Αρχείο για Ιουλίου, 2012

Αναστολή της απεργίας αποφάσισαν οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργίας Ελλάδος στον Ασπρόπυργο κατά τη γενική συνέλευση του Σαββάτου.

Πώς πάρθηκε η απόφαση αυτή;

Υπήρξε σχετική εισήγηση του ΔΣ του σωματείου των εργαζομένων, ακολούθησε μυστική ψηφοφορία κατά την οποία 107 ψήφισαν υπέρ της αναστολής, 14 κατά ενώ 29 δεν ψήφισαν καθόλου.

Όπως επίσης αποφασίστηκε, στις έξι το πρωί της Δευτέρας οι εργαζόμενοι θα συγκεντρωθούν στην είσοδο του εργοστασίου και όπως είπαν, εάνν έχουν αποχωρήσει τα ΜΑΤ, θα μπουν στους χώρους εργασίας.

Υπενθυμίζεται πως οι απεργοί συναντήθηκαν την Παρασκευή με τον υπουργό Εργασίας Γιάννη Βρούτση από τον οποίο ζήτησαν την άμεση επαναπρόσληψη κάποιων από τους απολυμένους συναδέλφους τους και την αποχώρηση των αστυνομικών δυνάμεων από το χώρο του εργοστασίου.

Σύμφωνα με τους απεργούς, το βράδυ της Παρασκευής, επικοινώνησε ο γραμματέας του υπουργού με το προεδρείο του σωματείου και τους ενημέρωσε ότι λόγω των συγκυριών, η ιδιοκτησία της Χαλυβουργίας δεν μπορεί να κάνει δεκτό το αίτημά τους για την επαναπρόσληψη τουλάχιστον 40 απολυμένων συναδέλφων τους, όπως και την απομάκρυνση των ΜΑΤ από το εργοστάσιο.
Τι λένε οι ηρωικοί απεργοί

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ

«Συνάδελφοι απεργοί Χαλυβουργοί,

Πριν από 272 μέρες απέναντι στο εκβιαστικό δίλλημα του Μάνεση, πεντάωρο ή 180 απολύσεις, μέσα από την συνέλευση μας απαντήσαμε ομόφωνα απεργία… Ορισμένοι καλοπροαίρετα ή και άλλοι κακοπροαίρετα αναρωτιούνται : «τι βγήκε από αυτό τον αγώνα», «τι κέρδισαν οι χαλυβουργοί, αφού τα αιτήματα τους δεν υλοποιήθηκαν»…. Το αποτέλεσμα ενός αγώνα δεν μετριέται μόνο με το πόσα παίρνεις ή δεν παίρνεις στο χέρι. Υπάρχουν αγώνες που προσφέρουν πολύ περισσότερα από όσα παίρνεις στο χέρι, γιατί προετοιμάζουν τα επόμενα βήματα, τις επόμενες μάχες συνολικά της εργατικής τάξης. Βοηθάνε σημαντικά στην γενικότερη αφύπνιση, να σπάσει η τρομοκρατία, γίνονται ορόσημα…. Τους νικήσαμε όλους, αυτός είναι ο δικός μας απολογισμός. Τους νικήσαμε γιατί είχαμε το δίκιο με το μέρος μας, γιατί είμαστε ενωμένοι. Γιατί δουλεύαμε με βάση το «ένας για όλους και όλοι για έναν». Γιατί παλεύαμε και ταυτόχρονα περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας… (περισσότερα…)

Χαλυβουργία: 164 υπερ της απεργίας 5 κατά

Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας θα γίνουν  για το θέμα των Χαλυβουργών και εκτός Ελλάδας σε Βρυξέλλες, Λονδίνο, Στοκχόλμη, Φρανκφούρτη, Μόναχο. Την Κυριακή σε Ντίσελντορφ, Βερολίνο.

