Αρχείο για 09/01/2012

9 Γενάρη 2011: Μνήμη Νίκου Τεμπονέρα 

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ 

«Εδώ θυσιάστηκε για την παιδεία ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας στις 8 Ιανουαρίου 1991» σημειώνεται στην πρόσοψη του μνημείου που στήθηκε στην Πάτρα στη μνήμη του αγωνιστή καθηγητή, έξω από το σχολείο όπου άφησε την τελευταία του πνοή χτυπημένος βάναυσα από δολοφονικό χέρι.

Ένα ανοιχτό βιβλίο κοσμεί αυτό το απέριττο μνημείο υπενθυμίζοντας τη σχέση του, σχέση ζωής, με την παιδεία και τη γνώση.

Ένα ανοιχτό βιβλίο ήταν και η ίδια η ζωή του Νίκου Τεμπονέρα. Ένα βιβλίο όπου μπορούσε να διαβάσει κανείς το ίδιο ευδιάκριτα και κατανοητά την αλφαβήτα της γνώσης και την αλφαβήτα του αγώνα. Και ήταν κάτι που το γνώριζαν πιο καλά από οποιονδήποτε άλλον οι μαθητές και οι μαθήτριές του, καθώς μάθαιναν από αυτό το δικό του αλφαβητάρι καθημερινά τη λογική σκέψη, την πειθαρχία της μαθηματικής σκέψης αλλά και την αξιοπρέπεια, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, τη διεκδίκηση του δίκιου, την αυτοθυσία.

Ακόμα και σήμερα, εικοσιένα χρόνια μετά, η σκέψη μας αρνείται πεισματικά να δεχτεί το παράλογο της  εγκληματικής πράξης, αρνείται να συμβιβαστεί με το αναπότρεπτο του πρόωρου χαμού του.

Ο Νίκος Τεμπονέρας, υπερασπίζοντας τους μαθητές του, την παιδεία και τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού μας, όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στον κρατικό αυταρχισμό και την παρακρατική τυφλή βία και μισαλλοδοξία.

Το τίμημα για τη συνεπή και θαρραλέα στάση του ήταν ο θάνατος (περισσότερα…)

 Αλκμήνη Ψιλοπούλου

Η μισή Ελλάδα αναρωτιέται: «τι θα κάνουμε;». Αυτό είναι ένα ερώτημα αγωνίας και απόγνωσης και δεν παίρνει απάντηση.

Η άλλη μισή, η Αριστερά, το θέτει διαφορετικά: «τι να κάνουμε;». Αυτό μπορεί να είναι ένα ερώτημα απάθειας ή παθητικότητας. Μπορεί όμως και να κρύβει μια θετική απάντηση. Ο Λένιν το είχε βάλει χωρίς ερωτηματικό. «Τι να κάνουμε: Ένα βήμα μπρος, δυο βήματα πίσω».

Το ερωτηματικό όμως παραμένει στη σύγχρονη, αμήχανη Αριστερά. (περισσότερα…)