Σκέψεις στο γόνατο για την υποτίμηση του νομίσματος

Posted: 16/10/2011 by Β.Χ. in Κρίση-Οικονομία
Ετικέτες: , ,

Θεόδωρος Μαριόλης

Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο

 

Στην «Αυγή της Κυριακής», της 9 Οκτωβρίου 2011, σελίδα 18, δημοσιεύτηκε άρθρο του κ. Κώστα Καλλωνιάτη, με τίτλο: «Υποτίμηση του νομίσματος και αριστερή πολιτική». Σε αυτό το άρθρο εκτίθενται διάφορες σκέψεις του κ. Καλλωνιάτη σε συνδυασμό με συγκεχυμένες αναφορές «[σ]ε πρόσφατες ομιλίες δύο έγκριτων καθηγητών της οικονομικής, των κ.κ. Κ. Λαπαβίτσα και Θ. Μαριόλη». Επίσης, ο συντάκτης  του εν λόγω άρθρου γράφει, εισαγωγικά, το εξής: «Στην πολύ συνοπτική αυτή παρουσίαση των βασικότερων θέσεων των δύο οικονομολόγων, ας μου επιτραπεί μία εξίσου πρόχειρη αλλά ενδεχομένως ουσιαστική κριτική».

          Δεν μπορώ να γνωρίζω από πού αντλεί ο κ. Καλλωνιάτης την άνεση, πρώτον, να δημοσιεύει (σε εφημερίδα) «πρόχειρη κριτική» και, δεύτερον, αυτή η «πρόχειρη κριτική» να αναφέρεται σε επιστημονική μελέτη και, ταυτοχρόνως, να υφίσταται πιθανότητα να πρόκειται για «ουσιαστική κριτική». Το κατά σειρά πρώτο αφορά στη Σύνταξη και στους αναγνώστες της «Αυγής». Το δεύτερο αφορά (και) στην επιστήμη και, επομένως, στα ακόλουθα θα ασχοληθώ με αυτό.

1. Όπως είδαμε, ο κ. Καλλωνιάτης έχει κατά νουν μία «πρόσφατη ομιλία» μου.Η/ο αναγνώστης, όμως, ούτε οφείλει ούτε δύναται να έχει κατά νουν ό,τι έχει κατά νουν ο κ. Καλλωνιάτης. Αντιθέτως, ο δεύτερος οφείλει να ενημερώσει τον πρώτο, ώστε να δύναται να κρίνει, για το ποια είναι, ακριβώς, αυτή η «πρόσφατη ομιλία»Εικάζω ότι εννοεί την ομιλία μου, με τίτλο: «Η Οικονομική Πολιτική Εντός και Εκτός του Ευρώ», σε ανοικτή συζήτηση (26/9/2011) του «Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής», το κείμενο της οποίας είναι διαθέσιμο σε διάφορα blogs, ενώ μία συμπληρωμένη εκδοχή του (30/9/2011) δημοσιεύθηκε στην «Μαρξιστική Επιθεώρηση Praxis» (http://wwwpraxisred.blogspot.com/2011/10/blog-post.html).

2. Κατά τον κ. Καλλωνιάτη, το μοντέλο που χρησιμοποίησα για να εκτιμήσω τις επιπτώσεις μίας υποτίμησης της δραχμής είναι «οικονομετρικό». Δεν έχω ποτέ γράψει κάτι τέτοιο. Έχω γράψει ότι είναι μοντέλο «Εισροών-Εκροών». Έπεται ότι ο κ. Καλλωνιάτης είτε δεν έχει διαβάσει αυτά που έχω γράψει είτε δεν είναι σε θέση να διακρίνει ένα οικονομετρικό μοντέλο από ένα μοντέλο Εισροών-Εκροών. Το τι συνεπάγονται το ένα ενδεχόμενο ή το άλλο, το αφήνω στον αναγνώστη.

