Αρχείο για Μαΐου, 2012

Casus Belli

Posted: 31/05/2012 by Β.Χ. in Τέχνη

Casus Belli. Μια ταινία μικρού μήκους για την κρίση, η οποία έχει προβληθεί και βραβευθεί σε πολλά εγχώρια και διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου.

Άνθρωποι διαφορετικών φύλων, ηλικιών, τάξεων και εθνικοτήτων περιμένουν σε εφτά διαφορετικές ουρές δημιουργώντας μια τεράστια ανθρώπινη σειρά. Όμως στο τέλος της ανθρώπινης αλυσίδας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.
Σκηνοθεσία : Γιώργος Ζώης

Από:http://roadartist.blogspot.com

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής

Παρασκευή
1
Ιούνιος 2012

9:00 μμ 

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ σας προσκαλούν στο art bar ποιήματα και εγκλήματα, Αγίας Ειρήνης 17 (μεταξύ Αθηνάς και Αιόλου), Μοναστηράκι,  στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ «Της μακρινής της θάλασσας είναι ζεστή η αγκάλη» από τον Κώστα Μπαϊρακτάρη, τον Βαγγέλη Αμπουλό και τον Χρήστο Μωρίκη.

Του Χρίστου Κατσούλα.

Αν και μεσολαβούν σαράντα μέρες ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, οι διαφορές είναι τεράστιες. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη επιτάχυνση που μεταβάλει ταχύτατα την πολιτική και κοινωνική κατάσταση. Αν στις 6 Μάη το ερώτημα ήταν το μνημόνιο, στις 17 Ιούνη το ερώτημα είναι η κυβέρνηση. Από το ναι ή όχι στο μνημόνιο, περνάμε στο ναι ή όχι στην αντιμνημονιακή κυβέρνηση. Είναι ίσως άδικο για την υπόλοιπη αριστερά, αλλά πρόκειται για δίλημμα σαφώς αναβαθμισμένο, που επηρεάζει άμεσα τη λαϊκή επιβίωση. Καθίσταται επικίνδυνο για την αστική πολιτική, αν και όχι ακόμα για την αστική εξουσία.

Η πρόκληση που παράγει τις τεράστιες πολιτικές μετατοπίσεις, την κατάρρευση του δικομματικού εκκρεμούς και την ισχυρή πιθανότητα της πρωτιάς του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η παλλαϊκή προσδοκία να αλλάξουν τα πράγματα. Να σταματήσει ο κατήφορος. Να μπει πάτος στο βαρέλι. Να επανέλθει ίσως το επίπεδο της ζωής, των μισθών, των εισοδημάτων στην προμνημονιακή εποχή. Σίγουρα όμως να σταματήσει η κόλαση της ολοένα και μεγαλύτερης λιτότητας, φορομπηξίας, ανεργίας, φτωχοποίησης. (περισσότερα…)

Audiatur altera pars = ας ακουσθεί και η άλλη πλευρά

του Τάσου Σταυρόπουλου

» ἀμήχανον δὲ παντὸς ἀνδρὸς ἐκμαθεῖν

ψυχήν τε καὶ φρόνημα καὶ γνώμην, πρὶν ἂν

ἀρχαῖς τε καὶ νόμοισιν ἐντριβὴς φανῇ.»

( =Είναι αδύνατον να γνωρίσεις καλά τη ψυχή και το φρόνημα και τις ιδέες ενός άνδρα, προτού δοκιμασθεί στην εξουσία.) Αντιγόνη Σοφοκλή στ. 175-177.

 Επειδή συνήθως «μὴ τῶν ἀρίστων ἅπτομαι βουλευμάτων», μετά την εμπιστοσύνη του λαού στον Σύριζα ,ανέμενα ότι την επόμενη ημέρα η ηγεσία του θα καλούσε όλα τα αριστερά κόμματα, τις συλλογικότητες , προσωπικότητες και ανένταχτους της αριστεράς σε μια ενωτική συσπείρωση, για την έξοδο της χώρας από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση, μετά το τέλος του πολέμου.

 Ταυτόχρονα θα άρχιζε μια πυρετώδης διαδικασία για την ετοιμασία ενός προγράμματος για την ανακούφιση των ανέργων, για την αποκατάσταση των εργαζομένων και συνταξιούχων, για την αποκατάσταση της δημόσιας υγείας και παιδείας, που διαλύθηκαν από τους κ.κ Λοβέρδο και Διαμαντοπούλου.

 Με διάγγελμα ο Τσίπρας θα καλούσε το λαό σε συσπείρωση και σε αγωνιστική ετοιμότητα (περισσότερα…)

«Έτσι έζησα την επίθεση των Χρυσαυγιτών στον ΗΣΑΠ»

«Την Τρίτη 29/5/2012 στις 11 περίπου το βράδυ, βρισκόμουν σε συρμό του ΗΣΑΠ με κατεύθυνση προς Κηφισιά. Στην Αττική μια ομάδα 15-20 ατόμων εμφανίστηκε στην αποβάθρα, πριν κλείσουν οι πόρτες, με το γνωστό εμετικό σύνθημα »δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ…». Ήταν νεαρής ηλικίας με δύο μεγαλύτερους μαζί. Φορούσαν φασιστικά διακριτικά και 1-2 από αυτούς είχαν μαντήλι και κουκούλα. Οι υπόλοιποι είχαν το πρόσωπό τους ακάλυπτο.