Εξι κλουβες των ΜΑΤ, τα οποία επιτέθηκαν και σε βουλευτές του ΚΚΕ και του Συριζα, φρουρουν τώρα το εργοστασιο. Συνελλήφθησαν οι πεντε απεργοι που περιφρουρουσαν το χώρο κι εχουν γινει εννεα προσαγωγες. Η αποφαση του δικαστηρίου που εκρινε παρανομη την απεργια αφορουσε το γεγονός ότι την πρώτη φορά η αποφαση για την κήρυξη της απεργίας δεν πάρθηκε νομότυπα, οπότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την παρουσία των ΜΑΤ εκεί, αφού εκτοτε οι αποφάσεις για τη συνέχιση της απεργίας πάρθηκαν νόμιμα. Ο Μάνεσης έχει ήδη πάρει άδεια για να φτιάξει ένα λιμάνι μπροστά από το εργοστάσιο, οπότε δεν παίζει και το χαρτί να κλείσει το εργοστάσιο.
Από το ρεπορταζ του Σπύρου Γεραρδη στο Κοκκινο

Τα ΜΑΤ μπήκαν στη Χαλυβουργία – Υπάρχει μία σύλληψη

Οποιος κατεβει χαλυβουργια να μην παει απο Ελευσινα,αλλα απο Ασπροπυργο….

Τα ΜΑΤ εχουν κλεισει τον δρομο και δεν θα καταφερει να φτασει ποτε….

Τα ΜΑΤ με τη βία άνοιξαν δρόμο να μπουν οι απεργοσπάστες και πεφτουν χημικα…

Αυτή είναι η είδηση που μόλις έφτασε στην alfavita.gr θα επανέλθουμε με νεότερα.

Ανακοίνωση, με αφορμή την επαναλειτουργία της Χαλυβουργίας, έπειτα από σχετική εντολή του Εισαγγελέα, εξέδωσε, πριν από λίγο το ΠΑΜΕ.

«Από νωρίς το πρωί δυνάμεις καταστολής με εντολή της τρικομματικής κυβέρνησης έπιασαν δουλειά στη χαλυβουργία προκειμένου να καταστείλουν τον ηρωικό αγώνα των χαλυβουργών, συλλαμβάνοντας την περιφρούρηση των απεργών.

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζομένους τα συνδικάτα να βρεθούν τώρα όλοι στην χαλυβουργία.»

Από:http://www.alfavita.gr

Παρασκευή 13/7 ώρα 8.30 το απόγευμα. Η κατάληψη Δράκα που βρίσκεται στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας 15 παραδίδεται στις φλόγες, και παρά το γεγονός ότι η πυροσβεστική απέχει μόλις 100 μέτρα το κτίριο προλαβαίνει να καταστραφεί σχεδόν ολοσχερώς. Ευτυχώς οι απώλειες περιορίζονται στις υλικές.

Τα αίτια είναι γνωστά και δεν είναι αυτά που ενδεχομένως θα προβάλουν οι μπάτσοι, οι πυροσβέστες και όποιος άλλος εμπλακεί στη διερεύνηση του γεγονότος. Δεν είναι ανάγκη να μας εξηγήσουν, ξέρουμε.

`

Είναι γνωστό ότι κάθε Τρίτη είχαμε πολιτικό καφενείο ανοιχτό σε όλους και όλες, που λειτουργεί με ελεύθερη συνεισφορά.

Είναι γνωστό ότι όλο και περισσότερος κόσμος πλαισίωνε την ανοιχτή συνέλευση του σπιτιού κάθε Τετάρτη βράδυ.

Είναι γνωστό ότι στο χώρο της κατάληψης έγιναν πάμπολλες προβολές.

Είναι γνωστό ότι γίνονταν μαθήματα ισπανικών.

Είναι γνωστό ότι λειτουργούσε αυτοοργανωμένο κουρείο, χωρίς αντίτιμο.