3. Κατά τον κ. Καλλωνιάτη, υποστήριξα ότι, πρώτον, η επιστροφή στη δραχμή και υποτίμησή της κατά 50% είναι ικανή, από μόνη της, να βγάλει τη χώρα από την κρίση (τρίτη παράγραφος του άρθρου του) και, δεύτερον, το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας λύνεται με την υποτίμηση της δραχμής (αρχή του σημείου 3 του άρθρου του). Στην ομιλία, στο αντίστοιχο γραπτό, καθώς επίσης και σε άλλο γραπτό μου (: Μαριόλης, Θ. και Κάτσινος, Α. (2011) Επιστροφή σε Υποτιμημένη Δραχμή, Πληθωρισμός Κόστους και Διεθνής Ανταγωνιστικότητα: Μία Μελέτη Εισροών-Εκροών – και αυτό διαθέσιμο σε διάφορα blogs), όπου κατά πρώτον δημοσιοποιήσαμε (Ιούλιος 2011) εκτιμήσεις μας για τις επιπτώσεις μίας ενδεχομένης υποτίμησης της δραχμής στον πληθωρισμό κόστους και στη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, δεν βρίσκονται αυτές οι – υποτιθέμενες – θέσεις μου. Όποιος διάβασε τα προαναφερθέντα κείμενα (ή άλλα δικά μου), το γνωρίζει. Για παράδειγμα στην «Εισαγωγή» του τελευταίου κειμένου γράφαμε: «Σπεύδουμε, ωστόσο, να τονίσουμε apriori ότι, καίτοι τα αποτελέσματα αυτού του πειράματος «αδρανούς ατμόσφαιρας» είναι σημαντικά και χρήσιμα, δεν επαρκούν, αυτά καθαυτά, για να δικαιώσουν ούτε αυτές/ούς που είναι υπέρ της επιστροφής στη δραχμή ούτε εκείνους που είναι κατά.». Διαπιστώνω, λοιπόν, ότι, στην καλύτερη για τον ίδιο περίπτωση, ο κ. Καλλωνιάτης δεν ανήκει σε αυτούς που τα διάβασαν.

4. Κατά τον κ. Καλλωνιάτη, «[τ]η φράση «το πρόβλημα της οικονομίας είναι πρόβλημα ανταγωνιστικότητας» (Μαριόλης) την ακούμε από τη δεκαετία του  ’70 […]» (αρχή του σημείου 2 του άρθρου του). Δεν έχω γράψει αυτήν τη φράση. Αντιθέτως, έχω γράψει, αρκετές φορές, την ακόλουθη φράση σχετικά με την τρέχουσα συγκυρία: «Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι αυτό της διεθνούς ανταγωνιστικότητας και όχι του δημοσίου χρέους ή της αναδιανομής του εισοδήματος, τα οποία συνιστούν επιφαινόμενα.», και έχω αφιερώσει αρκετές σελίδες για να την υποστηρίξω και αναλύσω (π.χ. πρόσφατα συγκεντρώθηκαν στο: Μαριόλης, Θ. (2011) Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση και Οικονομική Κρίση, Αθήνα, Matura). Άρα, απληροφόρητος ή άστοχος ο κ. Καλλωνιάτης. Τέλος, και το Πυθαγόρειο Θεώρημα το «ακούμε εδώ και πάνω από 2200 χρόνια». Τι δηλώνει αυτό;

5. Κατά τον κ. Καλλωνιάτη, υποτίθεται (από ποιούς;) ότι το μοντέλο μου προέβλεψε επιτυχώς την υποτίμηση της δραχμής του 1998 (δεύτερη πρόταση στο σημείο 3 του άρθρου του). Καταρχάς, ας διευκρινιστεί ότι δεν είναι μοντέλο «μου», αλλά μοντέλο που συγκροτήθηκε, στα 1995-6, από εμένα, τον Χαράλαμπο Οικονομίδη και τον Γιώργο Σταμάτη, και υλοποιήθηκε υπολογιστικά με την ανεκτίμητη συμβολή του Νίκου Φουστέρη: Βλέπε Μαριόλης, Θ., Οικονομίδης, Χ., Σταμάτης, Γ. και Φουστέρης, Ν. (1997) Ποσοτική Εκτίμηση των Επιπτώσεων της Υποτίμησης στο «Κόστος» Παραγωγής, Αθήνα, Κριτική. Περαιτέρω, ένα μοντέλο Εισροών-Εκροών για τις επιπτώσεις της υποτίμησης δεν δύναται, εξορισμού, να είναι μοντέλο πρόβλεψης της μεταβολής ισοτιμίας οποιουδήποτε νομίσματος. Έπεται ότι ο κ. Καλλωνιάτης είτε δεν έχει μελετήσει το μοντέλο είτε δεν έχει κατανοήσει περί τίνος πρόκειται.

