ΕΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ!

Posted: 15/05/2012 by Β.Χ. in Πολιτική
Ετικέτες: , ,

ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΜΙΛΙΑ* ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΤΟΥ 1998 ΓΙΑ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ «ΟΡΙΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩ»

Η iskra αναδημοσιεύει κείμενο ομιλίας του Παναγιώτη Λαφαζάνη που έγινε το 1998, διότι έχει μια πολύ επίκαιρη σημασία και συνιστά μια επίκαιρη απάντηση,που έρχεται από τα παλιά, σε όλους αυτούς , όπως ο Ευαγγ. Βενιζέλος, που θέτουν στην ημερήσια διάταξη το »όριο του ευρώ» για την πορεία διαξόδου της χώρας από την κρίση:

H ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΑΝΚ , ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ !

Το ερώτημα που θα προσπαθήσω να θίξω στη σύντομη παρέμβαση μου είναι αν η πορεία που ακολουθεί η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ενοποιητική πορεία και πολύ περισσότερο μια ενοποιητική πορεία υπό κοινωνικά αποδεκτούς όρους.

Επιτρέψτε μου ν’ αμφιβάλλω ζωηρά και για τις δύο υποθέσεις. Αντιθέτως θεωρώ ότι η σημερινή Ευρώπη που πορεύεται προς μια αγοραία και νομισματική ένωση, βαδίζει παράλληλα σε μια πολιτική, κοινωνική και οικονομική αποενοποίηση.

Οι μέχρι σήμερα σταθμοί της ευρωπαϊκής πορείας συνδέθηκαν όλοι με την αγορά και τη φιλελεύθερη νομισματική ολοκλήρωση της. Σταθμός πρώτος η Τελωνειακή Ένωση, μετέπειτα η ενιαία φιλελεύθερη αγορά, με την ενιαία πράξη του 1992 και τώρα η προσθήκη πάνω στην ενιαία αγορά, για την ολοκλήρωσή της, ενός ενιαίου νομίσματος (αν ευοδωθεί, φυσικά!), που θα αφαιρέσει από τα έθνη κράτη τη δυνατότητα, να ασκούν αυτόνομες και συχνά ανταγωνιστικές συναλλαγματικές πολιτικές, εντός της κοινής ευρωπαϊκής αγοράς.

Οφείλουμε, λοιπόν, να αποσαφηνίσουμε τι είναι ευρωπαϊκό και τι ανήκει στις εθνικές αρμοδιότητες και όχι τυχαία, στην αυτοαποκαλούμενη ευρωπαϊκή πορεία.

Ευρωπαϊκή, λοιπόν, κατά πρώτο λόγο είναι η ενιαία αγορά πλήρως «ανταγωνιστική» και απορυθμισμένη.

Ευρωπαϊκοί, είναι οι γνωστοί πέντε δείκτες του Μάαστριχτ προκειμένου να συμμετάσχουν τα κράτη μέλη στο υπό σύσταση «ευρώ», δείκτες αποκλειστικά δημοσιονομικοί και νομισματικοί χωρίς κανένα κοινωνικό στοιχείο.
Ευρωπαϊκό θα είναι αύριο, εφόσον γίνει, το ενιαίο νόμισμα.

Ευρωπαϊκή θα είναι, επίσης, η Κεντρική Τράπεζα που με βάση το «ευρώ» θα καθορίζει, κατά το πρότυπο της «Budesbank», κυρίαρχα, τη συναλλαγματική πολιτική της Ένωσης, χωρίς κανένα δημοκρατικό ή κοινωνικό έλεγχο.

Ευρωπαϊκό, ακόμα, θα είναι το αποκαλούμενο «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης» με το οποίο επιβάλλονται εσαεί σκληροί δημοσιονομικοί περιορισμοί στα κράτη μέλη, προκειμένου, υποτίθεται, να διασφαλιστεί η σταθερότητα του «Ευρώ», εφ’όσον γίνει.

Αυτά είναι τα ευρωπαϊκά. Αντιθέτως η πολιτική εξουσία παραμένει σε εθνικό επίπεδο, οι αποφάσεις στην Ευρώπη λαμβάνονται περίπου διακυβερνητικά, με αποφασιστικό το ρόλο των μεγάλων κρατών, ενώ όλες οι υπόλοιπες οικονομικές πολιτικές (φορολογική, εισοδηματική, απασχόλησης, κοινωνική, ανάπτυξης κλπ.) ανήκουν στην αρμοδιότητα των εθνικών κρατών.

