Αρχείο για 23/05/2012

Πριν πω οτιδήποτε, να εκφράσω τα συλληπτήρια μου, για τη δολοφονία του Αθανασίου Λαζανά. Είμαι εναντίον των εγκλημάτων, που γίνονται σε βάρος συνανθρώπων μας (φόνοι, βιασμοί κα) και θέλω οι ένοχοι να οδηγούνται στη δικαιοσύνη.
Οι ένοχοι. Μια λέξη κλειδί στην όλη Ιστορία. Ο τριαντάχρονος Θανάσης Λαζανάς έπεσε νεκρός στην Πάτρα. Οι μαρτυρίες λένε, ότι δέχθηκε μαχαιριές από αλλοδαπούς.

Οι ναζί βρήκαν την ευκαιρία που ήθελαν. Πριν καλά, καλά, ολοκληρωθούν οι έρευνες, συγκεντρώθηκαν μπροστά από ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, που οι μετανάστες χρησιμοποιούν για κατάλυμα κι επιχείρησαν να μπουν στο χώρο. Η αστυνομία που ήταν εκεί τους απώθησε μετά από μικροσυμπλοκές.

Το πρώτο που παρατηρώ είναι η καπήλευση ενός θανάτου. Τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες όχι μόνο δεν απαλύνουν τον πόνο των συγγενών, αλλά σπιλώνουν τη μνήμη του νεκρού. Η καπήλευση τέτοιων περιστατικών είναι συνήθης πρακτική για τα φίδια. Η δημιουργία φόβου και εχθρότητας οδηγεί στο ρατσισμό.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο χρόνος. Η ακροδεξιά θα προσπαθήσει να αποπροσανατολίσει. Δεν της βγαίνει το δίλλημα Ευρώ – Δραχμή και θα προσπαθήσει να διαστρέψει την κατάσταση. (περισσότερα…)

Του Δημήτρη Μητρόπουλου

Για το φαινόμενο και το κίνημα των πλατειών γράφτηκαν πολλά και τις μέρες εκείνες και το αμέσως επόμενο διάστημα. Υπάρχει και μια σχετικά πλήρης συλλογή στον συλλογικό τόμο “Δημοκρατία Under Construction” από τις εκδόσεις Α/συνεχεια με μια σειρά κειμένων και αναλύσεων που διαπραγματεύονται το ίδιο το φαινόμενο και τις διεργασίες του. Κάποια σημεία αποτίμησης της χρονιάς που πέρασε, όσον αφορά το τι άφησαν οι πλατείες έχει όμως μια σημασία. Όχι για ανάλυση. Κυρίως για να θέσει κάποια προβλήματα μεθόδου γύρω από την έννοια και τη διαδικασία του παρατεταμένου πολιτικού αγώνα ενάντια στην τρόικα και το μνημονιακό καθεστώς και το προσωπικό τους. Ειδικά σήμερα που λόγω «επετείου» θα γραφτούν πολλά.

Το κίνημα των πλατειών έβαλε την σφραγίδα του στην χρονιά που πέρασε και θα συνεχίσει να το κάνει. Διαπέρασε και μετασχημάτισε:

Τα κοινωνικά κινήματα. Από τις λαϊκές συνελεύσεις και τη μάχη ενάντια στο χαράτσι, μέχρι τις συλλογικότητες αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης που ξεπήδησαν σαν τα μανιτάρια, αλλά ακόμα και στο κίνημα… των ταξιτζήδων που προσπάθησαν να μιμηθούν αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες από τις πλατείες. (περισσότερα…)