Η αμήχανη φάση του Κινήματος

Posted: 23/11/2011 by Β.Χ. in Αριστερά, Κινήματα
Ετικέτες: , ,

Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί σύντροφοι κι εγώ μαζί αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει με το κίνημα. Οι αναλύσεις πολλές και οι απόψεις περισσότερες. Η 17η Νοεμβρίου πέρασε χωρίς την πολυπόθητη «κλιμάκωση» του αγώνα από μεριάς του λαϊκού κινήματος. Όλοι μας ελπίζαμε ενδόμυχα σ’ αυτήν την κλιμάκωση σαν την απάντηση του κινήματος στην «πραξικοπηματική» αναρρίχηση στην εξουσία της κυβέρνησης συνεργασίας ή όπως αυτοχαρακτηρίζεται, «εθνικής σωτηρίας».
Ακόμα και τοποθέτηση ακραίων φασιστικών υποκειμένων σε υπουργεία, γεγονός που από μόνο του σε άλλες εποχές θα είχε βγάλει στο δρόμο όλο τον κόσμο, πέρασε μόνο σαν μια κρυάδα στη ραχοκοκαλιά μας. Σε συνδυασμό δε με την ομολογία του δοτού πρωθυπουργού – τραπεζίτη πως έργο του είναι μόνο η απρόσκοπτη υπογραφή όλων των αντιλαϊκών μέτρων της νέας δανειακής σύμβασης, μέτρα που υπερβαίνουν σε βαρβαρότητα όλα όσα είδαμε έως τώρα, κανονικά θα έπρεπε να έχει «καεί το σύμπαν».
Τι συνέβη όμως και δεν κουνήθηκε φύλλο; Με ελάχιστες εξαιρέσεις, έως σήμερα κανείς δεν αντέδρασε δυναμικά. Φαίνεται σαν να έχουν μουδιάσει όλοι, να έχουν παραδοθεί. Γιατί;

Αν εξετάσουμε προσεκτικά τη στάση όλων αυτών που απαρτίζουν το Λαϊκό Κίνημα, τουλάχιστον στη θεωρία, θα πάρουμε τις πρώτες ενδείξεις για το τι συμβαίνει.
Κατ’ αρχάς έχουμε την παραδοσιακή Αριστερά που συνιστά ένα αξιόλογο μέρος του κινήματος. Το ΚΚΕ σαν μεγαλύτερος παίχτης και σαν παραδοσιακός πόλος αντιπολίτευσης στα αστικά κόμματα, δείχνει μια τεράστια αδυναμία να αποκωδικοποιήσει τις εξελίξεις. Δεν θα κάνω κριτική βάση των δικών μου ιδεών αλλά θα προσπαθήσω να προσεγγίσω τη στάση του από την δική του σκοπιά*. Όταν ετέθη το θέμα του Δημοψηφίσματος, παρουσιάστηκε μια μοναδική ευκαιρία για το ΚΚΕ αλλά και τη λοιπή κοινοβουλευτική αριστερά, να παλέψει για τη διεξαγωγή του και να κερδίσει. Ένα όχι του λαού στο δίλλημα της ΕΕ θα σήμαινε αυτομάτως μια τεράστια νίκη όσων αντιπαλεύονται το μνημόνιο, και θα αφαιρούσε από τα αστικά κόμματα την δυνατότητα να πράξουν την όποια «κοινοβουλευτική αταξία», οδηγώντας τη χώρα στις κάλπες. Όμως το ΚΚΕ και ο Σύριζα απέρριψαν το δημοψήφισμα και αντιπρότειναν κατ’ ευθείαν τις εκλογές, γνωρίζοντας βεβαίως πως αυτό δεν επρόκειτο να συμβεί.
Με τη λογική του ΚΚΕ, και κατόπιν αναγνώσεως των δημοσκοπήσεων, και ύστερα από τη «υπεύθυνη» στάση του στις προηγούμενες μαζικές κινητοποιήσεις, η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος έκρυβε τον κίνδυνο της απότομης κατάρρευσης του αστικού δικομματισμού, και την αναγκαία αποδοχή της ευθύνης της διαχείρισης της κρίσης από την Αριστερά. Έλα μου όμως που το κόμμα δεν έχει σαφή πρόταση διακυβέρνησης, ούτε την διάθεση για να συγκυβερνήσει με άλλα αριστερά κόμματα, πράγμα που μάλλον θα ήταν αναγκαίο. Τα όποια δημοσκοπικά οφέλη που απολαμβάνει τώρα, θα εξανεμίζονταν κατά τη διάρκεια μιας ατέρμονης προσπάθειας αποφυγής της ανάληψης ευθύνης διακυβέρνησης μαζί με άλλους αριστερούς χώρους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επίσης, με μια παρόμοια λογική για τα δημοσκοπικά οφέλη, συν την πολιτική του αγκίστρωση στην συμμετοχή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ, δεν θα τολμούσε ποτέ να δεχτεί το δημοψήφισμα. Έτσι, και αυτός με τη σειρά του απλά αντιπρότεινε εκλογές, εις γνώσιν του απίθανου να γίνει αποδεκτή μια τέτοια πρόταση από το αστικό κατεστημένο. Τέλος έμειναν και το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ να παίζουν ρόλο κομπάρσων στην φαρσοκωμωδία δημοκρατίας, εξαπολύοντας λεονταρισμούς και ευχολόγια. Το κίνημα από αυτά τα δύο κόμματα δεν έχει προσωρινά να περιμένει τίποτα.

