτήτων σύμμεικτων απορριμμάτων, με παραγωγή, κυρίως, δευτερογενών καυσίμων (RDF και SRF) και την κατασκευή, αναπόφευκτα, μονάδων καύσης. Ενώ, ανοιχτή παραμένει η πόρτα και στην απ’ ευθείας καύση των απορριμμάτων. Πρόκειται για έναν τύπο διαχείρισης, που προωθεί ένα πανάκριβο, συγκεντρωτικό και αντιπεριβαλλοντικό μοντέλο, που λειτουργεί σε όφελος των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων και εκτοξεύει το κόστος διαχείρισης (και τα δημοτικά τέλη). Παράλληλα, υπονομεύει τις βιώσιμες πρακτικές της αποκεντρωμένης διαχείρισης, της μέγιστης δυνατής ανάκτησης (με την ανακύκλωση και την κομποστοποίηση), ενισχύει την αποξένωση και καλλιεργεί την αδιαφορία στους πολίτες.

Το παράλογο της υπόθεσης βρίσκεται στο ότι, την ίδια στιγμή (περισσότερα…)

Οσο πιο σοβαροφανής θέλει να ποζάρει η αντιεπιστημονικότητα τόσο περισσότερο βυθίζεται στην μπαρουφολογία.
Οι φορείς του συγκεκριμένου νομίσματος με τις δυο όψεις, με αφορμή τη συγχώνευση της Eurobank με τηνAlpha, δίνουν από χτες τα «ρέστα» τους.

Γράφει:ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ στον Ριζοσπάστη

«Πανηγυρίζουν» – και καλούν και το λαό να «πανηγυρίσει»! – για ένα τυπικό φαινόμενο στον καπιταλισμό: Το φαινόμενο της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, ειδικά σε συνθήκες κρίσης.
Αλλά γιατί το γεγονός ότι κάποιοι κεφαλαιοκράτες γιγαντώνονται έναντι κάποιων άλλων κεφαλαιοκρατών ανταγωνιστών τους, είναι μια εξέλιξη και ένα θέαμα για το οποίο ο λαός πρέπει να «ευφραίνεται»;
***
Ας πάρουμε ένα παράδειγμα που δεν είναι ελληνικό, αφού και το θέμα δεν είναι ελληνικό, αλλά παγκόσμιο:
1) Τη δεκαετία του ’90, οι δέκα μεγαλύτεροι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί στις ΗΠΑ συγκέντρωναν το 10% των συνολικών αποθεμάτων του κλάδου. Το 2008 έφτασαν στο 60%.
2)Σε παγκόσμιο επίπεδο και πριν από την κρίση, το 2006, (περισσότερα…)