Υποτίμηση του νομίσματος και αριστερή πολιτική

Posted: 10/10/2011 by Β.Χ. in Κρίση-Οικονομία
Ετικέτες: , , , ,

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

Στο σύντομο αυτό διάστημα της γενικευμένης κρίσης που ζούμε, η αβεβαιότητα για τις εξελίξεις είναι το στοιχείο που κυριαρχεί. Υπάρχουν, όμως, και ορισμένες βεβαιότητες που δεν είναι δύσκολο να καταγράψουμε. Όπως για παράδειγμα η υπερδεκαετής διάρκεια και το βάθος της κρίσης και η καθολική αποτυχία των νεοφιλελεύθερων συνταγών ‘μνημονιακής’ λιτότητας, η πεισματική διατήρηση των οποίων μαρτυρά πως δεν αποσκοπούν στην έξοδο της οικονομίας από την κρίση αλλά στη μεταφορά όλων των βαρών της κρίσης στους μισθωτούς εργαζόμενους.

Εκεί που αρχίζουν οι αβεβαιότητες είναι στις εναλλακτικές προτάσεις και τα σχέδια αντιμετώπισης της κρίσης, ιδιαίτερα στον χώρο της αριστεράς. Όπου ναι μεν υπάρχει γενική σχεδόν συμφωνία στην ανάγκη αναδιανομής των φορολογικών βαρών, οχύρωσης του κοινωνικού κράτους ή διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους κ.λπ., όμως υπάρχουν σοβαρές διαφορές σχετικά με τα μέσα πολιτικής και στον ευρωπαϊκό ή μη δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί.

Σε πρόσφατες ομιλίες δύο έγκριτων καθηγητών της οικονομικής, των κ.κ. Κ. Λαπαβίτσα και Θ. Μαριόλη, προβλήθηκε αναλυτικά η εναλλακτική πρόταση της εξόδου από το ευρώ και των συνεπειών μιας υποτίμησης της δραχμής κατά 50% στην οικονομία ως μόνης ικανής να βγάλει τη χώρα από την κρίση.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το οικονομετρικό μοντέλο του κ. Μαριόλη μία τέτοιας έκτασης υποτίμηση της δραχμής θα βελτιώσει την εθνική ανταγωνιστικότητα κατά 40% περίπου με πληθωρισμό λιγότερο από 10% τον πρώτο χρόνο και σταδιακά μειούμενο. Επίσης, για τον κ. Λαπαβίτσα η έξοδος από το ευρώ επιβάλλεται γιατί ναι μεν η κρίση είναι παγκόσμια, αλλά στην Ευρώπη την κρίση χρεών προκαλεί το ίδιο το ευρώ (βλ αύξηση ανισότητας Βοτρά – Νότου, διόγκωση ελλειμμάτων και χρεών).

Στην πολύ συνοπτική αυτή παρουσίαση των βασικότερων θέσεων των δύο οικονομολόγων ας μου επιτραπεί μία εξίσου πρόχειρη αλλά ενδεχομένως ουσιαστική κριτική:

1. Το ότι η κρίση χρεών δεν πηγάζει από το ευρώ φαίνεται ολοκάθαρα στα στοιχεία του Πίνακα του ΟΟΣΑ για την αύξηση των κρατικών χρεών (ως ποσοστού του ΑΕΠ) την περίοδο 2000-2011. Μέχρι που ξεσπά η παγκόσμια κρίση το 2008, στην Ελλάδα είναι ουσιαστικά αμετάβλητο, ενώ σε Ιταλία και Ισπανία μειώνεται, αντίθετα με τις χώρες του Βορρά (Γερμανία, Γαλλία) όπου αυξάνεται.

Μάλιστα η αύξηση αυτή αφορά και τις ανταγωνίστριες της Ευρωζώνης χώρες των ΗΠΑ και Βρετανίας. Τέλος, η αύξηση των χρεών στην Ευρωζώνη είναι μικρότερη από αυτή που καλύπτει όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, τάση που συνεχίζεται και στη διάρκεια της κρίσης μέχρι σήμερα (2011).

