Archive for the ‘Αριστερά’ Category

Οι λαϊκές εργατικές συνοικίες των πόλεων της Ελλάδας έδωσαν στο ΣΥΡΙΖΑ μια ιστορική και μεγαλειώδη νίκη.

Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ τιμωρήθηκαν σε βαθμό δημόσιας διαπόμπευσης για τις βάρβαρες πολιτικές τους.

Παρότι στα γκάλοπ συντριπτικά ποσοστά των Ελλήνων εμφανίζονται κατά των μνημονίων, τα κόμματα που τα στηρίζουν παίρνουν ένα σημαντικό ποσοστό περίπου 40% (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΔΗ.ΣΥ, Δράση). Αυτά που είναι υπέρ της άμεσης κατάργησής τους ωστόσο υπερέχουν ξεκάθαρα με 44% (ΣΥΝ, Αν.Ελλ., ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή). 7,5% πήραν τα κόμματα που δήλωναν υπέρ της αναδιαπραγμάτευσης ορισμένων πλευρών των μνημονίων (ΔΗΜΑΡ, Πράσινοι, Δημιουργία).

Τα εθνικιστικά ως και νεοναζιστικά σχήματα φτάνουν περίπου το 20% (Αν.Ελληνες, Χρυσή Αυγή, ΛΑΟΣ) αλλά η στροφή προς τις αριστερές, σοσιαλιστικές και κομμουνιστικές ιδέες, τις ιδέες της αλληλεγγύης είναι σημαντικότερη με τα σχήματα που διεκδικούν την εκπροσώπηση τους να φτάνουν το 26% (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ). (περισσότερα…)

Λοιπόν, το αποτέλεσμα των εκλογών δημιουργεί μια πολύ ενδιαφέρουσα δυναμική για μια ουσιαστική αλλαγή. Οι 108 έδρες της ΝΔ του 18,85% έναντι των 52 εδρών του ΣΥΡΙΖΑ του 16,78% αποτελεί κανονικό ξεμπρόστιασμα για την αντιδημοκρατικότητα του εκλογικού νόμου, που έχει απονομιμοποιηθεί στα μάτια όλων. Παράλληλα, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ το προηγούμενο πεντάμηνο απέδειξε ότι ο εκβιασμός «αν δε δώσουμε το μπόνους των 40-50 εδρών στο πρώτο κόμμα θα έχουμε ακυβερνησία και χάος» εκτός από αντιδημοκρατικός ήταν και πλαστός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή έχει τη διερευνητική εντολή στα χέρια του και έχει τρεις μέρες για να σχηματίσει κυβέρνηση. (περισσότερα…)

Ο Δημήτρης Κοδέλλας τρίτος βουλευτής Αργολίδας 

Ακομα μενουν καποια τμηματα για καταμετρηση σταυρων αλλα οπως φαινεται  ο συναγωνιστης Δημητρης θα ειναι ο βουλευτης του ΣΥΡΙΖΑ.

Θεωρητικα βεβαια γιατι οπως φαινεται παλι (αλλα και οπως ηταν πιθανο σεναριο) παμε για νεα εκλογικη αναμετρηση. Μεγαλη η ιστορικη ευθυνη που θα σηκωσει η ηγεσια του ΚΚΕ αν η αριστερα δεν ενωθει σε μια ελαχιστη βαση λαικου αριστερου μετωπου.

Καλε οι αναλυσεις για κρατικοποιηση των μεσων παταγωγης και δεν με βρισκουν αντιθετο ισως καποτε να γινουν πραξη και στη χωρα μας.

Σημερα ομως με ενα μεγαλο κομματι του λαου να στελνει στην βουλη νεοναζι και ενα αλλο να ψηφιζει τα κομματα του μνημονιου η αριστερα εχει την μεγαλη ευθυνη να υπερασπιστει την δουλεια την υγεια την εκπαιδευση οσων εξαθλιωνονται απο την πολιτικη του μεγαλου κεφαλαιου. (περισσότερα…)

παρέμβαση- ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΣΥΡΙΖΑ

Του Ν. Βασιλειάδη 

Ποτέ δεν υπήρξα άνθρωπος που γοητεύονταν από το εκλογικό ρεύμα και ποτέ δεν περίμενα πολλά πράγματα από τις εκλογές. Θα θεωρούσα περισσότερο σημαντικό να ήταν κόσμος στους δρόμους ή στο Σύνταγμα. Θα προτιμούσα αντί για εκλογές, η τουλάχιστον μαζί με τις εκλογές να γινόταν ένα δημοψήφισμα για την δανειακή σύμβαση, κάτι που δεν ξεχνώ, ότι…
απέφυγαν οι ηγεσίες της αριστεράς, όπως ο διάολος αποφεύγει το λιβάνι. Σήμερα το πολιτικό ρεύμα των εκλογών μου φαίνεται ότι φυσάει προς Χ.Α, Καμένο και ΣΥΡΙΖΑ. Θα πάω για μια άλλη φορά κόντρα στο ρεύμα και ως αριστερός δεν θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ. Ανάποδα από ότι κάνουν όλοι, δεν σας καλώ να ψηφίσετε αλλά αντίθετα να μην ψηφίσετε ΣΥΡΙΖΑ, για τους εξής λόγους:
Πρώτος : Δεν μου άρεσε καθόλου ο στόχος του (περισσότερα…)

Τελευταία συζητιέται πολύ το ζήτημα της ψήφου στα μικρά κόμματα. Και πιο συγκεκριμένα το που θα πάει η ψήφος όσων ψηφίσουν κόμματα ή εκλογικούς συνδυασμούς που δε θα πιάσουν το όριο του 3% και δε θα μπουν στη Βουλή. Διάφοροι υποστήριξαν ότι η ψήφος σε όσα κόμματα δεν μπουν στη Βουλή πηγαίνει στα δύο μεγάλα κόμματα. Αυτό δεν είναι μόνο λάθος, αλλά εμπεριέχει και μια προσπάθεια ‘τρομοκρατίας’ που, κατά τη γνώμη μου, είναι ιδιαίτερα ενοχλητική, διότι, κυρίως υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ , χρησιμοποιούν σκεπτικά περί χρήσιμης ψήφου, που όλοι έχουμε καταδικάσει στο παρελθόν. Τι κι αν ο Λαφαζάνης, σε συνέντευξή του στο Ισκρα, εύχεται οι κοινοβουλευτικές και μη οργανώσεις της αριστεράς να είναι ουσιαστικά οι νικητές των εκλογών. Η μικρόνοη πολιτική καλά κρατεί. (περισσότερα…)

