Αρχείο για 16/10/2011

ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΑΒΑΝΟΣ

Ο επικεφαλής του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης δηλώνει υπέρμαχος της εξόδου από την ευρωζώνη

ΣYNENTEΥΞΗ ΣΤΟΝ

Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ (ΒΗΜΑ)

Αν και εκτός κοινοβουλευτικού πεδίου αυτή την κρίσιµη περίοδο, ο κ. Αλ. Αλαβάνος δεν νοσταλγεί καθόλου τη Βουλή και σε όσους τον ρωτούν αν έχει µετανιώσει που βρίσκεται εκτός απαντά: «Στη Βουλή της ντροπής; Οχι!».

Ο επικεφαλής του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης δηλώνει υπέρµαχος µιας «συνάντησης των δυνάµεων της Αριστεράς χωρίς εξαιρέσεις», µε «συλλογική ηγεσία», στη βάση ενός «µαχητικού προγράµµατος» το οποίο θα περιλαµβάνει την παύση πληρωµών, την έξοδο από την ευρωζώνη, τις εθνικοποιήσεις και τον σχεδιασµό.

Ακόµη, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση πρέπει να παραιτηθεί «και να πάρει οικειοθελώς τον δρόµο για το δικαστήριο του λαού και της Ιστορίας». «Ετσι κι αλλιώς δεν είναι πολύς ο χρόνος της» σηµειώνει.

Διαβάζoνrας στην lστoσελίδo σας  τις «Εννέα αισιόδοξες σκέψεις για Εννέα πολύ απαισιόδοξες καταστάσεις», τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Προτείνετε παύση πληρωμών, έξοδο από το ευρώ κτλ. Και μετά τι;

«Η παύση πληρωμών της Aργεντινής, σε συνδυασμό με την προηγηθείσα αποδέσμευση από τη σταθερή ισοτιμία του πέσο με το δολάριο κάτι σαν αποχώρηση από την ευρωζώνη, είναι το σημείο θετικής στροφής και ο πρόεδρος Κίρσνερ απέκτησε ισχύ απέναντι στο ΔΝΤ, διέγραψε τα 2/3 του χρέους και έφερε στην Αργεντινή θεαματικούς ρυθμούς ανάπτυξης που προσέγγιζαν το 10%. Ως τότε ο λαός της σφάδαζε. Η Αργεντινή μάς προκαλεί απαισιοδοξία αλλά και αισιοδοξία». (περισσότερα…)

Θεόδωρος Μαριόλης

Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

 

Στην «Αυγή της Κυριακής», της 9 Οκτωβρίου 2011, σελίδα 18, δημοσιεύτηκε άρθρο του κ. Κώστα Καλλωνιάτη, με τίτλο: «Υποτίμηση του νομίσματος και αριστερή πολιτική». Σε αυτό το άρθρο εκτίθενται διάφορες σκέψεις του κ. Καλλωνιάτη σε συνδυασμό με συγκεχυμένες αναφορές «[σ]ε πρόσφατες ομιλίες δύο έγκριτων καθηγητών της οικονομικής, των κ.κ. Κ. Λαπαβίτσα και Θ. Μαριόλη». Επίσης, ο συντάκτης  του εν λόγω άρθρου γράφει, εισαγωγικά, το εξής: «Στην πολύ συνοπτική αυτή παρουσίαση των βασικότερων θέσεων των δύο οικονομολόγων, ας μου επιτραπεί μία εξίσου πρόχειρη αλλά ενδεχομένως ουσιαστική κριτική».

          Δεν μπορώ να γνωρίζω από πού αντλεί ο κ. Καλλωνιάτης την άνεση, πρώτον, να δημοσιεύει (σε εφημερίδα) «πρόχειρη κριτική» και, δεύτερον, αυτή η «πρόχειρη κριτική» να αναφέρεται σε επιστημονική μελέτη και, ταυτοχρόνως, να υφίσταται πιθανότητα να πρόκειται για «ουσιαστική κριτική». Το κατά σειρά πρώτο αφορά στη Σύνταξη και στους αναγνώστες της «Αυγής». Το δεύτερο αφορά (και) στην επιστήμη και, επομένως, στα ακόλουθα θα ασχοληθώ με αυτό.

1. Όπως είδαμε, ο κ. Καλλωνιάτης έχει κατά νουν μία «πρόσφατη ομιλία» μου.Η/ο αναγνώστης, όμως, ούτε οφείλει ούτε δύναται να έχει κατά νουν ό,τι έχει κατά νουν ο κ. Καλλωνιάτης. Αντιθέτως, ο δεύτερος οφείλει να ενημερώσει τον πρώτο, ώστε να δύναται να κρίνει, για το ποια είναι, ακριβώς, αυτή η «πρόσφατη ομιλία»Εικάζω ότι εννοεί την ομιλία μου, με τίτλο: «Η Οικονομική Πολιτική Εντός και Εκτός του Ευρώ», σε ανοικτή συζήτηση (26/9/2011) του «Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής», (περισσότερα…)

To Activate είναι μια καινούρια σειρά του Al Jazeera English που παρακολουθεί ακτιβιστές σε όλον τον κόσμο που αμφισβητούν την εξουσία, αναλαμβάνουν ενεργό δράση και υψώνουν το ανάστημά τους για όσα πιστεύουν. Αυτός είναι πραγματικός ακτιβισμός από τη βάση της κοινωνίας.

Tο φιλμ How to Stop a Multinational αναφέρεται στο ακτιβιστικό κίνημα κατά των εξορυκτικών δραστηριοτήτων στην Αργεντινή, παρακολουθώντας τρεις δασκάλους που νίκησαν μια Καναδική μεταλλευτική εταιρεία και τώρα έχουν ξεκινήσει αγώνα εναντίον μιας Κινεζικής. (περισσότερα…)

Από:http://ektos-dromou.blogspot.com/

Με μια «αγανάκτησ稻 τόσο ηρεμη που πραγματικά έσπαγε νευρα συμμετείχαν οι Ελληνες στην σημερινη Παγκόσμια μερα διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα.
Ο κόσμος δεν ήταν λίγος. Αντίθετα ήταν αρκετός έως πολύς αν σκεφτουμε οτι ακόμα και στη χρυσή εποχή των πλατειών το Σαββατο ήταν η πιο αδύνατη μερα. Οπως και να έχει πάντως ήταν η καλύτερη συγκέντρωση πλατείας μετα το καλοκαίρι.
Ομως αυτο που έννοιωθες ηταν ενα περίεργο συναίσθημα που όμως δεν ηταν πολύ διαφορετικό τον Ιουνιο εκτός από τις μερες των μεγαλων συλλαλητηρίων. Παγωμαρα, βουβαμάρα, βόλτες πάνω κατω, αμηχανία, 2-3 πανώ όλα κι όλα, ενω το κλιμα αυτό είχε μεταφερθεί και στο stage που ειχε στηθεί για τη συναυλία. (περισσότερα…)