2. Τη φράση «το πρόβλημα της οικονομίας είναι πρόβλημα ανταγωνιστικότητας» (Μαριόλης) την ακούμε από τη δεκαετία του ’70, όταν ξέσπασε η μακρόχρονη κρίση του καπιταλισμού. Πρόκειται για μία καθαρά αστική προσέγγιση όχι μόνον γιατί βάζει στην ίδια γαλέρα της «εθνικής οικονομίας» εργαζόμενους και καπιταλιστές (όταν οι πρώτοι κωπηλατούν αλυσοδεμένοι στ’ αμπάρι, ενώ οι δεύτεροι ρεμβάζουν στο κατάστρωμα), αλλά γιατί μετρά την ανταγωνιστικότητα μόνο με το κόστος εργασίας τονίζοντας μάλιστα ότι μέσα στο ευρώ η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας εξαρτάται μόνον από τη μείωση των μισθών και όχι των κερδών.

Σαν να μην υπάρχουν δηλαδή ολιγοπωλιακές καταστάσεις, αθέμιτοι ανταγωνισμοί και πολιτικές επιλεκτικής στήριξης οργανωμένων συμφερόντων στις αγορές που προκαλούν υπερβολικά και παρασιτικά κέρδη. Τα τελευταία 40 χρόνια το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας δικαιολόγησε συχνά πολιτικές συγκράτησης ή μείωσης των πραγματικών μισθών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όμως τα προβλήματα ανταγωνιστικότητας και ανισορροπιών, αντί να μειωθούν, διογκώθηκαν στον υπέρτατο βαθμό ώστε τώρα να απειλείται με κατάρρευση όλο το σύστημα.

Τι πρόβλημα ανταγωνιστικότητας έχουν, άραγε, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Γερμανία και η Γαλλία, όπου η ανάπτυξη μηδενίζεται σήμερα;

3. Το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, υποτίθεται, λύνεται εκτός ευρώ με την υποτίμηση της δραχμής. Όμως, μήπως το έλυσε η υποτίμηση του 1983 και του 1985 ή μήπως αυτή του 1998 που υποτίθεται ότι πρόβλεψε επιτυχώς το μοντέλο του κ. καθηγητή; Γιατί αυτό που δεν λέγεται από το εν λόγω μοντέλο είναι πως η υποτίμηση της δραχμής κατά 15% το 1998, προκειμένου να περιορίσει τον πληθωρισμό και να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των τιμών, ακολουθήθηκε από την πρόσδεση της δραχμής στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ERM) και από την σημαντική μισθολογική αυτοσυγκράτηση, ένα δώρο που εκχωρήθηκε από τα συνδικάτα που ήλεγχε το ΠΑΣΟΚ. Η παράλειψη των δύο αυτών σημαντικών παραγόντων δεν επιτρέπει καμία αξιόπιστη πρόβλεψη.

4. Αλλά τι συνέπειες είχε στην οικονομία η βελτίωση αυτή της ανταγωνιστικότητας των τιμών; Όπως φαίνεται από τον σχετικό Πίνακα, στην τριετία 1998-2000 η διεθνής ανταγωνιστικότητα τιμών της οικονομίας βελτιώνεται μεν κατά 8,1% έναντι των 41 κυριότερων εμπορικών εταίρων της χώρας και ο πληθωρισμός επιβραδύνεται από 5,4% το 1997 σε 3,2% την τριετία κατά μέσον όρο, αλλά ακόμη περισσότερο επιβραδύνεται η μέση ετήσια αύξηση της πραγματικής αμοιβής από 4,7% το 1997 σε 2% την τριετία 1998-2000.

Αντίθετα, το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών διπλασιάζεται στη διάρκεια της τριετίας από -3,9% του ΑΕΠ το 1997 σε -7,8% το 2000. Επίσης η εισαγωγική διείσδυση δεν ανακόπτεται από την υποτίμηση, αφού από 22,3% το 1997 αυξάνεται σε 27,7% το 2000.