Απομόνωσαν έναν μετανάστη ασιατικής καταγωγής και αφού τον πέταξαν κάτω τον χτυπούσαν όλοι μαζί. Κάποιοι από αυτούς κράτησαν τις πόρτες και επιβιβάστηκαν στον συρμό. Στον Άγ. Νικόλαο ξανά το ίδιο σκηνικό. Κρατούσαν τις πόρτες δύο άτομα και οι υπόλοιποι κυνήγησαν και χτύπησαν έναν μετανάστη στην αποβάθρα. Κάποιος άλλος πρόφτασε να φύγει, από όσο φευγαλέα είδα.

Την ώρα της επίθεσης, βγήκα στην πόρτα του συρμού και άρχισα να φωνάζω εναντίον τους και να τους βρίζω, απειλώντας ότι θα τηλεφωνήσω στην Αστυνομία. Ακολούθησε και ένα ζευγάρι νέων ανθρώπων, τους οποίους και ευχαριστώ για τη στήριξη που μπόρεσαν, δεδομένου των συνθηκών, να μου προσφέρουν.

Η απάντηση της ομάδας αυτής ήταν να έρθει εναντίον μου και να αρχίσει να με βρίζει. «Προδότη φύγε από τη χώρα» (περισσότερα…)

Του Γιώργου Ν. Οικονόμου*

H νεοελληνική κοινωνία βρίσκεται στα πρόθυρα πλήρους καταρρεύσεως. Έχει καταστεί πλέον εμφανής η αδυναμία του κομματικού πολιτικού συστήματος στο σύνολό του να αποτρέψει την χρεοκοπία. Όχι μόνο διότι αυτό οδήγησε στη σημερινή απελπιστική κατάσταση, αλλά και διότι αυτό οδηγεί σε χειρότερη με την υποδούλωση στο ΔΝΤ και τα «Μνημόνια». Σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες επιβάλλεται να βρεθεί ένας διαφορετικός δρόμος. Για να υπάρξει όμως αυτός πρέπει πρωτίστως να κατανοηθεί στην ουσία της η χρεοκοπία και κυρίως τα αίτια που οδήγησαν σε αυτήν, διότι η κατανόηση αυτή αποτελεί μέρος του ορθού δρόμου προς την έξοδο.

Η ελληνική κρίση είναι βεβαίως οικονομική και έχει διεθνή εξάρτηση (ιδίως ευρωπαϊκή) από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και διανομής, από τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών μηχανισμών-τραπεζών και από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. (περισσότερα…)

 Ανοιχτή Επιστολή για την «αξιοποίηση» – ξεπούλημα του Ελληνικού

 Σε λίγες μέρες ο ελληνικός λαός καλείται να εκλέξει μια νέα Κυβέρνηση.

Όλοι όσοι διεκδικούν την ψήφο μας ισχυρίζονται ότι στόχος τους είναι να αλλάξουν τη σημερινή άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας και του λαού και να μας οδηγήσουν στην «ανάπτυξη» και στην ευημερία. Δεν είναι ωστόσο δυνατόν να επιδιώκουμε την ανάπτυξη της χώρας, ξεπουλώντας τη δημόσια περιουσία και τη δημόσια γη, υποβαθμίζοντας το αστικό, φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, αδιαφορώντας για την ιστορία αυτής της χώρας και αυτού του λαού.

Η περίπτωση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού είναι χαρακτηριστική: Οι μέχρι σήμερα κυβερνώντες μιλούν για «αξιοποίηση» του χώρου, προωθώντας το ξεπούλημα – παραχώρηση σε ιδιώτες 6.204 στρ, (περισσότερα…)

Μήνυμα αποποίησης ευθυνών Λαγκάρντ προς Ελλάδα 

Είναι πάντα συγκινητικό να ακούς εκπροσώπους διεθνών ιδρυμάτων να μιλούν με ευαισθησία για τις φτωχές χώρες του Τρίτου Κόσμου και με αυθόρμητες εκδηλώσεις ανθρωπιάς να δημοσιεύουν σε διεθνή ΜΜΕ ενδόμυχες σκέψεις τους για τους πολίτες τους, υποστηρίζοντας με ειλικρίνεια πως συμπάσχουν μαζί τους αλλά και ότι θα έκαναν τα πάντα για να τους βοηθήσουν.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα πρόσφατα παραδείγματα τέτοιου αλτρουισμού καταγράφηκε από τη διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, πρώην υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία μιλώντας σε βρετανική εφημερίδα αποκάλυψε ότι η σκέψη της είναι διαρκώς στα παιδιά του Νίγηρα και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. “Τα έχω μονίμως στο μυαλό μου” είπε η Λαγκάρντ.

