Να μην τους δώσουμε τη «νωπή λαϊκή εντολή» που επιθυμούν

Posted: 09/04/2012 by keratsiniwths in Αριστερά, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Επικαιρότητα, ΚΚΕ, ΜΕΤΩΠΟ, ΣΥΡΙΖΑ


Ο διορισμένος πρωθυπουργός της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο Λουκάς Παπαδήμος τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσει την ημερομηνία των εκλογών. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έχουν ήδη βγάλει τα προγράμματά τους και ετοιμάζονται να σώσουν την πατρίδα με τον τρόπο που θα τους υπαγορεύσουν οι διεθνείς τραπεζίτες και η ντόπια αστική τάξη. Ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς μαζί με τις παραφυάδες τους θα επιχειρήσουν να εκβιάσουν τους πολίτες για να αποκτήσουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση που επιθυμούν. Με αυτόν τον τρόπο νομίζουν πως θα έχουν την δυνατότητα να εφαρμόσουν τα προηγούμενα μνημόνια που δίνουν την ευκαιρία στους πιστωτές να εκποιήσουν τα πάντα στη χώρα με βάση το αγγλικό δίκαιο. Παράλληλα θα ικανοποιήσουν τα αιτήματα των Γερμανών επιχειρηματιών αλλά και των συμπατριωτών μας του ΣΕΒ, ώστε να δημιουργηθεί πάμφθηνο εργατικό δυναμικό. Τα σχέδιά τους τα γνωρίζουμε καλά. Σκοπός τους είναι η διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Θέλουν την ψήφο μας για να συνεχίσει το ΔΝΤ και η Ε.Ε. να καθορίζει την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας. Οι εκλογές γι’ αυτούς είναι η σημαντικότερη μάχη πριν βγάλουν και επισήμως τα τανκς στους δρόμους.
Αναμφισβήτητα, όλοι είμαστε μουδιασμένοι από τις συνεχείς επιθέσεις που δεχόμαστε από την κυβέρνηση των τραπεζιτών. Πολλοί, απογοητευμένοι από την ανεπάρκεια της Αριστεράς να οικοδομήσει ένα πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο έχουν αποφασίσει να απέχουν από τις εκλογές. Μάλιστα ορισμένοι ισχυρίζονται πως αν απέχει ένα σημαντικό κομμάτι του λαού από τις αυτές θα δείξει τη δυσαρέσκεια του και θα το λάβουν σοβαρά υπόψην τους οι κυβερνώντες. Η πραγματικότητα είναι πως αν τα ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας που επιδιώκουν την αλλαγή του πολιτικού συστήματος απέχουν από την εκλογική διαδικασία θα δώσουν την τέλεια αφορμή στην επόμενη μνημονιακή κυβέρνηση να πει πως έχει νωπή λαϊκή  εντολή και οι νέοι Πάγκαλοι θα ισχυρίζονται πως κανείς πλέον δεν έχει δικαίωμα να μιλάει για ζητήματα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Παρακαλάει το ΔΝΤ και η Ε.Ε. να μην ψηφίσουν οι Έλληνες εργαζόμενοι γι αυτό και δεν θέλουν ούτε καν να πραγματοποιηθούν εκλογές.  Συνεπώς, είναι σημαντικό να λάβουμε όλοι ξεκάθαρη θέση στα ζητήματα που αφορούν τις ζωές μας έστω και αν δεν υπάρχει η διάθεση από τις δυνάμεις της Αριστεράς για ειλικρινή συνεργασία που θα ανακούφιζε τον κόσμο της εργασίας και θα έδινε δουλειά στους ανέργους που ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο.
Είναι γενονός πως δεν υπάρχει η πολυτέλεια να παραμείνουμε αμέτοχοι μπροστά στις εξελίξεις που έρχονται. Η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της ΟΝΕ και ξεκινούν από εμάς το νέο αποικιακό μοντέλο που θα εφαρμόσουν και σε άλλες ευρωπαικές χώρες. Μας περιμένει η απόλυτη εξαθλίωση, ένα κοινωνικό ολοκαύτωμα άνευ προηγουμένου που ούτε καν είμαστε σε θέση να φανταστούμε. Αυτή θα είναι η επόμενη μέρα που μας ετοιμάζουν και περιμένουν να την επικυρώσουν είτε με την υπερψήφιση των κομμάτων τους, είτε με την αποχή. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αποστασιοποίηση, η αυτοπαραίτηση των Ελλήνων θα οδηγήσει τη χώρα στη διάλυση και τα ΜΜΕ θα μας υπενθυμίζουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση που θα έχουν τα μνημονιακά κόμματα ακόμα και αν ψηφίσουν μόνο ο Σαμαράς με το Βενιζέλο. Η μη συμμετοχή στις εκλογές δεν είναι πολιτική στάση αλλά επικίνδυνη αφού ουσιαστικά παραδέχονται αυτοί που απέχουν πως δεν μπορεί να υπάρξει κάτι διαφορετικό πέρα από αυτά που μας προετοιμάζουν.