Τέλος, παρά τη σταδιακή αύξηση των ξένων άμεσων επενδύσεων που ακολούθησε την κατάρρευσή τους το 2008, ο μέσος ετήσιος όγκος τους την τριετία παραμένει χαμηλότερος των αντίστοιχων εισροών του 1997. Με άλλα λόγια η υποτίμηση της δραχμής βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα τιμών της οικονομίας αλλά όχι και την διεθνή θέση του ελληνικού καπιταλισμού.

5. Αντίστοιχα στις υποτιμήσεις του 1983 και του 1985 βασική προϋπόθεση της απόδοσης τους ήταν η συγκράτηση των μισθών. Το 1983 οι πραγματικοί μισθοί στη βιομηχανία μειώθηκαν κατά -0,7% ενώ το 1985 αυξήθηκαν οριακά κατά 0,4% για να υποχωρήσουν ακολούθως -1,2% ετησίως την περίοδο 1985-90. Και πού οδήγησε αυτή η τεράστια επιτυχία στη μείωση του εργατικού εισοδήματος; Μα στην εκτόξευση του δημοσίου χρέους και στην πολιτική λιτότητας την πρώτη τριετία της δεκαετίας του ’90.

Διερωτώμαι λοιπόν αν η πολιτική της υποτίμησης του νομίσματος μπορεί να θεωρείται αριστερή όταν το μόνιμο θύμα της είναι το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων. Το «καλό» με την υποτίμηση είναι ότι η «κλοπή» είναι αφανής για τους μισθωτούς: οι ονομαστικοί μισθοί αυξάνονται, αλλά οι τιμές των αγαθών και υπηρεσιών αυξάνονται ταχύτερα και, μέχρι να το αντιληφθούν οι νοικοκυρές η απώλεια στο διαθέσιμο εισόδημα έχει συντελεστεί.

Το κακό είναι πως δεν είναι αποτελεσματική. Γιατί, ακόμη και τα συνδικάτα να μην διεκδικήσουν αυξήσεις, η έρευνα δείχνει πως «οι τιμές ως εργαλεία πολιτικής… έχουν περιορισμένη επίδραση στις εισαγωγές, συνεπώς και στο εμπορικό ισοζύγιο βραχυχρόνια όσο και μακροχρόνια», ενώ «η μακροχρόνια ελαστικότητα της ανταγωνιστικότητας τιμών των ελληνικών εξαγωγών είναι σχετικά χαμηλή, γεγονός που σημαίνει ότι χρειάζεται έντονη προσπάθεια προκειμένου να βελτιωθεί η εξαγωγική επίδοση μέσω των εξαγωγικών τιμών» (Τράπεζα Ελλάδας, Ισοζύγιο Τρεχουσών Συναλλαγών Ελλάδας, 2010, σ. 154 και 198).

Τέλος, το βασικό ελάττωμα του μοντέλου σχετικά με τις επιπτώσεις της υποτίμησης είναι ότι αγνοεί την παγκόσμια και ευρωπαϊκή οικονομία. Έξοδος από ευρώ και υποτίμηση ισοδυναμεί με πιθανή διάλυση της Ευρωζώνης και ανάλογες ανταγωνιστικές υποτιμήσεις άλλων χωρών.

Εάν φύγουμε από την Ευρωζώνη, οι προσδοκίες θα είναι για συνεχείς υποτιμήσεις. Και ο καθένας θα προσπαθεί να «εξαγάγει» στον γείτονα την ανεργία του με θύμα τους μισθωτούς και συνέπεια προστατευτισμό και παγκόσμια ύφεση. Ίσως το μόνο αριστερό στοιχείο της υποτίμησης είναι ότι την επιχειρούν υποτιθέμενες αριστερές κυβερνήσεις λόγω επιρροής στα συνδικάτα.