Ο Νίγηρας είναι ένα απ’ τα φτωχότερα κράτη του κόσμου, με ΑΕΠ κοντά στα 4,5 δις ευρώ, όσο κάποιες από τις δόσεις που λαμβάνει η Ελλάδα για να πληρώσει ομόλογα στις ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως Γαλλικές, καταβάλλοντας τόκους στο ΔΝΤ και στις χώρες της ΕΕ, όπως η Γαλλία. (περισσότερα…)

Του Παπουλή Κώστα
Στην Ελλάδα εφαρμόζεται ένα σαρωτικό, αντικοινωνικό, οικονομικό πρόγραμμα, περικοπής των δημόσιων δαπανών και διάλυσης του κράτους πρόνοιας, ιδιωτικοποιήσεων, απορρύθμισης της αγοράς εργασίας κ.λπ.. Το πρόγραμμα αυτό είναι η συνηθισμένη, τραγική και νεοφιλελεύθερη «συνταγή» του Δ.Ν.Τ., σε όλες τις χώρες που παρεμβαίνει. Η μεγάλη διαφορά, που το μετατρέπει σε πιο αποκρουστικό στην Ελλάδα -όπως και στην Αργεντινή- από αλλού, και απόλυτα αποτυχημένο, είναι ότι δεν υπάρχει εθνικό νόμισμα και έτσι το Δ.Ν.Τ., δεν μπορεί να κάνει και υποτίμηση, που αλλιώς θα είχε πραγματοποιήσει αμέσως. Η υποτίμηση, αυξάνει το προϊόν και την απασχόληση μεταφέροντας πιέσεις της οικονομίας στο εξωτερικό. Όμως εδώ, όλο το βάρος της πολιτικής της προσαρμογής μεταφέρεται στις πλάτες του ελληνικού λαού, στους μισθούς, στο κοινωνικό κράτος και στη θάλασσα της ανεργίας, μέσω της λεγόμενης πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης.

Συνολικά αυτή η πολιτική, το μόνο που κάνει είναι να βαθαίνει την ύφεση, δημιουργώντας συνθήκες ολοκληρωτικής οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής. Στο βαθμό που στην ευρωζώνη, το κέντρο παύει να δανείζει (περισσότερα…)

του Κώστα Ανδρικόπουλου

G8, τρόϊκα και το σύνολο των κεντροδεξιών και κεντροαριστερών κυβερνήσεων ΟΝΕ/ΕΕ μας κουνούν το δάχτυλο και σαν χορωδία μας ψέλνουν: «εσείς τηρείστε τις δεσμεύσεις για να παραμείνετε στο ευρώ και εμείς θα δούμε για την ανάπτυξη». Προφανώς εκτιμούν ότι ΑΜΕΣΗ εμπλοκή του ελληνικού ζητήματος με πιθανή έξοδο της χώρας μας από την ΟΝΕ δεν τους συμφέρει.

Ο αναμενόμενος, κατά τα άλλα, τρόπος και ύφος χειραγώγησης μέσω της παρέμβασής τους στην κυρίαρχη λειτουργία της ελληνικής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» δείχνει ότι μας αντιλαμβάνονται περισσότερο ως αποικία παρά ως κυρίαρχο κράτος και ταυτόχρονα προετοιμάζουν σχέδιο αποτροπής ντόμινο εξελίξεων από την ελληνική χρεοκοπία και αναγκαστική «αποχώρησή» μας από ΟΝΕ/ΕΕ. Η τραπεζική κρίση και κυρίως τα δομικά προβλήματα της αρχιτεκτονικής της ΟΝΕ επιτείνουν τις ανισότητες και την ευρωπαϊκή κρίση με απρόβλεπτες συνέπειες. (περισσότερα…)

Ο λοιμός που ζούμε κι ο λιμός που μας ταϊζουν (με αφορμή τα γεγονότα στην Πάτρα…)

Μετανάστης εγκληματεί: όλοι οι μετανάστες είναι εγκληματίες.
Ιερόδουλη οροθετική: όλες οι οροθετικές είναι αλλοδαπές.
Βιασμός γυναίκας σε άλσος: εκεί τριγύρω είχα δει ασιάτες.
Ανεργία: οι μετανάστες μας κλέβουν τη δουλειά.
Αφρική: αυτοί δεν ξέρουν τι σημαίνει πολιτισμός.
Περίληψη περιγραφής άγνωστου μετανάστη από τα ΜΜΕ

Η πρόσφατη δολοφονία ενός νεαρού στην Πάτρα δε θα μπορούσε να μην πυροδοτήσει το καθημερινό πλέον ντελίριο του ρατσισμού. Άλλη «ράτσα». Δολοφόνοι, βιαστές, (περισσότερα…)

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκ των πραγμάτων είναι στην αιχμή μιας μεγάλης ιστορικής σύγκρουσης με την Ελλάδα της τρόικα (ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ), των μνημονίων, την Ελλάδα του μεγάλου αστικού κατεστημένου και των βρώμικων διευθυντηρίων της ΕΕ και της αμερικάνικης «παγκοσμιοποίησης».