Η  ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ STATUS 

Οι συνέπειες είναι εύλογες:

Πρώτον: Όλες αυτές οι εθνικές οικονομικές πολιτικές που ανέφερα, εντός μιας ενιαίας απελευθερωμένης αγοράς που υπάρχει ελευθερία στην κίνηση των κεφαλαίων, είναι εκ των πραγμάτων και αναγκαστικά άκρως ανταγωνιστικές. Οι χώρες μέλη, θα πιέζονται, σχεδόν αυτόματα, εντός αυτού του πλαισίου, προκειμένου να εξασφαλίζουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και να προσελκύουν κεφάλαια και επενδύσεις, να καταφεύγουν σε μείωση της φορολογίας του κεφαλαίου, μείωση μισθών και συντάξεων, αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, υψηλή ανεργία, απορύθμιση των εργασιακών εγγυήσεων, ως το μόνο δρόμο επικράτησης. Ο μηχανισμός, όπως ανέφερα, είναι σχεδόν αυτόματος.

Δεύτερον: Σε περίπτωση ανισορροπιών σε κάθε επί μέρους εθνική οικονομία, εφ’ όσον έχει καταργηθεί το προνόμιο της εθνικής συναλλαγματικής πολιτικής, ενώ η δημοσιονομική πολιτική βρίσκεται υπό περιορισμό με βάση το «Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης» και ο Κοινοτικός Προϋπολογισμός παραμένει καθηλωμένος στο ασήμαντο 1,27% του κοινοτικού ΑΕΠ, τα μόνα μέσα σταθεροποίησης που απομένουν είναι η λιτότητα σε μισθούς και συντάξεις, η ανεργία, η συρρίκνωση των κοινωνικών δαπανών κλπ, πράγματα, που ειδικά για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες της Ένωσης, είναι τα μόνα καταφύγια !

Φαίνεται, λοιπόν, καθαρά ότι το όραμα της Ευρώπης έχει συμπυκνωθεί στην αγορά και το νόμισμα, μαζί με όλα όσα τα διασφαλίζουν. Έχουμε νομισματοποίηση του Ευρωπαϊκού οράματος.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΑΞΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ!

Όλος αυτός ο αγοραίος νομισματικός μηχανισμός έχει στο πυρήνα του μια σαφή πολιτική και κοινωνική λογική. Είναι ένας μηχανισμός, επιτρέψτε μου να πω, κοινωνικού και ταξικού πολέμου στην Ευρώπη. Ο προφανής στόχος είναι να τελειώνουμε με αυτό που μέχρι σήμερα αποτελούσε κατάκτηση της Ευρώπης: τα αναπτυγμένα συστήματα απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας. Κι όλα τούτα με το πρόσθετο επιχείρημα ότι η Ευρώπη, πλέον, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο σύγχρονο μύθο της «παγκοσμιοποίησης» όσο διατηρεί τα παλιά αναπτυγμένα μοντέλα κοινωνικών και εργασιακών σχέσεων (ισχυρίζομαι ότι αντί για «παγκοσμιοποίηση», έχουμε «αποπαγκοσμιοποίηση», αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα).

Εφ’ όσον έτσι έχουν τα πράγματα, νομίζω ότι κινδυνεύουμε να περιπέσουμε στον πιο χυδαίο αγοραίο και νομισματικό οικονομισμό, αν πιστεύουμε ότι αυτές οι διαδικασίες ανοίγουν από μονές τους το δρόμο για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ενοποίηση και πραγματική σύγκλιση της Ευρώπης και των Ευρωπαϊκών χωρών. Αντιθέτως, ισχυρίζομαι ότι, στο όνομα της νομισματικής ενοποίησης, η Ευρώπη βαδίζει σε πολιτική, κοινωνική και οικονομική αποενοποιήση, σε όλο και ευρύτερες πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες που θα έχουν τραγικές συνέπειες για το μέλλον της και ιδιαίτερα για ασθενέστερες χώρες όπως η Ελλάδα.