Από:http://www.avgi.gr

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Ψ-στέργιος λέει:

    Υπάρχουν κάποια αμείλικτα ερωτήματα, επιτρέψτε μου:

    1) Μπορώ να κάνω απλή και «πρόχειρη όπως παραδέχεται ο ίδιος ο αρθρογράφος» αποσπασματική χρήση των πινάκων της στατιστικής για να αποδείξω αυτό που γουστάρω εγώ ως ευρω-υποστηρικτής για το τί υποτίθεται θα πεί υποτίμηση και τι συνεπάγεται, κόντρα σε όλα τα εγχειρίδια μακροοικονομικής και τους νόμους της οικονομικής? Για παράδειγμα:
    Πως θα σας φαινόταν αν σας υπενθύμιζε κάποιος ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν όλο το ακριβές πλαίσιο της οικονομικής συγκυρίας και όλη η παγκόσμια οικονομική ιστορία ώστε να αποφανθούμε περί της αποτελεσματικότητας ή μη (και σε ποιες περιπτώσεις και υπό ποιες συνθήκες κλπ) των όποιων εργαλείων της οικονομικής πολιτικής ενός έθνους? Δεν θα μπορούσε π.χ ένας αδαής των οικονομικών (αλλά καλό «ψαχτήρι») να πάρει σβάρνα τους στατιστικούς πίνακες και να αντιτείνει στο ίδιο ύφος ότι:
    α) η υποτίμηση του 1985 βελτίωσε το ισοζύγιο τρεχουσών στην Ελλάδα (γουάου), β)η υποτίμηση έσωσε κυριολεκτικά την κατάσταση σε χώρες όπως στην Αργεντινή το 2000, στη Σουηδία το 1992, στην Ισλανδία το 2008, στη Ρωσία το 98, στην Ελλάδα το 1952? γ) Ποιος μου λέει ότι πιθανή εφαρμογή λιτότητας δεν θα ήταν συντριπτικά μεγαλύτερη αν δεν γινόταν και η υποτίμηση? Εννοείται και θα ήταν! δ) Μήπως παίζει ρόλο αν η υποτιμηση γίνεται σε καιρό βαθιάς ύφεσης ή αν γίνεται και σε καταστάσεις μακριά από την πλήρη απασχόληση?ε) Και ποια είναι η ελαστικότητα ζήτησης των εισαγωγών και των εξαγωγών στη συγκεκριμένη συγκυρία? στ)η όποια υποτίμηση στο παρελθόν επιβλήθηκε από μας ή μήπως από την αγορά? ζ) μήπως ξεχνάμε τη συνεχή διολίσθηση της δραχμης μετά την κατάρρευση Bretton-Woods για να σωθεί η ανταγωνιστικότητα και να «παρακολουθήσουμε» τον υπόλοιπο κόσμο? η)Ξεχνάμε ότι και το 1985 είμασταν προ του ΔΝΤ αλλά ευτυχώς δεν υπήρχε το ευρώ και ο κος Σημίτης έκανε υποτίμηση? θ) Τι σχέση έχει το χρέος του Ανδρέα Παπ. με αυτό του ΓΑΠ όταν η δυναμική του στον ΓΑΠ ξέφυγε τελείως εντός του ευρώ? Αρα μπορώ να συμπεράνω και εγώ με τη σειρά μου ότι το ευρώ τα φταίει όλα!!??
    Και πολλά άλλα θα μπορούσε κανείς να πει, αλλά τελικώς ακόμα και αυτά, ακόμα δηλαδή και η απλή παράθεση αντεπιχειρημάτων θα αποτελούσε πλήρως τεκμηριωμένη και επιστημονική απάντηση για το τι θα πει υποτίμηση και τι συνεπάγεται? Για το ότι η υποτίμηση είναι «καλό πράγμα και όχι κακό»? Οχι κύριοι. Ας σοβαρευτούμε. Υπάρχουν συγκεκριμένα εργαλεία, μέθοδοι και επιστημονικά τεκμήρια και, μας αρέσει δεν μας αρέσει, οικονομικές νομοτέλειες για να αποφαινόμαστε σε τόσο πολύπλοκα ζητήματα. Και το «Κεφάλαιο» του Μαρξ που τοσο αρέσει σε ορισμένους να επικαλούνται είναι γεμάτο τέτοιες νομοτέλειες. Αλλιώς και ο Μαρξ θα ήταν απλά επαναστάτης με ταγάρι και τσιτάτα. Αλλιώς καλύτερα να ασχολούμαστε με το σώσιμο της λευκής αρκούδας. Ισως είμαστε πιο αποτελεσματικοί και χρήσιμοι εκεί.