Και δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να δώσει μια τιτάνια μάχη για την οποία δεν είναι ο ίδιος επαρκώς προετοιμασμένος, δεν διαθέτει ισχυρούς εγχώριους και ιδιαίτερα ευρωπαϊκούς συμμάχους, ενώ το επίπεδο του ελληνικού και ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος βρίσκεται κάτω (και σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ κάτω) από τις απαιτήσεις.

Στα παραπάνω να προσθέσουμε και το εντυπωσιακό παράδοξο, πως μέχρι τώρα δεν υπάρχει όχι μόνο συνεργασία αλλά σχεδόν ούτε στοιχειώδης αλληλεγγύη ανάμεσα στις δυνάμεις της κομμουνιστικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς, οι περισσότερες των οποίων προεξοφλούν την «προδοσία» του ΣΥΡΙΖΑ και στέκονται ήδη εχθρικά απέναντί του! (περισσότερα…)

Του ΕΥΤΥΧΗ ΜΠΙΤΣΑΚΗ*

Η ελπίδα για έξοδο από την κρίση, το πρόγραμμα και η διαλεκτική στρατηγικής και τακτικής

Το «αόρατο χέρι της Αγοράς», οδηγημένο από τα δόγματα του «νεοφιλελευθερισμού», προκάλεσε τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Η Ελλάδα ήταν ένας από τους «αδύναμους κρίκους». Εντούτοις, η κρίση ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστεί με αξιοποίηση εγχώριων πηγών. (Βλ. σχετικό άρθρο μου, Ουτοπία, τ. 95, 2011). Αλλά ο Παπανδρέου, οι συν αυτώ και οι μετά απ’ αυτόν, δεν θέλησαν: παρέδωσαν αμαχητί τη χώρα στα όρνεα του ΔΝΤ. Αναίσθητοι, θρασείς και ανήθικοι, τολμούν τώρα να ισχυρίζονται ότι θα σώσουν την Ελλάδα! Απειλούν και υβρίζουν. Την ίδια στιγμή επιχειρούν να ανασυγκροτήσουν το αστικό μπλοκ εξουσίας: την υποτελειακή Δεξιά! Μιλάν για τέλος της «μεταπολίτευσης». (περισσότερα…)

Άρθρο του Πέτρου Κατσάκου*

Εδώ και δύο 24ωρα η Πάτρα έχει μετατραπεί σε πεδίο μάχης. Αφορμή, η δολοφονία ενός 30χρονου Έλληνα από τρεις Αφγανούς μετανάστες. Αιτία, τα σωρευμένα προβλήματα που πνίγουν εδώ και δεκαετίες την πάλαι ποτέ βιομηχανική πρωτεύουσα της Πελοποννήσου.

Εκατοντάδες αγανακτισμένοι Πατρινοί βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά της υποβάθμισης της ζωής τους, κατά της εγκληματικότητας, αλλά και κατά της φτώχειας που τρώει τα σωθικά της πόλης τους. Επειδή, όμως, και ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, βρήκαν την ευκαιρία να βγουν στους δρόμους αυτοί που ονειρεύονται να ζήσουν στη χώρα μας τις δικές τους ναζιστικές νύχτες κρυστάλλων. (περισσότερα…)

Με το βλέμμα στραμμένο…στις λέξεις 

Τι είναι σώσιμο

Μην είναι οι τρείς αυτοκτονίες ανά διήμερο;
Μην είναι ο μισθός των 400 ευρώ;
Μην είναι οι 1.200.000 άνεργοι;
Μην είναι οι χιλιάδες νέοι μετανάστες στη Γερμανία, στην Αγγλία, στη Σουηδία;
Μην είναι να είσαι ανασφάλιστος και έκπτωτος από το σύστημα υγείας;
Μην είναι τα νοσοκομεία χωρίς φάρμακα και γιατρούς;
Μην είναι οι φωτοτυπίες αντί βιβλίου στα σχολεία;
Μην είναι να στέκεις στην ουρά για συσσίτιο;
Μην είναι να κοιμάσαι στο παγκάκι της πλατείας;
Μην είναι να ζείς χωρίς όνειρα;

Τι είναι ευθύνη (περισσότερα…)

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΡΗΣ ΣΑΜΑΡΙΝΙΩΤΗΣ

Η διαφαινόμενη πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στην επερχόμενη εκλογική μάχη θα φέρει όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ σε κεντρικό κυβερνητικό ρόλο αλλά και όλη την Αριστερά, κομμουνιστική και μη κομμουνιστική στο προσκήνιο και μπροστά σε ιστορικές προκλήσεις.

Αυτό απαιτεί να επιτευχθεί, έστω μετεκλογικά, αυτό που δεν μπόρεσε να γίνει προεκλογικά: ένα μεγάλο, ριζοσπαστικό, αριστερό, προοδευτικό μέτωπο.

Η εκλογική επικράτηση, όμως, της Αριστεράς καθόλου δεν σημαίνει οτι ανοίγει μετεκλογικά ένας ανέφελος δρόμος. (περισσότερα…)

Μέρος Α

.