Είναι γνωστό ότι (περισσότερα…)

Συνέντευξη στην ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ

Το «Καταλάβατε τη Γουολ Στρητ» μάς επέτρεψε να ξεκινήσουμε να μιλάμε για το “εμείς”. Αν και ένα πρόβλημα του κινήματος είναι πως μια από τις αρχές, όπως αυτές διαμορφώθηκαν, είναι πως «δεν μπορείς να μιλάς εξ ονόματος κάποιου άλλου»… Στην πολιτική, κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο, μιλάμε για όλους…

Η Τζόντι Ντίν, καθηγήτρια Πολιτικής Θεωρίας στο Κολλέγιο Hobart & William Smith της Νέας Υόρκης, με εντονότατη παρουσία στο αμερικανικό φεμινιστικό κίνημα, βρέθηκε στην Ελλάδα και μίλησε στην «Αυγή» της Κυριακής για το κίνημα «Καταλάβατε» και την επιστροφή τού «εμείς», για την «Αριστερά», για τον «επικοινωνιακό καπιταλισμό» και βέβαια για τα social media, που αποτελούν και το βασικό πεδίο της έρευνάς της. Το πιο γνωστό βιβλίο της είναι το «Βlog Theory».

 

* Εξηγήστε μας με λίγα λόγια τον ρόλο αυτού που ονομάζετε «επικοινωνιακό καπιταλισμό» ως διαδικασία που προσφέρει περισσότερη εξουσία στο καπιταλιστικό σύστημα.

Θεωρώ πως βιώνουμε τη φάση του «επικοινωνιακού καπιταλισμού». Αποδεικνύεται από τη συγχώνευση των δημοκρατικών ιδεωδών με τα δίκτυα και τα ΜΜΕ και συνολικά με τους τεχνολογικούς μηχανισμούς του σύγχρονου καπιταλισμού. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι η πιο ενδεικτική περίπτωση. Αλλά και πιο αφηρημένα, όλοι εκείνοι που διεκδικούν τη δημοκρατία και μάχονται υπέρ της πρόσβασης, της συμμετοχής και της ένταξης χρησιμοποιούν επίσης την Google, την ITT, την Μιcrosoft, το Facebook. Είναι πλέον συνδεδεμένα αυτά τα δύο, πράγμα που σημαίνει πως τα δημοκρατικά ιδεώδη δεν είναι ικανά μόνα τους να ανατρέψουν τον καπιταλισμό που μας σκλαβώνει. Αυτό δεν σημαίνει πως γίναμε αντιδημοκρατικοί, σημαίνει όμως πως ξεχάσαμε ότι δεν υπάρχει δημοκρατία σε κοινωνίες που έχουν οικονομικές ανισότητες. Με τον επικοινωνιακό καπιταλισμό, έχεις την ψευδαίσθηση πως έχεις όση δημοκρατία χρειάζεσαι, πως μπορείς να τα κάνεις πλακάκια με τον καπιταλισμό, ενώ την ίδια ώρα συνεχίζεται το σφυροκόπημα της εργατικής, της μεσαίας τάξης και των φτωχών. (περισσότερα…)

Αυτοί ή εμείς;