    2) κύριοι της ΠΑΣΑ δεν πρόκειται για άρθρο που εντάσσεται σε πρωτοβουλίες για την αντισυστημική αριστερά αλλά για την αριστερά που αντιλαμβάνεται το Πασοκ της οκταετία 96-2004. Σεβαστη η άποψη αυτή και δημοκρατία έχουμε, αλλά είναι άλλο π.χ. να αναρτώνται συστημικά άρθρα της ευρω-αριστεράς στο youpay (και πολύ καλώς και πρέπει να αναρτώνται γιατί εκεί ανεβαίνουν οι γνώμες από όλο το φάσμα της αριστεράς) αλλά στην ΠΑΣΑ υποτίθεται ότι πρέπει να ανεβαίνουν οι αντισυστημικές απόψεις. Δεχτείτε το σαν κριτική παρακαλώ.

    2) Πως γίνεται ακόμα και άνθρωποι από το χώρο της ευρω-αριστεράς όπως ο κος Ιωακείμογλου να αντιλαμβάνονται ορθά την έννοια της υποτίμησης (βλέπε http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=557125) και οι θαυμαστές τους όχι ακόμα??!!

    3) Με ποια «ακράδαντα» επιχειρήματα μπορούμε να αποφαινόμαστε ότι η έξοδος από την ευρωζώνη θα ενεργοποιήσει υποτιμήσεις από όλες τις υπόλοιπες χώρες και «εξαγωγή ανεργίας». Ποιου είδους αριστερισμός του συρμού ενεργοποιείται εδώ? Και στην τελική γιατί παρακαλώ να μην εξαχθεί ανεργία στη Γερμανία του 6,5-7% ανεργία? Για να φτάσει εδώ στο 30%.? Είναι αυτό αριστερή λογική και πνεύμα? Ας γελάσω.
    Η κοινή λογική πάντως μιλάει για υποτίμηση των χωρών που έχουν απωλέσει ανταγωνιστικότητα και αυτές είναι οι του Νότου. Του Βορρά μάλλον θα τρέχουν να μαζεύουν το νόμισμα να μην ανατιμηθεί. Και είναι αυτή ακριβώς η διαίρεση κρατών (Βορρά-Νότου) που πρέπει να εξομαλυνθεί και όχι να θέτουμε ζήτημα ανταγωνισμού με την Πορτογαλία…

    4) Πως φαίνεται άραγε σε αυτούς που πριν 1.5 χρόνο λέγανε ότι ένα κούρεμα 50% εντός του ευρώ είναι η λύση, όταν τώρα αρχίζουμε και καταλαβαίνουμε τι ακριβώς -και με ποιους όρους και από ποιους- συνεπάγεται αυτό? Δεν θα έπρεπε τώρα να αναστοχαστούν και να αναρωτηθούν?

    Αυτά.

    • Ο/Η Αμαν πιά! λέει:

      Δύο σημεία δείχνουν την υψηλή “επιστημονική” κατάρτιση του Ψ-στέργιου

      1) γράφει: εργαλείων της οικονομικής πολιτικής ενός έθνους . Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι οικονομική πολιτική ασκούν τα κράτη και οι καπιταλιστές. Τώρα μαθαίνουμε ότι ασκούν και τα έθνη και έχουν δικά τους εργαλεία! Αυτή η ανακάλυψη αξίζει βραβείο ΝΟΜΠΕΛ…