Μέρος Β

Μέρος Γ 

1.Η Ομολογία του Δ.Ν.Τ. για την Αποτυχία και ο Καταχρεωμένος  που πρέπει να Κηρύξει την Δικιά του  Σεισάχθεια

του Κώστα Παπουλή

Ένας μακροχρόνια άνεργος χρωστάει ένα δάνειο στην τράπεζα. Μέχρι σήμερα οι μοναδικοί του πόροι ήταν δάνεια από την ίδια τράπεζα, με τα οποία ξεχρέωνε τις δόσεις και τους τόκους. Η τράπεζα, όμως του έχει πει, ότι σε μερικούς μήνες θα πρέπει να βάζει και δικά του λεφτά για να ξεχρεώνει τουλάχιστον τους τόκους. Ο άνεργος, που δεν έχει από πουθενά έσοδα, σκέφτεται αν θα δηλώσει εκείνος την αδυναμία στην τράπεζα, ή  θα την αφήσει να τη διαπιστώσει μόνη της.

Συνέχεια εδώ

2.Καλούμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην κατέβη στις επόμενες εκλογές

Θα ήταν μια τίμια στάση και αξιοπρεπής, τόσο απέναντι στην «Aριστερά» που ανακάλυψε τώρα τελευταία πως υπάρχει, αλλά και προς τον ίδιο της τον εαυτό. Ας κρατήσει ως αφετηρία το ποσοστό που συγκέντρωσε στις τελευταίες εκλογές και ας περιμένει μετά τις εκλογές να κάνει όση κριτική θέλει στις θέσεις και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Συνέχεια    εδώ

3.Γιατί τόσο άγχος για το τι θα κάνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις εκλογές;

του Πάνου Δαμέλου 

Δεν πρόλαβε να αποφασίσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ την αυτόνομη κάθοδό της στις επόμενες εκλογές και ήδη έχουν αρχίσει τα αρνητικά σχόλια από  μερικούς φίλους και στελέχη του Σύριζα. Γιατί τόσο άγχος για το τι θα κάνει μια δύναμη που κατέγραψε 1,2% στις προηγούμενες εκλογές από την πλευρά ενός κόμματος εξουσίας πλέον, που κατέγραψε 17% στις 6/5, όπως όλα δείχνουν θα πάρει αρκετά πάνω από 20% στις 17/6 και μάλλον θα είναι και πρώτο κόμμα;

Συνέχεια   εδώ

Του Σπύρου Κόγκα.

Ενώ ήδη διανύουμε την προεκλογική περίοδο των επαναληπτικών εκλογών της 17ης Ιούνη, όλο και πιο πολύ πάνω από τη χώρα, πάνω από την κοινωνία, πάνω από τα κόμματα, τις παρατάξεις, κάθε μικρό και μεγάλο φορέα, απλώνεται ο ίσκιος της πόλωσης, η ατμόσφαιρα βαραίνει από την παραλυτική δύναμη των διλημμάτων. Έχουμε τους G8, το παγκόσμιο διευθυντήριο του ιμπεριαλισμού, να μας εγκαλεί προ των ευθυνών μας, υποσχόμενοι κάποια βήματα για την ανάπτυξη, αλλά θυμίζοντας απειλητικά ότι “εντός ευρώ αλλιώς θα ζήσετε την Αποκάλυψη”. Και γρήγορα προστέθηκαν σε αυτούς και ο Ολάντ με την σοσιαλιστική παρέα του. Λίγες μέρες μετά τις τρομοκρατικές δηλώσεις του σοσιαλδημοκράτη Σούλτζ ήρθε ο υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας, να πει “ψηφίστε Μνημόνιο για να μην ζήσετε την φρίκη”. Γρήγορα οι ραγδαίες εξελίξεις, ο αέρας αλλαγής στην Ευρώπη, αποδεικνύεται πιο ρεαλιστής, ψυχρός και ιμπεριαλιστικός από ότι μπορεί να τον θέλει η ψυχούλα της Ελλάδας, η ψυχούλα της Αριστεράς που ποντάρει στα Παρίσια, η ψυχούλα του λαού που μισεί θανάσιμα αυτή την αυτοκρατορική ακαμψία της Μέρκελ.

Πόλωση, τώρα ζούμε τις ώρες των διαζευκτικών, ή θα μείνετε ή θα φύγετε, ή ευρώ ή δραχμή και χάος και αποκάλυψη και ίσως και πραξικόπημα και πόλεμος και όλα τα δεινά του κόσμου. Η σεισμική δόνηση της λαϊκής ετυμηγορίας της 6ης Μάη ώθησε το διεθνές και ντόπιο σύστημα σε ακόμα πιο επιθετική τοποθέτηση των πολιτικών ζητημάτων. Στόχος να σταματήσει η λαϊκή μετατόπιση προς τα Αριστερά, να μπούνε όρια στην δυναμική εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ, να αναστηθεί η Κεντροδεξιά, να υπάρξει σχηματισμός κυβέρνησης την επόμενη μέρα. (περισσότερα…)

Πριν πω οτιδήποτε, να εκφράσω τα συλληπτήρια μου, για τη δολοφονία του Αθανασίου Λαζανά. Είμαι εναντίον των εγκλημάτων, που γίνονται σε βάρος συνανθρώπων μας (φόνοι, βιασμοί κα) και θέλω οι ένοχοι να οδηγούνται στη δικαιοσύνη.
Οι ένοχοι. Μια λέξη κλειδί στην όλη Ιστορία. Ο τριαντάχρονος Θανάσης Λαζανάς έπεσε νεκρός στην Πάτρα. Οι μαρτυρίες λένε, ότι δέχθηκε μαχαιριές από αλλοδαπούς.