Θα μπορούσε να υπάρξει μια εναλλακτική κατεύθυνση απέναντι στη σημερινή ευρωπαϊκή αγοραία – νομισματική πορεία;

Ασφαλώς θα μπορούσε να υπάρξει. Επιγραμματικά τονίζω ότι μια εναλλακτική απάντηση ενοποίησης θα όφειλε να επανασυνδέσει τον πολιτικό, τον κοινωνικό, τον οικονομικό και τον νομισματικό τομέα σε μια ενιαία ενοποιητική πορεία, με όρους δημοκρατίας και κοινωνικής συνοχής αντί της κοινωνικής αποδόμησης.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ !

Αντ’ αυτών, όμως, η κατάσταση και στον πολιτικό τομέα βαδίζει από το κακό στο χειρότερο.

Στον τομέα της ασφάλειας και στον στρατιωτικό τομέα είναι σαφές πλέον ότι έχουμε μια ατλαντική Ευρώπη. Μια Νατοϊκή Ευρώπη. Το ΝΑΤΟ μάλιστα, η αμερικάνικη ομπρέλα ασφαλείας στην Ευρώπη, διευρύνεται, αναβαθμίζεται και επανασχεδιάζεται για να παίξει και ένα ευρύτερο παγκόσμιο ρόλο.

Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, αν δείτε, υπάρχει δράμα, αν όχι τραγωδία. Μιλάω για τη δυνατότητα να μπορέσει να εφαρμόσει η Ευρώπη μια ενιαία εξωτερική πολιτική, με σαφείς όμως και προσδιορισμένους φιλειρηνικούς στόχους. Παράδειγμα το Ιράκ. Η προεδρεύουσα χώρα της Κοινότητας Βρετανία, συντάχθηκε με τις ΗΠΑ στην στρατιωτική επίθεση στο Ιράκ, χωρίς να ρωτήσει κανένα απολύτως όργανο της Κοινότητας. Ευρωπαϊκή θέση στο θέμα δεν υπήρχε. Η Γαλλία κράτησε επιφυλάξεις, αντέδρασε και όλες οι άλλες χώρες – μέλη σύρθηκαν στο να επικροτούν τα αμερικάνικα σχέδια (άσχετα βέβαια, αν για μια σειρά λόγους, μια νέα στρατιωτική επίθεση στο Ιράκ αποφεύχθηκε).

Τελειώνω, λέγοντας, ότι στον πολιτικό τομέα, αντί να έχουμε πολιτική ισοτιμία και πολιτική προσπάθεια, μέσω αντιπροσωπευτικών θεσμών, για ενοποίηση, βλέπουμε τα χάσματα της δημοκρατίας να διευρύνονται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και όχι μόνο αυτό. Βλέπουμε να αναβαθμίζεται ο ρόλος και το βάρος των μεγάλων χωρών, τόσο με τις αποφάσεις περί ευελιξίας, όσο και με τις προσπάθειες που καταβάλλονται για να αντισταθμιστούν οι ψήφοι των μεγάλων χωρών μέσα στα ευρωπαϊκά όργανα, έτσι ώστε αυτές να παίζουν ακόμα πιο κεντρικό ρόλο στις αποφάσεις.

Και καταλήγω: Βαδίζοντας η Ευρωπαϊκή Ένωση στη διεύρυνσή της με την ατζέντα 2000, χωρίς να έχει προηγηθεί η πολιτική εμβάθυνση, δυστυχώς, έχει μπει και η ταφόπετρα σε κάθε έννοια πολιτικής ενοποίησης. Επομένως μιλάμε για μια Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία θα είναι μια ζώνη των ισχυρών κρατών, με κεντρικό ρόλο σ’ αυτή της Γερμανίας. Η Γερμανία δηλαδή ό,τι δεν μπόρεσε να πετύχει δύο φορές στον αιώνα μας με τα τανκ, προσπαθεί να το πετύχει, τώρα, με όρους αγοράς και νομίσματος.

* Ομιλία στην εκδήλωση – ημερίδα που διοργάνωσε το Τμήμα Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΝ: «Ελληνική Οικονομία & Ενιαίο Νόμισμα – ΕΥΡΩ», 20-21 Μαρτίου 1998

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Β.Χ. λέει:

    Μία ακόμα συνέντευξη του Π. Λαφαζάνη.
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=43790948

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s