      2) γράφει:Υπάρχουν συγκεκριμένα εργαλεία, μέθοδοι και επιστημονικά τεκμήρια και, μας αρέσει δεν μας αρέσει, οικονομικές νομοτέλειες για να αποφαινόμαστε σε τόσο πολύπλοκα ζητήματα. Και το «Κεφάλαιο» του Μαρξ που τόσο αρέσει σε ορισμένους να επικαλούνται είναι γεμάτο τέτοιες νομοτέλειες. Αλλιώς και ο Μαρξ θα ήταν απλά επαναστάτης με ταγάρι και τσιτάτα. Αλλιώς καλύτερα να ασχολούμαστε με το σώσιμο της λευκής αρκούδας. Ίσως είμαστε πιο αποτελεσματικοί και χρήσιμοι εκεί. Κάποιος θα πρέπει να σου αποκαλύψει ότι η πιο σοβαρή ανακάλυψη του Μαρξ ήταν η ταξική πάλη που κάνει σκόνη αυτές τις νομοτέλειες! Οι νομοτέλειες που επικαλείσαι για να λειτουργήσουν εκτός των άλλων προϋποθέτουν ότι οι εργαζόμενοι παραμένουν πειθήνιοι, υποτακτικοί και υπάκουοι στα αφεντικά τους, δεν απεργούν, δεν ζητάνε παραπάνω απ’ ότι τους δίνουν, δεν δημιουργούν αναταραχές, καταναλώνουν σύμφωνα με τα κυρίαρχα πρότυπα ότι τους προσφέρει η αγορά και κάνουν πολλά άλλα παρόμοια

      Η ημιμάθεια είναι πολλές φορές χειρότερη από την αμάθεια!

      • Ο/Η Ψ-στέργιος λέει:

        Eίδες τι άσχημο που είναι να μη «χάφτουμε» εύκολα τις ντετερμινιστικές εξηγήσεις υψηλού επιπέδου υποτιμηση-χειροτέρευση ισοζυγίου τρεχουσών-άρα υποτίμηση κακό πράγκμα! για μια υποτίμηση όπως π.χ. αυτή του 1998 που αποφασίστηκε ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ από τις αγορές για λόγους που συνδέονται με τη σύνδεση με το ευρώ και άλλους?!!

        Η προπαγάνδα είναι χειρότερη και από την ημιμάθεια.

        • Ο/Η Αμαν πιά! λέει:

          Μάλλον χάφτεις μύγες!

          Ποίος μίλησε για «υποτίμηση-χειροτέρευση ισοζυγίου τρεχουσών-άρα υποτίμηση κακό πράγμα;

          Άλλο φαινόμενο η διολίσθηση του νομίσματος και και ο πληθωρισμός και άλλο η επιστροφή στην δραχμή και η άμεση υποτίμηση του νομίσματος πάνω από 50%! Δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική, όπως επιχειρούν να κάνουν κάποιοι «νεοφώτιστοι» και «ημιμαθείς» οικονομικοί επιστήμονες. Διάβασε και λίγο Βεργόπουλο. Μια χαρά τα εξηγεί τα ζητήματα. Αν τα καταλάβεις και θέλεις να προχωρήσεις παραπέρα διάβασε και το τελευταίο βιβλίο των Σωτηρόπουλου – Μηλιού…

          • Ο/Η Ψ-στέργιος λέει:

            Δηλαδή Κώστα Κ (γιατί εσύ είσαι ή παίρνεις άμεσα εντολές κρίνοντας από το γνωστό διαστρεβλωτικό ύφος σου αφού προσπαθείς να με λασπολογήσεις ότι τάχα δεν γνωρίζω ούτε τη διαφορά διολίσθησης-υποτίμησης) αν δεν διαβάσω Βεργόπουλο καλά, να μην επιχειρήσω-γιατί θα μου πέσει βαρύς και δύσκολος- να διαβάσω το γίγαντα της επιστημονικής διανόησης Μηλιό αυτό το αστέρι που λέει ότι «δεν πρέπει να ενδιαφερόμαστε για τις εξαγωγές γιατί αυτές τις κάνουν οι καπιταλιστές»»!!??

            Εριξες όπως πάντα το επίπεδο… Συγχαρητήρια!!

            • Ο/Η Αμάν πιά! λέει:

              1. Δεν με λένε «Κώστα Κ.»!
              2. Επίσης δεν γνωρίζω κανένα μισθωτό εργαζόμενο να κάνει «εισαγωγές – εξαγωγές»
              3. Το ποιος ρίχνει το επίπεδο, άστο καλύτερα να το κρίνουν αυτοί που μας διαβάζουν…

  2. Ο/Η ΔΟ λέει:

    Γιάννη Κ. κόψαμε όλα τα σχόλια που είχαν, έστω και έμμεσα, προσωπικό χαρακτήρα και αφορούσαν προσωπικά δεδομένα.

