Το δις εξαμαρτείν…

Posted: 24/06/2012 by Β.Χ. in Εκλογές
Ετικέτες: , , ,

Του ΕΥΤΥΧΗ ΜΠΙΤΣΑΚΗ*
Εγιναν και οι εκλογές! Αυτή τη στιγμή (Τετάρτη πρωί) φαίνεται ότι θα έχουμε τρικέφαλη μνημονιακή-υποτελειακή κυβέρνηση. Η αστική τάξη μας (κομπραδόρικη, υποτελειακή, εχθρά του λαού) ενώνεται στις κρίσιμες στιγμές (1944, εμφύλιος, χούντα, 1974)·
Σήμερα: στρατηγική επιλογή η Δεξιά, με κομπάρσους το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜ. ΑΡ.
Και η Αριστερά; Από τότε που υπάρχει δίνει μάχες. Και η δική μας; Εχει ένα ταλέντο: να κερδίζει μάχες και να χάνει τον πόλεμο. Γιατί; Επειδή, για λόγους που δεν μπορώ να αναλύσω εδώ, δεν μπόρεσε, στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές, να συνδυάσει την ευλύγιστη τακτική με την ανένδοτη προσήλωση στον στρατηγικό στόχο (βλ. σχετικά τα βιβλία μου «Ρήξη ή ενσωμάτωση» και «Γονίδια του μέλλοντος»).
Λοιπόν σήμερα: Εχουμε οικονομική, πολιτική κρίση, κρίση εξουσίας, κρίση πολιτισμική, αλλά δεν έχουμε επαναστατική κατάσταση. Αντίθετα: Εχουμε συσπείρωση της αντεθνικής Δεξιάς, άνοδο του αντιδραστικού εθνικισμού και των δολοφονικών συμμοριών του νεοναζισμού. Η αστική μας τάξη τα έχει καταφέρει (επί του παρόντος).
Και η πολυδιασπασμένη Αριστερά; Οταν καίγεται το σπίτι σου, δεν σκέφτεσαι γιατί καίγεται. Προσπαθείς να το σβήσεις. Λοιπόν; Λοιπόν η Αριστερά μας θα έπρεπε να είχε προσδιορίσει, συγκεκριμένα, επιστημονικά, τους άμεσους, τους μεσοπρόθεσμους και τον στρατηγικό της στόχο: τον σοσιαλισμό. Πώς έδωσε όμως τη σημερινή μάχη, σε μια στιγμή που θα μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση; Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.
Το ΚΚΕ δεν έχει στρατηγική : οι έννοιες λαϊκή οικονομία και λαϊκή εξουσία είναι ασαφείς ψευδοέννοιες. Με στόχο, λοιπόν, όχι τον σοσιαλισμό αλλά αυτό το νεφέλωμα, το ΚΚΕ, συμμαχώντας μόνο με τα μέλη και τους οπαδούς του κόμματος, προχωρεί μόνο και αμόλυντο, βλέποντας μόνο εχθρούς και επαναλαμβάνοντας, χωρίς να κουράζεται, ότι τίποτα δεν θα γίνει «υπέρ του λαού», του οποίου είναι αποκλειστικός καθοδηγητής, κριτής και εντολέας.
Τι έλεγε όμως ο Μαρξ; Και τι λέει ο Λένιν; Ενα μόνο απόσπασμα: «Μόνο με την πρωτοπορία δεν μπορούμε να νικήσουμε. Δεν θα ήταν απλώς ανοησία αλλά έγκλημα να ρίξουμε μόνη την πρωτοπορία στην αποφασιστική μάχη, πρωτού όλη η τάξη, πρωτού οι πλατειές μάζες να έχουν πάρει θέση, ή ανοιχτής υποστήριξης ή ευμενούς ουδετερότητας απέναντι της». (Λένιν, «Απαντα», «Σύγχρονη Εποχή», τ. 41, σ. 68).
Ο Μαρξ πρότεινε στους οπαδούς του να στηρίξουν τους Εργατικούς εναντίον των Τόρηδων (και ταυτόχρονα να ετοιμάζουν το σχοινί για να τους κρεμάσουν) και ο Λένιν πρότεινε συνεργασία με τους ρεφορμιστές. Ηταν, λοιπόν, αμφότεροι οπορτουνιστές; Απλώς είχαν μυαλό, ήταν επαναστάτες και ήξεραν να υποτάσσουν την τακτική στη στρατηγική. Και το ΚΚΕ σήμερα; Η κρίση σεκταρισμού-οπορτουνισμού του ΚΚΕ βρίσκεται σε παροξυσμό. Η ηγεσία είναι δέσμια αυτού του πλέγματος. Και οι αριστεροί τιμώρησαν το ΚΚΕ!