1.Οι εκλογές της 6ης Μάη γίνονται δυό χρόνια μετά τον ξεσηκωμό στις 5 Μάη του 2010…
…Κερατέα, 28η Οκτώβρη 2011, Χαλυβουργία, οι αγώνες στον Τύπο, τα κινήματα ενάντια στα διόδια, για τα εισιτήρια, ενάντια στα χαράτσια, οι λαϊκές συνελεύσεις στις γειτονίες, 12η Φλεβάρη 2012…
Ένα χρόνο μετά το μεγαλειώδες κίνημα των πλατειών που κλόνισε τόσο το πολιτικό σύστημα όσο και τις μουχλιασμένες και αυτάρεσκες πρακτικές της αριστεράς.
Αυτές οι εκλογές αποτελούν έναν ακόμη σταθμό στον δρόμο του αγώνα, της αντίστασης και της δημιουργίας μιας νέας Ελλάδας.
Σήμερα ένα δίλημμα υπάρχει.
Ή θα ακολουθήσει η χώρα μια ριζοσπαστική αριστερή κατεύθυνση σε ρήξη με το παρελθόν και το παρόν ή θα συνεχίσει ο καπιταλισμός και ο νεοφιλελευθερισμός την επίθεση τους σε βάρος των ζωτικών λαϊκών συμφερόντων. (περισσότερα…)

Σχετικά με την ΠΑΣΑ και την Άμεση Δημοκρατία

Του Κ. Γέρου

Την ΠΑΣΑ την συνάντησα τον Ιούνιο του 09, όταν βγάλαμε τις κόκκινες κάρτες για τον ΣΥΡΙΖΑ -που μία σήκωσε και ο Αλαβάνος- σε εκείνη την συνάντηση στο Φάληρο. Δεν ήταν ούτε δέκα άνθρωποι (ο Γιάννης. Χ., ο Γιάννης Κ., ο Κώστας Λ., η Βαγγελιώ Σ., ο Δημήτρης Ο., ο Βασίλης Ψ., ο Αλέξανδρος Τ, ο Αχιλλέας Π, η Σύλλα Π,  και προστέθηκα και εγώ. Συμπαθάτε με αν κάποιον ξεχνάω, ή  βάζω κάποιον που δεν ήταν. Από αυτούς έχει μείνει μόνο ο Δ.Ο., μια που και εγώ φεύγω από την λίστα με αυτό το σημείωμα.

Σε πολύ σύντομο χρόνο οι 10 γινήκαν  100, επειδή έθεσαν το ζήτημα της δημοκρατίας στο ΣΥΡΙΖΑ, με πολύ έντονο τρόπο, κύρια στην 3η Συνδιάσκεψη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της περιόδου, ήταν ο τροπαιούχος του 16, ο υποστηρικτής του Δεκέμβρη του 08, είχε επικεφαλής (περισσότερα…)

Νίκος Αρβανίτης 

H κινηματική Αριστερά, γέννημα της κοινωνικής αναγκαιότητας, θα παραμείνει αναντικατάστατη μόνο ό­ταν αυτή που την επικα­λούνται δεν θα την χρησιμοποιούν για να αναρριχηθούν στην εξουσία, αλλά την δουν ως δυνατότητα των λαών να γίνεται η πάλη τους αποτελεσματική και νικη­φόρα. Αυτή η αναγκαιότητα εξάλλου επέβαλε την παρουσία της στο πολιτικό και κοινωνικό προσκήνιο.

Η ανασυγκρότηση της Αριστεράς, που είναι επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε στις σημερινές συνθήκες, συγκαταλέγεται και αυτή στα οράματα για τον κόσμο της κινηματικής Αριστεράς. Και αυτή όμως η αναγκαιότητα, όπως το όραμα του σοσιαλισμού, εγκαταλείφθηκε από αυτούς που διαχειρίζονται το κίνημα. Έτσι είχε την ίδια τύχη, και σήμερα -αραιά και που- απλώς ψελλίζεται. Κάποιοι θεωρούν ότι αυτό υπονοείται όταν αναφέρονται στην Αριστερά υψώνοντας γροθιές και σύμβολα της και κάποιοι άλλοι παλεύοντας για τη δημιουργία του συνασπισμού εξουσίας των προοδευτικών δυνάμεων, όπως τον προσδιορίζουν οι επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ.

Όσο και αν ο συνασπισμός εξουσίας που προτείνουν έχει απήχηση και ως πρόταση απαντάει σε όλους όσοι κατηγορούν εκείνους τους Αριστερούς που αρνούνται να διαχειριστούν το καπιταλιστικό σύστημα, δεν αντιλαμβάνονται ότι στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος, αν δεν το ανατρέψεις, δεν έχει καμιά προοπτική οποιαδήποτε εξουσία και προπάντων της Αριστεράς που θέλει να είναι συνε­πής με αυτό που διακηρύττει. (περισσότερα…)