Είναι αλήθεια οτι οι δυνάμεις της αριστεράς δεν δείχνουν έτοιμες να κάνουν την υπέρβαση με τη δημιουργία ενός κοινού ψηφοδελτίου που θα ενεργοποιούσε και θα ενέπνεε το μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζομένων. Το ΚΚΕ πιστεύει πως πρέπει να πάμε άμεσα στη λαική εξουσία με  κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων και δεν αποδέχεται καμία συνεργασία, ίσως ενθυμούμενο την κακή γι αυτό εμπειρία της δημιουργίας του Συνασπισμού το 1989. Ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να είναι προσκολλημένος στην Ε.Ε. και στο ευρώ αν και στο εσωτερικό του τα πράγματα δεν είναι τόσο ξεκάθαρα, καθώς τάσεις με δυναμική, όπως το Αριστερό Ρεύμα, στο ΣΥΝ έχουν αντίθετη άποψη. Αν και ο ΣΥΡΙΖΑ φαινομενικά δείχνει διάθεση για συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς, εντούτοις δεν κάνει ουσιαστικά βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Για παράδειγμα η ηγεσία του ΣΥΝ δεν υποστήριξε το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, μια ομάδα ανθρώπων που πάλεψε για τη συνάντηση των οργανώσεων της Αριστεράς σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα, με στόχο την οικοδόμηση ενός εναλλακτικού σχεδίου για την κοινωνία που βυθίζεται στη φτώχεια. Τέλος, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έστειλε ένα κείμενο με τις θέσεις της για την ενότητα της αριστεράς το οποίο δεν είχε την ανταπόκριση που ήθελαν οι συντάκτες του. Όπως είναι φυσικό, πέρα από την αποχή που επιδιώκει η κυβέρνηση, τρίβει τα χέρια της με τον κατακερματισμό των δυνάμεων που εναντιώνονται στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.
Είμαι πεπεισμένος πως το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορούν να συνθέσουν τις διαφορές τους. Έχουμε το παράδειγμα του ΕΑΜ που έσωσε το λαό από την πείνα με την παράλληλη διεξαγωγή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα αλλά και την ΕΔΑ, που συγκροτήθηκε και έδρασε κάτω από τις δύσκολες μετεμφυλιακές συνθήκες. Μπορεί να βαδίζουν χωριστά αλλά είναι αναγκαίο να συνταχθούν για να χτυπήσουν μαζί τον κοινό εχθρό. Οι καιροί ου μενετοί. Από την άλλη πλευρά, τα κόμματα της συγκυβέρνησης και οι υποτακτικοί τους προσπαθούν να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο αφού, όπως είπε ο Καρατζαφέρης στον Παπανδρέου, ο οποίος συμφώνησε: «ο Τσίπρας θα ενώσει την Αριστερά γι αυτό έχουμε χρέος να λάβουμε τα μέτρα μας». Ελπίζω να μην διαψευστεί ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, ο οποίος την ώρα που γράφω το άρθρο αυτό δηλώνει αντιμνημονιακός, αλλά μπορεί όταν εκδοθεί η εφημερίδα να ξαναεπιστρέψει στην αγκαλιά των μνημονίων. Δυστυχώς, η κοινή συμπόρευση φαίνεται να μην είναι εφικτή για την ώρα, οπότε η μόνη επίλογή είναι να στηριχθούν αυτά τα τρία κόμματα της Αριστεράς, με παράλληλη πίεση της βάσης στις ηγεσίες τους για την επιτακτική ανάγκη να συνεργαστούν.
Συνοψίζοντας, πηγαίνοντας στο εκλογικό μας κέντρο -και πρέπει να πάμε όλοι-  ο καθένας μας ας σκεφτεί ποιες πολιτικές νομιμοποιεί με την ψήφο του, ποιες καταδικάζει και ποιες δυνατότητες μετεκλογικών συνεργασιών δίνει. Οι δυνάμεις της Αριστεράς με τις διαφορές και τις αντιφάσεις τους μπορούν να δώσουν διέξοδο στα προβλήματα των εργαζομένων, των ανέργων, των φοιτητών και των συνταξιούχων. Μαγικές λύσεις σίγουρα δεν υπάρχουν, ούτε παράδεισοι, αλλά είναι σημαντικό ο ίδιος ο λαός, ενεργοποιημένος, να έχει την εξουσία στα χέρια του. Η αναγκαία διέξοδος από το πολιτικό και οικονομικό τέλμα θα έρθει με τους ενωτικούς και μαζικούς αγώνες των εργαζομένων «από τα κάτω», παράλληλα με το πολιτικό μέτωπο των οργανώσεων της Αριστεράς. Το πολιτικό και κοινωνικό Μέτωπο δεν θα είναι απλώς «αντιμνημονιακό» αλλά θα αλλάξει ριζικά τους συσχετισμούς προς όφελος αυτών που παράγουν τον πλούτο. Όπως συνήθιζε να λέει ο μεγάλος αγωνιστής της Αριστεράς Κώστας Κάππος: «Η εργατική τάξη να μην ξεχνάει τη λαϊκή ρήση ότι χαμένοι αγώνες είναι εκείνοι που δεν γίνονται».

Δημήτερης Πετράς

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s