6. Ο κ. Καλλωνιάτης διερωτάται «αν η πολιτική της υποτίμησης του νομίσματος μπορεί να θεωρείται αριστερή όταν το μόνιμο θύμα της είναι το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων.» (τέταρτη παράγραφος από το τέλος του άρθρου του). Πρώτον, δεν έχω ποτέ υποστηρίξει ότι το μέσο της υποτίμησης είναι «αριστερό» (ή «δεξιό» – ό,τι και εάν εννοεί με αυτούς τους όρους ο κ. Καλλωνιάτης), πρόταση που είναι α-νόητη. Δεύτερον, δεν δηλώνω «αριστερός», αλλά ούτε καν «μαρξιστής», σε συμφωνία, εδώ, με τον K. Marx. Τρίτον, δεν υπάρχει, μέχρι σήμερα, θεώρημα της οικονομικής επιστήμης, το οποίο να δηλώνει: Προκειμένου να έχει μία υποτίμηση θετικές επιπτώσεις στη διεθνή ανταγωνιστικότητα, και, συνεπώς, στο εξωτερικό ισοζύγιο και στο προϊόν, προαπαιτείται χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Ας το αποδείξει ο κ. Καλλωνιάτης. Τέταρτον, το λιγότερο ευνοϊκό σενάριο του μοντέλου μας (δηλ. αυτό που δίνει, για το πρώτο έτος, πληθωρισμό της τάξης του 9.29% και αύξηση της ανταγωνιστικότητας της τάξης του 37.2%) δεν προϋποθέτει μείωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Τέλος, ας πληροφορηθεί ο κ. Καλλωνιάτης ότι τα δύο τελευταία ζητήματα τα είχα αναλύσει εκτενώς κατά την παρέμβασή μου σε συζήτηση ανάμεσα στον κ. Θεόδωρο Παρασκευόπουλο και στους συναδέλφους Αντιγόνη Λυμπεράκη και Ευκλείδη Τσακαλώτο, η οποία είχε λάβει χώρα, πριν από 13 χρόνια, στην «Αυγή»: η πρώτη εκδοχή του εν λόγω άρθρου μου, με τίτλο: «Υποτίμηση, ανταγωνιστικότητα και πραγματικοί μισθοί», δημοσιεύτηκε στην «Αυγή» της 10/5/1998, ενώ μία διευρυμένη εκδοχή του, και με ένα αλγεβρικό παράρτημα, δημοσιεύτηκε στο: Μαριόλης, Θ. και Σταμάτης, Γ. (1999) Ο.Ν.Ε. και Νεοφιλελεύθερη Πολιτική, σσ. 213-223, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα).