Ο διορισμένος πρωθυπουργός της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο Λουκάς Παπαδήμος τις επόμενες ημέρες θα ανακοινώσει την ημερομηνία των εκλογών. Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ έχουν ήδη βγάλει τα προγράμματά τους και ετοιμάζονται να σώσουν την πατρίδα με τον τρόπο που θα τους υπαγορεύσουν οι διεθνείς τραπεζίτες και η ντόπια αστική τάξη. Ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς μαζί με τις παραφυάδες τους θα επιχειρήσουν να εκβιάσουν τους πολίτες για να αποκτήσουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση που επιθυμούν. Με αυτόν τον τρόπο νομίζουν πως θα έχουν την δυνατότητα να εφαρμόσουν τα προηγούμενα μνημόνια που δίνουν την ευκαιρία στους πιστωτές να εκποιήσουν τα πάντα στη χώρα με βάση το αγγλικό δίκαιο. Παράλληλα θα ικανοποιήσουν τα αιτήματα των Γερμανών επιχειρηματιών αλλά και των συμπατριωτών μας του ΣΕΒ, ώστε να δημιουργηθεί πάμφθηνο εργατικό δυναμικό. Τα σχέδιά τους τα γνωρίζουμε καλά. Σκοπός τους είναι η διάλυση του κοινωνικού κράτους και των εργασιακών σχέσεων. Θέλουν την ψήφο μας για να συνεχίσει το ΔΝΤ και η Ε.Ε. να καθορίζει την οικονομική και κοινωνική πολιτική της χώρας. Οι εκλογές γι’ αυτούς είναι η σημαντικότερη μάχη πριν βγάλουν και επισήμως τα τανκς στους δρόμους.
Αναμφισβήτητα, όλοι είμαστε μουδιασμένοι από τις συνεχείς επιθέσεις που δεχόμαστε από την κυβέρνηση των τραπεζιτών. Πολλοί, απογοητευμένοι από την ανεπάρκεια της Αριστεράς να οικοδομήσει ένα πολιτικό και κοινωνικό μέτωπο έχουν αποφασίσει να απέχουν από τις εκλογές. Μάλιστα ορισμένοι ισχυρίζονται πως αν απέχει ένα σημαντικό κομμάτι του λαού από τις αυτές θα δείξει τη δυσαρέσκεια του και θα το λάβουν σοβαρά υπόψην τους οι κυβερνώντες. Η πραγματικότητα είναι πως αν τα ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας που επιδιώκουν την αλλαγή του πολιτικού συστήματος απέχουν από την εκλογική διαδικασία θα δώσουν την τέλεια αφορμή στην επόμενη μνημονιακή κυβέρνηση να πει πως έχει νωπή λαϊκή  εντολή και οι νέοι Πάγκαλοι θα ισχυρίζονται πως κανείς πλέον δεν έχει δικαίωμα να μιλάει για ζητήματα δημοκρατικής νομιμοποίησης. Παρακαλάει το ΔΝΤ και η Ε.Ε. να μην ψηφίσουν οι Έλληνες εργαζόμενοι γι αυτό και δεν θέλουν ούτε καν να πραγματοποιηθούν εκλογές.  Συνεπώς, είναι σημαντικό να λάβουμε όλοι ξεκάθαρη θέση στα ζητήματα που αφορούν τις ζωές μας έστω και αν δεν υπάρχει η διάθεση από τις δυνάμεις της Αριστεράς για ειλικρινή συνεργασία που θα ανακούφιζε τον κόσμο της εργασίας και θα έδινε δουλειά στους ανέργους που ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο. (περισσότερα…)

Ολοκληρώθηκαν σε μια μέρα – αντί για δύο όπως είχε αρχικά προγραμματιστεί – οι εργασίες της έκτακτης πανελλαδικής σύσκεψης του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής με μειωμένη συμμετοχή από τα μέλη των συνιστωσών αλλά πλούσιο και μεστό διάλογο. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στα δύο πρώτα θέματα της ημερήσιας διάταξης, δηλαδή τις εκλογές και την στάση του ΜΑΑ απέναντι στο ευρώ.

Σε μια εποχή που η διαπάλη των γραμμών εντός των πολιτικών μορφωμάτων της αριστεράς γίνεται με γνώμονα την προστασία των όρων αναπαραγωγής τους και λαμβάνονται πρόσθετα μέτρα περιφρούρησης των κομματικών μηχανισμών, το ΜΑΑ δεν διακατέχεται από παρόμοιους κινδύνους. Όταν, μετά από πολλά χρόνια, τα καθοδηγητικά όργανα του ΣΥΝ συνεδριάζουν κεκλεισμένων των θυρών και οργανώσεις όπως το ΝΑΡ θεωρούν εσωτερική τους υπόθεση την οικοδόμηση του “επαναστατικού” κόμματος, η αντιπαράθεση των απόψεων στο ΜΑΑ γίνεται με όρους πλήρους δημοσιότητας. (περισσότερα…)

Αλέξανδρος Γεωργίου
Χρίστος Τουλιάτος

Ως συμβολή στο διάλογο που ανοίγει για ένα σύγχρονο κομμουνιστικό φορέα σε σύνδεση με τα χαρακτηριστικά του υποκειμένου της επαναστατικής πάλης, κατατίθεται αυτό το κείμενο περισσότερο ως άθροισμα στοιχείων που μπορούν να σχηματίσουν διαχωριστικές γραμμές παρά ως μια προσπάθεια ολοκληρωμένης απάντησης. Ολοκληρωμένες απαντήσεις μπορεί να προσπαθήσει να δώσει σε τέτοια ερωτήματα ένας συλλογικός νους διαμορφωμένος σε ευρύτερες και περισσότερο κοινωνικά γειωμένες οργανωτικές μορφές της κομμουνιστικής αριστεράς. Σήμερα ανοίγει η δυνατότητα και σχηματοποιείται στους αγωνιστές η αναγκαιότητα συγκρότησης μιας νέας ποιοτικά ανώτερης ενότητας των κομμουνιστών, κάτι που ενισχύεται από τις προγραμματικές και στρατηγικές συζητήσεις που ξεκινούν από διαφορετικές αφετηρίες.

Ο μαχόμενος μαρξισμός στο επίκεντρο (περισσότερα…)

Xαιρετισμός στο Πανελλαδικό Σώμα του ΝΑΡ

Χαιρετισμός του Τάσου Σταυρόπουλου

» Με τις ευχές μου για επιτυχία του Πανελλαδικού Σώματος του ΝΑΡ θα μου επιτρέψετε να καταθέσω την αγωνία μου. 