Τι είναι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ; Ενα πολυτασικό μόρφωμα. Το πρόγραμμα του, ανταποκρινόμενο στα άμεσα αιτήματα των υποτελών τάξεων και στρωμάτων, είναι από μια άποψη ρεφορμιστικό. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια παγιωμένη κατάσταση; Οπως είναι γνωστό, στο κόμμα αυτό υπάρχει το αριστερό ρεύμα, οργανώσεις κομμουνιστικής καταγωγής, αγωνιστές του εμφυλίου που αντιμετώπισαν παλικαρίσια τον θάνατο, αγωνιστές της ΕΔΑ, των Λαμπράκηδων, του αντιδικτατορικού κινήματος. Και προπαντός: πέρα από τη μικροαστική, η λαϊκή αγωνιστική βάση. Το «ρεφορμιστικό» πρόγραμμα, πιο σωστά το ελάχιστο πρόγραμμα άμεσης αντιμετώπισης της καταστροφικής πορείας του τόπου, ανταποκρινόταν στις επείγουσες ανάγκες της ιστορικής στιγμής.
Οι Ελληνες αριστεροί, που ανέδειξαν αυτό το κόμμα αξιωματική αντιπολίτευση , αντιλήφθηκαν σωστά τις ανάγκες της συγκυρίας.
Και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ (στην οποία ανήκω ως μέλος του NAP); Μπερδεύοντας τους άμεσους με τους μεσοπρόθεσμους στόχους (ίσως και με τον στρατηγικό) η ΑΝΤΑΡΣΥΑ φοβήθηκε ότι αν συνεργαζόταν με τον ΣΥΡΙΖΑ στη βάση ενός ελάχιστου προγράμματος θα γινόταν «δωρητής σώματος» στον ΣΥΡΙΖΑ ή έστω μία από τις συνιστώσες του. Λάθος εκτίμηση. Και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τιμωρήθηκε.
Με ποια προοπτική θα έπρεπε λοιπόν να δοθεί η προχθεσινή κρίσιμη μάχη;
Η Αριστερά θα έπρεπε να κατεβεί στις εκλογές ενωμένη, με βάση ένα ελάχιστο πρόγραμμα:
Αμεσα μέτρα να μην πεινάσει ο λαός. Αρνηση πληρωμής του «χρέους», εκδίωξη της τρόικας και καταγγελία των μνημονίων. Θα σχηματιζόταν λοιπόν μια ρεφορμιστική «παναριστερά» που θα εγκατέλειπε τα επαναστατικά της «οράματα», όπως φοβούνται ορισμένοι «καθαροί»; Ειπώθηκε ήδη: Ο άμεσος στόχος θα συνδυαζόταν συγκεκριμένα με τους μεσοπρόθεσμους (έξοδο από το ευρώ, έξω από την Ε.Ε.) και σε μια μακρά προοπτική, με τον στρατηγικό στόχο: τον σοσιαλισμό.
Η Αριστερά μας συνολικά δεν έχει αναζητήσει τα αίτια της μεγάλης καταστροφής του αιώνα που μόλις τελείωσε. Δεν έχει επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα σοσια­λιστικής μετάβασης στις συνθήκες του σημερινού καπιταλισμού. Ετσι, άλλοτε βαδίζει τυφλά, νομίζοντας ότι κάνει κομμουνιστική πολιτική, άλλοτε περιορίζεται στα άμεσα, και άλλοτε, ενώ μετέχει ενεργά στους κοινωνικούς αγώνες, αρκείται θεωρητικά στο να επικαλείται την ανατροπή, την επανάσταση και την κομ­μουνιστική απελευθέρωση. Αλλά: Η ιστορία γράφεται και σήμερα με αίμα. Ο πόλεμος δεν τελείωσε. Θα διδαχτούμε από το μεγαλείο και τις τραγωδίες του επα­ναστατικού κινήματος;
*Ομότιμος καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων
Πηγή : Ελευθεροτυπία, Απεργιακή έκδοση των εργαζομένων