Οι ναζί βρήκαν την ευκαιρία που ήθελαν. Πριν καλά, καλά, ολοκληρωθούν οι έρευνες, συγκεντρώθηκαν μπροστά από ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, που οι μετανάστες χρησιμοποιούν για κατάλυμα κι επιχείρησαν να μπουν στο χώρο. Η αστυνομία που ήταν εκεί τους απώθησε μετά από μικροσυμπλοκές.

Το πρώτο που παρατηρώ είναι η καπήλευση ενός θανάτου. Τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες όχι μόνο δεν απαλύνουν τον πόνο των συγγενών, αλλά σπιλώνουν τη μνήμη του νεκρού. Η καπήλευση τέτοιων περιστατικών είναι συνήθης πρακτική για τα φίδια. Η δημιουργία φόβου και εχθρότητας οδηγεί στο ρατσισμό.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο χρόνος. Η ακροδεξιά θα προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει. Δεν της βγαίνει το δίλλημα Ευρώ – Δραχμή και θα προσπαθήσει να διαστρέψει την κατάσταση. (περισσότερα…)

Του Δημήτρη Μητρόπουλου

Για το φαινόμενο και το κίνημα των πλατειών γράφτηκαν πολλά και τις μέρες εκείνες και το αμέσως επόμενο διάστημα. Υπάρχει και μια σχετικά πλήρης συλλογή στον συλλογικό τόμο “Δημοκρατία Under Construction” από τις εκδόσεις Α/συνεχεια με μια σειρά κειμένων και αναλύσεων που διαπραγματεύονται το ίδιο το φαινόμενο και τις διεργασίες του. Κάποια σημεία αποτίμησης της χρονιάς που πέρασε, όσον αφορά το τι άφησαν οι πλατείες έχει όμως μια σημασία. Όχι για ανάλυση. Κυρίως για να θέσει κάποια προβλήματα μεθόδου γύρω από την έννοια και τη διαδικασία του παρατεταμένου πολιτικού αγώνα ενάντια στην τρόικα και το μνημονιακό καθεστώς και το προσωπικό τους. Ειδικά σήμερα που λόγω «επετείου» θα γραφτούν πολλά.

Το κίνημα των πλατειών έβαλε την σφραγίδα του στην χρονιά που πέρασε και θα συνεχίσει να το κάνει. Διαπέρασε και μετασχημάτισε:

Τα κοινωνικά κινήματα. Από τις λαϊκές συνελεύσεις και τη μάχη ενάντια στο χαράτσι, μέχρι τις συλλογικότητες αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που ξεπήδησαν σαν τα μανιτάρια, αλλά ακόμα και στο κίνημα… των ταξιτζήδων που προσπάθησαν να μιμηθούν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες από τις πλατείες. (περισσότερα…)

Αφού κατέστρεψαν την καλλιέργεια του καπνού, του βαμβακιού, των τεύτλων, απαξίωσαν την ελαιοκαλλιέργεια, τώρα ξεριζώνουν και τα κλήματα.*

Ενδεχομένως πολλοί δεν γνώριζαν ότι το δικαίωμα κάθε αγρότη να καλλιεργήσει εξαρτάται εδώ και αρκετά χρόνια απο το διευθυντήριο των Βρυξελλών.
Σε περιπέτειες έχουν μπει 500 περίπου αγρότες στην Ηλεία (όπως αποκάλυψε με πρωτοσέλιδο άρθρο της η εφημ. ΠΑΤΡΙΣ)έπειτα από την αυστηρή εντολή- οδηγία που δόθηκε από την Ευρωπαική Ένωση στην χώρα μας ότι κάτοχοι αμπελοτεμαχίων που έχουν φυτευθεί δίχως αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης μετά την 31η Αυγούστου 1998, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν. Η Δνση Αγροτικής Οικονομία έχει ήδη ενημερώσει τους δήμους για το θέμα ζητώντας να κληθούν οι αγρότες- αμπελουργοί πριν βρεθούν προ εκπλήξεως με τα τσουχτερά πρόστιμα.