Στον 20 αι. έγινε η μεγαλύτερη απόπειρα να αλλάξει ο ρους της ιστορίας. Η απόπειρα απέτυχε. Η αιτία όμως που γέννησε την απόπειρα αυτή υφίσταται και με το παραπάνω. Τι έπρεπε να κάνουν οι αριστεροί στην υπόλοιπη Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο( γιατί στην Ανατολική Ευρώπη , όπως αποδείχθηκε σχεδόν δεν υπήρχαν καθόλου). Να αναλύσουν τα αίτια της αποτυχίας, να προετοιμάσουν τον κόσμο της εργασίας ότι ο καπιταλισμός χωρίς αντίπαλο δέος τού ήταν ευκολότερο να μας γυρίσει στον άγριο καπιταλισμό του 19ου αι., να ενημερώσουν αμέσως ότι το μεταπολεμικό κοινωνικό κράτος που δημιουργήθηκε εξ ανάγκης θα εξαφανιστεί και, μπροστά στον εργασιακό Μεσαίωνα που ερχόταν, να διαμορφώσουν την απάντησή τους στον Καπιταλισμό.
Αυτό δεν έγινε. Ίσως δεν μπορούσε και να γίνει. Η Ευρωπαϊκή αριστερά, αλλά και παγκόσμια, 20 χρόνια μετά στην Ευρώπη φυτοζωεί .Ένα μεγάλο κομμάτι της έφτασε μάλιστα στο σημείο να υποστηρίζει ότι η παγκοσμιοποίηση θα εξαλείψει τη φτώχεια. Τα αποτελέσματα είναι τραγικά για τους εργαζόμενους. Για πρώτη φορά μετά τα μεταπολεμικά χρόνια το καπιταλιστικό σύστημα δοκιμάζεται από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που τη φορτώνει εξ ολοκλήρου στους εργαζόμενους. Αντί η αριστερά στη χώρα μας να αντιδράσει και να (περισσότερα…)

-Η ανάγκη για μία Λαϊκή, Δημοκρατική Πολιτοφυλακή

Του Βασίλη Μαχαιρά και του Εξαρχειώτη

Στις 25 Μαρτίου οι αστοί πολιτικοί έδειξαν το φόβο τους απέναντι στο λαό! Οι αστυνομικοί, πίσω από τα κάγκελα έδειξαν επίσης να φοβούνται το λαό. Όμως κι ο λαός έδειξε σε ορισμένες περιπτώσεις να φοβάται την αστυνομία. Τα κόμματα της κοινοβουλευτικής Αριστεράς, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ φοβήθηκαν τόσο πολύ τις «προβοκάτσιες» ώστε απουσίασαν εντελώς. Οι περισσότεροι πολίτες φοβήθηκαν και απουσίασαν. Ο καθένας στη χώρα μας ανεξαρτήτως τοποθετήσεως φάνηκε να φοβάται. Στο εξωτερικό, οι ηγεσίες του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ φοβήθηκαν για το τι έμελλε να συμβεί στις 25 Μαρτίου. Μόνο όμως στην Κρήτη και σε μερικές άλλες περιοχές της χώρας, ο ελληνικός λαός πήρε την κατάσταση στα χέρια του και μετέτρεψε τους επίσημους εορτασμούς σε λαϊκή γιορτή.

Είναι προφανές πως υπάρχει ένας γενικός φόβος στη χώρα. Αυτό δεν ευνοεί απαραίτητα το κράτος, το μηχανισμό του ταξικού δεσποτισμού επειδή μόνο σε συνθήκες γενικευμένου φόβου μπορεί να γεννηθεί γενικευμένο θάρρος σε μία χώρα. Ο φόβος αποτελεί προϋπόθεση του θάρρους. Δεν μπορεί κάποιος να αποκτήσει θάρρος αν πρώτα δεν φοβηθεί. (περισσότερα…)

Παναγιώτης Μαυροειδής

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Που ήταν τελικά τα ΟΥΚ και οι παρακρατικοί στις παρελάσεις;

Περί φόβου, προβοκάτσιας, ατολμίας και πολιτικής δειλίας

Την σχετική συζήτηση την είχε ξεκινήσει από τις 11/3/12 ο Ριζοσπάστης, σε δημοσίευμα με τίτλο ‘’ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ – ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΑΣΤΙΚΑ ΜΜΕ, Φτιάχνουν κλίμα, που «μυρίζει» προβοκάτσια’’. Πηγή της εφημερίδας αποτέλεσαν (περισσότερα…)

Παναγιώτης Μαυροειδής 

Η πρωτοβουλία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να απευθύνει δημόσια πρόσκληση για κοινή δράση προς ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, άλλη αριστερά, τροφοδοτεί μια ενδιαφέρουσα συζήτηση ανάμεσα σε πολιτικά ρεύματα, κομμουνιστές και αριστερούς αγωνιστές, δηλωτικό των ευρύτερων διεργασιών ανάμεσα στον μαχόμενο κόσμο.
Στο πλαίσιο αυτό δημοσιεύσαμε ήδη στο ιστολόγιο μας (Διάλογος για την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) , δύο πολύ ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις συντρόφων, αντιπροσωπευτικές σε σημαντικό βαθμό του τρόπου που ένα σημαντικό τμήμα αριστερών ανθρώπων τοποθετείται απέναντι στο ζήτημα της κοινής δράσης ή/και ενότητας της αριστεράς.
Στο σημείωμα αυτό, παρατίθενται ορισμένες σκέψεις, με αφορμή αυτές τις παρεμβάσεις.
Κοινή δράση κομμουνιστών και αριστερών, αγωνιστική ενότητα εργαζομένων-ανέργων, κοινωνική συμμαχία ανατροπής
Πρέπει κανείς να βλέπει πίσω από τα ‘’πλαίσια’’ και τα ‘’προγράμματα’’, με τα θετικά τους και τα ελαττώματα που αυτά έχουν. Το ζήτημα της κοινής δράσης της αριστεράς, ο ανοιχτός διάλογος των κομμουνιστών με ένα πολιτικό πολιτισμό αλληλεγγύης και συντροφικότητας, είναι επείγουσα ανάγκη. (περισσότερα…)

(ή μία Πρόταση Πολιτικής Ενότητας από Μη Επώνυμο)