7. Κατά τον κ. Καλλωνιάτη, «το βασικό ελάττωμα του μοντέλου [των Μαριόλη etal. (1997) – Θ.Μ.] σχετικά με τις επιπτώσεις της υποτίμησης είναι ότι αγνοεί την παγκόσμια και [sic! – Θ.Μ.] ευρωπαϊκή οικονομία. Έξοδος από [το – Θ.Μ.] ευρώ και υποτίμηση ισοδυναμεί με πιθανή διάλυση της Ευρωζώνης και ανάλογες ανταγωνιστικές υποτιμήσεις άλλων χωρών.» (δεύτερη παράγραφος από το τέλος του άρθρου του). Είναι προφανές ότι κάτι διαφεύγει του κ. Καλλωνιάτη: Πώς είναι δυνατόν το μοντέλο να προσφέρει – την όποια, έστω – εκτίμηση των επιπτώσεων της υποτίμησης και, ταυτοχρόνως, να «αγνοεί την παγκόσμια οικονομία»; Τώρα, το εάν θα συμβεί «διάλυση της Ευρωζώνης» κ.λπ. ή άλλα γεγονότα (π.χ. γεωπολιτικά), είναι ζητήματα τα οποία δεν πραγματεύτηκα, αλλά ούτε υποστήριξα ότι πραγματεύτηκα: Στα προαναφερθέντα γραπτά μου εκτίθενται με σαφήνεια και πληρότητα όλες οι υποθέσεις της έρευνας. Για κακή τύχη, όμως, του κ. Καλλωνιάτη, θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι στο μοντέλο μπορεί, εξαιρετικά εύκολα, να συμπεριληφθεί η περίπτωση της εξόδου πάνω από μίας χώρας από τη Ζώνη του Ευρώ και της επακόλουθης υποτίμησης των νομισμάτων τους (καθώς και πληθώρα άλλων σεναρίων). Όποιος είναι σε θέση να μελετήσει τη δομή και τη λειτουργία του μοντέλου, το διαπιστώνει. Συνεπώς, όχι μόνον δεν είναι «βασικό» αλλά δεν υφίσταται καν το «ελάττωμα του μοντέλου», που φαντάζεται ότι εντόπισε ο κ. Καλλωνιάτης.

          Ο κ. Καλλωνιάτης παραθέτει, με αμείωτη άνεση, και άλλες σκέψεις του. Ο καθένας, φυσικά, μπορεί να νομίζει ότι είναι σε θέση να κάνει διάφορες σκέψεις για διάφορα επιστημονικά αντικείμενα. Αυτό δεν συνεπάγεται, όμως, ότι θα βρει κάποιον για να τις συζητήσει. Θα κλείσω, επομένως, με το εξής: Δυστυχώς, δεν έχω λόγους, μέχρι στιγμής, να αλλάξω ένα, έστω, κόμμα, στα όσα έχω γράψει, από το 1996 έως σήμερα, σχετικά με την υποτίμηση του νομίσματος και την ελληνική οικονομία. Όσον αφορά στο ζήτημα της υποτίμησης, αναγκαία συνθήκη για το αντίθετο είναι (πράγμα που εύχομαι) η δημοσιοποίηση (από άλλους ή εμάς) εκτιμήσεων βασιζόμενων είτε σε μοντέλα που περικλείουν το δικό μας ως ειδική περίπτωση (προσδιορίζουμε ρητά τους άξονες συγκρότησης τέτοιων μοντέλων στο Μαριόλης etal. (1997, σσ. 110-111) και στο Μαριόλης και Κάτσινος (2011, σημειώσεις 4 και 7)) είτε σε ετερογενές μοντέλο, για το οποίο θα έχει αποδειχθεί, ωστόσο, ότι συνιστά συγκριτικά πιο αξιόπιστη περιγραφή της ελληνικής οικονομίας. Είμαι βέβαιος ότι, εάν καταβάλει την αναγκαία προσπάθεια κατά τη μελέτη αυτής της βιβλιογραφίας, ο κ. Καλλωνιάτης όχι μόνον θα προσδώσει νόημα στις σκέψεις του, αλλά και θα επιλύσει όλες τις απορίες του.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η ΕΟΣ λέει:

    Αμάν με αυτόν το «σχολαστικισμό» για ζητήματα οικονομίας! Επιστροφή στον μεσαίωνα τους καλόγερους στα μοναστήρια όπου δια της ομφαλοσκόπησης αναζητούσαν αν ο θεός έκανε πρώτα την κότα η το αυγό! Πόσοι κάθονται και διαβάζουν τόσο βαρετά και ανούσια κείμενα;

    Με μια φράση και μόνο φράση του Θ. Μαριόλη αρκεί να τοποθετηθεί στους υποστηρικτές του πιο σκληρού πυρήνα των υποστηρικτών του καπιταλιστικού συστήματος, Γράφει λοιπόν ο Θ.Μ:

    Αντιθέτως, έχω γράψει, αρκετές φορές, την ακόλουθη φράση σχετικά με την τρέχουσα συγκυρία: «Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι αυτό της διεθνούς ανταγωνιστικότητας και όχι του δημοσίου χρέους ή της αναδιανομής του εισοδήματος, τα οποία συνιστούν επιφαινόμενα.»