Η Δντρια της υπηρεσίας Μπέκυ Σπυροπούλου ερωτηθείς χθες για το θέμα που έχει ανακύψει επεσήμανε ότι τα εξής: (περισσότερα…)

Κωλοτούμπα, ή

Posted: 22/05/2012 by Β.Χ. in Πολιτική
Ετικέτες:

Όταν ο Σαμαράς έκανε κωλοτούμπες, ο Μελισσανίδης έτρωγε βελανίδια

Από:http://parallhlografos.wordpress.com

Το θέμα μας απόψε είναι η κωλοτούμπα. Και συγκεκριμένα η πολιτική κωλοτούμπα η οποία έχει κυριαρχήσει στην ελληνική πολιτική σκηνή από τις 6 Μαϊου και μετά. Είναι πραγματικά υπεράνθρωπες οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι έλληνες πολιτικοί για να ξεχωρίσουν και δύσκολη η καταγραφή του ιστορικού, αλλά θα κάνουμε μια προσπάθεια να συγκεντρώσουμε μέρος αυτών. Ας μην ξεχνάμε, οτι έχουμε ακόμη ένα μήνα σχεδόν μέχρι τις επόμενες εκλογές και θα δούμε πολλά ακόμα.

Ας περάσουμε όμως στους πραγματικούς σταρς αυτής της βραδιάς, τους πολιτικούς μας. Η σειρά είναι τυχαία, ο κάθε υποψήφιος έχει τη δική του προσωπική διαδρομή και δεν είμαστε εμείς που θα κρίνουμε ποιος την έχει πιο μεγάλη (την κωλοτούμπα):

– Αντώνης Σαμαράς: Πολιτικός με εμπειρία στην κωλοτούμπα, έριξε την κυβέρνηση της ΝΔ, έκανεδικό του κόμμα για να επιστρέψει σ’αυτήν κάποια χρόνια αργότερα.Ψήφισε όχι στο πρώτο μνημόνιο και διέγραψε τη Ντόρα επειδή ψήφισε ναι. Στη συνέχεια ψήφισε ναι και διέγραψε 21 βουλευτές που ψηφίσανε όχι. Τώρα πήρε πίσω τη Ντόρα που έλεγε ναι και βουλευτές του ΛΑΟΣ που μέχρι χτες λέγανε όχι. Στο μεσοδιάστημα πρόλαβε να αλλάξει άποψη και από το “μου δίνετε αυτοδυναμία ή ξανά εκλογές” στο “είστε ανεύθυνοι που θέλετε πάλι εκλογές”.

– Ντόρα Μπακογιάννη: Ψήφισε ναι στο μνημόνιο και διεγράφη από τη Νέα Δημοκρατία. Δήλωσε πως “θα αποχωρήσω από την πολιτική αν δε μπει το κόμμα μου στη βουλή” και όταν το κόμμα της δεν μπήκε, επέστρεψε στη Νέα Δημοκρατία. (περισσότερα…)

Άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα κρούσματα, ανθρώπων που κινητοποιούνται δυναμικά για λίγα τρόφιμα. Αυτό που συνέβη στη Νέα Ιωνία του Βόλου είναι ενδεικτικό του τι πρόκειται να ακολουθήσει αν η χώρα δεν βρει σημείο ισορροπίας. (περισσότερα…)

του Κώστα Νικολάου

Μια καταιγίδα από διλήμματα επιχειρεί να αποπροσανατολίσει, να προκαλέσει σύγχυση, να διασπάσει, να φοβίσει και τελικά να ωθήσει σε συντηρητικές επιλογές τους πολίτες: Μέσα ή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Μέσα ή έξω από το ευρώ; Ευρωπαϊστές ή αντιευρωπαϊστές; Μνημονιακοί ή αντιμνημονιακοί; Περισσότερο ή λιγότερο κράτος; Μεταρρυθμίσεις ή όχι μεταρρυθμίσεις; Υπευθυνότητα ή λαϊκισμός;

Με τη συστηματική και συνεχή διοχέτευση αυτών των διλημμάτων σε συνδυασμό με την πολιτική του «σοκ και δέος» (προωθούμενη ταυτόχρονα από παράγοντες στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας) επιχειρήθηκε η κατασκευή της συναίνεσης των πολιτών στο νεοφιλελευθερισμό. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 το κατασκεύασμα της συναίνεσης κατέρρευσε. (περισσότερα…)

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΣΙΛΑ :  Συνωστισμός της Αριστεράς και της Ανόδου

Από:http://www.comedylab.gr/

 Χάρης Σαββίδης*

Το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μεγάλο τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ (πχ Αριστερό Ρεύμα ΣΥΝ) καθώς και μια σειρά από οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που δεν ανήκουν σε κάποιο από τα πιο πάνω σχήματα, με άλλα λόγια η πλειοψηφία της Αριστεράς, τάσσεται πλέον ανοικτά υπέρ της άρνησης πληρωμής του χρέους, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Η πλειοψηφία της ηγεσίας του ΣΥΝ, μιλά για «επαναδιαπραγμάτευση», για «αναστολή πληρωμής» ή για δραστική διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Συχνά οι εκπρόσωποι της πλειοψηφίας της ηγεσίας του ΣΥΝ τονίζουν ότι η «επαναδιαπραγμάτευση» που στην «καλύτερη» περίπτωση θα σημαίνει άρνηση πληρωμής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. (περισσότερα…)