Ένα από τα πολλά ερωτήματα των ημερών είναι το γιατί δεν επιτυγχάνεται ενότητα της αριστεράς ή των αριστερών. Το ζήτημα διατυπώνεται με πολλές μορφές, ως ενότητα των αντιμνημονιακών, των αντιφιλελεύθερων, των πατριωτικών δυνάμεων, των δυνάμεων του ελληνικού Λαού (το Λ με κεφαλαίο) ενάντια στις ξένες επεμβάσεις και τους ντόπιους προδότες και άλλα λίγο ως πολύ γνωστά. Μα τελικά πού πρέπει να φτάσει η κρίση, η φτώχεια, η καταπίεση «για να ενωθούμε επιτέλους» και να δώσουμε μια αποτελεσματική απάντηση και τη «δική μας» διέξοδο, ενάντια στους δανειστές, τοκογλύφους και συκοφάντες της πατρίδας μας; Γιατί δεν γίνεται το νέο ΕΑΜ ή ό,τι άλλο αντίστοιχο; Είναι τόσο ξεροκέφαλες οι ηγεσίες που ο καθένας επιμένει στις θέσεις του και δεν βρίσκεται το κοινό νήμα; Ίσως. Αλλά το θέμα του παρόντος κειμένου όμως δεν είναι να κάνει ψυχογράφημα των ηγεσιών αλλά μια προσπάθεια εξήγησης με βάση υλικές συνθήκες που αντανακλώνται στις πολιτικές τοποθετήσεις. (περισσότερα…)

Αχός βαρύς ακούγεται, πολλά ντουφέκια πέφτουν: να διαδηλώσουμε στις 25 Μαρτίου, ή να μη διαδηλώσουμε;

Τι ’χες (αριστερέ) Γιάννη, τι ’χα πάντα! Να ‘‘σκοτώνομαι’’ με τον (επίσης αριστερό) Γιώργη περί διαφόρων θεωρητικών ή πρακτικών ζητημάτων, στρατηγικού ή τακτικού χαρακτήρα και γενικά επί παντός επιστητού. Εξέχουσα θέση σε όλες αυτές τις αφορμές για καβγάδες το λεγόμενο εθνικό ζήτημα, δηλαδή η διαλεκτική σχέση εθνικού και ταξικού στοιχείου που αναδύεται κάθε λίγο και λιγάκι με αυτή ή την άλλη αφορμή. Το οποίο βεβαίως και έρχεται από το βάθος τού προπροηγούμενου αιώνα, βεβαίως και είναι ‘‘ζόρικο’’, αλλά συχνά, και ιδίως τις τελευταίες δύ0-τρεις δεκαετίες, δεν αποτελεί κατά βάθος παρά μόνο πρόσχημα για να διευκολυνθεί η ‘‘επίλυση’’ τού εξής προβλήματος: (περισσότερα…)

Χαιρετισμός Αλέκου Αλαβάνου, μέλους του Συντονιστικού του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, στο Συνέδριο της ΚΟΕ (16.3.2012)

Με την ευκαιρία του Συνέδριού σας θέλω να ευχαριστήσω τις συντρόφισσες και τους συντρόφους της ΚΟΕ  για τη συμβολή σας στη συγκρότηση και τις δράσεις του ΜΑΑ. Για τις δυνατές στιγμές που βιώσαμε μαζί στις περιφερειακές εκλογές, στο Σπόρτιγκ, στα διόδια, στην πλατεία Συντάγματος που θα γίνει πλατεία Ταχρίρ. Για τη γενναιόκαρδη φιλοξενία σας στο @rouf. Για τις ελπίδες που είχε γεννήσει η έκδοση του «Δρόμου». Για την κοπιαστική δουλειά της νεολαίας σας σε πρωτοβουλίες του ΜΑΑ .

Αυτά τα ισχυρά βιώματα του παρελθόντος μας επιβάλλουν τη γλώσσα της ειλικρίνειας σε ένα παρόν πιο δύσκολο και πιο γκρίζο. Πέντε , λοιπόν, σύντομες πολιτικές παρατηρήσεις.

Πρώτο, σε μια εποχή που το σύστημα επιχειρεί να εξορκίσει μια ανατρεπτική λύση, ο μηδενισμός της αξίας της αριστεράς, με όποιες προθέσεις και αναλύσεις κι αν γίνεται, λειτουργεί σε όφελός του. Αριστερά δεν είναι κουρασμένα και γραφειοκρατικοποιημένα σχήματα που τυχαίνει να έχουν αριστερή καταγωγή. Αριστερά είναι στρατηγική σύγκρουσης, τομή κοινωνικής απελευθέρωσης, στάση ζωής.  (περισσότερα…)

Χέρι – χέρι με τους ακροδεξιούς θα «παρελάσει «την 25η Μάρτη ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ;

Αν αυτοί που προπαγανδίζουν την σημερινή(17/3) αντισυγκέντρωση που οργανώνουν οι ακροδεξιοί ενάντια στο αντιναζιστικό συλλαλητήριο και την συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα, σας καλούσαν να συζητήσετε μαζί τους για την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και άλλα παρόμοια, και να διαδηλώσετε την 25η Μάρτη μαζί τους, τι θα κάνατε;

Σύσσωμη η ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη δώσει την απάντηση της συμπόρευσης! Το blog “ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ webtv” έχει από χθες για κεντρικό του θέμα την προβολή αυτής της αντισυγκέντρωσης στον Αγ. Παντελεήμονα. Σε παλιότερο δημοσίευμά μας ( Ο Αλέξης Τρίπρας δίνει συνέντευξη σε ακροδεξιά blogs… ), είχαμε σχολιάσει τις τις συνεντεύξεις του Α. Τσίπρα σε ακροδεξιά ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Όμως το blog “ΕΔΩ ΣΥΝΤΑΓΜΑ webtv” έχει προνομιακές σχέσεις με τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ! Τον συναγωνίζεται βέβαια ο Δημήτρης Καζάκης, αλλά αυτός ανήκει σε άλλη κατηγορία… Όλη λοιπόν η ηγεσία του έχει παρελάσει απ’ εκεί: (περισσότερα…)

Σε μια στιγμή που η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου, μαζί με την Ιερή Συμμαχία κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ μετά το PSI προχωρούν σε δραματικά και αλλεπάλληλα κουρέματα των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και γίνεται πιο απαραίτητος από ποτέ ο πανεργατικός και παλλαϊκός ξεσηκωμός για να μην περάσει η νέα αντιδραστική τομή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ προχωρά σε μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία. Με στόχο τη δημιουργία ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής, ενός ελπιδοφόρου αντίπαλου δέους στη «χούντα» των αγορών, απευθύνεται σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και του κινήματος, επιδιώκοντας την κοινή τους δράση μέσα στους αγώνες.

