Αυτό που περιμέναμε, έγινε. Και τώρα;

Posted: 20/05/2012 by Β.Χ. in Πολιτική
Ετικέτες: , ,

Όταν πριν από τις εκλογές γράφαμε ότι «έχουμε ανάγκη από ριζικές ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό» ελπίζαμε ότι η ελληνική κοινωνία όχι μόνο συμμερίζεται αυτή την ανάγκη αλλά ότι θα το δήλωνε ηχηρά και στην κάλπη. Και αλήθεια, το αποτέλεσμα της 6ης Μαίου κατέδειξε την διάθεση των πολιτών να απαντήσουν στα πραγματικά διλήμματα και να απαγκιστρωθούν από τον φόβο και τον ραγιαδισμό που μεθοδικά καλλιεργούνται. Με μεγάλη πλειοψηφία διάλεξαν τον δρόμο της επιβίωσης: γύρισαν την πλάτη στους πολιτικούς εκφραστές των μεγάλων διεθνών και εγχώριων συμφερόντων, που εκποιούν τη χώρα και ισοπεδώνουν την κοινωνία.
Τίποτε δεν έχει κριθεί: το βλέπουμε καθημερινά στα ΜΜΕ, στους χώρους δουλειάς, στις κοινωνικές επαφές. Οι κυρίαρχες δυνάμεις «τρέμουν» στην ιδέα και της παραμικρής αλλαγής και επιστρατεύουν κάθε μέσο για να συντηρήσουν την κατάσταση ή να την αναπαράγουν με νέα υλικά, προς την ίδια κατεύθυνση. Επιδίδονται σε αγώνα δρόμου για να εκφοβίσουν, να πειθαναγκάσουν, να δεχτούμε ως αναπόφευκτη τη μοίρα που μας έχουν ορίσει, να περισώσουν ότι μπορούν από τις αποφάσεις που διαιωνίζουν την υπερχρέωση της χώρας και διαλύουν κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα. Σε αυτές συνθήκες φαίνεται πόσο αναγκαίος είναι ο ρόλος του λαϊκού παράγοντα και πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν όλες οι διάσπαρτες κοινωνικές πρωτοβουλίες και αντιστάσεις είχαν βρει τον τρόπο να συντονιστούν και να εκφραστούν με έναν άμεσο τρόπο.
Όμως το πρώτο βήμα έγινε. Και επιτέλους άρχισε να φαίνεται κάποιο φως στην άκρη του τούνελ, που ενθαρρύνει, χειραφετεί και απελευθερώνει φωνές και συνειδήσεις.
Γνωρίζουμε ότι οι δυσκολίες είναι μπροστά μας. Ότι ήδη τα πάσης φύσεως επιτελεία αναζητούν γέφυρες για την επόμενη μέρα, ώστε να συνεχίσουν να πιέζουν, να εκβιάζουν, να επιβάλλουν τις επιδιώξεις τους.
Και τώρα, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, υπάρχει η ελπίδα για ένα καινούριο δρόμο, πιο κοντά στις ουσιαστικές ανάγκες, πιο μακριά από το πελατειακό σύστημα που δημιουργούσε συνενόχους σε ένα σαθρό και αβίωτο κοινωνικό μοντέλο. Τώρα μπορούμε με νέα αισιοδοξία να διεκδικήσουμε μια πειστική, εναλλακτική, πλατιά ενωτική πολιτική λύση, φέρνοντας στο προσκήνιο τα αιτήματα των κοινωνικών αγώνων. Σε αυτή τη διαδικασία χρειάζεται να είμαστε παρόντες και παρούσες. Χρειάζεται όσα κόμματα, φορείς, ομάδες διεκδικούν να είναι μέρος της λύσης, να κινηθούν έμπρακτα σε δημοκρατικές, ανοιχτές, ενωτικές διαδικασίες που να εμπνέουν και να ενεργοποιούν ολοένα και περισσότερους, να αξιοποιούν τις δυνατότητες και τη δύναμη που συνειδητοποιούμε ότι έχουμε στα χέρια μας. Στις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν και στις μεγάλες μάχες που έρχονται, η κοινωνία και οι ποικίλες εκφράσεις της δεν πρέπει να βρεθούν σε θέση παρατηρητή, αλλά σε θέση μάχης.
Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά και τίποτε δεν χαρίζεται. Το μέλλον που μας αξίζει, θα είναι αυτό για το οποίο παλέψαμε.