Posted: 09/07/2012 by Β.Χ. in Uncategorized
Ετικέτες: ,

του Σπύρου Μαρκέτου 

Η εκλογική απογείωση της Χρυσής Αυγής προκάλεσε, ακατανόητα, έκπληξη. Πώς εμφανίστηκε και πού πηγαίνει το νεοναζιστικό κόμμα, που μέσα σε μερικούς μήνες πέρασε από το 0,3 στο 7%; Εκφράζει πρόσκαιρες εθνικές παραξενιές, ή αποτυπώνει μια πανευρωπαϊκή τάση; Ήρθε για να μείνει; Μια σύντομη απάντηση στο τελευταίο ερώτημα θα ήταν πως μεγάλο μέρος από αυτές τις ψήφους είναι ψήφοι διαμαρτυρίας, δεν είναι τυχαίο όμως ότι δόθηκαν σ’ ένα φασιστικό κόμμα, και αν η αριστερά δεν κινητοποιηθεί εγκαίρως θα βρεθεί αντιμέτωπη μ’ ένα αληθινό φασιστικό κίνημα. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Για να καταλάβουμε γιατί ήρθε στο προσκήνιο ο φασισμός πρέπει πρώτα πρώτα να κοιτάξουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύχθηκε. Όλες τις προηγούμενες δεκαετίες οι προσπάθειες των διάφορων Μιχαλολιάκων δεν είχαν φέρει αποτέλεσμα. Σήμερα βρήκαν απήχηση επειδή η πραγματικότητα προσώρας τους ευνοεί. Είναι πλέον χρήσιμοι στους ισχυρούς. Το πλέγμα εξουσίας στη χώρα μας εξαπέλυσε έναν αμείλικτο κοινωνικό πόλεμο. Ξέροντας ότι δεν μπορεί να κερδίσει σε συνθήκες δημοκρατίας, στήνει ένα μαζικό κίνημα, τη Χρυσή Αυγή, για να συντρίψει την αριστερά, την οποία δεν μπορεί να νικήσει το επίσημο κράτος. Οι γραβατωμένοι εγκληματίες που μας κυβερνούν σήμερα κάνοντας τα αντίθετα απ’ όσα υπόσχονταν χτες, οι ίδιοι που μέσα σε μια βδομάδα ξέχασαν την πολυδιαφημισμένη αναδιαπραγμάτευση του Μνημόνιου, φοβούνται ότι θα τούς διώξει ο δρόμος, και θέλουν τους χρυσαυγίτες ανάμεσα στον λαό και τα ελικόπτερα. (περισσότερα…)

του Τάσου Σταυρόπουλου

1 .Μια βόλτα στην επαρχία, άδειοι δρόμοι, βενζινάδικα κλειστά ή με χωρίς καύσιμα, κλειστά ή με χωρίς πελάτες καταστήματα. Πολλοί δε ψήφισαν, γιατί δεν είχαν ούτε τα εισιτήρια να πάνε στα χωριά τους. Το ποσοστό αποχής μεγαλύτερο στις τελευταίες εκλογές, ψιλά γράμματα ότι ψήφισε το 63%του λαού.

Με σύνταξη ΟΓΑ 360€ καλούνται υπερήλικοι να πληρώσουν χαράτσι για προπολεμικά πλίνθινα σπίτια, αλλά «κλήθηκαν» να ψηφίσουν με το φόβο μήπως επιστρέψουν στη δραχμή και χάσουν τα σπίτια τους, ενώ δεν υπάρχει φόβος αν τα χάσουν με € και τους τα κατάσχει το κράτος.

2. Η οικονομία είναι νεκρή. Δεν κινείται τίποτα. (περισσότερα…)


(περισσότερα…)

του Πάνου Δαμέλου

Διαβάζω κείμενα και ανακοινώσεις οργανώσεων τις τελευταίες μέρες που παρουσιάζουν μια εικόνα ενθουσιασμού και ευφορίας για την επικείμενη μετατροπή του Σύριζα σε ενιαίο κόμμα. Επειδή είχα εμπλακεί για ένα διάστημα σε αυτή την υπόθεση (συμμετέχω στην ΠΑΣΑ –μια συλλογικότητα που το 2009/2010 είχε αγωνιστεί για την αμεσοδημοκρατική συγκρότηση του Σύριζα- και στα πλαίσια του καλέσματός της να «στήσουμε τον Σύριζα από τα κάτω» είχα γραφτεί μέλος του Σύριζα Κορινθίας και συμμετείχα στο πενταμελές συντονιστικό του σε επίπεδο Νομού για κάποιους μήνες) και δεν μπορώ να πω ότι μοιράζομαι τη φαινομενική αισιοδοξία άλλων για τις εξελίξεις, θα ήθελα να μοιραστώ μερικές σκέψεις.