Όταν πριν από τις εκλογές γράφαμε ότι «έχουμε ανάγκη από ριζικές ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό» ελπίζαμε ότι η ελληνική κοινωνία όχι μόνο συμμερίζεται αυτή την ανάγκη αλλά ότι θα το δήλωνε ηχηρά και στην κάλπη. Και αλήθεια, το αποτέλεσμα της 6ης Μαίου κατέδειξε την διάθεση των πολιτών να απαντήσουν στα πραγματικά διλήμματα και να απαγκιστρωθούν από τον φόβο και τον ραγιαδισμό που μεθοδικά καλλιεργούνται. Με μεγάλη πλειοψηφία διάλεξαν τον δρόμο της επιβίωσης: γύρισαν την πλάτη στους πολιτικούς εκφραστές των μεγάλων διεθνών και εγχώριων συμφερόντων, που εκποιούν τη χώρα και ισοπεδώνουν την κοινωνία.
Τίποτε δεν έχει κριθεί: το βλέπουμε καθημερινά στα ΜΜΕ, στους χώρους δουλειάς, στις κοινωνικές επαφές. Οι κυρίαρχες δυνάμεις «τρέμουν» στην ιδέα και της παραμικρής αλλαγής και επιστρατεύουν κάθε μέσο για να συντηρήσουν την κατάσταση ή να την αναπαράγουν με νέα υλικά, προς την ίδια κατεύθυνση. Επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για να εκφοβίσουν, να πειθαναγκάσουν, να δεχτούμε ως αναπόφευκτη τη μοίρα που μας έχουν ορίσει, να περισώσουν ότι μπορούν από τις αποφάσεις που διαιωνίζουν την υπερχρέωση της χώρας και διαλύουν κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα. Σε αυτές συνθήκες φαίνεται πόσο αναγκαίος είναι ο ρόλος του λαϊκού παράγοντα και πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν όλες οι διάσπαρτες κοινωνικές πρωτοβουλίες και αντιστάσεις είχαν βρει τον τρόπο να συντονιστούν και να εκφραστούν με έναν άμεσο τρόπο. (περισσότερα…)

Της Μαριάννας Χούσου

Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια, από την εποχή που ζούσαμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, το ΑΕΠ ανέβαινε , οι αριθμοί ευημερούσαν και οι πολίτες αυτής της χώρας ατένιζαν το μέλλον με μια αφελή σιγουριά. Σπουδές, εργασία, σπίτι οικογένεια ήταν, ή πιστεύαμε ότι ήταν, μια εύκολη ( όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά και όχι απαραίτητα επιθυμητή) επιλογή για τον καθε ένα και την καθεμία από εμάς. Ωστόσο χρειάστηκαν λίγοι μόνο μήνες οικονομικής κρίσης, για να καταρριφθούν οι παραπάνω και οι λοιπές βεβαιότητες μας και να βρεθούμε σε ένα κυκεώνα αυστηρών οικονομικών μέτρων, καταστολής, ανεργίας, επισφάλειας και γενικευμένης ανασφάλειας.
Σε όλο αυτό το διάστημα, ζήσαμε πολλά και καταλάβαμε ακόμη περισσότερα. Ένα από τα πράγματα που καταλάβαμε, αν όχι το σύνολο σίγουρα ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, είναι ότι και πριν τα πράγματα μάλλον δεν πήγαιναν και τόσο καλά. Η ψευδαίσθηση ευημερίας που είχαμε, είχε ήδη δείξει την σαπίλα της στην κοινωνική μας ζωή. Αυτή η διαπίστωση, δεν ήταν μόνο κτήμα κάποιων υποψιασμένων, καθώ η κοινωνική πραγματικότητα το έδειχνε μέσα από την ασημαντότητα της καθημερινής διαβίωσης. Την κατάθλιψη, την έλλειψη νοηματοδότησης, την μιζέρια και την μοιρολατρία, στοιχεία που χαρακτήριζαν τον τρόπο ζωής πολλών συνανθρώπων μας τα ζούσαμε, άσχετως αν είχαμε ή όχι το θάρρος να τα αναγνωρίσουμε. Η μοναξιά, ο ατομισμός, η κρίση αξιών, ήταν εδώ πριν την οικονομική κρίση, και όσο και αν προσπαθούσαμε να την καλύψουμε στην καταναλωτική μας φιέστα, όταν έσβηναν τα φώτα, ήταν εκεί. (περισσότερα…)

Χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, στην κατεύθυνση της ενότητας της Αριστεράς, συνέντευξη του Ευτύχη Μπιτσάκη στο ραδιοσταθμό «Στο Κόκκινο 105,5».

Ο Ε. Μπιτσάκης, μεταξύ άλλων, αναφέρεται στην προεκλογική τακτική ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σε βάρος των κομμάτων της Αριστεράς και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ, στην επαίσχυντη δανειακή σύμβαση που ισοδυναμεί με το ξεπούλημα της χώρας και την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, ασκεί κριτική στα τρεις βασικούς πολιτικούς φορείς της Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ) και καταλήγει με την αναγκαιότητα της κοινής εκλογικής καθόδου των τριών αυτών κομμάτων, πάνω σε μια μίνιμουμ συμφωνια τριών σημείων: (περισσότερα…)