    Οι αναλύσεις του Θ. Μαριόλη αφορούν ( και απευθύνονται) στην αστική τάξη, στους τραπεζίτες, στους καπιταλιστές, όχι όμως τους εργαζόμενους. Απευθύνονται σε αυτούς που θέλουν να κάνουν την χώρα μας «ανταγωνιστική», ώστε να βελτιώσει την θέση της στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα και να γίνει σαν την …Γερμανία.

    Για όσους ενδιαφέρονται για την ανατροπή του καπιταλισμού, αυτές οι αναλύσεις μία και μόνον αξία έχουν: Να αντιλαμβάνονται τους εναλλακτικούς σχεδιασμούς του αστισμού για την έξοδο από την κρίση. Και δυστυχώς για την Αριστερά, ένα μεγάλο κομμάτι της συντάσσεται με κάποιες από αυτές τις εναλλακτικές εκδοχές του αστισμού, και συγκεκριμένα το plan Β’ των επιτελείων της ΕΕ και του ΔΝΤ…

    Η οικονομία των μεταβατικών κοινωνιών προς τον σοσιαλισμό, είναι διαφορετική από τον καπιταλισμό. Δεν μπορεί να είναι «ανταγωνιστική» σε καμιά περίπτωση με τις καπιταλιστικές οικονομίες γιατί συγκροτείται από άλλες παραγωγικές διαδικασίες και άλλα καταναλωτικά πρότυπα. Για όσους λοιπόν ενδιαφέρονται για έναν άλλο κόσμο ο οποίος είναι εφικτός, το πρώτο πράγμα που έχουν να κάνουν στο επίπεδο της οικονομίας είναι να αναζητούν λύσεις σωτηρίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, όπως αυτές που προτείνει ο Θ. Μαριόλης…

  2. Ο/Η ΕΟΣ λέει:

    ..διόρθωση της τελευταίας πρότασης, στο προηγούμενο σχόλιο:

    Για όσους λοιπόν ενδιαφέρονται για έναν άλλο κόσμο ο οποίος είναι εφικτός, το πρώτο πράγμα που έχουν να κάνουν στο επίπεδο της οικονομίας είναι να αναζητούν διαφορετικές λύσεις σωτηρίας του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, από αυτές που προτείνει ο Θ. Μαριόλης…

  3. Ο/Η για τον Καλλωνιάτη. λέει:

    Λέγεται στην πολιτική ιστορία του, ο . Καλλωνιάτης εθήτευσε ως σύμβουλος του εκσυγχρονιστικού χ’ωρου, στην παρέα Παπαντωνίου-Σημίτη . Στην αυγή τι δουλειά έχει;
    Για τον κ. Καλλωνιάτη εδώ:

    http://www.hcmc.gr/photos/warnings/files/M.pdf

    http://www.ypan.gr/c_announce/45_1258_cms.htm

    • Ο/Η @@@ λέει:

      και ο Μαργιόλης είναι καθηγητής πανεπιστημίου! Αυτό δηλαδή είναι καλύτερο;

  4. Ο/Η ενωση οπαδών σκατολογίας λέει:

    ΡΕ ΕΟΣ , τι σου έχει κάνει ο αρθρογράφος και συνέχεια τον «λούζεις», με κουταμάρες;
    Σου ψιθυρίζουν τίποτα; τίποτα καλοπροαίρετοι; μεγάλη αδυναμία τον έχεις. ουτε δουλειά να έκανες!