(περισσότερα…)

του Παναγιώτη Μαυροειδή

Ζούμε σε μια ιστορική εποχή με δυο όψεις. Από τη μια, είναι περίοδος τεράστιων κίνδυνων για τον κόσμο της εργασίας. Είναι σε εξέλιξη μια επιχείρηση κοινωνικής καταβύθισης με πρωτεργάτη τον κόσμο του κεφαλαίου. Και θύμα το λαό και τη νεολαία, το παρόν αλλά και το μέλλον.
Από την άλλη, είμαστε μπροστά σε μια μεγάλη πρόκληση για το εργατικό κίνημα, τους κομμουνιστές, την αριστερά.
Καλούμαστε να δράσουμε μαχητικά όσο ποτέ. Αλλά πρέπει και να στοχαστούμε βαθιά, να δούμε καθαρά. Οι αντίπαλοι μας βλέπουν 10 και 50 χρόνια μπροστά.
Πρέπει και εμείς να τελειώνουμε με το σεχταρισμό του εφήμερου, του συγκυριακού. Με τη θεοποίηση του ελάχιστου, του άμεσου, του εύπεπτου.
Τα ‘’μικρά’’ και τα ‘’μεγάλα’’
Ακούγεται συνέχεια. Πονηρά, από βολεμένες στα θέσφατά τους ηγεσίες. Καλόπιστα, από αγωνιστές: ‘’Ας ενωθούμε στα ‘’μικρά’’. Γιατί μια ζωή μπαίνουν ‘’μεγάλα’’ για να μας χωρίζουν; Πράγματα που δεν είναι της ώρας;’’. Τέτοια ‘’μεγάλα’’ προσφάτως είναι ‘’η έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ’’ και βέβαια ο αντικαπιταλιστικός προσανατολισμός του κινήματος. ‘’Μικρά’’ και ενωτικά είναι το ‘’όχι στο μνημόνιο’’ και το ‘’ναι στα δημόσια αγαθά’’.
Απίστευτη αντιστροφή! Αυτοκτονική ακύρωση του ρηξικέλευθου επαναστατικού χαρακτήρα του αριστερού κινήματος, πολιτικά, ιδεολογικά, κινηματικά.
Η αριστερά είναι γέννημα του απελευθερωτικού επαναστατικού αιτήματος του εργατικού κινήματος. Αποτελεί έκφραση του ερωτήματος ‘’υπάρχει άλλος δρόμος;’’, αλλά και μέρος της απάντησης σε αυτό. Με βάση αυτό την κρίνει ο εργαζόμενος.
Η αριστερά δεν είναι μόνο για τα ‘’μικρά’’. Οι επαναστάτες δεν φοβούνται, δεν λοιδορούν, δεν απαξιούν και δεν απεύχονται τα ‘’μεγάλα’’. Δεν γίνεται να θέλουν να λέγονται επαναστάτες, αλλά να φοβούνται όχι απλά την επανάσταση, αλλά και τα ριζοσπαστικά αιτήματα και την λαϊκή εξέγερση. Θα ήταν προτιμότερο σε αυτήν την περίπτωση να προτιμήσουν το δρόμο της Δαμανάκη ή του Κουβέλη.
Οι κομμουνιστές δεν περιφρονούν τα ‘’μικρά’’. Δεν αρνούνται να μπουσουλήσουν μαζί με το λαό, όταν χρειάζεται και όταν πρέπει. Δεν γίνεται να θέλουν να είναι πρωτοπορία του λαού, αλλά να μην είναι μαζί με το λαό.

Αρνούμαστε αυτόν τον κουτοπόνηρο ή αφελή διαχωρισμό. Έχει επιζήμιες, καταστροφικές συνέπειες.
Η πολιτική χρησιμότητα της αριστεράς κρίνεται (περισσότερα…)

Αλέκος Αλαβάνος : «Συμμαχία για Δουλειές, Συμμαχία κατά του Ευρώ» 

Είναι συνηθισμένο να σχηματοποιούμε τις σκέψεις μας για τη δράση όταν βρισκόμαστε εκτός δράσης. Στο αεροπλάνο, όταν έχει αναταράξεις. Με μια βαρετή παρέα. Μια συννεφιασμένη Κυριακή με νοτιά.

Συνέλαβα τον εαυτό μου να επιχειρεί να σχηματοποιήσει σκέψεις για το ευρώ πριν τρεις μέρες όταν για πολλές ώρες δεν μπορούσα ούτε κουβέντα να κάνω, ούτε βιβλίο να διαβάσω, ούτε στο διαδίκτυο να περιηγηθώ. Παρότι το θέμα ήταν απλό, ένας «γεροντικός καταρράκτης», απαιτούσε μια πολύωρη αναμονή μέσα στο χειρουργείο. 

Ο όρος «χειρουργείο» χρησιμοποιείται συχνά στην πολιτική. « Η Ελλάδα είναι όπως εσείς, στο χειρουργείο» μου είπε ένας γιατρός που περνούσε από το φορείο. 

Άλλο όμως είναι το θέμα εδώ. Σε ένα τέτοιο χώρο, όχι οικείο, με πράσινους ανθρώπους και πράσινα υφάσματα, υπάρχει μια ατμόσφαιρα μάχης για τη ζωή που δεν μπορεί όμως να εξουδετερώσει την αίσθηση φθοράς ή και θανάτου. Οι σκέψεις, ακόμα και πολιτικές ή επαγγελματικές, διαρρηγνύουν τα όρια του καθιερωμένου, διαποτίζονται από το βαθύ πόνο της ανθρώπινης διαδρομής. 