(περισσότερα…)

Όταν κλείναμε ένα χρόνο από την 25 Μαΐου, για να μη «λησμονήσουμε» έγραψα το παρακάτω, νιώθοντας εσαεί δεμένη με «τα σκαλάκια της Όθωνος»:

Αν είναι να μιλήσει κανείς, ας μιλήσει για την Πλατεία Συντάγματος
(ένα χρόνο μετά).

Ο Μιχάλης Γκανάς σ’ ένα ποίημά του λέει: «Αν είναι να μιλήσει κανείς, ας μιλήσει για την αγάπη»
Εγώ λέω: Αν είναι να μιλήσει κανείς (25 Μαΐου 2012), ας μιλήσει για την Πλατεία Συντάγματος.
Για την Πλατεία Συντάγματος και την νοηματοδότηση που απέκτησε μετά την 25 Μαΐου του 2011.
Για την Πλατεία Συντάγματος και την Άμεση Δημοκρατία.
Για την Πλατεία Συντάγματος και την «Εποποιία της».
Για την Πλατεία Συντάγματος και την ουτοπία της!

Η ζωή μας κύκλους κάνει. γράφει ο Μανώλης Ρασούλης.
Ο πρώτος κύκλος, λοιπόν, έκλεισε! Έσπειρε τη γη και τώρα ένα χρόνο μετά, από Μάιο σε Μάιο, ήδη δρέπει καρπούς.
(περισσότερα…)

Και γραπτώς το συλλογικό κείμενο που διαβάστηκε : εδω

Για την κατάσταση μετά τις εκλογές και τη νέα κυβέρνηση

Το Συντονιστικό του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής θέτει προς συζήτηση στα μέλη, τους φίλους και τους συντρόφους από άλλες δυνάμεις της ριζοσπαστικής αριστεράς τις παρακάτω πρώτες επισημάνσεις για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά και τις δεύτερες εκλογές και το σχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά:

Πρώτο, οι λαϊκοί αγώνες, τα κινήματα και οι διαμαρτυρίες των δυόμισι τελευταίων χρόνων εκφράστηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα με τη μετακίνηση μεγάλου τμήματος των λαϊκών στρωμάτων και των εργαζομένων προς τα αριστερά και αυτό εκ πρώτης όψεως είναι ελπιδοφόρο. Η περίοδος όμως από το Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούνιο 2012 ήταν μεν μια περίοδος πυκνών πολιτικών εξελίξεων, κυρίως όμως χαρακτηρίσθηκε από την καθολική σχεδόν απουσία του οργανωμένου εργατικού κινήματος. Αντί οι αγώνες του προηγούμενου διαστήματος με τελευταίο σημαντικό σταθμό την 12η Φεβρουαρίου να κλιμακωθούν ( και με σημαντική ευθύνη των δυνάμεων της αριστεράς) σε ακόμα πιο δυναμική παρουσία, σε μεγαλύτερη ικανότητα περιφρούρησης, ενότητας και στρατηγικής, αντί οι εκλογικές διαδικασίες να δώσουν πνοή και προοπτικές στην ενεργή κινητοποίηση του λαού, επικράτησε μια λογική «ανάθεσης» που παρέπεμπε τα πάντα στις διεργασίες για το νέο κοινοβούλιο και τη νέα κυβέρνηση. Το διάστημα αυτό ήταν το πεντάμηνο της πιο έντονης αγωνιστικής άπνοιας στα δυόμισι χρόνια από τότε που εκδηλώθηκε ανοικτά η κρίση στην Ελλάδα. Είναι επείγουσα ανάγκη με τρόπο συγκροτημένο και προγραμματισμένο να ξαναπιάσουμε τη σκυτάλη της λαοθάλασσας της Πλατείας Συντάγματος των αρχών του 2012. (περισσότερα…)