    • Ο/Η ΕΟΣ λέει:

      Το πρόβλημα δεν είναι με τον αρθρογράφο, ο οποίος εξάλλου δηλώνει ότι δεν είναι «αριστερός», ούτε «μαρξιστής», αλλά …»οικονομολόγος». Το πρόβλημα είναι με κάποιους άλλους που τον περιφέρουν από δω και από κει και του προσφέρουν «βήμα» γιατί πιστεύουν ότι με την «επιστήμη» του στηρίζει τους πολιτικούς τους τυχοδιωκτισμούς.

      Δυστυχώς όμως γιαυτούς αυτές οι πολιτικές πρακτικές έχουν κοντά ποδάρια. Γι αυτό εξοργίζονται τόσο και αναλαμβάνουν «εργολαβικά» την «περιφρούρηση» του αρθρογράφου προβαίνοντας σε συκοφαντίες και χυδαιολογίες. Στην πραγματικότητα δεν υπερασπίζονται τον Θ. Μαριόλη αλλά τις δικές τους ίντριγκες και μικροπολιτικές και προσπαθούν να αποκτήσουν πολιτική υπόσταση κάτω από το επιστημονικό κύρος του κ. Καθηγητή….

  5. Ο/Η Smirnoff λέει:

    Ο Μαριόλης δεν απαντάει επί της ουσίας στη κριτική του Καλλωνιάτη, κρύβεται πίσω από κατηγορίες περί μη ορθής καταννόησης ή αναγνωσής τους από τον συνομιλητή του. Τα ερωτήματα όμως παραμένουν: μπορεί η υποτίμηση (και μάλιστα 50%) να μην οδηγήσει σε πολύ υψηλό πληθωρισμό, χωρίς συγκράτηση, πρακτικά μείωση των μισθών; Γιατί στην Αργεντινή για παράδειγμα ο πληθωρισμός κινείται μεταξύ 25% και 30% από το 2002 και ύστερά; Είναι ικανή η υποτίμηση να επιλύσει το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και να επιβραδύνει σημαντικά τη διείσδυση των εισαγωγών; Μέχρι το 2000 πάντως οι 5 υποτιμήσεις που είχαν προηγηθεί δεν το είχαν επιλύσει. Καλό θα ήταν λοιπόν ο Μαριολής να απαντήσει συγκεκριμένα παίρνοντας υπόψιν και τα εμπειρικά, ιστορικά παραδείγματα, όταν αξιολογεί την αποτελεσματικότητα του εργαλείου της υποτίμησης.

    Από την άλλη ο Καλλωνιάτης υποτιμάει το ρόλο του ευρώ στην ελληνική κρίση. Το γεγονός πως το χρέος της Ελλάδας είναι κατά 80% σχεδόν εξωτερικό, ενώ δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί εσωτερικά, λόγο της πολύ χαμηλής εθνικής αποταμίευσης, την καθιστά πολύ ευάλλωτη σε μία απότομη διακοπή των εισροών κεφαλαίου, όπως έγινε το 2010, με αποτέλεσμα να μην μποορεί να μετακυλίσει το χρέος της και να είναι αναγκασμένη να καταφύγει στο ΔΝΤ και σε διακρατικό δανεισμό. Αντίθετα η Ιαπωνία με πάνω από 200% χρέος δεν αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα αφού το χρέος της είναι εσωτερικό και δύναται να το χρηματοδοτεί εσωτερικά.

  6. Ο/Η geros λέει:

    @smirnof
    Τα μέσα οικονομικής πολιτικής (εμπορική, συναλλαγματική, δημοσιονομική,νομισματική, εισοδηματική) δεν μπορούν να λύσουν απο μόνα τους ‘ολα τα προβλήματα της οικονομίας. Μπορούν να σταθεροποιήσουν την οικονομία , και να δημιουργήσουν ένα ευνοϊκό περιβάλλον. Ή υποτίμηση εξατμίζεται μακροχρονίως, το μακροχρονίως είναι η λέξη κλειδί, γιατί σου δίνει το χρονικό περιθώριο να αποφασίσεις τι και πως θα το κάνεις. Σε μία χώρα σαν την Ελλάδα να υποκαστήσεις τι εισαγωγές π.χ..
    Το δυστύχημα είναι οτι η Ελλάδα δεν έχει εργαλεία οικονομικά για να βγεί απο την κρίση, γιατί τα μέσα οικονομικής πολιτικής εχουν θυσιαστεί για το ευρώ. Μια χώρα που το 2010 είχε ύφεση και εξωτερικό έλλειμμα τι θα έκανε; Αν έκανε επεκτατική πολιτική για να αυξήσει την απασχόληση, θα διεύρυνε το έλλειμμα, συνεπώς έπρεπε να χρησιμοποιήσει δύο π.χ. εργαλεία(που η Ελλάδα δεν έχει) την δημοσιονομική αλλά και την συναλλαγματική πολιτική. Ετσι θα σταθεροποιούσε την οικονομία και θα έβγαινε απο την κρίση.
    Λύνονται ετσι τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας; Βεβαιώς και οχι. Θα έπρεπε μετά να ακολουθηθεί συγκεκριμένη αναπτυξιακή και βιομηχανική πολιτική με στόχο την απασχόληση των τοπικών πόρων στην κατεύθυνση μιας αυτοδύναμης αλλά οχι αυτάρκης οικονομίας. Τα καταναλωτικά πρότυπα, η σοσιαλιστική προοπτική, ο εργατικός έλεγχος, τα επιθυμητα επίπεδα ανάπτυξης, το κοινωνικό κράτος κλπ μετά έπονται είναι πολιτικές αποφάσεις και αποτελέσματα σχεδιασμού. Ομως χωρίς τα μέσα οικονομικής πολιτικής, χωρίς εθνική οικονομική κυριαρχία δεν μπορει να γίνει τίποτα. Παρά να ακολουθείς την καταστροφική πολιτική του Βερολίνου.
    Τέλος πρέπει να σκεφτούμε το εξής. Απο το 1974 μεχρι το 2000 η δραχμή υποτιμήθηκε-διολίσθησε κατα 10 φορές σε σχέση με το δολάριο και άλλα ισχυρά νομίσματα. Το βιοτικό επίπεδο όμως ανέβηκε και ας ήταν διψήφιος ο πληθωρισμός. Τι θα γινόταν αν η δραχμή είχε το 2000 την αξία του1974;Μάλλον δεν θα υπήρχε ελληνική οικονομία.
    Ομως, αυτό έγινε, το ελληνικό ευρώ οχι μόνο δεν εχει υποτιμηθεί αλλά εχει ανατιμηθεί σε σχέση και με το γερμανικό ευρώ και συντριπτικά σε σχέση με το δολάριο. Αποτέλεσμα: χρεοκοπία εφ όλης της ύλης. Η δραχμή μας προστάτευε διπλά και συναλλαγματικά, αλλά, μας απαγόρευε να δανειστούμε και απο το εξωτερικό-λόγω υψηλών επιτοκίων σε ξένο νόμισμα-. Ο εξωτερικός δανεισμός έγινε τα χρόνια του ευρώ οπως ορθα λες.

  7. Ο/Η ΔΗΜΗΤΡΗΣ λέει:

    Οι αστικές θεωρίες των καθεστωτικών οικονομολόγων γύρω από την υποτίμηση, τη δραχμή και την ανταγωνιστικότητα δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στους εργαζόμενους. Όποια διαχειριστική επιλογή και εάν κάνει η ελληνική και η ξένη αστική τάξη, θα είναι για να μεταφέρει και πάλι τα βάρη στον εργαζόμενο. Η μόνη απάντηση που μπορεί να δώσει ο εργαζόμενος είναι μέσα από την ταξική πάλη, τα κινήματα, τις πλατείες…

    Στο κάτω-κάτω, υπάρχουν έγκριτοι αριστεροί και μαρξιστές οικονομολόγοι, όπως πχ ο Μηλιός, οι οποίοι αναλύουν την οικονομία από την πλευρά των εργαζομένων και όχι από την πλευρά των αστών.