Από:http://periferiastereas.blogspot.com/

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Λεωνίδας Φωτιάδης λέει:

    Καλά είναι όλα αυτά αλλά το ζήτημα είναι σε ποια κατεύθυνση και αυτό το ζήτημα δεν αναδεικνύεται στο άρθρο. Αν είναι τα κινήματα να πρέπει να υποταχθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην Ε.Ε ή σε ένα δήθεν αντιμνημονιακό αγώνα για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους που όσο πάει και αυτός απονευρώνεται τότε να λείπει το βίσσυνο.
    Αυτό που ζούμε επικοινωνιακά καθημερινά από τα διάφορα κομματικά επιτελεία και κομματικά στελέχη είναι ένα πλήθος αντιφατικών θέσεων που την μια μέρα μιλάνε για καταγγελία και κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων του μνημονίου και την επόμενη για σκληρή επαναδιαπραγμάτευση των ίδιων μέτρων ή για αντικατάστασή τους με άλλα (αναγκαστικά δάνεια, νέοι φόροι κλπ).
    Τα κινήματα που αναπτύχθηκαν και αμφισβήτησαν πολιτικές του καθεστώτος αλλά και τις Ε.Ε σήμερα σιωπούν ακόμη και μπροστά σε αυτές τις αντιφατικές προτάσεις ή θέσεις που εάν εφαρμοστούν θα συνιστούν ουσιαστικά διαχείριση του συστήματος και των πολιτικών που μας οδήγησαν μέχρι εδώ.
    Πρέπει λοιπόν τα κινήματα να μην σιωπούν αλλά να παρεμβαίνουν και να δείχνουν ποιος θα πρέπει να είναι ο ωφελούμενος, πως θα είναι και με ποιο πρόγραμμα και θέσεις.
    Πρέπει με άλλα λόγια να βάζουν τα ίδια τα κινήματα προαπαιτούμενα γιατί αυτά πρώτα απ’ όλα με την σιωπή τους κινδυνεύουν να οδηγηθούν στο περιθώριο.
    Τίποτα δεν χαρίζεται, όλα κατακτιούνται κυρίως στον δρόμο

    Λεωνίδας Φωτιάδης

  2. Στον Λεωνίδα Φωτιάδη, που έκανε τις ίδιες επισημάνσεις και στο ιστολόγιο του αυτοδιοικητικού υπήρξαν μερικές απαντήσεις..Για όποιον ενδιαφέρεται να δει τον διάλογο που αναπτύχθηκε :http://periferiastereas.blogspot.com/2012/05/blog-post_19.html#comment-form
    Θα σημειώσω μόνο ότι τα όποια κινήματα αναπτύχθηκαν ή αναπτύσσονται, δεν καθοδηγήθηκαν από οργανωμένους χώρους και συνεπώς το «πρέπει» δεν έχει αποδέκτη.

  3. Ο/Η Λεωνίδας Φωτιάδης λέει:

    Αυτό το τελευταίο βρε Δέσποινα ότι «τα όποια κινήματα αναπτύχθηκαν ή αναπτύσσονται, δεν καθοδηγήθηκαν από οργανωμένους χώρους» τι το ήθελες ;
    Είναι λίγα δυστυχώς τα κινήματα που κινούνται έξω από οργανωμένους χώρους στο αυτοδιοικητικό, το συνδικαλιστικό, το αγροτικό κλπ κίνημα
    και είναι δυστυχώς ακόμη πιο λίγα τα κινήματα που λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά
    άστο λοιπόν αυτό γιατί μας πονάει όλους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s