    Καλή συνέχεια και καλό αγώνα !

  3. Ο/Η Αμάν πιά! λέει:

    Τι έγινε ρε μάγκες; Έχασα συνέχειες φαίνεται και δεν καταλαβαίνω τι γίνεται. Ποίος είναι ο ΟΠΛΑ; Κάποιος σαν Ψ-στέργιο τον φαντάζομαι που λέει ότι είμαι ο Κώστας Κ,;

    Φαίνεται πως εδώ συζητάτε κάποιοι που γνωρίζονται μεταξύ τους και βγάζουν τα απωθημένα τους με το να βγάζει ο ένας την «κουκούλα» του άλλου και να κάνετε σαν τα παιδάκια της 1ης δημοτικού που όταν δεν μπορούν να λύσουν τις μεταξύ τους διαφορές το ένα καρφώνει το άλλο στην δασκάλα!

    Αν σας ενδιαφέρει το όνομά μου, δυστυχώς δεν θα σας το αποκαλύψω. Όμως δεν έχω πρόβλημα με την πολιτική μου ταυτότητα. Είμαι μέλος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ γιατί πιστεύω πως αριστερός είναι κάποιος που είναι οργανωμένος σε ένα πολιτικό κόμμα.

    Το να βγάζεις τα απωθημένα σου στο internet και να πουλάς μούρη στις παρεούλες σου είναι πρακτικές που μπορούν να κολακεύουν τον εγωϊσμό σου, αλλά δεν έχουν να κάνουν ούτε με την πραγματική αριστερά ούτε με το κίνημα.

    Και επειδή σας παρακολουθώ, ένα έχω να πω: Κρίμα! Αυτά που λέγατε για τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ και τον Α. Τσίπρα, όταν κάνατε αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ, τώρα τα έχετε κάνει γαργάρα για το ΜΑΑ. Αυτό και μόνο σας καθιστά αναξιόπιστους.

    Κοιτάξτε την ιστοσελίδα του ΜΑΑ, κοιτάχτε και την δική σας, υπάρχει καμία διαφορά στην πολιτική άποψη και στο προφίλ που βγαίνει προς τα έξω; Δεν νομίζω! Απλώς αν το ΚΚΕ έχει το άρωμα του καλού ΚΚΕ, εσείς δίνετε ένα τόνο προς το ΚΚΕεσωτερικού! Αν όμως σας πατήσει κάποιος τον κάλο, τότε βγαίνει συνήθως ο κνίτης από μέσα σας και αρχίζει να ψάχνει ποιός είναι ο προβοκάτορας και ποιός είναι ο χαφιές!

    Απο αντιεξουσιαστές ξεκινήσατε, γίνατε υπολοχαγοί του Αλαβάνου, και το κάνετε τις καμαριέρες του Μαριόλη και του Λαπαβίτσα…

    Ραντεβού στα γουναράδικα!

    • Ο/Η RaindogNafplio λέει:

      Τελικά Αμάν Πια έχεις απίστευτο γέλιο. Άκου εκεί μέλος του Συνασπισμού!!!! :-)))))))))))))))))))))

      Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις; Σε καλό να μας βγει… :-)))))))))))

  4. Ο/Η ntanos λέει:

    Αμαν ρε ΕΟΣ καμαριέρα της φοράδας…….και των ιμπεριαλιστών, να μην ξεχνιόμαστε..

  5. Ο/Η ntanos λέει:

    Διευκρίνηση : η φοράδα είναι, η συντεταγμένη υπηρεσία καταστροφής πολιτικών χώρων της αριστεράς, η δημιουργία σύγχισης με τρόπους αθλιους…και αυτή η φοράδα-υπηρεσία είναι πολυ χοντρή….απο οτι φαίνεται …..και μεγαλώνει συνέχεια….

    • Ο/Η Β.Χ. λέει:

      Δεν χρειάζονται καμία συντεταγμένη υπηρεσία καταστροφής κλπ….οι χώροι της αριστεράς,είναι και ιστορικά αποδεδειγμένο ότι τα καταφέρνουν πολύ καλά και μόνοι τους…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s