η συνέχεια του κειμένου στο blog «Erratum», εδώ: Η αμήχανη φάση του Κινήματος

Απο ΕΟΣ

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η βαγγέλης ζ λέει:

    τι ακριβώς εννοείς πατριωτική στροφή εκ μέρους κκε-συν?Το αντίθετο νομίζω ότι ισχύει.Το κκε επιμένει να μην βάζει θέμα εθνικής κυριαρχίας μπροστά στην ξεκάθαρη στρατηγική απεμπόλησης της με σκοπό την θωράκιση των καπιταλιστικών σχέσεων.Το αντίθετο επιτίθεται με μανία στις θεωρίες εξάρτησης και κατοχής(ούτε εγώ πιστεύω ότι είμαστε υπό κατοχή ή εξαρτημένοι,αλλά αυτό δεν ακυρώνει την αξία της εθνικής κυριαρχίας)και εξαπολύει δήθεν ταξικά καθαρές εργατίστικες κορόνες.Ουσιαστικά βλέπει το θέμα με τα κριτήρια ενός σταλινοτροτσκιστικού υβριδίου…
    Για τον συν τι να πει κανείς,ούτως η άλλως δεν βάζει κανένα θέμα για ρήξη στη ένταξη της χώρας στις ιμπεριαλιστικές δομές (Ευρωζώνη ,εε ) οπότε το ανέβασμα της εθνικής ανεξαρτησίας στην πρόσφατη ρητορική του Τσίπρα δεν έχει καμία αξία.Άλλωστε αν παρακολουθήσει κανείς τους ιδεολογικούς υπεύθυνους πίσω από την ηγετική ομάδα του συν (Μηλιός κοκκινοπράσινο) κάθε αναφορά στην εθνική ανεξαρτησία θεωρείται δείγμα ταξικής συνθηκολόγησης της αριστεράς.Στην περίπτωση αυτή έχουμε ένα …ευρωκομμουνιστικο-τροτσκιστικό υβρίδιο…
    Συνοψίζοντας μακάρι να υπήρχε αυτό που λες πατριωτική στροφή της επίσημης αριστεράς, αλλά δεν προκύπτει. Μόνο μέσα από την συγκρότηση ενός κοινωνικού πολιτικού μπλοκ που θα αντιστρέψει την πορεία εξαθλίωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας και απεμπόλησης κάθε εθνικής-λαϊκής κυριαρχίας μέσα από την προώθηση των πολυσυζητημένων μεταβατικών στόχων (διαγραφή χρέους-έξοδος από ευρώ -ρήξη με εε κτλ) μπορεί να παιχτεί με πραγματικούς όρους το θέμα της επαναστατικής ανατροπής…

  2. Ο/Η βαγγέλης ζ λέει:

    άκυρη η αρχή του σχολίου μου, πήγαινε σε άλλο blog που κάποιος εντόπιζε σαν αίτιο της αμηχανίας του κινήματος την «πατριωτική στροφή της αριστεράς»…

  3. Ο/Η jimmi λέει:

    Η «παραδοσιακη» αριστερα καλειται να δωσει χειροπιαστη λύση-απάντηση στην λογικη των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-τραπεζιτών. Ο Αλέξης Τσίπρας αντι να λεει π.χ «να πιασουν τους φοροφυγαδες» να πει «εμεις θα πιασουμε τους φοροφυγαδες». Στην σημερινη κρισιμοτατη καμπη της ιστοριας μας μονο μια κυβερνηση της ενωμενης αριστερας μπορει να αλλάξει τα πράγματα προς οφελος του λαου. Η ενωμένη αριστερα χωραει ολους τους συντροφους, απο ΚΚΕ (πλην της αμετανοητης ηγεσιας του) μεχρι εξωκοινοβουλευτικη αριστερα!

  4. Ο/Η Μιχάλης λέει:

    Η ηγεσία του ΚΚΕ έχει επιλέξει την απομόνωση μέσα στο λαΐκό και εργατικό κίνημα(όλοι καταλαβαίνουμε το γιατί).Ασκώντας την «τρομοκρατία της διαγραφής» πνίγει κάθε φωνή μέσα στο κόμμα που προβληματίζεται για την αδράνεια του κόμματος και την επιλογή ανώδυνων τακτικών για το σύστημα.Βρίσκεται σε ξεκάθαρη αναντιστοιχία με την εξεγερσιακή διάθεση του λαού και προσπαθεί να απαξιώσει ότι δεν μπορεί να ελέγξει.Είναι κρίμα γιατί εν έτει 2011 χρησιμοποιεί σταλινικές και κα-γκε-μπεδίστικες μεθόδους(τις χειρίζεται άψογα ομολογώ) για να φιμώσει όποιους σκέφτονται και λένε τα αυτονόητα…Έχοντας πρόσφατη προσωπική εμπειρία αυτών των μεθόδων θα’θελα να θυμίσω στους πρώην συντρόφους μου δυό φράσεις του πρωτοκαπετάνιου,του ανυπόταχτου επαναστάτη Άρη, «ότι είναι καλό για το λαό πρέπει να’ναι καλό και για το κόμμα» και «όταν κατακρίνεις και δεν δέχεσαι τα λάθη της ηγεσίας τότε κάνεις καλό στο κόμμα».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s