Αρχείο για 18/09/2011

Εδώ και λίγες μέρες, αρχής γενομένης από την 3η Σεπτεμβρίου, το κίνημα της πλατείας Συντάγματος προσπαθεί να ανασυνταχθεί και να συνεχίσει από εκεί που σταμάτησε, κατά τα τέλη του περασμένου Ιουλίου, όταν και η μεγαλύτερη μάζα του κόσμου προτίμησε τα «μπάνια του λαού», αφήνοντας μόνο ορισμένους ηρωικούς πιστούς να συνεχίζουν τις συνελεύσεις.

Εν αναμονή των περαιτέρω εξελίξεων, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας σε ένα πρόβλημα που ταλάνισε αρκετά τη λειτουργία των συνελευσιακών διαδικασιών της πλατείας, όλον αυτό τον καιρό. Πρόκειται για ένα ζήτημα που απασχόλησε από την πρώτη κιόλας μέρα τη συνέλευση και τον κόσμο που συμμετείχε, το οποίο ωστόσο δεν αντιμετωπίστηκε με σωστό και αποτελεσματικό τρόπο. Δεδομένου ότι κι εμείς, σε ό,τι μας αφορά, στηρίζουμε το κίνημα και συμμετέχουμε στις διαδικασίες του, θέλουμε να καταθέσουμε ορισμένες σκέψεις σχετικά με το ζήτημα της παρέμβασης των αριστερών οργανώσεων, του ρόλου τους και των συνεπειών τους, όπως τις βιώσαμε και από πρώτο χέρι, μέσα στη συνέλευση και ορισμένες από τις Θεματικές Ομάδες της πλατείας. Το γεγονός ότι ένα μεγάλο κομμάτι του αναρχικού ή ελευθεριακού, γενικότερα, χώρου σνομπάρει το κίνημα, έχει επιτρέψει στους αριστεριστές να ενεργούν ανενόχλητα, εφόσον δεν έχουν να αντιμετωπίσουν καμία οργανωμένη κριτική. Έτσι, πράγματα αυτονόητα, όπως η κριτική στις γραφειοκρατικές μεθόδους και τις ραδιουργίες των αριστεριστικών γκρουπούσκουλων, δεν έχουν ακόμα ειπωθεί πουθενά με τρόπο ανοιχτό και συνεκτικό, εφόσον περισσότερες ελευθεριακές κριτικές διαβάζουμε ενάντια στο κίνημα συνολικά παρά ενάντια στους γραφειοκράτες που προσπαθούν να το καπελώσουν[1].

Αντ.αρ.συ.α Εν.αντι.α στο Σύνταγμα (περισσότερα…)