 Η τελευταία εικόνα που είδα στον διάδρομο πριν το θάλαμο της επέμβασης ήταν μια κοπέλα – πεντάμορφη σε ένα φορείο, βασανισμένη όμως, με ολική νάρκωση. 

 Υπάρχει ζωή πια για τη νεολαία; Για την παιδεία της; Για τις δουλειές της; Για τη χαρά της δημιουργίας; Για την αξιοπρέπειά της; (περισσότερα…)

Της Χαράς Πασαντωνοπούλου

.

Την Καθαρή Δευτέρα πήγαμε όλοι μαζί, η δικιά μου οικογένεια και οι οικογένειες κάτι φίλων της δικιάς μου οικογένειας, να φάμε και να πετάξουμε χαρταετό. Ο καιρός ήταν χάλια, αλλά ο μπαμπάς είπε δεν πειράζει, η προσπάθεια μετράει, και ότι ο χαρταετός ήταν από τους φτηνούς και για αυτό δε πειράζει ακόμα πιο πολύ, ακόμη κι αν μας σκιστεί, και έτσι πήγαμε.

Το εστιατόριο ήταν κι αυτό χάλια είπε η μαμά στο τηλέφωνο μετά στη νονά μου που δεν ήρθε γιατί είχε ίωση, αλλά εγώ αυτό δε το κατάλαβα, και ούτε και με πείραξε καθόλου. Άλλα με πείραξαν.

Γιατί εκεί που είχαμε πάει να πετάξουμε τον αετό ήμασταν πολλοί και έπρεπε να συνεννοηθούμε πως θα γίνει και ποιος θα πάει που και τι θα κάνουν οι άλλοι και ποιος θα βοηθάει ποιόν και ποιος θα ξεκινήσει πρώτος να πετάει το δικό του, κι όλοι ήθελαν να πετάξουν το δικό τους πρώτοι γιατί ήτανε καλύτεροι (δεν καταλάβαινα γιατί, αλλά έτσι έλεγαν) και μιλούσαν όλοι μαζί και δεν άκουγε κανένας (εκτός από μένα που ήμουνα βραχνιασμένη και δε μπορούσα να φωνάξω, οπότε άκουγα).

Ήταν και δύο παιδάκια που ήταν φίλοι, αλλά όλο μαλώνανε και τους είχαν τρελάνει όλους γιατί έλεγαν συνέχεια στους άλλους «πες εγώ δεν έχω τώρα δίκιο» και οι άλλοι δε ήξεραν τι να πούνε αλλά και όταν ήξεραν, τα παιδάκια δεν τους άκουγαν, γιατί συνέχιζαν να μαλώνουν κι όταν τους έλεγαν οι άλλοι μη μαλώνετε, έλεγαν δε μαλώνουμε, ιδέα σου είναι, κι εμείς είμαστε φίλοι και τέτοια… Αυτοί δεν τσακώνονταν τόσο για το χαρταετό όσο για το έξοδο απ’ το ευρώ (περισσότερα…)

-όμως: «ο Ανατολικός άνεμος (εξακολουθεί να) είναι πιο ισχυρός από τον Δυτικό.»

Του Κώστα Παπουλή

Μετά  την ψήφιση και των τελευταίων μέτρων, η χώρα παραδίδεται πλήρως στους δανειστές της και στο Βερολίνο. Η οριστική χρεοκοπία είναι ζήτημα χρόνου, ενώ η πλήρης κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας, θα συμβεί μέσα στο έτος. Έτσι, μέσα  στα 4  χρόνια (2009-2012), η  Ελλάδα θα μοιάσει   στην  Αργεντινή,  όπου η ύφεση, τα σκληρά χρόνια  1998-2001, ήταν αθροιστικά -22%, ποσοστό, που η πατρίδα μας, πιθανότατα, ή σχεδόν σίγουρα,  θα ξεπεράσει.

Όσον αφορά τον μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό, για μείωση του χρέους στο 120% το 2020, πέρα ότι δεν έχει κανένα ουσιαστικό νόημα, μια που φέτος οδηγούμαστε στην ολοσχερή καταστροφή, είναι   αστείος και  σε επίπεδο θεωρητικής άσκησης. Η ελληνική οικονομία την περίοδο από  το 1980-2000, εμφάνισε μέσο ρυθμό ανάπτυξης 1,5%, ενώ κατά την διάρκεια της φούσκας του ευρώ 2001-2008, 4,2%. Ο υψηλός αυτός ρυθμός,  στηρίχτηκε στην ροή του εξωτερικού δανεισμού. Σήμερα η ροή αυτή καλείται να αλλάξει φορά, αλλά απαιτείται συγχρόνως και να ξαναδημιουργηθούν,  ρυθμοί ανάπτυξης που να προσεγγίζουν  την τελευταία περίοδο. Οικονομική πολιτική ή τετραγωνισμός του κύκλου; (περισσότερα…)

Mέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής-Ανακοίνωση για τις εξελίξεις στη Βουλή και στις Πλατείες

«Στο βαθμό που οι δυνάμεις της αριστεράς μένουν αποξενωμένες από τον κύριο όγκο της νέας γενιάς, στο βαθμό που η «ανατροπή» αποτελεί ένα κουραστικό στερεότυπο και δεν μεταφράζεται σε επαναστατικό σχέδιο και πολιτική συγκρουσιακότητα τα φαινόμενα βίας και θα πυκνώνουν και θα διαχέονται. Ο Γαβριάς των «Αθλίων» του Βίκτωρα Ουγκό, αν είχε κατέβει χθες στο Σύνταγμα, δεν θα ήταν στα κλειστά μπλοκ κομματικών νεολαιών, θα έκαιγε με την παρέα του τράπεζες και κινηματογράφους».

