Αρχείο για 07/11/2011

Του ΝΑΣΙΜ ΑΛΑΤΡΑΣ

Μετά τη νίκη της εξέγερσης των ανέργων στην Τυνησία, στις 14 Ιανουαρίου του 2011, πολλοί πείστηκαν ότι το έντονο αυτό κοινωνικό περιεχόμενό της θα έφερνε τις δυνάμεις της Αριστεράς στον πυρήνα του πολιτικού αγώνα μετά την ανατροπή της δικτατορίας.
Η πεποίθηση αυτή μάλιστα πήρε σάρκα και οστά όταν οι αριστερές δυνάμεις κατάφεραν να αναβάλουν τις εκλογές ώστε να προετοιμαστούν καλύτερα αλλά και όταν κατάφεραν να θεσπίσουν νέο εκλογικό νόμο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους, που στόχευε στον περιορισμό των ισλαμιστών. Και όμως τα αποτελέσματα των εκλογών απέδειξαν ότι οι ισλαμιστές ήταν πολύ μπροστά επικοινωνιακά από όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς και έτσι νίκησαν. (περισσότερα…)

Γράφει η Μαρία Κρέτση

Το 2000 εκδίδεται και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νέα Σύνορα-Λιβάνη το βιβλίο του πανεπιστημιακού Κώστα Βεργόπουλου «Ποιος φοβάται την Ευρώπη, Ανατομία ενός μύθου». Οι διαπιστώσεις του συγγραφέα έρχονται 11 χρόνια μετά να μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε ότι «Με την πρόταξη της οικονομίας πριν από την πολιτική ένωση και του νομίσματος πριν από την οικονομία, έχουν σήμερα «κλειδωθεί» και εξουδετερωθεί οι μηχανισμοί κατοχύρωσης και βελτίωσης της κοινωνικής ευημερίας, η δυναμική πραγματικής σύγκλισης των βιοτικών επιπέδων των ευρωπαϊκών λαών.[…] Ενώ τα ευρωπαϊκά νομίσματα συγκλίνουν και κλειδώνουν, οι αποκλίσεις στα βιοτικά, οικονομικά και κοινωνικά επίπεδα ανοίγουν, βαθαίνουν και διαιωνίζονται.[…] Η Ευρώπη αντί να προβάλλει στον κόσμο τη δική της ανθρωπιστική αντίληψη της οικονομίας, προβάλλει σήμερα ως ιδανικό της, όλο και πιο απροκάλυπτα, την υποταγή στο υπεραντλαντικό πρότυπο της ασύδοτης αγοράς, στο αφηρημένο αντικοινωνικό, επιθετικό χρήμα και αναλαμβάνει την αποδιάρθρωση του κοινωνικού Κράτους και της κοινωνίας, που είχαν ιστορικά προσδιορίσει την επιτυχία του ευρωπαϊκού υποδείγματος στον σύγχρονο κόσμο. Όταν ο αριθμός των ανέργων, αστέγων και κοινωνικά αποκλεισμένων διογκώνεται χωρίς τέλος στην Ευρώπη, όπως σήμερα, αυτό σημαίνει ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τις ανθρωπιστικές πολιτικές αξίες της, από τα χαρακτηριστικά που την έχουν ιστορικά προσδιορίσει στον κόσμο και από τον ίδιο τον εαυτό της».
Ο μύθος λοιπόν σήμερα καταρρέει ολοσχερώς. Ο καπιταλισμός άλλωστε είναι πάντοτε βίαιος. Η Ευρώπη έχει μετατραπεί σε παράδεισο των οικονομικών λόμπι. Δεκαπέντε πανίσχυρες ομάδες συμφερόντων χειραγωγούν τα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. (περισσότερα…)