  8. Ο/Η PATRICE LUMUMBA λέει:

    Ναι, ο Μηλιός είναι πολύ έγκριτος οικονομολόγος!

    Διάβασε τους επαίνους για τις γνώσεις του στα οικονομικά,

  9. Ο/Η Ntanos, n. 2 λέει:

    Φίλε ΕΟΣ, να είσαι προσεκτικός. Ο Καθηγητής Θεόδωρος Μαριόλης γράφει: «δεν δηλώνω «αριστερός», αλλά ούτε καν «μαρξιστής», ΣΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ, ΕΔΩ, ΜΕ ΤΟΝ K. MARX».

    Ούτε «οικονομολόγος» δηλώνει, αλλά: «Αν. Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας, Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, Πάντειο Πανεπιστήμιο». «Οικονομολόγος» δηλώνει ο Κώστας Καλλωνιάτης.

    Ας είσαι προσεκτικός. Στο διαδίκτυο κυκλοφορούν σκοτεινοί τύποι με διαλυτικούς σκοπούς.

  10. Ο/Η Ntanos, n. 2 λέει:

    Φιλάρα ΕΟΣ με παρέσυρες και νόμιζα ότι ο Καθηγητής Θεόδωρος Μαριόλης είναι γύρω στα 100 χρονών αφού λες ότι «τον περιφέρουν από εδώ και από κει». Δεν βρήκα ούτε μία φωτογραφία του αλλά στο μόνο βίντεο που βρήκα (ΜΑΑ) είδα ότι είναι γύρω στα 35. Επίσης βρήκα ότι ο άνθρωπος εμφανίζεται σπάνια σε εκδηλώσεις.

    Κουμπάρε είσαι αφερέγγυος και δεν ξαναπιστεύω λέξη από αυτά που λες. Έχεις καημό μεγάλο με τον Καθηγητή Θεόδωρο Μαριόλη.

  11. Ο/Η Ntanos, n. 2 λέει:

    Ξερόλα ΕΟΣ στο διαδίκτυο βρήκα την τελευταία δουλειά του Καθηγητή Θεόδωρου Μαριόλη

    Eigenvalue Distribution and the Production Price-Profit Rate Relationship: Theory and Empirical Evidence

    και βρίσκεται εδώ: http://www.jstage.jst.go.jp/article/eier/8/1/87/_pdf/-char/ja/

    Είναι ή δεν είναι συμβολή στην «οικονομία των μεταβατικών κοινωνιών προς τον σοσιαλισμό» που τσαμπουνάς;
    Έχει ή δεν έχει στενή σχέση με τη μελέτη του Καθηγητή Θεόδωρου Μαριόλη για την υποτίμηση της δραχμής;

    Κουμπάρε σου δίνω υπόδειξη:
    Σαρλ Μπετελέμ: Μετάβαση στη Σοσιαλιστική Οικονομία, Κεφάλαιο 6, και σελίδα 331, σημείωση 49

  12. Ο/Η Ntanos, n. 2 λέει:

    Πριν λίγο τέλειωσα με την ανάγνωση των «επαίνων για τον Μηλιό», http://www.scribd.com/doc/69354874/mariolis-sxetika-me-ton-milio.
    PATRIS LUMUMBA σε ευχαριστώ για την πληροφόρηση. Η γενναιοδωρία σου είναι σε αντιστοιχία με το ηρωικό σου όνομα.

    Ρε πατριώτ ΕΟΣ να σε ρωτήσω κάτι άλλο γιατί στα επιστημονικά αποδείκτηκες αμπλαούμπλας και θρασύδειλος. Αυτούς τους χάρτες διαδηλώσεων που βάζεις στο blog σου πού τους κονόμησες; Έχεις ελικόπτερο ή τίποτε άλλες άκρες, να πούμε hightech; Και το όνομα Ένωση ΟΠΑΔΩΝ Σύριζα μόνος σου το σκαρφίστηκες; Πολύ Αριστερό…Αλλά για ποια Αριστερά μιλάμε όταν έχεις την αναισθησία να χλευάζεις σκληρά εργαζόμενες όπως οι καμαριέρες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s