«Πρώτο: Η απόφαση της Βουλής για τη δεύτερη δανειακή σύμβαση και τη συμφωνία με τους ιδιώτες δανειστές στα ιστορικά μουσεία θα επιδεικνύεται δίπλα στη συμφωνία παράδοσης στους ναζιστές το 1941 ή στο διάταγμα συγκρότησης της δικτατορικής κυβέρνησης το 1967. Είναι κείμενο επαίσχυντο, εγκληματικό και περιλαμβάνει την πιο άγρια επίθεση ενάντια στον κόσμο της εργασίας από τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους. Είναι όμως (περισσότερα…)

Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής. Δήλωση Αλ. Αλαβάνου

«Χρειαζόμαστε βαθιούς αναπροσανατολισμούς στις συντεταγμένες της χώρας, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι βασικές αρχές της λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

«Σε στιγμές που κρίνουν το μέλλον και σφραγίζουν την ιστορία της χώρας ο κάθε πολίτης, κι αυτός που δραστηριοποιείται σε συλλογικότητες, αισθάνεται την ανάγκη να εκφράσει, χωρίς δεσμεύσεις, τη δική του, εντελώς προσωπική άποψη.

Πιστεύω ότι υπάρχει μια σημαντική αλλαγή δεδομένων (περισσότερα…)

«Με μεγαλύτερη σοφία, ενότητα και τόλμη:

Όλοι ξανά στην Πλατεία Συντάγματος.

Για να βάλει ο ενωμένος λαός τέλος σε αυτή τη Βουλή της παράδοσης και της προδοσίας.

Για ένα αγώνα μέχρι τη νίκη.»

«Δεν θέλουμε τα εκατό δισεκατομμύρια ευρώ σας.

Η υπογραφή είναι της Ελλάδας. Τα τσεπώνουν όμως η Deutsche Bank, η Societe Generale κι όλο το αδελφάτο των τραπεζικών συγκροτημάτων της Ευρώπης.

Αυτό είναι το «μεγάλο κόλπο» της Μέρκελ και του Σαρκοζί που παίζεται όλες αυτές τις μέρες μέσα από το θέατρο των δήθεν διαπραγματεύσεων της Ελλάδας με την τρόικα. (περισσότερα…)

Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει χάσει και το τελευταίο ίχνος συναίνεσης. Λαμβάνει αποφάσεις ενάντια στην θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού. Διαχειρίζεται την τύχη της χώρας χωρίς καμία λαϊκή εξουσιοδότηση. Το κοινοβούλιο δεν υφίσταται πλέον ως δημοκρατικός θεσμός.

Η Αριστερά δεν μπορεί πλέον να νομιμοποιεί με την παρουσία της στην Βουλή την δημοκρατική εκτροπή της χώρας. Επιπλέον θα πρέπει να δηλώσει ότι οι αποφάσεις και οι συμβάσεις τις οποίες υπογράφει αυτή η κυβέρνηση θεωρούνται παράνομες και δεν δεσμεύουν καμία επομένη κυβέρνηση για να τις εφαρμόσει. (περισσότερα…)

Σήμερα είναι η τελευταία ευκαιρία για την κινηματική κοινοβουλευτική αριστερά να διασώσει την αξιοπρέπειά της. Είναι, όμως, κυρίως, η τελευταία ευκαιρία που της δίνεται να βοηθήσει τον ελληνικό λαό ώστε να μη χαθούν και τα τελευταία ψήγματα αξιοπρέπειας που του απομένουν. Μαζί του, αυτή η αριστερά, έχει, κι αυτή, την τελευταία ευκαιρία στην αξιοπρέπεια.

Η ελληνική βουλή, η κυβέρνηση και οι υπουργοί της, είναι χειρότεροι από ότι έζησε η Ελλάδα την εποχή του Τσολάκογλου. Και ας μην έχει κανείς αμφιβολία, είναι η δική μας Ελλάδα αυτή που ξεπουλιέται, αυτή που χάνεται, αυτή που ταπεινώνεται. Η δική μας, και όχι η δική τους.

Όποιος τους νομιμοποιεί δια της παρουσίας του είναι (περισσότερα…)

Η τοποθέτηση του συντονιστή του ΜΑΑ Τάσου Σταυρόπουλου εκ μέρους του συντονιστικού στο κάλεσμα του «ΕΛ.Α.ΔΑ»
Σας ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση. Είναι τιμή για μας.
Για μας, στο Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, μια πρωτοβουλία, για να υπάρξει μια συνάντηση ριζοσπαστικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων για την ανασυγκρότηση του τόπου, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μανώλης Γλέζος δεν είναι μόνο δύο κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες. Δεν είναι μόνο σεβάσμιοι βετεράνοι της αριστεράς, πάντα παρόντες, από την αντίσταση στη γερμανική κατοχή, μέχρι τη σημερινή εποχή της επικυριαρχίας της τρόικα. Είναι εκφραστές της εθνικής ψυχής. Ο ένας με τη μουσική του, που τραγούδησε μοναδικά τους πόνους, τους καημούς, τις ελπίδες και τις απεριόριστες δυνατότητες του λαού μας. Ο άλλος με την υποστολή της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη μαζί με το Λάκη Σάντα, αιώνιος συμβολισμός, που προσκαλεί τους λαούς στον αγώνα για την ελευθερία.
Εκτιμούμε ιδιαίτερα και το Γιώργο Κασιμάτη, που δε δίστασε να βάλει πάνω από την πολιτική του παράδοση το καλό του τόπου και να στρατεύσει τις βαθιές επιστημονικές του γνώσεις στον αγώνα ενάντια στο δουλικό δανεισμό.
Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής είναι μια πολιτική συσπείρωση με όχι μικρή, πιστεύουμε, συμβολή στις επεξεργασίες και ιδέες της αριστεράς, με όχι μεγάλη όμως επιρροή, όντας έξω από το σύστημα της μαζικής ενημέρωσης. Η καλύτερη λύση για όλους μας θα ήταν ακριβώς να βρεθούμε με έναν ευρύ χώρο, όπως ενδεχομένως η ΕΛ.Α.ΔΑ, όπου θα μπορούσαμε να σπείρουμε τις ιδέες μας.
Ο σεβασμός όμως, η εκτίμηση, η συντροφικότητα που νιώθουμε μας επιβάλλουν να αποφύγουμε κάθε πολιτικό υπολογισμό και να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς. Και να δηλώσουμε ότι έχουμε μια πολύ διαφορετική προσέγγιση στο θέμα της ενότητας του λαού. (περισσότερα…)