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η stav λέει:

    Σύντροφε Ευτύχη,
    Μέχρι χθες καμαρώναμε που στην χώρα μας υπάρχει μιά Κομμουνιστική αριστερά (ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ) που τολμά και λέει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη.
    Πουθενά αλλού στον κόσμο δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο.
    Και αυτό κράτησε και τις άλλες δυνάμεις πχ ΣΥΡΙΖΑ σε σχετικά γραμμή ρήξης και ανατροπής.
    Τι συνέβει μέσα σε 40 ημέρες και αποφασίσαμε ότι όλα αυτά είναι λάθος και πρέπει να πάρουμε και εμείς το δρόμο της Ιταλίας,Γαλλίας,Πορτογαλίας κλπ
    Επειδή δεν ώριμες οι συνθήκες;
    Σε όσα λες για το ΚΚΕ και την Ανταρσυα ,συμφωνώ αλλά από που προκείπτει ότι η λύση ήταν η συμπόρευση με τον ΣΥΡΙΖΑ;

  2. Ο/Η Αντώνης λέει:

    Εγώ πάντως έχω βαρεθεί την ίδια ιστορία. Να ενωθεί η αριστερά με ποια γραμμή; Με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ!!! Αυτό εννοούν όλοι όσοι μιλάνε γενικά και αόριστα για ενότητα της αριστεράς. Δηλαδή γιατί να μην ενωθεί στη γραμμή της ρήξης με ΕΕ; Επειδή δεν το θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ;
    Τέλος με όλο τον σεβασμό για τον σ. Ευτύχη, να πω ότι αυτό που περιγράφει ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ και όταν το καταλάβει και ο ίδιος ίσως βοηθήσει πιο δημιουργικά. Όταν ο ίδιος λέει ότι θα έπρεπε η Αριστερά να κατέβει ενωμένει με ένα ελάχιστο πρόγραμμα και ο ίδιος αναφέρει σαν τέτοιο την άρνηση πληρωμής του Χρέους την εκδίωξη της τρόικα, την καταγγελία του μνημονίου, δηλαδή «μονομερείς» ενέργειες, ας καταλάβει ότι κάτι τέτοιο ΔΕΝ το δέχεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Αντί λοιπόν να εγκαλεί την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ας κατανοήσει ότι το πρόβλημα είναι αλλού.

  3. Ο/Η Στάθης Αλεξόπουλος λέει:

    Εγώ σε αντίθεση με το ΝΑΡ επικρότησα την δημιουργία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και είδα στον ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά που βλέπει τώρα ο Ευτύχης, Ομως έρχομαι να αναρωτηθώ μπροστά στη προσπάθεια της δημιουργίας νεόυ ενιαίου φορέα.

    Αραγε η συρρίκνωση του εκλογικού αποτελέσματος του ΚΚΕ και του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οδήγησε και στη ανάλογη συρρίκνωση της οργανωτικής τους βάσης; Μήπως θα οδηγήσει σε απομόνωση τους από το λαϊκό κίνημα στους τόπους της δουλειάς και στις γειτονιές; Μήπως θα οδηγήσει σε μια αλλαγή των ιδεολογικών τους θέσεων;

    Αν όπως υποψιάζομαι κανένα από αυτά δεν συμβεί στον ανάλογο βαθμό, τότε μου έρχεται το επόμενο ερώτημα. Θα είχε τίποτα από τα προηγούμενα δεδομένο ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ αν είχε συμμαχήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ, κέρδιζε την μάχη και μετά καλούταν να παλέψει για την δημιουργία ενός νέου ενιαίου φορέα;

    Και άραγε αφού το σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ επικροτήθηκε με τέτοια επιτυχία, γιατί λαμβάνουμε το μήνυμα ότι πρέπει να αλλάξουμε και το σχήμα και τις θέσεις;

    Δεν ξέρω. Θα παλέψω για την δημιουργία ενός νέου ενιαίου φορέα που θα είναι σε θέση να κυβερνήσει τη χώρα, αλλά είναι τόσο σημαντικό να κυβερνησουμε τη χώρα; Είναι πιο σημαντικό να μας πει η METRON ANALYSIS τι θέλει το εκλογικό σώμα να πούμε; Και αν είναι τελικά τόσο σημαντικό γιατί δεν το κάναμε από το 1989; Γιατί τόσο καιρό λέγαμε όλες αυτές τις ανευθυνότητες για έξοδο από το ΝΑΤΟ, για κρατικοποιήσεις, κ.λ.π.;

    Το ΠΑΣΟΚ είχε μπροστά του από το ’74 έως το ’81 7 χρονια πριν αρχίσει να γελοιοποιείται και να αλλάζει τα συνθήματα του. Από το 1981 έως το 2010 είχε 29 χρόνια πριν απαρνηθεί τις κοινωνικοποιήσεις την ΑΤΑ, τον 13ο & 14ο μισθό.

    Κάποιοι από αυτούς πρόλαβαν και έφυγαν μακριά μας, χωρίς να εξευτελισθούν και ταπεινωθούν. Εγώ μάλλον δεν θα έχω αυτή τη τύχη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s